Welkomsttekst
Welkom!

Gezellig dat je mijn logje hebt weten te vinden. Met heel veel plezier hou ik mijn logje bij met mijn dagelijkse beslommeringen en gedachtes. 
Ik vind het heel erg leuk als je een berichtje achterlaat!

Hopelijk tot snel!
X Marijke
Weblog van de maand!
Filmpje van Marco
Gastenboek
Foto album
Klokje
E-mail alert
Profiel
Naam: Marijke
Leeftijd: 48 jaar
Uitgebreid profiel
Bezoekers
Op dit moment is er 1 bezoeker ;
en 1 gast bezoeker .
Zoeken
Uitjes
De laatste tijd heb ik veel uitstapjes gehad, maar de tijd en zin om van ieder een aparte log te maken ontbreekt, vandaar dat ik het op deze manier doe.

Ik ben naar opnames van Echt Waar?! geweest samen met Helga. Wat hebben we ongelofelijk gelachen zeg om Ruben van der Meer en Tijl Beckand. We mochten op de deelnemerstribune zitten, mochten dus meespelen. Diegene die het programma kennen weten dat het niet simpel is. Of we iets gewonnen hebben, mag ik nog niet vertellen, kijk maar op 10 oktober om een uur of 10, dan zie je ons wellicht.



Afgelopen zaterdag hadden we wederom een uitstapje. Dit keer ging de reis naar Amsterdam, we mochten ons om 11 uur melden bij het Over De Kook restaurant waar we mochten lunchen voor het programma Top Chef. Een paar maanden geleden bestelde ik zonder na te denken de kaartjes. Toen we binnenkwamen en we direct Robert Kranenborg zagen staan kreeg ik toch wel de kriebels. Het restaurant is vrij klein, had ik bedacht dat we gewoon lekker gingen eten zonder wellicht een camera op onze neus te krijgen... Die vlieger ging niet op. We zijn uitgebreid gefilmd. Deze uitzending is op 14 oktober te zien.

Tussendoor heb ik nog een high tea gehad met mijn lieve vriendin Sabine. Ze had dit voor mijn 40e verjaardag gegeven. We hebben heerlijk zitten smullen van allerlei lekkers onder het genot van allerlei kopjes thee.

Aanstaande vrijdag zullen we te vinden zijn op een mooie rode stoel in de zaal van De Goudse Schouwburg waar we gaan kijken naar Sara Kroos. Ik ben zeer benieuwd wat zij gaat brengen!



En dan staat er nog met grote letters iets voor aanstaande zondag in mijn agenda. Samen met Frederique, Helga en Monique ga ik naar opnames van Ik Hou Van Holland. Ik aas al een aardig poosje erop om daar een keertje bij te mogen zijn en het is me gelukt. Spreekt voor zich dat ik heel veel zin heb om Jeroen, Peter, Linda en de gasten aan het werk te zien.

Heel wat uitstapjes op een rij, veel voor televisie. Soms vallen alle dingen samen. Ik blijf gewoon genieten van alles wat mijn agenda vult.Uiteraard laat ik nog even weten wanneer Ik Hou Van Holland uitgezonden gaat worden!


Zaterdag, 11 september 2010
Zaterdagochtend om vijf minuten over negen schrok ik wakker. Niet lang daarna stond ik onder de douche, want om tien uur werden we bij de manege verwacht. We is eigenlijk Lotte, maar uiteraard ging ik met haar mee. Twee keer per jaar houden ze daar wedstrijden, gewoon voor de leuk.

Lotte mocht als zesde haar kunstje doen op Roadie en dat deed ze, naar mijn bescheiden mening, hartstikke goed. Nou moet je daar niet vanuit gaan, want ik heb er totaal geen verstand van, wellicht ben ik een tikkeltje bevooroordeeld, haha!



Hierna kwam nog de ponyproef met hulp en toen was het tijd voor de handicaprace. Ik zal even uitleggen wat dat inhield. Het kind ging op een paard zitten, met iemand ernaast rende je al zigzaggend naar het eind van de bak. Daar sprong je van het paard af om daar 'hoofd, schouder, knie en teen' te zingen en doen. Dan stond er een bak water klaar waarin snoepjes verstopt waren. Je snapt het, snoephappen was het volgende onderdeel. Had je dat lekkers te pakken, dan mocht je weer op je paard springen en als een gek terug. Uiteraard was het de bedoeling om het zo snel mogelijk te doen.

Lotte vond dat helemaal leuk en had zich daar dus voor opgegeven. Het was inderdaad tof om te zien, ze gingen er helemaal in op. Toen alle deelnemers geweest waren, sprong Lijda, de juf van Lotte, van haar stoel en riep heel enthousiast: "Zo, en nu de papa's en de mama's..."

Ik stootte Helga al aan en siste dat we dat echt niet gingen doen. Maar ja, Yara stond al aan Helga te trekken en Lotte deed dat bij mij. We konden simpelweg niet weigeren en zo geschiedde... Even later zat ik bovenop Arilla, een joeperd van een knol! Het had nog wel wat voeten in aarde, maar nadat de riempjes van het zadel wat strakker getrokken waren en ik een kontje kreeg, lukte het me om op dat grote beest te zitten.

De beugels stonden niet afgesteld, daarom zat ik best instabiel. Ik klemde mijn dijen krampachtig tegen Arilla aan. Naast me stond een ervaren rijdster, dus ik wist bij voorbaat al dat het een gelopen race was, maar dat maakte me weinig uit. Ik vond het al spannend genoeg. Ik zat voor het eerst in mijn leven op een paard!! En weet je.. Ik vond het spannend, ook best wel eng, maar ondertussen wel heel erg leuk. Ik was apetrots op mezelf, had het maar mooi gedaan!

Tijdens het wachten 's morgens checkte ik mijn mail op mijn mobiel. Ik zag een mailtje van Alina, ze wees me op een advertentie op Marktplaats waar kaartjes aangeboden werden voor het besloten concert die avond. Ik was al een poosje op zoek, maar tevergeefs. Ik probeerde om een reactie te versturen met mijn foontje, maar dat ging niet lukken. Ik besloot om Ries even te bellen, ik instrueerde hem om die aanbieder een mail te sturen met daarin mijn bod en telefoonnummer. Wie niet waagt wie niet wint.

De prijsuitreiking startte. Lotte werd bij de ponyproef zesde, ze had het supergoed gedaan! Ze kreeg een mooie roset en een blaadje met daarop haar cijfers en eventuele op- en aanmerkingen. Lotte had een hele leuke ochtend gehad, daar was het ons om te doen!

We liepen naar de auto, ik zat net toen mijn telefoon ging. Een onbekend nummer, ik hoorde: "Hoi met John!" Ik groette hem, maar kende 'm niet. Hij vertelde dat hij de aanbieder van de kaartjes op Marktplaats was, mijn oren waren direct gespitst. Hij vertelde dat hij horendol werd van alle mail die hij had ontvangen, hihi! Ik bleek de enige te zijn die een telefoonummer had gegeven en ik was direct duidelijk wat ik voor de kaartjes over had. Als ik wilde mocht ik de kaartjes bij hem ophalen.

Hij vertelde dat hij in Kaag woonde. Ik had nog nooit van die plaats gehoord, hij vertelde dat het een eilandje bij Leiden was. Het zou vlakbij Amsterdam zijn, dus dan kon ik mooi gelijk door. Het lijkt me duidelijk dat ik héél erg blij met deze John was. Ik reed naar huis, belde Bianca, zij zat op Texel, maar twijfelde niet lang, ze ging mee. Ook Martine besloot hetzelfde en zo had ik nog een kaartje over. Ik belde Frederique, maar zij was akelig verstandig, ze bleef bij haar gezinnetje. Ook mijn collega die beweert dat ze de grootste fan van Marco is, moest helaas zeggen dat ze niet mee ging.

Via via hoorde ik dat Julian zo lief geweest was om zijn kaartje aan Judith te geven, maar hij zou wel bij de Heineken Music Hall zijn. Ik belde Juul, maar kreeg de voicemail. Ook op een sms reageerde hij niet. Later bleek dat ik een oud nummer van hem had, maar gelukkig was daar Hellen, zij overlegde met Julian en zo was ik mijn vierde kaartje ook kwijt.

Ik haalde de kaartjes op en reed direct door naar Amsterdam. Er zaten al een aantal Borsaties voor de deur, na een broodje werd de deur al snel geopend. Julian hield heel lief een plekje voor me vrij, ik scoorde een fantastische plek aan het hek.

Edwin Evers startte de avond met zijn bandje. Heerlijke muziek!! Daarna zong Waylon de sterren van de hemel. Hij heeft een goede stem, zingt leuke liedjes, maar voor de rest... Caro Emerald nam het stokje vervolgens over, maar we kwamen natuurlijk voor Marco. Een uur lang ging het dak eraf en wij genoten! Meer dan dat!!



Veel te snel was het weer afgelopen, maar wij houden daarna altijd onze eigen afterparty, haha! We liepen naar de achteringang waar we gezellig met elkaar stonden te kletsen. Ik vond het superleuk dat ook Tessa en Kelly even naar A'dam gekomen waren, tof! Maar voordat we er erg in hadden stond Marco ineens tussen ons in.

Ik heb vele malen daar gestaan, altijd sprongen er mensen bovenop hem, trokken aan hem, dit keer was het totaal anders. Heel relaxed liep Marco tussen de mensen door, maakte een praatje en wie met hem op de foto wilde, mocht dat. Zo kan het ook! Voor Marco is dat véél leuker, maar ook voor ons. Een fantastische afsluiter van een heerlijke avond.

Samen met Martine reed ik naar huis. Ze bleef bij ons slapen, wel zo gezellig! We doken al snel onder de wol. Met een grote glimlach, want het was een heerlijke dag! Super!!


"Ik heb jouw ogen niet
Zeg me wie je ziet"