Welkom bij Marlies!

Hoi allemaal,

Terug van weggeweest en hopelijk om te blijven.
Fijn dat jullie mijn logje weer weten te vinden.
Laat  een berichtje achter zodat ik weet wie er is langs geweest?

xxx Marlies
Weblog van de maand!

Nieuws van Marco
De zomervakantie is gestart en ik ga net als jullie hiervan genieten. Ik wens jullie een hele fijne vakantie! Groetjes, Marco
Weblogje van de week
Mijn Gastenboek
Foto album
E-mail alert
CHALLENGEMEE
Boeken 
Dood door schuld - Tineke Beishuizen
Drie is teveel - Jill Mansell
Geboren in vuur - Nora Roberts
Geboren in ijs- Nora Roberts
Appelleren - Nico Dijkshoorn
De Suite - Suzanne Vermeer
Bella Italis - Suzanne Vermeer
Gijp - Michel van Egmond
Het huis waar jij van hield-Tatiana de Rosnay
Vlinders voor altijd - Jill Mansell

Theater
Miss Saigon - 7 januari 2011
Saturday Night Fever - 14 februari 2012
Leo Blokhuis - 25 maart 2012
Brigitte Kaandorp - 4 april 2012
Bert Visscher- 25 april 2012
Wicked - 8 juli 2012

Zoeken
Mijn laatste reacties
Ik heb er zelf voor...
10:52, 9 dec 2015
Leuke foto Marjo.
17:37, 22 sep 2015
Schattig hoor.
15:32, 20 sep 2015
Herkenbaar die zwartwit...
15:30, 20 sep 2015
Leuk om te zien, mijn...
15:29, 20 sep 2015
Ha ha volle kruiken...
15:27, 20 sep 2015
Dat is wel een hele...
15:24, 20 sep 2015
Dat is drie auto's...
09:12, 13 sep 2015
Ik heb in tegenstelling...
22:45, 12 sep 2015
Ik heb heel lang gezocht...
01:19, 10 sep 2015
Werk
Mijn werkplek.Op mijn werk krijg ik altijd te horen dat ik me niet genoeg profileer. Het komt eigenlijk hier op neer, dat ik niet vaak genoeg over mijn werk praat.
Het zijn eigenlijk twee verschillende dingen.
Mijn leidinggevende heeft me meerdere malen laten weten dat ik best mag vertellen als ik iets goed heb afgerond. Zeker iets waar ik heel veel voor heb gedaan.
Ik denk altijd, als ik iets heb afgerond is het klaar en ga ik weer verder met wat anders. Blijkbaar is dat te simpel.
 
Ik mag best vaker laten weten dat ik kennis van zaken heb. Doordat ik veel verschillende functies heb gehad heb ik veel mensen leren kennen en heb (net als mijn collega) verstand van meerdere procedures.
Dat is makkelijk en collega's maken daar veelvuldig gebruik van, prima, dat vind ik alleen maar leuk dat ik anderen kan helpen met informatie of met gewonen 'weet-dingetjes'.
In mijn functioneringsgesprek kreeg ik te horen dat ik best aan anderen (lees : mensen die mij verder kunnen helpen) mag laten weten dat het niet zo vanzelfsprekend is dat ik alles zomaar weet.
 
Nou ben ik geen type dat daar heel diep over na gaat denken. Als iemand me iets vraagt en ik weet het antwoord dan geef ik dat gewoon.
Maar nou zijn er dus serieus collega's die bv. bedank-mailtjes doorsturen naar leidinggevenden of zelfs naar wethouders, gewoon om te laten zien hoe goed ze iets hebben gedaan en dat anderen dat ook vinden.
Sorry, maar zo zit ik niet in elkaar, waarschijnlijk zal ik niet heel ver komen met deze houding. Aan de andere kant vraag ik me af of ik dat wel wil.
Ik heb heel veel lol op mijn werk, vooral met mijn directe collega's. Maar ook bijvoorbeeld met de politie, met wie wij moeten samenwerken. De politie komt altijd graag even op bezoek hier, onder het mom van een horecaberaad en dan wordt er wederom veel afgelachen.
 
Mijn leidinggevende vroeg ook of ik buiten mijn werk (dus privé) vaak over mijn werk sprak. Nou kan ik dat beter aan anderen vragen, maar volgens mij praat ik amper over mijn werk.
Ik vraag me weleens af of mensen weten wat voor werk ik doe.
Dat was ook al niet goed, ik mocht best laten merken ook aan vrienden en familie dat ik een interessante baan heb. Ik merkte op dat ik niet wist wat voor vrienden zij heeft, maar dat ik toch echt leukere dingen te bespreken heb. De relatie met mijn leidinggevende was al wat teer, maar dat wordt geloof ik alleen maar minder.
 
Gisteren kreeg ik een cursus communicatie. Het schijnt dat ik nogal afwijzend  kan kijken en dat dat collega's tegenhoudt om aan mijn bureau te komen.
Ik geef toe dat er momenten zijn dat ik soms collega's zie binnenkomen en dat ik heel diep moet zuchten.
Voor de zekerheid heb ik even rondgevraagd of mijn collega's bang voor me waren, wat ze allemaal heel lollig volmondig met ja beantwoorden, daarna ben ik toch maar naar de cursus gegaan.
We hebben zoveel lol gehad . Bij één oefening moest je in een gesprek proberen de ander subtiel naar beneden te halen en in de tweede oefening moest je juist geïnteresseerd zijn en die persoon zijn verhaal laten doen.
Bij de eerste oefening had ik mijn gesprekspartner na drie zinnen al onderuit, gelukkig moest hij er vreselijk om lachen. Daarbij lukte de tweede oefing ook prima.
Wat ik hiervan geleerd heb,ik weet het niet, maar ik ben er even uit geweest.
 
Maar goed, ik heb het even over mijn werk gehad, ik heb me weer genoeg geprofileerd vind ik zelf.
 
 
 
Dolly Dots
Dolly Dots, in carréIk denk dat er heel veel vrouwen zijn, nu tussen de 35-45 jaar, die heel graag een Dolly Dot wilde zijn. Ik was er ieder geval één van.
Mijn favoriet was Anita, die op een gegeven moment de Dolly Dots verliet omdat ze zwanger was.
 
Ik ben aardig wat concerten af geweest, waaronder deze in Carré, een concert/fanclubdag in Paradiso, een concert in Haarlem kan ik me nog herinneren.
 
En nu,nu komen de dames weer bij elkaar en geven op 26 mei a.s. een concert in Ahoy en ik ben erbij, dankzij Dian.Zij heeft weer en wind doorstaan om zes kaartjes te bemachtigen.
We gaan als zes echte Dots weer lekker uit ons bol, samen met Annemarie, Daantje, Marijke en Nathalie.
Ik zit nu al lekker de dvd te kijken, zodat ik straks alle dansjes uit mijn hoofd ken, ja jullie gaan je helemaal rotschamen voor me. Mijn haar touperen, tule rokjes, handschoentjes, ik ben erbij in mei ......
 
    Hier zal mijn neefje van nu 22 erg blij mee zijn....LOL 
 
  Zes echte dots, zo'n 23 jaar geleden ;-)
 
Zo liep ik er dus bij begin jaren 80. Ik zou het niet slecht hebben gedaan als Dolly Dot toch.
We hadden zelfs een dansgroepje "Flits Explosion", we waren met zijn zessen, dus ja de Dolly Dots werden veelvuldig nagedaan.
En natuurlijk was ik Anita .....
Update
Lang geleden dat ik gelogd heb, alweer twee weken geleden toen mijn kleine zusje 40 jaar werd. Natuurlijk gebeuren er wel dingen in mijn leven. Soms teveel om te vertellen, soms te persoonlijk om te vertellen, of gewoon dingen die ik beter niet op mijn logje kan zetten.
 
Thuis loopt alles prima. Jeroen is gezond, ik ben gezond. Jeroen werkt hard op school, hij had even wat opstartproblemen na de kerstvakantie, maar die zijn weer onder controle. De regels wat betreft huiswerk moesten weer even worden aangetrokken, het is hem weer duidelijk.
 
JARIG
Mijn kleine zusje is vandaag 40 jaar geworden en als ik het me goed herinner werd ze rond 19.00 uur geboren. Wij (haar oudere broers en zussen) zaten op de trap te wachten tot papa kwam vertellen dat we er een zusje bij hadden.
Dat is alweer 40 jaar geleden, ik was toen bijna 4 jaar en herinner het met nog goed.
Tot 18 oktober zijn wij even een familie van veertigers, want op 18 oktober wordt mijn oudste zus alweer 50.
Zolang mijn kleine zusje nog een dertiger was had ik nog het idee dat we jong waren, maar nu is mijn kleine zusje 40. Veertig, mijn kleine zusje.
 
Gefeliciteerd Karin en een fijne dag nog verder lieverd .
Laatste officiële vakantiedag
Gisteren vond ik het wel tijd worden dat de kerstspullen weer werden opgeruimd. Ik heb gelijk het hele huis schoongemaakt. Nathalie herinnerde me er gisteren nog aan dat het donderdag was, ondanks mijn relaxte staat in de vakantie wist ik dat nog.
Dymphna belde me voor de tweede dag achtereen omdat, ja waarom eigenlijk, gewoon voor de gezelligheid, voor de goede roddel, omdat ze zich verveelde. Maar we hebben gelachen en geroddeld, dus het was sowieso een vruchtbaar gesprek.
 
Donderdagavond is spelletjesavond, twee van de drie spelletjes werd ik eerste, dus ja dat is ook nieuws. Ik ben niet goed in spelletjes, vind het ontzettend gezellig, of ik nou win of verlies. Arno en Nathalie.
 
Welkom in 2007
Jeroen en ik hebben gezellig samen oud en nieuw gevierd. Lekker gourmetten samen, proosten op het oude, mooie jaar wat achter ons ligt en natuurlijk proosten op het nieuwe, hopelijk nog mooier jaar dat voor ons ligt.
Ik had al een tijdje in mijn hoofd dat ik alleen met Jeroen lekker thuis oud en nieuw wilde vieren. Jeroen vond het in eerste instantie niet zo leuk. Met familie/vrienden is het toch wat gezelliger, vond hij.
Toen ik zei dat we lekker samen zouden gaan gourmetten, vond hij het eigenlijk wel prima.
 
"Het branden van verlangen
De stem van mijn hart"