Nieuws van Marco
Ik wens iedereen een hele fijne vakantie! Groetjes, Marco
Kalender
Augustus 2017
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    
Profiel
Naam: Audrey Lemmens
Leeftijd: 40 jaar
Uitgebreid profiel
Zoeken
E-mail alert
Bezoekers
Op dit moment is er 1 Web-vrienden ;
en 1 gast Web-vrienden .
Foto album
Mijn laatste reacties
Echt super verwoord!!!!...
21:19, 16 sep 2009
Graag zou ik je tips...
21:06, 16 sep 2009
Marco, tot Zo!!!
Hallo Allemaal,

Eindelijk is het vandaag zover, eindelijk ga ik weer eens naar Marco.
Is al een tijd gelden, en hier heb ik ook echt naar uitgekeken. Vanavond treedt hij op in Kasteel Limbricht, en echte thuiswedstrijd voor mij.

En als klap op de vuurpijl heeft mijn schatje ook nog VIP kaartjes geregeld,
De zanger van de band in het voorprogrogramma komt uit hetzelfde dorp en zo heeft hij die kunnen regelen,

Het beloofd een onwijs super te gekke avond te worden. Hopelijk kan ik ook eens met Marco op de foto, want dat lukt mij gewoon NOOIT....
Maar die zal ik dan zeker op de site zetten.

En volgende week heb ik nog meer leuk nieuws.
WIj gaan een super vakantie boeken, althans, dat vinden we zelf. Meer hierover lezen jullie volgende week.

Ga me nu snel verzorgen en "optutten"en genieten van een te gekke avond!!!!

Tot snelen een fijne avond allemaal.


Xxx
Audrey
Afscheid van mijn maatje...
Lieve Marcovrienden,

Schreef ik een tijdje terug nog dat alles zo gaat gaat en alleen maar positieve gebeurtenissen mijn pad kruisen, hebben we afgelopen week een zeer droevige tijd achter de rug.

Kon er ook niet eerder over schrijven omdat het verlies te groot is en de pijn nog te vers.
Vandaag een week gelden hebben we afscheid genomen van mijn maatje Kay .

In mei hadden we al afschied genomen van Beau, en ik begon er net aan te wennen dat Beau er niet meer was. Begon het net een plekje te geven en dan knijpt Kay er 7 maanden later tussen uit.

Angela was 2 weken geleden al met hem naar de dierenarts geweest omdat hij een wratje op zijn oog had waar hij last van had verwijderd zou worden. En dat is ook allemaal voorspoedig verlopen. Hij was al een paar dagen niet echt goed aan het eten en had wat minder energie dan normaal. Hij zou in maart ook 12 jaar worden. Toch voor alle zekerheid langs de dierenarts en hij bleek de "griep" te hebben. Ja mensen, honden kunnen dat ook krijgen. Geen zorgen, daar kwam hij wel overheen.Vorige week maandag belde mijn ex-schoonmoeder om even na 11.00 uur dat Kay al een paar keer had over gegegeven (Bert en ik hadden verlof omdat we voor een nieuwe bank gingen kijken). Ik heb toen de dierenarts gebeld en we konden om 12.00 uur terrecht. Daar bleek hij een goede "griep" te hebben met verhoging . Hij kreeg een spuit tegen de misselijkheid en zou 24 uur niet mogen overgeven en zich na 2 dagen weer beter moeten voelen. Terug naar huis en het ging ook wel wat beter met hem lopende de dag. Dinsdag ben ik gaan werken, Bert had vrij en bleef bij Kay totdat ik thuis zou komen. Om 10.00 uur belde hij op dat Kay toch weer deed overgeven en ik heb toen werderom de dierenarts gebeld. We moesten om 17.00 uur voor de zekerheid langskomen. Om 15.00 uur belde Bert weer dat Kay totaal geen zin had om naar buiten te gaan en liggend op zijn deken had geplast. Ook stond hij erg wankel op zijn benen. Weer de dierenarts gebeld en konden een uur later al terecht. Daar hebben ze hem echt heel grondig onderzocht (zijn ± 2 uurtjes daar geweest) en om een nog langer verhaal kort te houden bleek het grootste deel van zijn slapheid aan zijn hart te liggen. Kay is al ongeveer 4 jaar hartpatient en bij de laatste controle in September was alles naar omstandigheden nog goed. Nu bleken de medicijnen wat hij daar al die jaren al voor heeft ineens averechts te werken en moesten we daar onmiddelijk me stoppen. We kregen nieuwe medicijnen en Kay kreeg nog een spuit. Het zou een dag of 2 duren voor hij op de nieuwe medicijnen zou reageren en dan zou hij weer de oude zijn. Eenmaal thuis werd pas duidelijk hoe zwaar hij het had, Hard zuchten en zwaar ademen. Gezien onze oude bank al verkocht en opgehaald was, was ik genoodzaakt om gewoon naar bed te gaan. Ben die nacht wel 20x opgestaan om te kijken hoe het met hem ging. Gedurende de nacht werd zijn ademhaling minder zwaar en leek hij rustiger te worden. Helaas kon ik de dag erna geen verlof nemen omdat een collega al vrij had en Bert moest ook gewoon gaan werken. Toen ik Kay wilde wakker maken om naar de ouders van Angela te brengen was hij echt heel slapjes. Bert en ik hebben hem toen letterlijk op zijn mat de auto in gedragen, bij de ouders van Angela de auto weer uit gedragen en binnen op zijn eige plekje gelegd. Heb zoals ik al 12 jaar doe een kus gegeven en gezegd dat ik hem straks weer zou komen ophalen. De ouders van Angela uitgelegd hoe ze de nieuwe medicijnen moesten geven en als er iets was ze mij meteen moesten bellen. Ik zou de dierenarts bellen om na te vragen of het normaal was dat hij zo slap van de spuit was. Ik was 10 minuten op het werk en wilde net het nummer van de dierenarts bellen toen de moeder van Angela belde. Ik nam op en hoorde Angela op de achtergrond huilen en schreeuwen dat Kay wakker moest worden... Krijg er nu nog de rillingen van als ik eraan denk. Haar moeder zei dat ik naar huis moest komen want Kay was zojuist overleden........................................................

Eerlijk waar, ik heb echt totaal geen idee hoe ik thuis ben gekomen. Ik moet als een wilde hebben gereden want ik was binnen 10 min bij Angela. Welke weg ik heb gereden en hoe hard? Werkelijk geen flauw idee.

Het schijnt dat ik toen ik binnen kwam en Bert in de gang stond om mij op te vangen, Bert heb weggeduwd en me op de grond boven op Kay heb laten vallen. En ik kan het me allemaal niet herinneren.

Kay is diezelfde middag nog gecremeerd en heeft nu een mooi plekje in de kamer naast Beau. Het is erg wennen dat ze er beide niet meer zijn en mijn verdriet is dan ook intens groot. Van mezelf durf ik te zeggen dat ik bijna 12 jaar een goed vrouwtje voor de jongens ben geweest (en Angela zeker ook) en heb er dan ook altijd alles aan gedaan om zo goed mogelijk voor ze te zijn. Maar ik heb vooral moeite met het feit dat toen Kay me het hards nodig had ik er niet voor hem was. Waarom heb ik hem woensdagochtend nog weggebracht??? Hij was zo slap s'ochtends, ik had moeten zien dat hij stervende was. Waarom heb ik dinsdagnacht niet ook de matras in de kamer gelegd zodat ik bij hem had kunnen slapen? Wie weet hoe bang hij is geweest ondanks dat ik het lampje had aangelaten. Vind het verlies van Kay dan ook moeilijk om te plaatsen, ook omdat het zo snel ging. En toch ook wel een beetje onverwachts. Dachten echt dat hij na het innemen van de medicijnen hij na 2 dagen er weer bovenop was en dan toch nog een tijdje bij ons zou blijven.

Moet nu toch een andere indeling in mijn dagritme gaan maken. Hoef s'ochtends niemand meer weg te brengen, na het werk niemand meer op te halen en als Bert er niet is ben ik ECHT alleen. Heb de spullen ook nog niet kunnen opruimen. Zijn eet- en drinkbak staan er nog en zijn deken ligt nog op zijn favoriete plekje. Maar een troost, hij is weer samen met zijn broertje Beau, dus ze zijn niet meer alleen.

Vaarwel mannen, jullie waren mijn beste maatjes en de liefde die we van jullie hebben gekregen zal ik nooit vergeten !!! Ik zal jullie vreselijk missen!!!!!!

Xxx

Nakomen goede voornemens
Hallo Allemaal,

Goede voornemens... En dan verder?
Eerlijk gezegd maak ik aan het begin van het nieuwe jaar geen goede voornemens. Als je iets wilt, kun je daar elke dag in het jaar aan beginnen. Maar dit jaar heb ik er toch aan mee gedaan.

Mijn goede voornemen was om in 2012 beter voor mijn lichaam te zorgen!!!

Nou, sinds 3 weken ben ik dus aan het "Sonja Bakkeren" en dat gaat me redelijk goed af. De moeilijkste momenten zijn toch de avonden. Lekker voor de tv, goede film, en daar hoort eigenlijk een kommetje chips of popcorn bij. Avondje met vrienden... Dan wordt er natuurlijk een flesje wijn open getrokken, wat te knabbelen. En laten we eerlijk zijn, dat is toch moeilijker dan gedacht.

Dus daarom ben ik vandaag begonnen met rennen. Niet alleen dat ik dan werkstress van me kan afrennen, ook omdat het goed is voor mijn vetverbranding en zeker voor mijn conditie. Want die laat ver te wensen over hihi.
2 min. rennen, 2 min. wandelen. En dat 4x achter elkaar, 2 weken lang en dan elke week opbouwen. Maar als ik me goed aan het schema houd, kan ik over 12 weken een half uur rennen.

Ik dacht vanmiddag: "wat zijn 2 min. rennen?" Nou, dat is toch lang als je bijna 2 jaar helemaal niets meer gedaan hebt.

Maar het is waar wat ze zeggen, na het sporten voelde ik me inderdaad een heel stuk beter. En had ook weer positieve energie voor 10. Zou zeggen, laat overmorgen maar komen!!!!


Tot snel
Xxx


Avondje IJsland
Hallo Allemaal,

Net thuis van het werk en een lekkere salade gegeten. Ja, Sonja Bakkeren id best wel lekker hihi. Nu even lekker bankhangen tijdens GTST, even niet nadenken....

En zometeen Wie is de mol? kijken. Dit seizien toevallig gefilmd in IJsland!

Voor de rest een aantal gezellige dagen voor de boeg.
Morgen wel nog werken, maar een vrijdag is toch altijd net iets anders. Morgenavond bij mijn ouders eten, mijn zusje en haar man en natuurlijk kleine Sem zijn er ook. Rond 22.15 uur komt mijn schatje thuis. Zaterdagmorgen om 9.30 uur Sem halen en lekker met die kleine shoppen. Zal mamma wel moeten beloven dat ik hem niet verwen, maar of dat gaat lukken...

Zaterdagmiddag moet mijn mannetje sporten, en dan denk ik dat we 's avonds een hapje gaan eten en een filmpje pakken in de bios. En zondag helemaal niets, lekker ontbijten, huispak aan en lekker relaxen samen.

Verheug me er nu al op!!!!!

Nu kijken naar Ned1, Wie is de Mol?

Tot snellie

Xxxx



Ze staan erop!!!
Lieve Marco vrienden,

Het heeft even geduurd (moest ook één voor één) maar heb een aantal foto's van IJsland geplaatst. We hebben zoveel foto's gemaakt en het is dan ook moeilijk kiezen welke ik moet plaatsen. Dus dit zijn enkele van de mooiste foto's van IJsland die ik gemaakt heb.

Eigenlijk zouden jullie zelf naar IJsland moeten. Het is in woorden bijna niet te omschrijven wat het voor een land is. Zo mooi, zo rustgevend, zo uitgestrekt en in de winter zo koud hihi.

Wij waren er dus in de wintermaanden, maar volgend jaar ga ik zeker terug in het voorjaar.

Helaas hebben wij geen walvissen, bultruggen en orka's gezien omdat het die dag zo'n slecht weer was. Werkelijk golven van wel bijna 4 mtr hoog. We moesten eerder terug naar de haven omdat het te gevaarlijk was. Jammer van de dure excursie, maar we hebben een tegoedbon gekregen die 2 jaar geldig is. Volgend jaar dus zeker een nieuwe poging!!!

En dan bij de waterval Gullfoss... Dat was werkelijk indrukwekkend! Stromend water dat bevriest geeft aan hoe koud het daar was. Voelde de kou door mijn handschoenen gaan. Niet erg makkelijk foto's maken.

Helaas zijn er geen foto's van onze relaxdag in The Blue Lagoon. Zou zeggen, kijk op internet. En in werkelijkheid is het ook zo. Buiten in heerlijk water verwarmd door natuurlijke bronnen (want die zijn er meer dan genoeg) terwijl er overal om je heen bergen zijn bedekt met sneeuw. Wat hebben we genoten.

Ook heb ik jammer genoeg niet veel foto's van onze gletsjerwandeling. Maar dat was dan ook te gevaarlijk. Je moest werkelijk goed opletten, anders kon het misgaan. De gletsjer was bezaaid met zwarte lavazand van de uitbarsting van vulkaan Eyjafjallajökull. Heb dan ook wat van deze lavazand meegenomen naar huis.

Kan een heel boek schrijven over mijn indrukken die ik in IJsland heb opgedaan.Maar als jullie eens een ander soort vakantie willen dan 14 dagen Spanje is dit zeker een aanrader!!!!

Nou, nu ga ik lekker slapen en nog een beetje nagenieten (zeker nu ik de foto's weer gezien heb hihi). Welterusten.

Tot snel
Xxx
Goed gevoel
Nou, wat een goed gevoel als je bij de favorieten van Marco staat, Dat is werkelijk waar mijn eerste keer, en dat heeft iedereen vandaag minstens een keer of 10 moeten aanhoren. Inclusief de mannelijke collega's hihi. En dan krijg ik ook nog een reactie van Marco!!! Nou, mijn dag, wat zeg ik, mijn week kan niet meer stuk.

Nu zijn wij net klaar met eten en waren van plan om er een avondje boiscoop van te maken. Maar bij nader inzien blijven we toch lekker thuis. En hoe. We hebben de kamer een beetje omgebouwd, matras in de kamer en lekker tv kijken. Moet kunnen toch?

Gezien mijn drang om het altijd netjes, schoon en opgeruimd te hebben is dit heel wat. Tot grote vreugde van mijn schatje, die vind het reuze gezellig.

En morgne besteed ik de avond om de foto's van IJsland zoals beloofd op mijn webloge te plaatsen. Al wordt het nachtwerk. Nu weet ik weer waarom ik een weblog heb aangemaakt, het is gewoon héél erg leuk.

Zal snel ook eens jullie weblogjes bezoeken en er iets leuks achterlaten.

Fijne avond iedreen en tot snel.

Dikke kus
Xxx

Bijna gelukt
Nou, het is dan bijna gelukt. De foto's van mijn neefje Sen en van het afscheid van Beau staan erop. Om de een of andere vage reden willen die van IJsland maar niet lukken. Zal het later zeker nog een keer proberen, want wil jullie de foto's niet onthouden. Daar zijn ze toch te mooi en bijzonder voor. (vind ik zelf dan).

Tot snel.

Xxx

Probleempje
Misschien ligt het wel aan mij (dat weet ik eerlijk gezegd zeker) maar ik krijg gewoon geen nieuw album aangemaakt. En dat vind ik echt vervelend. Heb net allemaal mooie foto's van IJsland uitgezocht, krijg ik ze niet geplaatst. Maar de aanhouder wint zeggen ze, dus ik geef niet op. In het ergste geval moet ik dan dadelijk maar de hulp van mijn vriend inroepen. Liever niet natuurlijk hahaha.

Dus nog even geduld, ze komen eraan!!!

Xxx
Zoals beloofd
Lieve Marcovrienden,

Wat een terugkomst! Sta ik meteen deze week bij de favorieten van Marco, GEWELDIG!!!
En zoals beloofd ga ik en fotoalbum maken met mooie vakantiefoto's van IJSland. En een album van mijn lieve neefje Sem.

2011 mag ik zeggen dat voor mij wel een bijzonder jaar is geweest. Niet alleen met leuke, vrolijke dingen. Ook hebben we dit jaar afscheid moeten nemen van een van mijn beste maatjes. Op 28 mei hebben we Beau moeten laten inslapen.

2 mei is een dag die mijn vriend en ik niet snel zullen vergeten. We hoorden s'middags dat bij mijn vader prostaatkanker was geconstateerd (hij is al geopereerd en hopelijk krijgen we snel goed nieuws dat ook werkelijk alles verwijders is). Toen kwam mijn vriend thuis met slecht nieuws dat bij zijn vader longkanker is was geconstateerd (dat gaat na omstandigheden ook gelukkig beter) en na het bezoek aan de dierenarts was het feit dat Beau een agressieve snelgroeiende tumor om zijn organen had en we niets meer voor hem konden doen. We hebben Beau de laatste dagen zoveel verwend als maar kon, maar de laatste wandeling wat we met hem hebben gemaakt roept nog steeds bakken met tranen op. We hebben hem echt een waardig afscheid gegeven en hij staat bij mij thuis in een mooie urn op een prachtige zichtbare plek in de kamer. Gelukkig gaat het met Kay ondanks zijn leeftijd goed. Hopelijk heb ik hem nog een tijdje bij me, al heb ik nu wel ervaren dat het heel snel kan gaan.

2011 werd overspoeld met mooie dingen, maar wilde toch even stilstaan bij Beau.

Ga nu verder met het aanmaken van de fotoalbums.

Tot snel

Xxx
Nieuw begin!








                       GELUK!!!!!!






"En ik denk aan de momenten
Die ik met je heb gehad"