Welkomsttekst
Hallo, leuk dat je even komt kijken. Laat gerust een berichtje achter!
Mijn hobbys zijn atletieken, met vriendinnen afspreken, muziek luisteren van Marco, en naar Marco gaan .
Liefs Lisanne

 
Nieuws van Marco
Geen nieuws van Marco.
Profiel
Naam: Lisanne
Leeftijd: 19 jaar
Uitgebreid profiel
Gastenboek

Wil je graag wat vragen of zeggen? Laat gerust een reactie achter in mijn gastenboek!
 
Weblog van de Maand
Foto's met Marco !

Fanclubdag Papendal, 14/10/2012


Signeersessie Ede, 23/11/2013


Duizend Spiegels Tour Nijmegen, 18/04/2014


Najaarstour Duizend Spiegels Apeldoorn, 25/10/2014


Speeddate Fanclubdag Nijkerk, 19/04/2015


The Voice Of Holland Hilversum, 01/07/2015


Signeersessie Evenwicht Utrecht, 21/11/2015


Bingo Fanclubdag Egmond aan Zee, 29/10/2016


Lunch Casa Caminita Ouderkerk a/d IJssel, 4/11/2016



Interview Tifosi Ouderkerk a/d IJssel, 4/11/2016


Workshop Tifosi Maarsbergen, 20/5/2017


Workshop Tifosi Maarsbergen, 20/5/2017
In de schijnwerper !
 In de schijnwerper 21-1-2015



In de schijnwerper 17-6-2015


In de schijnwerper 11-5-2016


In de schijnwerper 12-4-2017
Reacties van Marco
21/05/2013
Marco's Favorieten
Marco's Favorieten Week 13 2013


Marco's Favorieten Week 26 2012



 
Marco's social media reacties
06/01/2015






18/09/2015


21/11/2015




10/03/2016




23/03/2016
Kalender
Juni 2017
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30  
Zoeken
Bezoekers
Op dit moment zijn er 2 Borsatos ;
en 2 gast Borsatos .
Mijn laatste reacties
Wauw, dat is lang geleden...
12:39, 24 jun 2017
Wat fijn dat jullie zo...
12:38, 24 jun 2017
Wat ontzettend leuk dat...
12:37, 24 jun 2017
Wat een geweldig...
12:35, 24 jun 2017
Wat ontzettend fijn dat...
12:35, 24 jun 2017
Wat een super leuke foto...
12:34, 24 jun 2017
Je moet wel je profiel...
12:32, 24 jun 2017
Wat een leuke dag, en...
12:32, 24 jun 2017
...
12:30, 24 jun 2017
Wat ontzettend bijzonder...
12:00, 21 jun 2017
Gastenboek


 
Laatste seniorencompetitie
Lieve allemaal,

Vandaag 18 juni 2017, de warmste competitiedag ever en ook alweer de laatste. Dit keer was de wedstrijd in Emmen, waar een zonnige, hete en gezellige laatste dag op ons stond te wachten. 

Voor mij begon de wedstrijd pas om 15:00 uur, dus de eerste paar uren heb ik doorgebracht in het zonnetje op een kleedje. Heerlijk zonnen, soms werd het me wel te warm, maar zeker lekker was het wel. Ik kon de uren die ik afgelopen nacht door het concert van Sjors van der Panne gemist had, weer even bijslapen.

Om 15:00 uur mocht ik dus beginnen met verspringen. Ik wilde heel graag en persoonlijk record springen. Mijn oude record stond op 4.36 meter en deze wilde ik eigenlijk wel voorbij. Na twee sprongen was er een nieuw persoonlijk record van 4.40 meter. Ik was heel erg blij, eindelijk sprong ik weer een beetje verder. 

Daarna hadden we ook nog de 4x400 meter estafette, waar ik de laatste loper van was. Vorig jaar hadden we daar een clubrecord van en die wilden we graag verbreken. Dus zo hard als we konden zetten we het tempo in en ik ben zeer tevreden over de 400 meter die ik gelopen heb. Zonder verzuring in de benen heb ik de estafettetijd stopgezet op 5.00,43 minuten en dat is een nieuw clubrecord. We zijn er 3 seconden onder gedoken, zo trots op ons team. 

Voor dit jaar waren dat de competitiewedstrijden, we gaan weer verder trainen voor volgend jaar, want dan zijn we zeker weer van de partij! 

Liefs, 
Lisanne
Laatste concerten
Lieve allemaal,

Het is alweer een tijdje geleden dat er een logje online kwam van mij, maar in deze log komen er twee gebeurtenissen voorbij. 

1 juni 2017, de dag dat we weer naar een concert van Sjors van der Panne mochten. Ik had 's avonds eerst nog een tentamen die ik moest maken (en gelukkig heb ik die gehaald). Dus we moesten een beetje haasten met de auto, om op tijd in Dronten aan te komen. 

Het was weer een ontzettend goed concert, met geweldige grappen, liefde en zang. Elke keer weer kunnen we zo fijn van Sjors en zijn band genieten. Dit was de laatste keer dat Myrthe mee was, dus van haar hadden we alvast afscheid genomen. Ik had nu voor het eerst mijn nieuwe camera mee, dus mooie foto's zijn er wel geschoten. De avond eindigde in een speciale afsluiting. 
 
 

En dan hadden we 17 juni 2017, het allerlaatste concert van deze tour in Veldhoven. En wie loop je daar dan tegen het lijf? Kim Ashley, wat leuk om je hier te ontmoeten. Dus gezellig even gepraat, maar ook met Louisa. We zagen Sjors buiten al staan, en natuurlijk even gezwaaid. 

Ook dit concert was een bijzondere, een hele emotionele, maar ook uitbundige avond. Iedereen had het moeilijk, maar Sjors vooral. Het greep ons ook wel hoor, zo'n laatste keer, we moeten hier echt gaan afkicken. 

Na afloop nog in de rij gaan staan voor dan toch ook echt de laatste foto, knuffel, handtekening, cadeautje etc. Eerst gingen Kim Ashley en haar moeder, waar ik een foto van maakte. Ging Sjors vragen wie de fotograaf was, toen hij mij zag schreeuwde/zong hij heel hard door de foyer Lisanne, en niet één keer, nee ook geen twee keer, maar wel een keer of 5. Ik lag helemaal dubbel van het lachen, maar de foto is goed gekomen. 

Daarna mochten wij, wat voelde dat raar zo'n laatste keer voorlopig. Gelukkig gaat hij in 2018/2019 weer touren, en we gaan naar het Vondelpark 29 juli, dus niet echt de laatste, maar toch voelt het raar zo'n afsluiting. Hij was erg blij met zijn fotoboekje van alle foto's van de concerten waar wij bij zijn geweest. Op het laatst ging ook Louisa nog op de foto, en weer zei hij Lisanne is zeker de fotografe haha. 

Als laatste nog de rest van de bandleden bedankt voor alle 9 gezellige, emotionele en liefdevolle avonden. Dat was het dan echt, een raar afscheid van deze theatertour. Op naar de volgende zou ik zeggen!! 

Liefs, 
Lisanne
Live at Wantij
Lieve allemaal,

Live at Wantij, het festival in Dordrecht wat 9 juni 2017 plaats zou vinden. En wij waren er bij, bij een geweldige avond vol met leuke momenten.

We gingen eerst met de auto naar opa en oma om de tassen af te leveren en even een broodje te eten. Daarna weer in de auto om naar Dordrecht te rijden. Het was daar natuurlijk druk, maar nu nog drukker omdat er ook de avond4daagse bezig was. Na een hele ramptocht door de stad heen, kwamen we eindelijk waar we moesten wezen. De auto geparkeerd en op naar het festivalterrein. We kregen hier een mooi armbandje, voor de verzameling! 
 
Door alle files konden we Diggy Dex, waar het festival mee opende, niet meer zien. Ook van Danny Vera hebben we een groot gedeelte moeten missen. Maar het deel wat we hebben gezien was goed, echt leuke muziek! We hadden een mooi plekje voorin de menigte, en konden zo gaan genieten van Nielson. Een echte Dordtenaar, met leuke en goede muziek. Het was zeker een feestje met hem. Ondertussen zagen we Imke en Marja ook nog, dus daar hebben we ook nog naar gezwaaid. 

Na Nielson kwam het optreden waar we eigenlijk voor kwamen. Nu was het de beurt aan Marco om op te treden. Het werd steeds drukker en we werden steeds meer ongemerkt naar voren geduwd. Er gingen nog mensen weg, die ons op hun plek lieten staan, erg lief! En daar begon het hoor, een oorverdovend applaus. Het was magisch, hoe iedereen hard meezong met de nummers. Iedereen deed gezellig mee, de sfeer zat er heerlijk in. 

Zo nu en dan zag je Marco ook mensen herkennen, en ineens was daar het moment dat hij een dikke knipoog gaf. Altijd dan eerst even om je heen kijken, want jou herkennen in zo'n grote mensenmassa, dat is natuurlijk niet niks. Even later begon er een nieuw liedje, door dit moment ben ik gewoon vergeten welk liedje het was. En Marco's hand ging al omhoog om te 'wiebelen' hiermee, maar tegelijkertijd deed ik dat ook. Hij zag het, maakte een kusje in zijn hand en blies het mijn kant op. Natuurlijk vang je dan zo'n kusje en stop je het in je hart. En de bevestiging dat hij teruglacht, is zo'n geweldig moment. 
 
Hij herkent je dan gewoon denk je, uit al die mensen ziet hij je staan. Niet veel later liepen de tranen van geluk over mijn wangen. Het was zo speciaal, ik wist niet wat me overkwam. Ik heb het nog nooit zo raar gevoeld dat de tranen spontaan over mijn wangen liepen. De rest van het concert, was ontzettend leuk. Het was echt genieten van alle nummers weer. Zo'n festival smaakt eigenlijk wel weer naar meer, haha. 

Op het einde natuurlijk Marco bedankt gezongen, en dat was het dan alweer, wat vliegt de tijd toch ontzettend snel. Het was een goede organisatie, (behalve het parkeren dan), en misschien komen we volgend jaar wel weer terug. Iedereen bedankt voor de geweldige avond, het was super tof! 

Liefs, 
Lisanne 
Tweede seniorencompetitie 2017
Lieve allemaal,

Afgelopen zondag, 28 mei 2017, was de tweede seniorencompetitie voor ons team. We moesten dit keer in Assen zijn, waar het ook mijn beurt was om te rijden. Weer was er zulk mooi weer opgegeven, maar nu een tikkeltje te warm voor een atletiekwedstrijd. 

We kwamen mooi op tijd aan, zonder bijzonderheden, voor de juryvergaderingen. Helaas liep het begin van de dag niet heel soepel. We hadden 2 ziekmeldingen binnen het team, waar de scheidsrechter niet rekening mee hield. Toch heeft een teamgenootje het voor elkaar gekregen dat die onderdelen alsnog vervangen konden worden.

Om 12.00 uur begon ik met hink-stapspringen, wat best wel een tijd geleden is voor mij. Toch kwam er na vier keer springen een goede 9.11 meter uit. Ik kon direct doorlopen naar kogelstoten. Helaas liep dit iets minder goed, waardoor ik ver onder mijn persoonlijk record zat. 

De rest van de middag kon ik genieten van het zonnetje, de hitte en de teamgenoten. Ik hoefde pas bij de 4x100M estafette weer te shinen op de baan. Wat wordt je lui van al dat zonnen, haha. Toch hebben we ook een hele goede estafette gelopen van 56.89 seconden en een mooie 3de plek in de serie. 

Nu staan we na 2 wedstrijden 6de in het tussenklassement en 30ste in alle wedstrijden tussenklassement. We zijn zeer tevreden over deze uitslagen en mogen onze laatste wedstrijd 18 juni spelen. Wij hebben er nu alweer heel veel zin in! 
 
Liefs, 
Lisanne
De weblog betekent voor mij ...
Lieve allemaal,

Wat betekent de weblog voor mij? Voordat we die vraag kunnen beantwoorden moeten we beginnen bij het begin. Als klein meisje van 14 jaar hoorde ik voor de eerste keer het nummer ‘Dochters’ van Marco Borsato. Ik was direct verliefd geworden op het nummer en luisterde via YouTube alleen nog maar dit nummer. Ondertussen ging ik steeds meer nummers van Marco beluisteren.
 
Uiteindelijk werd het 9 mei 2012, de dag dat ik jarig was. En wat kreeg ik voor mijn verjaardag? Ik mocht lid worden van de fanclub van Marco Borsato. Ineens was ik lid van Tifosi di Marco Borsato. Ik kreeg nu het fanclubblad, maar ook een weblog op de Borsato weblog. Ik was de eerste tijd niet weg te halen achter de computer, omdat ik zo graag mijn weblog een persoonlijk uiterlijk wilde geven. Toen dit eindelijk zo was, had ik inmiddels een gastenboek, een header, een thema en een eerste weblog was van de grond.
 
Direct kreeg ik diverse lieve berichten van fans die mij welkom heetten op de weblog, zomaar mensen die ik niet kende, maar direct voelde ik mij horen bij de groep. Ik werd direct meegenomen in deze mooie wereld. Steeds meer kreeg ik diverse vriendschapsverzoeken, leerde ik meer mensen kennen, maar ook mijn weblog kreeg steeds meer mijn eigen persoonlijke tint.
 
Ik viel dat jaar direct met mijn neus in de boter. Het fanclubweekend werd gehouden in oktober en Marco trad ook met zijn band op. Natuurlijk moest ik daar heen, maar eerst alleen nog de fanclubdag. Ook was dat mijn eerste foto met Marco, maar ook diverse mensen die ik van de weblog kende, leerde ik nu ook in het ‘echt’ kennen.
 
Daarna kreeg ik elk jaar het lidmaatschap van mijn ouders als verjaardagscadeau. Niet veel later kwamen er ook concerten van Marco, waar ik natuurlijk naartoe ging. Ondertussen werden mijn moeder en zusje ook familielid van de fanclub. Er kwamen steeds meer foto’s met Marco, zo kreeg mijn weblog ook steeds meer een eigen, persoonlijk tintje. Ook steeds meer vriendschapsverzoeken kreeg ik op de weblog, en tijdens de concerten leerde ik deze mensen kennen in het ‘echt’.
 
Wat een liefde leerde ik kennen, een ander soort liefde, een groep die allemaal één ding gemeen hebben en elkaar alle leuke dingen gunnen. Een groep die gewoon bij elkaar past en er met iedereen een klik is. Inmiddels kwamen er ook foto’s met de personen die ik leerde kennen via de weblog. Er kwamen steeds meer weblogs online bij mij, het schrijven werd steeds meer mijn eigen, maar niet alleen werd het meer mij, het ging me ook steeds makkelijker af.
 
Er kwamen prijsvragen waar ik aan meedeed, waar ik mee won. Iets wat ik nooit aan had zien komen, ineens had ik een speeddate met Marco en niet veel later een Interview met hem. En iedereen was zo blij voor mij, iedereen gunde het mij. Ook dat was nieuw voor mij, iedereen leeft zo met elkaar mee. Wanneer ik me verdrietig voelde of blij, ik keek altijd even op de Borsato weblog, gewoon omdat me dat opvrolijkte of nog vrolijker maakte.
 
Inmiddels zijn we 5 jaar verder, en de weblog heeft voor mij zoveel betekent. Er zijn een heleboel vrienden bijgekomen, niet alleen op de weblog. Er zijn nu ook een heleboel lieve mensen waarmee ik bevriend ben op Facebook, Instagram of Twitter. Verder blijft het leuk om mensen van de weblog in het ‘echt’ te ontmoeten en daarbij een leuke foto te maken. Het voelt elke keer weer, tijdens een workshop, concert of fanlcubweekend weer zo vertrouwd.
 
Je gaat mensen herkennen, maar ook mensen komen naar jou toe. Jij bent Lisanne toch? Van de weblog? Het is zo leuk nu je zoveel contact met deze lieve mensen hebt. Het is een groot onderdeel van mijn leven geworden. En elke keer weer die lieve reacties die verschijnen na een weblog van mij. Elke keer weer zijn er mensen die blijven reageren op mijn weblog en dat maakt mij zo vrolijk.
 
Verder ook de reacties van iedereen op het interview overweldigden me. Iedereen was zo lief voor elkaar, maar ook voor mij. Het maakt hier niet uit wie of wat je bent, je wordt gewoon geaccepteerd! Daar ben ik heel blij om dat dat gebeurt hier, dat het op de wereld toch nog ergens kan.
 
Ook de prijsvragen zijn elke keer weer genieten, even weer overleggen met diverse fans. Of het samen naar een concert gaan van James Blunt. Het zijn de kleine dingen die de wereld opvrolijken, of in ieder geval mijn leven.
 
Nu heeft mijn weblog zijn geheel eigen tint, heeft het gewoon al elf foto’s met Marco, heeft het diverse schijnwerpertitels, maar ook een titel weblog van de maand. Ik ben een heel gelukkig mens en wil zolang als ik leef niet stoppen met het lid zijn van deze geweldige weblog.
 
Ik wil iedereen die deze afgelopen vijf jaar deel heeft gemaakt van mijn weblogleven bedanken, maar ook de weblog zelf die elke keer weer bereid zijn om op je vragen te reageren. Ik hoop dat jullie nog lang in mijn weblogleven blijven!
 
Liefs,
Lisanne 
 
Workshop Tifosi 2017
Lieve allemaal,

Vandaag was het eindelijk zover, de eerste workshop van de Tifosi voor ons. We hadden alles de avond van te voren al klaargelegd, zodat we niets zouden vergeten. Wat hadden wij er toch zin in, om zo'n mooi scrapbookje te gaan maken. 

Rond een uur of 10 reden wij weg van huis, en ik mocht naar Maarsbergen toe rijden. We kwamen eigenlijk tegelijk aan met Jolanda Dobbelaar en haar zus, Stefan & Annelies en Jolanda Roovers en haar man. Wat een gezelligheid was dat al meteen. Samen naar de ingang toegelopen en daar gewacht op de verdere instructies. 
 
We mochten daar meteen met Marco op de foto, zodat hij eventueel 's middags weer naar huis kon gaan. Dit was heel logisch gezien de omstandigheden. Een leuke foto gescoord en naar binnen om een plekje aan één van de tafels te vinden. We hadden een leuk plekje, waar we goed zicht hadden op de hele ruimte. Wat was het hier gezellig, maar vooral ook groot. 

Het begin ging langzaam, maar steeds meer kwam ik in het knutselen. Tussendoor nog foto's gemaakt met diverse fans en natuurlijk ook met Marco nog een foto gescoord. Verder mijn handtekeningpagina in het fanclubblad laten tekenen. Na het middageten, weer verder met het scrapbookje. Deze moest natuurlijk wel afkomen aan het einde van de middag. 
 
Op het allerlaatste moment, voor we de groepsfoto zouden maken was mijn boekje net op tijd af. Ik ben er zeer tevreden mee, want ik had echt niet veel verwacht. Nu thuis nog een paar kleine dingen toevoegen en dan kan ik heel de wereld mijn mooie herinneringen met Marco laten zien. 

De groepsfoto gemaakt en daarna nog even met Anja van Wijk op de foto, leuk dat we elkaar zagen nu in het echt meid! Zeker voor herhaling vatbaar. Nog weer een selfie met de groep waar we ook mee aan waren gekomen en daarna vervolgde iedereen zijn weg naar huis toe. 

Lieve Marco, Tifosi, Vrijwilligers en iedereen die erbij was, hartstikke bedankt voor jullie inzet. Het was een geweldige dag, die ik zeker niet snel ga vergeten, of beter gezegd helemaal niet. Ik heb een heleboel nieuwe lieve mensen ontmoet en hopelijk zie ik jullie allemaal snel weer! 

Liefs, 
Lisanne
Happy Birthday!
Lieve allemaal,

De eerste zonnestralen bereiken net mijn kamer, wanneer ik deze log typ. Ik ben al heerlijk aan het nagenieten van het mooie zang van mijn ouders & zusje, en de lieve cadeautjes die ik al heb gekregen, nog voordat ik straks naar school moet. 

Ja je ziet het goed, vandaag ben ik jarig! 19 jaar. Wat vliegt de tijd toch snel voorbij zeg. Ik heb al een aantal cadeautjes gekregen, ondanks dat ik mijn verjaardag pas zaterdag vier met mijn vrienden en familie. Ik zit vandaag de hele dag op school, en daarna nog training op de atletiek. Daar heb ik al een mooie traktatie voor! 

Ik ben echt verliefd geworden om mijn professionele amateurscamera die ik heb gekregen. Ik wilde deze al zo lang, zo graag. En nu heb ik hem eindelijk in handen. Mijn handen jeuken om hier mooie foto's mee te gaan schieten van natuurlijk Marco of Sjors! Ook heb ik de dvd Sing gekregen, in plaats van in de bioscoop kijken, maken we de bioscoop thuis. 

Ook hebben we dit jaar weer een foto gemaakt op Texel bij het nummer van de strandpaal dat matcht met je verjaardagsjaren. Ik ga er vandaag een hele leuke en fijne dag van maken, net zoals aankomende zaterdag! 
 
Liefs, 
Lisanne 
Seniorencompetitie 2017
Lieve allemaal,

Vandaag was het eindelijk zover, de eerste seniorencompetitie van 2017. Wat hadden we geluk met het weer en helemaal na vorig jaar met de hagelbuien tijdens de wedstrijd. We hadden er als team ontzettend veel zin in. 

Om 10.15 uur vertrokken we naar Ciko'66 in Arnhem waar de wedstrijd plaats zou vinden. De wedstrijd zou om 12.00 uur beginnen en daarvoor waren nog de juryvergaderingen. Ikzelf hoefde pas om 14.00 uur te beginnen, maar kon daarvoor mooi de andere teamgenoten aanmoedigen. Iedereen heeft uitstekend hun best gedaan en er zijn mooie tijden gelopen en afstanden neergezet. 

Om 14.00 uur begon de 400M voor mij. Vorig jaar heb ik deze in wedstrijdvorm voor het eerst gelopen, waarbij mijn tijd 1:17,26 was. Er stond nu een hele harde wind, met een lekker zonnetje en toch dacht ik niet dat er een PR in zou zitten. Toch verbeterde ik mijn oude tijd naar 1:12, 84.  Daarna kon ik weer even bijkomen en genieten van het zonnetje voordat ik met mijn tweede onderdeel kon beginnen. 

Verspringen was mijn tweede onderdeel en dat begon om 15.20 uur. Ik had hier de wind in mijn rug en hoopte dat ik goed uitkwam. Dit was helemaal correct en ik sprong hier mijn verste sprong naar 4,31M. Dit zit maar 5 CM onder mijn PR, dus daar was ik ook tevreden mee.  

Als laatste onderdeel hadden we de Zweedse Estafette, waarbij er een 400, 300, 200 en 100M gelopen wordt. Ik was de loper voor de 200M en zo liepen we gezamenlijk naar een mooie tijd van 2:52,00. We hadden er een goede dag opzitten. We staan nu in het totaalklassement 6de. 

Zo konden we tevreden naar huis toe gaan, met allemaal rode/bruine gezichten van het zonnetje. Morgen gaan we weer beginnen met school en over een maand is alweer de tweede seniorencompetitie, maar in die tussentijd gebeurt er nog zoveel ... 
 
Liefs, Lisanne
 
Texel 2017
Lieve allemaal,

Vorige week donderdag 20 april begon 's middags rond een uur of vier de vakantie voor mij. Zowel de theorietentamens als de praktijktentamens zaten erop, en ik kan alvast vertellen dat de tentamens die ik tot nu terug heb allemaal voldoende zijn. 

Mama kwam 's avonds naar Enschede toe, want de tentamenweek eindigde goed met een concert van Sjors van der Panne. Dit concert stond al lange tijd vast en we hadden er weer heel veel zin in. Eerst samen een hapje eten bij Happy Italy en nadat we ons buikje vol hadden gegeten, konden we op weg naar het theater De Kleine Willem. 

We waren er erg vroeg en konden zo Sjors horen soundchecken, ook hebben we hier Leonie ontmoet die ook fan van Sjors, maar ook van Marco is. Om 20.30 uur begon het concert en weer hebben we genoten. Dat kan natuurlijk ook niet anders met een concert van Sjors en zijn band. Na afloop nog even wat gedronken om daarna achteraan in de rij te sluiten voor dat fotomoment.
  
Hij stond alweer met zijn armen wijd open voor een knuffel en niet veel later stonden Sjors en ik te dansen, wat we allemaal op camera hebben gezet. Verder nog een leuke foto gemaakt en Sjors laten weten wat zijn liedjes betekenen voor mij.  Ik mocht niet verder praten, want hij had de tranen al in zijn ogen staan. De liedjes van hem raken mij gewoon zo enorm en zorgen ervoor dat ik zoveel zelfvertrouwen krijg, waardoor ik de tentamens positief in ben gegaan. 

Na dit heerlijke avondje uit was het een heel kort nachtje, want de volgende dag moesten we vroeg op om de tassen klaar te maken voor de vakantie. Diezelfde dag gingen wij namelijk nog op vakantie, zoals elk jaar heerlijk een weekje naar Texel. We hadden om 15.00 uur de boot, waardoor we niet veel later op het eiland waren. We zaten in een ander huisje, maar deze was erg mooi en luxe. Omdat iedereen zo moe was, zijn we vroeg ons bed ingedoken. 

We hebben in de vakantie diverse wandelingen en fietstochten gemaakt, waarbij we gelukkig heerlijk mooi weer hadden. Zo hebben we gewandeld bij de Horsmeertjes, gefietst op de Hoge Berg en gewinkeld in de verschillende dorpen. Ook heeft papa zijn camera weer verloren aan mij, want dat ik fotograferen leuk vind is zeker nog een dingetje. 
 
 
Verder hebben papa en ik ook nog een tocht der tochten gemaakt. We zijn begonnen in het noorden van Texel, bij de vuurtoren. Zo zijn we over het strand gelopen naar paal 6, het zuidelijkste punt van Texel. De tocht was 38 kilometers lang, waar we de nodige stram- en stijfheid de volgende dag van hebben gemerkt. We hebben hier heerlijk van genoten en zeker voor herhaling vatbaar. Hele leuke plaatjes geschoten en ook heel leuk verbrand haha. 
 
 
De week is voorbij gevlogen en zo was het alweer tijd om naar huis te gaan. Zo zitten we nu alweer een dagje thuis en genieten we nog heerlijk na. Morgen mogen we weer aan de bak, want dan heb ik de eerste seniorencompetitie van het jaar weer. Heel veel zin in én het wordt heerlijk weer. 

Liefs, 
Lisanne
 
"Maar als je eenzaam of bang bent
Zal ik er zijn"