Welkomsttekst
Welkom!

Gezellig dat je mijn logje hebt weten te vinden. Met heel veel plezier hou ik mijn logje bij met mijn dagelijkse beslommeringen en gedachtes. 
Ik vind het heel erg leuk als je een berichtje achterlaat!

Hopelijk tot snel!
X Marijke
Weblog van de maand!
Filmpje van Marco
Gastenboek
Foto album
Klokje
E-mail alert
Profiel
Naam: Marijke
Leeftijd: 48 jaar
Uitgebreid profiel
Bezoekers
Op dit moment is er 1 bezoeker ;
en 1 gast bezoeker .
Zoeken
I proudly present...


Wit!
Ik heb het gevoel dat mijn lippen opgespoten zijn en dat ik een overdosis botox onder mijn neus heb gekregen. Er is me beloofd dat het gevoel rond de lunch kwijt ben, ik hoop het dan maar, haha!

Ik zag toch wel een beetje tegen die verdovingspuiten op, maar ik heb er echt niets van gevoeld! Ook het boren en al die gekkigheid is langs me heen gegaan. Ik heb daar heerlijk met mijn ogen dicht gelegen. Exact anderhalf uur heb ik in die oranje stoel mogen vertoeven.

Het resultaat mag er zijn, ik kan weer breed uit lachen zonder dat ik naar die lelijke vullingen aan zit te kijken!! Missie is naar mijn idee geslaagd!!

Hihi, hoe mijn kleding straks bij Wit Licht eruit zal zien weet ik nog niet, mijn vullingen zijn wel alvast wit!!



Ogen open!
Voor sommige mensen is het erg lastig om met open ogen op de foto te gaan. Zo ook Helga, ze vind het zeer moeilijk, kijk maar...

Poging één Poging twee Jaaaa!! Gelukt!!!

Hihi!!

Weekendje Limburg
Helga
Ine
Isa
Maf mens!
Martine
Marco!
Rob!
Ontbijtje!
Het is inmiddels alweer een poosje geleden toen Angelique me aansprak op MSN met de vraag of ik kaartjes wilde voor een besloten concert van Marco in Tegelen. Ik keek op het internet en zag dat het een super leuke locatie was. Ik belde vriendinnetje Helga om te vragen of ze daar ook oren naar had.

Ze reageerde positief en niet veel later besloten we dat we er maar eens een weekendje van moesten maken. Een hotelletje werd geboekt, plannetjes werden gemaakt, we hadden er zin in! Het leek allemaal nog zo ver weg, maar ineens was het zover!

Gistermiddag om 13 uur vertrokken we samen naar het verre Limburg. Van te voren had ik bekeken hoe we het beste konden rijden omdat een gedeelte van de A2 afgesloten was ivm wegwerkzaamheden. Samen met Helga's Tom reden we rechtstreeks naar het hotel in Venlo, fristen ons wat op om daarna het zonnige centrum in te gaan om daar een hapje te gaan eten.

We belandden op een terras, maar we wachtten en we wachtten, maar er was geen bediening te zien. We schoven een paar tafeltjes op en jawel... "Wilt u iets drinken?" volgde. We vroegen om de kaart en bestelden het lekkerste wat op de kaart stond: spagetinni met carpaccio. Het duurde even voordat we het hadden, maar toen hadden we ook wat! We hebben gesmuld!!

Intussen was het de hoogste tijd om richting Tegelen te gaan. We fristen ons wat op in onze hotelkamer en reden naar De Doolhof. Een gezellig clubje mensen zaten al voor het hek, we sloten ons er bij aan. Wachten duurt meestal lang, maar niet als je in goed gezelschap bent.

Het hek werd open geschoven, kaartjes ingeleverd, tas nagekeken en toen spurtten we naar het podium op zoek naar het juiste plekje. Achter Ine, Nicole en Edwin vonden we dit zeker!

Allereerst trad een André Hazes imitator op. Ik moet zeggen, hij zong best goed. We stonden heerlijk mee te brullen. Daarna kwam er een zanger met de naam Marcello op. Ik vond het maar een vaag figuur en volgens mij dachten meer mensen zo, hij kreeg maar weinig respons van het publiek. Aansluitend traden twee Venloërs op met allemaal carnavalskrakers. Grappig natuurlijk, maar we kwamen voor Marco!

Om 22 uur kwam de band op en uiteraard ook Marco. Ze trapten af met Wit Licht! Gaaf om live te horen! Marco liep onze kant op en niet veel later had ik een handkus te pakken. Lekkerrrrr!!! Vele nummers volgden, ik had het naar mijn zin! Meezingen, swingen, lol hebben... ik kan er aan wennen!

Na een uurtje was het afgelopen. Wat hadden we weer genoten! We stonden nog even na te praten, Rian, Ine's zus voerde een plaspauze in en terwijl we op haar stonden te wachten kreeg Ine een sms, ze vertelde waar we moesten wezen om hopelijk een glimp van Marco op te kunnen vangen.

Toen Rian terug was liepen we die kant dan ook op. Onderweg werd Ine gebeld, we moesten haast maken. Dus we maakten een sprintje en zagen dat Marco in wilde stappen om weg te gaan. Net op tijd riep Ine zijn naam, hij keerde zich om en riep de woorden: "Waar waren jullie nou? Ik wachtte al op jullie!"

We kregen snel een knuffel, deelden wat woorden en Marco verontschuldigde zich dat hij echt weg moest. Wat een heerlijk eind van de avond! Hoewel eind... met Ine, Rian, Edwin, Nicole, Isa, Nath, Gwenny, Ireen, Helga en ik gingen we nog terug naar het terrein van De Doolhof en dronken en aten daar nog wat. Lekker even gezellig napraten.

De dj draaide nog lekkere muziek totdat hij er mee stopte, het was tijd om weg te gaan. We namen afscheid van elkaar, iedereen ging naar huis behalve Helga en ik, wij gingen naar ons hotelletje.

We keken nog wat tv, kletsten nog wat na voordat we samen in slaap vielen. Snel begon mijn telefoon geluid te maken, het was 9 uur, de hoogste tijd om wakker te worden, want er mocht ontbijt worden tot 10 uur. Na een verkwikkende douche liepen we naar beneden waar we ons tegoed deden aan pistoletjes, croissantjes en allerlei lekkers.

We chechten uit, liepen wat rond in Venlo, maar daar was weinig te beleven. We besloten om naar Roermond te gaan, naar de Outlet. Heerlijk hebben we daar rond gestruind, lekker gekletst, veel gelachen, kortom genoten! Helga had nog een verjaardag, dus rond half 3 gingen we weer huiswaarts en gingen verder waren we gebleven waren. Kletsen en vooral veel lachen.

Ik kan maar één conclusie trekken: het was een héérlijk weekend!! Dankjewel Helga!!!!




Een nieuwe agenda!!!
Jaaaaaa!!! Ze zijn er weer!!! Ieder jaar leef ik er naar uit en eindelijk zijn ze er. Ik moet nog wel even wachten tot ik 'm kan gaan gebruiken, maar voorpret is ook leuk, haha!

De agenda's zijn weer binnen bij de HEMA!! Stom hè, ik word er blij van als ik weer een nieuwe uit mag gaan zoeken. Dit keer heb ik een grijze met zilveren bloemen erop uitgezocht. Uiteraard moest daar een bijpassende pen bij, hihi!

Van de week ga ik maar eens rustig zitten om alle verjaardagen en de afspraken die al staan voor volgend jaar er op mijn netst erin te zetten. Uiteraard mag mijn naam en alle gegevens ook niet ontbreken. Oooh ik verheug me er nu al op!!!

Hebben jullie dat nou ook of heb ik gewoon een afwijking?



Een ver telefoontje

Ik leg net de telefoon neer, mijn vader belde me, hij wilde me even horen en vertellen hoe leuk hij het heeft daar aan de andere kant van de wereld. Ze zijn nog ruim een week in Australië. Hij heeft in een tweepersoons vliegtuigje gevlogen, hij gaat van de week een tour maken met een Harley Davidson (wel achterop hoor!). Ze bezichtigen van alles, ze bezoeken familie.

"Het is de reis van mijn leven, Marijke!" riep hij trots.

Ik voel me warm worden, warm van trots! Hij doet het allemaal maar op zijn oude dag. Op zijn negenenzestigste maakt hij een reis om nooit meer te vergeten. Ook Marga had ik aan de lijn, ze vertelde me iets waar mijn oren van klapperden. Mijn vader, die oer-Nederlander, die lieve schat wil Engels gaan leren, haha!

Hij merkt dat als er alleen maar Engels gesproken wordt het fijn is als je weet waar het gesprek over gaat. Vloeiend hoeft hij het niet te spreken, als je je maar kan redden. Door deze reis heeft hij wel al wat woorden geleerd natuurlijk. De wonderen zijn de wereld nog niet uit!

Ik ben trots!

Wit Licht, de film
Soms moet je niet te veel nadenken, dan maakt het even niet uit hoe duur de benzine is, dat je nog genoeg werk hebt liggen, dat je de kids niet naar bed kan brengen. Soms moet je gewoon je gevoel achterna gaan en in de auto stappen om Ine en Ramon te voorzien van een dikke knuffel. Het voelde goed!

Nog steeds ben ik diep onder de indruk van de preview van Wit Licht van afgelopen zaterdag. Samen met collega en vriendin Yvonne (omdat Ine niet meeging) naar het mooie Almere. Bram wist ons in een keer goed de weg te wijzen en toen ik de parkeergarage uitliep zei ik trots dat ik hier al eens geweest was. Ik wist waar de Burger King was, maar de bioscoop? Nee, dat wist ik niet. We moesten hard lachen toen bleek dat de BK naast de bioscoop lag, haha!

Met een grote groep Borsatologgers namen we plaats in de riante stoelen van Utopolis en lieten ons verrassen door de beelden die we te zien kregen. Ik was overdonderd! Ik had een indrukwekkende film verwacht, maar dit overtrof alles. Ik was zwaar onder de indruk van uiteraard het verhaal, maar ook van de acteertalenten van Marco maar zeker ook van de kleine Abu. Gewéldig!! In december ga ik zeker nog een paar keer!

Na afloop zijn we met een flinke groep lekker op een terrasje gaan zitten wat geheel niet vervelend was. Met je knar in het zonnetje, een heerlijk broodje voor je neus, goed gezelschap om je heen... Je hoort mij niet klagen!!

Fijne maandag!

Ik moet iets doen!
Al maanden denk ik: "ik moet iets doen!" En na een vrij slapeloze nacht bedacht ik wat ik kan gaan doen!

Nieuwsgierig? Mail me!

marijke@borsato-fanclub.nl

Gevalletje oeps
Vrijdag 19 september, dé dag! Vandaag kwam het nieuwe album van Marco Borsato uit! Het is vier jaar geleden toen de laatste cd van Marco uitkwam, het is dus echt een topdag vandaag, haha!

Dus zodra dat bruine envelopje op de mat lag rukte ik 'm uit de verpakking, drukte het powerknopje op onze dvdspeler aan, wachtte even, opende het klepje, legde de cd erin, zette 'm op dvd en moest weer wachten... maar wat ik ook wachtte... hij las 'm niet...

Ja sodemieter! Heb ik eindelijk de cd in handen, kan ik 'm niet afspelen...

De pc was ook geen alternatief, want mijn boxen zijn stuk. Dat luistert ook beroerd... Dit was duidelijk een stressmoment! Ik vroeg aan Lotte of ze haar radiootje die op haar kamertje staat naar beneden wilde halen. Snel spurtte ze de trap op en niet veel later klonken de klanken van Was Mij uit haar radio. Niet echt topgeluid, zeker niet vergeleken bij het dolby surround systeem, maar het was veel beter dan niets!

Poeh, daar had ik het flink druk mee, haha! Tot ineens de telefoon gaat.

"Met Marijke..."
"Ja goedemiddag met de assistente van tandarts Van E. Lotte had daarstraks een afspraak bij ons."
"Ooooh ships... helemaal vergeten! Sorry, sorry, sorry!"

Jouw schuld hoor Marco! Hahaha!!

Vieze woorden....
Lotte zit nu inmiddels drie weken in groep 3 en ze vindt het geweldig! Vol verhalen komt ze thuis, woordjes worden geleerd, sommetjes gemaakt, ze ademt alles in, ze was hier helemaal aan toe!

Vanavond hadden we echter een informatieavond. De leerkrachten vertellen op zo'n avond wat ze het hele jaar gaan doen en natuurlijk ook waar ze al mee bezig zijn. Zo vertelde de juf van Lotte dat ze een soort mapjes hebben waarin losse blaadjes zitten waar letters op staan. Er zitten drie blaadjes naast elkaar zodat er drieletterwoorden gemaakt kunnen worden.

Uiteraard zitten daar de letters in van de woorden die ze geleerd hebben zoals: ik, maan, roos, vis, pen. De juf vertelde dat ze zelfs andere woordjes dan de bekende woordjes gemaakt werden...

Lotte moest echter ineens lachen, want ze had toch wel een vies woordje gemaakt. Ze riep de juf en liet haar woordje zien. Ook de juf begon te giechelen en stelde voor het op het bord te schrijven. Dat vond Lotte goed en al snel stond er: PIS op het bord. Grote hilariteit natuurlijk, maar Lotte liet het niet bij één woordje... want madam ontdekte dat PIK toch ook wel grappig was. En ja hoor, daar stond ook dat woord op het bord.

Vijf minuten later stelde de juf voor om die woordjes toch maar te wissen, want eigenlijk waren het wel vieze woordjes. Voltallig riepen alle twaalf kinderen dat het maar snel weggeveegd moest worden, haha!

Een plaatsvervangende schaamte nam in mij plaats, maar gelukkig wist de juf dat snel weg te nemen, want zo zei ze: "het betekent gewoon dat ze goed bezig is met de woordjes, ze heeft nu al een goed inzicht..."

En zo is het!



"Steeds wanneer ik zei dat ik zou gaan
Kwam jij me toch weer achterna"