Welkom bij Marlies!

Hoi allemaal,

Terug van weggeweest en hopelijk om te blijven.
Fijn dat jullie mijn logje weer weten te vinden.
Laat  een berichtje achter zodat ik weet wie er is langs geweest?

xxx Marlies
Weblog van de maand!

Nieuws van Marco
Zie ik jou bij de Clubtour marlies? Groetjes, Marco
Weblogje van de week
Mijn Gastenboek
Foto album
E-mail alert
CHALLENGEMEE
Boeken 
Dood door schuld - Tineke Beishuizen
Drie is teveel - Jill Mansell
Geboren in vuur - Nora Roberts
Geboren in ijs- Nora Roberts
Appelleren - Nico Dijkshoorn
De Suite - Suzanne Vermeer
Bella Italis - Suzanne Vermeer
Gijp - Michel van Egmond
Het huis waar jij van hield-Tatiana de Rosnay
Vlinders voor altijd - Jill Mansell

Theater
Miss Saigon - 7 januari 2011
Saturday Night Fever - 14 februari 2012
Leo Blokhuis - 25 maart 2012
Brigitte Kaandorp - 4 april 2012
Bert Visscher- 25 april 2012
Wicked - 8 juli 2012

Zoeken
Mijn laatste reacties
Ik heb er zelf voor...
10:52, 9 dec 2015
Leuke foto Marjo.
17:37, 22 sep 2015
Schattig hoor.
15:32, 20 sep 2015
Herkenbaar die zwartwit...
15:30, 20 sep 2015
Leuk om te zien, mijn...
15:29, 20 sep 2015
Ha ha volle kruiken...
15:27, 20 sep 2015
Dat is wel een hele...
15:24, 20 sep 2015
Dat is drie auto's...
09:12, 13 sep 2015
Ik heb in tegenstelling...
22:45, 12 sep 2015
Ik heb heel lang gezocht...
01:19, 10 sep 2015
De C en de D
Goh, zijn we net bij de C en de D en ik loop al achter, maar ik ga ervoor.

De C is van Concert

Mijn allereerste concert 
was van Queen, volgens mij was ik 15, dus dat moet 1978 zijn geweest. In 1979 ging ik nog een keer. Ik was echt puperfan. Alles van Queen was fantastisch. Alle elpees, singles, bladen kocht ik. Lid van de fanclub, verliefd op de drummer, kortom zo gek als een puber kan zijn.
Mijn oudste broer hield ook van Queen, dus ik mocht met hem mee naar Rotterdam, naar Ahoy, zo ver weg, zo groots, daar mocht ik echt niet alleen naar toe.  Ik vond alles even fantastisch, we zaten volgens mij ergens achter op een tribune, maar Queen …… fantastisch.
Ik ging naar veel concerten daarna, maar de eerste vergeet je nooit. Destijds moest je nog in de rij staan, zitten of liggen om aan kaartjes te komen. VVV in Haarlem (hele nacht voor U2).
Nieuwe Muziekhandel in Amsterdam, ook voor U2, gezellig in de Leidsestraat.
Laatste keer dat ik dat deed was voor een Marco-concert en stond ik bij het postkantoor in Amsterdam Zuidoost. Weinig Marco-fans daar, dus makkelijk een kaartje.
Tegenwoordig gaat alles online, wel makkelijk, maar weinig sfeer.
Mijn meeste concerten voor één artiest zijn natuurlijk voor Marco, met Blof als goede tweede. Daarna zeker Queen en U2 (die komen ook wat minder naar Nederland natuurlijk).
Mijn beste concert was Bruce Springsteen, zo bijzonder hoe die man het publiek bespeelt. Heel veel contact met zijn fans.
Mijn komende concerten zijn natuurlijk Marco, op 23 oktober en Racoon, eind november. Beide in de Ziggodome, zo ongeveer bij mij om de hoek.
Ik hou van concerten, maar het is wel wat minder dan voorheen, niet omdat ik ouder word, maar omdat alles zo duur wordt.

 
De B is van ....
Een babyfoto, tja dan moet je echt wel baby zijn. Ikheb er één waar ik echt 
baby ben. Oo
it gedigitaliseerd van een dia. Daarom is het zo'n mooie kleurenfoto.Ik was het derde kind en van mijn oudere broer en zus zijn heel veel foto's, van mij wat minder,
 maar met deze babyfoto, samen met mijn moeder ben ik erg blij.
Ik weet nog dat mijn moeder zei dat ze dat jurkje herkende, dat was echt mijn jurkje. En dat in een tijd dat je alles van je zus (of nog erger je broer) moest dragen, omdat er geen geld was.

Ik was het derde kind en daarna kwamen er nog een jongen en een meisje. Maar die mooie foto met mijn oudere broer en zus vind ik prachtig, ik lijk wel een pop. Mijn moeder vertelde altijd hoe dol mijn broer en zus op hun kleine zusje waren. Nog steeds toch ;-).
 
Maar het allermooiste is toch om zelf een baby te krijgen, dus ook nog één van mijn allerliefste moppie.

De A van Auto
Ik heb niet heel veel met auto's. Ik rijd in een auto omdat het me makkelijk van A naar B brengt.
Ik vind het wel heel leuk om auto te rijden. Volgens 
mij rijd ik ook best aardig.
Ik koop nooit een nieuwe 
auto, dat vind ik zo zonde. Een auto verliest zo snel zijn waarde.
Toevallig heb ik deze week een nieuwe occasion gekocht. Voor mijn doen een luxe auto, met airco, elektrische ramen en zo.
Mijn vorige auto reed nog prima maar op één of andere manier was er ondanks meerdere reparaties wat mis met de ventilatie. Als het regende reed ik met beslagen ramen en bleef het zo vochtig dat ik tijdens het rijden met een wisser de voorruit moest blijven schoonmaken. 
Kortom voor mijn eigen veiligheid moest ik een andere auto hebben. 
Gelukkig heb ik een broertje met vrienden in de autohandel en in no time kreeg ik een mailtje van mijn broertje dat zijn buurman een Ford Focus had uit 2005. Iets boven mijn budget, maar toen ik het proefritje maakte was ik volledig verkocht.
Meer heb ik echt niet te vertellen over auto's.
Verdriet
Ik heb zoveel logjes geschreven, zoveel hadden er te maken met mijn familie, met mijn kind, maar ook met mijn vader.

Mijn vader is 9 oktober overleden. Ik vind het nog steeds raar om te zeggen : Ik heb geen ouders meer.
Op 16 oktober is mijn vader begraven, een verdrietige maar ook heel mooie dag. Zonder uitzondering is ons als kinderen verteld dat deze uitvaart mooi was, nodig was, verdrietig was, maar vooral mijn allerliefste papa recht deed.
 
Zijn overlijden was onverwacht, verdrietig, maar ook bewust. Zo bewust als hij afscheid nam was belangrijk voor ons, maar ook voor hem en zeker voor al die andere lieve mensen, zoals zijn broers en zussen, zijn vrienden en Joke zijn partner.
Ik wil en kan er nog niet meer over zeggen, maar ik wilde het overlijden van mijn lieve papa een plekje  geven op mijn weblog.
Mijn droom
Het hebben van dromen is mooi. Soms is het fijn om te dromen over dingen die nooit uit kunnen komen.
Bijvoorbeeld een mooi appartement aan de Amsterdamse Grachten, het is niet echt realistisch dat ik dat ooit kan betalen, tenzij ik een hele grote prijs win. Maar toch, als ik door Amsterdam loop en langs zo'n mooi pand loop, ik kijk naar binnen naar die hoge plafonds dan denk ik : Wat zou het mooi zijn. Soms surf ik gewoon over funda.nl en zoek juist op appartementen die al gauw een miljoen euro kosten en ik zie mezelf daar al wonen.
Dromen over Marco is ook leuk en lekker, maar ik heb Marco best vaak ontmoet en geknuffeld en ik vrees dat dat het maximaal haalbare is en ik gun iedereen diezelfde knuffels, want ze zijn erg prettig.
Weblogjes 6 jaar
Lees ik dat de logjes alweer zes jaar bestaan. Echt al zo lang, dat kan toch niet. Het was toch gisteren dat ik mijn eerste logje op borsatoweblog.nl schreef?
Ik pak mijn weblog erbij en ga terug in de tijd. Hoeveel kan er veranderen in zes jaar. Echt? Zoveel?
Vriendschappen die vervagen, collega’s die verdwijnen, vakanties die voorbijgaan, mensen die overlijden  en nog zoveel meer waar ik niet over heb geschreven maar door het moment in tijd toch weer bovenkomen.

Wat een leuke dingen heb ik gedaan, wat een leuke mensen kende ik toen, wat waren de logjes populair, wat kreeg ik een lieve, ontroerende, mooie, korte, lange reacties.
Het is een dagboek over een periode van zes jaar. In het begin heel  intensief, de laatste jaren langzaamaan steeds minder.
Of het ooit weer meer wordt, ik denk het haast niet. Het was een periode in mijn leven, een periode waarin ik veel meemaakte met mensen die ook veel  op de logjes zaten, dat schept een band.
Even lekker lachen
Sinds de reorganisatie is het op mijn werk eigenlijk alleen nog maar gezeur. Iedereen moppert, soms gewoon om het mopperen, maar vaak is er echt wat aan de hand.
Deze week kwam een collega van een andere afdeling even bijkletsen en nadat zij had gemopperd en wij hadden gemopperd vertelde ze dat we het boekje van Herman Finkers moeten kopen :
De cursus ‘omgaan met teleurstellingen’ gaat wederom niet door.
Voor elke collega of leidinggevende vind je wel een passend tekstje. 

De collega die je meerdere keren per dag hetzelfde onintressante verhaal  hoort vertellen, waarbij je denkt ‘hoe kan je elke keer dezelfde details vertellen’ :
Gisteravond bij de bingo vijftien gulden verloren. Heel typisch, ik kwam op de bingo met vijftien gulden, na een poosje had ik nog veertien gulden, toen had ik nog dertien gulden, toen had ik nog twaalf gulden, toen had ik nog elf gulden, toen had ik nog tien gulden,  toen had ik nog negen gulden,  toen had ik nog acht  gulden,  toen had ik nog zeven gulden,  toen had ik nog zes gulden,  toen had ik nog vijf gulden,  toen had ik nog vier gulden,  toen had ik nog drie gulden,  toen had ik nog twee gulden,  toen had ik nog één gulden,  enzovoort.
"Wil er niemand me vertellen
Dat ik alles heb gedroomd"