Welkomsttekst
Hoi,

Leuk dat je op mijn weblogje bent. Hopelijk vind je het leuk en laat je een berichtje achter.ļæ½(typing)

Groetjes

mamaJootje
Jolanda


 
Profiel
Naam: Jolanda Dobbelaar
Leeftijd: 48 jaar
Uitgebreid profiel
Irina en Evy met Marco's foto!!!

 
Vootje van Jootje
(grouphug)
papa Ivo
(hearts)



onze schaakkampioen:-)
Geweldig "MOOI"
(disco)

Wat ben ik blij dat ik dit heb.

Dank je wel Anja en Miranda en
de Fanclub nu kan het
op mijn logje gezet.
Zo leuk (hearteyes)





 
WEBLOG VD MAAND!!!!!


(hyper) en trots (knipoog)


Ben zo blij met deze lieve
woorden.
Djw Marco en Tifosi.
(heartbounce)




 
Nieuwsbrief WVDM!!!
(hello)


zo leuk om te lezen
(swinging) (tekenhart)


 
IN DE SCHIJNWERPER!!!
18 november 2015!!! (hyper)
IN DE SCHIJNWERPER 2
(flirt)
Jaaa, in de schijnwerper. Komt 
op een goed moment.

13-4-2016 (hearteyes)
Schijnwerper 1-3-17 :-))
(hyper) en ik kreeg het
warm tegelijk. Zo onverwacht,
super.
En op een goed moment(hearteyes)
Dankjewel Marco (mb_hartjes)

ben (heartbounce)stikke blij dat we erbij
kunnen zijn. 
(k)

 
Nieuws van Marco
Zie ik jou bij de Clubtour mamajootje? Groetjes, Marco
Reacties van Marco
19-06-2014



19-11-2014

 
Marco's reactie Sky!

Mijn (heartbounce) maakte een sprongetje
Klokje
Plekje voor Tygo!
25-4-2005*=26-4-2005+

25 april wordt Tygo 12 jaar!!
De grote broer van Evy en Irina. Ben nu al een tijdje aan het loggen en denk dat ik hem nu hier wel een plekje kan geven.
Er staan ook foto's in huis en heb ook een map vol, samen met zijn spulletjes van  in het ziekenhuis. Op kaartjes teken ik altijd een hartje bij onze namen. Tygo hoort er gewoon bij.


    Als er een vlindertje bij ons blijft vliegen denk ik altijd dat het Tygo is die even bij ons wil zijn.                                                                                         
Daarom betekenen "Alleen" en "verlies"ook veel voor mij.
En "Kleine Oneindigheid" 
We zullen je nooit vergeten ons lief klein sterk mannetje!!!!
 (heartbounce) 

 
 tante Ankie had deze al geborduurd. Lag al klaar alleen de naam nog en geboortedatum. Hangt in de kamer!!

 
Plekje voor mit en pit
Wat moeilijk was het om afscheid te nemen van jullie. 91 jaren. Gelukkig mochten jullie Evy en Irina nog zien(23 jan.geboren). Was uitgerekend op 10 maart en toen is onze lieve pit(opa) heengegaan. Zijn wens was om voor mit(oma) te gaan, want hij wist dat hij zonder haar het niet redden zou. Dat is gebeurd. Mit mocht Evy en Irina nog even vasthouden. Geweldig vond ze dat. Samen nog op de foto, 4 generaties. En 5 maanden na pit heeft ons mitje ons verlaten. Een paar dagen voor het huwelijk van DaniĆ«lla, 'n andere kleindochter. Gelukkig kon de uitvaart zo geregeld worden dat er nog een dag tussenzat om het 'n beetje te verwerken.  Het was wel beter zo, maar het verdriet is er. Wel hebben we een heleboel mooie herrinneringen. Het logeren, fietsen, de Kerst en gewoon het samen zijn en het knuffelen dat je graag met de kleinkinderen deed. (grouphug)
Het elke dag samen de stad in komen en dan bij ma nog een bakje koffie doen. Mijn ma mist mit nog elke dag. Haar ma, haar praatpaaltje was ze kwijt. Het heeft lang geduurd, maar kan nu beter naar de foto kijken. 


Mis jullie ook nog steeds heel veel en zou jullie zo graag nog een knuffel willen geven.
liefs  (hearts)

 
Foto album
Laatste Reacties
Heel mooi! 18:41
Prachtig verwoord jolanda. 17:01
Dit mooie logje is een... 23:26
Wat een leuke log met... 14:11
Het is een prachtig... 15:30
Wat een leuk verslagje!... 12:33
Wat een gezellige dag!... 09:17
Wat een geweldige log heb... 19:41
Wat een heerlijk verslag!... 18:28
Wat een leuk logje en... 16:17
Wat een heerlijk verslag!! 12:11
Heerlijk dat jullie zo... 18:34
Wat een geweldige... 16:44
Scroll scroll... 22:34
Wat een super leuke... 20:30
Wat een gezelligheid... 20:10
Superleuk logje Jolanda... 16:42
Wat een ontzettend... 15:18
Een heerlijke dag hebben... 14:35
Wauw wat zullen jullie... 12:03
... 22:36
Zeker weer een geweldig... 18:55
Dat zal toch wel zekers.... 00:36
Hey Jolanda En wat mooi... 23:15
Echt prachtige tekst.... 17:22
Ja zeker al grijs... 16:17
Het is een pareltje van... 15:22
Dat heb je echt heel mooi... 07:42
Wat heb je dat knap... 16:13
je nieuwe header ziet er... 11:53
Hoi Jolanda, Keigave... 07:27
Wauw Jolanda, dat heb je... 16:22
Hoi Jolanda, nogmaals van... 16:20
Dat heb je zeker goed... 11:43
Mooi mooi mooi ! Vooral... 09:51
Van harte gefeliciteeerd... 09:50
Daar mag je zeker trots... 09:49
Mooi geworden.  08:37
helemaal geslaagd  05:59
gefeliciteerd 05:59
Hoi Jolanda Het kindje... 23:18
Hey Jolanda Ik heb je een... 22:40
Dat is zeer bijzonder!... 10:48
Wat een bijzondere dag!!... 18:26
Nogmaals van harte... 18:19
Helaas onze hoop is... 18:14
Hallo Jolanda... 15:33
Wat een bijzondere dag,... 10:15
Dat moment dat Marco zei... 10:58
Wat een aanstekelijk blij... 14:24
 
Laatste 100
Mijn laatste reacties
Dit mooie logje is een...
23:26, 16 nov 2017
Wat heb je het weer zo...
11:50, 16 nov 2017
Zo leuk he, wij gaan naar...
11:48, 16 nov 2017
En verdiend LIsanne....
11:47, 16 nov 2017
Jippiejahoeeee Dat wordt...
10:26, 14 nov 2017
Hoi hoi, Allereerst ziet...
23:59, 13 nov 2017
Zooo Thailand. Dat is...
23:51, 13 nov 2017
Heel bijzonder om dat...
23:48, 13 nov 2017
Wauw Maria, Ze hebben...
23:45, 13 nov 2017
Oooh wat heerlijk...
23:22, 10 nov 2017
Beste weeklog 8-3-15 op 1!!

Hoelang zou dit zijn;-) xx
FCD 2015 Welkom van Marco
FCD 2015 Ali en Marco, Sexy als ik dans;-)

 
FCD 2015 Je bent het beste wat ik ooit had..

 
Jada was er een beetje bij :-)
Zie Marco ook genieten!
Archief
Bezoekers
Op dit moment is er 1 Borsatolover ;
en 1 gast Borsatolover .
Kalender
November 2017
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    
Zoeken
E-mail alert
GASTENBOEK
WELKOM IN MIJN GASTENBOEK 




Zou het leuk vinden als jullie een berichtje achter zouden laten





 
Leuke vooruitzichten!!!






 
Ons Gouden feestje!!!


Daar is ie dan. Mijn logje over ons Gouden Bruidspaar!!!

Zoals ik al eerder vertelde, zijn ma en pa 24 oktober eerst voor de gemeente getrouwd en de 27e voor de kerk.
Hoe moet je dit op een uitnodiging zetten, dus hadden we met ma besloten om gewoon de 27e te houden, omdat ze toen ook echt samen onder 1 dak, ons Thuis, gingen wonen.




De uitnodiging had ik nu zelf gemaakt, met goedkeuren van mams natuurlijk. En vind het zo goed gelukt. Ik vond dat het best vrolijk mocht zijn, want ja het is tenslotte een feessie. 


Op de 24e kregen ze van de gemeente een boeket toegestuurd en zelfs nog van pa zijn werk kregen ze een mooi boeket. 


En dan begint de voorpret. Wat is het dan handig dat ons Es sowieso op de woensdag altijd komt. Of een dagje extra. Ma en pa wisten het toch niet.
Eerst de kleur crepepapier uitkiezen en had nog rood liggen, waar ik ook nog wel wat mee kon. En eerst maar meten en op repen knippen.
Gezellig hoor. (en ik al lekker in pyama   )





Samen met ons meiskes  zelf nog slingers gemaakt. En we wilden nog een mooie foto van ons voor eventueel een cadeautje . We hadden wel een idee, maar hoe.
De linkse is het uiteindelijk geworden, maar er zijn er wel een stuk of wat voorafgegaan hoor.  


Van het rode papier had ik bloemetjes gemaakt, maar bovenin had ik ze een stukje ingeknipt. Dan frutselt het zo mooi en de steeltjes waren net iets te lang en deze knipte ik er af.
Gelukkig heb ik ze gewaard, want we konden ze nog goed gebruiken.



Het idee was om witte en gouden bloemetjes te maken en ze dan ergens op te plakken.
Maar op wat. Vroeger maakte we een boog, maar dan zouden we die moeten kopen en hoe zet je die.
Toen dachten we een paar latten. Gelukkig zei Ivo, kijk eens in de garage....
En tadaaaaa. 2 latten van 2.40m. Dat moest wel genoeg zijn. Esmeralda probeerde het halletje bij hun deur te meten, maar iedere keer werd ze betrapt. 
Ze dacht net 2.60 te zien. Oke dan maar, op hoop van zegen!!!!

Die donderdag na het Varen met Marco was ons Es gelukkig vrij, want ja nu was het echt wel tijd om het in elkaar te flansen. Want  theorie en praktijk.



De menukaarten waren ook binnen gekomen dus konden die gevouwen worden. Scheelt in tijd.
En ja er dan maar aan beginnen. We hadden het er zo warm van dat we onze trui maar even uit hadden gedaan.
En idd die rode friemeltjes kwamen mooi van pas en was een mooie aanvulling bij de bloemtjes op de latten.



Tussendoor even een hapje eten en weer door tot ze klaar waren en bij ons op de logerkamer gezet. Samen met de slingers en het Huldeschild natuurlijk. 

Nu wilde ma vrijdag om 14.30 naar de kapper, maar ik had eigenlijk hun auto nodig om al de versieringen naar de binnenstad te brengen.
Tsja, wat nu. 

Nou zei Esmeralda, als je de auto gewoon bij Jolanda zet, dan kunnen ze 's-middags toch al op de koffie komen en hoeven ze niet te wachten tot je terug bent. (want ja Ivo is met onze auto weg en of we die latten erin hadden gekregen.)
Maar de kapper dan. Nou het geluk wil dat ik vrij ben zegt mn zussie. Dan breng ik je toch?

Oke, dat was goed. Pfew, dat was een geluk bij een ongeluk. Dat was al opgelost. 


Dus ja nu is de dag aangebroken, de 27e. Mooi een dag voor het feessie EN een droge dag.
Esmeralda had een paar wijndozen goud ingepakt waar dus mooi die latten in konden staan.


Samen hebben we ook alles in de auto gekregen. De latten moesten wel even met een paar schoendozen ondersteund.

En nu zachtjes aan vertrekken. We wisten dat ze nog heerlijk op bed lagen, maar we moesten wel stil zijn, want ze slapen aan de straatkant.
Tante Ankie doet gelukkig de rolluik altijd al nssr boven en ze keek zo van wat doen jullie hier.
Ajaa,  versieren!!!  OOOh jaaa...............



De tekeningen van Evy en Irina ook achter het raam geplakt en ff meehelpen om alle bloemetjes op het raam en deur te plakken.
De buurt was al wakker. Ook de buurvrouw en daar hebben we aan gevraagd of de vlaggetjes aan een haakje bij hun aan de muur mocht hangen. Dat was gemakkelijk, anders hadden we iets anders moeten verzinnen.
Nou, natuuuuurlijk mag dat.

Tante Riet maakte nog een foto van ons en ze vond de latten zo mooi versierd. Zeker die kleuren. 
Dat vonden we zelf al, maar het is leuk als een ander zegt dat dat echt wel het mooiste is.

Ondertussen waren ze wakker geworden. Mams was al eerste en dit had ze totaal niet verwacht. Tenminste ze had wel een vermoeden, maar niet vandaag maar morgen................Ma versiert ook graag bij een ander hihi.
Ze werd een beetje zenuwachtig, want ze had niks in huis en ze moest nog naar de kapper.
Nou, de buurvrouw van ons Es had twee grote ronde wolkencakes gebakken en wel in 2 smaken.
Dus mocht er toch iemand op visite komen.....dan was er toch iets lekkers. En dat waren ze

Ma vond het iig al mooi en tante Ankie ook en was ook blij voor haar, zoals je op de foto kon zien.
Gelukkig zag ik het om dit vast te kunnen leggen. Een perfect plaatje.

Paps was op een gegeven moment ook naar buiten aan het komen. Hij kijkt, lacht, maar zegt niet veel.
Wat ben ik blij met deze foto's, want wat staan we er mooi op.

Foto's maken deden we altijd al veel, maar nu we niet weten hoe het met paps zal gaan, maken we er nog meer. ( En het gaat redelijk snel 
Ook met ma en tante Ankie trouwens. De bedoeling is om van deze dagen een fotoboek te maken.



Na buiten hebben we binnen nog een paar slingers en ballonnen opgehangen.


's=Middags hadden we met een paar nichtjes afgesproken om de zaal waar we gingen eten te versieren.
Wat was het een verrassing toen ook de achterneefjes en -nichtjes erbij waren.
Het was gezellig zo en we waren best snel klaar, dus hadden we nog op drinken getrakteerd.



En dan was het moment aangebroken. Iedrereen was gekomen.....



En dit was de Menukaart van die avond. Esmeralda en ik vonden em echt goed geslaagd. Eske kwam met het idee van de schaduw. 




Wat was het heerlijk allemaal . Voor de kinderen (of wie wilde zoals Ivo hihi) hadden we frietjes en een frikandel/kroket en anders een lekker varkenshaasje.
Dacht ik, Evy en Irina wilden graag proeven, mmm mmmmm. Jullie snappen em vast al.
Puntje bij paaltjes had ik misschien wel geteld 2 of 3 plakjes op. Irina kon haar frikandel niet meer op, nou ja, dan heb ik die maar opgegeten. Ben eigenlijk wel blij dat ze het zo lekker vonden.


Dan waren er natuurlijk nog enveloppen EN cadeautjes. Waar ze ook heel erg blij mee was was het naaimachine.
ze heeft er wel 1 uit het jaar stillekes. Doet het prima hoor, maar weegt als lood.
En al die lekkere dingen er is al wat lekkers onze kant opgekomen hoor.




Natuurlijk hadden wij zelf ook nog een cadeautje. En omdat tante Ankie ook al (meer als) 50 jaar bij de familie hoort kreeg zij ook cadeautjes.
Van tante Riet een geluksengeltje en ook nog een boekenbon.

Weet nu niet meer hoe je dit noemt hoor met het glas. Geven ze een naam, maar ach maakt niet uit.
Deze bovenste was natuurlijk voor ma en pa. Heb 2 gedichtjes een beetje samen gesmolten en het eind een beetje aangepast naar de situatie.
De laatste 2 zinnen is een beetje dichterlijke vrijheid, hihi.




Deze onderste was zoals jullie dan kunnen raden, voor tante Ankie. Ze vroegen het haar voor te lezen, maar dan kon ze niet. Te veel emotie. Ze zei dat weet ik even goed wel.
Ja, dat weten we, maar het is toch leuk om dat toch even vast te leggen voor het leven.
Want wat is het (ze) bijzonder. 




Hier krijgt ze het geluksengeltje van idd tante Riet.(schoonzus van ma) Steun en toeverlaat van mams de laatste jaren en zeker nu de afgelopen maanden.


En wat een mooie foto's allemaal. Evy en Irina vinden opa's haar zo zacht en waren er zo in aan t friemelen. Had ook gelijk de filmcamera gepakt voor ook wat bewegende beelden. 


Er zijn zoveel foto's gemaakt en zou graag die foto willen hebben van ons viertjes ook.
Tante Ankie had geluk met de cadeautjes van ons. We hadden dat bedrijfje gezegd doe idd die foto en dat rijmpje maar ipv de pennenstandaard met foto.
Maar ze hadden em alsnog gedaan. En ach dat geeft niet, want ze heeft het net zo goed verdiend.
"ONS TWEEDE MA"!!!



Bijna op het laatst werden er (ook voor ons een verrassing) door de achter- en neefjes en nichtjes een roos uitgedeeld .

Dit was zo schattig. De jongens (2 nog met mama erbij en ze hebben het de hele avodn top gedaan ) gaven hun roos aan ma en de meiskes gaven ze dan aan paps.
Er zat een kaartje bij en wie kon had er wat opgeschreven, zooooo lief.




En toen was het echt voorbij. Had aan Bianca gevraagd 's-middags om van ons 8en een mooie foto te maken zo bij de versieringen en op ons paasbest.....................
Ja  in alle consternatie vergeten. Dat had ik nog zo graag gewild, omdat het bij een fotograaf niet zo gemakkelijk gaat met tante Ankie en met paps nu.
Maar ben al superblij met deze mooie foto, waar we allemaal lachend opstaan, maar vanbinnen.........

Het belangrijkste is dat ze en wij van deze dagen genoten hebben en waar ik nog een fotoboek van wil maken ter herinnering.

Ooooh jeetje wat hou ik zoveel van jullie 
  






(had op de FCD onze uitnodiging graag met een briefje bij mijn Wens gedaan, maar dat ging niet. Kon wel als cadeautje voor Marco gegeven. Was zo mijn kluts kwijt, dat ik niet eens meer weet wat ik erbij geschreven heb, omdat mijn ma Marco niet alleen graag hoort, maar ook ziet. Daarom heeft ze liever ook de DVD's. Had het leuk gevonden als........ach wie weet...)
 












 
Boekpresentatie Aruba


Zoals ik afsloot met mijn "Varen met Marco" logje, gaan we nog even door. Want er was nog een boekpresentatie van Marco en Raymond Rutting. Een prachtig fotoboek over de mensen en het leven op Aruba!!!

Dus er was nog een kleine wandeling naar boekhandel Scheltema met 4!!! verdiepingen.

We waren nog een beetje te vroeg en we hoorden dat we vanaf kw voor 5 het boek mochten kopen.
Samen met een medefan die alleen afgereisd was een eindje verder gelopen om eerst wat te eten.

Het was ook nog eens kermis in Amsterdam. Tsja dat is letterlijk een heel stukje groter/hoger.

Dat hebben we maar niet gedaan. We zijn naar een kraam gegaan waar ze heerlijke grote dikke frietjes verkochten.
Maar de zakken waren dan ook nog eens XXL. We hebben er heerlijk van gegeten, maar het was echt TE veel van het goede, hihi.



En dan was de tijd aangebroken om HET boek te gaan halen. Vierde verdieping, pfffff, gelukkig waren er roltrappen, want de geest wil wel, maar de beentjes niet meer zo.  
Het was op deze verdieping wel gezellig gemaakt met muziek, danseressen MET veren en zelfs de temperatuur was van Aruba. 



Na mijn boek gekocht te hebben, (kreeg er 1 zonder plastic), ging ik zonder jas in de rij staan om door deze 2 heren te later signeren. 





Zoals je ziet ben ik heeeeeel blij. Toen ik op de foto was gegaan, door een meneer die daar stond om met alle mobieltjes een foto te maken,
zei mijn zussie, "je pakte Marco wel heel goed vast".

Jaaa, zei ik, na het varen had Marco gezegd, misschien zie ik jullie nog bij de boekpresentatie en had het over een knuffel.

Het was nog niet de knuffel die ik in gedachte heb, maar toen ik hem zo eens even steviger vastpakte, keek hij wel en zei dacht ik "zoooo".
Ja, zei ik, dat is die knuffel van vanmiddag. Denk ik of zoiets in die trant.

Ach ja, weet niet wat ik op dat moment dacht en waarom ik het op dat  moment deed.
Maar ik DEED het wel. 

Zoooo blij, want dit was de eerste keer dat ik iets kon laten sigeren en nu wachten tot vrijdag, want dan moet DE cd "Thuis" geleverd  worden en dan kan ik ook eindelijk zaterdag deze cd  laten signeren.
Zien we Marco weer, want de meiskes willen mee.

Dus Marco, mocht je dit tussen alle drukte/repeteren door lezen,  je mag me best een knuffel terug geven 

Maar goed, alle gekheid op een stokkie, hihi. Toen ik terug liep zag ik rechts in een hoekje Nathalie zitten en op de boot had ik er geen erg in.
zei tegen Esmeralda, zou ik het durven.
Er was nog iemand die het gevraagd had zei ze. Oke, dan maar mijn stoute schoenen aangetrokken (soms kan ik ze vinden) en vroeg aan de jongeman die erbij stond of Nathalie misschien met me op de foto wilde.

Hij ging het vragen, ze keek naar me en jaaaa, natuulijk. Het is echt een mooie foto geworden.
En daarna vroeg ze of zij nog met Evy en Irina op de foto mocht. Ja natuuuuuurlijk. 
Dit is zo speciaal, Eerst Marco en nu Nathalie. Je bent ook zo lief. 
Deze vind ik ook supermooi geworden.

De drempel wordt iedere keer een beetje lager wat foto's betreft, dus...



Toen ik in de rij stond te wachten, zag ik ineens een bekend koppie!!! Ik wist dat ze er ook ging zijn, maar of ik ze zou zien.
Stuurde haar een berichtje, maar dacht dat hoort ze toch niet met alle mensen en geluiden.
Nou het berichtje was amper weg of ze draaide zich al om. Zoooo leuk Lisanne om je blije gezichtje weer te zien. En te (zonder zakdoek hoor)

En daarna nog de  en natuurlijk DE . Gezellig dat je er er was met je mams.
Jullie zijn lieverds en ben blij dat het met je enkel de goede kant op gaat en je passie weer kan gaan uitoefenen. Stapje voor stapje. 




Het was heel gezellig, maar het was nu toch wel tijd om richting station te gaan.
De trein van half 7 gingen we niet meer redden dus werd het die van 5 over 7.
Er stond al een trein te wachten, die bleef maar staan en gingen maar vragen of het de trein was naar Goes.
JA!!
Oeps dan maar snel instappen anders wordt het nog later. Omdat er een meneer zo lief was om elders te gaan zitten konden we lekker met zn viertjes bij elkaar zitten.

Na een tijdje werd er wat omgeroepen in de trein, maar ja met al ons gekwebbel hadden we het niet goed gehoord.
Oke goed het is nog in het Engels. Nou, dat was ook geen succes, tot er omgeroepen werd dat de laatste coupes eraf gingen en we moesten verzitten.
Oooooh, snel onze jassen en tassen gepakt en uitgestapt om een paar coupes verder weer in te stappen.
Het was ondertussen ook wel een heel stuk rustiger geworden in de trein.

Wat was het gezellig en wat hebben we gelachen tot de slappe lach toe. Met een floesje (pluisje) van een trui en die proberen naar elkaar toe te blazen.
Gelukkig was het geen stilte coupe.

Irina klaagde wat van haar buik en we wilden haar toch een beetje laten lachen. 
Maar wat was het punt, daar door ging het ineens wat beter met haar. Door het lachen ging ze wat naar voor zitten en prrrrrrt. Er ontsnapte wat.......en dat luchtte op.
En die lucht kwam heeeerlijk in onze neuzen. Het was niet de laatste en door al dat lachen begon Evy ook nog eens.

Jeetje wat hebben we gelachen, alles deed er pijn van. 



Na ons ritje in de trein (waar ik voor de photohunt nog een woonerf op de foto kon zetten), was het weer in de auto naar Hulst.

Wat een lange dag, maar wat hebben we genoten.

In het bezit van mooie herinneringen, foto's EN een mooi, groot, dik gesigneerd boek met prachtige foto's, waar ik hieronder een paar heb uitgekozen, wat niet makkelijk was.
De eerste zijn van Raymond en de onderste van Marco. 







Dit boek ligt in de kamer en zo dat er altijd in gekeken kan worden. Niet alleen voor de mooie foto's, maar ook als inspiratie.

Dank jullie wel!!!





 
Varen met Marco!!!


Jaja, ik weet het ben een beetje later, maar beter laat dan nooit.

Eer ik alle foto's beetje op rij had (en mis er nog, staan bij ons Es op toestel) EN we hadden het komende weekend nog een feestje. De ..........moesten nog op de i gezet. Alle versiersels, maar daar komt ook nog een logje over hoor. Want mams en ook paps en wij allemaal hebben zo genoten!!!

Maar nu terug naar woensdag 25 oktober 2017!!! Door een communicatiefout hadden de scholen in Zeeuws-Vlaanderen vakantie, dus dat was makkelijk.
Alleen konden we niet uitslapen. 7 uur uit bed (ikke iets eerder) en alles bij elkaar zetten koeltas met de bammetjes drinken lekkere koeken en snoepjes. 
Het leek wel of we gingen een hele dag weg. Oh ja, dat was ook zo .

Ivo kon die dag niet vrij krijgen dus ging mijn zussie mee, gezelluuuug!!!

Iets voor achten zijn we weggereden eerst naar station Goes en dat is ongeveer 45 minuutjes rijden.
Dan zijn we nog op tijd voor de trein van 9.15 uur. Maar ja, dat parkeren he. We konden de gratis parkeren niet vinden en omdat de trein niet op ons wacht hebben we dan toch maar betaald.

Esmeralda kent de weg naar Goes ivm tante Ankie die er wel eens moet zijn, maar onze Mona gaf een andere weg en had ze haar bekende weg gereden, hadden we dus gewoon bij die gratis parkeerplekken gekomen. Er was een nieuwe afrit en die hebben we genomen.

Nu ja, weten we dat voor de volgende keer 

Voor ons was het al heeeeel lang geleden dat we met de trein gegaan zijn en dan was het volgens mij nog via Vlissingen.
Voor ons meiskes was het wel de eerste keer. Wat was het spannend, maar Imke was er ook om ons op weg te helpen. Later stapte Corine ook nog in.



Na 2 uur en 3 kwartier in de trein gezeten te hebben kwamen we aan in Amsterdam.
Bovenste foto's zijn van heenweg en onderste terug. Vind het meevallen na zo'n lang dagje. 

Dan zijn we nog met de tram naar Waterlooplein gereden. Hebben we dat ook gelijk gehad.
Ondertussen wordt het steeds spannender en dat was het al voor ons. Geraken we er wel, hihi.



En ja hoor, Na nog een kleine wandeling kwamen we op de echte plek van bestemming. Een paar fans stonden al te wachten, alleen kwamen we er gelukkig achter dat we aan de verkeerde kant van de gracht stonden.
Daar zagen we dat er nog meer gelukkigen stonden te wachten, de fanclub incluis.
We kregen allemaal een sticker met onze naam, die van Ivo mocht ik bewaren, alleen had in mijn mail naar de fanclub de naam van mijn zussie vergeten op te geven. 

DUS kreeg zij een sticker met........."zussie".......... Geweldig 

We zouden nog een meisje onder onze hoede nemen, maar omdat er een paar niet waren , mocht haar moeder alsnog mee. Een geluk bij een ongeluk dus.

En dan was het wachten op "the man himself".  En als hij er dan aankomt weet je eigenlijk niet wat te doen, dus hou je je maar netjes in. 

Voor we aan boord gingen mochten we allemaal eerst op de foto. Had aan Evy en Irina gevraagd of ze weer apart op de foto gingen. En dat gingen ze ook, maar Toen Evy op de foto was gegaan vroeg marco of ze nog even wilde wachten. 
Want.............hij wilde nog met allebei op de foto . Dit vonden we zo leuk.




Het zijn mooie foto's geworden, waar een super herinnering aan vast zit!!!


Heb deze 2 foto's ook, want Irina staat zo mooi voor het raam naar buiten te kijken 


Wat was het gezellig met de hapjes de drankjes en niet te vergeten de gezellige babbel  met andere fans. 
Toch af en toe eens naar buiten kijken, want dat was ook de moeite waard hadden ze gezegd.
DAT is ook wel zo, maar je houdt toch met 1 oog in de gaten waar Marco zich bevindt.  
En wat zou ik(we) op zulke momenten wat meer durven praten, vragen  gewoon iets leuks of liefs willen zeggen. Of die selfie die anderen gewoon vragen EN doen. 
Net zoals nog steeds die knuffel 



Tussen het gluren door heb ik nog wel een paar mooie foto's gemaakt


En jaaaaa, dan was het moment aangekomen....Marco stond bij ons en konden Evy en Irina hun tekening geven die ze gemaakt hadden. Was alleen een beetje dom geweest en had er beter een elastiekje om gedaan ipv plakband.
Marco wilde ze niet stuk maken en en heeft ze zo meegenomen. Natuurlijk nog even met Marco op de foto.
Wat zij (en ik) nu nog steeds jammer vinden is dat we de reactie van Marco niet gezien hebben met het zien vd tekeningen 

Zelf had ik nog een Italiaans wijntje en een (Hulster) Vesting notenmix mee. Hoop nu maar dat de wijn goed is. Aan zijn reactie te zien volgens mij wel. Had nog gevraagd naar dat bepaalde wijnhuis, maar dat hadden ze niet. Bij wijn hoort iets lekkers  en je hebt best veel mixen, maar dacht Hulst is een vestingstad, dus zei: "doet u die maar"!! 
Had over de wijn kunnen babbelen, maar ja dat doe ik dan weer niet, of over "Thuis"..........
Heb ook onze SIR shirtjes laten signeren. Alleen Esmeralda heeft de foto's nog op haar fototoestel staan. En van het uitpakken vd cadeuatjes was ze vergeten.
Was vast ook haar kluts kwijt. . Dit was de eerste keer Echt dichtbij. Naast de foto's dan natuurlijk, hihi.

Met deze foto's ben ik dan ook superblij. 



Esmeralda had bij haar uit de winkel ook nog wat streek lekkernijen meegenomen, maar ze had in de doos niet alleen haar naam er in geschreven. Ze had er ook in vermeld dat het voor het hele gezin was 
Zeeuwse koekjes en Belgische babbeluten, haha. Heerlijk om op te sabbelen.


Heb er een mooie fotocollage van kunnen maken.


Hoop dat het jullie allemaal gesmaakt heeft.



Nog een paar laatste foto's en toen ik de foto linksboven voorbij zag komen, dacht ik "oh ja, die had ik ook nog bij", maar ja dat was te laat.

Wat was het leuk gezellig en speciaal om dit een keer op speciale uitnodiging van Marco mee te mogen maken. 

Nogmaals dankjewel daarvoor Marco.

Nathalie dankjewel voor het leuke live filmpje als herinnering en het was allemaal super geregeld. 
TOP    



ps. en we gaan nog niet naar huis, er is nog een boekwinkel in de buurt waar we naar toe willen..........
en ben ik nog iets vergeten of er komt toch nog een foto, doen we het later nog ff erbij zetten.







 
VOOR JOU!!!!


Jeetje, wat een prachtig nummer weer, waar er voor ieder wel herkenning in zit. En staat nu dus ook weer op repeat!!! 

Hou het dus ook niet droog bij dit nummer. 

Het 3e pareltje van de cd "Thuis"  waar we nog een paar weekjes geduld voor moeten hebben.

Wat zijn we benieuwd 

Heb nog andere dingen te doen hier, maar wilde toch even snel een logje over maken.
  








ps. gisteren luisterde ik ,tijdens het doen van de was, op mijn telefoon naar Marco en net als vorige week werd de muziek even op pauze gezet. 
Toeval of misschien toch een teken   


 
Header zelf gemaakt!!!


Wat ben ik trots op mezelf. 

Weer een header zelf gemaakt. Is nog niet precies, maar dat komt vast nog wel. Hoop ik, hihi.







Jaaa nog een lief achterneefje!!!


Het is al eventjes geleden, maar mag met trots laten weten dat 18 oktober 2017 om 20.18 uur weer een lief klein achterneefje geboren is!!!!!! 


ONZE KLEINE
 
JAAP!!!

 


Wat was het spannend EN een paar weekjes te vroeg. Heb ook gelijk een kaarsje aangestoken. En dan maar wachten op het verlossende bericht 
Maar alles was gelukkig goed. 

Wat ben ik trots op mijn nichtje Jessica en haar man Arjan.

En omdat ze van vosjes houdt ben ik flink gaan zoeken en jaaaaa. Deze afbeelding was perfect om ze al te feliciteren. 




Wat zijn we blij met dit kleine wondertje erbij .

Het is inderdaad zoals je zei, liefde op het eerste gezicht 

Iets leuks hebben we al gevonden en hoop dat jullie het leuk gaan vinden en zeker Jaap.
Wat Irina een schattige naam vindt. 

Dus tot gauw.............

 



 
 



 
Een Gouden Paar!!!
 



Jaaaa, vandaag is het een hele speciale dag,

onze lieve paps en mams zijn 50 jaar Getrouwd!!!!


ONS GOUDEN PAAR


 


Zoals het vroeger ging trouwden jullie voor de gemeente 24 oktober en gingen jullie elk weer naar jullie eigen thuis.
Tot de dag van vandaag waar jullie 50 jaar geleden in de kerk elkaar het ja-woord gaven.
Vanaf deze dag mochten jullie samenwonen in jullie kleine paradijsje.
Ons thuis.



Nu 50 jaar later met een  van
goud.
Nog steeds in jullie klein paradijsje, waar ik zo van  hoop dat jullie nog heel lang samen!!! kunnen wonen.


Samen met tante Ankie.
Voor haar is het ook een beetje feest, want ze kent jullie ook al meer dan 50 jaar, doordat ze ons mams in het ziekenhuis leerde kennen en het klikte. En (door omstandigheden) woont ze ook al 50 jaar bij jullie in.
Voor mijn zussie en mij is ze als een tweede moeder. 
Je hoort er gewoon bij!!!




Wat hou ik en wij allemaal zielsveel van jullie en wat ons betreft mogen er nog eens 50 jaar bij!!!




GEFELICITEERD!!!

We gaan er vandaag en zeker ook morgen, twee hele mooie dagen van maken. Waar we met veel liefde en plezier aan terugdenken. Als een mooie herinnering.


 


 


   

ps. bij paps longen stabiel, maar het andere helaas niet. Morgen spannend wat de dokters aan medicijnen kunnen geven.
Elke dag is er 1.............. 


 
 
Fanclubdag 2017 !!!




Zoooo jammer HET weekend van het jaar is weer al voorbij. Heb eerst alle foto's bij elkaar gezocht en het huishoudelijke werk dat was blijven liggen van voor weekend een beetje ingehaald. .

Dit jaar hadden we gelukkig geen pech met de auto en zijn we met ong. een half uurtje vertraging rond kwart voor 10 weggereden.

De planning was eerst naar Alkmaar(klein Amsterdam) te rijden om iig de rondvaart te doen die vorig jaar niet lukte. .

Wat mooi is Alkmaar met zijn mooie gebouwen, nauwe straatjes met winkeltjes. 
En de rondvaart met 22 bruggetjes, waar we bij 1 toch wel flink moesten bukken anders was het ​.


Na de rondvaart wilde ik nog graag bij De Witte Markies gaan kijken. Spannend vond ik het wel, want zag Mary Borsato achter in de bruidswinkel lopen. 

Oooh, wat ga ik nu doen. En wat een schijterd ben ik dan eigenlijk dat ik niet gewoon binnen durf te stappen.
Ivo had gelukkig zijn stoute schoenen aan en is naar binnen gestapt. 

Toen hoorde ik wat en keek de winkel binnen.............. ze kwam op me af gelopen met haar armen wijd en kreeg me daar een flinke knuffel.

Wat waren we welkom en mochten gelukkig ook gebruik maken vh toilet. Want dat is met zo'n lange dag wel nodig. Zeker Irina moest nodig en ik sleep ze dan nog mee. 

Mary vroeg of we wat wilden drinken en Ivo wilde wel thee, tsja dan nam ik nog koffie en Evy en Irina kregen caprisonne EN nog een zakje met lekkere koekjes. 
Toen zag Mary hun knuffelhondjes. Aaah julie houden van knuffels, dan heb ik nog wat voor jullie.

2 heeele mooooie beertjes in een trouwjurkje. Wat zijn ze er (nog) blij mee. Ze zijn echt schattig.

Na zo een tijdje gezellig gezeten te hebben zijn we natuuuurlijk nog op de foto gegaan.
Mary wist daar het goede plekje voor. 

Nogmaals dankjewel voor je gastvrijheid en je hartelijkheid(en de beertjes). Wat ben je lief. 

Daarna snel naar de auto en Hotel Zuiderduin.

In het hotel hebben we ons snel omgekleed om naar het restaurant te gaan, waar we veel bekende gezichten zagen.
Annelies Stefan Neske Anjo........en nog veel meer. Heb Anja van Wijk en Jennifer nog gesproken en Anja vd Daele maar ja gene fottoo. 

Maar veel tijd om te kletsen hadden we niet, want we waren al een beetje laat.
Denk dat het rond half 6 was en om half 7 gingen de deuren open voor DE Borsato Bingo!!!

Daar zagen we onze bekende Borsaties weer. Ben met een aantal vergeten op de foto te gaan dus dat moeten we ergens een x inhalen natuurlijk.
Gelukkig hadden sommige er wel erg in. (Lisanne, Marielle en natuurlijk ons Bianca (VK)

Ben zo blij dat er zulke dagen bestaan dat we elkaar eens kunnen zien een  en een  en natuurlijk de bekende !!!

In de enveloppen hadden we nog prijs. 2 boekenleggers en een pizzasnijder. 

En tsja dan ging het beginnen. Eerst de Pubquiz. Pffff, zo erg dat het antwoord soms niet van je tong wil vallen. 

Er gebeurde vanalles. Papiertjes onder stoelen en tafels en  in de zaal en een dobbelsteen. Degenen die hem na het liedje nog hadden mochten op podium.
Met het gegooide nummer vd steen en de ballon had ook wat gewonnen.

De tijd en de nummertjes verstreken. Wat was het leuk gezellig, wat hebben we gelachen!!!!!!!

Dan was de laatste ronde aangebroken. De liedjesbingo......... Dat ging bij mij niet zo super, maar bij Evy wel.
Op een gegeven moment zei ze, ik moet er nog 1!!!! Ze had het nog maar net gezegd of daar kwam HAAR nummer. 
Ik heb bingo zei ze. Ja dan mag je roepen, maar ja dat hoorden ze niet. Dus werd er langs alle kanten geroepen en gewezen. Evy had een rondje in de Porsche gewonnen!!!

Pfff jeetje wat was ze zenuwachtig en een beetje emotioneel. Want ja je mag naar het podium. Ben met haar meegelopen.
Ons voorgesteld aan Ben en daar sta je dan. Alles weet ik er niet meer van. Wel de belangrijkste en wat ik heeeel leuk vond, was dat Marco zei dat Evy nog een zusje had.
Ja dat klopt, Irina en ze zit daar. Ze mocht ook op het podium komen. Tsja en wat nu, zei Marco. Evy wilde niet alleen (en mag misschien ook niet) en zoveel passen er niet in de auto.

Toen zei Marco ineens de MAGISCHE WOORDEN: JULLIE MOGEN MET Z'N DRIETJES MEE GAAN VAREN!!!!!!!!!!

Ik weet dat ik mijn meiskes nog vast pakte, maar volgens mij heb ik daarna niks meer gezegd. 
Kan me even niks herinneren , mocht nog mijn e-mail adres noteren en dan zijn we shakie weer naar ons plekje gegaan 

Het heeft even geduurd voor dit alles gezakt was. 

Ivo had geen foto's gemaakt, maar gelukkig ons lief Biancaatje wel. Ja, als je goeie connecties hebt. 
Nogmaals dankjewel!!!






Na de bingo mochten we allemaal nog met onze Marco op de foto. Evy en Irina hadden al besloten dat ze apart op de foto wilden.
Ik had ook al een gedacht. Maar of ik het durfde was een tweede. De knuffel die ik tijdens de Workshop wilde geven kwam ook niet....



Toen was het moment daar, oke........pfffff. Ben naast Marco gaan staan en heb eerst netjes dankjewel gezegd, wat ik wrs op het podium in alle consternatie vergeten was, En kreeg "Graag gedaan", als antwoord terug.

Was ik het toch bijna vergeten, oh ja, mijn linkerarm hoort er ook bij en die heb ik snel nog rond hem geslagen.
En jaaaaa, gelukt.

Wat zijn ze allemaal mooi geworden, zeker ook van Evy en Irina . Zo top dat ze dit nu durfden. 

Die nacht heb ik niet zo goed geslapen, was net zo'n knipperlicht. Wel, niet, wel , niet.
En hoe dat nu kwam................de rest heeft gelukkig wel goed geslapen.

Want we kregen nog de Fanclubdag!!!!!

Na nog het ontbijt, strand en uitchecken, waren we dit jaar wel op tijd voor de opening.

Dat was zeker leuk, omdat we ervoor naar Almere gereden zijn. Gelukkig dat Ivo wilde rijden. Hij is af en toe wel een schat hoor. 




Maar niet alleen de opening, er werd ook gedanst voor een Flashmob.

Eerst oefenen en dan naar de markt voor het echie. Spannend hoor om te doen of je van niks weet.



Eerst de speciale opening met de Olympische vlam 





En dan onze flashmob. Wat was het leuk die dag. We hadden het niet alleen van het ........

Ben blij dat we hieraan mee mochten en konden doen. Had het niet willen missen en zou het zo weer overdoen. 




Toen het klaar was wilden we eerst nog naar de wc bij ...dat ik het niet meer weet. Als je het zegt dat zeg ik, aaah jaaa.
Daar zaten er nog een paar fans wat te drinken en Nathalie was er natuurlijk ook.
Ja dit is nu een uitgesproken kans, maar ja.........dat ben ik weer ten voeten uit.
Pas toen we vh toilet kwamen kwam ze alleen naar binnen. Goh, zei ik, mag ik je wat vragen. Mag ik met de spil van alles op de foto.
Maar natuuuurlijk. En Evy wilde ook. Irina zat nog lekker bij d'r pappa.

Ben er super blij mee. Bedankt Nathalie. 





Dan weer het tripje naar huis met de overgebleven bammetjes en nog wat andere lekkere dingen  en een goed gevoel.
Afwachtend hoe het ging worden. En idd het eindresultaat mag er zijn. We hebben het allemaal toppie gedaan. 


ps. had voor mezelf nog een instructiebriefje geschreven wanneer ik wat moest doen, goed he.



Deze dag was er ook een expositie met foto's die fans hadden ingestuurd met als thema alles wat met Marco te maken heeft. Deze werden door Marco EN jawel de William Rutten beoordeeld. De winnaar kreeg een dagje met Marco en tips krijgen wat fotografie betreft. Zooo leuk dat dit gedaan werd.
Ook was er nog een publieksprijs en wij wilden natuurlijk ook even gaan kijken. Ivo begon me ineens te roepen, want was weer niet snel genoeg.
En wat zagen we: mijn foto hoorde ook bij de 35 die uitgekozen waren om te beoordelen!!!
Zo super he. Ivo heeft denk ik wel een foto alleen van mijn foto, maar ik heb er een selfie van gemaakt. Excuses er al voor. Het was namelijk al bijna het einde van een enerverend weekend en zie er daarom niet echt florisant meer uit .
Dan voel ik me best wel trots. Zou idd leuk zijn om dit als hobby te gaan doen. 
Alleen kan het nu alleen nog maar met mijn mobiel. Wil nog een speciale tattoo dus nog even doorsparen.

Maar we vonden dit zooooo gaaf. 



Tijdens de fcd hadden we ook nog enveloppen gekocht. Wilde eerst 5, maar dacht acht doe er 10. Kunnen ze ieder 5 enveloppen openmaken.
Daar hadden we ook nog prijs, nog een boekenlegger, een mooie ketting met Marco EN............................

VAREN MET MARCO!!!!!!!

Zo super, nu kunnen we toch met 4. Wrs kan Ivo niet, maar dan mag lekker mn zussie mee. .
Dit is toch niet te bevatten. Net als in het liedje van Marco, "Zomaar". Ik heb vast iets goed gedaan, dat ik(we) dit verdien(en). 

Zo was de FCD 2017 weeral voorbij met een heleboel lieve woorden knufs en  en natuurlijk de . Glittertattoos en prachtig geschminkt. Mary nog gezien met lieve woorden over Evy bij de bingo.

En met een nieuw nummer rijker "18 jaar". Geweldig!!!!!





Na dit prachtige nummer



Wat gaat de hele cd ons dan wel niet geven, nog ff geduld daarvoor. 

In het hotel nog heerlijk gegeten en met een blij gelukkig gevoel eerst nog een keertje naar het strand, omdat het zaterdag te laat was.





Mocht ik wat vergeten zijn, behalve een paar foto's die ik zeker een volgende keer wil inhalen, komt dat nog wel, of niet, hihi.
In de auto zijn er gelukkig maar 3 nog ff ingedut, het was pas maandag toen we op bed lagen. Dat was dus echt en kort nachtje als er nog naar school gegaan moet worden.

Het was weer een geweldig weekend. weer wat positieve energie opdoen, gewoon lekker lachen. sommige dingen even vergeten.

DANKJEWEL MARCO, FANCLUB EN ALLE VRIJWILLIGERS, JULLIE HEBBEN HET WEER SUPER GEDAAN!!!    

Heel veel liefs tot woensdag en iig hoop ik tot volgend jaar!!!


ps. woensdag is ook de uitslag van de foto's en scan van paps,  dat het meevalt.
En 27 oktober zijn ma en pa 50 jaar getrouwd, zaterdag met de familie heerlijk uit eten.












 
"Volg je hart
Al doet het pijn"