welkom op mijn log

  Welkom op mijn log !!
ik ben Marjolein, 34 jaar 
getrouwd met Maurits 
samen hebben we 3 kinderen
engeltje Tess Tara en Thomas


mijn prachtige gezinnetje

fan van marco ben ik eigenlijk al vanaf het prille begin,
maar mijn marco verslaving neemt met de jaren alleen
maar toe !! hoe ouder hoe gekker zegt mijn man wel eens, 
en ik kan hem daar geen ongelijk in geven !!   

de meest bijzondere ontmoeting met marco was in 2007,
daar won ik tijdens de fcd een knuffel moment met marco, 
een aantal weken ervoor hadden wij ons dochtertje tess*
verloren en die knuffel kwam op het juiste moment.

 

weblog van de maand
Nieuws van Marco
Geen nieuws van Marco.
in de schijnwerper
weblog van de week

10 mei tot 17 mei 2011
(jumping)(jumping)(jumping)
 
kaarsje














voor alle mensen die we lief
              hadden.....
voor altijd in ons hart !!!
 
marco & ik ik & marco
zoveel momenten samen ingelijst
ze verwelkomen mij telkens weer
ik sluit mijn ogen en beleef ze weer













fanclubdag 2007 (borsatoknuffel)











the silent army 2009











fanclubdag 2010












signeer sessie FRC utrecht 2010
samen met tara  zo bijzonder













valentijnsconcert 2011













538 voor warchild rotterdam  2011
samen met (borsato)vriendin rebecca
















opening sportweek schiedam april 2011


priview 3d- dvd 14 oktober 2011
Laatste Reacties
Via deze weg wil ik jou... 19:09
Via deze weg wil ik jou... 11:19
Via deze weg wil ik jou... 19:31
Wat leuk en echte liefde... 10:03
Kijk dat is nu echte... 23:37
Wat een lieverd die man... 21:11
Wat een geweldige vent... 20:06
... 19:48
Dat wordt genieten... 19:36
ook mijn logje online,... 19:32
Lieve Marjolein, we... 14:11
Wat goed dat jullie door... 12:58
Wat goed dat jullie... 20:42
Ik word hier zo... 19:47
Ach meis wat een verhaal... 19:42
Wat goed dat alles nu een... 19:08
Wat een herkenbaar... 17:07
Wat herken ik je... 14:43
dank jullie wel voor alle... 21:35
knufffff en heel veel... 15:26
Een extra dikke knuffel... 14:19
Heel veel sterkte en... 14:13
Heel veel sterkte !! Je... 12:40
Dikke knuffel voor... 10:59
Dikke knufffff..... 10:03
Wat heb je dat mooi... 09:00
Een hele dikke knuffel... 08:52
Een hele dikke knuffel... 08:52
WoW, dat is wel heel... 10:55
Wat een prachtig moment.... 00:04
ohhh een logje van... 23:36
Lieve Marjolein we zitten... 18:42
Pfffff... Meis wat mooi  17:23
Wat een bijzonder en... 14:38
Wat een prachtig,... 14:19
Bijzonder 13:24
Oh meis wat een bijzonder... 12:40
... 12:13
Wat een mooie herinnering... 12:10
... 12:03
wauw wat ik vind dit mooi... 12:02
Gefeliciteerd met je... 23:34
Via deze weg wil ik jou... 19:03
Whahaha, ik zie het... 00:05
Wat leuk om weer een... 23:41
hey volgens mij ben je... 09:25
fout bij verwerken smilies 19:19
de blunder van toen is... 19:19
fout bij verwerken smilies 19:19
De blunder bvan toen is... 19:19
 
Laatste 100
Profiel
Naam: Marjolein Heikoop
Leeftijd: 40 jaar
Uitgebreid profiel
Bezoekers
Op dit moment is er 1 borsatovriendje ;
en 1 gast borsatovriendje .
E-mail alert
Mijn laatste reacties
ook mijn logje online,...
19:32, 21 okt 2015
prachtige foto, heel veel...
19:30, 21 okt 2015
zie je zaterdag lieverd,...
19:25, 21 okt 2015
heel veel plezier...
19:21, 21 okt 2015
heel veel plezier...
19:19, 21 okt 2015
dikke knufffel ruben, hou...
19:17, 21 okt 2015
wat ben je mooi xxx
19:16, 21 okt 2015
wat lief van hillie...
21:54, 18 aug 2015
zo te zien hebben jullie...
21:50, 18 aug 2015
hoop dat je binnenkort...
21:48, 18 aug 2015
Foto album
wie wint ???

                                       Hier onder 2 foto's
                                onze vraag is wie wint het ???


voor ons kleine meisje......

 Lieve Tess*

Weet je wel kleine meid
Wat jij met me hebt gedaan
In die veels te korte tijd
Dat wij samen waren
Heb jij mij mama gemaakt


Je hebt mijn hart geraakt
Je hebt me zoveel moois gegeven
Sinds het afscheid besef ik pas
Dat ondaks alle
pijn
Ik heel dankbaar ben
Dat jij er was
En dat ik jouw Mama
mocht zijn



Dikke kus
je Mama

wij zijn zwanger, na regen komt zonneschijn !!!





                                           Vanaf vandaag mag iedereen het weten
                               Dat wij in Juli 2008 nieuw babygeluk
                               verwachten............         
                                 

                                              
Naar een moeilijk periode in 2007.
Het jaar waarin ons eerste dochterje,
kort na haar geboorte overleed.
Word dit een jaar voor ons,
waarin de zon weer volop gaat schijnen.

                                                                             
                                                                   
                                           








Wil je weten hoe de zwangerschap verloopt,
neem dan ook eens een kijkje op ons
zwangerschaps dagboek !!!

groetjes Marjolein en Maurits
Mama en Papa van Tess *          
mijn zwangerschaps dagboek
ondanks ons grote verdriet om het verlies van je grote zus Tess* besluiten Papa en Mama de natuur zijn gang te laten gaan. Tess* heeft zoveel gevoelens in ons losgemaakt, dat we weten dat we dit graag opnieuw mee willen maken, Je grote zus, werd op 18 augustus 2007 bij een zwangerschap van 26 weken geboren. Ze wilde wel, ze heet het zelfs nog even geprobeerd, maar ze was ook nog maar zo ontzettend klein. We hebben Tess* begraven op een mooi plekje hier vlakbij ons huis............

5 November 2007,
Vandaag moet ik ongesteld worden, maar dit blijft uit. Mijn lichaam voelt zo anders aan !!
Ik heb het idee dat ik zwanger ben, ik herken een aanral symptonen. Toch wacht ik maar rusrig af......... Ik denk aan de droom die ik eind Oktober had. Je grote zus Tess* Papa en Mama zijn in de echo kamer van het ziekenhuis. Tess* wijst ons op het scherm een kloppend hartje van een kindje aan. Zou ze hiermee misschien iets hebben bedoeld ??

7 November 2007,
Nog steeds geen rode duiveltjes te bekennen, toch nemen we bij de boodschappen een test mee. We kunnen niet langer wachten. Na het eten doen Papa en Mama samen de test. Wat kunnen 5 minuten dan ineens lang duren zeg. pfff De test is nagatief, balen zeg!!
Ik voel me er best rot over, laat de ongesteldheid maar snel komen. Dan kunnen we aan een nieuwe ronde beginnen.

11 November 2007,
Vandaag testen we opnieuw, en binnen een paar minuten hebben we een positieve test in handen. We zijn heel blij, en toch voelt het ook allemaal heel dubbel. Je grote zus zou pas eind November geboren worden, en nu ben jij er al lieve kleine uk. Maar toch voelt het zo ontzettend goed!! De opa en oma's hebben we het baby nieuws gelijk verteld. Voor iedereen toch weer een lichtpuntje in deze moelijke periode. Maandag gelijk de gynecoloog gebeld, 5 December krijgen we onze eerste controle en echo. Nog even geduld dus !! Zal het dan toch nog een leuke sinterklaas worden ??

28 November 2007,
Vandaag is een moeilijk dag, vandaag 28 November zou mama eigenlijk uitgerekend zijn van je grote zus Tess*. De vraag hoe zou het zijn gegaan ??, spookt al de hele dag door mijn hoofd. Hoe zou de bevalling zijn gegaan, hoe zou ze eruit gezien hebben, hoe hoe hoe. Word gek van mijn gepieker, hoe kom ik deze dag in hemelsnaam door.

5 December 2007,
He he vandaag is het dan eidelijk zover, we krijgen onze eerste echo. Spannend !!!
Ben de hele morgen al zenuwachtig. Maar om 14.00 uur is het zover en komen we aan in het ziekenhuis, we hebben een afsrpaak met de gynecloog. Eerst even zitten kletsen hoe het met ons gaat en dan eindelijk krijgen we de echo. Hij word wel inwendig gemaakt voor het beste resultaat. Al snel zien we je hartje kloppen. Wouw !! Wat er toen door Papa en Mama heen ging. Je word opgemeten en je bent nu 1,22 cm groot. Hihihihi en daar is Mama zo misselijk van. Over 2 weekjes moeten we terug komen voor de volgende echo, ben benieuwd of je weer groter geworden bent.

















Onze eerste echo, hier is ons ukkie 1,22 cm groot.

20 December 2007,
Vandaag staat weer een controle bij de gynecoloog op het programma, het is toch elke keer weer super spanned.  Om kwart voor 11 ben ik aan wezig, maar ze loopt erg uit vandaag. Om 11.45 uur ben ik dan eindelijk aan de beurt. Na een kort gesprekje hoe het met mij gaat, mag ik dan eindelijk gaan liggen voor de echo. Je laat je gelijk goed zien en je hartje klopt heel mooi !! je bent enorm gegroeid in 2 weken tijd want je bent inmiddels al 3 cm groot. Een warm moeder gevoel kruipt door mijn lichaam. Als je er goed voor ligt maakt ze een afdrukje voor papa, hij moet helaas werken en kan er niet bij zijn. Maar ja, papa kan niet elke keer vrij krijgen. Mama krijgt formulieren mee om bloed te laten prikken beneden in het lab. Als alles klaar is kan Mama eindelijk Papa gaan bellen dat alles goed gaat met ons ukkie. 

















Je bent enorm gegroeit in 2 weken tijd, 3 cm inmiddels

10 januari 2008
Vandaag staat er weer een controle met echo op het programma. Deze keer moeten we al om 9.00 uur in het ziekenhuis zijn. Papa heeft speciaal voor vandaag vrij gevraagt omdat we je later op de dag moeten gaan erkennen bij de gemeente. Om 9.10 uur worden we binnen geroepen. Eerst weer het vragen rondje hoe mama zich eigen voelt. Best goed hoor, alleen vanmorgen even moeten overgeven. Mama mag op de bank gaan liggen, de gynecoloog gaat met de doptoon op zoek naar je hartje. Maar ze kan hem niet horen, de hartslag van mama is zo hoog en snel dat ze alleen deze hoort. Snel maakt ze een echo en zien we dat alles goed met je gaat. Je ligt lekker opgerold, vandaar dat je niet goed te horen was. Gelukkig !! Al snel rek jeje zelf uit en zwaai je naar Papa en Mama. Het valt mevrouw Vosmar al op hoe lang he beentjes al zijn. Hihihihi als je maar niet zo groot als papa word want die was bij zijn geboorte 10,5 pond en bijna 60 cm.
Na de echo nog de bloeduitslagen doorgenomen, alles is dik in orde. Nadat we klaar zijn in het ziekenhuis door naar de gemeente voor de erkenning. Je krijgt Papa's naam, je zal Snel gaan heten. Leuke naam he ?? 

24 januari 2008
Van de week had Mama al het iedee dat ze iets voelde kriebelen in haar buik, maar vandaag weet Mama het zeker. Ik voel je toch echt voor het eerst bewegen. Het is zo een bijzonder gevoel, de tranen lopen over Mama's wangen, wat is dit een fijn gevoel.
Als Papa in de middag thuis komt besluiten we om naar babypark in Gouda te rijden.
We gaan een mooi kamertje voor je uitzoeken. Het tweede kamertje wat we zien in de showroom, daar zijn Papa en Mama allebei gelijk weg van. We besluiten dat dit hem gaat worden en bestellen vervolgens je kamertje. Nu maar hopen dat jij het ook mooi vind ??

30 januari 2008
Vandaag hebben we weer een controle bij de gynecoloog, van te voren bij de assistente mijn bloeddruk laten meten, Deze is erg aan de hoge kant en daar schrikt Mama wel van.
In de wachtkamer moeten we lang wachten op mevrouw Vosmar want er is een bevalling tussendoor gekomen. Ondertussen zit het niet lekker dat mijn bloeddruk hoog is. Bijna een uur later dan geplant  worden we binnengeroepen. We bespreken gelijk mijn bloeddruk van 140/95. Ze denk dat het voornamelijk dat het door stress komt die de zwangerschap met zich meebrengt. Als mama op de bank gaat liggen gaan we op zoek met de doptoon naar je hartje. Het is weer even flink zoeken, maar dan laat je je zelf flink horen en voelen. Je hartslag is op dit moment 140/160. Je bent lekker beweeglijk en om de haverklap schop je tegen de doptoon aan. Dit geeft een hoop gekraak, hahahah. Volgende moet Mama even haar bloeddruk opnieuw laten contoleren en die week erop hebben we een nieuwe afspraak. Hopen dat het snel zal zakken anders krijgen we medicijnen voorgeschreven.

1 februari 2008
Vandaag hebben Papa en Mama na een onzekere nacht een spoedcontrole. Gisteren is een stagaire met vegen hard tegen Mama's buik aan gekomen. Omdat we het niet vertrouwde hebben we de gynecoloog gebeld. Om 14.45 uur mogen we komen en gelukkig hoor we al snel je hartje kloppen, wat een opluchting. De tranen prikken in mijn ogen maar ik hou het toch droog. Mijn bloeddruk word nog even gemeten en is gelukkig een stukje lager, 140/75. Op naar huis om het goede nieuws te vertellen.

14 februari 2008
Vandaag staat er weer een controle op het programma, lekker vroeg. Mama is al om 9.30 uur aan wezig en hoeft deze keer niet lang te wachten. Als ik binnen word geroepen is mevrouw  Vosmar verbaasd dat Papa er niet bij is deze keer. Maar Papa zit dus lekker met zijn kont in de sneeuw, en Mama mag helaas niet mee :-( Na even kort gesproken te hebben zoeken we met de doptone naar je hartje. Gelijk laat je jezelf heel moooi horen, met een harslag van 140/150 slagen per minuut. Als je onder de doptone doorzwemt,(misschien word he wel net zo's snelle zwemmer als Papa) zoals mevrouw Vosmar het noemt horen we je hartje nog duidelijker. Opgelucht verlaat ik de kamer, bij de balie nog even mijn bloeddruk laten controleren en deze is dik in orde, 140/75. Eenmaal buiten gelijk Papa even een sms gestuurd dat alles goed met je gaat. 7 Maart hebben we onze 20 weken echo, enidelijk kunnen we je dan weer eens bewonderen.

7 maart 2008
Vandaag is het dan eindelijk zover, we mogen weer naar het ziekenhuis voor onze 20 weken echo. De hele morgen ben ik al zenuwachtig en loop te drentelen door het huis.
Ruim op tijd zijn we dan ook in het ziekenhuis aanwezig, gelukkig worden dan ook spoedig binnengereopen. De echo word gemaakt door een andere gynecoloog dan onze eigen vertrouwde mevrouw Vosmar. Maar ja, er zit niets anders op, hij is in het maken van deze echo gepecialiseerd. Als mama op de bank ligt zien we je op het scherm al gelijk druk bewegen, je bent echt overactief en draait constant rondjes in mama's buik. Daardoor is het voor de gynecoloog best moeilijk om alles goed te zien. Mama moet af en toe op haar zij gaan liggen zodat je niet alle kanten meer opkan. We krijgen te horen dat alles goed met je is en dat er geen afwikingen te zien zijn, pfff wat een opluchting.
Je bent op dit moment 401 gram, je lengte kunnen ze helaas niet goed op meten, je bent te beweeglijk :-) Ook kan de gynecoloog met 95 procent zekerheid zeggen dat je een meisje bent. We krijgen dus weer een dochter !!!

S'middags in de stad kopen we dan ons eerste roze pakje voor je. Volgens papa loopt mama helemaal te stralen. Hihihihi. Eenmaal thuis maken we een afspraak vor een 4 d echo. 26 maart gaan we die s'avons laten maken, en weet je wat zo speciaal is aan deze dag ?? op 26 maart 2007 kwamen we er op deze dag er achter dat we zwanger waren van je grote zus Tess*. Wat  zal ze vanaf haar wolkje trots op je zijn. 

26 Maart 2008
Vandaag is het precies een jaar geleden dat Papa en Mama ondekten zwanger te zijn van je grote zus, Tess*. Een jaar geleden alweer, wat gaat de tijd toch snel. Omdat we opdeze dag iets speciaals wilde laten doen, hebben we besloten om een 4d echo te laten maken. S avonds om 19.30 zijn we in de praktijk aanwezig, de mevrouw verteld dat ze vandaag al meerde lastige niet mee werkende baby's op de echo heeft gehad. We moeten er om lachten en vertellen juist dat jij bij de 20 weken echo zo gebweeglijk was.
Op het scherm ziet ze het al gelijk, je ligt in een stuit met je billetjes naar achteren, erg lenig ben je ook, want je beetjes liggen naast je oren opgevouwen. Met een handje bedek je je gezichtje en met het andere lig je lekker achter je hoofdje. Af en toe laat je een stukje van je gezichtje zien, maar veel is het niet. We proberen je te laten draaien door zachtjes op Mama's buik te tikken. Veel helpt het niet want inmiddels lig je lekker te slapen. Wel kan ze  met zekerheid zeggen dat je een meisje bent, dus dat roze pakje hoeft Mama gelukkig niet te gaan ruilen. We krijgen nog je hartslag te horen en deze zit mooi op 152 slagen per minuut. Ook kunnen ze al je gewicht bepalen en je bent al 650 gram, hahahah als je zo doorgroeit word je net zo zwaar als Papa. We krijgen volgende week een nieuwe echo van het bureau aangeboden, hopelijk laat je je dan meer zien, want we zijn zo benieuwd naar je. :-)

27 maart 2008
Vandaag staat er ook nog een controle met mevrouw Vosmar op de agenda. Om 8.45 is Mama al aan de beurt. Eerst even de bloeddruk laten meten en deze is prima is orde, 140/70. Zo laag is mijn onderdruk nog nooit geweest. De gynecoloog voelt aan Mama;s buik en zoekt met de doptone je hartje, snel laat jeje zelf heel mooi horen. Mevrouw Vosmar is heel blij dat het goed met ons gaat. Opgelucht verlaat ik de kamer, ik mag zelfs pas over 3 weken terugkomen. Mama  voelt zich helemaal super en straalt, buiten stuurt ze Papa een sms je dat ze de gelukkigste Mama op de wereld is, met Tess* in haar gedachten.

Als ik dit nu zo schrijf lopen de tranen over Mama's wangen. Tranen van verdriet en vreugde want wat kunnen einde en begin zo met elkaar verbonden zijn. Intens gemis en stralend nieuw, alleen met liefde omgeven.........

1 april 2008
Vandaag mogen we terug komen voor een nieuwe echo. Papa kan jammer genoeg niet mee, hij moet werken. Daarom gaat Oma gezellig mee. Om 15.45 worden we binnen geroepen. Van te voren heeft Mama op aanraden koffie en energie drankjes gedronken.
Hopelijk ben jij ukkie hierdoor ook lekker actief. Op de echo zien we dat je nog steeds in de zelfde houding als vorige week ligt. Maar we kunnen je beter bwonderen omdat je deze keer niet je handje op je gezicht hebt liggen. Ooooh wat ben je mooi, je neusje je kinnetje en je oortjes alles kunnen we zien. Je voetje word nog opgemeten, deze is nu 4,3 cm groot. Even later zien we dat je een slokjes van het vrcutwater neemt, daarvan krijg je de hik. Hahahah ziet er erg grappig uit. Met een paar mooie foto's en een grote glimlach verlaat ik even later de praktijk. Wat ben ik trots op jou...........





























Hierboven de foto's die we gisteren hebben
meegekregen, wat ben je mooi !!!!

23 April 2008
Vandaag staat er weer een controle op het programma, Papa heeft gezellig een vrije dag dus die gaat met Mama mee. Om 10. 00 uur moeten we in het ziekenhuis zijn. Eerst even de standart controle, bloeddruk meten en urine nakijken. Alles is in orde, in de wachtkamer nog even wachten tot mevrouw Vosmar zover is. Ze is deze keer weer goed op tijd. Eerst even wat dingen met elkaar doorgesproken en dan mag Mama op de bank gaan liggen. Met de doptone kunnen we weer naar je hartje luisteren, zo bijzonder elke keer weer. Na het voelen en het opmeten van mijn buik, verteld ze dat ik toch wel behoorlijk voor loop op de groei. Het kan 2 kanten op, je bent misschien al erg groot, waarschijnlijk van papa geerft of je denken aan zwangerschapssuiker. Over 2 weken word er een groei echo gemaakt en moeten we een bloedonderzoek ondergaan.
Probeer me er niet druk over te maken, je zal vast wel zo groot als papa worden, toch wacht ik maar even met kleertjes kopen want ja maatje 50 heb je misschien niet nodig  

2 en 3 Mei 2008
Vorige week was Mama bij de kaakchirurg geweest, door een ontsteking onder de kies had ik een enorm abses in mijn wang gekregen. De kaakchirurg heeft de kies getrokken en het abses verweijderd. De pijn viel gelukkig allemaal mee, maar na een paar dagen voelde ik me niet echt lekker, hoofpijn !! Woensdag voelde Mama je nog lekker bewegen maar donderdag avond ik bed bedacht ik me opeens dat ik je de hele dag niet gevoelt had. S nachts om 3 uur voelde ik 3 kleine schopjes maar echt gerust gesteld was ik er niet op, vandaar dat Mama toch maar vrijdag contact  zocht met de gynecoloog. Ik moet direct komen, en Mama word aan de ctg gelegt. De bloeddruk word elke 5 minuten gemeten en de eerste keer is ie ook behoorlijk hoog, 165/95 waarschijnlijk door alle stress. Als snel krijgen we je hartslag te horen, en dit is zo fijn gehoor. 3 kwartier mogen we naar je hartje luisteren en Mama's bloeddruk zat ook weer een heel stuk, opgelucht verlaten we het ziekenhuis.

7 mei 2008,
Vandaag hebben we weer onze 2 weekse controle bij de gynecoloog, er word vandaag een groei echo gemaakt omdat ze vinden dat de buik van Mama wel erg hard groeit. De bloeddruk word nog even gemeten en die is vandaag prima in orde, 140/75. De echo word gemaakt door onze eigen gynecoloog, dit vind ik altijd een prettig idee. Al snel zien we je op het scherm lekker bewegen, maar het valt mevrouw Vosmar ook al heel snel op dat je aan de grote kant bent, je hebt een dikke kop zegt ze letterlijk. Hahaha moet enorm lachen om haar uitspraak. Bij je buik(je) aangekomen ziet ze het al meteem, je bent echt heel groot. Aande hand van de omtrek word je gewicht berekend, bijna 4 pond ben je al.
Dat komt overeen dat je ruim 3 weken voor ligt in de groei, oei zal je dan toch Papa achter na gaan?? Mijn baarmoeder mond word inwendig opgemeten en die is nu nog 3,6 cm, helemaal goed dus. Over 2 weken krijg ik een nieuwe groei echo om te bepalen of je zo door blijft groeien. Mama vond het in ieder geval heel fijn dat ze je weer even heeft mogen bewonderen.

21 mei 2008
Vandaag hebben we weer een afspraak met de gynecoloog. Om 16.00 uur moet Mama
vandaag aanwezig zijn. De bloeddruk word gecontroleerd en Mama's urine word nagekeken op eiwitten.Allebei zijn ze prima in orde. Aan de hand van een echo gaat mevrouw Vosmar kijken hoe het met je gaat. De uitslag van het bloedonderzoek waar ze Mama voor de zekerheid op suiker hebben gestest is prima in orde. Op de echo is te zien dat het prima met je gaat want je bent weer flink gegroeit. Helemaal opmeten lukt niet eens, want je ligt helemaal opgerold in de rechterkant van Mama's buik, vandaar die harde bal daar. Dat ben jij dus gewoon :-) Als je hoofdje word opgemeten zien we dat je lekker ligt te smakken, hahahah ziet er erg grappig uit. Omdat je voor ligt op de groei mogen Papa en Mama er over nagaan denken of we eerder ingeleid willen worden, en zo ja wanneer ?? Nu gaat het dan allemaal wel erg dichtbij komen, nog even geduld en dan kunnen we eindelijk met je knuffelen.

30 mei 2008
Vandaag toch ook weer een spannede dag, vandaag komen ze je nieuwe kamertje brengen. Op het moment dat Mama dit nu schrijft zijn ze net geweest. Overal in de gang staan dozen en boven zijn de meubeltjes gezet. Mama heeft al stiekem het plastick van een van de kasten opengemaakt, hoe het eruit ziet. Laat Papa dit maar niet lezen
Zelfs de poes is nieuwgierig en gaat elke keer op je kamertje kijken. Nu nog wachten op Papa, want die is nog op zijn werk. Vannavond zal hij wel een begin maken om alles inelkaar te zetten. Mama kan haast niet wachten............

5 juni 2008
Vandaag weer een controle bij mevrouw Vosmar, elke keer toch weer spannend vind ik.
Als mama binnenkomt hoor ik al dat ze bijna een uur uitloopt, maar ach ik maak me daar niet zo druk over. Mijn bloeddruk word gemeten en mijn urine word gestest. De eerst is prima in orde, maar in mama's urine word veel suiker gevonden. In de wachtkamer wacht ik rustig op mijn buurt tot ik word binnengeroepen. Op de bank voelt ze aan mama's buik en mag ik weer naar je hartje luisteren, elke keer blijft weer zo bijzonder. De uitslag van de urine word besproken en we snappen en echt helemaal niets van, zal ik dan toch zwangerschapssuiker hebben ?? Voor de zekerheid moet er bloedgeprikt worden benenden in het lab, maar dan kan pas de volgende dag, vandaar dat mama er een afspraak voor maakt. Het eerste bloed moet nuchter geprikt worden, en zo moet ik die dag meerde keren terug komen. De suiker waarde in mijn bloed is verder prima in orde, kan niet beter, ook niet nadat ik gegeten heb. Over 2 weken krijgen we weer een echo om te bepalen hoe groot je inmiddels bent.

18 juni 2008
Vandaag mogen we weer een echo laten maken, altijd leuk om mijn kleine meisje weer eens te bewonderen. Als mama binnenkomt moet mevrouw vosmar heel erg lachen. Ze zegt, ik zie eerst een dikke buik binnenkomen en daarna komt er pas een mama achteraan, hahahah is mama's buik dan zo dik ?? Op de bank word eerst mama's buik vol met gel gespoten en daarna zien we je gelijk op het scherm goed bewegen, oo wat heerlijk weer om te zien. Je word van allekanten bekeken en opgemeten. Je ligt nog steeds wel iets voor op de groei, maar veel is het niet meer. Je zit gewoon mooi op schema. Wel denken we te zien we dat je erg lange benen hebt, maar dat kunnen we over een paar weekjes met zekerheid zeggen.

Na de echo bekijkt ze nog even de benen van mama, want die hebben erg veel last van vocht. Onder de spataderen gaat het zitten en dit is erg pijnlijk. We moeten goed mijn benen in de gaten houden om te kijken of ze niet gaan verkleuren en pijnlijker worden, anders direct bellen. Na de bevalling gaat mama prikken tegen trombose krijgen, ach mama heeft het er allemaal voor over.

Buiten belt mama, papa om te vertellen hoe goed het met gaat, nog eventjes en dan ben je er lieve schat. 

2 juli 2008
Vandaag hebben we weer een contole met de gynecoloog. Mijn benen doen zo ontzettend zeer van al het vocht dat we hopen dat ze ze een beslissing gaat nemen over de bevallig. We zijn op dit moment 37,4 weken zwanger. Papa gaat vandaag mee naar het ziekenhuis. Mijn urine en bloeddruk zijn goed in orde. Als we binnen worden geroepen ziet mevrouw vosmar al gelijk dat het niet goed met Mama gaat. Er word eerst een vooronderzoek gedaan, en daaruit blijkt dat Mama al 2 cm ontsluiting heeft. Dit komt waarschijnlijk al door de harde buiken die ik gehad heb de afgelopen dagen. Als we weer aan tafel zitten verteld mevrouw vosmar dat ik me morgen mag melden bij de afdeling verloskude, om 8 uur moeten we er zijn. Morgen zal ons meisje geboren worden. We zijn overdonderd omdat het nu ineens allemaal zodicht bij gaat komen, het word nu echt spannend.

Bij de balie vraagt Claudia wannneer we voor een nieuwe afspraak moeten komen, en dan ineens moet ik huilen, en vertel dat morgen het moment is dat je geboren gaat worden. Thuis gekomen bellen we de opa's en oma's om het nieuws te vertellen.

3 juli 2008.
Vanmorgen worden we gewekt door de wekker, ons koffertje staat al klaar in de gang om te vertrekken. O wat is Mama zenuwachtig vandaag. Anngekomen in het ziekenhuis melden we ons bij de balie. We worden een kamertje binnengebracht waar we vandaag zullen doorbrengen. Mama kleed zich eigen om en gaat lekker op bed liggen. Een zuster komt ons vertellen wat er allemaal gaat gebeuren. Ze verteld ons dat er eerst tabletten ingebracht zullen worden om de baarmoedermond week te laten worden, dit kan zelfs wel 3 keer als het nodig is. Ze laat ons doorschemeren dat het misschien niet eens zeker is dat de  kleine vandaag geboren gaat worden. Daar moeten we wel even van schrikken want daat heeft mevrouw vosmar niets van gezegt. Er word een poging gedaan om een infuus aan te leggen, maar dit mislukt meerdere keren. Eindelijk bij poging 5 lukt het.

Om 9.00 komt de gynecoloog, kijken voor een inwendig onderzoek. Zij stelt  net als gisteren vast dat ik idd al 2 cm onsluiting heb. Er word besloten de vliezen te breken en de kleine op de ctg aantesluiten. De tabletten komen daardoor te vervallen, pfff gelukkig.
Op de monitor is dan te zien dat er af en toe harde buiken worden geregistreerd. Ik word aan het infuus gelegt om de weeen op te wekken. Om 9.30 krijg ik al de eerste wee. De uren kruipen voorbij en ondertussen kan ik de weeen goed weg puffen, lang leve de joga.
Papa krijgt een lunch aangeboden, maar Mama vind het echt te erg voor woorden, pfff bah wat een lucht. Geirriteerd maak ik hier een paar opmerkingen over, hoe Papa in hemelsnaam aan eten kan denken terwijl Mama hier zo ligt, hahahah we moeten hier achteraf ontzettend om lachen, hahahahah.

Rond de middag worden de weeen steeds pijnlijker en gaan we even een tijdje onder de douche zitten. Ze zijn nu ook goed in Mama's rug te voelen. Terug op bed krijg ik een spuitje om een beetje te kunnen rusten. De weeen komen nu steeds vaker en het zijn er zoveel dat het moeilijk is mijn ademhaling onder controle te krijgen. Om 14.00 uur komt de gynecoloog een kijkje nemen. Ik heb inmiddels 5 cm ontsluiting en verteld ons dat ik het prima doe. Als alles meezit is ons meisje voor het donker word wel geboren. Mama vraagt dan nog wel even hoe laat denk je dat het donker word ;-). Mevrouw Vosmar komt nog even om het hoekje kijken hoe het met ons gaat, ze heeft geen dienst vandaag op de afdeling. Van het spuitje kan Mama lekker slapen, telkens als ik wakker ben kijk ik verschrikt op de klok. Ik heb dan het idee dat ik uren geslapen heb. Tegen half 4 moet ik 2 keer heel erg overgeven, heb dit zelf niet eens in de gaten. Om 16.00 word het personeel afelost door de avond ploeg. Het personeel van de dagdienst komt nog even gedag zeggen, en we krijgen te horen dat ons kindje het snoepje van de dag gaat worden. We zijn de leukste pacienten van de dag, omdat de andere volgens hun alleen maar aan het klagen waren. hihihihih, leuk om te horen toch ?? Als het tegen 16.30 loopt heb ik ineens het idee dat ik moet persen. Het is zover, en het echte werk kan geginnen. De arts en de gynecoloog worden erbij geroepen en ik mag mee gaan persen. Op de joga heeft Mama dit vaak geoefend en het werpt zijn vruchten af. Papa zorgt voor natte washandjes want ik krijg het erg warm van. pfff. En dan om 17.08


" ons vlindertje "
                                                         

                                       
                                                    Mag ik een plekje vragen,
                                                    voor ons engeltje o zo klein
                                                    Die maar even het leven zag,
                                                    die hier niet blijven mocht.

                                                    
                                                    Mogen wij haar laten weten,
                                                    dat zij mag bestaan.
                                                    Zo word ze nooit vergeten
                                                      
                                                    Maar toch op een dag                                         
                                                    vlieg je weg, hoog in de lucht.
                                                    Zul je de wereld heel anders gaan zien,
                                                    en vind je je rust
                                                    Om als een vlindertje,                                            
                                                    door onze tuin te gaan.                                                

                                                    
                                                 

                                                    Papa en Mama zullen je nooit vergeten                                            
                                    



                                                                                                                                                                                                                         
een gelukkig en gezond 2008

Een gelukkig en gezond 2008 !!!



Bijdeze willen wij graag iedereen 
de beste wensen 
toewensen
 voor 2008.

Met heel veel
liefde, geluk 
en 
gezondheid.
En dat dit jaar,
een fantastisch jaar mag worden.

2007 is voor ons een
  jaar geweest
met hoogte en diepte punten.
Maar toch eentje om nooit te vergeten.
Lieve Tess*, 
papa en Mama houden 
van je.

Maar 2008 gaat ons jaar worden,
dat weet ik zeker.
Want ergens in de duisternis
is voor ons een licht puntje.


Liefs Marjolein, Maurits
en vanaf haar wolkje 
een kusje van 
Tess*


Marjolein, is jarig vandaag !!!

29 December 1978                            29 December 2007

                                       29 jaar
                            is Marjolein vandaag
                                      geworden.

                            Lieve schat, bijdeze
                          Van harte gefeliciteerd
                             met je verjaardag !!!

                            Hoop dat we er samen 
                             nog heel veel mogen 
                                        vieren.

                                      Ik hou van je
                                          Maurits



               

iedereen fijne kerstdagen !!!

Bijdeze wil ik graag alle 
mede logges,
Marco Borsato
&
mijn familie en vrienden 
hele fijne kerstdagen
toewensen !!!

Liefs 
Marjolein en Maurits
en vanaf haar wolkje
een kusje van 
Tess*



Op eerste kerstdag komen mijn 
ouders eerst lekker ontbijten !!!
S'middags komen mijn schoonouders
en schoonzusje met het gezin
we gaan gezellig met z'n alle goermetten.

Op tweede kerstdag, 
gaan we naar mijn ouders.
Mijn zusje em zwager komen over
vanuit London.
Mijn moeder maakt een lekker
buffet klaar.

Zoals jullie zien, twee gezellige dagen.
En wat gaan jullie doen ??? 

wat vinden jullie ???

Wat vinden jullie ???



Abortus kan het wel
of zijn jullie er op tegen ???

Ik zal eerst even bij het begin beginnen.
Dan begrijpen jullie dat ik deze vraag aan jullie ga voorleggen.

Wij hebben bij ons in de zaak op het moment 
2 leerlingen van een school rondlopen
die het vak moeten leren.
De een is 18 de ander 19 jaar.
Het verhaal begint 4 weken geleden,
het meisje van 18 verteld ons dat ze zwanger is.
Uiteindelijk besluit ze om het kindje wegtelaten halen.
Ze woont nog thuis en haar vader kan het financiel niet opbrengen
om voor haar en een baby te gaan zorgen.
Ze besluit tot een abortus en laat het kindje weghalen.

Vorige week het meisje van 19,
heeft vage klachten die erop wijzen dat ze mogelijk zwanger
zou kunnen zijn.
Een test bevestigt dit vermoeden.
vandaag krijg ik wederom te horen 
dat ook zij het kindje laat weghalen.

Ik ben hier ontzettend boos en verdrietig over,
omdat wij zelf ons dochtertje hebben verloren
kort na haar geboorte afgelopen Augustus.

Net na het werk kwam er onder het personeel een
discussie op gang hierover.
Volgens mijn collega hebben die meiden geen keus
en ben ik door mijn verdiret om onze Tess*
zo tegen abortus.

Ik heb gzegt dat als die meiden oud en wijs genoeg zijn
om het te doen,
dat ze dan ook zelf voor de gevolgen verantwoordelijk moeten zijn.
Ik vind abortus dan wel een erg makkelijk keuze
als het even niet gaat zoals ze gepland hebben.

Heel graag ben ik benieuwd naar jullie reacties, 
of vinden jullie ook dat ik me te druk maak
over andermans problemen ???

Liefs Marjolein
 


Droevig nieuws...........

Net kregen wij het droeverige bericht
dat een "oud " teamgenootje
en vriend 
van mijn man is overleden.
Samen hebben ze altijd jaren 
waterpolo gespeeld.
Jeetje wat is het leven 
in de werleld
toch oneerlijk !!!
Hij was nog zo jong.


Lieve Benjamin, we zullen je missen

"In deze prachtige nacht
Daar passen 1000 en 1 uren"