Welkomsttekst
Welkom!

Gezellig dat je mijn logje hebt weten te vinden. Met heel veel plezier hou ik mijn logje bij met mijn dagelijkse beslommeringen en gedachtes. 
Ik vind het heel erg leuk als je een berichtje achterlaat!

Hopelijk tot snel!
X Marijke
Weblog van de maand!
Filmpje van Marco
Gastenboek
Foto album
Klokje
E-mail alert
Profiel
Naam: Marijke
Leeftijd: 47 jaar
Uitgebreid profiel
Bezoekers
Op dit moment is er 1 bezoeker ;
en 1 gast bezoeker .
Zoeken
Weekendje Slagharen
Vorig jaar brachten we al eens een bezoek aan Attractiepark Slagharen, Luuk en Lotte hebben toen een superdag gehad en vroegen al snel of we nog een keertje terug mochten gaan en dan het liefst een heel weekend in zo'n leuk huisje. De belofte werd gemaakt.

Een paar maanden terug kreeg ik van Actie van de dag een mail binnen met daarin een aanbieding voor, je raadt het al, Slagharen. Een weekend lang dit pretpark voor niet te veel. Na enig overleg besloten we dit maar te doen en de volgende dag de kids te verrassen. Dit was gelukt!


Het weekend van 17 juni kwam in zicht en ik hield de weervoorspelling angstvallig in de gaten. Regen, regen, regen en ook nog flinke wind wisten de weermannen en -vrouwen te vertellen. Met dit weer is een pretpark niet echt de meest favoriete keuze, maar we zouden er het beste van maken.

De spullen werden gepakt, ingeladen in de auto, de hond paste er nog maar net bij. Toen de kids thuis kwamen uit school zijn we direct ingestapt en richting Overijssel gereden. Het was druk onderweg, maar dat maakte niets uit. Onderweg aten we een patatje, rond een uur of 7 kwamen we aan.

Het huisje was niet bijster groot, maar alles wat we nodig hadden was er. De bedden werden verdeeld, de spullen uitgepakt, rondje over het park gemaakt. Hier gingen we het best een weekend uithouden.


De volgende ochtend waren we al vroeg wakker. Na een ontbijtje en een lekkere douche zijn we het park opgegaan. Allereerst gingen we in zo'n waterbaan. Met zo'n karretje van zo'n baan af waar de spetters aan alle kanten om je heen vliegen. Helemaal leuk! Hoewel om je heen niet helemaal opging, we kregen gewoon de volle laag, haha! Druipend kwamen er eruit. Dan is het ineens heerlijk om een huisje te hebben waar droge kleren liggen, haha!

In alle attracties waar we inwilden, of beter gezegd, waar Luuk en Lotte in wilden, gingen ze in. Soms liepen we met zijn vieren, soms gingen Luuk en Lot samen op stap, of wat we ook deden, de meiden en de jongens apart. Helemaal leuk! Zo gingen Luuk en Lot zwemmen terwijl Ries en ik naar de paardenshow gingen. Vrijheid, blijheid, doen waar je zin in had.

Op Twitter las ik allerlei berichten over regen, storm, dat er evenementen door het weer afgelast waren en wij, wij liepen met grote regelmaat gewoon in de zon. Twee buitjes zijn er gevallen die zaterdag, de eerste toen we in een overdekt treintje zaten. Geen probleem en tja, van de tweede werden we nat. We stonden te kijken naar een optreden van Monique Smit en Tim Douwsma. We mochten dus hélemaal niet klagen en dat deden we dan ook maar niet.

De volgende ochtend moesten we om 10 uur al ons huisje verlaten, dus ook deze dag waren we bijtijds uit onze bed gekomen. Hetzelfde ritueel als de dag ervoor, maar nu moesten de spullen weer ingepakt worden. De regen viel met bakken uit de hemel en na een blik op buienradar.nl zagen we dat het niet beter ging worden. Tja, wat te doen?


We konden al onze spullen in de auto zetten en dan met zijn vieren en onze hond zeiknat te laten regenen, maar we hadden zo het vermoeden dat we daar niet veel vrolijker van gingen worden. Ik keek of er koopzondagen in de buurt waren, helaas, niet gevonden, dus we besloten dat we lekker naar huis zouden gaan.

Om 13 uur waren we thuis. De spullen werden weer uitgepakt, de wasmachine aangezet om daarna lekker op de bank te ploffen. Goed boek, lekkere hapjes en drankjes binnen handbereik. Genieten met een hoofdletter en eigenlijk was dat het hele weekend wel!


Luuk was jarig!
Het is alweer een paar weken geleden, maar ik kan en mag hem toch niet overslaan? Luuk was 1 juni jarig, hartstikke jarig bleek wel. Hij had zin in zijn 13e verjaardag en niet zonder reden. Want al een poosje geleden werd duidelijk dat hij niet thuis zou zijn als hij jarig werd, hij zou op kamp zijn.

Hoe bijzonder is dat? Je bent op kamp met je groep 8 klasgenoten en dan ben je jarig! Dat overkwam Luuk. Hij ging 's maandags 30 mei met zijn klas naar Lage Vuursche en op zijn verjaardag mocht hij weer naar huis. Ries had aangeboden te rijden en zo bracht hij o.a. Luuk naar de bossen van Lage Vuursche.

Het was best gek om wakker te worden, te weten dat je zoon jarig is en hij is niet thuis. Helemaal niet erg, want ik wist heel zeker dat hij het enorm naar zijn zin zou hebben. Wat Luuk niet wist was dat ik die woensdag vrij genomen had, zodat ik hem zelf op kon komen halen. Ik kwam er aan, er waren wat kinderen buiten, maar ik zag Luuk niet. Ik werd gefelicteerd met mijn grote zoon. Een klasgenootje liep met me mee naar Luuk. Hij was in de kelder aan het tafelvoetballen. "Luuk, je moeder is er!" riep ze, waarop Luuk heel verbaasd was.



De verrassing was geslaagd! UIteraard feliciteerde en knuffelde ik snel mijn kind. Hij begon gelijk volop te vertellen wat hij allemaal beleefd had. Echter was dat verdomd lastig te verstaan, want zijn stem was hij flink kwijt, haha! Dat hij superdagen achter de rug had, was me wel duidelijk. Dat we er verstandig aan gedaan hadden om die dag niets meer te vieren ook, haha! Luuk zat er aardig doorheen.

De zaterdag erna verwachtten we wel visite. Het was een hele warme dag, dus iedereen kon de tuin in. Jammer genoeg waren er veel afmeldingen en bleven we over met een klein clubje. Niet minder gezellig hoor. Het was een leuke middag.

De week erna vierde Luuk zijn kinderfeestje of hoe je dat ook noemt als je al wat haargroei onder je neus krijgt, haha! We hadden een paar kinderen uitgenodigd uit zijn klas en Luuk wilde ook erg graag dat Aron kwam. Aron woont niet om de hoek, dus stelden we voor dat hij zou blijven slapen. Daar werd enthousiast op gereageerd, blije jongetjes!

Daniël, Guillermo, Arjan en Aron waren er. Allereerst werd de XBox uitgeprobeerd om daarna de bbq aan te steken. Stoere mannen eten vlees toch? Uiteraard had ik veel te veel gekocht, ze hebben lekker zitten eten. Daarna moest er film gekeken worden. De film die we in eerste instantie uitgezocht hadden lukte niet meer, die duurde te lang, maar een mooi alternatief werd gevonden. De jongens hebben vreselijk zitten lachen, heerlijk om te zien!

Er werd afscheid genomen en de jongens zeiden tegen Aron dat hij geluk had dat hij nog mocht blijven, haha! Volgens mij was het een uur of 11 dat de mannen gingen slapen. Het was verbazingwekkend snel stil.

Volgens mij was het half 8 dat ik ze naar beneden hoorde gaan. Direct werd de XBox aangezet en spellen gespeeld. Ries ging weg, Lotte werd door vriendinnen opgehaald om naar de film te gaan, volgens mij hebben de jongens dat totaal niet meegekregen en ik had ook het gevoel alleen thuis te zijn.

Tegen 15 uur opperde ik het idee om de pyjama te verwisselen voor normale kleding. Uiteraard was dat stom en nutteloos, maar toen ik hun vertelde dat er een pauzeknop op dat spelding zat en ze merkten dat ik het toch wel meende, zijn ze snel naar boven gegaan. Ze hadden zelfs hun tanden gepoetst!

Binnen een minuut of 5 zaten ze weer op de plek waar ze de rest van de dag ook zaten, ze hadden het zichtbaar beide naar hun zin. Dan heb ik het ook! Even over 4 uur kwam Nathalie haar zoon ophalen, maar natuurlijk niet voordat we een drankje gedaan hadden in de tuin. Een uurtje later is onze laatste gast vertrokken. Ik kan wel zeggen dat Luuk best wel jarig geweest is.


Ponykamp


Ieder jaar wordt op de eerste maandag en dinsdag van de zomervakantie ponykamp gehouden. Lotte zat nog maar net op les toen de eerste keer was, daar wilde ze bij zijn! En wat vond ze het leuk. Er werd het jaar erop dan ook geen seconde getwijfeld of ze weer zou gaan.

Er werden spelletjes met de paarden gedaan, geslapen in de binnenbak op een luchtbedje, de paarden werden zelfs bewerkt met waterverf. Dikke, dikke pret hebben ze die keren gehad.

Een tijdje geleden bood mijn baas me aan dat wij zijn huis in Spanje mochten gebruiken voor een week of twee. Dat is gaaf! Ik zou de eerste twee weken van de zomervakantie wel mogen. Toen ik dit thuis vertelde, had ik een enthousiaste reactie verwacht. Daarvoor in de plaats zag ik tranen over de wangen van Lotte rollen. Dan zou ze ponykamp moeten missen.

Toen ik dit op mijn werk vertelde was mijn baas zeer begripvol. Het was geen punt als we een paar dagen later gingen zodat Lotte gewoon naar kamp kon gaan. Lotte was blij, uitermate blij!

Tot ik vandaag tijdens de les een brief kreeg van de instructrice. Daarop stond de uitnodiging voor ponykamp. Mijn verbazing was groot toen ik zag dat het niet op maandag en dinsdag gehouden wordt, maar een paar dagen later. Je raadt het al, op de dag dat wij naar Spanje vliegen...

De tickets zijn al besteld en betaald, dus verzetten is geen optie meer... Is dat zuur of is dat zuur?

Avond4daagse
Vandaag startte bij ons in Schoonhoven de avond4daagse weer. Om half 7 mogen we ons bij het honkbalveld melden om daarna 5 kilometer te gaan wandelen. Aangezien ik normaal gesproken pas om half 7 thuis ben van mijn werk, heb ik een halve dag opgenomen zodat ik vier keer een uur eerder naar huis kan. Prima geregeld.

Andere jaren liepen Helga en ik samen. Dikke pret, maar Helga vond het nodig om haar tenen akelig te stoten vorige week, dit feest gaat dus niet door. Ik ben een stoere meid, ik kan het best alleen, hoewel daar natuurlijk geen sprake van is. Luuk was ik al snel kwijt, hij liep met klasgenoten.

Lotte en Yara, de dochter van Helga, liepen naast me. Hele verhalen kreeg ik van Yara te horen. Best bijzonder dat ze daar ook nog tijd voor had, want er moest natuurlijk gegeten worden, haha! De eerste stappen werden gezet en die tas ging al open. Dropjes was haar eerste missie om daarna vlekkeloos over te gaan op de kaaschips. Dit werd bruut verstoord door een aangeboden ijsje, maar toen ook deze geschiedenis was, ging ze verder met haar chips alsof er niets gebeurd was, haha!

Ik keek haar aan en zei: "Eigenlijk is het best vervelend dat je zo'n eind moet lopen om ongegeneerd te kunnen eten hè?" De grijns op haar gezicht sprak boekdelen, ze begreep me precies, hihi, lekker ding!

Toen we startten regende het zachtjes, het lukte ons aardig om de druppels te ontwijken, maar op een gegeven moment was er geen ontkomen meer aan. Als verzopen katjes kwamen we weer aan. We kregen nog een tas om daarna snel naar huis te gaan. Morgen mogen we weer...

Lieve, lieve weergoden, mag ik bij deze een zonnetje bestellen voor de komende avonden? Aaaahhhh?


"Als men al mijn dure spullen jat
Blijf ik dansen van geluk"