Welkomsttekst


WvdM
Klokje
Het Praethuys (gastenboek)
Het Posthuys (email)
Twitter - JuulvanGils
Volg mij!
Regen of Zonneschijn?
Het weer op Vlieland:


Buienrader Nederland en vooruitzicht

 

 
Mooie woorden
Juul
"Stalende jongeling" Grieks

Zij is geboren op
zondag 6 Maart 1977

U wilt anders zijn dan de anderen en uw eigen levensstijl bepalen. U bent de baanbreker en komt in opstand tegen gezag van anderen.

Uw sterrenbeeld is VISSEN

De kleur behorende
bij Uw naam is Rood.
Rood is krachtig, vooruitstrevend, vibrerend, creatief en strijdlustig. Het is moedig, levendig en een gangmaker. Straalt macht en betrouwbaarheid uit.

Uw planeet is Zon
Vuur, leven en schepping.
Dat is de spil waar alles om draait.
De zon is het begin en daardoor bijzonder rijk aan energie.
Geneeskrachtig en geeft straling aan de aarde.

Uw favoriete edelsteen is
Robijn en/of Granaat,
en uw favoriete klank is "C".

Harde woorden
Gevoelloze, harde zinnen
worden soms gedachtenloos uitgesproken
In plaats van er iets mee te winnen
Is er weer een hart gebroken
Fantasie, sensatie en zelfs leugens
De vertellers voelen zich even de held
Je vraagt je af, waar blijven ze het halen
Achterloos wordt er weer iemand gekweld
Sommige mensen zijn zo hard
Ze raken je met hun roddels recht in het hart
Want ook al zeggen ze: "woorden doen geen pijn"
ze kunnen soms net zweepslagen zijn............
 

STAPJE VOOR STAPJE

Schuifel ik langzaam de toekomst tegemoet
Blijf ik alsmaar denken……
Ooit komt mijn tijd en komt alles weer goed!!

Soms een stap naar voren
En dan weer twee groten passen terug
Maar ik geef het alle tijd
Het wil nou eenmaal niet zo vlug……

Wanneer ik mijn dag heb……
En alles mee zit
Zet ik geen stap naar achter,
Maar naar voren twee!!

Regelmatig wil het allemaal niet lukken
En val ik weer helemaal naar waar ik was……
Maar dan sta ik op……
En zet gauw een grote pas!!

Stapje voor stapje
Schuifel ik nu langzaam de toekomst tegemoet……
Gewoon omdat ik weet……
Op een dag……komt alles goed!!!


OP DE DIJK....

Zittend op de dijk
Kijkend naar de schepen
Heerlijk de wind in mijn gezicht
Voel ik mij de koning te rijk.

Het geluid van het golvende water
Geeft mij weer innerlijke rust
Na een dag van hard werken
Nee dan ben ik echt geen prater.

De vuurtoren achter mij
Wegturend over het water
Zie ik alleen maar water
Een eindeloos gezicht voor mij

De zon wil me nog verwarmen
Maar de wind waait koud
Genietend van de rust
Blijft dit gevoel me omarmen


Leuke momenten
Weblogjes 5 jaar


Waterkant


Weblog van de week 8-9-2009: 


Dol fijn


Lief vogeltje


E-mail alert
Kalender
Maart 2017
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  
Zoeken
Filmpjes
Marco en Ralph "De Speeltuin" actie Haïti


Clip "Zij" M|B


Afscheid @tjes chatbox M|B
TBT
Precies een jaar geleden, we liepen niets vermoedend te shoppen in Fuerteventura op zoek naar nieuwe sportschoenen tot ik een telefoontje kreeg.
Dit was het telefoontje van Landal, dat ik was aangenomen als ik inging op de voorwaarden die ze per mail hadden gestuurd. Van het shoppen kwam dus niks meer en ik stuiterde rond in het winkelcentrum. Snel een plekje opgezocht waar WiFi was en ik opende de mail. Helaas moest ik toch hulptroepen ingeschakelen, want de bijlage kon ik niet openen op mijn telefoon. Dus ik snel mijn zus gebeld of zij de mail voor mij kon openen, knippen en plakken en terug kon sturen. Natuurlijk vroeg ik haar ook nog om de mail even door te lezen of er "gekke" dingen in stonden, maar van haar kreeg ik direct akkoord en van mezelf na het lezen ook!
Dus Landal weer terug gebeld dat ik akkoord ging met de voorwaarden en dat ik per 1 juli zou gaan beginnen als Parkmanager bij Landal Vlieduyn. De vakantie kon niet meer stuk, dat snappen jullie vast wel.


In de avond belde ik mijn werkgever op dat ik mijn contract bij deze op ging zeggen, net op tijd voor 1 juni, zodat er niets in de weg stond om per 1 juli te beginnen bij Vlieduyn. Ook had ik al uit "voorzorg" een ontslagbrief in de laptop staan, want op de dag van vertrek had ik in de ochtend nog het sollicitatiegesprek gehad. Om 11.00 uur was dit en om 12.00 uur moesten we met de boot mee. Dus het was allemaal krapjes, maar schijnbaar toch goed genoeg om met mij in zee te gaan. En een jaar later zit ik dan op La Palma met het goede nieuws dat ik per 1 juli een contract krijg voor onbepaalde tijd.
Dus ook deze vakantie kan niet meer stuk. 
Helaas zitten de heerlijke dagen op La Palma er bijna op, maar we hebben genoten en genieten nog. En volgend jaar gaan we weer terug, want we zijn nog lang niet uitgewandeld hier!!

Proeftijd
En dan is het gewoon 1 september!
Mijn proeftijd zit erop van 2 maanden en wat is de tijd voorbij gevlogen!
Lange dagen gemaakt, maar met zoveel plezier! Het was zelfs even wennen toen ik een avond vrij was. 
Inmiddels ben ik ook gewend aan het "uitslapen" tot 7.15 uur. Om 8.15 uur spring ik op de fiets en ga ik fluitend naar de andere kant van het eiland. 
Wat ben ik blij met deze kans die ik heb gekregen. 

Waar blijft de tijd
En dan zijn we ineens alweer ruim een maand verder.....
Het was een drukke maand met vooral heel veel informatie! In de eerste week van juli zat ik in Zwolle op het hoofdkantoor van Landal. Daar heb ik veel kennismakings gesprekken gevoerd, maar ook al de eerste zaken op orde gesteld voor Landal Vlieduyn. De week erna zat ik op de Amerongse Berg, om daar mee te lopen en veel zaken te regelen, lijsten maken en de informatie voor de gasten te verzamelen. 
Daarna moest ik vol aan de bak op Vlieland. Lange dagen werken, zaken regelen en met de bouwvakkers meelopen, zodat ik kennis op kon doen van apparaten en systemen in het gebouw. 


Het schelpenpad wordt aangelegd


Het linnengoed wordt met de Manitoe naar de ingang gehesen.


De fietsenstalling is ook gereed voor gebruik.

31 juli kwamen de eigenaren voor de bouwoplevering en iedereen werkte hard door om alles op tijd af te krijgen. Het was zwaar, maar oh zo leuk om te doen! Na dit weekend orde op zaken stellen en alles wat naar voren was gekomen oplossen, zodat we 5 dagen later operationeel konden zijn. Dit was een hele grote uitdaging, maar ook dit lukte allemaal en op vrijdag 7 augustus ontvingen we onze eerste gasten. Super spannend allemaal en we hadden ook allemaal een gezonde kriebel in de buik, maar het liep goed!


De allereerste gasten die Landal Vlieduyn betreden.


Vol trots achter de balie met de informatie voor de gasten
 
Ik wil hierbij Catootje ook enorm bedanken voor haar steun en vertrouwen! Het was gezellig en we hebben hard gewerkt! Ook Wouter heeft me enorm geholpen met technische klusjes en Puk heeft zich netjes gedragen als trouwe viervoeter en knuffelde er vrolijk op los als we dit nodig hadden. 

Nieuwe uitdaging!
Het is even geleden, maar ondertussen is er ook van alles gebeurd.
Op de dinsdag dat we op vakantie vertrokken had ik om 11 uur nog een sollicitatie-gesprek. 11.45 uur stond mijn wekker, zodat ik de boot van 12 uur nog kon halen. Het was een pittig gesprek, maar daar is de functie ook naar.
3 dagen later....vrijdag 29 mei kreeg ik een telefoontje dat ik aangenomen ben , dus van het shoppen, waarmee we bezig waren op dat moment, kwam niets meer. Johan had nieuwe schoenen gescoord....ik had een nieuwe baan!!  
Nu moest er even snel geschakeld worden, want ik moest voor 1 juni dus mijn huidige baan opzeggen en vroeg in de avond belde ik dus mijn werkgever om dit nieuws te brengen.
Per 1 juli ben ik parkmanager van Vlieduyn. 
Dit nieuwe park van Landal heeft 36 appartementen en ligt in de duinen tegen het Noordzeestrand aan.


Nog 3 dagen werken in het Loods Hotel en dan maak ik de stap naar Landal. Een nieuwe uitdaging voor mij waar ik enorm veel zin in heb.
Aankomende maand zal voornamelijk bestaan uit cursussen en meelopen in andere parken, dus zal ik de rust en ruimte van Vlieland heel erg gaan missen. Maar alles voor het goede doel.

Ik zal het Loods Hotel, mijn collega's en de gasten zeker gaan missen, maar soms moet je een uitdaging aan gaan.
1 juli 2010 begonnen wij ons avontuur op Vlieland en ik bij het Loods Hotel.
Nu precies 5 jaar later, 1 juli 2015 ga ik werken aan de andere kant van het eiland.


Einde hoogseizoen
De scholen zijn weer allemaal begonnen en het hoogseizoen wordt afgesloten met Into the Great Wide Open. Een mooi festival, wat nog maar eens 9 duizend bezoekers/vrijwilligers naar Vlieland brengt. Een week van te voren worden er al extra boten naar Vlieland gevaren met materieel en fietsen. Het opbouwen gaat beginnen en de fietsverhuurders bereiden zich ook voor op de komst van al deze mensen.
Het eerste weekend van september, dan is het hard werken voor iedereen. Op donderdag wordt de spits afgebeten en begint het festival, dat betekent voor ons veel werken en weinig slapen, maar daar kiezen we zelf voor. Iedere dag gewoon ons werk doen en na een uurtje of 2 rust naar het festival terein voor de EHBO. 3 avonden/nachten heb ik op de Fortweg gezeten waar het erg rustig was bij de EHBO-tent, maar oh zo gezellig op het terrein! Wat een lol hebben we gehad met medewerkers van Bar Mustache (van Tim Immers, wie kent hem niet??) en de terreinmanagers. Ook de feestgangers kregen onze lachspieren tot werking. Zondagavond nog een avondje bij het hoofdpodium gestaan en daar gingen we helemaal los. De ambu-verpleegkundige ging spontaan dansen, onze 8e man werd saté-draaier in de rolstoel en kreeg zelfs nog een bordje eten. En toen....toen gingen ze touwtje springen op het veld. Natuurlijk moest ik dat ook ff proberen en tja.....met vermoeide voeten en benen kom je bijna niet meer van de grond af merkte ik, maar het was erg leuk om weer eens te doen!
De afsluiter van ITGWO, met daarna mijn kunsten....



Het was 1 groot feest en na 2 dagen bij slapen en rustig aan doen, kunnen we morgen weer fris en fruitig aan de slag.


Opvang hotel??
Een klein eiland, waar veel gebeurd, dat is Vlieland!
Zo lijkt het wel af en toe of wij een opvang hotel zijn voor dieren...
Vorig jaar hadden we een lieve poes die zijn huis niet kon vinden en zij werd liefdevol door ons verzorgd. Een kattebak werd geïmproviseerd, een mandje werd er gemaakt en er werd gezorgd voor eten en drinken. 
Twitter is een uitkomst dan, want op een gegeven moment meldden de eigenaren dat ze hun poes kwijt waren. Een foto stond erbij, maar wij legden de link nog niet. Nadat ik een foto plaatste op Twitter werd er direct op gereageerd en werd poes Moeder weer herenigd met zijn baasjes.
Een half jaar later zat Moeder weer in het hotel. Gelukkig wisten we nu waar zij woonde en de eigenaren werden dan ook direct gebeld.
Afgelopen winter kwam er een hond 's avonds aanlopen. Ook hij werd liefdevol opgevangen en de volgende dag, wederom via Twitter, werd de hond opgehaald, maar niet voordat hij uitgebreid ons bedankt had voor de opvang.

En dan gisteren hoorden we ineens mooi gefluit van vogels. Er vliegen af en toe musjes of roodborstjes naar binnen, maar nu was het een koppeltje vogels. Een zwaluwpaartje die op zoek zijn naar een plek voor hun nest. Ze vonden de kroonluchter in de gang van het hotel wel een geschikte plek volgens mij. Na eerst genoten te hebben van hun gezang hebben we ze toch maar verzocht om een andere plek te gaan zoeken. Bij Zeelen fietsverhuur zijn ze van harte welkom!!
Na 10 minuten zaten ze weer op de kroonluchter en dan moeten er hardere maatregelen getroffen worden helaas. Na wat aandringen vertrokken ze dan toch redelijk vrijwillig en besloten we de voordeur van het hotel dicht te houden.
Het is een mooi gezicht een zwaluwpaartje, maar om ze nu in het hotel te laten "logeren" gaat mij iets te ver.

Ik ben benieuwd wie de volgende "gast" in het hotel zal zijn.......




Johans nieuwe baan
Johan gaat binnen het Sigma-team een nieuwe opleiding volgen. 
Hij is al goed bezig!!




Midden in het hoogseizoen
Aan het weer is het niet te merken dat we midden in het hoogseizoen zitten, maar aan het aantal gasten hier op Vlieland en de legere schappen in de supermarkt is het goed te merken dat het erg druk is.
Het is rennen en stilstaan, maar vooral rennen. 
Terwijl aan het vaste land de ene na de andere onweersbui en waterhozen overtrekken hadden wij hier bijna tot geen last van. Af en toe een klein buitje, maar daar hield het eigenlijk wel mee op tot gisterenochtend. Donkere wolken kwamen vanaf Texel naar Vlieland gedreven en binnen 10 minuten ging het ook hier los. In een half uur tijd viel er enorm veel water uit de hemel. Straten liepen onder, bedrijven hielden het niet droog binnen en dus was er veel werk aan de winkel voor de getroffenen. Sommigen bedrijven konden open blijven, anderen sloten de deuren om ervoor te zorgen dat ze met zoveel mensen zo snel mogelijk alles weer in orde hadden om open te gaan, zonder dat de gasten er last van zouden hebben.
En zo snel als de hoos- en onweersbui kwam, zo snel scheen de zon daarna ook weer.
Dat is dan weer het voordeel van een eiland.




©Willy Bankras

©Willy Bankras

Inmiddels is Vlieland Groet ook achter de rug. Een mooi muziekfestijn op het strand! Heerlijk om daar te kunnen werken achter de schermen. Voor het eerst als gediplomeerd Sigmalid dienst mogen draaien. En de sfeer in de groep is zo heerlijk, dat we bijna tenalady's nodig hebben van het lachen. Door de droogte was het zand moeilijk te belopen, maar rustig aan liepen we regelmatig ons rondje over het terrein en zo af en toe kwamen er wat mensen om een pleister vragen door kleine sneetjes van schelpen waar ze met hun blote voeten in hebben gestaan. De vrijdagavond verliep rustig. We pakten rond 1.30 uur onze spullen in en verlieten het terrein op weg naar huis. Ik pakte mijn fiets en werd ingehaald door onze coõrdinator die met de auto was. Onder aan de heuvel stond ze al buiten de auto te zwaaien en roepen "Juul heb jij Hibicet en gaasjes e.d.??" Ja natuurlijk, had mijn eigen tas mee genomen en de andere tassen waren met iemand anders meegegaan die al iets eerder vertrokken was. Iemand had de klinkertjes van dichtbij wilen bekijken, maar was zijn evenwicht verloren. Gevolg: bloedneus, neus kapot, lip kapot en kin kapot. Na 10 minuten schoonmaken, bekijken, voelen is de patiënt netjes thuis afgezet met de auto en kon onze nachtrust beginnen. Op zaterdag een gewone werkdag en daarna weer door naar het strand voor avond nummer 2. Lekker rustig onze rondjes lopen en een half uur voordat de 3J's kwamen onze plek innemen aan het podium. Oordopjes paraat en nog ff een onderonsje met Léon v.d. Zanden.
Ook deze avond vloog weer voorbij, waarbij we wel een geit geopereerd hebben tot 2 keer toe, maar verder weinig te doen hebben gehad. Dus we mogen concluderen dat het een geslaagd evenement is! 



Erwin neemt altijd zijn senseo mee.....nu hadden we gewoon een echte Kaldi bij onze tent staan. Daar word je enorm vrolijk van!!


Mooie zonsondergang





De 3J's


Helmonds onderonsje


En de geit die we geopereerd hebben tot 2 keer toe. We hopen dat hij het nu goed maakt!





Spanning en Sensatie
Op Vlieland is altijd wel iets te beleven, zelfs op een zondagochtend.
Ik kreeg vanochtend van gasten te horen dat er ijs op de dakgoot lag te bungelen. Na een grote zoektocht voor lint hebben we uiteindelijk de politie maar gebeld. De situatie uitgelegd en binnen 15 minuten stonden ze al voor de deur. Vakkundig werd het lint gespannen voor de ingang van het café. Het grappige was dat er op het lint staat "Politie   Niet Betreden    Sporen....", dus er was veel bekijks. Ook kreeg ik smsjes van wat er aan de hand was. Gelukkig is het alleen uit voorzorg, zodat er niemand gewond raakt als het ijs naar beneden valt.
Ik stuurde de foto naar de eigenaar van het hotel met de tekst erbij "Hotel is afgezet door de politie". We hadden er eigenlijk een weddenschap op moeten zetten dat hij binnen 5 minuten zou bellen, maar helaas hebben we dat niet gedaan. En inderdaad binnen 5 minuten ging de telefoon "......blablablabla....oh en er zal wel ijs van het dak afkomen he, waardoor dat er lint gespannen is....."


Belofte maakt schuld
Vorig jaar kreeg ik, nadat ik onze plannen voor Vlieland had verteld, van mijn collega's op Service Center Telefonie wel een heel leuk cadeautje. Een zwemband!!
Ik kreeg erbij te horen dat ze wel een foto wilden van mij en zwemband in de Noordzee......
Dit bleek iets gecompliceerder te zijn dan gedacht. Ik ben namelijk geen fan van in zee zwemmen en ik was na de verhuizing mijn zwempak/bikini kwijt. Ik wist dat ik ze had ingepakt in een apart tasje met ook de zwembroeken van Johan, maar helaas konden we ze nergens vinden.
Ik vond dat op dat moment helemaal niet erg natuurlijk, maar helaas voor mij bleef het toch in mijn achterhoofd zitten dat mijn "oud" collega's nog zaten te wachten op foto's van mij in de Noordzee met zwemband.........

Johan wilde vandaag naar het strand om bij te kleuren en hij wilde graag via het Pad van 20, het pad waar de Schotse Hooglanders (ook wel koeien genoemd ) regelmatig aan de kant van de weg staan. Dus we pakten onze tassen in, handdoeken, zonnebrand, drinken, eten, camera en natuurlijk de zwemband ging mee. We sprongen op onze fietsen en gingen op pad. Langs de wadkant zaten heel veel lepelaars, wat weer erg leuk was om te zien dat ze weer terug zijn. Vorig jaar heb ik er een paar keer 4 gezien, maar nu zaten er op verschillende plekken een paar in het water en op 1 plek een stuk of 18.



De Schotse Hooglanders hadden zich vandaag iets verder van de weg hun heenkomen gevonden, dus we konden zonder moeite doorfietsen naar de duinovergang. Eenmaal op het strand is het dan direct genieten, geen drukke menigte, maar gewoon helemaal alleen op het strand. We zochten een mooi plekje uit bij een schelpenbed, na wat schelpen gejut te hebben kwam het zonnetje erbij en was het tijd om foto's te gaan nemen met zwemband. Lachen, gieren, brullen natuurlijk want de zwemband moest eerst opgeblazen worden wat niet echt lukte, daarna wilde ik de zee niet in en besloot in een klein voorverwarmd privébadje te gaan zitten. Johan vond dat ik mijn collega's niet kon teleurstellen en dus ook echt de Noordzee in moest, dus ik liep met lood in mijn schoenen, ohnee die had ik niet aan, naar de zee. Ik moest goed kijken waar ik liep, want de krabbetjes en kwallen hadden mij ook in de gaten en vonden mij schijnbaar interessant. Het water was heerlijk, daar stond ik even van te kijken hoe warm het eigenlijk al was. Snel wat foto's maken en snel weer uit het water voor ik gegrepen zou worden door de krabbetjes.

Dus lieve "oude" collega's (en alle andere trouwe lezers van mijn site), jullie hebben jullie zin, ik ben met zwemband de Noordzee in gegaan en het is vast gelegd op de gevoelige plaat. Voor jullie gaat het lachen, gieren, brullen nu vast ook beginnen.






P.s. De zwemband past inmiddels wel beter dan vorig jaar.......


"Hoe zou het zijn wanneer de tijd werd teruggedraaid
En al de pijn zomaar over was gewaaid"