Welkomsttekst
Welkom!

Gezellig dat je mijn logje hebt weten te vinden. Met heel veel plezier hou ik mijn logje bij met mijn dagelijkse beslommeringen en gedachtes. 
Ik vind het heel erg leuk als je een berichtje achterlaat!

Hopelijk tot snel!
X Marijke
Weblog van de maand!
Filmpje van Marco
Gastenboek
Foto album
Klokje
E-mail alert
Profiel
Naam: Marijke
Leeftijd: 48 jaar
Uitgebreid profiel
Bezoekers
Op dit moment is er 1 bezoeker ;
en 1 gast bezoeker .
Zoeken
Update...
Even een korte update:

Ik ben de beroerdste niet, ik laat Ries niet alleen ziek zijn, ik doe vrolijk mee... Ik heb hoofdpijn die mijn hoofd zowat uit elkaar laat springen. Ik hoest mijn longen uit mijn lijf, ik voel precies waar mijn longen zitten, heb koorts en energie... ik heb het niet.

Vanmorgen zijn we met Ries naar de HAP (HuisArtsenPost) geweest. Hij heeft een paar gekneusde ribben door het vallen van van de week. Geloof me, dat doet pijn!

Het gaat lekker dus niet... NOT!

X Marijke

PS sorry, geen plaatjes erbij, geen fut
Wat een schrik!
Ries is ziek. Hij heeft griep en hij heeft het aardig te pakken. Al dagen houdt de koorts aan, dus hij besloot gisteren even naar de huisarts te gaan waar hij antibiotica voorgeschreven kreeg. Hij voelt zich niet happy, dat is wel duidelijk!

Gistermiddag ging ik om 13 uur al op pad. Allereest bracht ik Lotte naar school om daarna samen met Luuk naar het stotterinstituut te gaan. Een uurtje later waren we daar klaar en toen bracht Bram ons naar Haarlem, naar Kelly en Beau. Ine en Ramon zouden daar ook zijn om haar huisje te bekijken en omdat ze afgelopen dinsdag geopereerd was.

Kel heeft een prima huisje, Luuk vond het zelfs groot toen hij al die deuren doormoest voor dat hij kon gaan plassen, haha! We hebben lekker zitten kletsen onder het genot van een hapje en een drankje. Rond half 7 kregen we toch wel trek en zijn naar een shoarma/pizzaria geweest om wat te eten te scoren. Zitten we daar te wachten op ons eten, komt er ineens een model binnen wat een aantal weken geleden nog bij ons geweest was om te poseren. "Wat doe jij nou hier!" riep ze uit, haha! Grappig!

Veel te laat reden we weer naar huis, maar gelukkig sliep Luuk bij Amsterveen al. Onderuit gezakt met zijn mond open was hij totaal van de wereld. Ik was zelf ook aardig gaar, dus besloot om niet te laat naar bed te gaan. Ik liet de honden uit, ging nog even douchen, om half 12 lag ik plat.

Een krap half uurtje later hoorde ik een doffe dreun en daarna nog een hardere. Oei, wat was dat? Viel er eentje uit zijn bed? Ik voelde naast me, Ries lag niet in bed... Geschrokken stond ik op en liep ik naar beneden. Daar zag ik een verdwaasde Ries op de grond zitten. Hij was flauwgevallen....

Ik liep naar hem toe, sprak met hem, hij was weer helemaal bij. Hij wilde iets uit de koelkast pakken en ging toen onderuit. Onnodig te zeggen dat ik me helemaal rot schrok natuurlijk. Het zweet gutste van zijn lijf... Hij moest nodig plassen, dus ondersteunde ik hem naar het toilet. Toen zag ik dat er een scheur in zijn badjas zat en daaronder een flinke wond. Op zijn rug zat een wond van zo'n 15 a 20 cm. Ik liep terug naar de keuken en zag daar allemaal bloed liggen. Ik liep terug naar Ries en zag een wondje boven zijn rechteroog zitten van zo'n 1,5 cm...

Ik bracht 'm naar de bank en belde de HAP. Het is niet dat ik in paniek raakte, maar wilde gewoon advies. Na een lang gesprek kreeg ik dat inderdaad, ik moest een bouillon voor 'm maken voor zijn zoutgehalte. Een V-pleister op zijn oog plakken, het stond gelukkig niet open, dus hechten was niet nodig.

Om 1 uur ben ik weer naar bed gegaan, maar slapen zat er natuurlijk niet echt in... Jemig de pemig wat een nacht! Ries zijn oog is behoorlijk blauw en geschrokken ben ik nog steeds...

X Marijke

Luuk filmt Lotte
Dit filmpje heeft niet veel uitleg nodig geloof ik..



X Marijke

Feestjes!
"Mam, het is leuk om zes te zijn!"
"Oh ja, hoezo dan?"
"Nou, ik kan dan meer..."
"Zoals wat dan?"
"Ik kan mijn haar nu veel mooier doen, mama!"


Dat Lotte zes geworden is, dat moesten we weten. Afgelopen woensdagmiddag gaf ze haar kinderfeestje. Drie meiden en één jongen waren uitgenodigd. Lotte wilde spelletjes thuis doen, uiteraard vond ik dat prima. Ze noemde een aantal spelletjes op: snoephappen, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, wie zal ik een kusje geven, tasjes knutselen, cakejes versieren... Dat zijn de dingen die we zeker ook gedaan hebben.
Jazzballet uitvoering
Iedere dinsdagavond van 21 tot 22 uur ga ik met heel groot plezier naar jazzballet. Met een zeer gemêleerde groep mensen werken wij ons iedere week in het zweet en een lol dat we hebben met elkaar! De oudste in onze groep is maarliefst 77 lentes jong en de jongste is 22. Een flink leeftijdsverschil dus, maar dat doet niets af aan de sfeer.

Maanden hebben we aan een dans gewerkt op de muziek uit de musical Tarzan. Echt uren en uren hebben we getraind om de pasjes, de sprongen, de draaien in ons hoofd te prenten. Zelfs de naaimachine is eraan te pas gekomen om onze outfits in elkaar te zetten, want we moesten natuurlijk wel met iets bijzonders komen, dat verdiende de dans wel.



Toen ik nog een stukje jonger was... zo'n kleine 20 jaar geleden, zat ik ook op jazzballet. Ik kreeg toen les van Netty, ik vond het toen ook al heel erg leuk, totdat Netty ermee stopte en ik toch ook weer andere interesses kreeg. Ik ben er toen afgegaan. Maar toen ik een half jaar geleden hoorde dat Netty weer les gaf, begon het toch weer te kriebelen. Ik ben een keer gaan kijken en ben niet meer weggegaan.

Maar zoals gezegd; Tarzan! De laatste weken oefenden we niet alleen op de dinsdagavond, nee ook op dinsdagmiddag voordat mijn dochter Lotte naar jazzballet ging en op vrijdagavond trainden we ook nog een keertje extra.

De datum 22 maart kwam steeds dichterbij en bij mij begon het toch wel te kriebelen hoor. Toen ik nog een jong Marijke'tje was had ik wel uitvoeringen, maar dat is toch al weer een poosje geleden. Oké, ik geef het toe... ik was gisteren zwaar zenuwachtig...



Om 17 uur verzamelden we om met zijn allen naar Nieuw Lekkerland te rijden. Ries, Luuk en Lotte waren meegegaan, want zij wilden mij en de rest van de dames natuurlijk ook graag zien. En eerlijk gezegd gaf dat nog meer spanning, haha! Niet alle meiden van de groep dansers wilden meedoen met deze uitvoering, maar een aantal daarvan waren wel naar de sporthal om ons te supporten. Helemaal geweldig natuurlijk!

Via het pontje en de dijk kwamen we aan bij sporthal De Klipper. Ik liep te sjouwen met mijn visagiekoffer en een hoge stoel, want ik zou alle meiden opmaken. We kregen een kleedkamer toegewezen waar we niet alleen in waren. Poehee, wat was het daar druk en benauwd, maar we vonden toch een plekje waar we onze spullen kwijt konden... In de doucheruimte, haha! Best nog wel gevaarlijk, want één verkeerde beweging en de douches sprongen aan. Gelukkig is dat niet gebeurt!

Om zes uur ben ik gelijk begonnen met smeren. Ik werd aangevuld door Mariëtte, zij schminkte heel toepasselijk een soort klimop op ieders gezicht. Ik heb het nu de hele tijd wel over de dames, maar ik vergeet helemaal te vermelden dat we ook nog een heer in ons midden hadden, een heuse Tarzan! Daniël, de zoon van Sandra, mocht als Tarzan met ons meedoen. Aan het eind van de dans mocht hij de show stelen. Geloof me, dat deed 'ie!



Het was nog flink hard werken om dertien vrouwen op te maken en daarna mezelf ook nog, maar we hebben het gered! We hezen in onze zelfgemaakte kleding en toen gierden volgens mij de zenuwen echt door onze keel. Netty kwam ons nog even een peptalk geven en toen was het echt showtime.

Ik deed gelukkig al mijn pasjes goed, maar mijn hart zat in mijn keel. Al die ogen die op ons gericht waren... brrrrrrr!! Ik was blij dat het erop zat, maar hoe tegenstrijdig ook, toen we klaar waren, wilde ik eigenlijk nog wel een keertje, hahaha! We bespraken nog even hoe we het gedaan hadden en Netty kwam weer enthousiast op ons afgelopen. Ze was trots op ons! Daar deden we het natuurlijk voor, hihi!

We gingen weer naar de kleedkamer, want ik had nog een klusje te doen. Violet had gelijk na de uitvoering een themafeest en ik had de eer om haar daarvoor op te maken. Ze kleedde zichzelf om tot.... hoe zeg ik dat netjes... prostitué.... haha, geweldig! Ik mocht me uitleven, ik kreeg de vrije hand. Laat ik de zo zeggen, het paste prima bij elkaar, ik hoop dat het feest leuk geweest is!



Aan het eind mochten alle deelnemers nog een keer op de vloer komen en werden alle groepen nog een keer genoemd en kreeg iedereen nog een applaus. Ik vond dat ik wel een wijntje verdiend had en die ben ik dan ook samen met een stel anderen gaan halen in de bar. Het was een prima afsluiter!

Ries, Luuk en Lotte waren inmiddels al naar huis gereden, ik mocht met Ans meerijden. Ik pakte mijn koffer, stoel, jas, tas op en liep naar de uitgang tot een man me nog aansprak. "Jullie waren geweldig hoor!" zei hij, "enne... die takjes op je wang zou ik laten zitten, misschien gaat 'ie nog wel groeien!" Lachend verlieten we het pand. Op naar de volgende uitvoering!

X Marijke

Zes jaar!
Ik heb nog voorgesteld om nog maar een jaartje vijf te zijn omdat het zo belachelijk snel gaat, maar ze wil er niets van weten....



Gefeliciteerd lieve schat!!

Dikke kus van papa, mama en Luuk!

Guus Meeuwis
GarnalensaladeIne wist dat als je door de steegjes loopt, je de leukste restaurantjes tegen komt. En zo kwamen we bij een Italiaans restaurantje terecht zoals een echt Italiaans restaurantje eruit hoort te zien. We hoefden niet langer te dubben, hier zouden we gaan eten. Dus niet lang daarna namen we plaats aan een tafeltje en kregen we een overheerlijk wijntje voorgeschoteld.

We zaten lekker te kletsen toen we het voorgerecht kregen. Ine had een salade, terwijl ik kon gaan smullen van een garnalensalade. Uiteraard niet voordat er een foto van gemaakt was, haha! De mensen die achter Ine zaten keken er erg raar van op... die hebben vast geen Borsatoweblogje, hihi!

Daarna kwam de pizza en we kletsten rustig door. Uiteraard kregen we hem niet helemaal op, maar ons best hadden we zeker gedaan en dat 'ie lekker was, viel ook niet over te discuseren. Ze kwam nog heel lief vragen of er nog een dessert besteld moest worden, maar dat paste simpelweg niet meer, dus dat aanbod sloegen we af.

Heel relaxed werden er nog wat dingen besproken voordat we de rekening vroegen. Totaal geen haast hadden we, we bezorgden het schoteltje met geld, jatten een pepermuntje, trokken onze jassen aan om daarna richting de schouwburg te lopen. Dat was even lekker na die warmte in het restaurant. We liepen halverwege toen Ine vroeg of ik enig idee had hoe laat het was. Ik keek op mijn horloge en zag dat Guus over een kleine vijf minuten zou gaan starten met zingen... Woeps.... met een iets snellere pas liepen we naar het theater, haha!

Zuchtend en puffend lieten we de kaartjes zien om daarna plaats te nemen op de zevende rij. Perfecte plaats, zeker als je weet dat de show Hemel Nummer Zeven heet. We waren volgens mij de laatsten die plaats namen en het duurde daardoor niet lang voordat de drummer fluitend opkwam. Hij hing zijn jas op de kapstok en nam plaats achter zijn drumstel. Zo kwam ook de rest van de band één voor één binnen druppelen. Begroetten elkaar, gaven elkaar een klap op de schouder en een hand alsof ze elkaar een tijdje niet gezien hadden. Als laatste kwam Guus binnen, zich verontschuldigend dat hij zo laat was. Zeer originele opening!



Het feest kon beginnen! Vele bekende nummers hoorde ik voorbij komen. De langzame, de uptempo liedjes en allemaal even leuk en mooi. Uiteraard nam Guus tussendoor het woord en vertelde met veel humor wat anekdotes en wat er komen ging. Ook broer Mark vertelde zo nu en dan wat, zo ook dat het vandaag de dag was dat het precies 12,5 jaar geleden was dat Guus voor het eerst optrad. Hij werd verwend met twee flessen port en was aangenaam verrast.

Ik kan wel zeggen dat ik me bijzonder goed vermaakt heb tijdens dit theaterconcert. Ik heb genoten, gelachen, meegezongen, gedanst, mijn buurvrouw en buurman vast gepakt... het was top!!

Na het concert kon je in de foyer nog merchendize kopen en er lag een briefje dat Guus het na de show zou komen signeren... Dat wilde ik natuurlijk wel. Hopende om ook nog een fotootje te kunnen scoren, maar als snel werd het duidelijk dat Guus niet zou komen, hij had een jubileum te vieren. Helaas.



Ine en ik namen nog een drankje voordat we afscheid van elkaar namen. We waren expres met twee auto's gegaan zodat zij gelijk de snelweg op kon schieten naar het mooie Brabant. 

Ik loop hier alleen in een te stille stad,
ik heb eigenlijk nooit last van heimwee gehad
Maar de mensen ze slapen de wereld gaat dicht
en dan denk ik aan Brabant want daar brand nog licht.


Het was een heerlijke avond!

X Marijke

Een Meijer...
Het is ook een Meijer... oké, je schrijft het dan wel anders, maar ben toch blij dat ik zijn moeder niet ben... 



Hihi!

X Marijke

Vriendjes
Luuk: "Mam, ik wil eigenlijk wel een grotere kamer hebben."
Ik: "Tja, dat wordt lastig Luuk, we hebben geen kamer over."
Luuk: "Jammer..."
Ik: "Dan zouden we moeten verhuizen, zou je dat willen?"
Luuk: "Oh ja hoor!"
Ik: "Wil je dan in Schoonhoven blijven of naar een andere stad?"
Luuk: "Dan wil ik wel naar een andere plaats hoor!"
Ik: "Oh, hoezo dat dan?"
Luuk: "Nou, misschien dat ik daar dan wel vriendjes krijg...."

*slik*



X Marijke

Bank
Gisteren mocht ik met Luuk weer naar Gouda, naar het stotterinstituut. Het ging daar prima, Luuk kreeg een compliment van Else, hij doet enorm zijn best en werkt goed mee. Sterker... wij merken zelf al dat Luuk minder stottert. Waar dat aan ligt, geen idee! Misschien dat er er nu intensief mee bezig zijn ofzo... vertel het me!

Daarna zijn wij naar Kwantum gereden, ik wilde graag kijken of ze een leuke hoekbank hadden staan. We liepen bij Kwantum binnen en zagen deze bank staan. Ik vond 'm mooi! De prijs stond me aan! Ik maakte een paar foto's voor het thuisfront.



Toen Ries thuis was, bekeek hij de foto's en was ook wel enthousiast. Het was een showmodel, dus levertijd zou ook geen probleem zijn. Na het eten stapten we met zijn allen weer in de auto om naar Gouda te rijden. We gingen er weer even opzitten en niet veel later waren we de nieuwe eigenaars van een nieuwe hoekbank.

Aanstaande woensdag wordt de bank afgeleverd. Op Lotte's verjaardag... sterker... als Lotte haar kinderfeestje heeft... wat een timing hè, haha! Maar ze bezorgen alleen op woensdag en ik wilde uiteraard geen week wachten, haha! Nog een paar nachtjes slapen en dan is Lotte jarig... en krijg ik mijn hoekbank....

Marijke is weer blij!!!

X Marijke

"Je bent de schaduw achter mij
Iedere seconde van de dag"