Welkomsttekst
Welkom!

Gezellig dat je mijn logje hebt weten te vinden. Met heel veel plezier hou ik mijn logje bij met mijn dagelijkse beslommeringen en gedachtes. 
Ik vind het heel erg leuk als je een berichtje achterlaat!

Hopelijk tot snel!
X Marijke
Weblog van de maand!
Filmpje van Marco
Gastenboek
Foto album
Klokje
E-mail alert
Profiel
Naam: Marijke
Leeftijd: 48 jaar
Uitgebreid profiel
Bezoekers
Op dit moment is er 1 bezoeker ;
en 1 gast bezoeker .
Zoeken
Zinnnnnnnnnnnn!!!
Zo! Alle spullen zijn ingepakt! Niet alleen van mezelf, maar ook voor Luuk en Lotte. Toen ik aan Marga en opa vertelde dat ik dit weekend niet ver van hun vandaan zit, opperde ze het idee dat we Luuk en Lotte dan maar bij hun af moesten gooien, mochten ze daar logeren.

Helemaal leuk idee! Ik had eigenlijk het plan om eerder te vertrekken, maar nu moeten we wachten tot de school uit is. Straks rijden we met zijn viertjes naar Almere om de kids bij opa en oma af te leveren, zodat Helga en ik naar de Eemhof kunnen gaan.

Luuk vertelde me al dat het zwembad bij de Eemhof heel erg vet is. Hij is er al eens met Nathalie, Asmara en Aron geweest. Ergens bovenin was het helemaal gaaf... Het zal mij benieuwen, haha!

Ik heb een kriebel in mijn buik! Heb enorm veel zin in dit weekend! Lekker lol maken met zijn allen, natuurlijk de bingo en de fanclubdag!! Het gaat een super weekend worden, ik voel het aan mijn water!!

Ook dit jaar ben ik weer vrijwilliger, zowel op de fanclubdag als tijdens de bingo. Dus als jullie zondag jullie jas op willen hangen? Geen enkel probleem!!!

Zinnnnnnnnnnnnnnnnnn!!!!!!

Zeven


Vooral als ik de kinderen toespreek denk ik regelmatig: "Ah, daar is mijn moeder weer.." Opmerkingen waar ik vroeger misschien wel een hekel aan had, gebruik ik gewoon net zo hard, maar ook in andere dingen lijk ik op haar.

Ze was erg direct, dat kan ik ook zeker zijn. Ze was ontzettend lief, stond altijd voor iedereen klaar. Zonder mezelf op de borst te slaan, maar ook hier in herken ik mezelf. Ze cijferde zich vaak volkomen weg, ik heb geleerd dat niet meer te doen. Ze was creatief, ik ook. Mijn moeder hield van gezelligheid, een hapje en een drankje, vond het leuk om de mensen om haar heen culinair te verwennen. Dat doe ik ook zeer graag! Ze was, net als ik, altijd in voor een spontane actie, een lolletje, een geintje.

Mijn moeder had een ingebouwd klokje, ze zette nooit een wekker, ze werd altijd op tijd wakker. Dat heb ik ook. Het is dat ik graag het nieuws van 7 uur wil horen, daarom zet ik mijn wekker. Vroeger kon ik me enorm verbazen over het feit dat zij mijn vaders wekker nooit hoorde. Het alarm op mijn vaders wekker kon je wel vergelijken met een scheepshoorn, haha! Mijn moeder hoorde 'm niet. En weet je... Ries zijn wekker loopt zo'n 3 kwartier eerder af dan de mijne... en ik hoor de zijne ook nooit!

Vandaag is het zeven jaar geleden dat ze het aardse bestaan inruilde voor een plaatsje ergens op een mooie wolk. 's Morgens om 5.55 uur blies ze haar laatste adem uit. Zeven jaar is een hele tijd waarin veel gebeurd is. Ik sta weer lekker in het leven, maar toch mis ik haar.. iedere dag!

Ik denk dat ik vandaag maar eens een hele mooie bos rozen ga kopen!

Op de mat
Ik vergeef het haar meteen hoor, maar ik vraag me dan toch één ding af... Als je een heel huis voor handen hebt waar laminaat op de vloer ligt, waarom moet je dan toch gaan zitten plassen op de mat?

Ach, ze is al oud...

Borsato & Friends
Het is alweer bijna een week geleden dat we met zijn allen stonden te genieten van Borsato & Friends. Ik was er woensdag bij en hem van mijn kleine teentje tot mijn kruin genoten van alles wat er voorbij kwam op dat podium, van het sfeertje, van alles eigenlijk.

Zelf heb ik geen foto's gemaakt, maar Erik Degeling wel!

© Erik Degeling

De aanleiding was minder, maar van mij mogen dit soort feestjes vaker gebeuren hoor!!

Jarig!
Voor een paar maanden terug had ik never nooit verwacht dat ze het zou halen, maar vandaag is het gewoon stiekem een feit! Onze oudste hond heeft vandaag de respectabele leeftijd van 14 jaar gehaald!



Ik geloof niet dat de vlag uit gaat en slingers zullen er ook niet uit de kast komen, maar ik weet wel zeker dat ze verwend zal gaan worden. Een extra aai, een lekker botje, een knuffel, ze gaat het vandaag allemaal krijgen!

Op naar de vijftien!

Down met Johnny
Toen het bekend werd dat Leontine met Johnny de Mol op reis zou gaan voor het televisieprogramma Waar is de Mol, ben ik naar het programma gaan kijken. Ik wist wel dat Johnny de zoon is van Willeke Alberti en John de Mol, maar ik dacht dat het een enfant terrible was...

Ik had het mis, dit vooroordeel werd snel van tafel geveegd, want ik vond Johnny direct leuk. Zijn manier van presenteren, van interviewen, ik hou er van! Hij vraagt en zegt wat hij denkt, met een schepje humor, recht voor zijn raap. Iedere maandagavond zat ik voor de buis en als ik per ongeluk niet kon kijken, dan keek ik op het internet terug.

Zo ook de uitzending met Leontine Borsato in Japan, waarna ik zag dat Johnny meer programma's op zijn naam had staan. Zo viel de titel Down met Johnny me op. Acht afleveringen heb ik met een warm gevoel bekeken.

Mensen met een verstandelijke beperking volgt hij met de dingen die zij doen. Johnny volgt bijvoorbeeld de 25-jarige Marika, die zich gespannen voorbereidt op haar eerste werkdag. Hij ontmoet haar nieuwe collega's, peilt hun reacties en helpt zelfs een handje mee. De liefde speelt ook een rol in Down met Johnny. Hoe beleven mensen met een verstandelijke beperking dit? Worden ze alleen verliefd op elkaar of ook op mensen zonder handicap? En hoe zit het met seks? Johnny schuwt moeilijke vragen over onzekerheid en uiterlijk niet.

Je kijkt met een lach en soms ook een brok in mijn keel. De mensen die door Johnny gevolgd zijn, zijn stuk voor stuk open en recht door zee, ze sluiten Johnny allemaal in hun armen en in het hart.

Ik vond het heerlijk te zien en ik hoop dat er snel een vervolg op gaat komen, dan zit ik weer voor de buis!! Wil je ook kijken, dat kan:

Aflevering 1, aflevering 2, aflevering 3, aflevering 4, aflevering 5, aflevering 6, aflevering 7 en aflevering 8.

Enjoy!


Herken je deze nog?
Vanmorgen luisterde ik naar het nieuwe album van Michael Dublé. Ik hou van zijn muziek, lekker easy listening, ik vind het een leuke kerel, kortom, ik zet het graag op!

Nu hoorde ik toch wel een nummer wat me wel bekend voor kwam. De uitvoering is natuurlijk anders, maar denk dat jullie het wel herkennen.



Sorry!
Je slaat iemand, je scheldt iemand flink uit, je laat je eigen troep slingeren, je komt je belofte niet na, je vergeet al dagen iets mee te nemen, je doet je huiswerk niet, je schiet voor geen meter op, je trekt een scheur in je nieuwe kleding, je laat een glas limonade in de keuken vallen, je luistert niet, je trekt iemand aan haar/zijn haren, je bent brutaal en dan zeg je gewoon 'sorry' en dan is het opgelost!

Zo'n makkelijk woord dat sorry!!

Marijke tijd!

Sinds eind juli loop ik in de WW, niet vrijwillig, ik hou mijn ogen dan ook open voor een leuke passende baan. Toch heb ik besloten niet de eerste de beste job aan te pakken, maar een baan uit te zoeken welke een uitdaging zal zijn, wat ik goed kan en bij me past.

Hiervoor heb ik bij het UWV uitgebreide tests gedaan waar met name uitkwam dat ik creatief ben. Dit tot uiting brengen op de pc vind ik misschien nog wel het allerleukste, dus de link naar iets grafisch was snel gelegd. Maar ja, dan kan je nog wel zo uitermate creatief zijn en het heel graag willen, een opleiding heb ik er niet in.

Ik keek wel op het world wide web voor passende banen, maar overal werden opleidingen gevraagd waar ik niet voor geschoold ben. Tja, dat maakt onzeker. Tot mijn oog vorige week vrijdag viel op trainingen die gegeven zouden worden speciaal voor mensen in mijn situatie in de grafische business.

Ik zat hyperend voor mijn pc, dit was het! Ik mailde mijn coach bij het UWV, ik belde mijn coach, maar kreeg geen gehoor. Bij de advertentie die ik zag staan stond erbij dat je tot die dag kon reageren. Enige haast was dus geboden. Ik besloot zomaar gek te doen, ik belde ze gewoon op.

Ik kreeg een man aan de telefoon en vertelde enthousiast over het zien van hun advertentie. Blijkbaar sloeg mijn enthousiasme over, ik moest maar snel langskomen. De dinsdag erna hadden we een afspraak, ik mocht me om 11 uur melden in Almere.

Ik bracht Ries 's morgens vroeg naar zijn werk zodat ik de auto kon gebruiken. Om half 10 reed ik naar Flevoland. Nerveus was ik niet, een gezonde kriebel had ik wel. Ik reed de parkeergarage in en liep naar the place to be. Ik was wel wat te vroeg, maar mocht binnen komen en na het krijgen van een kop thee staken we van wal.

Jammer genoeg was degene met wie ik een afspraak had niet aanwezig, ik moest het met een collega doen. We bespraken wat de trainingen precies inhouden en wat mijn talenten zijn. Aan het eind van het verhaal moest hij helaas constateren dat de trainingen toch wel te hoog gegrepen zijn voor mij. Hij waardeerde mijn enthousiasme heel erg, maar ik zou me dood ongelukkig voelen daar, want ik zou het nooit bij kunnen benen.

Ik had alle begrip, maar baalde stiekem als een stier. Hij beloofde echter om mijn situatie te gaan bespreken met degene waar ik eigenlijk een afspraak had. Hij zou nog contact met me opnemen. Oké, ik wachtte het af.

Vanmiddag ging ineens mijn telefoon en toen ik het nummer bekeek en zag dat het met 036 begon, maakte mijn hart toch wel een sprongetje. De man waarmee ik dinsdag gesproken had, vroeg of ik wist met wie ik sprak. Duhh, tuurlijk wist ik dat!

Hij vertelde me dat ze uitgebreid overleg hadden gehad over mij en wist me te vertellen dat ze besloten hadden nieuwe trainingen te gaan creëren. Ze gaan trainingen geven voor mensen zoals ik, mensen die de interesse hebben, enthousiast zijn, maar te weinig know how hebben om direct in te stromen.

De bestaande trainingen bestaan uit tien lesdagen, ze gaan er naar alle waarschijnlijkheid vijf voor maken. Er zitten nu twee mensen die al in de training zitten, maar niet op hun plek zitten, voor hun zou die voortrainingen ook geschikt zijn.

Het enige punt is nog wel dat ik hiervoor toestemming moet gaan krijgen van het UWV, daar moet ik dus achteraan, maar als dit doorgaat, dan ga ik gewoon aan de slag waar mijn hart ligt, dan ga ik doen wat ik superleuk vind en denk ik ook wel goed kan.

Ze hebben nu de tijd nodig om dit op te gaan zetten, hij dacht een week of drie en dan kunnen we aan de slag. Sorry voor mijn gehyper, haha, ik hoop dat jullie deze log begrijpen, maar ik ben gewoon mega enthousiast!

Het is Marijke tijd!!!

Geduld is een schone zaak
In januari van dit jaar kochten we bij de firma retteketet Beter Bed twee nieuwe watermatrassen voor Ries en mij. De boel werd geinstalleerd en sliepen er daarna met volle tevredenheid op.

Totdat ik na een paar maanden het bed weer ging verschonen was er niets aan de hand. Ik zag bij de naden van onze matrassen allemaal kleine gaatjes zitten. Oei, da's niet goed! Dus ik belde Beter Bed op, legde het probleem uit en voordat ik uitgepraat was, verwees deze dame me door naar een firma die dit voor BB behartigd. Even for the record, het was eind mei.

Ik belde die firma op, ook hier legde ik uit wat er aan de hand was. Ze stelden voor om gelijk maar nieuwe hoezen voor die matrassen te bestellen zodat ze dan als ze binnen waren gekomen dit gelijk om konden komen wisselen. Prima plan!

We zouden een kaartje krijgen als ze zouden komen. Ook hier stemde ik mee in.

Het werd juni, ook juli ging voorbij, de 31 dagen van augustus... zomaar voorbij, september ging de geschiedenis in alsof het niets was, inmiddels is het half oktober. Ik heb een aantal keer aan de telefoon gehangen met de vraag of ze die hoezen aan het punnikken waren ofzo...

Vanmorgen probeerde ik het nog maar eens een keer en jawel... De mevrouw aan de andere kant van de lijn vertelde me dat ze dinsdag al binnen komen.... "Nou mevrouw, laat dat 'al' maar weg!!!!"

"Mijn grootste liefde dank ik als laatste
Zonder jou stond ik hier niet"