Welkomsttekst
Welkom!

Gezellig dat je mijn logje hebt weten te vinden. Met heel veel plezier hou ik mijn logje bij met mijn dagelijkse beslommeringen en gedachtes. 
Ik vind het heel erg leuk als je een berichtje achterlaat!

Hopelijk tot snel!
X Marijke
Weblog van de maand!
Filmpje van Marco
Gastenboek
Foto album
Klokje
E-mail alert
Profiel
Naam: Marijke
Leeftijd: 47 jaar
Uitgebreid profiel
Bezoekers
Op dit moment is er 1 bezoeker ;
en 1 gast bezoeker .
Zoeken
Krazy!
Er is hier weer een nieuwe rage ontstaan... Knikkeren... De aanstichter hiervan is de Plus. Bij deze supermarkt krijg je bij iedere 10 euro aan boodschappen een muntje. Na de kassa's staan een soort kauwgomballenautomaten waar je dat muntje in kan doen zodat er daarna een heuse Nickelodeonknikker uitkomt, oftewel een krazy knikker.
 
Nou het doet de naam zeker eer aan, ik word er helemaal krazy van! Luuk had nog een aantal knikkers boven die natuurlijk a la minute naar beneden gehaald moesten worden. Met de buurtkindjes moest het spelletje natuurlijk gedaan worden. Niet veel later stond er een huilende Luuk voor de deur want hij had die ene mooie knikker verloren...
 
De juffen op school hoorde ik ook al klagen, de kids nemen die dingen ook mee naar school en praten nergens anders meer over. Die kleintjes steken ze zelfs in de mond en ja, dan kan je zelf wel bedenken wat er dan kan gebeuren. Van de week ook bij de overblijf. Kinderen van groep 7 waren aan het knikkeren. Op een gegeven moment hadden ze hoogstaande ruzie want het zou om het 'neppie' gaan terwijl twee andere kinderen vonden dat het toch echt om het 'echie' ging...
 
Knikkerz... ik word er helemaal krazy van!
 
X Marijke
Bloemkool...
Gisteren was mijn allerliefste stiefmoeder Marga jarig. Ze deed er niet veel aan, maar ze zou het wel gezellig vinden als we een bakkie kwamen halen. Ik vertelde Nathalie dat ik donderdagavond in Almere zou zijn waarop zij mij direct uitnodigde om dan eerst bij haar te komen eten. Leuk! Nathalie vroeg zich af of het wel slim zou zijn om pas om 17:00 uur te gaan rijden, ze aten om 18:00 uur, dat zou ik never gaan redden dacht ze. Ik wuifde het een beetje weg, maar vroeg toch aan Ries of hij een half uurtje eerder thuis zou kunnen zijn. Normaal gesproken is het een klein uurtje rijden, natuurlijk doe je er rond die tijd langer over...
 
Maar... ik kon natuurlijk niet weten dat er zoveel mensen besloten om hun auto in de prak te gaan rijden en wie haalt het nou in Godsnaam in zijn hoofd om de A2 bij Maarssen te laten verzakken... Dat verzin je toch niet? Bij Nieuwegein reed ik de snelweg op om niet veel later al in de file te belanden. Ik heb het stuk vaker gereden, ook om dit tijdstip, maar zo druk had ik het nog niet meegemaakt.
 
's Middags op msn had Nathalie me al verteld dat Arno de boodschappen had gehaald en wat er dus op het menu stond. Eerlijk gezegd liep ik niet echt warm voor bloemkool met een schnitzel, maar het gezelschap zou veel goedmaken. Het was al 18:00 uur, ik was Utrecht nog niet eens voorbij! Via de sms wenste ik ze veel plezier met de bloemkool, haha!
Een enorme klont...
Van de week zaten we te eten aan tafel. Het gesprek kwam op het koningshuis, dat er een prinsesje geboren was en natuurlijk ook op de koningin. Ik vroeg aan Lotte of ze wist hoe ze heette, nou dat wist ze wel: Beatrix! De volgende vraag was of ze ook wist hoe ze eruit zag. Ook voor dat gat was ze niet te vangen, dat wist ze wel. De koningin had altijd mooie jurken aan en ze had een enorme klont haar op haar hoofd....

*LOL*

X Marijke
Lijnpoging 386...
Met een glas water voor me en een bananenschil ernaast typ ik deze log. Gisteren ben ik met een volgende lijnpoging begonnen. Er moet gewoon zo'n 10 kilo minimaal af. Mijn broeken zitten akelig strak, als ik zit hangt er ook iets over mijn broek heen... Dat is natuurlijk niet mooi en het zit gewoon ook niet lekker.

Als ik in de spiegel kijk dat zie ik iemand staan waar ik me niet happy bij voel. Waarom is dat lijnen nou zo verrot moeilijk en waarom maken ze al die chips, koekjes en de rest nou zo lekker en onweerstaanbaar?

Ik heb me voorgenomen om op mijn eten te letten en jawel... meer te gaan bewegen. Nu zit ik op jazzballet, wat ik echt onwijs leuk vind, maar dat is natuurlijk maar een uurtje in de week. En die skeelers die staan hier ook mooi te wezen. Ik ben één keer met die dingen onder mijn voeten naar buiten gegaan. Doodeng vond ik het. Ik ben gewoon angstig om keihard op mijn plaat te gaan. Hihi, aan het eind van de steeg ben ik weer rechtsomkeerd gegaan. Ooit ga ik het kunnen, echt!

Ik wil informatie in gaan winnen bij de plaatselijke sportschool, maar ja, alleen is ook maar zo alleen. Ik heb mijn schoonzus een sms gestuurd met de vraag of ze met me mee doet. Ik had haar gisteren even aan de telefoon toen zij op de fiets zat. Ik verstond er weinig van, maar volgens mij heeft ze toegestemd. Dat wordt vervolgd!

Ik neem nog maar een slokje water... *zucht*

X Marijke
Ik ben een watje...
Om de stomste dingen kan ik volschieten. Vaak genoeg word ik voor watje uitgemaakt en ik moet ze gelijk geven. Neem nou vanmorgen...

De kids waren naar school gebracht, ik zette de groene kliko aan de stoeprand om gelijk daarna met de honden een rondje te gaan lopen. Ik woon vlakbij een scholengemeenschap, daarnaast is een sportveld waar de kinderen van die school, jawel.. sportles krijgen. Rond dat veld ligt een geasfalteerd pad met gras eromheen. Prachtig rondje om te lopen met de doggies.

Ik liep rechtsom vandaag, er was een klas aan het softballen. De juf gaf vol overgave aanwijzingen. Er rende een meisje op honk één, er werd een bal weer overgegooid, maar dat ging even mis, dus die juf gilt naar dat meisje dat ze kan rennen naar honk 2. Ik herkende mezelf een beetje in dat meisje. Ze had er ook geen moer zin in, net als ik vroeger, haha, maar ze rende toch. Het werd close, want de bal werd uiteraard naar het tweede honk gegooid. Die meid maakt me toch een sliding en haalde het volgens mij net niet. De juf gilde dat ze in was, al was het alleen al om die prachtige sliding.

Ik schoot vol... Ik vond dat zo prachtig om te zien... Gelukkig had ik mijn zonnebril op, dus geen hond die het zag en niet veel later moest ik hard om mezelf lachen. Ik liep gewoon te janken omdat een meisje over het gras heen glijd... Het moet niet gekker worden hoor, hahaha!

X Marijke
Dikkie Dik
Lotte had net een nieuw rokje aan en vroeg: "Zeg mam, hoe zie ik er uit?" Uiteraard zei ik dat ik haar prachtig vind, daarop stelde haar dezelfde vraag. Ze gaf hierop het volgende antwoord: "Uhm.. dik, maar wel mooi, mama..."

Hoe zat het ook alweer met dronken mensen en kinderen....

X Marijke
Sporty Marijk
Zou het echt nog iets met me gaan worden? Wie zal het zeggen, maar het begin is in ieder geval gemaakt. Afgelopen dinsdag heb ik meegedaan met een proefles jazzballet. Ik schat dat het zo'n twintig jaar geleden is dat ik ook op jazzballet zat. Met veel plezier ging ik iedere week op les bij Netty. Met een aantal meiden je spieren los maken, dansjes oefenen om zo nu en dan ook nog een uitvoering te hebben. De log van Frederique maakte me enthousiast en zij spoorde me aan om vrijblijvend een lesje te komen kijken. Nou van kijken kwam niet veel, ik 'moest' gelijk meedoen. Spiertjes opwarmen en ja toen kwamen de dansen waar de rest van de dames al even mee bezig waren. En ja, dat is best lastig, maar ik vond dat ik het er best redelijk vanaf bracht, haha! Het belangrijkste is dat ik het leuk vind! Ik was bang dat het een oude mutsen club zou zijn, maar het tegendeel was waar. Veel meiden die rond mijn leeftijd hangen, dus nee géén oude mutsen club!!! Dinsdag ben ik weer van de partij!!
Ziekenhuisbezoek
Vanmorgen om kwart over 10 had ik een afspraak bij dokter S. in het ziekenhuis. Ruim een jaar geleden had ik hem voor het laatst gezien en gesproken, het werd dus wel weer tijd. Ik ging al vroeg op pad, want ik heb er altijd een hekel aan om te laat te komen. Ruim op tijd reed ik Nieuwegein in, eigenlijk veel te vroeg, ik besloot om eerst even naar de Action te gaan, altijd leuk!

Met een tas vol onwijs leuke spulletjes reed ik naar het ziekenhuis. Ook weer flink op tijd, want het is altijd een crime om je auto daar kwijt te raken. Maar vandaag niet, plekjes te over! Ik meldde me een half uur te vroeg bij de balie en nam plaats in de wachtkamer. Ik las een stukje in de Margriet toen ik mijn naam al hoorde roepen.

Allereerst vroeg mijn dokter hoe het met me ging. Ik kon niet anders zeggen dan dat het goed met me gaat. Ik was reuze benieuwd naar mijn bloedwaardes en vroeg daar dan ook direct om. Sinds mijn vorige bezoek ben ik op eigen houtje gestopt met het innemen van de medicijnen. Mijn gevoel zei dat het me niets bracht en ik wilde de proef wel eens op de som nemen. Ik vertelde dit ook aan de dokter, hij keek me een beetje scheef aan en vertelde daarna dat er recentelijk studies gedaan zijn naar de werking van Mesalazine, het medicijn wat ik voorheen gebruikte. Daar kwam uit dat die pillen zeker niet bij alle Crohnpatienten goed zijn werking doet, bij mij heeft het dus weinig zin, dat is wel gebleken.

Mijn bezinking is in al die jaren dat ik Crohn heb, alweer 12 jaar, nog nooit zo laag geweest. De dokter besloot ons gesprek dat ik er goed aan had gedaan om die pillen te laten staan en een vervolgafspraak was ook niet nodig vond hij. Hij achtte mij capabel genoeg om aan de bel te trekken als dit nodig mocht zijn. Om 12 minuten over 10 stond ik weer buiten... eigenlijk nog eerder dan dat ik de afspraak had staan, best uniek toch?

Kortom: ik ben officieel medicijnvrij en ook al is die dokter erg prettig om te zien... daten doen wij niet meer! Marijke is een blij mens!!!

X Marijke
De naakte waarheid


Vanmorgen stond ik onder de douche om daarna naar de zolder te lopen om mezelf aan te kleden. Lotte wilde iets vragen dus ze liep niet veel later ook naar de bovenste verdieping van ons huis. Ik had verrekte weinig kleding aan nog, eigenlijk had ik nog helemaal niets aan. Giechelend bekeek Lotte me van top tot teen alsof ze het nog nooit zo gezien had.
Frédérique Huydts
Iedere week valt bij mij het weekblad Vriendin op de deurmat. Met heel veel plezier lees ik 'm van voor naar achter. Nagenoeg ieder item vind ik leuk om te lezen. Zo ook daarstraks. Ik plofte met een grote kop thee op de bank om de nieuwste Vriendin te lezen.
 
Frédérique HuydtsIk las wat, ik bladerde wat, totdat ik het blad opensloeg en een foto van Frédérique Huydts zag staan. Er stond een interview met Bart de Vries, de man die in de serie Meiden van de Wit de echtgenoot van Frédérique speelde, in. Het was gisteren namelijk precies een jaar geleden dat ze veel te vroeg overleden is aan de gevolgen van darmkanker.
 
Nagenoeg ademloos las ik het interview van drie bladzijdes in één ruk uit. Toen ik de laatste zin las merkte ik dat er een traan over mijn wang rolde. Met name het stukje over de crematie van Frédérique raakte me enorm. Ik citeer:
 
"Ik heb nog nooit zo'n mooie crematie meegemaakt als die van haar. Ze lag opgebaard. Ik heb nooit eerder gekeken naar iemand die opgebaard lag, maar - wel naar haar. Ik móest van mezelf kijken. Het was mijn manier om afscheid van haar te kunnen nemen. En daar heb ik geen spijt van. Ik heb enorm gehuild. Er waren zo'n drieduizend mensen, en iedereen huilde. Een collega van haar uit Wie is de Mol? hield ook een speech. Hij zei onder meer dat ze zo'n fantastische collega was. Hij begon vrij snel over haar unieke humor te praten. En hij zei iets over dat we hier allemaal zo verdrietig stonden te wezen, maar dat Frédérique een staande ovatie verdiende. Iedereen ging staan. We schreeuwden en joelden. Heen intens, heel mooi. Dat immense applaus. Het duurde wel tien minuten..."
 
Ik zie het helemaal voor me, wat moet dat prachtig geweest zijn. Ik vond Frédérique een heel mooi mens. Eentje uit dezelfde catagorie als Guusje Nederhorst, die ook al zo'n jong gestorven is door de gevolgen van borstkanker. Gek eigenlijk, nu ik dit typ heb ik weer een brok in mijn keel, ik kende haar niet eens persoonlijk en toch raakt het me zo...
 
Heb jij ook wel eens, dat je zomaar ineens geraakt wordt door een stuk tekst of wellicht door een boek? Vertel! Welk boek/artikel maakte tranen bij je los?
 
X Marijke
"Alles komt goed zoals het zijn moet
Mij raak je heus niet kwijt"