Marco's Rood!
Zo'n lief filmpje!


Marco met Mariska!
Beste vriendinnen

Mijn moeder en ik
Welkomsttekst
Welkom op Lunarda's weblogje.
Klokje
Bezoekers
Op dit moment is er 1 Zon ;
en 1 gast Zon .
Mijn laatste reacties
Terwijl ik deze log lees...
00:32, 11 feb 2017
Hoi, ik heb wel intresse...
17:42, 20 feb 2016
Ja, natuurlijk kom ik!...
14:00, 13 feb 2016
Hihi, wat een ontzettend...
21:41, 20 jan 2016
Wat fijn om te lezen dat...
21:10, 20 jan 2016
Wat een lieve...
12:27, 3 jan 2015
Ja, prachtig met die...
23:39, 15 nov 2015
Dat is weer eens een heel...
23:37, 15 nov 2015
Zonder internet kan niet...
23:35, 15 nov 2015
...
23:32, 15 nov 2015
Nieuws van Marco
Geen nieuws van Marco.
E-mail alert
Foto album
Spanje-filmpje
Profiel
Naam: Lunarda
Leeftijd: 50 jaar
Uitgebreid profiel
Dichtbij in Kerkrade
Vlag Curaçao
Kalender
Mei 2019
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  
Zoeken
Gelukstranen
Ik hoor het mezelf nog zeggen ; Als ze maar gezond zijn!
Op 't moment dat je weet dat je zwanger bent, wil je niets liever dan een gezond kind.
Zodra ik de eerste kreetjes hoorde , de apgar-score op zijn minst een 8/9 gaf, was 't goed voor mij.

Natuurlijk, wanneer je kind opgroeit, loeren er allerlei ziektes om de hoek , maar in het dagelijks leven sta je daar niet bij stil.
Dat hoeft ook niet, zo is het leven nu eenmaal.
Een stevige griep, waterpokken, knie kapot, dat gaat weer over en daarna kon mijn kind weer gezond verder. Dacht ik......
Al had ik altijd wel  onderbuikgevoelens dat er iets niet klopte.

En na jaren van het kastje naar de muur te zijn gestuurd , weet ik 
nu dat 2 van mijn kinderen niet helemaal gezond zijn. Ze hebben een beperking, die ze rest van hun leven meedragen , waarmee zij en ook wij, de andere gezinsleden mee om moeten leren gaan.

Dat gaat niet zomaar. Ik heb doelen moeten bijstellen. Vanuit een ander standpunt kijken, heel goed luisteren.
 Accepteren dat helemaal gezond zijn er niet in zit. *slik*


Als moeder wil ik me voor mijn kinderen  minstens 1000% geven. Ik denk niet dat het eraan ligt dat ik een alleenstaande moeder ben, het is gewoon in de aard van het beestje.
(En alleen ben ik niet , want ik heb een hele hoop lieve vriendjes en familie.


Dat heeft gemaakt dat ik mezelf een beetje voorbij holde en even uit de rolatie ben geweest. Je kunt nu eenmaal niet met één stokje een heleboel bordjes evenhoog houden.
Ik weet nu dat we samen alles met kleine stapjes moeten doen.
Dat kan zo mooi zijn. Dingen die voor anderen vanzelfsprekend zijn, worden in dit gezin stapsgewijs gedaan. En bij elke stap komen we weer verder op de goeie weg.
Het is goed om te weten hoe ik beter met mijn kinderen om kan gaan, het maakt mijn wereld groter, misschien wel dankzij de beperkingen.
Het is net een beetje alsof je peuter voor het eerst leert lopen, bij de eerste pasjes sta je vol vreugde te kijken en aan te moedigen. Na verloop van tijd, ben je het gewoon.

Hier zullen bepaalde dingen nooit gewoon zijn en dat maakt dat ik buiten de traantjes van verdriet ook altijd een hele hoop gelukstranen achter de hand heb.

 
Jarig!


Het jaar 2013 is nog maar net begonnen, of ik ben alweer jarig!
Met de kwarkbollen achter de kiezen, ga ik er een leuk feestje van maken.
44 kaarsjes mag ik gaan uitblazen!
Benieuwd of het dessert vandaag net zo lekker smaakt als op de FCDMB 2012........




En allen een heel mooi, gezond nieuwjaar toegewenst.
Dat Marco daarin voor moet komen spreekt voor zich!

 
"Onbevangen en naakt komt een mens op de wereld
En naakt gaan we hier weer vandaan"