Welkomsttekst
Welkom!

Gezellig dat je mijn logje hebt weten te vinden. Met heel veel plezier hou ik mijn logje bij met mijn dagelijkse beslommeringen en gedachtes. 
Ik vind het heel erg leuk als je een berichtje achterlaat!

Hopelijk tot snel!
X Marijke
Weblog van de maand!
Filmpje van Marco
Gastenboek
Foto album
Klokje
E-mail alert
Profiel
Naam: Marijke
Leeftijd: 47 jaar
Uitgebreid profiel
Bezoekers
Op dit moment is er 1 bezoeker ;
en 1 gast bezoeker .
Zoeken
Bloesem


Aardig wat jaartjes geleden liep ik samen met mijn moeder door ons stadje. Gezellig kletsend liepen we winkel in en winkel uit. Ook de Marskramer brachten we een bezoek, wij vonden het altijd een leuke winkel om zomaar even binnen te lopen. Ook al heb je niets nodig, ze hebben daar allerlei dingetjes om te bekijken en wellicht ook aan te schaffen als er iets bij zit wat je wel heel erg leuk vind en uiteraard heel erg nodig hebt.
 
Zo stond er een display met tuinplanten. Aangezien ik toen een hele grote achtertuin had, kon ik best nog wel een leuke plant gebruiken. Samen kozen we een sering uit, hoewel je echt nog niet van een bloesemstruik kon spreken, meer een takje met wat blaadjes eraan.
 
Mijn moeder en ik brachten 'm thuis en pootte 'm in de grond in de hoop dat hij heel snel zou gaan groeien en ons prachtige bloemen zou gaan geven. Gelukkig sloeg hij aan en ging groeien. Veel bloemen gaf hij nog niet, maar ieder jaar een beetje meer. Toen wij gingen verhuizen en mijn moeder intussen overleden was, moest en zou mijn seringenboompje mee. Ik wilde kostte wat het kost proberen om die bloesemstruik te behouden wat gelukkig ook gelukt is. In mijn voortuintje staat hij nu te pronken.
 
Vorig jaar was ik niet zo enthousiast over het aantal bloemen wat hij gaf, maar nu... nu zit 'ie echt bomvol met knoppen. Vol trots kijk ik naar onze struik, ik verheug me heel erg op wat er komen gaat. Van alleen de geur ga ik vreselijk blij worden, dat weet ik nu al!
 
X Marijke
Een middagje Lotte-feest
Zo! En nu is het mooi geweest! Vorige week maandag was Lotte jarig, de woensdag erna was haar kinderfeestje en gisteren hebben we het voor familie en vrienden gevierd. De hele week was ze jarig, van voor tot achter heeft ze genoten. Van alle aandacht en kadootjes, ze kon er volgens mij wel aan wennen, haha!
 
Op de uitnodiging die ik verstuurd had stond dat het feest na 2 uur los zou barsten. Ook mijn lieve vriendinnetje Sabine zou komen met haar twee meiden. Moeders onder ons weten dat het best een hele onderneming is om met een kleine op pad te gaan, laat staan met twee. We spraken af dat zij hier iets eerder zou zijn, dan kon ik helpen om die meiden de fles te geven en om ze gewoon ongegeneerd te knuffelen. Nou dat kwam goed hoor!
 
De vorige keer dat ik bij Sabine kwam lagen ze alleen maar te slapen. Toen vond ik ze uiteraard superlief, maar in wakkere staat hebben de beide dames mijn hart volledig gestolen. Toen ze binnen kwamen keek Nova me aan met een grote glimlach, ook Jasmijn gaf me niet veel later een grote grijns... *smelt*
 
Ondertussen was het 2 uur geworden. Het leek wel alsof iedereen op de hoek van de straat stond te wachten totdat ze naar binnen mochten, binnen no time was ons huis gevuld met visite. Kadootjes werden uitgepakt, koffie gezet, koeken uitgedeeld, limonade ingeschonken, om later over te gaan op hapjes, bier en hier en daar wat sterkers te drinken.
 
's Morgens was ik al culinair bezig geweest en had al hapjes gemaakt die gretig aftrek hadden. Het was lekker weer, dus de kids hebben nagenoeg de hele middag heerlijk buiten kunnen spelen. Geloof me... het was niet alleen heerlijk voor de kinderen ;o)
 
Normaal gesproken heb ik altijd wel zin in dit soort dingen, gisteren was het even anders. Vrijdagochtend werd ik ineens overvallen door, wat het lijkt, een griepje. Hoofdpijn, misselijk, geen eetlust, slap... kortom: blegh! Maar goed, Lotte had zich zo op haar feestje verheugd, ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om het hele feest af te blazen. Ik vermande mezelf, ik sloeg mezelf er wel doorheen. En... het is gelukt, niet lullig bedoeld, maar ik was blij dat de laatste gasten weg waren.
 
Luuk en Lotte speelden nog heel even buiten toen Ries en ik alle 'zooi' opgeruimd hebben. De afwasmachine deed wat hij doen moest en de kids gingen moe maar zéér voldaan slapen. We hebben geen krimp meer gehoord van ze.
 
En nu verwachten jullie natuurlijk een heleboel foto's van mij... ik bedoel... een fotograaf in huis, een Nathalie die op visite was... Nou ik kan je vertellen... er zijn twee foto's gemaakt over de hele middag en die laat ik jullie met trots zien:
 
Nova
Jasmijn

 
Zijn het geen schatjes?
 
X Marijke
Lotte's kinderfeestje
Onder het motto: 13 foto's zeggen meer dan 100 woorden ;o)
Hoera!
Cadeautjes!!!
Eierkoek versieren en smullen maar..
Jammie!!
Het smaakt...
Poesje Yara
Prinses Eileen
Vlinder Joep, maar dan wel een stoere ;o)
Panter Luuk
Eileen maakt haar schilderij
Een kloddertje roze hierrrrr...
1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, wie zal ik een kusje geven...
En patatjes toe!
X Marijke
Love is in the air!
Het is uit... Maarten is niet meer in beeld... Hij heeft afgedaan, hij is nog wel lief, maar als er een andere man in beeld is, tja, dan moet hij het veld ruimen, zo simpel is het... Joep is haar nieuwe verovering! Hij is leuker!
 
Er is alleen nog een klein probleempje... Hoewel... Ze vinden het zelf totaal geen probleem geloof ik, haha. Joep kan niet kiezen, Joep heeft nu verkering met Lotte, maar ook met Eileen. Met zijn drietjes is het dik aan.
 
Vanmiddag viert Lotte haar kinderfeestje. Eileen en Joep komen natuurlijk ook, daarnaast is ook Yara uitgenodigd, Joep heeft ook een zwak voor haar, fluisterde hij me gisteren toe. Het vierde kindje wat vanmiddag ook komt is... Maarten...
 
Jeetje, als dat maar goed komt.... hihi!
 
Mag ik u voorstellen, van links naar rechts: Lotte, Joep en Eileen...
 
Love is in the air!
 
X Marijke
Vijf jaar!



 
Vijf jaar... Wat gaat de tijd toch belachelijk snel, het lijkt zo kort geleden dat ik jou het leven schonk, toch is het stiekem echt vandaag alweer vijf jaar terug. 's Avonds als ik naar bed ga, dan ga ik altijd even bij jou kijken en iedere keer denk ik: "potverdorie wat word jij groot!"
 
De slingers hangen op, de cadeautjes staan te wachten om uitgepakt te worden, de tractaties staan klaar, vandaag is jouw dag!
 
Lieve schat, gefeliciteerd met je verjaardag!
 
Hou van jou!!
X Mama

 



Luuk
Heel zijn leven ken ik hem al, onvoorwaardelijk hou ik van hem, het is namelijk mijn vlees en bloed, hij is mijn zoon... Ook al is hij wel eens vervelend, heeft hij soms een grote mond, luistert hij weer eens niet, toch hou ik van hem met heel mijn hart.
 
Luuk is sociaal, lief, gul, leuk om te zien, aardig. Maar hij heeft ook iets minder leuke eigenschappen, zo gaat hij acuut stuiteren als we ergens naartoe gaan. Hij vindt het spannend, hij gaat stotteren en slooft zich dan flink uit. Wat ik er ook van zeg, het lijkt automatisch te gaan.
 
Vanmiddag hadden wij een verjaardag en je raadt het al, het voorafgaande geschiedde. Er waren een aantal kinderen waar hij mee ging spelen. Luuk had het naar zijn zin, maar nog een andere eigenschap van hem is dat hij het spel graag naar zijn hand zet. Hij verzint het en als het even meezit gaat het zo dan ook. Tja, niet iedereen is daarvan gecharmeerd, zo ook een jongetje die er ook was vanmiddag.
 
De meiden gingen een optreden verzorgen in de keuken en ik zag de twee jongens al duwen en trekken, ik besloot me er niet mee te bemoeien. Even later escaleerde het, het andere jongetje was het blijkbaar zat en sloeg Luuk zo op zijn neus. Dikke tranen volgden.
 
De waterlanders werden gedroogd, een beker drinken werd gedronken en wat nootjes, chips en toastjes werden naar binnen gewerkt. Er viel de nodige nattigheid uit de lucht, dus buitenspelen was er niet bij. De hele bups ging weer naar boven.
 
Op een gegeven moment hoorden we hard gestamp en ook het gegil was niet van de lucht. De vrouw des huizes liep naar boven en niet veel later hoorden we haar roepen tegen iemand. Ze kwam naar beneden en vertelde dat die 'achterlijke' Luuk stond te springen op het bed alsof zijn leven er vanaf hing...
 
Ik praat het natuurlijk helemaal niet goed, dat mag hij natuurlijk niet doen, dat mag hij thuis ook niet. Maar het woordje 'achterlijke' voor zijn naam deed me echt zeer... Nogmaals, ik weet dat hij zijn tekortkomingen heeft en dat ze het in haar boosheid zal hebben geroepen, maar het kwam aan...
 
Eigenlijk is het een raar iets, ik zeg ook wel eens wat over of tegen Luuk wat niet positief is, maar als het uit iemand anders zijn mond komt, dan is het heel iets anders, ook al zegt hij of zij hetzelfde...
 
X Marijke
Steel Magnolias
Een tijdje geleden nodigde Ine me uit om een avondje naar Oss te komen om naar de theatervoorstelling Steel Magnolias te kijken. Ik bekeek de namen die hieraan mee zouden doen, ik noem een Karin Bloemen, Renee Soutendijk, haar dochter Caro Lenssen, Nelly Frijda, Diana Dobbelman en Sylvia Hoeks. Geen geringe namen op een rijtje. Ik was enthousiast!!
Hotel Desperado
Schiedam was gisteravond de plaats van bestemming. Daar had ik met Isa, Tanja en Ine afgesproken om gezamelijk naar Hotel Desperado te gaan, een initiatief van Ferry van Leeuwen, Lo van Gorp, Tessa Boomkamp en Jody Pijper. De eerste drie spelen ook in de band van Marco Borsato.
Bosvrucht!!
Luuk fietste naast me, Lotte zat achterop, zo fietsen we vanmorgen naar school. Op de Rotterdamseweg, een geasfalteerde weg, fietst lekker! Zoals gezegd, nietsvermoedend gingen onze trappers rond, we floten er nog net niet bij.
 
We reden langs een vluchtheuvel, niets aan de hand, totdat ik me ineens helemaal het leblazerus schrok. Een aso automobilist dacht even in te gaan halen naast die vluchtheuvel. Toeterend raasde hij langs ons.
 
Wat een ongeloveloze eikel daar in die zilvergrijze asobak!
 
Zo dat moest er even uit hoor...
 
X Marijke
Rapport mee
Vandaag kregen mijn kinderen het tweede rapport van dit schooljaar mee naar huis. Kreeg Lotte voorheen een geschreven verslagje op een mooi gekleurd blaadje, nee, nu had ze toch wel een mega-echt rapport gekregen.
 
Snel fietsten we naar huis, want dit moest bekeken worden natuurlijk. Allereerst opende ik Lotte's rapport. Nou, daar kan ik kort over zijn. Een superrapport! Bij de algemene beoordeling waar o.a. gedrag in de groep, concentratie, werkhouding en motivatie onder vallen stond er bij allen een RV, ruim voldoende aangekruist. Eentje echter niet, bij contact met de leerkracht stond een vette goed. Mijn madammetje heeft de juf ingepakt met haar lange wimpers, haha! Ook bij de rest stond een RV. Lotte kan trots zijn op zo'n rapport! Als opmerking had de juf er nog bijgeschreven: Het gaat goed met Lotte. Ze werkt rustig en is goed gemotiveerd. Prima! Ga zo door. Juffrouw Agnes.
 
Toen was het gele boekje van Luuk aan de beurt... Ik was erg nieuwsgierig en Luuk met mij. Hij was aardig gelijk gebleven en op sommige punten vooruit gegaan. Super natuurlijk en vooral omdat die dingen waar hij vooruit in is gegaan erg belangrijk zijn. Zo is concentratie van zwak naar zwak/voldoende gegaan, zo ook zijn werktempo en stond bij afspraken nakomen geen zwak meer maar voldoende. Ook zijn spontane spelling is nu voldoende, net als zijn inzet bij het schrijven.
 
Ik heb het gevoel dat Lotte straks overal doorheen huppelt terwijl Luuk echt zijn stinkende best moet doen. En dat doet 'ie, dat is duidelijk. Mag ik even trots zijn?
 
X Marijke
"Pik mijn sleutels en mijn giropas
En nog voel ik me rijk"