Welkomsttekst
Welkom!

Gezellig dat je mijn logje hebt weten te vinden. Met heel veel plezier hou ik mijn logje bij met mijn dagelijkse beslommeringen en gedachtes. 
Ik vind het heel erg leuk als je een berichtje achterlaat!

Hopelijk tot snel!
X Marijke
Weblog van de maand!
Filmpje van Marco
Gastenboek
Foto album
Klokje
E-mail alert
Profiel
Naam: Marijke
Leeftijd: 47 jaar
Uitgebreid profiel
Bezoekers
Op dit moment is er 1 bezoeker ;
en 1 gast bezoeker .
Zoeken
Slakkenoorlog!
Vorig jaar hebben we onze achtertuin opnieuw aangelegd. Mooie stenen hebben we uitgezocht, een heuze plantenbak hebben we gecreëerd, gezellige planten erin. En wat schetst mijn verbazing... Alle planten zijn keurig weer aan de groei geslagen, sterker, ze bloeien er op los! Prachtige roze bloemen kijken me iedere morgen aan. De hortensia's zitten vol met knoppen, de éénjarige plantjes die je met zegeltjes bij de Plus kon sparen heb ik er tussen gezet. Haha, als ik het zo teruglees, dan lijkt het net alsof ik groene vingers heb... Trap er niet in!!!
 
Stiekem ben ik best trots op mijn tuintje, maar... er zijn beesten die denken zomaar ongestraft mijn planten op te eten en dan met name die mooie hosta. Lotte en ik hebben de oorlog verklaard met de slak! Ze kruipen er rustig op los, zomaar in MIJN tuin! En als het bij kruipen bleef zou ik er niet zoveel problemen mee hebben, nee ze eten mijn planten op!
 
Iedere keer als we de tuin inlopen dan inspecteren we de tuin en gaan op slakkenjacht. Zonder te overdrijven denk ik dat we er al 50 hebben uitgevist. En dan niet alleen van die gezellige slakken met huisje... nee... ook die vieze naaktslakken! Diegene met de huisjes wil ik zo nog wel oppakken, aan het huis wel te verstaan. Die naakte griebels pak ik echt niet zo op, dat doe ik met een blaadje of een stuk keukenrol.
 
In het begin gooide ik ze naar mijn buren, maar volgens mij vonden ze de weg heel erg snel weer terug, dus ze belanden nu gewoon in mijn kliko. Wel de groene afdeling natuurlijk, maar stiekem kruipen ze toch af en toe over...
 
Er bestaat natuurlijk ook slakkengif, maar dat vind ik nou weer zielig... Plus er lopen ook regelmatig twee kinderen en twee honden in de tuin. Stel je voor dat die slakkengif lekker zou zijn, dan heb ik een volgend probleem, dat moeten we niet hebben!! Voorlopig gaan Lotte en ik nog wel op slakkenjacht of hebben jullie een leuke tip van oma?
 
X Marijke
Ooievaarsdorp
Vanmiddag had Ries het plan om naar het ooievaarsdorp in Groot-Ammers te gaan. Een cultureel middagje waar uiteraard de camera bij mee moest ;-). Het is erg lang geleden dat ik daar geweest ben, dat was volgens mij op de lagere school... Dat zou dus zomaar 20 jaar geleden kunnen zijn...
 
Het enige wat ik me er van kan herinneren is dat ik er toen niet zo gek veel aanvond, maar wellicht is er in die 20 jaar iets aan me verandert, je weet het niet ;-)
 
Ik had 20 euro in mijn portemonnee, dat moest voldoende zijn dacht ik... We reden de pont op en kwamen erachter dat allebei de pontkaarten op waren, er moesten nieuwe gekocht worden, dat was al 15 euro ofzo. Ik had geen idee wat de entree van de ooievaarsdorp kostte, maar dat kon nooit veel zijn...
 
Volwassenen 2,75 en kinderen 1,40. Op zich niet zo duur, maar bij elkaar toch 8,30... Lotte was ineens bijna 3, haha, Lotte was gratis ;-) Ik heb mijn geld bij elkaar geschraapt en kwam 15 cent te kort. De dame achter de kassa vond dat geen probleem en we mochten doorlopen. Pfiew!
 
Binnengekomen belandden we direct in de speeltuin, een beter begin kan je niet wensen! De kids hebben we even laten spelen, daarna gingen we het pad op om alles te bekijken. Er waren divese ooievaars met jongen, dus dat was wel grappig. Je kon natuurlijk niet even over de rand van het nest kijken, want al die nesten lagen hoog, maar je zag af en toe wel een koppie er boven uit steken. Wat me vooral nog meer opviel aan het park was de overdaad aan brandnetels en een vreselijke stank uit de slootjes.
 
Richard heeft wel een paar mooie foto's kunnen maken, maar we zaten best al snel in de auto om weer naar huis te gaan. Haha, doen we es een cultureel middagje, eindigt ie zo! Volgende keer beter!!
 
X Marijke
Zoek de verschillen...
Dat Ries de laatste tijd bezig is met fotograferen, dat hoef ik jullie waarschijnlijk niet meer uit te leggen. Hij zit vaak op een vlaams forum waar hij veel wijzer wordt van de ins en de outs, instellingen zus, instellingen zo... Ze sturen foto's in en anderen geven commentaar, best leuk, want de kritieken zijn altijd opbouwend.
 
Zo had Ries laatst een foto van mij erop gezet, eentje die hij mooi vond. Ook met photoshop is hij net begonnen. Een programma waar veeeeeel meer inzit dan dat hij nu nog weet. Gisteren kreeg Ries een mail van één van de vlaamse fotografen met de vraag of hij mijn foto even mocht bewerken. Tuurlijk, alleen maar leuk! Hieronder zie je het resultaat... Kijk mee en huiver ;-)
 
Voor...
Na....

 
Daar kan geen plastisch chirurg tegenop!!! Whahaha!
 
X Marijke
 
...
Soms hoor je berichten van mensen om je heen waar je pittig door uit het veld geslagen wordt... Gisteren baalde ik nog gigantisch over het feit dat ik er blijkbaar een ziekte bij heb gekregen. Vandaag is dat ineens niet meer belangrijk...
 
 
 

 
 
 
X Marijke
Uitslag
Zo... we zijn thuis van het ziekenhuis! Ik zal je mijn belevenissen vertellen. Ik werd naar binnen geroepen bij de reumatoloog en na een aantal vragen over mijn achtergrond en mijn klachten werd ik verzocht om naar de onderzoeksruimte te gaan, mijn kleding uit te trekken zodat hij mij kon onderzoeken. Alle gewrichten heeft hij gebogen, in geknepen en bekeken. Eigenlijk heb ik alleen last van mijn handen, dus daarna mocht ik naar een andere kamer waar een microscoop stond. Hij smeerde wat vettigheid op mijn vingers en bekeek mijn vaten goed. Na dat gedaan te hebben gingen we weer terug naar zijn spreekkamer.
 
Daar vertelde hij me dat hij dacht dat het om De ziekte en het fenomeen van Raynaud  gaat. Renaud ken ik wel, maar Raynaud, haha! Hij had er geen folders meer over, maar dat is geen probleem, ik heb op mijn computer een hele grote folder, het internet! De reumatoloog legde me uit dat het waarschijnlijk geen ernstig iets is, er zijn ook geen medicijnen voorgeschreven. Er bestaan wel medicijnen, maar daarvan zijn de bijwerkingen vervelender dan de kwaal. Geen optie dus!
 
Maar 100% zeker wist hij het niet, daarvoor moest hij nog wat onderzoeken. Ik kreeg 4 formulieren mee... eentje voor de röntgenafdeling voor een longfoto, twee voor bloedonderzoek en eentje voor urineonderzoek. Astublieft... Gelukkig ging het allemaal vrij snel, mijn stoel was nog niet warm of ik mocht al met mijn borsten bloot voor het röntgenapparaat. Daarna door naar de bloedafdeling, ze wilde maarliefst 11 (ELF!) buisjes bloed van me hebben! Toen netjes in een potje geplast om daarna weer naar huis te gaan.
 
De uitslag krijg ik over 3 weken, ik hoef niet terug naar het ziekenhuis, ik word door de reumatoloog gebeld. Ben je nieuwsgierig wat het inhoudt, hier kan je de uitleg vinden:
 
http://www.gezondheid.be/index.cfm?fuseaction=art&art_id=1399
 
X Marijke
Uitslag
Vanmiddag om 10 minuten voor 2 moet ik in het ziekenhuis zijn, dan krijg ik de uitslag van de 'problemen' aan mijn handen. Ben best een beetje nerveus, want reuma in mijn handen... daar wordt niemand blij van...
 
Denken jullie aan me? Ik laat de uitslag zsm weten!
 
X Marijke
Een wereldweekend!
Het feest in huize Meijer is weer voorbij, want mama is weer thuis! Het was nog nooit eerder gebeurd dat ik twee nachten achtereen bij mijn gezinnetje weggebleven ben. Ik moet eerlijk bekennen dat ik ze maar een klein beetje gemist heb... het weekend was te gaaf om iemand gemist te hebben!
 
Ine, Jannie (bnn), Qball, Dian en ikVrijdagmiddag hebben Lotte en ik Luuk naar school gebracht en zijn daarna direct doorgefietst naar het busstation waar Erik al op ons zat te wachten. Bepakt en bezakt kwam hij naar ons toelopen en na gekust te hebben zijn we naar mijn huis gelopen. Lotte was in het begin een beetje stil, maar gelukkig kwam ze snel los en had ze het hoogste woord. Zo te zien genoot Erik daarvan, dus dat was geen probleem.
 
Op de heenweg naar naar mij toe heeft Erik een tussenstop in Amsterdam gehouden om het kado van de prikborders op te halen. Mies was naar het CS gekomen om het aan Erik te geven en Erik stapte na een kop koffie weer op de volgende trein. Jemig wat een perfect plan was dat... wie zou dat toch bedacht hebben? ;-)

 
Om 10 voor 4 was Ries al thuis van zijn werk, ik heb snel mijn spullen bij elkaar gezocht, haar in de krul gedaan, een make upje op mijn gezicht, kids en man geknuffeld en gekust om vervolgens samen met Erik naar Oss te rijden, naar Ine. Het was onvermijdelijk, file, maar gelukkig viel het mee en waren we op tijd bij Ine. Ze stond al in de keuken, het eten was klaar, we konden zo aanschuiven. Ik vind het altijd een feest om bij Ine en Ramon te eten, terecht, want wederom hebben we zitten smullen van de pasta, salade en lekkere stokbroodjes.
 
Ine en ikNa het eten kwam Dian ons ook vergezellen en niet lang daarna zijn Jannie, Erik, Ine en ik bij Dian ingestapt om naar de bruiloft van Bennie en Lotte te gaan. Misschien dom, maar ik had alle vertrouwen dat anderen wisten waar we moesten zijn... Ine wist wel hoe de parkeergarage heette en dat ze vooral centrum aan moest houden. De naam van de parkeergarage leek een beetje op Borsato... ik had geen enkele twijfel. De parkeergarage werd gevonden, auto geparkeerd, kado's op de arm genomen en we liepen naar buiten. We keken om ons heen en we hadden geen van allen een idee waar we heen moesten. Dian en Jannie liepen de bioscoop binnen om te vragen waar we moesten zijn. Erik, Ine en ik stonden buiten te wachten en toen begon het al een beetje bij Ine te dagen... Oooh jee... we stonden vast niet goed, hier was vast de lokatie waar Bennie en Lotte die middag getrouwd waren... Niet lang daarna kwamen Jannie en Dian lachend de bioscoop uit. We zaten helemaal verkeerd, Ine had dus gelijk. De route was aan Dian en Jannie verteld, dus na 0,20 betaald te hebben aan de parkeergarage konden we verder rijden naar de goede lokatie. In één keer reed Dian goed, dat ging perfect. Iets wat minder perfect ging waren de hobbels in de wegen van Helmond, haha, Dian haar lading achterin de auto was iets zwaarder dan normaal, dus mening spoilertje is geraakt, haha!
 
Dansuuhhh!Na onze jassen te hebben opgehangen liepen we de zaal in waar het al pittig druk was. Keurig stond het bruidspaar op een rijtje met de beide ouders, zoals het hoort ;-) Bennie en Lotte zagen er prachtig uit en ze straalden van top tot teen. Ze waren verrast toen ik het kado wilde geven van de prikborders, zo verrast dat Bennie het niet eens aan wilde pakken, haha! Gelukkig pakte Lotte het toch aan, anders had ik er de hele avond mee gezeten! Ze hadden blijkbaar geen kado van het prikbord gewacht, dat maakt het nog leuker!
 
Bennie en Lotte werden op een gegeven moment even naar buiten gestuurd, zodat de zus van Lotte iedereen kon instrueren. Iedereen kreeg een kaars en de bedoeling was dat iedereen in een kring ging staan, lampen down en kaarsen aan. Het was een mooi gezicht. Engel van mijn hart van Marco werd gedraaid, dus Bennie en Lotte mochten binnenkomen, dat was een mooi moment!
 
De dans werd daarna geopend met Dat ben jij van Marco, een heerlijke binnenkomer, maar erg lastig om op te dansen ;-) Een gezellige avond volgde met een dansje, een drankje en op een gegeven moment werd er een buffet met heerlijke hapjes geopend, prettig!! Het liep tegen 11 uur en Nathalie was er nog steeds niet. Ik wist dat ze een bruiloft had van haar vriendin, ik was benieuwd of ze al bijna in de buurt was, dus ik stuurde een sms. Al snel kreeg ik antwoord: 'ik ben 15 km voor Utrecht!' Oke dan, dat ging nog wel even duren. Ik stuurde een sms terug met de vraag of ze nog wel zou gaan of dat ze direct naar Antwerpen door zou rijden. Een snel antwoord volgde: 'ik kom ik kom ik kom ik kom ik kom' Whaha, dat vroeg ik toch helemaal niet?
 
Nathalie en ikHet was bijna 12 uur toen Nathalie binnen kwam en gezellig nog even met ons meefeestte. Nathalie zou Nathalie niet zijn als er ook niet nog plaatjes geschoten moesten worden. Een leuke groepsfoto van alle @tjes met het bruidspaar werden gemaakt, Bennie met Ine, Bennie met Jannie, Bennie met Erik, Bennie met Dian, Bennie met ikke... dat hoort erbij he als je trouwt, de hele dag in de belangstelling, haha!
 
Als laatste nam de zus van Lotte nog even het woord en gaf het bruidspaar een prachtig rood koffertje met witte stippen. De inhoud was speciaal bedoeld voor de huwelijksnacht... Wat zat er nou in Bennie? ;-)
 
Na afscheid genomen te hebben zijn we weer naar Oss gereden. Dian reedt, Jannie zat voorin en Ine en ik zaten allebei aan een zijde van Erik, de bofferd. Hij had een arm om ons heen geslagen, onder het mom van: dan hebben jullie meer ruimte.... tuurlijk Erik, hahaha! Ik zat heerlijk, zo heerlijk dat ik op een gegeven moment zelfs in slaap viel...
 
Thuisgekomen zag ik direct dat er slingers opgehangen waren. Leuk hè! Jannie was precies om 12 uur die avond 40 geworden. Erik en Ine zagen het ook direct... alleen voor degene waarvoor het bestemd was zag het niet haha! Na een hint van Ine zag ze het ook. Op tafel stond zelfs een vers gebakken taart. Ramon en Raquel hadden hun best gedaan, super leuk!!
 
Niet lang daarna zijn Jannie en ik op het luchtbed gekropen... Ik was erg moe, maar heb niet best geslapen. We lachen in de huiskamer. We hebben eerst een poosje naar de tikkende klok geluisterd. Volgens Ine hadden we nog mazzel, want de klok kan ook slaan, haha! Als Jannie zich omdraaide, dan wiebelde ik heen en weer, en zij natuurlijk als ik dat deed. Het bed lag prima, maar dan wel alleen ;-)
 
De volgende morgen hoorde ik Ine al om 8 uur onder de douche stappen. Dat was een kort nachtje dus! Tegen 9 uur ging de deurbel. Jannie, de jarige jet, ging in haar ponnetje en rende na gezien te hebben wie er voor de deur stond snel weer terug naar bed, met haar slaapzak over haar hoofd, haha! Dymphna stond voor de deur en gelukkig deed Ine wel voor haar open en kon ze met de overheerlijke croissants en broodjes naar binnen. Niet veel later kwam ook Dian om ons te vergezellen aan een heerlijk ontbijtje ter ere van Jannie's verjaardag. Helemaal goed!
 
Om 11 uur ben ik samen met Erik op stap gegaan. Op Marktplaats was ik al een poosje op zoek naar een leuke fiets voor Luuk. En toevallig vond ik net voor het weekend een mooie fiets in de buurt van Oss, Berghem. De afspraak was snel gemaakt en ik ben nu een mooie fiets voor Luuk rijker, maar daar later meer over!
 
Toen we terugkwamen hebben we nog snel een kop thee gedronken en zijn we snel Dymphna en Sandra op gaan halen. De rit naar Antwerpen kon beginnen! Om half 3 kwamen we daar aan en na de auto naast het Sportpaleis geparkeerd te hebben en de aanwezige bekende concertgangers gedag gezegd te hebben zijn we met zijn allen nog even op de metro gestapt om Antwerpen nog even in te gaan. Dit keer hoefden we niet al vroeg voor de deur te wachten om een goed plaatsje te kunnen scoren, want we zouden een meet and greet met Marco hebben om 5 uur. We gingen dus lekker nog even iets eten en drinken. Maar eerst moest er geplast worden. Bij een soort Mac zijn we naar binnen gegaan en hebben onze hoge nood daar achter gelaten. Bij het naar buitenlopen riep Ine ineens heel verbaasd: 'Marco??' Marco liep daar dus, hij keek om riep 'heey!' en zwaaide naar ons. Hihi leuk hè!
 
We vonden een bistrootje wat alleen maar Marco muziek draaide en waar je gezellig met je bol in de zon kon zitten. Perfecte combinatie! We bekeken de kaart en kwamen tot de conclusie dat het niet echt goedkoop was, dus een Donald Duck menu was snel besteld, hahaha! Daarna zijn we weer in de metro gestapt om weer naar het Sportpaleis te gaan.
 
Nog even met de groter geworden groep voor het Sportpaleis gekletst om ons daarna te melden aan de zijkant van het SP voor de meet and greet met Marco waar nog een aantal bofbipsen stonden. De security die daar stond liet ons in eerste instantie niet door. 'Iedereen kon wel zeggen dat hij een meet and greet heeft' waren zijn woorden. En gelijk heeft hij natuurlijk. Even later sprak hij een aantal woorden door zijn boord ;-) En jahoor, we kregen toestemming om door te lopen. Nathalie kwam ons al tegemoed lopen en even later betraden we de relaxruimte van het SP. Nathalie nam het woord om uit te leggen wat de bedoeling was. Niet lang daarna kwam Marco binnen!
 



 
Marco straalde! Hij vroeg ons direct hoe de bruiloft van Bennie was en daar konden we natuurlijk alleen maar enthousiast op reageren. Na een gezellig babbeltje zette Nathalie iedereen met Marco op de foto, altijd leuk natuurlijk! Ik was aan de beurt. Bij de eerste foto zei ik net wat en dan sta je niet met een stralende lach op de foto, dus Nathalie zei: nog een keer Marijke! Helemaal niet erg natuurlijk, dus ik greep Marco nog es lekker vast! Foto twee werd genomen en ik vroeg direct aan Nathalie: 'was ie soms nu met mijn ogen dicht??' Er werd hard gelachen, ook door Marco. Hij haalde zijn hand nog even door mijn haar.... zucht!
 
De @tjes met de baas ;-)Marco was zo relaxed en vrolijk, heerlijk om te zien, dat beloofde wat voor het concert! Het was erg gezellig. Marco belde zelfs nog even met Jannie om haar te feliciteren met haar verjaardag, superleuk! Marco ging er weer vandoor en wij mochten de security volgen. We gingen achter het podium langs naar de zaal. Leuk om te zien! We mochten de zaal in voordat iedereen naar binnen kwam, dus we konden de mooiste plekjes uitzoeken. Perfect!!
 
Het duurde niet lang voordat iedereen naar binnen kwam rennen. Lieve vriendinnen kwamen bij ons staan en het groepje was compleet. Om half 9 begon het concert. Ik was vorige week zaterdag al geweest, toen vond ik het al super, maar deze avond was nog gaver. Marco zong weer de sterren van de hemel, de band speelden subliem en hadden zichtbaar erg veel lol met elkaar en het publiek was uitzinnig. Een perfecte combinatie!! Voor de volle 100% genieten dus!
 
Na afloop gingen we naar de lobby waar we nog even nakletsten met iedereen. Jan vond het leuk om een groepsfoto te maken en natuurlijk stemden iedereen daarmee in. Na nog een patatje gekocht te hebben, wat ons heerlijk smaakte zijn we richting auto gelopen. Buiten bij de artiesteningang stond een flinke groep mensen te wachten om een glimp van Marco op te vangen. We zijn er nog even bij gaan staan om nog even na te kletsen, gezellig! Op een gegeven moment reed Nathalie naar buiten, ze stopte en vertelde me dat Marco direct weg moest. Vandaag is zijn trouwdag, dus hij is dat lekker samen met Leontine aan het vieren, ze zijn er lekker samen tussen uit. Ik vertelde dat aan iedereen waarna de meesten naar de auto gingen om naar huis of hotel te gaan. Ook wij zochten de auto op en reden naar huis, Ine's huis wel te verstaan ;-)
 
Toen we daar aankwamen zijn we direct naar bed gegaan en hebben we geslapen als rozen. Om half 11 werd ik wakker, heerlijk!!! Dat had ik even nodig! We hebben ons gedouched en aangekleed en we hebben het ontbijt ons goed laten smaken. Niet lang daarna heb ik mijn spullen gepakt Raquel, Ramon, Erik en Ine gekust en ben ik naar huis gereden. Na zo'n weekend weg is het toch altijd weer heerlijk om thuis te komen. Ik reed de auto op de parkeerplaats en Luuk en Lotte kwamen al aangerend. Lotte's eerste woorden waren: 'heb je gemist mam!' Heerlijk! Ook Ries kwam direct aangelopen met de camera voor zijn neus hahaha!
 
*zucht* Mijn oprechte excuses voor het gigantisch lange verslag, maar ik kon gewoon niet meer stoppen haha! Het was zo'n gaaf weekend!! De grijns zal nog wel een poosje op mijn gezicht staan!!! :-)))
 
X Marijke
 
 
Feest in huize Meijer ;-)
Gisteravond in huize Meijer:

Ries: 'zeg Luuk, weet je al dat mama het weekend niet thuis is?'
Luuk: 'is ze 's nachts ook weg?'
Ries: 'ja'
Luuk: 'YESSSSSSS!!!'

Nah lekker dan... ik word blijkbaar niet gemist... Vrijdagmiddag ga ik al naar Ine toe en ik kom zondag pas weer thuis. De meeste kinderen staan dan huilend aan de deur, de mijne niet... de mijne zijn blij....

Moet ik er wel even bijvertellen hoe het vorig weekend in huize Meijer is gegaan. Na de patat wilde Lotte al vroeg naar bed. De mannen niet, die vierden dat ik er niet was... Chips, limonade, een stoere film, pas om 11 uur naar bed en.... op mama's plekje slapen!!

Mama gaat met een gerust hart feest vieren het weekend!!! 

X Marijke

Regressietherapie, hoe het was..
Ik ben net thuis. Ik moet het allemaal nog even laten zakken, maar ik wil het wel met jullie delen. Ik ga niet in detail, dat is te persoonlijk, maar hoe het was wil ik wel vertellen.
 
Na een kop thee en een babbeltje moest ik op een matras gaan liggen, ik kreeg een deken over mijn voeten heen. Hij praatte heel rustig met me en vroeg me dingen in te beelden. Op een gegeven moment voelde ik me echt helemaal in trance. Mijn verstand wist dat ik nog gewoon op dat matras lag, maar ik voelde me heel erg licht. Echt heel maf, maar heel bijzonder.
 
Ik hoop dat ik voor Luuk iets op heb kunnen lossen en vooral dat ik resultaat ga merken in zijn gedrag. Toen de sessie bijna voorbij was voelde ik me ineens ontzettend blij, zo blij dat de tranen over mijn wangen liepen, ik werd helemaal emotioneel.
 
Ik vond het een hele bijzondere ervaring, ik ben heel benieuwd wat het Luuk brengt!
 
Over een poosje, als ik er aan toe ben, dan wil ik dit zeker nog een keer doen, maar dan voor mezelf. Het was heel spannend, maar zeker niet eng. Wellicht kan het ook iets aan mijn Crohn doen, wie weet!
 
X Marijke
Regressietherapie
Zie je em wapperen? Oké, Màxima is jarig, maar daar wappert ie niet voor hoor! De scholen zijn weer begonnen, yes!!! Ik vind mijn kinderen lief hoor, ik hou heel veel van ze... Maar Luuk ziet momenteel in een fase die niet leuk is.
 
'Luuk niet doen' 'Luuk niet doen' 'LUUK NIET DOEN!' En Luuk doet het dan toch... Dat vreet energie! En als je dan daarna met hem praat over het waarom, dan komt er geen zinnig woord uit en twee tellen later moet je hem weer waarschuwen.
 
Het gevolg was dat ik de hele dag op Luuk liep te mopperen. Niet leuk! Je belandt dan op een gegeven moment in een vizieuze cirkel die je moet doorbreken. Ik ben op een gegeven moment maar gaan belonen voor de dingen die hij wel goed deed, maar dat hielp ook niet echt. Kortom ik ben blij dat hij weer op school zit!
 
Morgen heb ik bij een vriend van me een afspraak om in regressietherapie te gaan. Ik ben erg benieuwd wat dat brengt. Luuk zit overduidelijk niet goed in zijn vel, dus ik ga namens hem in regressie. Het klinkt allemaal erg hokus pokus, maar ik heb zoiets van: wat heb ik te verliezen. Volgens die vriend hebben kinderen er erg veel baat bij, dus ik ga het gewoon proberen.
 
Heb jij er ervaring mee? Ik hoor het graag, hier of via mail als je het te persoonlijk vind om hier te plaatsen. Ik hoor graag van je!
 
X Marijke
 
PS Nieuwsgierig wat regressietherapie inhoudt? http://www.regressietherapeut.nl/ 
"Voor jou zet ik mijn masker af
Ik heb geen muren meer"