WEBLOG VAN DE MAAND!
YESSSSS, IK BEN WEBLOG VAN DE
MAAND JANUARI 2014!! 


Gastenboek
Hoi, hoi, welkom bij mijn gastenboek!!!

Als je wat kwijt wil, meldt het mij!!
Een gezellige krabbel vind ik altijd leuk!!
~klik~ op het boek








Mijn lieffie
Recentste foto met Marco
Duizend Spiegels Tour 
Nijmegen

18-04-2014 Nijmegen


 
Bijzondere avond
Oktober 2012, Vrijwilligersfeest!!
Ik word zo blij als ik deze foto zie...



"ons" Valentijnsconcert
 

Intens genieten  14 -02-2011
 
IK weblog v/d week!!!
Een heel lief filmpje van Marco speciaal voor mij!!!!

Genieten in Canada
Niek & Marco!!


Zo lief
Foto album
Word FRIEND van WARCHILD
Bezoekers
Op dit moment zijn er 2 bezoekers ;
en 2 gast bezoekers .
Archief
Mijn laatste reacties
Zo he wat een nieuws!!...
16:24, 8 mrt 2017
Zo onwijs trots op hem...
09:29, 7 apr 2015
Ik ben natuurlijk...
05:56, 30 nov 2014
Leuk, leuker,...
11:12, 26 jul 2014
Hoi Annelies, Dank je wel...
11:58, 2 jul 2014
Lieve, lieve Maris,...
21:22, 4 jun 2014
Heerlijk zoals jij altijd...
19:27, 12 mei 2014
Het was met recht een...
20:10, 11 mei 2014
Nou meis, dat is echt een...
19:59, 11 mei 2014
Nou het is je gelukt...
19:53, 11 mei 2014
Nieuws van Marco
Ik kijk zo uit naar de warme, gezellige en liefdevolle dagen die komen gaan. Ik wil jullie dan ook hele fijne kerstdagen toe wensen en een gelukkig, muzikaal en vooral gezond 2018. Groetjes, Marco xxx
Kalender
December 2017
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            
Profiel
Naam: Klavertje
Leeftijd: 49 jaar
Uitgebreid profiel
Zoeken
E-mail alert
SPORTIEF doen enzo ;)
Aankomende zaterdag ga ik een hele week lang onwijs sportief doen .... en dat terwijl ik het hele jaar op sportief gebied geen klap heb uitgevoerd . Nou ja, bij de concerten van Marco ben ik best sportief vind ik zelf... urenlang wachten, staan, springen dansen... val er altijd wel van af  sportschool is er niets bij hihi.

Maar aankomende zaterdag gaan we dus skien!!!
Tegen het glijden zie ik niet op... welnee, ik gooi gewoon mijn gewicht erin en ik ben dan natuurlijk als één van de eerste beneden( die illusie hou ik mezelf in ieder geval voor ), skien kan ik wel al zeg ik het zelf...hihi
maar het lopen in die skischoenen en het tillen van de ski's.... ohhhhhhhhwwwww, niet één dag maar 6 dagen lang.... wat zullen mijn armpjes en benen 's avonds
verlangen naar een heet, warm bad .

Ik heb natuurlijk vakantie maar van uitslapen is geen sprake.... Ruud ligt normaal nooit te trappelen in bed maar dan wel.... het liefst zet hij om 07.00 's morgens
dit muziekje op 


( wel leuk om ff aan te kliken ) stilletjes noem ik hem een "slavendrijver "

Dus ja, 07.00 uur wordt toch wel verwacht dat ik opsta, dat we gezellig ontbijten en stipt om 8.45 uur als we allemaal in onze skipakken gehesen zijn!
Dat is op zich al een klus......
hebben we alles, ja, skibril, creme, skipas, handschoenen, muts, drinken en vooral niet vergeten, chocolade hihi, klaarstaan voor het busje wat ons afzet bij het dalstation.

Eenmaal zittend in de gondel... kan het genieten dan toch beginnen....

Het klinkt nu allemaal natuurlijk niet zo heeeel positief  maar al deze puntjes die ik nu heb aangevoerd en die aangeven hoe zwaar ik het eigenlijk wel niet heb, want dat heb ik natuurlijk wel....... wegen absoluut niet op tegen het geweldige gevoel wat ik heb als ik heerlijk die berg afglij, zo super!!!!
Er is geen betere en mooiere manier op je hoofd helemaal, echt helemaal leeg te maken.

En ja wat ik ook nog eens toppie is, is dat wij mijn schoonvader met ons hebben meegevraagd en hij ook nog eens met JA geantwoord heeft!!!!
Wij zaten aan wandelen te denken voor hem maar nee, hij gaat gewoon mee skien. 5 jaar geleden heeft hij voor het laatst op de latten gestaan en hij wil het
gewoon weer proberen.
Na al het verdriet, wat er natuurlijk nog steeds is, waar we mee moeten dealen, de ene dag beter en makkelijker als de andere dag voor ons allemaal, gaat hij gewoon mee!!!

We gaan er samen met Ruud z'n broer en gezin, ons gezin en opa een super vakantie van maken!!!


Bijzonderde dagen...
Vandaag 10 februari zou schoonmama 76 zijn geworden.... ware het niet dat wij afgelopen maandag haar op een ontzettende mooie manier hebben laten gaan, naar alle lieve mensen boven in de hemel.
Zij hebben er daar een lieve zorgzame vrouw bij !!

Na twee heftige weken waarin hoop, verdriet, een lach en een traan elkaar afwisselden, werden wij maandag 31 januari bij elkaar geroepen door de arts.
De nieren van schoonmama lieten het afweten en steeds vielen er meer dingen uit. Er was geen hoop op herstel en met elkaar en op advies van de arts besloten we de medicatie na twee intensieve weken te stoppen.... het was een rare dag.
Niemand wist precies wat er komen ging, wat ons te wachten stond die laatste uren... maar we waren samen en met z'n allen stonden we daar.

Ondanks de heel verdrietige dag en beslissing was er ook plek voor een lach.... Ruud komt uit een gezin met 5 kinderen en dat x 2 met aanhang en daarbij opgeteld de 12 kleinkinderen, deden wij daar echt niet onder in het ziekenhuis voor een familie uit Marokko of Turkije, wat heet we waren gewoon met meer ... ja, ze stonden daar wel even te kijken de afgelopen weken dat er zoveel mensen elke dag opnieuw het ziekenhuis bezochten.

Die avond de 31e januari overleed schoonmama rond 21.00 uur.... en toen was het stil....

De week die volgde was moeilijk maar ook zo mooi. Met z'n allen wilden we er iets moois van maken. Ruud met zijn broers, zussen en vader zijn enorm druk geweest.. ieder op z'n manier... de één regelde dit, de ander dat....
alles was goed en de liefde die er heerste voor elkaar hebben we nog nooit zo gevoeld als toen.... het maakte ons allen warm. De band is altijd al hecht geweest en dat maakt dat je er met z'n allen iets heel moois van kan maken...
Tot zelfs afgelopen maandag werden er nog aanpassingen gedaan, draaiboek werd aangepast zodat ieder er een goed gevoel bij had.

Toen vrijdag de rouwkaart bij eenieder in de bus viel kregen we complimentjes over de keuze, schoonpapa had hem uitgezocht en inmiddels heeft Ruud hem laten inlijsten voor zijn vader en onszelf en staat hij hier maar ook in het ouderlijk huis van Ruud op de schoorsteen te pronken mag ik wel zeggen...



Kleinkinderen werder er in betrokken, Niek wilde een gedicht voorlezen over hoe toepasselijk met titel "afscheid nemen bestaat niet " prachtig was het. En ze deed het zo mooi...... de voorgrond is echt niets voor haar maar op dat ogenblik deed ze het gewoon. Ruud kon het niet, te vol van emoties en zij deed het voor haar vader en oma ...

Je weet niet wat je verwachten kan, er waren een hoop kaarten verzonden.... maar te zien dat er zoveel mensen naar de crematie toekwamen was voor het gezin zo mooi om te zien.

De broers en zwagers hadden van te voren besloten dat ze de kist naar buiten zouden dragen waar op het pad de witte ballonnen met wenskaartjes door alle kleinkinderen werden opgelaten .
Daarna brachten we haar naar de laatste plek waar we met z'n allen in een cirkel hand in hand ( the circle of live) haar hebben laten gaan....

De familie waar Ruud uit komt is Indisch ( voor diegene die dat nog niet wisten), een traditie is dan ook dat er daarna gegeten wordt en wel te verstaan Indisch.
Ruud zijn vader had in 1e instantie aangegeven dat hij zelf wilde koken... maar dat hebben we terug gefloten..... dat ging ons te ver en besloten werd te eten in een Indisch restaurant.
Met een klein gezelschap, nou ja, zo'n 40 man... hebben we gegeten op ons dooie gemak, gepraat, alles kon, .... heel eerlijk had ik mijn bedenkingen hierover in 1e instantie, vond het best vreemd om na zoiets emotioneels "gezellig" te gaan tafelen maar vanaf de 1e minuut liep ik naar mijn schoonvader toe en gaf aan dat dit zooo goed was.
Hij glunderde ....
Vaak werd oma in het leven geplaagd door zoons en zwagers en zat ze snel op de kast zoals wij dat noemden maar nu stond ze op de kast, een prachtige foto en keek toe hoe wij met z'n allen onze gevoelens deelden.
Tegen 23.30 uur kwamen we thuis, vol met emoties, moe maar heel, heel tevreden... het was goed zo.

Ik schrijf dit hier zo uitgebreid omdat ik de afgelopen drie weken zoveel lieve reacties heb gehad van lieve loggers, lieve dinnetjes die mij zo dierbaar zijn.
Langs deze weg wil ik iedereen bedanken voor alle lieve tweets die ik de afgelopen weken heb mogen ontvangen, alle WA'jes, sms'jes, mailtjes en natuurlijk de mooie kaarten die ik mocht ontvangen.
Het was zo fijn om ineens een lieve knuffel te ontvangen van een lief dinnetjes via WA , het sleepte me er doorheen en hield me staande.

Iedereen heel, heel erg bedankt daarvoor.

Nu moeten we door, dat gaat ons lukken.... het leven gaat verder maar de herinneringen blijven....
Lieve schoonmama daarboven in de hemel viert u nu samen met mijn papa,die vandaag ook jarig zou zijn geweest en 83 zou zijn geworden feest, al die jaren was hij daar alleen jarig, hoog in de hemel maar nu heeft hij iemand om samen mee feest te vieren, proost....

En wij, wij toasten op jullie, vanavond, met alle broers, zussen en kleinkinderen met koffie en vlaai !!!!

Lieve pap, lieve schoonmama maak er wat van!!!

                                                                    
"De maan verdwijnt
En de zon verschijnt"