Marco's Rood!
Zo'n lief filmpje!


Marco met Mariska!
Beste vriendinnen

Mijn moeder en ik
Welkomsttekst
Welkom op Lunarda's weblogje.
Klokje
Bezoekers
Op dit moment is er 1 Zon ;
en 1 gast Zon .
Mijn laatste reacties
Terwijl ik deze log lees...
00:32, 11 feb 2017
Hoi, ik heb wel intresse...
17:42, 20 feb 2016
Ja, natuurlijk kom ik!...
14:00, 13 feb 2016
Hihi, wat een ontzettend...
21:41, 20 jan 2016
Wat fijn om te lezen dat...
21:10, 20 jan 2016
Wat een lieve...
12:27, 3 jan 2015
Ja, prachtig met die...
23:39, 15 nov 2015
Dat is weer eens een heel...
23:37, 15 nov 2015
Zonder internet kan niet...
23:35, 15 nov 2015
...
23:32, 15 nov 2015
Nieuws van Marco
Geen nieuws van Marco.
E-mail alert
Foto album
Spanje-filmpje
Profiel
Naam: Lunarda
Leeftijd: 50 jaar
Uitgebreid profiel
Dichtbij in Kerkrade
Vlag Curaçao
Kalender
Mei 2019
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  
Zoeken
Kaas
Kaas, ik ben er gek op!!
Je kunt me er zelfs voor wakker maken midden in de nacht.......
Al zo lang ik me kan heugen is het mijn meest favoriete broodbeleg.

Met stroop, met rookvlees, met pindakaas, in een tosti, op een  croissantje, als blokjes bij de televisie, plakje tussendoor, op een gekookt of gebakken ei.
Maar het allerliefst op een bruine volkoren snee!

Als kind ging ik vroeger vaak met mijn vader mee naar de markt. Mijn papa wilde altijd de beste kwaliteit qua eten en uiteraard zo vers mogelijk.
De tassen waren als we van de markt terug kwamen zoner uitzondering vol met (soep) groenten, fruit, kruiden, vlees, gebakken vis, eieren, olijven, gedroogde pruimen en natuurlijk mocht de kaas niet ontbreken.

Alles haalden we bij dezelfde kramen en iedereen kende mijn vader ook. Verkocht hem geen appels voor citroenen, want dan had je een probleem, hihi.
De kaasboer vroeg altijd of ik een plakje wilde en ik denk dat ik dat nooit heb afgeslagen.
We kochten een flink stuk belegen kaas en als mijn vader gehaktbrood maakte, ook een stukje emmentaler.
Wanneer ik mijn ogen sluit, hoor ik de bananen-man nog roepen; En nog één en nog één en nog één extra zodat hij meer klanten kon trekken.

Ik heb het kopen op de markt als traditie voortgezet.
Elke woensdagochtend vul ik mijn fietstassen met persinaasappels, mango's, kastanjachampignons, diverse groenten en fruit.
Mijn kaassmaak is in de loop der jaren uitgebreid, ik koop meestal een stuk jonge kaas, maar af en toe een paar plakjes geitenkaas of komijnenkaas om de smaakpapilllen weer eens flink te verwennen.
Mijn kinderen (met uitgezonderd van één exemplaar, die geheel kaasloos door het leven gaat) zijn allen net zo als hun mama ook dol op kaas.
Als ik het gele goud eens van de supermark durf  mee te nemen, dan blijf er ermee zitten, want die is lang niet lekker als die van de markt.
Op vakantie neem ik daarom meestal een vacuüm verpakt stuk mee.

Ik vind het wel grappig dat tradities zo worden voortgezet, dat je ook je smaak kunt doorgeven aan je kinderen.
Ben eigenlijk wel benieuwd of jullie ook een broodbeleg hebben waar je eigenlijk niet zonder kunt.




 
The Battles met mijn meiden
Al ruim 20 jaar heb ik een bijzondere vriendinnenclub! Bij de zwangerschap van mijn oudste zoon troffen we elkaar bij de zwangerschapsgym en ook nadat onze toenmalige baby's geboren waren, zagen we elkaar met regelmaat.



Normaal gaan we alleen om de 2/3 maanden uit eten met elkaar, maar bij het laatste etentje kwamen we spontaan op het idee om naar the battles te gaan. (nou ja of je van spontaan kunt spreken, ik heb het meermaals aan tafel over Marco gehad)

Vriendin Yvonne


Vroeg in de middag vertrokken we vanuit het zonnige zuiden en nadat we in Hilversum nog een lekker hapje hadden gegeten, dit keer zonder toetje, reden we naar studio 24.
We maakten foto's en praten elkaar bij over allerlei nieuwtjes in ons leven.
Binnen kregen we plekken achter de stoel van Ilse, maar ik had een mooie kijk op Marco....

Vriendin Dianne

Over the battles mag ik niks zeggen, maar ik zat soms op het puntje van mijn stoel, wauw, wat een talenten zijn er.
Nadat het was afgelopen gingen we naar buiten om te wachten op Marco.

Vriendin Petra

Ik schrok in de eerste instatie, er stonden namelijk heel veel mensen, maar dat waren vrienden en familieleden van kandidaten.
Marco kwam al vrij snel en gelukkig was Nathalie aan zijn zijde. Zo kon ik haar voorstellen aan mijn bijzondere vriendinnen en gezellig een praatje met haar houden. Ik vind dat altijd even leuk!!

Vriendin Carla


Marco werd er later bijgeroepen, want wat deze ontmoeting extra bijzonder maakte, was dat ik over deze dames al eens een logje had geschreven en Marco daar op had gereageerd. Dat hij ook een meidenavond wilde....



Dus nu waren we daarvoor gekomen, haha.
Marco ging in ons midden staan en Nathalie was onze fotograaf.
De leuke foto's maakte de avond compleet.



Opgetogen, nog net niet stuiterend reden we weer naar Limburg.
Binnenkort hebben we weer een etentje, ik denk dat we gesprekstof genoeg hebben.

Lieve Dianne, Yvonne, Petra en Carla, ik vond het super dat ik jullie, mijn steun en toeverlaat kon voorstellen aan Marco en Nathalie.

 
"Op vrijdag de 13e stap ik lachend op de fiets
En ik kan niet verder kijken dan vandaag"