Welkom bij Marlies!

Hoi allemaal,

Terug van weggeweest en hopelijk om te blijven.
Fijn dat jullie mijn logje weer weten te vinden.
Laat  een berichtje achter zodat ik weet wie er is langs geweest?

xxx Marlies
Weblog van de maand!

Nieuws van Marco
De zomervakantie is gestart en ik ga net als jullie hiervan genieten. Ik wens jullie een hele fijne vakantie! Groetjes, Marco
Weblogje van de week
Mijn Gastenboek
Foto album
E-mail alert
CHALLENGEMEE
Boeken 
Dood door schuld - Tineke Beishuizen
Drie is teveel - Jill Mansell
Geboren in vuur - Nora Roberts
Geboren in ijs- Nora Roberts
Appelleren - Nico Dijkshoorn
De Suite - Suzanne Vermeer
Bella Italis - Suzanne Vermeer
Gijp - Michel van Egmond
Het huis waar jij van hield-Tatiana de Rosnay
Vlinders voor altijd - Jill Mansell

Theater
Miss Saigon - 7 januari 2011
Saturday Night Fever - 14 februari 2012
Leo Blokhuis - 25 maart 2012
Brigitte Kaandorp - 4 april 2012
Bert Visscher- 25 april 2012
Wicked - 8 juli 2012

Zoeken
Mijn laatste reacties
Ik heb er zelf voor...
10:52, 9 dec 2015
Leuke foto Marjo.
17:37, 22 sep 2015
Schattig hoor.
15:32, 20 sep 2015
Herkenbaar die zwartwit...
15:30, 20 sep 2015
Leuk om te zien, mijn...
15:29, 20 sep 2015
Ha ha volle kruiken...
15:27, 20 sep 2015
Dat is wel een hele...
15:24, 20 sep 2015
Dat is drie auto's...
09:12, 13 sep 2015
Ik heb in tegenstelling...
22:45, 12 sep 2015
Ik heb heel lang gezocht...
01:19, 10 sep 2015
Zoenen
Vanochtend stapte ik met Jeroen in de metro. Er zat een vriendje van school in de metro en er stapten later nog twee jongens in, die Jeroen kent van de basisschool. Met z'n viertjes zaten ze gezellig te kletsen.
Op een gegeven moment moest ik eruit, om over te stappen op een andere metro.
 
Ik wens Jeroen een fijne dag en wil naar de deur lopen.
Jeroen staat even op en geeft me een zoen, dan gaat hij weer zitten en gaat onverstoorbaar verder met zijn gesprek.
 
Ik vond het zo lief. Hoeveel jongens van 12 doen dat nog in het openbaar.
Jeroen is sowieso een knuffelkont. Gisteren stond ik te koken en dan komt hij me ineens knuffelen, gewoon omdat hij daar zin in heeft.
Hij kruipt nog geregeld bij me in bed, klimt op mijn schoot of pakt mijn hand als we over straat lopen.
 
Het verschil is nu natuurlijk zo groot, als je ziet hoe zelfstandig hij is op school en richting zijn vrienden en dan dat hele aanhankelijke richting mij en andere mensen die hij lief vindt.
Heerlijk deze leeftijd, maar volgens mij zeg ik dat bij elke leeftijd.
"Ik ben de verliezer
Verliezer in een ongelijk gevecht"