Welkomsttekst
Welkom!

Gezellig dat je mijn logje hebt weten te vinden. Met heel veel plezier hou ik mijn logje bij met mijn dagelijkse beslommeringen en gedachtes. 
Ik vind het heel erg leuk als je een berichtje achterlaat!

Hopelijk tot snel!
X Marijke
Weblog van de maand!
Filmpje van Marco
Gastenboek
Foto album
Klokje
E-mail alert
Profiel
Naam: Marijke
Leeftijd: 47 jaar
Uitgebreid profiel
Bezoekers
Op dit moment zijn er 2 bezoekers ;
en 2 gast bezoekers .
Zoeken
Weekendje Valkenburg
Het is vééél te lang geleden dat ik hier geschreven heb. Ik durf niet eens te kijken om te zien hoe lang het precies was. Sorry! Er is maar één reden voor: druk, druk, druk. Ik ben veel op mijn werk te vinden en als ik 's avonds om half 7 thuis kom (als het verkeer mee zit), dan kan ik heerlijk aanschuiven en dan ontbreekt me de zin om nog uitgebreid te gaan loggen.

Ook Twitter is hier wel schuldig aan. Heb ik een nieuwtje of ik wil iets kwijt, dan plaats ik het snel daar en ga je er niet een heel logje over schrijven. Door de week beleef ik dus weinig behalve mijn werk. De weekenden staan vaak vol met fotoshoots, boodschappen doen, rommeldingetjes, je kent het wel.

Echter zag mijn weekend drie weken geleden er héél anders uit. Op 4 december werd Helga veertig. Ze vierde het in een zaaltje, helemaal leuk. Ik vond dat daar een bijzonder cadeau bij hoorde en dacht daarover na. Dagelijks ontvang ik in mijn mailbox aanbiedingen voor weekendjes weg, dat was het! Ik gaf Helga een weekendje weg! Een win/win situatie, want ik mocht mee, haha!

Dat het een schot in de roos was, werd me snel duidelijk toen ik het aan haar gaf. Ze keek me aan en had tranen in haar ogen. Heerlijk! Drie weken terug was het dus zover en togen we samen naar Valkenburg.

We bekeken de kamer, fristen ons op en liepen Valkenburg in. We begrepen dat het er drukker was dan normaal. Er was een evenement: Red Bull Crashed Ice World
 championship. Ik had er nog nooit van gehoord, maar het bracht veel mensen op de been, het scheen nogal spectaculair te zijn. Toen we zagen hoe hoog we ervoor moesten klimmen besloten we al snel dat winkelen en een lekker broodje scoren een betere optie was, haha!

Toen we uitgeshopt waren, liepen we terug naar het hotel. Wandelden naar de kamer waar we wat tv keken totdat het de hoogste tijd was om naar het restaurant van het hotel te gaan. Daar konden we eten van een dinerbuffet, altijd goed... zou je denken... Het is best bijzonder om zelfs patat vies te maken. Om er kort over te zijn, we hebben bar weinig gegeten, maar wel gelachen.

's Avonds wilden we naar het casino gaan om daar ons geluk te beproeven. We informeerden bij de receptie waar het was en of dat te lopen was. Het was wel een stukje verder weg, een taxi zou wel een optie zijn, ware het niet dat het nog steeds ontzettend druk was en er geen doorkomen aan was. We besloten om de hotelbar maar eens op te zoeken en dan zouden we wel kijken wat we zouden gaan doen.

Uren en vele wijntjes later verlieten we de bar op zoek naar onze hotelkamer, haha! Het was erg gezellig, we hebben ons daar prima vermaakt! Al snel lagen we in bed, lekker slapen tot de volgende ochtend waar het ontbijt weer op ons wachtte. Gelukkig was dit beter dan het diner de avond ervoor.

We pakten onze spullen in, checkten uit nadat we onze mening lieten gelden in een enquete en reden door naar de Designers Outlet in Roermond. Ook de gewone winkels waren open, dus wij vermaakten ons daar prima! Beide scoorden we leuke dingetjes, wat kan je daar blij van worden hè?

Kortom een weekend waarin we deden waar we zin in hadden. Een weekendje weg zoals het hoort te zijn. We zijn nu al plannen aan het smeden voor een weekendje Groningen, welke al een poosje op mijn verlanglijstje staat. Gaat vast snel goedkomen!!


Dilemma
In het vorige schooljaar gaf de juf van Luuk aan dat zijn concentratie minder werd en tegelijktijd hijzelf drukker. Ik overlegde met de arts van het GGZ en besloten om zijn docering Concerta van 27 naar 36 mg te verhogen.

Het ging prima, alleen merkten we wel dat Luuk aanzienlijk meer ging stotteren. De link met de medicatieverhogen legden we niet direct eigenlijk. Tot we een paar weken terug weer naar controle moesten van het GGZ. In de auto overlegden wat Luuk tegen de arts zou gaan zeggen, want ze ging met 100% zekerheid vragen hoe het gegaan was.

Pas toen legde Luuk de link tussen het stotteren en de verhoging. Verdomd, hij had gelijk! Uiteraard bespraken we dit met haar en ze gaf aan dat dit een logische verklaring was. Bij een hogere dosering verergeren de zogenaamde tics, in Luuk zijn geval het stotteren.

Na wat overleg besloten we om na de CITO toets weer terug te gaan naar de 27 mg en warempel, vrij snel was het stotteren minder en jawel, waarvoor we verhoogd waren, kwam ook in alle hevigheid terug.

Wat weegt nu zwaarder... Meer stotteren of erg druk zijn en niet zo goed kunnen concentreren... Ik vind het een lastige, maar ik denk dat Luuk dat grotere pilletje morgen weer in zijn mond gaat stoppen. Ik twijfel nog even door...

Wijze woorden

The woman who follows the crowd will usually
go no further than the crowd. The woman who walks alone
is likely to find herself in places no one has ever been before.


Albert Einstein

Ga weg!
Eerst zat je op mijn rechterwang om vervolgens doodleuk een plekje op mijn kin uit te kiezen. Alsof dat niet genoeg was, plantte je je zomaar op mijn voorhoofd en kwam nog groter terug. Maar nu ben ik er klaar mee! Ga weg!! Ik wil je niet meer!!! 

Iemand interesse?


"Net alsof je mooie ogen nog altijd kunnen dwingen
Net alsof je heel dicht bij bent maar zo ver hier vandaan"