Welkomsttekst
Welkom!

Gezellig dat je mijn logje hebt weten te vinden. Met heel veel plezier hou ik mijn logje bij met mijn dagelijkse beslommeringen en gedachtes. 
Ik vind het heel erg leuk als je een berichtje achterlaat!

Hopelijk tot snel!
X Marijke
Weblog van de maand!
Filmpje van Marco
Gastenboek
Foto album
Klokje
E-mail alert
Profiel
Naam: Marijke
Leeftijd: 47 jaar
Uitgebreid profiel
Bezoekers
Op dit moment is er 1 bezoeker ;
en 1 gast bezoeker .
Zoeken
Voor - tussen - na!






Is het geen lekker ding geworden?

Logeren
Afgelopen zaterdag bracht ik Lotte naar Amsterdam waar Bianca en Ilse al op ons stonden te wachten. Samen waren zij naar de huishoudbeurs geweest en zouden Lotte mee naar hun huis nemen voor een paar nachtjes logeren.

Een paar nachtjes is eigenlijk een understatement, want ze komt woensdag pas weer thuis. Dat zijn gewoon vier hele nachten... VIER!!! Toen het vorige week ter sprake kwam is Lot met stralen begonnen en is daar niet meer mee opgehouden. Eigenlijk kent Lotte Ilse helemaal niet zo heel erg goed, maar vanaf de eerste seconde klikte het gewoon en hebben het altijd erg leuk samen.



Ik deed stoer bij het wegbrengen, maar eigenlijk stonden de tranen me erg hoog. Mijn meisje zo lang te moeten missen, maar haar die paar dagen gezelligheid toewensen, weegden voor mij zwaarder. Ik moest nog even toeteren, anders was ze zonder me uit te zwaaien met die twee uit Julianadorp meegelopen, haha!

Gelukkig houdt Bianca me via msn goed op de hoogte hoe het daar allemaal reilt en zeilt. Zo heb ik gehoord dat ze het erg gezellig hebben gehad in de trein, ze niet stoppen met giebelen, samen naar één of ander speelplaats geweest zijn, verkleumd thuiskwamen, samen in bad geweest zijn, overdwars in bed lagen, de konijnen verschoond hebben, Lotte wel een konijn mocht hebben, bloemkool met slavinken gegeten hebben, ze me niet mist.......

Gisteravond zat ik in een stadscafé te overleggen met mijn schoonzus en haar vriendin over een feest wat we binnenkort geven, toen Lotte belde. Ik zocht een rustig plekje op en hoorde een überenthousiaste Lotte aan. Ze was vol verhalen en wilde het me allemaal uitgebreid vertellen. Ik voelde haar gewoon door de telefoon heen stralen en weet je... Dat vervaagd totaal mijn missen helemaal weg. Mijn kleine vriendin heeft het zo naar haar zin, helemaal leuk!

Terwijl ik ondertussen niet kan wachten tot het woensdag is en ik haar weer in mijn armen kan sluiten, maar vooral ook om bij haar verslag dat stralende koppie te kunnen zien.

Nog maar twee nachtjes slapen!

Overblijf
Alweer een poosje draai ik samen met Frederique op donderdag de overblijf. Vanaf maart komt daar ook de maandag bij, omdat het steeds drukker wordt op de TSO. Naar mijn idee is dat een zeer goed teken!

Fre en ik zijn prima op elkaar insteld en zitten naar mijn idee op dezelfde lijn. Dat voelen de kids haarfijn aan, daarom hebben we naar mijn idee ook geen problemen. En tussendoor is er altijd wel tijd om gezellig met elkaar te kletsen. Kortom, ik doe dit met heel veel plezier.

Ik weet natuurlijk niet hoe het op andere scholen gaat en ik ben ook hartstikke bevooroordeeld, maar ik vind De Krullevaar een superleuke school. Respect voor elkaar staat hoog in het vaandel, iets wat ik ook zéér belangrijk vind.

Vanmiddag hadden we allemaal de boterhammen naar binnen gewerkt. Fre en ik hadden de boel weer opgeruimd toen we de kids de jassen lieten aantrekken om naar buiten te gaan. Met een groep van 26 kinderen is het dan best even druk, maar als ik dan een meisje van groep 8 op haar knieën zie gaan om een jongetje van groep 1 zijn jas dicht te doen, dan word ik blij, trots en zelfs een beetje emotioneel.

Van die kleine dingetjes glim ik!



Carnaval 2010 + close up
Gisteren vierden Luuk en Lotte carnaval op school. Uiteraard hoorde daar een mooi outfit bij. Luuk had een 'masker' op, maar Lotte ging op mijn visagiestoel zitten en wilde heel graag nepwimpers. Zie hier het resultaat:




Close up:

Spanning en sensatie
Vanmorgen fietste ik nietsvermoedend met Lotte naar school toe. Daar aangekomen wemelde het van de politie en voor de school was alles met rood/witte linten afgezet. Da's niet goed...

Normaal gesproken zet ik mijn fiets voor school en fietst Lotte om en parkeert haar tweewieler op het terreintje dat daar voor bedoeld is. Dit keer fietste ik maar mee met haar. Daar stond de juf iedereen al op te wachten om te zeggen dat we gelijk naar binnen, naar de klas toemochten. Er zou een achtervolging geweest zijn.

Binnen gekomen was het een drukte van jewelste, iedereen sprak er over en beetje bij beetje werd het verhaal duidelijker. Of het helemaal de waarheid is, weet ik uiteraard niet, maar ze zeiden dat gasten van plan waren om de pinautomaat op te blazen. Of dit gelukt is weet ik niet, wel weet ik dat de politie van te voren op de hoogte waren van dit plan en zich 'verstopt' hadden bij de bakker op het winkelpleintje.

Toen volgde een achtervolging waar ook de nodige schoten vielen. Voor school stonden naast al die politieauto's ook twee wagens die flink gedeukt waren en op de grond lag iemand met zo'n wit lakentje over hem heen. Over het algemeen is dat geen goed nieuws.

Ik ben blij dat dit allemaal vanmorgen heel vroeg gebeurd is en niet toen de kinderen op school zaten en wellicht op het plein aan het spelen waren. Ik ben eigenlijk wel benieuwd of dit verhaal de juiste is of dat het allemaal groter gemaakt is. We zullen het vast in de krant gaan lezen. Het was wel even een andere start van de dag dan van te voren bedacht. Spanning en sensatie!


http://www.westonline.nl/nieuwsitem/39178
Kookworkshop met Mathijs Vrieze

Het lijkt me gewèldig om van jou kookles te krijgen,
nog meer besmet worden met het virus wat gezond en lekker koken heet!


Deze zin twitterde ik dinsdagavond na een oproepje van Mathijs Vrieze; WIN! Ik heb 2 plekken vrij voor m'n kookworkshop morgenavond in Alkmaar! WIE WIL??? Twitter waarom jij erbij moet zijn en wie weet...! Niet geschoten is altijd mis, maar ik schoot dit keer raak. Later die avond belde Mathijs me op met de mededeling dat ik gewonnen had en of het me lukte om de dag erna naar Alkmaar te komen. In mijn enthousiasme riep ik JA!

Helga was de aardappelpartjes De knoflook in stukjes

Ik vroeg aan Helga of ze zin had om mee te gaan. Daar werd direct positief op gereageerd, maar de oppas moest wel eerst geregeld zijn. Gelukkig vertelde ze me niet veel later dat dit ook voor elkaar was. Niets stond ons meer in de weg, dachten we...

Woensdagochtend stond ik op, deed het rolgordijn open en zag alleen maar sneeuw. Sjips, dit had ik niet besteld! Ik belde de lerares van het paardrijden van de meiden en wist te regelen dat ze om 14 uur al konden lessen. Dat gaf ons meer tijd om in Alkmaar te komen. Maar... het bleef maar sneeuwen, niet te zuinig. De twijfel sloeg toe bij Helga en mij, er lag in Schoonhoven echt een pak sneeuw.

Ik deed een oproepje op Twitter, ik wilde graag weten of die sneeuw plaatselijk was, of dat Noord Holland ook vol lag met die witte troep. Ook keek ik op buienradar en zag dat N-H overgeslagen werd met die buien. Kelly en Niels vertelden me hetzelfde en na een telefoontje van Mathijs besloten Helga en ik dat we maar moesten gaan. Als we op de snelweg zouden zitten, zouden we beslissen of we door zouden rijden of rechtsomkeert zouden maken.

Mathijs aan het werk Allemaal aan tafel

De snelweg was schoon, wij reden door. Een paar minuten voor zes stapten we de keukenzaak van familie Oudejans binnen waar we een warm welkom kregen. Direct kregen we een amuse en een lekker wit wijntje. Mijn avond kon nu al niet meer stuk!

We kregen uitleg en te horen wat de bedoeling was. Er waren vier gerechtjes te bereiden en we waren met zijn achten. Een simpel rekensommetje vertelt dat we dan in teams van twee een gang bereidden. Het voor-, tussen-, hoofd- en nagerecht werden verdeeld. Helga en ik kozen voor het hoofdgerecht.

Gemengde salade met eendenborst, gepofte tomaatjes,
druiven en balsamicodressing.
~
Knolselderijsoep net truffelolie verse kruiden en bosui
~
Gesmoorde kabeljauwfilet in witte wijn met aardappelpartjes
uit de oven en verse fruitige rode kool
~
Buideltjes van krokant filodeeg met vruchtencompote en vanillesaus


Met zijn allen deden we het voorbereidend werk. 'Onze' aardappetjes moesten een uur in de oven, dus daar startten we mee. Als een voleerd kok sneed ik de piepers in partjes terwijl Helga de dressing van olie, knoflook en rozemarijn maakte. Daarna sneden we de rode kool helemaal fijn en deden ermee wat de bedoeling was. Ook de anderen hadden niet stil gezeten, want we werden geroepen om van het voorgerecht te gaan smullen.

Hierna werd de soep gepresenteerd en natuurlijk opgegeten. Knolselderij ken ik eigenlijk alleen maar van de erwtensoep, maar alleen in een soepje was ook werkelijk verrukkelijk!

Toen dit op was, gingen we weer verder. Ik sneed de dille voor over de vis fijn. De rode kool werd door Helga en mij vakkundig omgeschept en weer warm gemaakt terwijl de vis de weg naar de stoomoven vond. Mathijs stimuleerde dat je best een eigen inbreng mocht hebben, dus Helga en ik vroegen om kookringen voor de rode kool, hihi! Mathijs vond het een briljant plan.

Het voorgerecht Het tussengerecht
Ons hoofdgerecht, sorry... ik was al begonnen, haha! Het dessert

We maakten de verwarmde borden op en serveerden het uit. Ik kan niet anders zeggen dan dat het heerlijk smaakten. We kregen ook verschillende complimenten te horen. Altijd leuk, maar ik vertelde er wel bij dat alle eer naar Mathijs ging, wij deden alleen maar wat de bedoeling was.

Toen kwam wat mij betreft toch wel het hoogtepunt van de avond; het dessert! Eerder op de avond was de vanillesaus al gemaakt, de geur die daar vanaf kwam... Verrukkelijk! Hierbij werden pakketjes van filopdeeg gemaakt met een vruchtencompote als vulling. Het is dat het erg raar stond als ik mijn bord aflikte, anders had ik het gedaan!

Ik kan alleen maar zeggen dat het een enorm geslaagde avond was. De groep koks waren erg leuke mensen die wel van een grapje hielden. Mathijs en Niels zijn leuk. De eigenaars van de keukenzaak zijn erg aardige en behulpzame mensen en natuurlijk was Helga een zeer gezellig koksmaatje.

Dat de terugreis toch wel iets meer strubbelingen gaf dan de heenreis, daar hebben we het niet meer over. Dat we een zeer gladde provinciale weg moesten trotseren, dat vergeten we voor het gemak, want als ik terugdenk aan gisteravond, dan komt er een hele grote grijns op mijn gezicht.

Ik heb vreselijk Genoten, met een hoofdletter!!


Dit wil ik even kwijt
  • Vorige week reed ik van Almere naar huis. Eerst in de trein, daarna in Utrecht de bus in om naar Schoonhoven te gaan. Het was druk zoals altijd, de stoel naast me was nog vrij, totdat er een flink gezette man binnen kwam. Stiekem zat ik te duimen dat er nog een ander plekje voor hem was, maar helaas. Met een grote plof ging hij naast me zitten. Zijn been zat helemaal over de mijne heen. Ik vind het prima als mensen iets dikker zijn en ik paste me ook aan door extra op te schuiven, maar om dan helemaal breed uit te gaan zitten internetten met je mobiel zodat ik echt tegen de muur aangeperst zat vond ik echt stom en asociaal. En weet je wat ik nog erger vond? Ik durfde er niets van te zeggen...
  • Ik vind het belachelijk dat het tarief van de OV-chipkaart hoger ligt dat de strippenkaart. Heb je zo'n moderne kaart, betaal je gewoon meer... Stom!
  • Iedere dinsdag ga ik naar school. Samen met drie mannen volg ik daar de lessen. Twee weken terug was er een collegastudent anderhalf uur te laat. Hij kwam om 11 uur aankakken, hij had zich verslapen... Vandaag kwam hij helemaal niet opdagen zonder afmelding. Ik ben benieuwd of hij er volgende week is en waarom hij er niet was.
  • Ik wil in dit logje Bianca en haar gezin alle kracht toewensen. Eigenlijk ken ik Bianca helemaal niet zo goed, maar van het nieuws van gisteren ben ik toch aardig van mijn padje. Vind het zo erg voor haar... Aan de andere kant vind ik het prachtig om te zien hoe iedereen met haar meeleeft, hoe iedereen op zijn eigen manier steun probeert te bieden. Ik krijg er een warm en trots gevoel van!


Dagcrème
Gisteren bracht ik een bezoek aan een drogist. Ik zoch een nieuwe dagcrème voor mijn gezicht, omdat ik niet meer zo tevreden ben over mijn huidige. Naarmate ik ouder wordt, verandert toch ook je huid en ik vond 'm niet meer toereikend.

Ik bekeek de schappen met potjes, flesjes, tubes en ik zag het al snel duizelen. Diverse merken en daarin weer diverse soorten, ik besloot om hulp te vragen aan de verkoopster. Ik legde uit dat ik een rijkere crème wilde, een goede vochtinbrengende, eentje die bij mijn leeftijd past. Ze sjeesde direct naar het eigen merk rek en daarop vroeg ik haar wat het verschil was van de merken. Ze keek me aan en zei dat er geen verschil was, het eigen merk was prima!

Het gesprekje vorderde en ik zag ze op zoek gaan naar een vochtinbrengende crème. Ze ging de potjes af en waar er met grote letters op stond: hydraterend. Ik voelde me alles behalve serieus genomen, het was me overduidelijk dat ze er geen verstand van had. Ze duwde een potje van volgens mij Dr. van der Hoog in mijn handen, maar daar was ik het niet mee eens.

Beleefd zei ik dat ik nog wel even zelf ging kijken. Een tikkeltje teleurgesteld droop de verkoopster af. Sorry... Er kwam een dame naast me staan die hetzelfde probleem als ik bleek te hebben. Oil of Olaz, Garnier, Nivea, ik zag het allemaal staan. Zij stond voor het Garnier rek en zei hardop dat ze er niet wijs uit werd. Tot we plots bijgestaan werden door twee meiden. Ze raadde ons aan Garnier te nemen, dat groene flesje was zulk lekker spul. De ene werkte bij Bergman, dus gebruikte die producten, maar daar waren ze erg enthousiast over. Kijk! Aan die info heb ik iets.

En toen ik het bordje 50% korting zag staan, was mijn twijfel volledig weg en kocht ik Garnier UltraLift Pro-X verstevigende dagcrème om mijn jeugdige elasticiteit terug te krijgen en Garnier Clean Detox Zuiverende Gel-Mousse. Vanmorgen ben ik het gaat gebruiken en het voelt heerlijk aan. Dus als jullie mij de volgende keer zien, herken je me vast amper nog, haha!!

Hoe zijn jullie hier in? Zijn jullie merkvast, koop je wat er in de aanbieding is of laat je je 'goed' adviseren?


Wallen
Om 10 uur had ik een afspraak bij de logopediste van Luuk op zijn school. Netjes op tijd fietste ik het schoolplein op, parkeerde mijn fiets om niet veel later plaats te nemen in de lerarenkamer voor het afrondende gesprek.

We bespraken wat ze Luuk allemaal geleerd had, tot Luuk me ineens indringend aankeek en zegt: "Zoow mam, wat heb jij een grote wallen!" Die opmerking voelde ik even niet aankomen en zei dat ik ook van hem hield, waarop hij doodleuk nog even doorging: "Joh mam, het zijn er twee! Je hebt één wal onder je oog en even later zit er nog eentje en onder het ene oog is het ook nog zwart..."

Tja, zit je dan... Voor de rest is hij wel lief hoor!

"Ik denk aan wat je voelt
Ik denk aan hoe je lacht"