Welkomsttekst
Welkom!

Gezellig dat je mijn logje hebt weten te vinden. Met heel veel plezier hou ik mijn logje bij met mijn dagelijkse beslommeringen en gedachtes. 
Ik vind het heel erg leuk als je een berichtje achterlaat!

Hopelijk tot snel!
X Marijke
Weblog van de maand!
Filmpje van Marco
Gastenboek
Foto album
Klokje
E-mail alert
Profiel
Naam: Marijke
Leeftijd: 49 jaar
Uitgebreid profiel
Bezoekers
Op dit moment is er 1 bezoeker ;
en 1 gast bezoeker .
Zoeken
Ja!
Ze hebben JA gezegd!!! Gisteren was het dan eindelijk zover, mijn vader en Marga zijn getrouwd!!
 
Maandagavond zat ik nog heel even in de piepzak, toen ik Lotte wakker maakte om haar te laten plassen had ze koorts. Ik pakte de thermoteter en zag dat ze 39.1 koorts had. Een doemscenario schoot gelijk door mijn gedachte... Ik heb haar een paracetemolletje gegeven, haar even behandeld en gelukkig het heeft geholpen, 's morgens was er niets meer aan de hand! Pfiew!
 
Om half 11 reden we de straat in, een tikkeltje nerveuze Marga stond de broodjes te smeren en pa liep ook wat doelloos heen en weer. Na een kop thee zijn we aan de slag gegaan. Ik heb Marga voorzien van een, al zeg ik het zelf, erg mooi laagje make up. Ze zag er perfect uit, alles klopte!
Ook mijn vader werd in zijn pak gehesen, hij was ook om door een ringetje te halen. Alle gasten arriveerden één voor één, het huis liep lekker vol. De sfeer onderling was perfect, grapjes heen en weer, helemaal goed. Het zijn toch twee families die je bij elkaar zet, je moet altijd maar afwachten hoe dat klikt, maar ik kan wel zeggen dat het goed klikt, gelukkig!
 
Na wat foto's, broodjes, drank en nerveuse toiletbezoekjes kon de reis naar het stadhuis beginnen. Daar werden we warm ontvangen. De ambtenaar van de burgerlijke stand had zich goed in pa en Marga verdiept, ze maakte er een perfect verhaal van met enorm veel humor, romantiek en warmte. Echt, helemaal goed! Mijn broer en ik waren getuige voor mijn vader, toch altijd weer een beetje spannend, maar de handtekeningen zijn gezet!
 
Daarna was de kerk aan de beurt. Dit was weer spannend voor Lotte, want zij mocht daar de ringen geven, samen met de jongste kleinzoon van Marga, Ricky. Samen hadden ze al geoefend en het ging helemaal perfect. De ringen werden alvorens ze aan de vingers geschoven werden nog ingezegend met een flink aantal spetters wijwater, wat toch wel voor wat hilariteit zorgde, voornamelijk door de gezichten die Lotte en Ricky trokken, haha!
 
Tot nu toe had ik het droog kunnen houden, zelfs na de woorden van meneer pastoor over een aantal mensen die niet meer tussen ons waren. Maar... toen kwam het feliciteren van het bruidspaar. Na een dikke knuffel voor Marga grepen mijn vader en ik elkaar goed vast en fluisterden we het een en ander in elkaars oren. Mijn vader begon te snikken... en ik ook... Het was een mooi en emotioneel moment.
 
Daarna was het tijd voor de receptie waar het erg druk was. Vele mensen hadden de moeite genomen om naar Almere te komen om het echtpaar hun felicitaties over te brengen. Super! Heel veel mensen had ik nog nooit gezien, maar dat maakt helemaal niets uit, mijn vader en Marga genoten zichtbaar, dat is het enige wat telt!
 
Om 6 uur stapten we weer in de auto om naar een restaurant te gaan waar we culinair verwend werden. De tafel stond prachtig gedekt, het eten was verrukkelijk! We hadden bedacht om onze kado's tijdens het eten te geven, tussen de gangen door. Op de uitnodiging stond duidelijk aangegeven dat ze liever geen kado's wilden, maar gevulde enveloppen. Maar wij hadden aangegeven dat we dat eigenlijk niet zo leuk geven vonden. Vandaar dat we zochten naar iets tastbaars. Dat is gelukt, haha! Iedereen had zijn kasten nagekeken of er niet iets inlag wat eigenlijk wel weg kon. Dat werd ingepakt en gegeven aan het oh zo gelukkige paar. De kleinkinderen begonnen... een oude bloempot, oude koekenpan waar de teflonlaag vet uit was, peper en zout stel, pollepels en zo kan ik nog wel even doorgaan. Die gezichten van pa en Marga... geweldig! Na de volgende gang gaven de kinderen de kado's uit dezelfde catagorie... troep dus! Maar... er zaten zelfs nog dingen bij waar ze echt blij mee waren, geweldig!
 
Nadat we de koffie en thee gekregen hadden bedachten we ons dat we toch maar het echte kado moesten gaan geven, hihi! We hadden een echte leren attachekoffer gevuld met geld. Dat zag er erg indrukwekkend uit, de handen werden voor de mond geslagen en de ogen werden vochtig. We hebben ze maar snel uit de droom geholpen... alleen de bovenste laag was echt geld, hahaha!
 
Toen liep de dag toch wel aan zijn eind. Ik heb genoten en ik weet wel zeker, vele met mij! Ik vond het mooi te zien hoe de twee families die elkaar eigenlijk nog niet zo heel goed kennen, één familie werd. Best bijzonder! Ik hoop dat ook dat mijn vader en Marga heel gelukkig blijven samen en dat hun nog héél veel mooie jaren samen gegund zijn. Volgende week vertrekken ze op huwelijksreis naar Thailand... jaja, mijn vadertje die niet ver kwam dan zijn stacaravan in Zundert, haha!
 
Heel veel geluk, liefde en gezondheid!!!
 
Dikke X Marijke

Reactie toevoegen
Naam:
E-mail:
URL:
Ik ben geen 'spambot':

Of login

Reactie op:
Houd mij op de hoogte:
Reactie:
Problemen? Zet de javascripts uit
"Steeds als ik haast verdrinken zou
Dan klampte ik me vast aan jou"