Welkom bij Marlies!

Hoi allemaal,

Terug van weggeweest en hopelijk om te blijven.
Fijn dat jullie mijn logje weer weten te vinden.
Laat  een berichtje achter zodat ik weet wie er is langs geweest?

xxx Marlies
Weblog van de maand!

Nieuws van Marco
Geen nieuws van Marco.
Weblogje van de week
Mijn Gastenboek
Foto album
E-mail alert
CHALLENGEMEE
Boeken 
Dood door schuld - Tineke Beishuizen
Drie is teveel - Jill Mansell
Geboren in vuur - Nora Roberts
Geboren in ijs- Nora Roberts
Appelleren - Nico Dijkshoorn
De Suite - Suzanne Vermeer
Bella Italis - Suzanne Vermeer
Gijp - Michel van Egmond
Het huis waar jij van hield-Tatiana de Rosnay
Vlinders voor altijd - Jill Mansell

Theater
Miss Saigon - 7 januari 2011
Saturday Night Fever - 14 februari 2012
Leo Blokhuis - 25 maart 2012
Brigitte Kaandorp - 4 april 2012
Bert Visscher- 25 april 2012
Wicked - 8 juli 2012

Zoeken
Mijn laatste reacties
Ik heb er zelf voor...
10:52, 9 dec 2015
Leuke foto Marjo.
17:37, 22 sep 2015
Schattig hoor.
15:32, 20 sep 2015
Herkenbaar die zwartwit...
15:30, 20 sep 2015
Leuk om te zien, mijn...
15:29, 20 sep 2015
Ha ha volle kruiken...
15:27, 20 sep 2015
Dat is wel een hele...
15:24, 20 sep 2015
Dat is drie auto's...
09:12, 13 sep 2015
Ik heb in tegenstelling...
22:45, 12 sep 2015
Ik heb heel lang gezocht...
01:19, 10 sep 2015
Gala
Paskal zingt Het WaterHet is wel heel raar om om half ťťn 's middags in gala je (gedeukte) auto in te stappen.
Op het prikbord van Marco Borsato zag ik in de loop van de ochtend al heel veel mensen hyperen, mensen die op weg gingen (dus veel langer onderweg waren dan ik). Ik was alleen maar lui, werd wakker met keelpijn, hoofdpijn en koorts, zweette om kwart voor acht mijn bed uit. Ik besloot harde maatregelen te treffen en een flink ontbijt naar binnen te werken. Om 10 uur 2 panadol plus naar binnen gegooid, weer gaan liggen op de bank, anderhalf uur video liggen kijken, om half 12 voelde ik me beter en ging me douchen.
Tja en toen kijken wat ik aan zou trekken, ik had wel wat setjes in gedachte, maar op het moment supreme vond ik dat allemaal net niks. Ik heb dus een 6 jaar oude zwarte jurk uit de mottenballen gehaald, die me gelukkig nog steeds pastte †, een wat nieuwer jasje eroverheen, zwarte panty, zwarte pumps aan en ik was klaar.
Zal je altijd zien, verheug je je ergens op, voel je je gewoon rot en maakt het je eigenlijk niet zoveel meer uit, maar goed ik ging op weg. Jeroen geknuffeld en mijn oude brik in. Een half uur later was ik al bij het Beatrix Theater, waar het Gala van het Nederlandse lied zou plaatsvinden, ons aller Marco zou hier worden geŽerd.

Ik zag weinig bekenden en ben even rustig boven gaan zitten, want ik was wat draaierig. Gelukkig zag ik Dymphna en Jannie en daarna konden we al snel naar binnen.
Dymphna† (die links van me zat) was erg blij dat we zo hoog zaten op een (wat later bleek) meebewegend balkon .Remco Veldhuis met een geweldige immitatie van Marco

We konden niet zien wat er beneden in de zaal gebeurde, dus de binnenkomst van Marco misten we volledig, maakt niet uit. Annemarie (die aan mijn andere kant zat) en ik vonden toch wel dat hij er geweldig uitzag .
Het begon met Paskal Jacobsen, hij zong 'het water', echt helemaal geweldig. Daarna kwamen zijn collega's van BlÝf†hem vergezellen en ze speelden samen met het Metropole Orkest hun nieuwe single Hemmingway. Sowieso al een heerlijk nummer, maar met het orkest erbij helemaal geweldig, of zoals Paskal zei "zoals het eigenlijk bedoeld is".
Er kwamen heel veel mooie nummers voorbij, meestal geweldig vertolkt, soms wat minder.
Herman van Veen toonde veel lef door de tekst van "Speeltuin" iets te veranderen. Ik vond het goed, duidelijk zijn eigen manier, hij maakte het zichzelf niet makkelijk.
Paul de Leeuw met een gigantisch mooie vertolking van "Opa" ontroerde me tot tranen toe..
Mirjam Timmer (ex-Twarres) vond ik wat minder met De Bestemming.
Veldhuis & Kemper zongen het duet "Lopen op het water". Remco Veldhuis zette een perfecte Marco neer, met sjaaltje bewegingen en zelfs de stem, ik heb me rotgelachen.

Als speciale gast kwam Ricardo Cocciante, hij zingt de originele Italiaanse versie van Margherita (mijn all time favorite).
Toen kwam Marco het podium op, hij was erg emotioneel dat zag je gelijk. Uit handen van Ricardo kreeg hij de Radio 2 zendtijd prijs.
Daarna zongen wij samen met een gospel koor nog Dromen zijn bedrog.
Dat was het ..... en echt ik heb genoten. Dymphna was voor Dromen zijn Bedrog al naar buiten gegaan, nog een keer een bewegend balkon durfde ze niet aan.

Marco is erg geŽmotioneerd.Toen werd het tijd om onze collega-operators te gaan zoeken voor de foto. De operators zijn vrijwel nooit allemaal samen, dus dit was onze kans. We moesten iedereen overal vandaan plukken. Had Dymphna er weer drie gevonden, verdwenen er weer twee aan de andere kant. Erg bewegelijk die operators.
Bennie, Nathalie en Anneke zaten tussen de VIPS, dus die moesten helemaal uit de VIP-Foyer komen. Daarna werden we als heuse bn-ers van alle kanten op de foto gezet. Daar moet wat goeds tussen zitten.

Ik wilde eigenlijk naar huis, omdat Jeroen de hele middag alleen zat, maar Dymphna kwam op het briljante idee om Naar de McDonalds te gaan. Uitgebreid uit eten gaan had ik niet zo'n zin in, maar even snel Maccen, gaat er altijd in.
Nou ja, even snel...... Ten eerste al het overleg, wie gaat er mee, wie niet, wie toch weer wel, of toch echt niet.
Uiteindelijk hadden we vijf belgen en vijf Nederlanders bereid gevonden de sprong te wagen. Nog drie Nederlanders zouden later volgen.
Ik stond nog te vertellen dat mijn pumps zo lekker zaten en helemaal geen last van mijn voeten had, het volgende moment lieten de dames me heel Hoog Catherijne doorkruisen op zoek naar de McDonalds.Alle @tjes weer eens samen op de foto.
Voorbij de Burger King, waar iedereen naar binnen wilde, behalve Dymphna, dus gingen we door ..... en door.
Roltrap af, daar zagen we weer een bordje dat we omhoog moesten, dus strompelend op mijn pumps en van het lachen weer omhoog. De Belgische dames haakten af, maar drie Nederlandse dames vulden weer aan.
Inge†wist wel een Mac op vijf minuten lopen. Volgens Marijke†waren de vijf minuten van Inge niet te vertrouwen, dus ondersteunde ze me zodat ik niet onderuit ging op de hobbelige steentjes.
Gelukkig kwamen we echt snel bij een McDonalds uit en hebben heerlijk gegeten. Ik had gisteren ook al gemact, dus ik heb het wel weer even gehad. Maar het was heel gezellig, helaas zaten we aan twee verschillende tafeltjes, zodat we het geroddel aan het andere tafeltje niet goed konden verstaan, altijd vervelend.

Toen was het toch echt tijd richting auto te gaan, weer heel Hoog Catherijne door, zwaaien naar de Burger King (nee, ik vergeet niet gauw Dymphna). Jannie nog even geholpen het vertrektijden bord te lezen.
Ik hoorde later van Danielle dat Jannie ieder geval in de goede trein terecht is gekomen.

Bij het verlaten van Hoog Catherijne zagen we nog net Marco in zijn auto stappen, dus uiteindelijk hebben we helemaal niks gemist .
Ik kon eindelijk weer richting Amsterdam, naar Jeroen, na uiteindelijk toch een heerlijke dag.


© Foto's eerlijk gejat van Jan zijn fotosite. Er staan nog veel meer prachtige foto's.

Reactie toevoegen
Naam:
E-mail:
URL:
Ik ben geen 'spambot':

Of login

Reactie op:
Houd mij op de hoogte:
Reactie:
Problemen? Zet de javascripts uit
"Je leven lijkt te kloppen
Zodra je naar me lacht"