Welkomsttekst
Welkom!

Gezellig dat je mijn logje hebt weten te vinden. Met heel veel plezier hou ik mijn logje bij met mijn dagelijkse beslommeringen en gedachtes. 
Ik vind het heel erg leuk als je een berichtje achterlaat!

Hopelijk tot snel!
X Marijke
Weblog van de maand!
Filmpje van Marco
Gastenboek
Foto album
Klokje
E-mail alert
Profiel
Naam: Marijke
Leeftijd: 47 jaar
Uitgebreid profiel
Bezoekers
Op dit moment zijn er 2 bezoekers ;
en 2 gast bezoekers .
Zoeken
Hardlopen
Als ik 's morgens naar mijn werk rij en ik langs het Kralingse Bos sjees, zie ik altijd mensen hardlopen. Als de zon schijnt, als het vriest, als het regent, ze lopen er altijd. Iedere ochtend zie ik een vrouw lopen, warm aangekleed, capuchon op haar hoofd. In hoeverre ik het kan zien is het een Marokkaanse vrouw. Ik heb zo'n bewondering voor al die mensen, maar voor dat vrouwtje in het bijzonder. Waarom weet ik eigenlijk niet, maar ik vind haar zo aandoenlijk.

Het is een goede manier om aan je conditie te werken. Je hebt weinig meer nodig dan een goed paar schoenen en voor de rest eigenlijk niets. Nou ja, niets... Een gezonde dosis doorzettingsvermogen en discipline.

Een poosje terug was mijn buurvrouw hier op visite. We kletsten wat en toen kwam het gesprek op hardlopen. Zij deed het altijd en wilde het weer op gaan pikken en voordat ik er erg in had, zei ik dat ik wel met haar mee ging doen.

Een vrouw een vrouw, een woord een woord... Dus op de afgesproken tijd stond ik met mijn nieuwe hardloopschoenen aan voor haar deur en liepen we een rondje door Schoonhoven. Het viel me niets tegen. Ik vond het lekker en voelde me erg voldaan. In die week zijn we nog een keer gegaan.

Toen kreeg ik griep, viel de buuf van de trap en hield er veel blauws en een hersenschudding aan over. Vorige week had ik veel afspraken en was geen avond thuis, kortom: gisteren zijn we weer begonnen.

5 Km hebben we gerend, gewandeld, vreselijk sportief bezig geweest. Jammer genoeg ging ik nog wel flink op mijn plaat. Het hondje van de buuf liep mee en liep zo voor mijn voeten dat ik onderuit ging. Een kapotte knie en een schaafwond op mijn handen was het resultaat.

Morgen gaan we weer! Het schijnt dat als je het lang genoeg doet, je het echt lekker gaat vinden en het gaat missen als je niet gaat lopen. Ik ben benieuwd wanneer dat gaat gebeuren, haha!!



Marco en Paul
Het is alweer ruim een week geleden dat ik een avondje door mocht brengen in het Utrechtse Vredenburg, 'Dichtbij'. Samen met Martine, Hellen, Angelique en Kelly hebben we staan blauwbekken voordat we plekjes aan het hek bemachtigden. Een tikkeltje naar links, maar dat mocht de pret niet drukken.

We hebben vreselijk veel lol gehad om een vrouw met een roze verlicht decolleté, geschrokken van een flauwvallende man, maar vooral genoten van alles wat er op het podium gebeurde.

Lekker uit je dak, mooie luisterliedjes, slikken, heel hard meezingen en dat alles met een stel lieverds om je heen. Ik kan aan dit soort avondjes wennen! Marco pakte tijdens Je Zit Op Rozen camera's van fans op de eerste rij en zo ook van Kelly. Deze foto is daar het bewijs van. Hoe leuk!



Na afloop bleven we met een groepje wachten en wachten... En dan denk je: als ik nu naar huis ga, zal je zien, dan hoor je later dat hij binnen 5 minuten naar buiten kwam. Dat wil je niet, dus blijf je wachten, hoe koud en hoe nat ook. Maarrrr... Op een gegeven moment haalde Angelique haar autootje, dat was goed toeven!

De foto bovenaan is het bewijs van het wachten.

Hellen twitterde over dat ze naar de theatershow van Paul de Leeuw geweest was en vol enthousiasme vertelde ze hoe leuk het was. In Rotterdam had ik al reclameborden zien staan, ik wilde heel graag naar 'Poephoofd'!

Ik keek op de site van het Nieuwe Luxor of er nog kaartjes te koop waren. Voor de show van woensdag en donderdag waren er nog wat plaatsen beschikbaar. Ik bedacht me geen moment en stuurde een sms naar mijn buurvrouw. Ze reageerde direct en positief. Ze wilde heel graag met me mee. Yes!!

Kaartjes werden besteld en het was al snel donderdag. We reden naar Rotterdam, parkeerde de auto om erachter te komen dat onze chipknip vrijwel leeg was. Gelukkig waren we bijtijds gegaan, we hadden alle tijd om de boel op te laden. Ook voor een kop thee was nog een klein beetje tijd over.

Achterin de zaal namen we plaats. We hadden prima zicht, leuke zaal! Paul begon. Het was grappig, ontroerend, hilarisch en vooral erg leuk. Om 22 uur was de show afgelopen, maar daarna gaf hij nog een kookdemonstratie in de voyer.

Daarvan heb ik weinig meegekregen, maar wel van de verkoop van Paul zijn (kook)boek. Paul deed goede zaken en signeerde voor wie dat wilde. De rij was lang, maar wij vermaakten ons wel.

Ik maakte foto's voor Jessica die er ook was en uiteraard toen mijn buuf haar boek liet signeren. Jammer genoeg drukte zij op het verkeerde knopje toen ik aan de beurt was, maar ach, ik heb een mooie gesigneerd boek en ben een herinnering rijker!

Ben je in de gelegenheid om naar Paul in het theater te gaan? Aanrader!!

Briefje van Lotte
Als je een briefje als deze vindt en leest, dan voel je een warme golf van liefde door je lichaam heen gaan. Dan voel je je ineens weer iets minder schuldig dat ik relatief veel werk, dan doe ik het nog niet zo gek...





"En de nacht die duwt al zacht tegen de avond aan
Dus hou me vast en laat me nooit meer gaan"