Welkomsttekst
Welkom!

Gezellig dat je mijn logje hebt weten te vinden. Met heel veel plezier hou ik mijn logje bij met mijn dagelijkse beslommeringen en gedachtes. 
Ik vind het heel erg leuk als je een berichtje achterlaat!

Hopelijk tot snel!
X Marijke
Weblog van de maand!
Filmpje van Marco
Gastenboek
Foto album
Klokje
E-mail alert
Profiel
Naam: Marijke
Leeftijd: 47 jaar
Uitgebreid profiel
Bezoekers
Op dit moment is er 1 bezoeker ;
en 1 gast bezoeker .
Zoeken
Muzikale herinneringen
'Muziek is emotie'

Dit is een uitspraak die Marco vaak uitspreekt en natuurlijk heeft hij gelijk! Muziek wordt voor mij ook vaak gekoppeld aan een belevenis, aan het gevoel, gewoon even terug in de tijd. Zo heb ik een paar voorbeeldjes die me bij het horen ervan zo weer een tijdje terug in de tijd zetten;

Pointer Sisters - Fire

Bij het horen van dit nummer, ben ik direct terug op de kermis. Eet ik een kaneelstok en rij ik rondjes in de rups, gaat er bijna op het eind die kap over ons heen en op het laatst gaan we keihard achteruit. Dit nummer hoort voor mij bij de kermis.

Phil Collins - In The Air Tonight

Ik was nog maar een klein meisje terwijl mijn oudste broer, hij is zeven jaar ouder dan ik, veel meer met muziek bezig dan ik. Hij had een nieuwe LP gekocht en één stukje moest ik toch echt even horen. Ik liep de trap op naar de zolder waar hij sliep. Hij zette een stoel midden in de slaapkamer, precies tussen de twee boxen in en zette In The Air Tonight voor me op. Het de drumsolo ging de volume op max en ik moest, net als hij, genieten van dit práchtige nummer.

Marco Borsato - Waarom

Samen met de operators was ik uitgenodigd om het Gala van het Nederlandse Lied bij te wonen in het Beatrixtheater in Utrecht. Bekende Nederlanders zongen liedjes van Marco op hun eigen manier als eerbetoon aan Marco. Zo zong Paul de Leeuw Opa, Herman van Veen De Speeltuin en zo kan ik nog even doorgaan. Het was werkelijk genieten! Maar het allermooiste moment vond ik toch wel dat Marco zelf het podium opklom en Waarom ten gehore bracht. Ik vond het al een prachtige nummer, maar de manier waarop hij het die middag zong... kippenvel en de tranen rolden over mijn wangen. Steeds als ik Waarom hoor, moet ik aan die middag denken.

Bløf - Liefs uit Londen

Toen ik hoogzwanger was van Luuk was dit nummer zeer populair. We woonden tijdelijk bij mijn ouders in en ik zie me nog zo staan in mijn oude slaapkamer. Een beetje tuttelen met rompertjes, hydrofiele handdoeken en uiteraard mijn kleine mannetje zijn nieuwe kleertjes. Een zeer bijzondere tijd, ik zou voor het eerst mama worden!

Dolly Dots - Radio

Marijke was nog een heel klein en jong meisje toen ze van haar gespaarde centjes een heuse pick up kocht, haha! De eerste elpee die ik daarbij kocht was de eerste plaat van de Dolly Dots. Ik zie de hoes nog zo voor me en weet zelfs nog wat 'ie kostte: ? 24,95... In guldens nog hè. Jaja, bijna veertig...

Muziek is belangrijk, heel belangrijk voor me. Ik word wakker met muziek en ga er ook mee naar bed. Er gaat geen dag voorbij of er wordt niet geluisterd. Eigenlijk heb ik de hele dag de radio aan en zo nu en dan een dvd of een cd. Nee, veel mensen denken dat wel, maar ik draai niet de hele dag alleen maar Marco, haha!

Wat betekent muziek voor jou? Kleven er voor jou ook herinneringen aan bepaalde nummers? Vertel!!



Luuk gaat lekker!
Aan het eind van het schooljaar kwam Luuk huilend uit school. In en in verdrietig was hij, want hij had te horen gekregen dat hij het volgend schooljaar niet in het vertrouwde gebouw zou zitten, maar naar de andere locatie moest gaan. Een nieuwe juf, een nieuw pand, nieuwe klasgenootjes erbij. Luuk zag het allemaal nog niet zitten.

Met zijn allen zijn ze toen gaan kijken in de nieuwe klas en ze hebben een ochtend met de hele groep, inclusief de acht nieuwe kinderen, op het strandje aan de Lek doorgebracht. Daardoor werd het onbekende al minder, niet dat hij toen ineens stond te juichen, maar hij kon zich er nu beter mee verzoenen.

Afgelopen maandag was hij toch wel een tikkeltje nerveus. Hij niet alleen overigens, ook ik vond het spannend. Normaal gesproken fiets ik met de kids mee naar school, nu fietste Luuk doodleuk een andere kant op. Ook de rotonde van de provinciale weg baarde me toch wel enige zorgen. "Doe je voorzichtig schat, kijk je goed uit?" Ik geloof dat ik nog geen dag overgeslagen heb om dat te zeggen.

Het is nu donderdag, hij heeft dus al vier dagen doorgebracht op het DP en het valt me op dat hij steeds vrolijker thuis komt. Zojuist kwam hij enthousiast binnen rennen en vertelde me wat voor huiswerk hij voor volgende week heeft. Normaal gesproken zou hij dat de dag van te voren pas bekijken als ik hem er op had geattendeerd, geloof het of niet, het is al af!

Reden genoeg om Luuk eens even te polsen, even te vragen of hij het naar zijn zin heeft. Een grote grijns op zijn gezicht volgde, versterkt door een uitbundige JA! Wellicht is het overbodig om te zeggen, maar ik word daar zo gelukkig van! Ik ben me er van bewust dat het zo om kan slaan, maar deze week hebben we toch maar te pakken. Luuk gaat lekker!!



Mannelijk brein?
Iedere dag staat er op Nu.nl een tekening, cartoon wat een item in het nieuws behandeld. Ik kijk niet vaak, maar er staan soms enorm geestige dingen tussen, zoals vandaag:



Sorry mannen, hihi!

Het gastvrije noorden
Enige tijd geleden sprak ik met Annemarie, Mimi voor intimi, af om samen naar Delfsail te gaan waar Marco een concertje zou geven. Zelfs een slaapplek werd geregeld, we konden gezellig bij Alie blijven slapen. Ook Yvonne, Mathijs en Niels zouden daar naartoe komen zodat we met een groepje van Marco, Delfsail en gezelligheid konden gaan genieten.

Ries had ook plannen voor dat weekend en had de auto nodig. Ik sprak daarom af om met de trein naar Almere te komen om daar bij Mimi in te stappen richting het hoge noorden. Zaterdagochtend zat ik om 4 minuten over 9 in de bus naar Utrecht om om 2 minuten voor half 11 in de trein plaats te nemen die me naar die mooie plaats in Flevoland te vervoeren. Appeltje eitje, prima geregeld!

Zoals afgesproken stond Annemarie bij het treinstation te wachten, ik stapte bij haar in en zo reden we naar Hoogezand, waar Alie woont. Tegelijk met Yvonne kwamen we aan en werden met open armen ontvangen. Mathijs en Niels zaten er al en ook door hun werden we hartelijk begroet.

Thee, koffie, we konden alles krijgen en zelfs zelf pakken als we daar zin in hadden. Annemarie en ik kregen onze kamer te zien voor de nacht. We konden zelfs kiezen, we kregen beide een eigen kamer. Zeer prettig vooral ook omdat Mimi subtiel vertelde dat ze nogal eens kan snurken, haha! Miem koos voor de roze kamer met K3 boven haar bed, ik kreeg de hotelkamer, haha! Een strak gedekt tweepersoonsbed lonkte al naar me. Alleen moest ik één ding wel even rechtzetten, want in de kamer van mijn buurvrouw stonden allemaal fotolijstjes met mooie foto's van Marco. Stiekem heb ik er eentje gejat en op mijn nachtkastje gezet. Nu moest het slapen die avond zeker goedkomen, haha!

Ondertussen werd de tafel gedekt voor een heerlijke lunch. Zelfgemaakte groentesoep, croissantjes, harde broodjes, bruine broodjes, mueslibollen, het stond er allemaal. Het nodige beleg en goed gezelschap en het is compleet!

Onder het eten werd besloten wat te doen. Alie wilde in eerste instantie niet mee naar Marco gaan omdat zij had beloofd om op de kids van Yvonne te passen, maar daar waren we het uiteraard niet mee eens. Na een belletje hoorden we dat de man van Yvonne rond half 5 de kids op zou komen halen, daarna zouden we met zijn allen daar Delfzijl rijden.

Die middag zaten we nog lekker met een drankje in de zon, met Mathijs en Niels zat ik op de schommelbank, te bekijken hoe hysterisch Alie, Yvonne en haar dochters Marisa en Shanon op wespen reageerden, hihi!

De tijd vloog voorbij en voor we het wisten werden de meiden opgehaald, kleedde Alie nog even om, haar skinny jeans werd geruild voor een witte spijkerbroek. Nog even tutten, het uitje kwam voor haar onverwacht, maar uiteindelijk reden we naar the place to be! Even zaten we verkeerd, waren we op de plaats waar Ilse de Lange de avond ervoor opgetreden had, maar even na vijf uur waren we op de plaats van bestemming. Het was al aardig druk, ik denk dat er zo'n 20 rijen voor ons stonden. Het wachten kon beginnen.

Jeroen Post vermaakte de boel tot Marco en band opkwamen. Heerlijk om weer lekker te kunnen genieten van die lekkere muziek. Ze hadden er duidelijk heel veel zin in en het publiek niet minder. Een supersfeertje hing er, op en top genieten, maar zoals altijd gaat het veel te snel voorbij. We liepen naar voren om vele bekenden gedag te zeggen en even een babbeltje te maken.

We aten nog een heerlijk broodje kroket als toegift om daarna de auto's weer op te zoeken. Van Niels en Mathijs namen we afscheid, zij gingen weer naar huis. Wij reden naar het huis van Alie waar we nog verwend werden met een lekker drankje. De schat had voor mij een lekker roseetje gehaald, waar ik een lekker glaasje van dronk. Tegen 2 uur zeiden we Yvonne gedag en gingen we naar boven.

Na een heerlijke nacht slapen liep ik naar beneden waar ik verwend werd door een heerlijke kop thee die we in de tuin opdronken. Daarna werd binnen de tafel gedekt voor een lekker ontbijtje. Nog even lekker napraten, lachen, serieuze gesprekken, gewoon goed!

Ik sprong onder de douche, kleedde me aan en rond 14 uur namen we ook van Alie afscheid. Annemarie zou ons weer naar Almere rijden waar ik de trein weer terug zou nemen. We kwamen aan bij station Muziekwijk... was de trein net een paar minuten eerder vertrokken en reed maar eens per uur. Shit! Gelukkig was Annemarie met me mee gelopen en zo kon ik nog even met ze mee om een lekker glas icetea te drinken. Na een klein uurtje werd ik weer naar het station gebracht om zo in Utrecht aan te komen.

Ik liep naar de bussen en jawel... hetzelfde ritueel volgde, de bus was net vertrokken en ik kon een uur wachten. Ik besloot maar iets te gaan eten, dus onder het genot van een Turkse pizza zat ik balend te wachten. Een uur duurt dan best lang kan ik je vertellen.

Om 10 over half 8 's avonds was ik eindelijk thuis. Gaar, moe en stiekem ook wel balend van de lange terugreis, keek ik terug op een heerlijk weekend! Ik heb genoten!!

Trek! Grote trek!


En weet je wat het erge is? Ik heb het niet in huis..........





Zandmonster!

Als je haar tegenkomt, hou rechts aan, haal vooral niet in en waarschuw haar met lichtsignalen, hihi!!




Stel dat...
... het is zo'n 34 graden buiten.
... ze een weeralarm hebben afgegeven.
... het half 3 is en als je naar buiten kijkt je nog niets merkt.
... je straks naar Utrecht moet.
... het toch stiekem drukkend benauwd is.
... het zomaar straks heel hard kan regenen en stormen.



Wat trek je dan aan???

Slim kind
Lotte: "Mam, weet je, ik was al moe voordat ik het zwembad in moest.."

Ik: "Weet je wat het probleem is? Jullie gaan veel te laat naar bed!"

Lotte: "Weet je wat het probleem is? Ik moet veel te vroeg mijn bed uit!!"




Herdenking Wim
Op woensdag 5 augustus was het een jaar geleden dat Ries zijn vader, mijn schoonvader op zijn 65e verjaardag overleed. Een jaar alweer. Een poosje terug kregen we van mijn schoonmoeder een mail met de vraag of we in waren voor een picknick met zijn allen om Wim te herdenken. Niet op de dag zelf, maar op zondag 16 augustus, omdat nog niet iedereen terug was van vakantie op de sterfdag.


De picknick werd gewijzigd naar een bbq, de datum bleef staan, gisteren dus. We werden om 15 uur verwacht in Montfoort, bij het Zonnetje. Het bord had ik wel al eens gezien, daar ben ik vele malen langs gereden, maar wat het inhield, geen idee. Tot gisteren, toen we het pad opreden zagen we een groot grasveld omheind met bomen, een stacaravan, kortom een plek waar we een dag met zijn allen door zouden brengen.

Mijn schoonmoeder is de tweede vrouw van mijn schoonvader. Zo is de familie flink uitgebreid, want zij heeft drie kinderen, met de nodige partners en kinderen. Ries heeft één broer met dito aanhang. Ik zal ze eens tellen... We waren gisteren met vierentwintig man bij het Zonnetje.

De kinderen waren we al gauw kwijt, want achter de stacaravan konden er hutten gebouwd worden. Pallets, planken en veel spijkers zorgden ervoor dat er hele gebouwen ontstonden. Ze vonden het allemaal prachtig, er werd hard gewerkt daar!

Mijn schoonmoeder Lenie uitte dat ze het zo fijn vond dat we er allemaal waren en dat Wim vast mee zat te genieten ergens hoog in de lucht. Dat was wel even een slikmomentje, een mooi moment.



Er stond drank, je kon pakken wat je wilde. Ik had voor de gelegenheid een paar flessen lekkere rosé meegebracht waar Christel en ik lekker van dronken. We trapten een balletje tot het idee ontstond om te gaan softballen. Pionnen werden neergezet, de regels min of meer besproken, de knuppels neergelegd, teams verdeeld. We gingen goed! Ons team won met 9-2... Joehoe!!

Om een uur of 5 werd de bbq aangestoken waar de sateetjes, hamburgers, worstjes, shaslicks en speklapjes hun weg op vonden. Schoonzus Jolanda had haar beruchte knoflooksaus weer gemaakt, er waren salades, stokbrood, komkommertjes.. Dit in combinatie met die lekkere rosé... Je hoorde ons niet klagen!

Terwijl ik dit typ komt er een mailtje van mijn schoonmoeder binnen. Ze verwoord prima hoe de dag gisteren was; 

Ik heb ook een leuke dag gehad, het ging allemaal zoals het bedoelt was, niet beladen en iedereen lekker bezig.
Wim zou tevreden zijn, zeker weten!
Groetjes van Lenie-Oma xxx


Daar deden we het voor!!


Seal
Deze muziek vind ik zo waanzinnig goed dat ik het heel graag met jullie wil delen. Enige tijd geleden hoorde ik het album Soul van Seal. Het zijn allemaal covers op een geweldige manier gebracht. Ik draaide het veel, ik genoot ervan.


Laatst kwam ik erachter dat er ook een live versie met DVD van bestaat. Uiteraard luisterde ik dat ook en... die uitvoering is nóg gaver!! De hele dag staat het al non stop aan en het verveeld nog steeds niet.

Tip van de dag: SEAL!!





"Ik gaf je al je vleugels terug
Ik ben het zat, ik wil nu ook die van m"