Welkomsttekst
Hoi,

Leuk dat je op mijn weblogje bent. Hopelijk vind je het leuk en laat je een berichtje achter.ļæ½(typing)

Groetjes

mamaJootje
Jolanda


 
Profiel
Naam: Jolanda Dobbelaar
Leeftijd: 49 jaar
Uitgebreid profiel
Irina en Evy met Marco's foto!!!

 
Vootje van Jootje
(grouphug)
papa Ivo
(hearts)



onze schaakkampioen:-)
Geweldig "MOOI"
(disco)

Wat ben ik blij dat ik dit heb.

Dank je wel Anja en Miranda en
de Fanclub nu kan het
op mijn logje gezet.
Zo leuk (hearteyes)





 
WEBLOG VD MAAND!!!!!


(hyper) en trots (knipoog)


Ben zo blij met deze lieve
woorden.
Djw Marco en Tifosi.
(heartbounce)




 
Nieuwsbrief WVDM!!!
(hello)


zo leuk om te lezen
(swinging) (tekenhart)


 
IN DE SCHIJNWERPER!!!
18 november 2015!!! (hyper)
IN DE SCHIJNWERPER 2
(flirt)
Jaaa, in de schijnwerper. Komt 
op een goed moment.

13-4-2016 (hearteyes)
Schijnwerper 1-3-17 :-))
(hyper) en ik kreeg het
warm tegelijk. Zo onverwacht,
super.
En op een goed moment(hearteyes)
Dankjewel Marco (mb_hartjes)

ben (heartbounce)stikke blij dat we erbij
kunnen zijn. 
(k)

 
Nieuws van Marco
18 januari begint de 20ste editie van De Vrienden van Amstel LIVE! Ik heb er zin in! Ga ik jou daar zien? Groetjes, Marco
Reacties van Marco
19-06-2014



19-11-2014

 
Marco's reactie Sky!

Mijn (heartbounce) maakte een sprongetje
Klokje
Plekje voor Tygo!
25-4-2005*=26-4-2005+

25 april wordt Tygo 12 jaar!!
De grote broer van Evy en Irina. Ben nu al een tijdje aan het loggen en denk dat ik hem nu hier wel een plekje kan geven.
Er staan ook foto's in huis en heb ook een map vol, samen met zijn spulletjes van  in het ziekenhuis. Op kaartjes teken ik altijd een hartje bij onze namen. Tygo hoort er gewoon bij.


    Als er een vlindertje bij ons blijft vliegen denk ik altijd dat het Tygo is die even bij ons wil zijn.                                                                                         
Daarom betekenen "Alleen" en "verlies"ook veel voor mij.
En "Kleine Oneindigheid" 
We zullen je nooit vergeten ons lief klein sterk mannetje!!!!
 (heartbounce) 

 
 tante Ankie had deze al geborduurd. Lag al klaar alleen de naam nog en geboortedatum. Hangt in de kamer!!

 
Plekje voor mit en pit
Wat moeilijk was het om afscheid te nemen van jullie. 91 jaren. Gelukkig mochten jullie Evy en Irina nog zien(23 jan.geboren). Was uitgerekend op 10 maart en toen is onze lieve pit(opa) heengegaan. Zijn wens was om voor mit(oma) te gaan, want hij wist dat hij zonder haar het niet redden zou. Dat is gebeurd. Mit mocht Evy en Irina nog even vasthouden. Geweldig vond ze dat. Samen nog op de foto, 4 generaties. En 5 maanden na pit heeft ons mitje ons verlaten. Een paar dagen voor het huwelijk van DaniĆ«lla, 'n andere kleindochter. Gelukkig kon de uitvaart zo geregeld worden dat er nog een dag tussenzat om het 'n beetje te verwerken.  Het was wel beter zo, maar het verdriet is er. Wel hebben we een heleboel mooie herrinneringen. Het logeren, fietsen, de Kerst en gewoon het samen zijn en het knuffelen dat je graag met de kleinkinderen deed. (grouphug)
Het elke dag samen de stad in komen en dan bij ma nog een bakje koffie doen. Mijn ma mist mit nog elke dag. Haar ma, haar praatpaaltje was ze kwijt. Het heeft lang geduurd, maar kan nu beter naar de foto kijken. 


Mis jullie ook nog steeds heel veel en zou jullie zo graag nog een knuffel willen geven.
liefs  (hearts)

 
Foto album
Laatste Reacties
Meid, wat is dit toch... 16:45
 Sterkte lieve Jolanda! 12:44
Knuffff lieverd, het... 10:37
Mooie foto en gedicht.... 20:17
Oooooh Jolanda, Waarom... 18:57
Kippenvel bij je... 13:48
Hoi Jolanda Wat een mooie... 22:24
Wat een ontzettend nare... 16:51
Wat een heftige periode... 10:20
Lieve Jolanda, Wat een... 11:47
Ach Jolanda, wat heftig!... 10:13
Gecondoleerd Jolanda en... 21:31
Ach lieve Jolanda,... 16:47
Gecondoleerd en heel veel... 17:49
Heel veel sterkte Jolanda... 17:14
Wat een verdrietig... 14:47
Ach nee toch. Wat... 14:38
Heel veel sterkte in deze... 14:07
Jolanda, gecondoleerd en... 10:27
Gecondoleerd en heel veel... 10:08
heel veel sterkte en... 09:57
Lieve Jolanda Ik heb heel... 01:14
Via deze weg wil ik jou... 17:01
Lieve Jolanda, Natuurlijk... 09:35
Hallo Jolanda Ben... 21:45
... 18:32
... 18:16
Wat een heftig nieuws.... 17:13
Heel heftig Jolanda dat... 21:16
Heel begrijpelijk lieve... 18:46
Wat vind ik het dapper... 17:13
Heel heel veel sterkte... 13:55
Jolanda het is een... 12:11
Wat een vervelende log,... 11:40
Haha Jolanda, wat een... 18:56
Mooie fotos en thuis is... 17:06
Hoi Jolanda Leuk... 10:56
Wat moet dat bijzonder... 01:24
Hoi Jolanda Leuke... 19:27
Hey Jolanda Gelukkig dat... 19:01
Mooi verslag van een hele... 11:34
Hoi Jolanda, ik schrijf... 11:26
Heel mooi! 18:41
Prachtig verwoord jolanda. 17:01
Dit mooie logje is een... 23:26
Wat een leuke log met... 14:11
Het is een prachtig... 15:30
Wat een leuk verslagje!... 12:33
Wat een gezellige dag!... 09:17
Wat een geweldige log heb... 19:41
 
Laatste 100
Mijn laatste reacties
Alsnog gefeliciteerd....
19:44, 31 dec 2017
Lieve Anja, Sorry dat ik...
00:15, 6 dec 2017
...
00:45, 25 nov 2017
Marco en John hebben het...
00:36, 25 nov 2017
Hoi Neske, Wat heb je het...
00:31, 25 nov 2017
Hoi hoi Maria, Leuk dat...
01:04, 20 nov 2017
Dit mooie logje is een...
23:26, 16 nov 2017
Wat heb je het weer zo...
11:50, 16 nov 2017
Zo leuk he, wij gaan naar...
11:48, 16 nov 2017
En verdiend LIsanne....
11:47, 16 nov 2017
Beste weeklog 8-3-15 op 1!!

Hoelang zou dit zijn;-) xx
FCD 2015 Welkom van Marco
FCD 2015 Ali en Marco, Sexy als ik dans;-)

 
FCD 2015 Je bent het beste wat ik ooit had..

 
Jada was er een beetje bij :-)
Zie Marco ook genieten!
Archief
Bezoekers
Op dit moment is er 1 Borsatolover ;
en 1 gast Borsatolover .
Kalender
Januari 2018
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      
Zoeken
E-mail alert
GASTENBOEK
WELKOM IN MIJN GASTENBOEK 




Zou het leuk vinden als jullie een berichtje achter zouden laten





 
Mis je
lieve paps,



Wat hou ik van je 


 
Verdriet
Hey loggertjes,

Had een tijdje terug in een logje geschreven dat ik hier wat minder te vinden zou zijn.

Nu zeker, want op 26 december is ons lieve paps en opi overleden. 
Het ging ineens heel snel.

Dit wilde ik jullie even laten weten. 
Ik heb altijd geweten dat ik heel veel van je hou maar dit gedichtje kon ik momenteel vinden dat mijn gevoel omschrijft. 
Ondanks dat we wisten dat paps zou gaan is het echt heel snel gegaan en dat zeiden ze ook op de afdeling.

Mijn verstand zegt idd het is goed Zo, maar mijn  wil je nog niet kwijt.

Ons meiskes hebben het moeilijk, maar probeer ze te troosten met veel knuffels. Zeg dat t goed is en over alles te praten en als het kan antwoorden te geven.

Het échte afscheid is woensdag pas pfff. Maar komt goed. Denk dat het heel mooi gaat zijn. 

Bij deze ieder een goeie jaarwisseling en de beste wensen alvast voor 2018!!!.

Wanneer weet ik niet precies, maar hoop jullie in het nieuwe jaar weer te lezen EN te zien.








 
wat kan ik zeggen......


Hoi allemaal,

Ondanks dat er misschien iemand is die dit niet leuk vindt, wil ik jullie dit toch even laten weten.

Sommige wisten al dat mijn paps veel ziek is, omdat ik dat ik dat soms in een logje zo door een paar kleine zinnetjes liet weten.
Als je hem zo ziet zitten zou je het niet zeggen.

Afgelopen week is er een scan gemaakt van zijn hoofd en helaas groeit dat stomme ding zo snel.

En wat een moeilijke beslissing moest er nu gemaakt worden. Ongeveer 3 maanden zegt de dokter.
Nu heeft hij sinds woensdag een mooie kamer op de Meander afdeling van een verzorgingshuis gelukkig hier vlakbij.

Elke dag ga ik met ons meiskes even langs. Wat hebben zij het er ook moeilijk mee.
Even er gewoon zijn en zien hoe hij opfleurt als hij ze (en ons) ziet. Heb gister een mooie foto van Evy en Irina bij hem op de kamer gezet.
Zoooo wat was ie blij. Want zoals paps vroeger babbelde, grapjes maakte en gewoon zoals ie was is ie helaas niet meer.

Zolang het nog kan een dikke kus en een knuffel en ik geef altijd een buikschuifknuffel.

Ook andere familie komt elke dag even langs. Want ja de dagen duren nu zo lang.
Tv kan ie kijken en 's-morgens komt er een vrijwilliger om even gezellig bij hem te zitten en iets te ondernemen.

Jeetje, wat is dit moeilijk op te schrijven en de woorden te zoeken. 

Gelukkig hebben we pas nog julie 50 jarig huwelijk kunnen vieren. Wat hebben jullie en wij genoten. Dat heb ik ook nog kunnen delen.......

Heb met mn zussie nog kunnen genieten in Nijmegen, toen we daarvoor een appje hadden gekregen dat je in het ziekenhuis lag, maar het was allemaal in orde nu.
Ze konden je in de gaten houden.

Net als nu. Wat wordt je goed verzorgd en wat zijn ze lief voor je. Ze kunnen je dag EN nacht in de gaten houden en zorgen dat je geen pijn hebt. Het is goed zo, ondanks dat we je graag gewoon THUIS zouden willen hebben.

Elke dag komen we gewoon heerlijk op visite en kunnen we gewoon van elkaar genieten.

Sh.. wat is dit moeilijk.

Daarom schrijf ik dit logje, omdat ik even aan jullie wil laten weten dat ik de komende tijd niet zo veel op de log te vinden zal zijn. Ligt eraan.
1 ding wil ik moet ik sowieso nog doen. En misschien nog van Nijmegen.

Dat was zo super, we zien wel................

Nu eerst ons paps man en opa oom zwager broer     

Wat houden we van je............








 
signeersessie Wilrijk



Ja hoor, eindelijk was 18 november 2017 aangebroken. De dag dat we bij een signeersessie konden zijn.
Mijn eerste cd gesigneerd door Marco .

En op een zaterdag EN nog eens dichtbij. Hoe mooi kan het zijn.

Na ongeveer een half uurtje rijden waren we er. Maar wat een drukte. Tsja vlakbij de Mediamarkt was er ook een Ikea!!!!!!!!!!!!

Gelukkig was er op het parkeerdek nog plaats genoeg en vanaf daar was het niet zo ver meer om in de rij aan te sluiten.
Een meneer vroeg nog of ik al een cd had en er werd dan een sticker op geplakt.

Pfew, nu daar stonden we dan in de rij. Lekker meezingen en kijken of je bekenden zag. En er werden flesjes water aangeboden.

Onderweg ernaartoe hadden we nog even contact met Bianca (VK). Ivo kent de Mediamarkt, omdat hij daar voor zijn werk levert en wilde weten waar we dan precies moesten zijn.

En zoals je ziet hadden we het gevonden en zaten we net als Bianca en Anja eerst op de trap.

Toen werd er ineens gezwaaid.............. het was Maria. Zo leuk, alleen jammer dat we een beetje ver uit elkaar stonden voor een babbeltje.

Na een tijdje kwam de rij boven ons in beweging en wie kwamen daar tevoorschijn...................Biancaatje en Anja!!!! 

Ja, je kunt wel langs alle mensen en hekken lopen, maar of dat geapprecieerd zou worden.
Met wat gebaren en geroep geprobeerd, maar het zal voor een ander keertje zijn.
Ondertussen mochten ze ook al doorlopen.

En toen..........ja kwam onze rij in beweging en kreeg ik in de gaten hoe het in zijn werk ging.

Stapje voor stapje dichterbij en de spanningen kregen bij mij toch wel de overhand......
en waarom eigenlijk. 
Ivo hield de jassen en tassen bij, want hij hoefde niet perse op de foto.

Tsja....en daar sta je dan weer oog in oog met je idool...... en waarom heb je dan koude en trillende handen, terwijl je in je hoofd eigenlijk wel weet dat dat niet nodig is.
En waar je soms wel hele gesprekken kan voeren. 

Maar goed, Marco kijkt naar ons en wat is het dan leuk als er een blik van herkenning is. 
Toch zeker ons meiskes, hihi. Maar er moest eerst op de foto gegaan worden. (die we een paar dagen later op de fb pagina terug konden vinden)

Toen heb ik mijn cd geven en kreeg nog wel over mijn lippen dat het echt een prachtig album is.
Dan draait hij zich om en ziet de truien van Evy en Irina en Marco vond ze mooi.

Ja zei ik, dat zijn nog de truien vd scouting van vanmorgen.

Oooh leuk, zei Marco en vroeg of ze het leuk vonden op de scouting. Met een schuchter ja, een bedankje een gedag en een krabbeltje (door Marco) op Irina haar hoofd, wat ze later verteld, zijn we met een big smile weggegaan. 



Na nog even rondgekeken en de uitgang gezocht te hebben, had Ivo nog even een foto genomen van de aankondiging. 
Hihi, hadden we die iig al.

En nu naar huis, pannenkoeken eten!!!!!!

En wat is de foto mooi geworden 



Ons Gouden feestje!!!


Een tijdje terug had ik een logje gemaakt over ons Gouden Feestje op 28 oktober, maar had er geen erg in dat ook al verander je de datum hij de eerste datum van publiceren onthoudt bij concept.

Toen ik dit logje plaatste stond ie al zo ver dat wrs bijna niemand het heeft kunnen lezen.

Daarom bij deze, mocht je dit alsnog willen doen kun je dat doen met door op de foto te klikken.





ps. net als het logjes wat ik voor deze geschreven heb. pfff. moet daar toch eens erg in hebben 








 
Leuke vooruitzichten!!!


Hoi hoi,

Wat een leuke vooruitzichten hebben we weer. Weer heerlijk genieten van Marco en zijn bandje 

Komende zondag mag ik met mn zussie een paar uurtjes in de auto zitten naar Nijmegen.
Met de goeie muziek gaat dat wel goed komen en zijn de stembandjes al een beetje opgewarmd.

Eerst een zussendagje, wat kijk ik er naar uit en hoop nu deze keer eens echt goed vooraan te staan. 
Dat is me nog nooit gelukt.



Pfff en dan, na een ochtendje van bloed, zweet en tranen en drie email adressen verder, was het me gelukt om 4 kaartjes te bestellen voor het Sportpaleis!!!!
Ondertussen is er iig al 1 concert bijgekomen op vrijdag. Had beter uitgekomen, maar geeft niet.
Nu gaan we lekker op woensdag en heb het aan de school gevraagd en Evy en Irina mogen de dag erna een paar uurtjes later op school komen.
Omdat dit nu niet zo vaak voorkomt. Geweldig he. 



Nog 1 weekje geduld en dan kunnen we gaan genieten en gelukkig nog een weekje de tijd om deze prachtige nieuwe cd te beluisteren en heerlijk mee te bleren, want ja het is de bedoeling om heerlijk mee te kunnen doen.


Dus Marco "see you then"!!!!






 
Ons Gouden feestje!!!


Daar is ie dan. Mijn logje over ons Gouden Bruidspaar!!!

Zoals ik al eerder vertelde, zijn ma en pa 24 oktober eerst voor de gemeente getrouwd en de 27e voor de kerk.
Hoe moet je dit op een uitnodiging zetten, dus hadden we met ma besloten om gewoon de 27e te houden, omdat ze toen ook echt samen onder 1 dak, ons Thuis, gingen wonen.




De uitnodiging had ik nu zelf gemaakt, met goedkeuren van mams natuurlijk. En vind het zo goed gelukt. Ik vond dat het best vrolijk mocht zijn, want ja het is tenslotte een feessie. 


Op de 24e kregen ze van de gemeente een boeket toegestuurd en zelfs nog van pa zijn werk kregen ze een mooi boeket. 


En dan begint de voorpret. Wat is het dan handig dat ons Es sowieso op de woensdag altijd komt. Of een dagje extra. Ma en pa wisten het toch niet.
Eerst de kleur crepepapier uitkiezen en had nog rood liggen, waar ik ook nog wel wat mee kon. En eerst maar meten en op repen knippen.
Gezellig hoor. (en ik al lekker in pyama   )





Samen met ons meiskes  zelf nog slingers gemaakt. En we wilden nog een mooie foto van ons voor eventueel een cadeautje . We hadden wel een idee, maar hoe.
De linkse is het uiteindelijk geworden, maar er zijn er wel een stuk of wat voorafgegaan hoor.  


Van het rode papier had ik bloemetjes gemaakt, maar bovenin had ik ze een stukje ingeknipt. Dan frutselt het zo mooi en de steeltjes waren net iets te lang en deze knipte ik er af.
Gelukkig heb ik ze gewaard, want we konden ze nog goed gebruiken.



Het idee was om witte en gouden bloemetjes te maken en ze dan ergens op te plakken.
Maar op wat. Vroeger maakte we een boog, maar dan zouden we die moeten kopen en hoe zet je die.
Toen dachten we een paar latten. Gelukkig zei Ivo, kijk eens in de garage....
En tadaaaaa. 2 latten van 2.40m. Dat moest wel genoeg zijn. Esmeralda probeerde het halletje bij hun deur te meten, maar iedere keer werd ze betrapt. 
Ze dacht net 2.60 te zien. Oke dan maar, op hoop van zegen!!!!

Die donderdag na het Varen met Marco was ons Es gelukkig vrij, want ja nu was het echt wel tijd om het in elkaar te flansen. Want  theorie en praktijk.



De menukaarten waren ook binnen gekomen dus konden die gevouwen worden. Scheelt in tijd.
En ja er dan maar aan beginnen. We hadden het er zo warm van dat we onze trui maar even uit hadden gedaan.
En idd die rode friemeltjes kwamen mooi van pas en was een mooie aanvulling bij de bloemtjes op de latten.



Tussendoor even een hapje eten en weer door tot ze klaar waren en bij ons op de logerkamer gezet. Samen met de slingers en het Huldeschild natuurlijk. 

Nu wilde ma vrijdag om 14.30 naar de kapper, maar ik had eigenlijk hun auto nodig om al de versieringen naar de binnenstad te brengen.
Tsja, wat nu. 

Nou zei Esmeralda, als je de auto gewoon bij Jolanda zet, dan kunnen ze 's-middags toch al op de koffie komen en hoeven ze niet te wachten tot je terug bent. (want ja Ivo is met onze auto weg en of we die latten erin hadden gekregen.)
Maar de kapper dan. Nou het geluk wil dat ik vrij ben zegt mn zussie. Dan breng ik je toch?

Oke, dat was goed. Pfew, dat was een geluk bij een ongeluk. Dat was al opgelost. 


Dus ja nu is de dag aangebroken, de 27e. Mooi een dag voor het feessie EN een droge dag.
Esmeralda had een paar wijndozen goud ingepakt waar dus mooi die latten in konden staan.


Samen hebben we ook alles in de auto gekregen. De latten moesten wel even met een paar schoendozen ondersteund.

En nu zachtjes aan vertrekken. We wisten dat ze nog heerlijk op bed lagen, maar we moesten wel stil zijn, want ze slapen aan de straatkant.
Tante Ankie doet gelukkig de rolluik altijd al nssr boven en ze keek zo van wat doen jullie hier.
Ajaa,  versieren!!!  OOOh jaaa...............



De tekeningen van Evy en Irina ook achter het raam geplakt en ff meehelpen om alle bloemetjes op het raam en deur te plakken.
De buurt was al wakker. Ook de buurvrouw en daar hebben we aan gevraagd of de vlaggetjes aan een haakje bij hun aan de muur mocht hangen. Dat was gemakkelijk, anders hadden we iets anders moeten verzinnen.
Nou, natuuuuurlijk mag dat.

Tante Riet maakte nog een foto van ons en ze vond de latten zo mooi versierd. Zeker die kleuren. 
Dat vonden we zelf al, maar het is leuk als een ander zegt dat dat echt wel het mooiste is.

Ondertussen waren ze wakker geworden. Mams was al eerste en dit had ze totaal niet verwacht. Tenminste ze had wel een vermoeden, maar niet vandaag maar morgen................Ma versiert ook graag bij een ander hihi.
Ze werd een beetje zenuwachtig, want ze had niks in huis en ze moest nog naar de kapper.
Nou, de buurvrouw van ons Es had twee grote ronde wolkencakes gebakken en wel in 2 smaken.
Dus mocht er toch iemand op visite komen.....dan was er toch iets lekkers. En dat waren ze

Ma vond het iig al mooi en tante Ankie ook en was ook blij voor haar, zoals je op de foto kon zien.
Gelukkig zag ik het om dit vast te kunnen leggen. Een perfect plaatje.

Paps was op een gegeven moment ook naar buiten aan het komen. Hij kijkt, lacht, maar zegt niet veel.
Wat ben ik blij met deze foto's, want wat staan we er mooi op.

Foto's maken deden we altijd al veel, maar nu we niet weten hoe het met paps zal gaan, maken we er nog meer. ( En het gaat redelijk snel 
Ook met ma en tante Ankie trouwens. De bedoeling is om van deze dagen een fotoboek te maken.



Na buiten hebben we binnen nog een paar slingers en ballonnen opgehangen.


's=Middags hadden we met een paar nichtjes afgesproken om de zaal waar we gingen eten te versieren.
Wat was het een verrassing toen ook de achterneefjes en -nichtjes erbij waren.
Het was gezellig zo en we waren best snel klaar, dus hadden we nog op drinken getrakteerd.



En dan was het moment aangebroken. Iedrereen was gekomen.....



En dit was de Menukaart van die avond. Esmeralda en ik vonden em echt goed geslaagd. Eske kwam met het idee van de schaduw. 




Wat was het heerlijk allemaal . Voor de kinderen (of wie wilde zoals Ivo hihi) hadden we frietjes en een frikandel/kroket en anders een lekker varkenshaasje.
Dacht ik, Evy en Irina wilden graag proeven, mmm mmmmm. Jullie snappen em vast al.
Puntje bij paaltjes had ik misschien wel geteld 2 of 3 plakjes op. Irina kon haar frikandel niet meer op, nou ja, dan heb ik die maar opgegeten. Ben eigenlijk wel blij dat ze het zo lekker vonden.


Dan waren er natuurlijk nog enveloppen EN cadeautjes. Waar ze ook heel erg blij mee was was het naaimachine.
ze heeft er wel 1 uit het jaar stillekes. Doet het prima hoor, maar weegt als lood.
En al die lekkere dingen er is al wat lekkers onze kant opgekomen hoor.




Natuurlijk hadden wij zelf ook nog een cadeautje. En omdat tante Ankie ook al (meer als) 50 jaar bij de familie hoort kreeg zij ook cadeautjes.
Van tante Riet een geluksengeltje en ook nog een boekenbon.

Weet nu niet meer hoe je dit noemt hoor met het glas. Geven ze een naam, maar ach maakt niet uit.
Deze bovenste was natuurlijk voor ma en pa. Heb 2 gedichtjes een beetje samen gesmolten en het eind een beetje aangepast naar de situatie.
De laatste 2 zinnen is een beetje dichterlijke vrijheid, hihi.




Deze onderste was zoals jullie dan kunnen raden, voor tante Ankie. Ze vroegen het haar voor te lezen, maar dan kon ze niet. Te veel emotie. Ze zei dat weet ik even goed wel.
Ja, dat weten we, maar het is toch leuk om dat toch even vast te leggen voor het leven.
Want wat is het (ze) bijzonder. 




Hier krijgt ze het geluksengeltje van idd tante Riet.(schoonzus van ma) Steun en toeverlaat van mams de laatste jaren en zeker nu de afgelopen maanden.


En wat een mooie foto's allemaal. Evy en Irina vinden opa's haar zo zacht en waren er zo in aan t friemelen. Had ook gelijk de filmcamera gepakt voor ook wat bewegende beelden. 


Er zijn zoveel foto's gemaakt en zou graag die foto willen hebben van ons viertjes ook.
Tante Ankie had geluk met de cadeautjes van ons. We hadden dat bedrijfje gezegd doe idd die foto en dat rijmpje maar ipv de pennenstandaard met foto.
Maar ze hadden em alsnog gedaan. En ach dat geeft niet, want ze heeft het net zo goed verdiend.
"ONS TWEEDE MA"!!!



Bijna op het laatst werden er (ook voor ons een verrassing) door de achter- en neefjes en nichtjes een roos uitgedeeld .

Dit was zo schattig. De jongens (2 nog met mama erbij en ze hebben het de hele avodn top gedaan ) gaven hun roos aan ma en de meiskes gaven ze dan aan paps.
Er zat een kaartje bij en wie kon had er wat opgeschreven, zooooo lief.




En toen was het echt voorbij. Had aan Bianca gevraagd 's-middags om van ons 8en een mooie foto te maken zo bij de versieringen en op ons paasbest.....................
Ja  in alle consternatie vergeten. Dat had ik nog zo graag gewild, omdat het bij een fotograaf niet zo gemakkelijk gaat met tante Ankie en met paps nu.
Maar ben al superblij met deze mooie foto, waar we allemaal lachend opstaan, maar vanbinnen.........

Het belangrijkste is dat ze en wij van deze dagen genoten hebben en waar ik nog een fotoboek van wil maken ter herinnering.

Ooooh jeetje wat hou ik zoveel van jullie 
  






(had op de FCD onze uitnodiging graag met een briefje bij mijn Wens gedaan, maar dat ging niet. Kon wel als cadeautje voor Marco gegeven. Was zo mijn kluts kwijt, dat ik niet eens meer weet wat ik erbij geschreven heb, omdat mijn ma Marco niet alleen graag hoort, maar ook ziet. Daarom heeft ze liever ook de DVD's. Had het leuk gevonden als........ach wie weet...)
 












 
Boekpresentatie Aruba


Zoals ik afsloot met mijn "Varen met Marco" logje, gaan we nog even door. Want er was nog een boekpresentatie van Marco en Raymond Rutting. Een prachtig fotoboek over de mensen en het leven op Aruba!!!

Dus er was nog een kleine wandeling naar boekhandel Scheltema met 4!!! verdiepingen.

We waren nog een beetje te vroeg en we hoorden dat we vanaf kw voor 5 het boek mochten kopen.
Samen met een medefan die alleen afgereisd was een eindje verder gelopen om eerst wat te eten.

Het was ook nog eens kermis in Amsterdam. Tsja dat is letterlijk een heel stukje groter/hoger.

Dat hebben we maar niet gedaan. We zijn naar een kraam gegaan waar ze heerlijke grote dikke frietjes verkochten.
Maar de zakken waren dan ook nog eens XXL. We hebben er heerlijk van gegeten, maar het was echt TE veel van het goede, hihi.



En dan was de tijd aangebroken om HET boek te gaan halen. Vierde verdieping, pfffff, gelukkig waren er roltrappen, want de geest wil wel, maar de beentjes niet meer zo.  
Het was op deze verdieping wel gezellig gemaakt met muziek, danseressen MET veren en zelfs de temperatuur was van Aruba. 



Na mijn boek gekocht te hebben, (kreeg er 1 zonder plastic), ging ik zonder jas in de rij staan om door deze 2 heren te later signeren. 





Zoals je ziet ben ik heeeeeel blij. Toen ik op de foto was gegaan, door een meneer die daar stond om met alle mobieltjes een foto te maken,
zei mijn zussie, "je pakte Marco wel heel goed vast".

Jaaa, zei ik, na het varen had Marco gezegd, misschien zie ik jullie nog bij de boekpresentatie en had het over een knuffel.

Het was nog niet de knuffel die ik in gedachte heb, maar toen ik hem zo eens even steviger vastpakte, keek hij wel en zei dacht ik "zoooo".
Ja, zei ik, dat is die knuffel van vanmiddag. Denk ik of zoiets in die trant.

Ach ja, weet niet wat ik op dat moment dacht en waarom ik het op dat  moment deed.
Maar ik DEED het wel. 

Zoooo blij, want dit was de eerste keer dat ik iets kon laten sigeren en nu wachten tot vrijdag, want dan moet DE cd "Thuis" geleverd  worden en dan kan ik ook eindelijk zaterdag deze cd  laten signeren.
Zien we Marco weer, want de meiskes willen mee.

Dus Marco, mocht je dit tussen alle drukte/repeteren door lezen,  je mag me best een knuffel terug geven 

Maar goed, alle gekheid op een stokkie, hihi. Toen ik terug liep zag ik rechts in een hoekje Nathalie zitten en op de boot had ik er geen erg in.
zei tegen Esmeralda, zou ik het durven.
Er was nog iemand die het gevraagd had zei ze. Oke, dan maar mijn stoute schoenen aangetrokken (soms kan ik ze vinden) en vroeg aan de jongeman die erbij stond of Nathalie misschien met me op de foto wilde.

Hij ging het vragen, ze keek naar me en jaaaa, natuulijk. Het is echt een mooie foto geworden.
En daarna vroeg ze of zij nog met Evy en Irina op de foto mocht. Ja natuuuuuurlijk. 
Dit is zo speciaal, Eerst Marco en nu Nathalie. Je bent ook zo lief. 
Deze vind ik ook supermooi geworden.

De drempel wordt iedere keer een beetje lager wat foto's betreft, dus...



Toen ik in de rij stond te wachten, zag ik ineens een bekend koppie!!! Ik wist dat ze er ook ging zijn, maar of ik ze zou zien.
Stuurde haar een berichtje, maar dacht dat hoort ze toch niet met alle mensen en geluiden.
Nou het berichtje was amper weg of ze draaide zich al om. Zoooo leuk Lisanne om je blije gezichtje weer te zien. En te (zonder zakdoek hoor)

En daarna nog de  en natuurlijk DE . Gezellig dat je er er was met je mams.
Jullie zijn lieverds en ben blij dat het met je enkel de goede kant op gaat en je passie weer kan gaan uitoefenen. Stapje voor stapje. 




Het was heel gezellig, maar het was nu toch wel tijd om richting station te gaan.
De trein van half 7 gingen we niet meer redden dus werd het die van 5 over 7.
Er stond al een trein te wachten, die bleef maar staan en gingen maar vragen of het de trein was naar Goes.
JA!!
Oeps dan maar snel instappen anders wordt het nog later. Omdat er een meneer zo lief was om elders te gaan zitten konden we lekker met zn viertjes bij elkaar zitten.

Na een tijdje werd er wat omgeroepen in de trein, maar ja met al ons gekwebbel hadden we het niet goed gehoord.
Oke goed het is nog in het Engels. Nou, dat was ook geen succes, tot er omgeroepen werd dat de laatste coupes eraf gingen en we moesten verzitten.
Oooooh, snel onze jassen en tassen gepakt en uitgestapt om een paar coupes verder weer in te stappen.
Het was ondertussen ook wel een heel stuk rustiger geworden in de trein.

Wat was het gezellig en wat hebben we gelachen tot de slappe lach toe. Met een floesje (pluisje) van een trui en die proberen naar elkaar toe te blazen.
Gelukkig was het geen stilte coupe.

Irina klaagde wat van haar buik en we wilden haar toch een beetje laten lachen. 
Maar wat was het punt, daar door ging het ineens wat beter met haar. Door het lachen ging ze wat naar voor zitten en prrrrrrt. Er ontsnapte wat.......en dat luchtte op.
En die lucht kwam heeeerlijk in onze neuzen. Het was niet de laatste en door al dat lachen begon Evy ook nog eens.

Jeetje wat hebben we gelachen, alles deed er pijn van. 



Na ons ritje in de trein (waar ik voor de photohunt nog een woonerf op de foto kon zetten), was het weer in de auto naar Hulst.

Wat een lange dag, maar wat hebben we genoten.

In het bezit van mooie herinneringen, foto's EN een mooi, groot, dik gesigneerd boek met prachtige foto's, waar ik hieronder een paar heb uitgekozen, wat niet makkelijk was.
De eerste zijn van Raymond en de onderste van Marco. 







Dit boek ligt in de kamer en zo dat er altijd in gekeken kan worden. Niet alleen voor de mooie foto's, maar ook als inspiratie.

Dank jullie wel!!!





 
Varen met Marco!!!


Jaja, ik weet het ben een beetje later, maar beter laat dan nooit.

Eer ik alle foto's beetje op rij had (en mis er nog, staan bij ons Es op toestel) EN we hadden het komende weekend nog een feestje. De ..........moesten nog op de i gezet. Alle versiersels, maar daar komt ook nog een logje over hoor. Want mams en ook paps en wij allemaal hebben zo genoten!!!

Maar nu terug naar woensdag 25 oktober 2017!!! Door een communicatiefout hadden de scholen in Zeeuws-Vlaanderen vakantie, dus dat was makkelijk.
Alleen konden we niet uitslapen. 7 uur uit bed (ikke iets eerder) en alles bij elkaar zetten koeltas met de bammetjes drinken lekkere koeken en snoepjes. 
Het leek wel of we gingen een hele dag weg. Oh ja, dat was ook zo .

Ivo kon die dag niet vrij krijgen dus ging mijn zussie mee, gezelluuuug!!!

Iets voor achten zijn we weggereden eerst naar station Goes en dat is ongeveer 45 minuutjes rijden.
Dan zijn we nog op tijd voor de trein van 9.15 uur. Maar ja, dat parkeren he. We konden de gratis parkeren niet vinden en omdat de trein niet op ons wacht hebben we dan toch maar betaald.

Esmeralda kent de weg naar Goes ivm tante Ankie die er wel eens moet zijn, maar onze Mona gaf een andere weg en had ze haar bekende weg gereden, hadden we dus gewoon bij die gratis parkeerplekken gekomen. Er was een nieuwe afrit en die hebben we genomen.

Nu ja, weten we dat voor de volgende keer 

Voor ons was het al heeeeel lang geleden dat we met de trein gegaan zijn en dan was het volgens mij nog via Vlissingen.
Voor ons meiskes was het wel de eerste keer. Wat was het spannend, maar Imke was er ook om ons op weg te helpen. Later stapte Corine ook nog in.



Na 2 uur en 3 kwartier in de trein gezeten te hebben kwamen we aan in Amsterdam.
Bovenste foto's zijn van heenweg en onderste terug. Vind het meevallen na zo'n lang dagje. 

Dan zijn we nog met de tram naar Waterlooplein gereden. Hebben we dat ook gelijk gehad.
Ondertussen wordt het steeds spannender en dat was het al voor ons. Geraken we er wel, hihi.



En ja hoor, Na nog een kleine wandeling kwamen we op de echte plek van bestemming. Een paar fans stonden al te wachten, alleen kwamen we er gelukkig achter dat we aan de verkeerde kant van de gracht stonden.
Daar zagen we dat er nog meer gelukkigen stonden te wachten, de fanclub incluis.
We kregen allemaal een sticker met onze naam, die van Ivo mocht ik bewaren, alleen had in mijn mail naar de fanclub de naam van mijn zussie vergeten op te geven. 

DUS kreeg zij een sticker met........."zussie".......... Geweldig 

We zouden nog een meisje onder onze hoede nemen, maar omdat er een paar niet waren , mocht haar moeder alsnog mee. Een geluk bij een ongeluk dus.

En dan was het wachten op "the man himself".  En als hij er dan aankomt weet je eigenlijk niet wat te doen, dus hou je je maar netjes in. 

Voor we aan boord gingen mochten we allemaal eerst op de foto. Had aan Evy en Irina gevraagd of ze weer apart op de foto gingen. En dat gingen ze ook, maar Toen Evy op de foto was gegaan vroeg marco of ze nog even wilde wachten. 
Want.............hij wilde nog met allebei op de foto . Dit vonden we zo leuk.




Het zijn mooie foto's geworden, waar een super herinnering aan vast zit!!!


Heb deze 2 foto's ook, want Irina staat zo mooi voor het raam naar buiten te kijken 


Wat was het gezellig met de hapjes de drankjes en niet te vergeten de gezellige babbel  met andere fans. 
Toch af en toe eens naar buiten kijken, want dat was ook de moeite waard hadden ze gezegd.
DAT is ook wel zo, maar je houdt toch met 1 oog in de gaten waar Marco zich bevindt.  
En wat zou ik(we) op zulke momenten wat meer durven praten, vragen  gewoon iets leuks of liefs willen zeggen. Of die selfie die anderen gewoon vragen EN doen. 
Net zoals nog steeds die knuffel 



Tussen het gluren door heb ik nog wel een paar mooie foto's gemaakt


En jaaaaa, dan was het moment aangekomen....Marco stond bij ons en konden Evy en Irina hun tekening geven die ze gemaakt hadden. Was alleen een beetje dom geweest en had er beter een elastiekje om gedaan ipv plakband.
Marco wilde ze niet stuk maken en en heeft ze zo meegenomen. Natuurlijk nog even met Marco op de foto.
Wat zij (en ik) nu nog steeds jammer vinden is dat we de reactie van Marco niet gezien hebben met het zien vd tekeningen 

Zelf had ik nog een Italiaans wijntje en een (Hulster) Vesting notenmix mee. Hoop nu maar dat de wijn goed is. Aan zijn reactie te zien volgens mij wel. Had nog gevraagd naar dat bepaalde wijnhuis, maar dat hadden ze niet. Bij wijn hoort iets lekkers  en je hebt best veel mixen, maar dacht Hulst is een vestingstad, dus zei: "doet u die maar"!! 
Had over de wijn kunnen babbelen, maar ja dat doe ik dan weer niet, of over "Thuis"..........
Heb ook onze SIR shirtjes laten signeren. Alleen Esmeralda heeft de foto's nog op haar fototoestel staan. En van het uitpakken vd cadeuatjes was ze vergeten.
Was vast ook haar kluts kwijt. . Dit was de eerste keer Echt dichtbij. Naast de foto's dan natuurlijk, hihi.

Met deze foto's ben ik dan ook superblij. 



Esmeralda had bij haar uit de winkel ook nog wat streek lekkernijen meegenomen, maar ze had in de doos niet alleen haar naam er in geschreven. Ze had er ook in vermeld dat het voor het hele gezin was 
Zeeuwse koekjes en Belgische babbeluten, haha. Heerlijk om op te sabbelen.


Heb er een mooie fotocollage van kunnen maken.


Hoop dat het jullie allemaal gesmaakt heeft.



Nog een paar laatste foto's en toen ik de foto linksboven voorbij zag komen, dacht ik "oh ja, die had ik ook nog bij", maar ja dat was te laat.

Wat was het leuk gezellig en speciaal om dit een keer op speciale uitnodiging van Marco mee te mogen maken. 

Nogmaals dankjewel daarvoor Marco.

Nathalie dankjewel voor het leuke live filmpje als herinnering en het was allemaal super geregeld. 
TOP    



ps. en we gaan nog niet naar huis, er is nog een boekwinkel in de buurt waar we naar toe willen..........
en ben ik nog iets vergeten of er komt toch nog een foto, doen we het later nog ff erbij zetten.







 
"En wees niet bang voor het licht        
Dat je voelt op je gezicht                  "