Welkomsttekst
Welkom!

Gezellig dat je mijn logje hebt weten te vinden. Met heel veel plezier hou ik mijn logje bij met mijn dagelijkse beslommeringen en gedachtes. 
Ik vind het heel erg leuk als je een berichtje achterlaat!

Hopelijk tot snel!
X Marijke
Weblog van de maand!
Filmpje van Marco
Gastenboek
Foto album
Klokje
E-mail alert
Profiel
Naam: Marijke
Leeftijd: 48 jaar
Uitgebreid profiel
Bezoekers
Op dit moment zijn er 2 bezoekers ;
en 2 gast bezoekers .
Zoeken
Genieten in Antwerpen
Zaterdagmiddag rond 1 uur kwamen Mies en Jeroen richting Schoonhoven. Het was prachtig weer, dus die middag lagen Luuk en Jeroen heerlijk in het zwembad te dobberen. Het was heel aanlokkelijk om er ook in te springen, maar Mies en ik hadden andere bezigheden.
 
Tegen kwart over 3 zijn we de auto ingestapt, en direct heeft Mies geschiedenis geschreven, haha! Ze is voor het eerst in haar leven met een pont meegevaren, jaja!! Dat was dus al een belevenis op zich.
 
Rond kwart voor 5 kwamen we bij het Sportpaleis aan en zagen daar al Anneke en Annette met de kinderen staan. Het viel mee hoe druk het al voor de deur was, de Belgen zijn lang zo gek niet als die Hollanders
 
Ik zou Nienke bellen als we aangekomen waren, maar mijn foontje deed het niet in Belgenland, heel vervelend. Gelukkig kreeg Nienke zelf om kwart over 5 een ingeving en belde mij! Ik heb even haar mooie buikje bekeken en uiteraard lekker geknuffeld!!
 
Toen het half 7 was mochten we naar binnen. We moesten van vrij enge trappen af waar ik gelukkig niet gestruikeld ben. We hadden fantastische plekken, direct voor het podium aan de 'catwalk'. Het wachten was nu op Marco. Wachten duurt altijd lang, maar werd gelukkig opgeleukt door Gene Thomas. Leuke vent!
 
En toen was het eindelijk 9 uur! We konden gaan knallen! Ik zal niet te veel van de show verklappen, anders is het niet leuk meer voor degene die nog gaan. Maar als ik zeg dat het super, megagaaf, drie hoog kippenvel is, dan zeg ik niets te veel.
 
Vooral.... nee ik zeg niets....
 
Uiteraard was het veeeeeel te snel afgelopen! Maar de afsluiting was prachtig: Als alle lichten zijn gedoofd werd op een hele mooie integere manier gebracht, super! Gelijk daarna kwam Luca met mama Leontine op en Luca gaf zijn papa een hele mooie rode roos *slik* Zo mooi hoe Leontine trots naar haar mannen stond te kijken.
 
Na een oorverdovend aplaus was het dan echt afgelopen  Nienke, Mies, Nathalie, Bennie en nog een aantal stonden nog even na te praten, maar ik kon geen woord uitbrengen... er zat een brok in de weg... Nienke zag dat en kwam naar me toe en gaf me een lekkere knuffel. En ja daar kwamen de tranen... Ontlading heet dat...
 
Daarna zijn we rustig naar de auto gelopen en hebben we nog wat gedronken in de auto. Toen heb ik de motor maar es aangezet en richting huis gereden. Nienke ging nu ook met ons mee, zij bleef ook gezellig slapen.
 
De ochtend erna hebben we lekker relax ontbeten, gedouched, aangekleed en nog meer van die vervelende dingen
 
Genieten met een hoofdletter G. Gelukkig kan ik het 10 en 12 juni nog es bekijken maar dan in de kuip. Het zal daar heel anders zijn, maar dat we weer gaan genieten, dat staat vast.
 
Tnx!!


X Marijke
 
 
kadootje
Nah lekker dan, krijg ik net de nieuwe Vriendin op de deurmat, zit er een kadootje bij. Ik ben gek op kadootjes!! Het zit in een zilver pakje en er staat met mooie letters: 'De kleine dingen die je draagt bepalen hoe je je voelt.' Mijn fantasie sloeg al op hol... zitten er Libresse inlegkruisjes in...
 
X Marijke
schoolreisje
Ik heb geloof ik wel eens verteld dat ik in de ouderraad van Luuk zijn school zit. Nu hebben de kinderen volgende week vrijdag schoolreisje en ik zit in de commisie die dat regelt.
 
En dan denk je vooraf, dat doe ik wel even, maar dat valt toch nog vies tegen zeg. Waar je allemaal niet aan moet denken. Van bekertjes voor het drinken tot de smink, van de indianententen tot het regelen van hulpmoeders.
 
Groep 7 gaat survivallen, groep 3 t/m 6 gaan naar Madurodam en Drievliet en groep 1 en 2 blijven op school en hebben een themafeest, een indianenfeest. En aan dat feest hebben we het meeste werk. We hebben allerlei spellen gehuurd bij een spelverhuurbedrijf, er komt een profesionele poppenkast in datzelfde thema. Het wordt gewoon een hele gezellige en leuke dag. Maar wat een geregel zeg!
 
En dan denk je het aardig voor elkaar te hebben, komt er weer iemand met een vraag en denk je... ships... niet aan gedacht
 
Maar.. het komt allemaal goed!!!
 
X Marijke
toch naar Antwerpen!!!
YESSSS!!! Waar zo'n weblog al niet goed voor is zeg!!
 
Een paar berichtjes naar beneden meldde ik dat het nu Marco begonnen is met de concerten het toch wel kriebelt en ik spijt had dat ik geen kaarten had. Er zijn blijkbaar ook mensen die mijn weblog lezen en nooit een berichtje achterlaten, hahaha!
 
Zo Carolien, heel toevallig heeft ze nog twee kaarten voor a.s. zaterdag over. En na mijn log gelezen te hebben stuurde ze me een mailtje met de vraag of ik interesse heb in die kaarten. JAAAAAAAA dat heb ik dus wel!!  Ik ben er niet zo happig op om kaarten te kopen van een onbekende, maar dit laat ik dus niet schieten. Samen met Gerda ga ik dus zaterdag ook een avondje genieten!
 
En toeval bestaat niet, want op deze avond is mijn dinnetje Nienke ook aanwezig, tralalalalalalieee!!!
 
Tot zaterdaggg!!!!
 
X Marijke
caravanmetamorfose
Gisteren zijn Luuk en ik samen met mijn vader, mijn broers Jan, Ron en Lex, mijn schoonzussen Marliese, Angela en Vera en met mijn neefjes en nichtjes Jardi, Majca, Charlene, Jennifer en Iris naar de stacaravan van mijn vader getogen om daar de boel op te knappen. Een aantal weken terug had ik dat plan gekregen en gelukkig was iedereen enthousiast en heeft iedereen meegeholpen.
 
's Morgens om half 9 zijn we met zijn allen richting Zundert getogen om eens flink te gaan knallen. Mijn vader en moeder hebben 6 jaar geleden deze caravan gekocht en eigenlijk, op een behangetje na, was hij nog in dezelfde staat. Het behang zat er helemaal bobbelig op, want in de winter wordt het erg vochtig in zo'n hutje. Niet mooi dus! Onder dat behang zat een houtstructuur die we eigenlijk wel mooi vonden. Het plan was dat we voorzichtig het behang eraf zouden halen zodat de houtstructuur te zien bleef. Zo gezegd zo gedaan, maar op veel plekken was het structuur echt niet mooi meer. Plan 2 moest bedacht worden: we gingen er structuurverf op smeren.
 
Mijn vader, Jan en ik zijn naar de Gamma gegaan om inkopen te doen. Een nieuw hek voor om de tuin moest gemaakt worden, dus we hebben palen, planken en gaas op onze kar gelegd. Zo ook de beige structuurverf, rollen en andere accesoires. Een paar nieuwe luxeflexjes waren ook geen overbodige luxe, dus die belande ook op onze kar. Toen wij in de Gamma liepen zijn mijn broers verder gegaan met de caravan. Vandaar dat even later mijn mobiel ging... of we nog een vloerplaat mee wilde nemen, want er zat een flink gat in de bodem. Vloerplaat was een feit!
 
Na afgerekend te hebben heeft Jan alle spullen in de aanhanger gelegd en vastgebonden, toen zijn mijn vader en ik naar de Kwantum gegaan waar we al eerder vloerbedekking hadden uitgezocht. We liepen er direct naartoe en bestelde de vloerbedekking. Hopla erbij op de kar en we gingen weer terug naar de caravan waar nog steeds hard gewerkt werd. Vera was intussen de gordijntjes, de valletjes aan het naaien.
 
We hebben de vloerbedekking op maat gemaakt en daarna weer opgerold. Toen heb ik me omgekleed en ben ik de caravan van een laagje structuurverf gaan voorzien. Jemig wat een bereklus! Dan denk je vooraf, zo kleine caravan, dat doe ik effe... ik ben rond half 2 begonnen en om half 7 zat het erop. Zonder pauze, maar af en toe wel voorzien van een drankje heb ik de klus geklaard. Van onder tot boven zat ik onder de verfspetters haha! Maar het resultaat was prachtig, al zeg ik het zelf.
 
Ondertussen was er patat ed gehaald en kon ik om half 7 direct aanschuiven. Zooow dat smaakte!!!
 
Toen we al die vette hap naar binnen hadden gewerkt, was de verf droog  zijn we de boel in gaan inrichten. De nieuw gemaakte gordijntjes opgehangen, de vloerbedekking neergelegd, twee nieuwe kastjes op zijn plek gezet en ingericht, de nieuwe eettafel met de 4 stoelen neergezet, de bank er weer in, de salontafel en de tv kast weer op zijn plek. Sorry, niemand had zijn camera bij zich, dus foto's zijn er niet van gemaakt helaas. Maar oh, wat was ik trots op ons allemaal, want het resultaat was super!
 
Terwijl ik binnen aan het werk was, hebben Lex, Ron, Angela en Marliese de tuin onkruidvrij gemaakt, een nieuw hek eromheen geplaatst en op het laatst cacaodoppen erop gestrooid. Wauw dat zag er ook toppie uit!
 
Intussen was het 9 uur geworden en we waren allemaal pittig geradbraakt... Mijn vader en zijn hondje Dinkie bleven in de caravan om lekker het weekend er te gaan genieten. Wij zijn in de auto gestapt en richting Schoonhoven getogen, na een emotioneel afscheid van mijn vader genomen te hebben.
 
Het klinkt misschien raar, maar ook mijn moeder was er voor mijn gevoel helemaal bij. Ik voelde haar aanwezigheid en dat deed me meer dan goed!!
 
Vanmorgen heb ik mijn vader even gebeld om te vragen hoe het met hem was. Hij was weer helemaal emotioneel, hij is er zo ongelovelijk blij mee, hij vind het super. Hier deden we het voor!
 
X Marijke
Kuip en Sportpaleis
Nog eventjes en Marco Borsato en band gaan het sportpaleis en de kuip onveilig maken en op hun grondvesten laten shaken! Twee keer ga ik naar de kuip, één keer met mijn dinnetjes Nienke en Sabine en één keer met de operators. Maar nu het zo dichtbij komt, baal ik er toch wel van dat ik geen kaarten voor het Sportpaleis in Antwerpen heb...
 

 
X Marijke
ff niet...
Sorry dat ik de laatste tijd niet zo veel van me heb laten horen, maar ik moet ff een stappie terug. Ik ben er nog heel erg moe van de Efteling, daar ben ik nog van aan het bijkomen. En aan de andere kant heb ik het nog druk met Luuk zijn school, daar zit ik in de ouderraad en heb daar ook de nodige klusjes voor, zoals 4 juni as de schoolreisjes.
 
Als de tijd en inspiratie er weer is, dan ben ik hier weer zeker te vinden
 
X Marijke
Pleisters
Wie pleisters uitgevonden heeft, die verdient toch wel een gouden stoel in de hemel hoor! Wat een leed die dingen kunnen verzachten!
 
Neem nou net, ik ging met Lotte de honden uitlaten. Lotte viel en heeft dus een vreselijke zere knie. Eigenlijk zouden we direct naar de dokter moeten, misschien wel naar het ziekenhuis... Zo'n pijn doet het!
 
Er moest een kus op, maar dat hielp eigenlijk niet zo goed. Een pleister, ja een pleister die moest erop!  Ik heb een pleister geplakt op een knie waaraan ik eigenlijk niets kon zien, maaaar... al het leed is nu wel voorbij! Geen pijn meer, alles is over!!
 
X Marijke



 
 
Trots!!!
Zoals jullie een poosje geleden hier al hebben kunnen lezen, ben ik naar de galapremière van de DVD Zien van Marco Borsato geweest. Nathalie van de fanclub heeft daarna aan me gevraagd of ik een verslagje wilde schrijven over die avond. Tuurlijk wilde ik dat!
 
En gisteren was het eindelijk zover. De Tifosi, het fanclubblad van Marco Borsato, viel gisteren op de deurmat van zo'n 1500 fanclubleden. En... mijn verslag stond erin!! Met voor en achternaam sta ik in het blad van mijn held. *zucht*
 
Ik ben trots!!!!!
 
X Marijke
Te mooi om waar te zijn
Het was ook te mooi om waar te zijn... Vanmorgen zijn de eerste tranen gevallen bij de peuterspeelzaal.
 
Toen we vanmorgen opstonden zei Lotte direct al: 'mama niet schooltje'. Toen kreeg ik al een beetje pijn in mijn buik. Vooral ook omdat ze dat zinnetje zo'n 50 keer herhaalt heeft.
 
Toen we binnenkwamen bij de psz ging ze ook niet gelijk spelen, ze stond een beetje doelloos voor zich uit te kijken. En vooral toen ik weg wilde gaan begon ze hartverscheurend te huilen. *slik*
 
Ik heb haar proberen te troosten, maar op een gegeven moment ben ik toch maar met lood in de schoenen vertrokken. Ik ben direct maar naar het stadje gegaan om nog een paar boodschapjes te doen. Toen ik in de eerste winkel was zag ik dat mijn mobiel leeg was.. ik liep toch een stuk minder lekker toen! Als een gek heb ik de rest van de boodschappen gedaan en ben snel naar huis gefietst waar ik net even gebeld heb met de peuterspeelzaal. Het huilen heeft hoogstens 5 minuten geduurd en ze is nu lekker aan het spelen.
 
De leiding vertelde me ook al dat het funest is voor die kleintjes om er een week vakantie tussen te hebben. De regelmaat is dan verbroken en dan is het mis. Lotte was ook zeker niet de enige die aan het huilen was.
 
Een moederhart heeft wat te verwerken zeg!!
 
X Marijke
"Deze mooie nacht
Die gaat niet meer voorbij"