WEBLOG VAN DE MAAND!
YESSSSS, IK BEN WEBLOG VAN DE
MAAND JANUARI 2014!! 


Gastenboek
Hoi, hoi, welkom bij mijn gastenboek!!!

Als je wat kwijt wil, meldt het mij!!
Een gezellige krabbel vind ik altijd leuk!!
~klik~ op het boek








Mijn lieffie
Recentste foto met Marco
Duizend Spiegels Tour 
Nijmegen

18-04-2014 Nijmegen


 
Bijzondere avond
Oktober 2012, Vrijwilligersfeest!!
Ik word zo blij als ik deze foto zie...



"ons" Valentijnsconcert
 

Intens genieten  14 -02-2011
 
IK weblog v/d week!!!
Een heel lief filmpje van Marco speciaal voor mij!!!!

Genieten in Canada
Niek & Marco!!


Zo lief
Foto album
Word FRIEND van WARCHILD
Bezoekers
Op dit moment is er 1 bezoeker ;
en 1 gast bezoeker .
Archief
Mijn laatste reacties
Zo he wat een nieuws!!...
16:24, 8 mrt 2017
Zo onwijs trots op hem...
09:29, 7 apr 2015
Ik ben natuurlijk...
05:56, 30 nov 2014
Leuk, leuker,...
11:12, 26 jul 2014
Hoi Annelies, Dank je wel...
11:58, 2 jul 2014
Lieve, lieve Maris,...
21:22, 4 jun 2014
Heerlijk zoals jij altijd...
19:27, 12 mei 2014
Het was met recht een...
20:10, 11 mei 2014
Hieper de piep hoeraaaaa!...
20:01, 11 mei 2014
Nou meis, dat is echt een...
19:59, 11 mei 2014
Nieuws van Marco
Zie ik jou bij de Clubtour klavertje? Groetjes, Marco
Kalender
Oktober 2017
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        
Profiel
Naam: Klavertje
Leeftijd: 49 jaar
Uitgebreid profiel
Zoeken
E-mail alert
Het gastvrije Oss !!
Een paar weken geleden stelde ik hier thuis de vraag: "gaan wij naar de optocht van Carnaval kijken of kan ik naar een andere date?"
Het antwoort was er vrij snel... Carnaval kijken!!
Bij Jer op de basisschool wordt ook Carnaval gevierd maar een optocht met wagens
heb je hier niet.
Maar op 20 minuten van ons huis hebben ze altijd een best grote optocht.
Dus daar zouden we heen gaan.

Ine pikte het hele verhaal op en vroeg of wij Carnaval wel eens groots hadden gevierd. Nou nee... tenminste niet met ons gezin.
Vroeger toen ik 11-12 jaar was, ben ik een heuse dansmarieke geweest.. ja, niemand gelooft het echt maar het is echt waar .
Toen vierde ik Carnaval gewoon 3 ą 4 dagen. Ik stond op de kar van Prins Carnaval en vond het helemaal leuk.
We bezochten een andere plaats en we hadden het kindercarnaval ... en ik heb moeten spitten maar ik heb een foto waar ik op sta...zodat het bewijs er is hihi.


( Ik sta 3e van links )


Maar goed, ik dwaal af... Ine vroeg dus... en ik zei nee, maar dat ze dat wel eens leuk zouden vinden, nou spontaan vloog daar de ons uitnodiging om de oren dat we dan maar richting Oss moesten komen, want daar werd het zeker groots gevierd !!

Over en weer was al wat voorpret, via WA stuurde ik haar foto's van onze outfits en dit alleen was al te grappig voor woorden.
Ruud heeft twee jaar geleden voor mij Marco als surprise gemaakt voor diegene die dat willen lezen klik hier ....
Het masker wat hij toen had gekocht kwam dus wel van pas. Hij zou dat wel op doen.. was ie lekker incognito en kon hij net zo gek doen als hij wilde ... nou doet hij dat toch wel ook incognito maar dat even terzijde.

Afgelopen zondag was het zover en vertrokken we rond 10.30 uur naar Oss.
Eerst nog even Toby  bij oma gebracht, dat beestje moet toch ook uit.
Daarna zette we onze reis voort en eenmaal de rivieren over opperde Ruud dat de maskers en hoeden nu wel op konden want nu vielen we niet meer op .

Na een uurtje arriveerde we bij Ine. We gingen binnen in haar gezellige warme huis, vol met kleur, zo vrolijk en gezellig.
De kids vonden de katten direct interessant en heel eerlijk ik ben een beetje bang voor katten maar ze waren heel erg lieffff.



Als je Carnaval gaat vieren moet je dat niet met een lege maag doen en Ien had een heerlijke soep gemaakt, die Ramon,
"soep ą la Ine" noemde, nou dat klopte wel wel Ien gek op stipjes voerde dat ook door in de soep die overheerlijk was.
Ramon had zijn best gedaan op de salade, zo lekker .
De bodem was gelegd en we konden op naar het feest. We hadden inmiddels lekker wat gepraat en het voelde heel vertrouwd, dat te merken maakt het nog leuker en fijner!



De optocht was zo mooi, prachtige wagens, de een nog mooier dan de andere. Hij duurde volgens mij gewoon bijna drie uur!
Het weer was prachtig, zonnetje scheen en beter kon gewoon niet.










Ruud oogste veel bekijks met zijn masker, op een gegeven moment waren er zelfs mensen die in de optocht meeliepen en die stopten om een foto van Ruud te maken, hilarisch gewoon .

               











Na de optocht zochten we een gezellige stek in het centrum van Oss, vlakbij de feesttent met muziek.
Ine, Ramon en Ruud aan het bier, Niek en ik aan de warme chocolademelk met slagroom.


De sfeer die er hing was zooo gezellig, Ruud en Ien zette de biervulling voort en Ine gaf Ruud gelijk maar even door dat hij haar er niet uit kon drinken als dochter van een kroegbaas ( hij leest geen logjes hč  ) .....
















We zochten de feesttent op en hoste door het hele gebeuren heen totdat Jer toch echt aangaf niet meer te kunnen...hij kon niet meer staan.
Vond eigenlijk heel stiekem al dat hij het heel lang vol hield maar zijn koppie sprak boekdelen.










We zochten een gezellig tentje op waar je heerlijk friet kon eten en Ine gaf aan dat we het ijs hier niet mochten overslaan .
Nou kijk, wij zijn de beroerste niet .. dan doen we dat ook niet hč hihi.
Ze had niets teveel gezegd het was heerlijk, een wafel met super ijs met slagroom!!!!




Daarna gingen we op weg naar de gezellige stek van Ine waar we na de koffie vertrokken, richting huis.
We pikten eerst Toby op en waren rond 21.30 uur thuis.

Het was een geweldige dag en we hebben met z'n allen zó genoten  

Lieve Ine en Ramon, nogmaals dank voor jullie gastvrijheid, het voelde alsof we al jaren bij jullie thuis waren geweest .

Hoog op de witte bergen!
Weer volledig afgeladen vertrokken we zaterdagochtend rond 03.30 uur... helemaal geinstallleerd met koffie en al ... dus dat kwam wel goed.
Ik stuurde nog een WA naar Martine... met het idee dat ze wel sliep ... of ze dat deed weet ik niet, of ik haar wakker WA weet ik ook niet maar ze reageerde wel terug.... schaam....

De reis verliep redelijk voorspoedig ware het niet dat Jer... halverwege de reis ineens behoorlijk misselijk werd en riep dat hij moest overgeven ... uhhh, ik ben wel snel maar nu was ik heel snel met een plastic zakje.... HIER riep ik en Niek hielp hem al , al riep ze wel dat het ranzig was "grinnik"....
Hij bleef eigenlijk misselijk totdat we aankwamen ... toen herstelde hij gelukkig langzaam.



Na een rustige nacht stonden we zondag al bijtijds op.... Ruud kon niet meer wachten hihi en gingen we op weg naar de piste.... het weer zat niet echt mee... het sneeuwde behoorlijk en was best koud  ... maar het zicht was behoorlijk en we hebben de hele dag kunnen skieen.

Ook de andere helft van de familie was inmiddels gearriveerd en tegen 12.00 zagen we elkaar bovenop de berg, zo leuk altijd!! Opa was dit jaar ook mee, stil was hij wel , maar ja, die lieve van heeft ook een hoop te verwerken maar hij genoot wel.
Het skieen viel hem wel tegen... voor het laatst had hij het 5 jaar geleden gedaan maar hij had erg last van verzuurde bovenbenen en na 1 afdaling zocht ie dan ook telkens het restaurant op voor een bakkie koffie.
In mijn ogen had hij groot gelijk!!



Jer die zich al weken verheugde op de middag maaltijd.... steevast of spagetti of jawel, patat met braadworst.... en nee, geen kinderportie maar gewoon een volwassene portie... hij heeft zijn hart kunnen ophalen daar, waar hij het allemaal laat.... ???  

                  

De rest van de week verliep best lekker... ik viel wel een paar keer en gezien de enorme wind die er stond en de sneeuw die viel hoopte dat op sommige stukken zo op dat ik ineens bij een afdaling ( zwart) enorme buckels tegenkwam... één buckel herinnerde mij aan de film van de Titanic.... tjemig... ik moest er tussendoor en schampte net met mijn lijf langs de buckel en kon me nog net staande houden.... de buckel leek precies op de ijsschots die de Titanic tegenkwam  Maar gelukkig kwam ik heel huids beneden.





De kids hou ik allang niet meer bij vooral bij zwart staan ze eerder beneden dan ik.... geeft niets.... maar leuk vinden ze het wel.... met zulk zicht laat ik me niet als een "blinde"naar beneden vallen, met goed zicht en een zonnetje, dan durf ik een wedstrijdje nog wel met ze aan ....al verlies ik het van Niek bij voorbaat al... toch jammer dat die kids zo snel leren, uch, uch...










Helaas op woensdag aan het eind van de dag gebeurde er iets vervelends. We skieden naar het dal op ons gemakje maar ongeveer 500 meter voor het eind kwam mijn zwager ineens ten val... zomaar niets geen moeilijke piste ofzo, hij weet zelf ook niet goed wat er gebeurde maar ik zag het voor me gebeuren, hij maakte me toch een smak voorover tussen zijn ski's door.
Alles vloog uit, ik zag zijn zonnebril in tweeen liggen en hij bleef zelf ook stil liggen.... ik schrok me rot en riep 2x naar hem maar hij reageerde niet.
Niek skiede me voorbij ( ik wilde zin ski's pakken) maar Niek riep in paniek
hij bloed... tjemig, gelukkig was Ruud er snel en zag dat het om een flinke bloedneus ging... pfff, dat viel mee.... het bloede behoorlijk en dat in de witte sneeuw.... hij was behoorlijk dizzy en 's avonds was hij helemaal stijf en deed zijn arm en been pijn.
De volgende dag is hij ook samen met opa thuis gebleven ( grinnik, opa had zich 's morgens al direct in een stoel genesteld met puzzelboekje, die vond het volgens mij stiekem wel fijn dat hij niet hoefde 
Gelukkig ging het de dag erop al weer wat beter maar de schrik zat er bij hem behoorlijk in.
Tja als je bijna nooit valt in al die jaren, onwijs kan skien en dan inneens om niets zo'n smak maakt, maakt dat je toch angstig.


Opa in actie, zooo knap, respect!!




De gletser op 3300 meter hoogte met toen een gevoelstemperatuur van -16 maar zooo mooi!!!


Samengevat hebben we ondanks de weinige zon, wel 1 dag zon en die dag zijn ook de foto's gemaakt , de andere dagen was het te koud om je handschoenen uit te doen een heerlijke week gehad waar we ons hoofd konden leegmaken na de afgelopen periode, ons verdriet konden delen met z'n allen maar ook konden lachen en lol maken.


Inmiddels is de was gedaan, en zijn de skipakken weer schoon.... dus we kunnen zo weer vertrekken... alleen...... het boompje waar we het geld van afhalen is leeg..... dus zullen we toch een jaartje moeten wachten...

Maar foto's en filmpjes genoeg waar we lekker op kunnen teren!!!



Jer. vond het af en toe wel best in die kou en wist de weg naar het restaurant te vinden waar hij zijn Nintento pakte en zich warm speelde voor de volgende afdaling..slimmerik  


En heel stiekem vond ik het na deze week niet heel erg om naar huis te gaan want thuis wachtte op mij een hele lieve mams en ..... mijn lieve zus uit Canada die als verrassing voor mijn moeder's 80e verjaardag
was overgekomen uit Canada... maar daarover later meer!!


"Geen sterveling voorspelt of ik het morgenlicht zal zien
Dus ik hou me vast aan dat wat tastbaar is"