welkom op mijn log

  Welkom op mijn log !!
ik ben Marjolein, 34 jaar 
getrouwd met Maurits 
samen hebben we 3 kinderen
engeltje Tess Tara en Thomas


mijn prachtige gezinnetje

fan van marco ben ik eigenlijk al vanaf het prille begin,
maar mijn marco verslaving neemt met de jaren alleen
maar toe !! hoe ouder hoe gekker zegt mijn man wel eens, 
en ik kan hem daar geen ongelijk in geven !!   

de meest bijzondere ontmoeting met marco was in 2007,
daar won ik tijdens de fcd een knuffel moment met marco, 
een aantal weken ervoor hadden wij ons dochtertje tess*
verloren en die knuffel kwam op het juiste moment.

 

weblog van de maand
Nieuws van Marco
Geen nieuws van Marco.
in de schijnwerper
weblog van de week

10 mei tot 17 mei 2011
(jumping)(jumping)(jumping)
 
kaarsje














voor alle mensen die we lief
              hadden.....
voor altijd in ons hart !!!
 
marco & ik ik & marco
zoveel momenten samen ingelijst
ze verwelkomen mij telkens weer
ik sluit mijn ogen en beleef ze weer













fanclubdag 2007 (borsatoknuffel)











the silent army 2009











fanclubdag 2010












signeer sessie FRC utrecht 2010
samen met tara  zo bijzonder













valentijnsconcert 2011













538 voor warchild rotterdam  2011
samen met (borsato)vriendin rebecca
















opening sportweek schiedam april 2011


priview 3d- dvd 14 oktober 2011
Laatste Reacties
Via deze weg wil ik jou... 19:09
Via deze weg wil ik jou... 11:19
Via deze weg wil ik jou... 19:31
Wat leuk en echte liefde... 10:03
Kijk dat is nu echte... 23:37
Wat een lieverd die man... 21:11
Wat een geweldige vent... 20:06
... 19:48
Dat wordt genieten... 19:36
ook mijn logje online,... 19:32
Lieve Marjolein, we... 14:11
Wat goed dat jullie door... 12:58
Wat goed dat jullie... 20:42
Ik word hier zo... 19:47
Ach meis wat een verhaal... 19:42
Wat goed dat alles nu een... 19:08
Wat een herkenbaar... 17:07
Wat herken ik je... 14:43
dank jullie wel voor alle... 21:35
knufffff en heel veel... 15:26
Een extra dikke knuffel... 14:19
Heel veel sterkte en... 14:13
Heel veel sterkte !! Je... 12:40
Dikke knuffel voor... 10:59
Dikke knufffff..... 10:03
Wat heb je dat mooi... 09:00
Een hele dikke knuffel... 08:52
Een hele dikke knuffel... 08:52
WoW, dat is wel heel... 10:55
Wat een prachtig moment.... 00:04
ohhh een logje van... 23:36
Lieve Marjolein we zitten... 18:42
Pfffff... Meis wat mooi  17:23
Wat een bijzonder en... 14:38
Wat een prachtig,... 14:19
Bijzonder 13:24
Oh meis wat een bijzonder... 12:40
... 12:13
Wat een mooie herinnering... 12:10
... 12:03
wauw wat ik vind dit mooi... 12:02
Gefeliciteerd met je... 23:34
Via deze weg wil ik jou... 19:03
Whahaha, ik zie het... 00:05
Wat leuk om weer een... 23:41
hey volgens mij ben je... 09:25
fout bij verwerken smilies 19:19
de blunder van toen is... 19:19
fout bij verwerken smilies 19:19
De blunder bvan toen is... 19:19
 
Laatste 100
Profiel
Naam: Marjolein Heikoop
Leeftijd: 40 jaar
Uitgebreid profiel
Bezoekers
Op dit moment zijn er 2 borsatovriendjes ;
en 2 gast borsatovriendjes .
E-mail alert
Mijn laatste reacties
ook mijn logje online,...
19:32, 21 okt 2015
prachtige foto, heel veel...
19:30, 21 okt 2015
zie je zaterdag lieverd,...
19:25, 21 okt 2015
heel veel plezier...
19:21, 21 okt 2015
heel veel plezier...
19:19, 21 okt 2015
dikke knufffel ruben, hou...
19:17, 21 okt 2015
wat ben je mooi xxx
19:16, 21 okt 2015
wat lief van hillie...
21:54, 18 aug 2015
zo te zien hebben jullie...
21:50, 18 aug 2015
hoop dat je binnenkort...
21:48, 18 aug 2015
Foto album
alweer 6 maanden
Lieve Thomas

vandaag ben je alweer 6 maanden in ons midden,
jij die ons gezin compleet maakte, jij die ons zoveel geeft, 
wat zijn we toch blij dat je er bent !
 


 ik hou van je

Mama







 
Weblog van de maand!
Gisteren na een lange dag in Plopsaland Coo,
kwamen we thuis op de camping in Schin op Geul.
Nog even snel mijn mail openen,
voordat we ons luchtbedje zouden gaan opzoeken. 

En toen las ik het mailtje wat Nathalie mij gestuurd had.
Er bastte een vreugde dans los met een heleboel gestuiter
*poing poing poing*


 
Gelukkig bleef de tent overreind staan,
en de buurtjes zouden vast gedacht hebben wat is hier nu aan de hand?

Maar jullie snappen vast allemaal wel wat ik nu ga vertellen,
deze maand kleurt mijn logje
rood!

Ik ben deze maand weblog van de maand!

                                          
 

Lieve Marco, Nathalie en Fanclub
dank jullie wel!
Ik ga er een prachtige rode maand van maken.

 



" mijn droom "
18 Mei 2012, De dag dat ik trouwde met mijn grote liefde Maurits  

Een lang gekoesterde droom kwam uit! Als klein meisje droomde ik hier al van, om 1 dag te stralen in een prachtige (witte) jurk.

Vlak na de bruiloft werd onze liefde bekroond en ontdekte we dat we zwanger waren!
In de weken die volgden droomde en fantaseerden we over de kleine man die in mijn buik groeide




* onze bruiloft, een droom werd werkelijkheid

Tot onze droom op 5 November 2012 uit elkaar spatte, weg roze wolk !
Ik kwam in het ziekenhuis terecht met een accutte (gesprongen) blindedarm ontsteking en moest in 5 dagen meerdere keren geopeerd worden terwijl onze kleine man in mijn buik zat. Na 1 van die operaties kwam ik terug op de afdeling zwaar onder de morfine en nog half onder narcose vertelde ik "trots"aan iedereen dat ik nu wel bloemen van Marco Borsato  zou krijgen !

Mijn moeder vroeg telkens heb je dat gedroomd Marjolein, maar nee hoor ik was heel stelling, morgen komt Marco mij zelf een bos bloemen brengen.
en ik bleef maar vertellen dat ik het heel zeker wist

De dagen erna ging het srteeds slechter met me, ik heb moeten vechten voor het leven van mijzelf en de kleine man, omdat ze de infectie niet onder controle kregen en heb ik zelfs erg kritiek gelegen toen ook mijn buikvlies ging ontsteken.

Helaas ben je zelf niet langsgeweest in het ziekenhuis Marco, maar ik kreeg een prachtige bos bloemen opgestuurd van jou en de fanclub
 zo lief!
Het boeket heeft al die tijd op mijn nachtkastje gestaan, en omdat ik zelf te ziek was om het allemaal te beseffen heeft Maurits prachtige foto's voor mij gemaakt!
zelfs toen het boeket de kamer uitstonk mocht het niet weggegooit worden

De droom dat onze zoon gezond geboren ging worden probeerde ik vast te houden,
en met die gedachten heb ik gevochten om beter te worden.
Mijn droom werd werkelijkheid en op 6 februari 2013 werden wij trotse ouders van een prachtige zoon Thomas


* Hier is onze kleine man net geboren, 5 minuutjes oud

Nu ruim 6 maanden na mijn ziekenhuis opname besef ik heel goed dat ik er nog ben,
dat ik door het oog van de naald gekropen ben.

Ik kan weer dromen, en al mijn dromen laten uitkomen !!
Weer genieten van hele kleine dingen in het leven




*mijn prachtige "droom"gezin  *trots*


* Thomas

In die moeilijke tijd heb ik heel veel steun aan mijn lieve Borsato vriendinnetje Rebecca gehad, zij bestookte Maurits elke dag met 10 tallen wats-upjes.
Zij was er altijd voor mij !
 
Onze dromen gaan dan ook van over Marco  we hebben het er al zo vaak over gehad
als hij onze watsup jes eens zou kunnen lezen hihihihih bloos
Maar hoe zou het zijn als ik dit droom van varen met Marco
 nu eens werkelijkheid zou kunnen laten worden,
dan deel ik dit met haar !!


Vrijwillergsetentje 2012 Rebecca Marco en ik





 
mijn valentijn ...
Ik leerde Maurits kennen in November 2003, we werden eigenlijk aan elkaar gekoppeld (moest maar eens gedate worden volgens omstanders). Hihihihi zo gezegt zo gedaan....we gingen samen uit...naar de bioscoop....draaide wat weekjes om elkaar heen....en ondertussen hadden we het reuze naar onze zin samen. Op 11 December 2003 sloeg de "vonk" dan eindelijk over en werden zo samen een setje  We werden tot over onze oren verliefd en waren niet meer bij elkaar weg te slaan. Een half jaar later woonden we samen.

Begin 2007 ondekten we voor de eerste keer zwanger te zijn, dolblij waren we dan ook dat we November samen een kindje zouden krijgen, een nieuw
leven wat door onze liefde was ontstaan . Helaas mocht Tess* maar heel even in ons midden zijn, samen we gingen we door een diep dal. Maar met vallen en opstaan klommen we eruit, sterker dan ooit!

Zoals Marco ook zingt, liefde wint altijd


* afscheid van ons kleine meisje

In 2008 werd onze liefde opnieuw bekroond met een gezonde dochter, na een spannend zwangerschap werd op 3 juli dochter Tara geboren,
een wolk van een dochter  Samen met Tess* in ons hart vormden
we jarenlang een prachtig gezin


* Tara kort na haar geboorte



Eind December 2011 vroeg Maurits mijn ten huwelijk
thuis op de bank, kwam daar geheel onverwachts die vraag,
en tuurlijk heb ik ja gezegt ! Op 18 mei 2012 was onze grote dag,
en dag waar wij met een glimlach naar terug kunnen kijken





3 weken na de bruiloft mochten Maurits en ik een heel mooi cadeau ontvagen, We ondekten dat we voor 3e keer Papa en Mama zouden worden in 2013.

Tijdens de eerste echo horen we dat ik op 14 Februari uitgerekend ben,
de dag van de liefde  ons wondertje wat uit onze liefde is ontstaan
* zo bijzonder*


* Rebeca heeft deze prachtige foto's gemaakt, zo lief

Op 6 februari 2013 om 16.33 uur is een heel lief klein jongetje geboren
3470 gram en 50 cm lang ! we hebben hem de naam Thomas gegeven
en we zijn als gezin heerlijk van hem aan het genieten !



Morgen is het valentijn  de dag van de liefde
de liefde die ik voor mijn gezin voel is onverwaardelijk,


lieve Maurits, Tess* Tara en Thomas
 ik Hou van jullie  voor nu en voor altijd !
liefs je vrouwtje en jullie mama







 
een heel lief klein jongetje geboren
Op verzoek van een hele trotse moeder mag ik hier nog 1 keer inbreken. Vanmiddag is er namelijk een heel lief klein jongetje geboren. Maurits en Marjolein zijn de trotse ouders geworden van een prachtige zoon en Tara is nu een grote zus. Alles gaat goed met moeder en zoon. Ze zijn al heerlijk aan het genieten van elkaar. 

Mag ik jullie voorstellen................



Lieve Maurits, Marjolein en Tara, van harte gefeliciteerd met jullie kanjer! Ik kan niet wachten om hem te komen bewonderen. Geniet van elkaar! Heel veel geluk samen!

Liefs Rebecca
xxx
Mijn bellepaint :-)
Ook ik breek even in op de log van Marjolein
(uiteraard met haar toestemming, sterker nog, het is op haar verzoek hihi)


Op 5 januari heb ik namelijk Marjolein haar buik geschminkt.
Na alle ellende die ze heeft meegemaakt tijdens haar zwangerschap
was het tijd voor iets leuks


Tara had nog kerstvakantie, dus die was ook gezellig thuis.
Heel lief, ze hadden samen lekkere cupcakes gemaakt.
Nadat die genuttigd waren, was Tara eerst aan de beurt.
Want zij wilde namelijk als vlinder geschminkt worden.






Daarna was het tijd voor Marjolein . Ze nestelde zich lekker in de bank en liet de kwasten en sponzen letterlijk over haar heen komen. Een giraffe op haar buik was haar wens, waarom, dat laat ik nog even in het midden .
Maar hij is best goed gelukt!
Zo bijzonder om te merken dat de kleine man  af en toe wakker werd,
en dat voelde ik dan ook erg goed haha.
Was soms best opletten, dat ik niet uit zou schieten haha.






Het doel was bereikt, Marjolein die trots haar buik durfde te laten zien.
We hebben veel foto’s gemaakt, als aandenken van deze leuke dag.






Heel veel succes met de laatste loodjes!

Liefs,
Bernadette

 
bijzondere fotoshoot
Lieve loggers,

Op verzoek van Marjolein breek ik even in bij haar weblogje. Zoals je in een vorig logje kon lezen is dit een behoorlijke zware zwangerschap voor Marjolein. Ik wilde er graag voor zorgen dat ze tijdens de laatste loodjes toch nog kon genieten van deze zwangerschap en vroeg of ik foto's van haar buik mocht maken. Deze buikfotoshoot was erg leuk om te doen. Marjolein is erg blij met de foto's en wil ze heel graag aan jullie showen. Op dit moment is ze bijna uitgerekend en met zo'n dikke toeter achter de pc zitten is niet zo handig, dus doe ik het even voor haar. Bij deze een collage van de buikfotoshoot. 








We zijn erg benieuwd wat jullie ervan vinden en Marco natuurlijk! (Hij en de Tifosi hebben haar erg gesteund door middel van bloemen en een kaartje, wat enorm gewaardeerd wordt.) En laten jullie nog een lieve reactie achter?

Lieve Marjolein, geniet nog van de laatste loodjes! Ik ben blij dat je de foto's mooi vind. 
Maurits, bedankt dat ik Marjolein een ochtendje mocht lenen voor deze fotoshoot en Tara, bedankt dat ik je beer mocht lenen. Ik ben stiekem wel n beetje verliefd op 'm geworden.

Dikke kus voor jullie allemaal!
dank jullie :-) wel tijdens mijn ziekenhuisopname
lieve allemaal,

begin november kwam ik geheel onverwachts in het ziekenhuis terecht met een accutte blindedarm ontsteking, op dat moment was ik 25 weken zwanger ! ik wil jullie allemaal ontzettend bedanken voor alle lieve kaartjes,
bloemen, bezoekjes en de vele reacties op mijn facebook en twitter pagina.

Maurits heeft zoveel mogelijk geprobeerd iedereen op de hoogte te houden,
maar met soms waren het erzoveel dat hij door de bomen het bos niet meer zag.


nogmaals lieve allemaal, super bedankt voor alle steun die wij van jullie hebben gekregen !!!
  

bijdeze heb ik toch besloten om onze ziekenhuis periode met jullie te delen,
en mijn verhaal te vertellen.... !!!


 
maandag 5 november, begon zo als elke ochtend, geen vuiltje aan de lucht, deed mijn dingetjes en belde nog even gezellig met rebecca. onder de douche ging het vreselijk mis, en kreeg ik enorme pijn in mijn buik, gelijk helemaal in papiek heb ik mijn moeder gebeld, en zij kwam naar me toe ! met gillende sirenes werd ik naar het ziekenhuis in leiden gebracht omdat er gevreest werd dat mijn bevalling begonnen was ! een team van artsen onderzocht mij en gelukkig was de bavalling niet begonnen. na een aantal onderzoeken komen ze er achter dat ik een blindedarm ontsteking heb ! ondertussen is maurits ook gearriveerd, en krijg ik morfine prikken tegen de ergste pijn. we krijgen te horen dat zodra de ok vrij is, ik klaargemaakt word voor de operatie. jeetje wat een angst, zou de kleine man in mijn buik dit alles wel gaan overleven, en zou hij nog veilig in mijn buik zitten als ik straks weer wakker word?

eenmaal op de ok, blijkt de ontstoken blindedarm gesprongen te zijn en als ze mijn buikholte openen, zien ze mijn buikholte gevult met pus zit. omdat door de zwangerschap de operatie moeilijker is, zijn de artsen ruim 4 uur met me bezig. maar alles gaat goed, en de kleine man heeft het prima naar zijn zin in mijn (dikke)buik. na een goede nacht en ochtend gaat het dinsdag middag weer mis, en krijg ik hele hoge koorts. de antibotica lijkt niet aan te slaan en ik voel me steeds zieker en zieker worden !

woendag 7 november, opnieuw worden er een aantal onderzoeken gedaan, en besluiten de arten de artsen dat ik opnieuw geopereerd moet worden. er blijkt wederom pus in mijn buik te zitten, en alles word heel goed gespoelt en schoongemaakt ! wederom bijna 4 uur zijn ze met me bezig in de hoop dat deze keer alles schoon is, met extra sterkte medicijnen hopen ze dat de koorts zal gaan zakken !

de dagen erna blijf ik ziek, houd koorts en heb vreselijk veel last van buikpijn.
ondaks de hoge dosering  en vele medicatie wil ik maar niet opknappen. mijn temeratuur schommelt tussen de 34 en 41 graden. de artsen zijn bang dat mijn darm misschien een gaatje het opgelopen tijdens de eerdere operaties en er word besloten dat ik weer geopeerd moet worden, het is inmiddels vrijdag 9 november.

bijgekomen uit de ok, blijkt dat met mijn darmen alles oke is en dat ze niets hebben gevonden. wel krijg ik op mijn lichaam overal last van simmels jeuk en exceem enz, mijn lage weerstand is hier de boosdoener van! zaterdag morgen moet ik zo vreslijk overgeven (gal) dat iedereen ervan schrikt ! in 1 klap is duidelijk waar alle pijn vandaan komt, mijn darmen liggen stil en mijn maag kan daardoor mijn maagsappen niet meer afvoeren, er word besloten dat er een slang via mijn neus mijn maag word binnengebracht. de komende 24 zijn kritiek omdat ook mijn buikvlies inmiddels ontstoken is. als er geen verbetering optreed zou het betekenen dat ze mijn hele buik willen gaan openmaken (als een ritssluiting) met alle gevolgen van dien. Zelf heb ik van dit alles niet veel meegekregen, maar als ik naar de bezorgde blikken naast mijn bed keek, wist ik genoeg !

ondertussen word de kleine man heel goed in de gaten gehouden, ik krijg weeenremmers toegedient in de hoop dat de bevalling niet begint. na die kritieke 24 uur lijkt het iets beter met me te gaan, en krijgen we te horen dat ik niet nog een keer geopereerd hoef te worden. heel langzaam aan begint mijn lichaam op teknappen, worden er medicijnen afbebouwd en krijgen ze de schimmel op mijn lichaam onder controle, wat zijn we blij !

en dan is daar ineens het moment dat ik na ruim 2 weken mijn eerste 10 stappen op de gang mag zetten ! 10 stappen....er staan dan ook een aantal zusters te klappen als ze zien dat ik deze stappen kan zetten, wat een bijzonder moment. de dagen erna ga ik steeds een beetje verder vooruit en loop ik elke dag een stukje verder over de gang, de zondevoeding, maagzonde en infuus worden verwijderd, een uitgebreide echo laat zien dat onze kleine man het prima doet ! je moeder hart loopt op dat moment over van geluk, en de tranen rollen dan ook snel over mijn wangen. en dan is het moment daar dat ik het ziekenhuis mag verlaten, het lijkt of de wereld stil heeft gestaan.

eenmaal thuis ga ik me steeds meer beseffen dat we echt van geluk mogen spreken dat ik dit samen met onze kleine man overleeft heb ! het herstel zal nog lang duren ook al ben ik inmiddels alweer 4 weken thuis. elke dag 1 stapje vooruit, soms moet ik er ook 1 terug nemen, maar ik kijk uit naar het momemt dat ik de kleine man in mijn armen mag sluiten....!!!


 
bijdeze willen wij jullie allemaal een hele fijne
jaarwisseling wensen
maar vooral een gezond 2013

 

 
ballonnetjes achter mijn naam :-)
ja ja, het is echt waar...vandaag ben ik jarig...
en dat vieren wij !!


sttt...niet verder vertellen hoor...
maar ik blaas vandaag 34 kaarsjes uit !!

 
voor kristel1985, van sint & piet
"Ik weet niet hoe of wat er met jou is gebeurd
Je hoort niet meer bij mij"