WEBLOG VAN DE MAAND!
YESSSSS, IK BEN WEBLOG VAN DE
MAAND JANUARI 2014!! 


Gastenboek
Hoi, hoi, welkom bij mijn gastenboek!!!

Als je wat kwijt wil, meldt het mij!!
Een gezellige krabbel vind ik altijd leuk!!
~klik~ op het boek








Mijn lieffie
Recentste foto met Marco
Duizend Spiegels Tour 
Nijmegen

18-04-2014 Nijmegen


 
Bijzondere avond
Oktober 2012, Vrijwilligersfeest!!
Ik word zo blij als ik deze foto zie...



"ons" Valentijnsconcert
 

Intens genieten  14 -02-2011
 
IK weblog v/d week!!!
Een heel lief filmpje van Marco speciaal voor mij!!!!

Genieten in Canada
Niek & Marco!!


Zo lief
Foto album
Word FRIEND van WARCHILD
Bezoekers
Op dit moment is er 1 bezoeker ;
en 1 gast bezoeker .
Archief
Mijn laatste reacties
Zo he wat een nieuws!!...
16:24, 8 mrt 2017
Zo onwijs trots op hem...
09:29, 7 apr 2015
Ik ben natuurlijk...
05:56, 30 nov 2014
Leuk, leuker,...
11:12, 26 jul 2014
Hoi Annelies, Dank je wel...
11:58, 2 jul 2014
Lieve, lieve Maris,...
21:22, 4 jun 2014
Heerlijk zoals jij altijd...
19:27, 12 mei 2014
Het was met recht een...
20:10, 11 mei 2014
Hieper de piep hoeraaaaa!...
20:01, 11 mei 2014
Nou meis, dat is echt een...
19:59, 11 mei 2014
Nieuws van Marco
Er wordt weer een gezellige workshop georganiseerd op 20 mei. Kom jij ook? Groetjes Marco
Kalender
Maart 2017
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  
Profiel
Naam: Klavertje
Leeftijd: 48 jaar
Uitgebreid profiel
Zoeken
E-mail alert
Mijn H van .....huilen
Over deze letter van het alfabet weet ik niet zo goed hoe ik het moet omschrijven..... misschien weet ik het wel maar vind ik het moeilijk..........maar ik ga een poging wagen.

Om maar even met iets grappigs te beginnen... huilen doe ik ..... vooral als ik de uien snij !!

Ik huil niet zo snel, eigenlijk huil ik bij hoge uitzonderingen..... dat wil niet zeggen dat ik een koele kikker ben......... verre van dat..... waar een ander het met een fikse huilbui oplost...... kan ik met iets dagen lopen.  Als mensen, vrienden of familie mij iets vertellen waardoor ik diep geraakt wordt  door  bijv. een ernstige ziekte, scheiding of whatever dan leef ik ontzettend met ze mee maar zal niet snel in tranen uitbarsten maar neem ik dit mee en zal dit mijn gedachten voor de komende tijd niet meer loslaten. Ik blijf er dus heel erg mee bezig en voel me ontzettend betrokken....

Als kind huilde ik wel natuurlijk, als ik viel of me pijn deed, huilde ik, ik werd getroost en kreeg een knuffel, dat heerlijke beschermde gevoel. Toen mijn vader overleed, was ik 16, mijn zussen waren erbij zij waren 26 en 28 jaar. Ik was er niet bij mijn moeder vond mij toen te jong, achteraf snap ik daar niets van maar op dat moment wist ik niet beter. Mijn moeder verborg haar tranen voor mij,de echte tranen van verdriet, ze wilde niet dat ik het zag, ik wist wel dat er tranen waren maar ik zag ze niet ...... het resulteerde erin dat ook ik mijn tranen verborg, want het hoorde blijkbaar niet om te huilen. Ik wilde dus niet dat iemand mij zag huilen..... en huilde dus, als ik al een keer wilde huilen alléén als ik alleen was.
Ik heb mijn moeder nooit iets kwalijk genomen, zij dacht dat ze het goed deed en ze wist niet beter en dus ook ik wist niet beter of het hoorde zo!

Bij moeilijke films had ik het dus soms best moeilijk maar huilen dat probeerde ik dus altijd zoveel mogelijk te voorkomen.

Een aantal jaren later kreeg ik door dat huilen helemaal niet zo erg was, dat het goed was om je emoties te laten zien, dat het mensen duidelijk maakt  wat  en hoe je gevoel is op een bepaald moment..
Dat je best  eens een traantje kan  wegpinken bij een enorme emotionele film.
Doordat het mij vroeger zo is vergaan probeer ik dit bij mijn kinderen anders aan te pakken.
Juist wil ik graag dat ze hun gevoel laten spreken en dat ze best mogen huilen als ze zich niet prettig voelen, als er iets gebeurd is wat ze raar vinden of als ze niet lekker in hun vel zitten. Dan mag je best huilen maar het hoeft niet, alles is goed en niks is gek is ons motto!
Huilen omdat je gevallen bent of je hoofd gestoten hebt is prima, een knuffel en een aai en iets lekkers dan is het vaak alweer goed. Dat vind ik het andere soort huilen, huilen met een snelle oplossing denk ik altijd!

Toen wij die enorme heftige periode met J. hebben meegemaakt kon ik eerst niet huilen, de onzekerheid maakte mij gek, toen ze niet konden vertellen wat het was en je je kind steeds verder van je zag  afglijden. Maar huilen kon ik niet omdat ik in het ongewisse zat . Ik merk tijdens het schrijven van dit logje dat ik het moeilijk vind om het op te schrijven ga er dan ook niet te diep op in maar toen eenmaal bekend was wat er aan de hand was kwamen de tranen. We hebben ze laten gaan....ook L. werd erin meegesleurd en zag wat verdriet was. We huilden niet heel veel maar onze tranen zorgden ervoor dat ook zij haar tranen kon laten zien, zo kon zij haar gevoel laten spreken ...... iets wat ik dus vroeger gemist had.  Het is volgens mij goed als kinderen zien dat ook volwassenen  kunnen en mogen huilen.

Dan heb je ook nog het huilen  om onrecht wat ik toch wel meerdere malen op het werk heb meegemaakt........ ik kan heel veel hebben, kan heel veel aan maar als mij echt onrecht wordt aangedaan dan kan ik woedend worden. Het duurt lang maar dan gooi ik alles eruit en de tranen volgen dan vanzelf, heb mezelf niet meer in de hand en kan dan heel moeilijk uit mijn woorden komen. Het gevolg is, als het dan eens een keer gebeurd de ander heel snel doorheeft dat hij te ver is gegaan maar het leed is al geschied......... er is iets kapot, ze zijn met mijn oprechtheid en goedgelovigheid aan de haal gegaan en dat raakt mij diep, heel diep........gelukkig komt het weinig voor maar die enkele keer dat het voorkwam zijn mij wel bijgebleven maar hebben mij ook oplettender gemaakt. 

Maar het huilen van geluk is in dit geval het mooist wat er is, gelukkig hebben we momenteel veel van dit soort momenten, o.a. bij elke mijlpaal die ons mannetje doet voel ik tranen opkomen......... tranen van geluk dat dit ons weer werd gegeven.
Tranen van geluk op welk moment en voor wie dan ook zijn kostbaar en zou je moeten koesteren, wij doen het in ieder geval wel!
Hele nacht online??
Gisteravond tegen 22.50 uur floepte het internet eruit...... toen ik opnieuw wilde inloggen was de site van Borsatoweblog afgesloten ivm dat het te druk was .......
Mijn gedachten waren nou dat gaat wel eventjes duren, dus ik had nog wat gedronken en we zijn naar bed gegaan!
Ja, lekker op tijd , maar we hadden dan ook een hele drukke week achter de rug, daarover misschien later nog wat, maar ik heb me niet gerealiseerd dat ik nog ingelogd stond...... dus toen ik net wilde kijken of de site weer in de lucht was, was ik dus nog ingelogd , volgens mij heb ik de hele nacht online gestaan........ maar ik lag echt in mijn bedje te slapen  want zoooo verslaafd ben ik nu ook weer niet!
UPDATE:Chocolade Mmmmmmm
iK WEET NIET PRECIES HOE IK EEN "update"moet doen dus doe het maar even zo....
zie mijn logje Chocolade Mmmmmmm .....hij moest dus zijn spreekbeurt doen

UPDATE:
Helemaal blij kwam hij bij oma thuis.... big smile op z'n gezicht en hij wilde mij direct opbellen.......... maar ik was hem al voor, hi,hi!
Bij ons op de lagere school geven ze geen cijfers maar een G, RV, V, O en M! En wat denken jullie....... hij kreeg twee G...oedjes!!!!
De meester vond dat hij het gewoon echt heel goed had gedaan!
Toen ik thuiskwam heb ik hem een hele dikke knuffel gegeven (had ik anders ook wel gedaan hoor )
Geweldig hè!!!

Veel sterkte..,Marco
                                                       


Vanmiddag in mijn pauze bleef ik binnen en keek ik even niets vermoedend op nu.nl......
ik schrok toen ik las dat de vader van Marco overleden was....... 69 jaar jong.

Marco langs deze weg wil ik jou en Leontine, Luca, Senna en Jada heel veel sterkte wensen met het verlies van jullie dierbare vader/schoonvader en opa.

Ik hoop en wens dat jullie in alle rust afscheid van hem kunnen nemen!

Vanmorgen geen Marco...
Meestal stap ik als ik moet werken tegen 07.00 uur in de auto en doe direct mijn radio aan om te horen of er file's staan.

In het donker zoeft mijn auto weg en als dan ondertussen het journaal geweest is en ik op radio 538 niet echt veel interessants hoor dan druk ik automatisch op het knopje van de CD, zodat de heerlijke klanken van Marco mij tegemoet komen............ zo ook vanmorgen!

Nu moeten jullie weten dat de weg die ik rijd tot aan de snelweg niet verlicht is door lantaarnpalen....... dus is het meestal pikkie donker!
Mijn hand ging dus richting de CD (allemaal automatisme) en ik drukte hem aan......... wat denk je dat ik hoor...... veel muziek ....... maar geen Marco!!!!!

Ruud had de dag ervoor mijn auto mee genomen om hem te wassen ( hij werkt bij een dealer ( ja hoh, duhh een autodealer hoor  anders krijgen we weer van de rare verhalen)     ....... hartstikke lief natuurlijk maar hij moet niet lees absoluut verbod aan mijn CD's
komen ....... en tja in het donker zoeken naar een CD is vragen om ongelukken dus ik was toch zo verstandig om te wachten tot ik voor een stoplicht stond, normaal is dat na ongeveer 15 minuten maar dat stoplicht stond op, jawel groen..... de snelweg volgde, ook niet echt verstandig om daar te gaan zoeken (mijn ene helft van mijn hersenen seinde zoeken, zoeken maar de andere helft seinde  let op, let op die laatste hersenhelft won het!!!

Dus na weer 20 minuten volgde weer een stoplicht, wat denk je ook groen.......... inmiddels was Marco gelukkig bij Radio 538 met "Dochters"langsgekomen  dus ik had toch nog geluk....... bij aankomst heb ik toch maar direct de goede CD er weer in gedaan, want het zou toch eens gebeuren dat ik 's middags weg rij en weer allemaal groene stoplichten tegenkom.....
De G van Geld

                                        


In gedachten had ik zitten bedenken wat de G zou worden en in 1e instantie dacht ik het wordt de G van Gelukkig of de G van Gezondheid........ maar nee, het werd de G van Geld....... leuke G omdat deze G toch een belangrijke sleutel is in onze maatschappij!

Bij ons thuis was geen armoede, er werd niet met geld gegooid en zeker niet over de balk gegooid. Al vroeg werd mij duidelijk gemaakt dat je zuinig moest/kon zijn met geld. Dat je het maar één keer kon uitgeven en dat je het eerst in je spaarpot moest hebben voordat je het kon uitgeven.
Naar mijn mening hele belangrijke prio's die ik nu ook aan mijn kids leer. Tuurlijk verwen ik ze wel eens als ze in een speelgoedwinkel staan, lees tegenwoordig in een kledingwinkel met Lanique  en zeg ik koop het maar.... maar regelmatig krijg ik dan als antwoord, nee mam, eigelijk heb ik het niet nodig... en moet ik soms toch echt hele goede redenen inbrengen dat ze het toch koopt.  Soms heb je gewoon twee stuks van iets nodig, altijd handig een t-shirt erbij en zo maar verder.
Maar het geeft mij een goed gevoel dat ze erover nadenken als ze iets uitgeven.
Regelmatig laat ik van hun eigen geld wat kopen, geld wat ze van familie voor hun verjaardag hebben gekregen. Als ik het voorheen kocht waren ze blij en keken ze niet naar de prijs, tegenwoordig zeggen ze bij iets onbenulligs als ze de prijs zien, oh, laat maar zitten....

Ik heb altijd diverse bijbaantjes gehad toen ik op school zat, toen spaarde ik al, maar eenmaal een vaste baan en nog thuiswonend, ging het sparen in een rap tempo voort.
Toen wij trouwden hadden we dan ook een aardig centje om te beginnen. We kochten een leuke eensgezinswoning en woonden daar met veel plezier. Toch hadden we in de gaten dat we iets groter wilde en kochten een nieuwbouw woning met als achterliggende reden dat je het met je huis het snelst kon verdienen. Achteraf is dat ook gebleken, zo snel als de waarde van je huis steeg konden we het niet verdienen.
We verhuisden naar een prachtige mooie nieuwbouwwoning.  Ook daar hebben we met heel veel plezier gewoond en hebben we leuke herinneringen aan. Het huis was perfect, alleen het was zo ingebouwd..... en wij wilde graag vrij wonen... dat was onze droom!
Na veel wikken en wegen hebben we toen de knoop doorgehakt en zijn we verhuist naar ons huidige stulpje, een vrijstaand huis met 600 m2 grond. Helemaal vrij en geen achterburen meer, alleen bomen een weg en bos, heerlijk wij genieten elke dag en zijn zo blij dat we toen de knoop hebben doorgehakt.

Maar nu, de vraag van Nathalie... wat zou je doen met een miljoen..... met één miljoen, blijf ik heerlijk in ons huis wonen, dat was onze droom..... maar Ruud heeft nog een droom en dat is een mooie zeilboot. Wij hadden er vroeger eentje maar die hebben we verkocht toen de kids klein waren, nog steeds zegt hij dat hij dit nooooooit had moeten doen... spijt als haren op z'n hoofd heeft hij daarvan...... maar om nu zomaar een nieuwe lees tweedehands boot te kopen is niet niks! Het is niet alleen de boot maar ook het onderhoud en het liggeld, verzekering en ga zo maar door. Maar met een miljoen gaat die boot er zeer zeker komen, al is het alleen maar om mijn mannetje een plezier te doen.
Zelf heb ik eigenlijk niet zoveel wensen...... nou ja, ik zou graag naar mijn zus in Canada gaan, zien in het echt hoe zij erbij zit maar dat gaat ook wel zonder dat miljoen gebeuren hoor....... en als ik echt een miljoen zou winnen zouden ook wij best een sabbatical jaar willen, oh wat lijkt dat mij heerlijk!!!
Tja, en wat me ook wel leuk lijkt is om een keer heerlijk te gaan winkelen, in de P.C. Hoofdstraat (ben er nog nooit geweest, dus misschien valt het wel vreselijk tegen ) zonder dat ik op het prijskaartje hoef te letten.... en als ik wil gewoon een keer in mijn leven 3 paar laarzen tegelijk kan kopen, dit is geen echte droom maar lijkt me wel een keertje heel cool om te mogen beleven. 
En ja dan staat ook niets me meer in de weg om ongestoord naar alle 8 of 10 hoeveel hij er ook geeft, concerten van Marco te gaan, nu krijg ik bij twee keer al zo'n opmerking .......
weet je wel wat dat kost, ja duhhhh, en of ik dat weet maar ja met een miljoen houd niemand mij meer tegen!!!

Maar goed om deze G te beeindigen wil ik toch nog wel kwijt dat 
GELD NIET GELUKKIG MAAKT ZOALS VELEN INDERDAAD ZEGGEN MAAR DAT HET JE WEL IN STAAT STELT MAKKELIJKER GELUKKIG TE KUNNEN LEVEN, DAT GEZONDHEID HELEMAAL BOVENAAN STAAT EN MET GEEN ENKEL GELDSTUK TE KOOP IS!!!


 

Mijn F van FAN !!

Het zat er natuurlijk aan te komen............hier mijn F'je:

Toen ik een jaar of 10 was vond ik de showbizzquiz wel erg leuk en ik zat net in de leeftijd dat je je voor bepaalde dingen gaat ontwikkelen.... nou ik vond Ron Brandsteder, tja hoe zal ik het zeggen, erg aantrekkelijk en leuk. Ik ging plaatjes verzamelen uit die heerlijke roddelbladen en plakte die heerlijk op in mijn kamer. Ik kan het me niet meer goed herinneren (nee, echt waar) maar volgens mij
bestond er toe ook een fanclub van hem en ben ik een tijdje lid geweest.



Ik heb toen ook nog zo'n lp gekocht waar hij aerobicsoefeningen op ingesproken had.Ik stond d
us op de stem van Ron, op mijn kamer te aerobic-en..........Op een gegeven moment wilde ik zo'n show ook wel eens in het echt zien en ik kreeg mijn vader zo gek dat wij met ons drietjes naar de opnames van de showbizzquiz gingen. Een hele belevenis voor een kind van 10 als ik er nu op terugkijk.
Ik was volledig in de ban en ging hem na afloop een bloemetje brengen..... Die avond is me heel goed bijgebleven en gek genoeg kan ik me er nog best wat dingen van herinneren.
Ik begrijp nu daarom ook zo goed hoe Lanique zich nu voelt, in de ban van Marco z'n liedjes, van Marco zelf, ik laat haar ook maar lekker begaan op de logjes, want
dat zal vast wel weer een keer wat minder worden maar het is echt leuk om te zien hoe druk ze ermee in de weer is. Als Marco haar bezoekt, en ik haar blije gezichtje
zie, doet dat mij aan vroeger denken!

Mijn interesse voor Ron, werd langzaam aan minder en ik was niet specifiek echt fan van een bepaalde zanger of groep zoals zo velen van jullie. Ik vond veel dingen leuk
om te horen, maar naar een concert of zo ging ik nooit. Ik moet eerlijk zeggen ik loop nooit zo snel warm en ben altijd een beetje terughoudend geweest in dat soort dingen, maar als ik eenmaal warm ben hi,hi.....
Ik wijt het altijd aan het feit dat ik misschien erg beschermend ben opgevoed waardoor ik niet zo snel werd warm gedraaid voor concerten of voorstellingen en dat soort dingen.
Mijn ouders hadden in die tijd wel andere dingen aan hun hoofd, zoals ik in mijn E'tje al vertelde.

De soundmixshow keken wij thuis altijd en toen daar Marco in beeld kwam vond ik hem direct al een mooie stem hebben en ik weet nog goed dat wij thuis het erover eens waren dat hij gewonnen had!!
Na de Soundmixshow was hij weer uit het zicht verdwenen.... maar toen z'n single "de meeste dromen zijn bedrog" uitkwam vond ik dat een geweldig nummer!
Hij was weer in de picture zijn muziek sprak mij aan en ik vond het leuk dingen van hem te volgen, zowel op muzikaal gebied als op privé gebied.
Ik was geen fan in de zin van dat ik optredens bezocht of concerten, het is gek om te schrijven maar als ik zo terugdenk denk ik omdat ik het woord Fan toen heel anders interpreteerde!
In mijn beleving was je een Fan als je verliefd of helemaal gek was op een zanger of iemand uit een popgroep. Ik vond het altijd een beetje hysterisch en misschien kwam het ook wel door mijn omgeving, hoe bepaalde vriendinnen/vrienden op Fan zijn reageerden waardoor ik vaak erg terughoudend was en mijn mening niet altijd durfde te zeggen.
Marco bleef ik wel volgen en ik weet nog goed dat toen ik zwanger was van Lanique en voor een controle naar het ziekenhuis reed, er op de radio bekend werd gemaakt dat hij ging trouwen met Leontine! Zo leuk vond ik dat, dat hij het geluk weer gevonden had!! Hij was altijd zo sympathiek naar iedereen toe en kwam altijd zo vriendelijk over dat ik hem al het geluk gunde!!

Naarmate de jaren vorderde ben ik hem steeds meer gaan volgen, zijn muziek raakt mij en doet echt iets met mij! Toch ben ik pas in 2006 voor het eerst naar een concert van hem geweest...."Symphonica in Rosso"!
Ik denk dat daar het keerpunt in mijn leven ook is geweest.
Ik wilde eigenlijk al heel lang naar een concert van hem maar op de één of andere manier kwam het er niet van, of de kaartjes waren altijd weg, of de datum's kwamen niet uit (wat ik achteraf helemaal niet begrijp) ........
Ook toen "Symphonica in Rosso "in de verkoop ging was ik er niet op tijd bij. Wij waren toen net op vakantie! Ruud begreep dat hij mij echt een plezier zou doen als hij aan kaartjes kon komen, hij ging zitten snuffelen op marktplaats en kon aan kaarten komen...... 2x zo duur als de oorspronkelijke prijs maar hij wilde mij blij maken..... nou dat is gelukt. Als hij toen had geweten wat het allemaal
teweeg zou brengen........ ik weet niet of hij ze dan gekocht had hi,hi! (jawel hoor, hij vindt Marco ook erg goed!!)

Ik was dol enthousiast en nadat wij het concert bijgewoond hadden was ik in een euforische stemming... wat was dat geweldig en wat een indruk had dat op mij gemaakt. Wat een topartiest! Helemaal vol was ik ervan en vertelde dat aan iedereen die het maar horen wilde..... met als resultaat dat ze me wat overdreven vonden..... en dat resulteerde er weer in dat ik het op een gegeven moment maar weer lekker
voor mezelf hield op Ruud na dan! Ik ging me steeds meer verdiepen in de persoon Marco en zijn muziek, ontdekte dat hij een fanclub had en surfde regelmatig over de weblogjes. Maar lid worden, zover was ik blijkbaar nog niet.... totdat ja, misschien wordt het vervelend maar totdat Jermeau ernstig ziek werd. Mijn wereld stortte in en alle grip werd onder mij vandaan getrokken. Toen het na een aantal maanden
beter ging met hem... en hij 's morgens met het busje opgehaald werd om naar het revalidatiecentrum te gaan, Ruud naar het werk was , Lanique naar school en ik die dag vrij had.... ik me heel leeg voelde en telkens erg onrustig was op dat soort momenten.
In dit soort momenten greep ik naar de weblogjes en naar de Borsatosite. Met op de achtergrond de muziek van Marco las ik de nieuwtjes en de weblogjes en ik werd rustig. Die momenten hebben veel met mij gedaan en toen is er een ommekeer gekomen.
 Ik was ik, en ik wilde doen en beleven wat ik leuk vond, wat een ander er ook van vond. Lekker belangrijk hoe een ander er over denkt, dacht ik .... en ik gaf mezelf op als lid en en startte een weblog...
in het begin was het nog best lastig maar na wat speurwerk hoe eea in elkaar stak, kreeg ik er plezier in. Inmiddels heb ik al heel wat leuke contacten opgebouwd, schrijf met veel plezier mijn logjes, geniet van alle reacties, schrijf mijn logjes niet voor Marco maar voor iedereen die het leuk vindt om ze te lezen maar zou er om liegen als ik niet zeg dat ik er erg blij van wordt als hij een enkele keer een reactie achterlaat!
Ik kan met recht zeggen dat ik er trots op ben FAN van MARCO te zijn.
En heel belangrijk niet alleen omdat het een topzanger is maar om het hele mens Marco, want wat is hij fantastisch lief, meegaand, oprecht geïnteresseerd in alles om hem heen.
Zijn concert "Wit Licht" was wederom geweldig, maar de film heeft diepe indruk op mij gemaakt maar zeer zeker ook MARCO die hier wederom zijn nek uitstak en hier weer laat zien dat hij de moeilijkheden die er in de wereld spelen niet
naast zich neerlegt. Dat is de persoon die ik geweldig vind, en die mij in moeilijke tijden met z'n muziek opfleurt.

Tijdens de fanclubdag ben ik met hem op de foto geweest en het voelde geweldig, er ging van alles door mij heen, dat ik daar nu stond met hem die mij met zijn muziek door moeilijke tijden heensleept, en dat ik er zo vrolijk van wordt hoe hij zich naar zijn fans gedraagt, in één woord super!

Marco je bent een superlieve man en een steengoede zanger!!
Ik kan zeggen dat ik een FAN ben die jou niet meer loslaat!

               




Hoezo vol????

Vanmorgen had ik mezelf toegesproken eerst al mijn huishoudelijke taken te doen die op mijn lijstje stonden voordat ik achter de pc zou gaan zitten.....
Nu het is voor de helft gelukt....

Vanmorgen de bedden verschoond en boven alles gedaan, badkamer en de slaapkamers!
Ook wilde ik de ramen beneden aan de binnenkant zemen, maar daar ben ik nog niet aan toe gekomen..... maar de middag duurt nog lang dus wie weet doe ik het straks nog wel even, J. is naar een feestje en l. voelt zich niet zo lekker dus zit even lekker in het bad... hoop dat ze zich zometeen weer wat lekkerder voelt.

Maar wat een geneuzel eigenlijk,  wat ik jullie eigenlijk wilde laten zien is.... L.is met haar werkstuk bezig en bijna klaar..... dit trof ik in haar kamer vanmorgen, gisteren nog geleegd....... is hij vol of niet, blijkbaar ging het een aantal keren niet goed!
Maar uiteindelijk is het af!!!





Is dit niet fantastisch??

Nu ik platina heb, is Ruud zonder dat ik het wist zo lief geweest voor mij de opgenomen beelden van afgelopen week in een mooi filmpje te plaatsen.....
Ben benieuwd wat jullie ervan vinden...... ik ben er erg trots op!!
Vorig jaar hadden we niet kunnen denken maar
wel gehoopt dat het zo goed zou gaan nu...
Zet het geluid ook even aan, hi,hi!





Ik moest wel zelf even uitvogelen hoe ik het vervolgens
op youtube moest zetten....
maar volgens mij is het me gelukt!!!
pfffffff....

Mijn heerlijke Engelen!
Toen ik het logje van Nathalie zag heb ik me even de tijd gegund om mijn gedachten hierover te laten gaan vanwege het weer had ik niet de rust om er echt even voor te gaan zitten, hi,hi In mijn leven zijn er diverse Engelen op mijn pad gekomen die ik hier echt wil noemen...

"Ik fluister dan dicht bij jouw mond hoeveel
Ik van je hou "