WEBLOG VAN DE MAAND!
YESSSSS, IK BEN WEBLOG VAN DE
MAAND JANUARI 2014!! 


Gastenboek
Hoi, hoi, welkom bij mijn gastenboek!!!

Als je wat kwijt wil, meldt het mij!!
Een gezellige krabbel vind ik altijd leuk!!
~klik~ op het boek








Mijn lieffie
Recentste foto met Marco
Duizend Spiegels Tour 
Nijmegen

18-04-2014 Nijmegen


 
Bijzondere avond
Oktober 2012, Vrijwilligersfeest!!
Ik word zo blij als ik deze foto zie...



"ons" Valentijnsconcert
 

Intens genieten  14 -02-2011
 
IK weblog v/d week!!!
Een heel lief filmpje van Marco speciaal voor mij!!!!

Genieten in Canada
Niek & Marco!!


Zo lief
Foto album
Word FRIEND van WARCHILD
Bezoekers
Op dit moment is er 1 bezoeker ;
en 1 gast bezoeker .
Archief
Mijn laatste reacties
Zo he wat een nieuws!!...
16:24, 8 mrt 2017
Zo onwijs trots op hem...
09:29, 7 apr 2015
Ik ben natuurlijk...
05:56, 30 nov 2014
Leuk, leuker,...
11:12, 26 jul 2014
Hoi Annelies, Dank je wel...
11:58, 2 jul 2014
Lieve, lieve Maris,...
21:22, 4 jun 2014
Heerlijk zoals jij altijd...
19:27, 12 mei 2014
Het was met recht een...
20:10, 11 mei 2014
Hieper de piep hoeraaaaa!...
20:01, 11 mei 2014
Nou meis, dat is echt een...
19:59, 11 mei 2014
Nieuws van Marco
Geen nieuws van Marco.
Kalender
Oktober 2017
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        
Profiel
Naam: Klavertje
Leeftijd: 49 jaar
Uitgebreid profiel
Zoeken
E-mail alert
"Eèn zorg minder " ...
Aankomende juli is het alweer 4 jaar geleden dat onze Jer door een herseninfarct werd getroffen. Na 4 weken van onzekerheid in het ziekenhuis werd ons verteld dat hij stabiel was. Wat waren wij opgelucht, het mooiste en fijnste nieuws dat er was.
Wat ons toen nog allemaal te wachten stond wisten we niet maar deze strijd had hij gewonnen en de rest zou volgen.

Verlamd aan zijn rechterzijde gingen wij, maar vooral onze bikkel de strijd aan van revalideren. Dat dat geen makkelijke klus was daar kwamen we al snel achter... maar door de geweldige opvang en inzet van het revalidatiecentrum leerde hij weer behoorlijk praten, lopen, fijne en grove motoriek, fietsen enz, enz. van therapie naar therapie ging hij maar bijna altijd met een vrolijke glimlach op zijn gezicht.

Na 4 maanden mocht hij weer terug naar zijn oude klas, de klas met kinderen die er allemaal bij waren toen hij het infarct kreeg... massaal hadden ze de periode meegeleefd, want ook bij hun had het gebeuren een grote impact gehad.
Wat was hij blij dat hij weer terug mocht in zijn oude klas bij zijn eigen vriendjes. De weg terug was moeilijk.... maar ook op school kreeg hij veel hulp, niet alleen van de kinderen uit zijn klas maar ook van de school.
Er was een "rugzak" ( een leerlinggebonden budget) voor hem aangevraagd.... maar de procedure liep nog, maar wat er ook uit de procedure kwam gelijk stond al vast dat hij extra hulp zou krijgen en werd hij al direct bij de RT lessen betrokken.
Er werd overlegd hoe de hulp het meeste resultaat had, op welk tijdstip van de dag zodat hij niet te vermoeid was. Het was voor ons als ouders erg geruststellend dat buiten de rest van de dingen die we allemaal moesten regelen.... dit alvast zo fijn door school geregeld werd.

Uiteindelijk werd de "rugzak" toegekend en kreeg hij de afgelopen 3 jaar ,buiten de andere therapieën, de extra hulp van school. De school pakte dit uiterst behoedzaam aan. Er werd goed overleg gepleegd en nauw gekeken of het een bij het ander aansloot. Dit alles resulteerde erin dat hij ondanks dat hij 4 maanden weinig school had gehad.... toch overging naar de volgende klas. De wil was er, de positiviteit van ons als ouders en school gaven hem vertrouwen dat hij het kon.
En hij kon het!!!

De afgelopen bijna 4 jaar zijn geen makkelijke jaren geweest .... maar wel jaren waarin we veel hebben geleerd. Dat we vertrouwen moeten hebben in de toekomst hoe moeilijk dat soms ook is... en tuurlijk heb je ook je terugslag dagen... maar de positieve dagen winnen het telkens weer. Ons manneke heeft geknokt om te komen en te staan waar hij nu is. En daar zijn wij trots op. Met zijn humor overwint hij zijn angst, want angst zit nog steeds in dit kinderkoppie maar met vertrouwen en begrip proberen we hier aan te werken.

Wat er achter onze gevel allemaal schuil ging .... gooiden wij niet de buitenwereld in... waardoor het idee wel eens bestond dat alles toch zo goed ging.... tuurlijk.... want op een feestje kon hij toch heel goed meedoen, en op school hield hij het toch goed vol... maar na het feestje of na een schooldag... stortte hij volledig in en was aan ons de taak hem op te vangen, hem te troosten en hem de weg te wijzen welke wij dachten dat het beste voor hem was. Keuzes maken daar draait het om in zijn leven, geen keuzes van wat wordt ik later maar ....doe ik mee aan de hockeywedstrijd.... dan kan ik 's middags niet naar een heel leuk feestje van een vriendje.... twee van dit soort dingen op een dag is net even teveel. En dat te beseffen voor een jongen van 11 is best heel naar. Want eigenlijk wil je alles op deze leeftijd. Alles is leuk en je wil vooral niets missen.

Toch zal hij deze keuzes moeten blijven maken... want na een intensieve hockeywedstrijd waarin hij zich volledig geeft ... is het lontje van zijn kunnen behoorlijk opgebrand maar langzaam maar zeker weet hij dat zelf ook en dat hij dan 's middags beter even niet meer af kan spreken.
Het is wel moeilijk voor hem om te zeggen dat hij dan moe is ..want de meeste kids zijn niet moe overdag en bruisen van energie maar hij leert met de dag en dat is heel fijn om te zien.

Over 3 maandjes loopt zijn "rugzak" af en er moest dus een herindicatie worden aangevraagd. Geen gemakkelijke klus in deze tijd van bezuinigingen. Overal wordt gekeken waarop bezuinigd kan worden en dit raakt ook het passend onderwijs en de leerlinggebonden financieringen. In onze ogen natuurlijk geheel niet terecht want elk kind met welke oorzaak dan ook, die hulp nodig heeft verdient dit in onze ogen.
Het is de laatste maanden natuurlijk een "hot item" bij de regering en de laatste woorden / beslissingen zijn er dan ook nog niet over gesproken ben ik bang.

Maar ondanks wat er allemaal speelde hebben wij de herindicatie aangevraagd. De revalidatiearts, de school, kinderpsycholoog vulden de gevraagde rapporten in. Ook ons als ouders werd gevraagd een heel pakket vol met papieren in te vullen en een toelichting te geven op het hele gebeuren. Het heeft best even wat tijd gekost maar uiteindelijk was het hele pakket compleet.
Vorige week maandag werd hij besproken... en ik had een hele vervelende week. Ik voelde me erg onrustig, tranen zaten hoog, Jantje lacht Jantje huilt, gelukkig bracht mijn werk de juiste afleiding en heb ik hele lieve vriendinnetjes die weten wanneer ik er even echt doorheen zit en mij opfleurde met een telefoontje.

Eigenlijk was mijn verwachting dat ik wel twee weken moest wachten op het definitieve advies maar donderdags opende ik argeloos mijn brievenbus en wat zat er in...... een brief van de instelling.
Met kloppend hart maakte ik hem open... en las hem twee keer.... en daarna maakte ik een vreugde dansje..... de "rugzak" was opnieuw toegekend voor de aankomende drie jaar.

Wat was ik blij, wat ben ik blij, wat zijn WIJ blij.

Want mede dankzij deze rugzak houdt onze lieve Jer zich staande, net dit extraatje heeft hij nodig, even de rust buiten de klas, het vertrouwen wat hij 1 op 1 afgeeft bij de leraar buiten de klas, de
extra uitleg die hij krijgt omdat soms net even te vermoeid is in de klas waardoor hij dingen mist.... het houdt hem staande!!

Volgend jaar gaat hij naar groep 8 en dan de 1e twee jaar middelbare school heeft hij hem ook.... het geeft mij als moeder een gerust gevoel dat bij de start van de Middelbare hij ergens op kan terugvallen, hoe dat er precies uit gaat zien weet ik nog niet.... daar mag ik me ook nog niet druk om maken van het thuisfront maar het idee, dat hij extra hulp krijgt daar ben ik zo blij mee!!

Het is voor ons voorlopig even zorg minder .


Sate'n in Maart ;) !!
Enkele weken geleden herinnerde Juudmij eraan dat ze nog steeds een keer zou komen sate'n bij mij.. Dit hadden we al heel lang staan... geloof vorig jaar
bij de Nationale Sportweek dat deze afspraak werd gemaakt ... het was alleen een kwestie van wanneer ??
Toen kwam Juud ineens op de proppen dat Martine en zij de 11e maart wilde komen.... Maart en dan BBQ.. ?? Juud had in haar gedachten... sate... een pakje
wat je in de magnetron stopt en dan.. ja, opeet...
Maar hé, ze kende Ruud dus duidelijk nog niet.... dat gaat niet gebeuren was zijn reactie... BBQ aan en echte saté maken...
Dus ik antwoorde Juud en Martine vooral een warme jas mee te nemen want dat ze echt bij het vuur stokjes moesten draaien.

Nathalie en Kelly waren ook van de partij en het was een gezellig gezelschap hihi. Kel moest eigenlijk werken maar die kan zo goed knipperen met haar ogen
dat ze gewoon spontaan eerder weg mocht, toch Kel ??


Ik pikte 's middags Juud in Nijkerk op en reden naar mijn huis. Daar waren mijn kids al thuis, we dronken gezellig wat en Juud zei dat haar nagels er vreselijk
uit zagen... dus... Niek en Juud zaten op een gegeven moment heerlijk op hun gemakkie hun nagels te lakken... kijk ik hoef dat niet te proberen... want ik heb
geen nagels....






Opeens wat het tijd om wat aan het eten te gaan doen. Juud had op haar wenslijstje staan... saté met krieltjes.... ja wij eten het met rijst maar Juud niet, Juud is
anders en daarom is ze zo lieffff.
Ze ging ze zelf bakken... nou had ik al wat inside information gekregen over haar kookkunsten.... van wie weet ik opeens niet meer maar omdat ze ze toch
zelf zou opeten mocht ze van mij haar gang gaan.
Ik ging met de Tjap Tjoi aan de slag en zij met haar krieltjes.... het ging heel goed .... ondertussen kwam Martine ook binnen en ja... dan vergeet je wel eens wat
bijvoorbeeld dat je wel de stekker in het stopcontact moet doen als je de rijststomer aan wil zetten ... maar voor mij was het blijkbaar iets teveel van het goede
en ik vergat dat dus..... die rijst wilde niet lukken en ineens zag ik die stekker .... aiiii. gelukkig was de rest er nog niet en had ik nog even de tijd ...maar Juud
haar krieltjes waren al aardig aan de goed kant..... het lukte haar dus echt wel hihi. Die krieltjes hebben volgens mij een uur op laag vermogen gestaan maar
ze waren en zagen er heel lekker uit.



Martine had deze avond vrij in de keuken gekregen... zomaar spontaan .
Ruud kwam thuis, deed de BBQ aan, Naat kwam binnen en na een half uurtje kon er geroosterd worden. Ook Kel arriveerde toen de eerste stokjes klaar waren
en kon zo aanvallen .



De bordjes werden gevuld en we namen plaats rond de tafel en zijn daar niet meer vanaf geweest. Oké Ruud dan wel want die ging nog een rondje roosteren
maar wij, bleven lekker zitten... toetje kwam voorbij en toen kwam Nathalie met haar spelletje.



Ik had gevraagd of ze er eentje wilde meenemen en als ik goed heb opgelet heette het "Knowing me, Knowing you"...
Ruud gaf gelijk aan .. spelletjes daar doe ik niet aan mee, ik kijk wel maar opeens had hij toch ook een papiertje voor zich en deed gezellig mee.
Kids ook.
Niek vond het de ultieme aanleiding om eens te kijken hoe de rest van de dames over het uitgaan dachten ... want tja ze is nu "bijna" veertien.
en ach die 4 maandjes maakt toch ook niets meer uit.... 1 keer in de zoveel weken is er in een discotheek hier in de buurt een avond voor 12 tot 16 jarigen..
kortom discussie ontstond .... en conclusie....helaas Niek, ben er nog niet uit ....



Heerlijke vragen kwamen voorbij... bij Juud bijvoorbeeld, wanneer heb je voor het laatst geknuffeld..... Jer schoot spontaan omhoog en liep op Juud toe en gaf
haar een knuffel .... deze vraag hadden we dus allemaal goed hihi.
Toch heb ik het idee dat we nog wel een keertje dit spel moeten gaan spelen want behalve met Ruud had ik toch niet zulke goede matchen zelfs niet met mijn dochter.

Veels te snel was het 23.00 uur en bracht ik Juud naar de trein want ze had nog een hele reis te maken voordat ze thuis was.

Dat gezelligheid geen tijd kent werd deze avond wel duidelijk want tegen 02.00 uur ging de rest op huis aan. Martine moest ook nog ruim een uur met de auto
en die stond dan ook de volgende dag brak op het voetbal veld hihi.

Het was een heerlijke avond met hele lieve mensen, gegeten, gelachen, foto's gemaakt en ook serieuze gesprekken, een mix dus die het
voor mij als een meer dan geslaagde avond maakte.

Echt wel voor herhaling vatbaar zei Ruud , tja, gezellig met vier vrouwen, dat snap ik ook wel, duhhhh.
                     
Juud, helaas was jij toen al weg.... volgende keer sta jij er ook bij blijf je gewoon logeren... Jer of Niek staan met liefde hun bedje af !!

Oepss vergeet ik bijna  Nathalie te bedanken voor haar prachtige foto's dankzij jaaa, haar G12   prachtig toestel en een paar van mezelf !
Valentine met Sky (2)!

Om nog maar eens terug te komen op gister,
de dag die mij zo overweldige
en mij vandaag
nog steeds dat warme gevoel bezorgde,
denk dan dat het met recht een

" echt Valentijns"

concert is geweest


 

Vanuit alle kanten stroomde mijn mailbox vol met allemaal hele mooie, lieve foto's.

Vanmiddag zat ik op mijn werk en voelde de warmte van gister nog en dacht zet dat even op Twitter met daarachter dat het gevoel "eigenlijk niet te filmen was "...... waarop  lieve  Ien mij terug Twitterde " Jazeker wel te flimen, jij hebt er namenlijk eentje in je mailbox zitten"......Whaah, ik moest wachten tot ik thuis was maar toen kon ik ook lekker genieten van dit prachtige moment... kijk zelf maar! 



Het filmpje koester ik nu al, dank je wel lieve, lieve Ien

Daarnaast ontving ik natuurlijk geweldige foto's , wat zijn ze leuk!!
Mijn eerste gedachte was wel even.... tjeee, het lijkt wel of Ruud me het hele concert niet meer heeft los heeft gelaten, maar zo voelde het niet en ach ja, Tien en Hellen zeiden gelijk... ja héééé, het is een Valentijnsconcert hoor  dus dan mag het hihi..... pfff gelukkig haha

Hier lekker wat foto's want het verslag kun je hier al lezen..
















Hoef toch niets meer te zeggen   en ja oké nu hou ik op hihi genoeg is genoeg.. maar ik geniet lekker nog wel een héééél poosje na!!

                                                                        


Ps, iedereen ontzettend bedankt voor alle foto's, super!!

"Ons" Valentijns concert

Vorige week vrijdag kreeg ik een sms'je wat ik nooit had verwacht .. ik was met mijn 8 x sms'n gewoon in de prijzen gevallen voor het "unieke" Valentijnsconcert van Marco!!

Met gemengde gevoelens pakte ik dit op... dit was wel heel bijzonder. In een week waarin zoveel was gebeurd, waar zoveel gevoelens die week de revu gepasseerd waren lees hier waarom ...... won ik gewoon twee kaartjes.
 
De week die volgde was een week die wij niet snel zullen vergeten maar uiteindelijk werd het dus toch ook zondag de 13e .... de dag van "het " Valentijnsconcert, waar wij gewoon bij mochten zijn, hoe bijzonder is dat

Vanmiddag vertrokken we en ik had gewoon kriebels in mijn buik, samen zo'n intiem concert gaan beleven maakte bij mij wel wat los.
Bij aankomst zag ik al wat lieve dinnetjes staan, wat ben ik blij met ze .
We sloten aan in de rij die gelukkig nog niet zo lang was.  Marcha en Thijs stonden bij ons en we kletsen er heerlijk op los. Die mannen hadden wel een klik hihi en Thijs noemde mij zelfs op een gegeven moment zijn moeder ... uhhhh, oké hij mocht dat van mij .

Ik melde Ruud dat er waarschijnlijk wel gerend moest worden.... uhh rennen, doe ff normaal zei hij.. hihi... maar hij volgde mij wel ... rennen hoefde niet dus kwam helemaal goed.
We hadden pracht plekken 2e rij, super gezellig naast Marcha en Thijs. De mannen hadden nog zoiets van... oké we staan zo vooraan dat bier halen er niet in zit... maar al snel begon het concert en kwam Marco.



Wat ging hij lekker van start met "Dichtbij" ( volgens mij ) en er volgde heerlijke nummers.
Ik genoot maar mijn mannetje achter mij genoot volgens mij nog meer. Ik weet precies wanneer hij geniet, als ik armen om me heen voel of zijn handen de lucht in zie gaan, dan geniet hij. En volgens mij waren deze twee dingen continu aan de gang dus .... super!!!



Bij het nummer "afscheid nemen bestaat niet ' moest ik slikken... veel slikken, dit nummer werd ook op de crematie van mijn schoonmoeder gedraaid en omdat alles nog zo vers was, was dit heel moeilijk.
Tranen sprongen in mijn ogen maar door lieve dinnetjes om mij heen en Ruud achter mij hield ik mij mooi staande en hij ook .... het was zo bijzonder, zo mooi.

Veels te snel maar intens genoten klonken de laatste noten alweer maar met een meer dan fijn gevoel verliet ik de zaal, we dronken nog snel wat aan de bar en daarna naar buiten.

Ruud dacht dat we naar de auto zouden gaan maar hé nee, natuurlijk niet. Ik wilde nog graag even wachten, misschien heel misschien een foto scoren met z'n tweetjes met Marco.
Gelukkig was daar Thijs die ook braaf op Marcha bleef wachten en tja, Ruud kon dan natuurlijk niet achter blijven. De mannen maaktje grapjes maar op een gegeven moment had Ruud zoiets van ... kom op we gaan hoor, toen kwamen de dinnetjes weer even voor me op... nee nog even wachten hij komt zo, toe, toe... en ja hoor ,daar kwam Marco aan.



Zo liefff nam hij voor ieder de tijd.. gaf Ruud een hand en vroeg hoe hij het vond, Ja, meer dan geweldig was zijn antwoort, onwijs gaaf, en ik, ik zei niets.... stond  erbij en keek ernaar !!!
En we gingen op de foto, van alle kanten werd geschoten... dus die leuke foto's komen zeker maar meer dan zeker is dat we genoten hebben!!

Zo ontzettend veel, dank je wel Marco en Sky Radio dat we hierbij mochten zijn!!!

Wij hebben genoten !!!

"Kijk niet achterom
Maar volg de zon"