Welkomsttekst


WvdM
Klokje
Het Praethuys (gastenboek)
Het Posthuys (email)
Twitter - JuulvanGils
Volg mij!
Regen of Zonneschijn?
Het weer op Vlieland:


Buienrader Nederland en vooruitzicht

 

 
Mooie woorden
Juul
"Stalende jongeling" Grieks

Zij is geboren op
zondag 6 Maart 1977

U wilt anders zijn dan de anderen en uw eigen levensstijl bepalen. U bent de baanbreker en komt in opstand tegen gezag van anderen.

Uw sterrenbeeld is VISSEN

De kleur behorende
bij Uw naam is Rood.
Rood is krachtig, vooruitstrevend, vibrerend, creatief en strijdlustig. Het is moedig, levendig en een gangmaker. Straalt macht en betrouwbaarheid uit.

Uw planeet is Zon
Vuur, leven en schepping.
Dat is de spil waar alles om draait.
De zon is het begin en daardoor bijzonder rijk aan energie.
Geneeskrachtig en geeft straling aan de aarde.

Uw favoriete edelsteen is
Robijn en/of Granaat,
en uw favoriete klank is "C".

Harde woorden
Gevoelloze, harde zinnen
worden soms gedachtenloos uitgesproken
In plaats van er iets mee te winnen
Is er weer een hart gebroken
Fantasie, sensatie en zelfs leugens
De vertellers voelen zich even de held
Je vraagt je af, waar blijven ze het halen
Achterloos wordt er weer iemand gekweld
Sommige mensen zijn zo hard
Ze raken je met hun roddels recht in het hart
Want ook al zeggen ze: "woorden doen geen pijn"
ze kunnen soms net zweepslagen zijn............
 

STAPJE VOOR STAPJE

Schuifel ik langzaam de toekomst tegemoet
Blijf ik alsmaar denken……
Ooit komt mijn tijd en komt alles weer goed!!

Soms een stap naar voren
En dan weer twee groten passen terug
Maar ik geef het alle tijd
Het wil nou eenmaal niet zo vlug……

Wanneer ik mijn dag heb……
En alles mee zit
Zet ik geen stap naar achter,
Maar naar voren twee!!

Regelmatig wil het allemaal niet lukken
En val ik weer helemaal naar waar ik was……
Maar dan sta ik op……
En zet gauw een grote pas!!

Stapje voor stapje
Schuifel ik nu langzaam de toekomst tegemoet……
Gewoon omdat ik weet……
Op een dag……komt alles goed!!!


OP DE DIJK....

Zittend op de dijk
Kijkend naar de schepen
Heerlijk de wind in mijn gezicht
Voel ik mij de koning te rijk.

Het geluid van het golvende water
Geeft mij weer innerlijke rust
Na een dag van hard werken
Nee dan ben ik echt geen prater.

De vuurtoren achter mij
Wegturend over het water
Zie ik alleen maar water
Een eindeloos gezicht voor mij

De zon wil me nog verwarmen
Maar de wind waait koud
Genietend van de rust
Blijft dit gevoel me omarmen


Leuke momenten
Weblogjes 5 jaar


Waterkant


Weblog van de week 8-9-2009: 


Dol fijn


Lief vogeltje


E-mail alert
Kalender
December 2017
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            
Zoeken
Filmpjes
Marco en Ralph "De Speeltuin" actie HaÔti


Clip "Zij" M|B


Afscheid @tjes chatbox M|B
Blue Tuesday??
Wat een dag was het vandaag? Blue Tuesday?? Of gewoon een stomme dinsdag die nog lang in ons geheugen blijft??
Ik denk het laatste.

Het begon vannacht al.....rond 5 uur gingen onze piepers af en bleek bij beide de batterij leeg te zijn, terwijl we gisterenavond na onze wekelijkse test nog beide een halve batterij hadden.
Beide piepers op de lader gezet en weer in dromenland belandden. Heerlijk verder uit geslapen en wat bleek nadat we wakker waren......Johan was gebeld, maar niet "gehoord" ivm "niet storenmodus". Onze piepers stonden nog heerlijk te laden, maar waren niet automatisch aangesprongen.....conclusie......we hadden geen pieper gehoord, geen telefoon, maar we hadden wel moeten aantreden.......de dag begon dus al stom.

Na een kopje thee/koffie besloten we een stukje te gaan rijden met de auto. Op naar het kamp, daar het strand op en bij het Posthuys weer naar boven. Alles ging goed, 4-WD aangezet, lampje ging netjes branden en dus konden we het strand op. Best een beetje eng zo de eerste keer, maar dit gaat vast beter de volgende keren. Lekker rustig over het strand gereden, kijken hoe de auto reageert enzo en dan de volgende uitdaging......weer over het duin zien heen te komen. Het ging goed!!! Tot 25 meter voor de platen.........stom zand, stomme auto.......we zitten dus gewoon vast. Uit de auto, uitgraven, hout zoeken en proberen om eruit te komen, maar helaas we gingen nog dieper erin.
Dan zit er maar 1 ding op en dat is Willem bellen en wachten tot hij er was. Hij heeft ons eerst vierkant uitgelachen (terecht!!) en toen zijn we gaan kijken hoe het zo kon gebeuren.
We stonden namelijk met onze kont in het zand en onze voorwielen stonden nog netjes op het zand. Dus de 4-WD had niet gewerkt. Het lampje brandde wel netjes, dus dan ga je verder kijken. Er werd nog even gebeld door Willem en daar kwam het euvel aan het licht.....de voorbanden hadden nog een "veiligheidje" die niet goed stond, waardoor we dus niet in 4-WD hadden gereden. Na een "preek" van Willem was hij zo lief om ons eruit te trekken en boven op het duin hebben we nog even gekeken, maar het veiligheidje kregen we nog niet direct in beweging. Dan maar eerst naar huis rijden en daar eens rustig gaan kijken.
Eenmaal thuis lukte het direct en kon de grote schoonmaak beginnen van de auto. 






Alles netjes klaargelegd en toen stond ineens de schoorsteenveger op de stoep. Nou dat kan er ook nog wel bij vandaag. Gelukkig zag alles er mooi en goed uit en was het ook zo gepiept....op 2 dakpannen na die waren geknapt. Op zoek naar andere dakpannen kwam ik alles tegen....nokpannen, zijpannen, lood, grote dakpannen, kleine dakpannen.....en natuurlijk helemaal onderop de stapel pas de juiste dakpannen die we nodig hadden. 

Ik vond het vandaag dus gewoon een stomme dinsdag. Morgen gaan we er gewoon een fantastische woensdag van maken.


Huiler voeren
Onze buurman doet de EHBZ (Eerste Hulp Bij Zeehonden) en hij kwam net aanrijden met een huiler die hij opgehaald had.
Niet veel later stond hij voor de deur met de vraag of ik even tijd had om hem te helpen.
Maar natuurlijk wil ik even helpen!
Samen hebben we de huiler even van wat vocht voorzien. Erg leuk om mee te maken! Ik heb al vaak dichtbij zeehonden gestaan (meter of 10 er vanaf), maar zo dichtbij was ik nog nooit geweest. Wat een droppie 








Mijn droom.....
Tja waar droom je over, wat wil je nog.....
We hebben eigenlijk alles!

Droom niet je leven
Leef je dromen!!


4 jaar geleden was mijn droom om naar Vlieland te verhuizen. Het eiland van rust en ruimte.
Inmiddels is deze droom 3 jaar geleden werkelijkheid geworden. Je verlaat je veilige omgeving en gaat opnieuw beginnen. Een groot huis waar we in woonden werd snel verkocht en we gingen wonen in een piepklein appartementje. Je leert dan snel wat je nodig hebt en wat belangrijk is in je leven. Je denkt altijd: "had ik maar een 3-D tv, een nieuwe snellere auto onder je kont, e.d." Allemaal luxe waar je goed zonder kunt leven, weer terug naar de basis. Genieten van de natuur, de stilte en alle elementen die de natuur met zich mee brengt. Kunnen genieten van de regen, de sneeuw, het water, de wind en de zon. Blij worden van vogeltjes die je ziet en hoort, bloesem in de bomen, de natuur die na de winter weer ontwaakt en de herfst die invalt met zijn mooie kleuren.
 






Na bijna 3 jaar hebben we weer een huis en dat was ook een droom van ons. Een eigen stekje op het mooie Vlieland, waar we weer erg moeten wennen aan de grote van het huis.
Dus alle dromen van ons zijn inmiddels werkelijkheid geworden. 
Wat hebben we dan nu nog om van te dromen.....
Dat we gezond blijven en blijven genieten van de kleine dingen om ons heen.

Wat ook nog een "droom" is, eigenlijk een afspraak die gemaakt is, is dat Marco nog een keer op de koffie komt. Helaas is dit er nog niet van gekomen, maar hopelijk gaat deze "droom" nog een keer in vervulling.



Qui Vivra Verra
"de tijd zal het leren"


BBQ en Zeehondjes
Zomaar een maandag. Spontaan uitgenodigd worden voor een bbq met de housekeeping.
Het werd een super gezellige avond, waar enorm veel gelachen is. Tenalady's waren gewenst geweest, helaas zaten die niet bij het bbq-pakket inbegrepen.


En dan zomaar een dinsdag, even de zee op, even naar de zeehondjes. Heerlijk uitwaaien en genieten van deze pracht beesten.



2 jaar geleden....
De tijd vliegt voorbij als je het naar je zin hebt.
2 jaar geleden maakten wij de stap om te gaan verhuizen van het mooie Brabantse land, naar het mooie eiland Vlieland.†
Iedere dag genieten we nog volop hier. Ook al is het een klein eiland er zijn nog steeds plekken die we moeten ontdekken. Als we in de avond gaan wandelen pakken we ook vaak nog onbekende paadjes door het bos en dan ineens zeggen we "Oh zitten we nu hier, komt dit pad hier uit!" "Hier is een trap, zullen we die eens nemen?" En dan erachter komen dat deze trap uitkomt bij de vuurtoren.....we lachen er nog steeds om als we de trap weer tegenkomen.
We hebben het nog steeds enorm naar ons zin hier en inmiddels zijn er ook al veel vrienden en familie uit Brabant/Limburg hier een kijkje komen nemen en genieten dan ook volop.

Het hoogseizoen is vandaag ook begonnen, dus de komende weken vol aan de bak, genieten van alle gasten en natuurlijk gaan we door met genieten op onze vrije avonden en dagen van dit pracht eiland. Het wordt niet voor niets de Parel van de Waddeneilanden genoemd.



Kleine dingen
Vrijdagmiddag kwamen mijn ouders weer even op Vlieland voor 1 nachtje. Wij moesten gewoon werken, maar hebben dan tussendoor wel tijd om gezamelijk te gaan eten.
Na de avondboot zijn we naar ons huis gegaan om de verhalen te horen van hun reis naar Kenia. Ook kregen we nog mooie souveniers vanuit Kenia.
We maakten het niet al te laat, want we mochten de volgende dag ook weer gewoon werken en voor mij was het extra vroeg, want ik ging voor het eerst in 3 maanden weer een ontbijtje lopen om te kijken of mijn knie dit al leuk vond.†
In slowmotion zorgde ik dat alles op de tafel kwam, maar het is gelukt en om 13 uur stopte ik met werken.†
Met mijn ouders gingen we naar het Badhuys om onder het genot van een lunch te genieten van de Noordzee en zijn mooie witte schuimkoppen. Daarna besloten we om nog een stukje door de duinen te fietsen. Eenmaal op de Postweg kwamen we Willem nog tegen die net een dode zeehond had geborgen.
Johan moest tot 19 uur werken, dus gezamelijk eten zat er niet in, maar wij zijn de beroerste niet en besloten bij het pannenkoekenhuis te gaan eten. Johan kreeg een pannenkoek bezorgd, dus hij hoefde niet op rantsoen. Het werd weer tijd voor mijn ouders om hun spullen te pakken en de boot op te gaan. Een kort, maar gezellig bezoekje!

Johan was vandaag vrij en ik mocht gaan hobbyen. Na een gesprek met mijn baas moest ik eigenlijk naar huis, maar omdat gisteren de computer kuren had ging ik toch maar even aan de slag. Om 12 uur kwam hij meldden dat ik toch echt naar huis moest gaan. Nog eventjes dit afmaken.....en dat.....maar ik beloofde op tijd te stoppen. Belde Johan op of hij zin had om mee te gaan lunchen en spraken af dat hij rond 13 uur in het hotel zou zijn. Bij binnenkomst kwam hij mijn baas tegen en kreeg opdracht om mij nu echt mee te gaan nemen.†
We besloten bij Zeezicht wat te gaan eten en genoten van het zicht op de Waddenzee en de zeehonden die regelmatig nieuwsgierig kwamen kijken. We besloten om mijn 2e kruk te gaan halen en lekker over de dijk heen te wandelen.
We genoten van de rust, de bijna spiegelgladde Waddenzee, de meeuwen en zeekoeten en de vergezichten. Het was zo helder dat we Harlingen, de afsluitdijk en Texel goed zag liggen. Na de stormen van afgelopen weken, waar we ook enorm van genieten, genieten we nu ook weer van de stilte.



Kunnen jullie ook zo genieten van de kleine dingen, die eigenlijk heel normaal zijn, maar waar je vaak geen tijd voor neemt?


Mijn passie(s)!
Naar aanleiding van het logje van Danielle, hierbij mijn passies!

Zoals de rest van de Borsaties natuurlijk onze enige echte Leontine†Marco!!
Maar daarnaast hebben Johan en ik de passie voor Disney. En niet de gewone beelden van Disney, maar de collectie van WDCC. Prachtige beelden met de hand gemaakt en geschilderd. Sommige zijn echte collectoritems, waarvan er maar 400 gemaakt zijn voor de gehele wereld. Andere zijn iets minder zeldzaam, maar dan wel weer gesigneerd door de maker.†



Verder heb ik nog een paar passies, waar ik geen keuze uit kan maken.
1) Fotograferen van alles wat los en vast zit, maar vooral de zeehonden rondom Vlieland
In eerder logjes is dit al uitgebreid naar voren gekomen en ik blijf gewoon lekker bezig met van alles vast te leggen op de gevoelige plaat. Soms word ik gevraagd voor een speciale opdracht, andere keren ben ik toevallig op het juiste moment op de juiste plek met camera. Maar de natuur vastleggen blijf ik toch het leukste vinden.



2) Muziek maken
Vroeger ja zo oud ben ik al hahaha speelde ik dwarsfluit en piccolo bij de Koninklijke Harmonie Deurne. Toen ik ging studeren heb ik dit helaas op een klein pitje gezet en speelde alleen nog maar als ik daar zin in had. Ik denk dat ik ongeveer 15 jaar niet actief bezig ben geweest om zelf muziek te maken, maar toch bleef het kriebelen. Eenmaal op Vlieland aangespoeld kreeg ik weer enorm veel zin om te gaan beginnen. Ik meldde me aan bij de fanfare, maar een dwarsfluit/piccolo konden ze niet gebruiken, maar wel een saxofonist. Dus dan maar een saxofoon aan de nek hangen en proberen hier geluid uit te gaan krijgen. Na wat oefenen kreeg ik er geluid uit, maar niet zoals ik wilde en besloot 1 keer naar de dirigent toe te gaan om te kijken wat ik "fout" deed. Bleek het riet wat ik had niet lekker in de mond te liggen, dus een ander riet en ik speelde zonder moeite van alles weg.†
Ook kreeg ik een leerling die heel graag dwarsfluit wilde leren spelen en dat is dan wel erg leuk om iemand die ook een passie heeft hierin te kunnen begeleiden.



3) Werken in het hotel.
Na 7 jaar studie aan de hotelschool met 3 diploma's was ik klaargestoomd voor de horeca, wat ik al vanaf de 6e klas (groep 8 nu) lagere school wilde gaan doen. Helaas na 10 maanden werd ik door een stom hockewedstrijdje afgekeurd voor de horeca en kwam ik 1 jaar en 2 maanden thuis te zitten. Na hard werken om weer op de been te komen bleek de horeca voor mij niet meer haalbaar. Maar na 9 jaar heb ik de ideale baan gevonden hier op Vlieland. In het begin ontbijt en receptie en inmiddels is dit Front Office en ontbijt geworden. Mijn passie ligt ook in het hotel. Ervoor zorgen dat de gasten het naar hun zin hebben, problemen zo snel mogelijk oplossen als die zich voordoen en het regelen van allerlei zaken. De verantwoordelijkheid krijgen voor veel dingen wat niet altijd prettig is. Je kunt het ipv passie ook zien als work-aholic, maar als je iets niet meer kunt en het daarna op aangepaste wijze wel weer kunt doen, dan geniet je daar volop van en ga je ervoor.

Ik ben ook erg benieuwd naar jullie passie(s), maken jullie er weer een logje over?


Zomaar een dagje
Op maandagmiddag mocht ik me melden bij de fysio voor mijn knie. De eerste dag dat ik zonder krukken op pad ging. Ik hoopte dat ik weer een stuk op de loopband mocht, maar nee, we gingen iets anders proberen, namelijk de trampoline. Niet mijn favoriete ding, terwijl ik vroeger trampoline heb gesprongen, maar dan was het aanloop nemen, trampoline gebruiken voor leuke draaiingen over kasten en andere opstakels. Nu moest ik op een kleine trampoline gaan staan en een loopbeweging gaan doen. Na 5 minuten had ik eindelijk door en ging het behoorlijk goed. Nadat ik afstapte had ik wel een knikkende en zwabberende knie, maar ach dat zou wel over gaan. Mijn knie bleef zwabberen en in de avond kreeg ik weer enorm veel pijn, wat op dinsdag overging in spierpijn. Ik vervloekte mijn therapeut natuurlijk, want dit is niet wat ik wilde en mocht beide krukken weer ter hand nemen.†

We hadden besloten om dinsdag even naar de wal te gaan om informatie op te gaan vragen voor onze vakantie. Natuurlijk wordt zo'n uitstapje direct gecombineerd met de hoognodige boodschappen die hier niet makkelijk verkrijgbaar zijn.
Op de boot en in de trein maken we altijd een lijstje met wat we niet moeten vergeten te halen, als je dan aan de wal bent moet je hier natuurlijk ook gebruik van maken.
Eenmaal aangekomen in Leeuwarden liepen we direct door naar het reisburo waar we de info kregen die we wilden. Het lijstje wordt daarna ter hand genomen en lopen we winkels in en uit om zo alles bij elkaar te shoppen. Van al dat shoppen krijg je dorst en honger, dus La Place wordt dan tussendoor ook even aangedaan om het vochtgehalte aan te vullen.
Door ons lijstje hebben altijd nog veel tijd over en wordt er nog een beetje doelloos rondgelopen in de stad om dan toch maar te besluiten de trein terug te nemen naar Harlingen Haven.

Om half 5 waren we alweer in Harlingen Haven en daar wordt dan nog even de Albert Heijn aangedaan voor enkele boodschappen. Natuurlijk nog zeeŽn van tijd over en na een wandeling door de winkelstraat, nog wat lekkers en leuks meenemen voor de katten, keer je terug naar de terminal van Doeksen en plof je neer in het cafť waar je nog tot 18.45 uur mag wachten tot je de boot op kunt. Een andere eilander ploft er gezellig bij en al kletsend komen we erachter dat ze wel erg graag wil gaan twitteren, maar eigenlijk niet weet hoe en wat. Het internet werkte niet in het cafť, dus we moesten even wachten tot we op de boot konden.
Eenmaal op de boot kom ik mijn therapeut tegen en die heb ik dus ook direct getackeld. Ze had het al wel verwacht, maar niet gehoopt. Donderdag zullen we het rustiger aan gaan doen heeft ze beloofd.
Johan ging Twitter uitleggen zoals beloofd en Facebook werd ook nog even geregistreerd en uitgelegd. Voor we het wisten was de reis van 1,5 uur al voorbij. Dat is dan weer het voordeel van een bootreis, je kunt nog eens iets doen.†
Rond 20.45 uur ben je dan thuis en in een sneltreinvaart wordt dan de trolley leeg gehaald en opgeruimd. Katten worden geknuffeld en dan ploffen we moe maar voldaan op de bank.

Zo ziet een dagje naar de wal gaan er ongeveer uit voor ons. Even in de "stresswereld" en zodra je weer op de boot zit ben je weer "Zen" en heb je de rust weer direct te pakken. De enige stress die wij kennen op zo'n dag is de laatste boot niet missen.....dus een timer wordt er wel gezet, zodat je op tijd de trein neemt en niet te laat komt en de boot voor je neus ziet wegvaren.


Vakantie kriebels
Afgelopen week zijn Johan en ik beide veel vrij geweest. Ik hobbelde wel nog dagelijks even het hotel in om toch een beetje werk te verrichten, maar voor de rest waren we vrij. Ik begon aan de foto's van 2011. Dit waren er maar 6000, ze staan nu netjes in mappen en heb zelfs al een selectie gemaakt van 600 foto's voor een jaarboek van 2011. Wat is er in een jaar veel gebeurd! Veel leuke dingen die ik ook nog eens vast heb gelegd op de gevoelige plaat.
De zeehondentochten en het uitzetten van de zeehonden blijft toch een van mijn favorieten. Wat is het mooi om deze beesten in hun natuurlijke omgeving te zien.

Na het weerzien van de vakantiefoto's kwam†de vraag weer boven borrelen, waar willen we op vakantie dit jaar? Even 2 weekjes ertussen uit en de batterij opladen voor het hoogseizoen. Nu zijn we weer aan het kijken naar Portugal, maar Griekenland trekt ook wel een beetje. Vorig jaar 1 weekje geweest, dat was eigenlijk net te kort als je naar het buitenland gaat.
Op Facebook had ik gevraagd of er suggesties waren, onze wensen zijn in mei, appartement, 12-15 dagen, zon en iets te ondernemen in de omgeving. Hierop kreeg ik antwoorden zoals "Vlieland!!", "Loods Hotel Golfzang" en "het Haagje, Helmond". Dit is nou net niet wat we zoeken en willen. We willen weg uit Nederland, heerlijk naar de zon, vliegen doe ik niet graag, maar daar zet ik me ook wel overheen, zolang ik maar naar de zon kan.

Morgen maar even naar het reisburo toe om te kijken en te informeren naar de mogelijkheden. Daarna overleggen met de werkgevers wanneer we weg kunnen en dan boeken maar.†

Hebben jullie ook al vakantieplannen??


Zoveel te beleven
En zo is het ineens stil op mijn log. En niet omdat ik weinig te vertellen heb, maar omdat er zoveel te doen is op de Parel van de Waddeneilanden.
Zo zijn de laatste oefenavonden van de Sigma geweest, repetities van de fanfare zijn ook voorbij en zijn alle kerstborrels in volle gang.
Vorige week hadden we een kerstborrel van de Sigma/Brandweer, 2 dagen later de kerstborrel van de vrijwilligers van de ophaaldiensten en morgen heb ik een dubbele kerstborrel. Eerst van het hotel waar ik werk en daarna gaan we met het werk van Johan nog genieten van een stamppotbuffet en wat balletjes gooien op de bowlingbaan in Seeduyn.

Ons huisje in inmiddels ook kerstproof gemaakt en de katten vermaken zich prima met alle slingers en lichtjes.†

Het bericht bereikte ons dat het niet goed gaat met Blacky (onze kat die we hebben afgestaan aan Marielle toen we naar Vlieland verhuisden). We worden goed op de hoogte gehouden en hopen natuurlijk dat Blacky snel opknapt.

Er is hout overboord geslagen en 2 caravans......juttersbloed stroomt dan overal en mensen gaan 's nachts op pad om te kijken of er al wat aangespoeld is. Inmiddels is duidelijk geworden dat het hout (bijna) niet op Vlieland gaat aanspoelen, maar Vlielanders zijn inventief en varen dus uit met hun bootjes om het voor de neus van de Terschellingers weg te kapen†. De caravans zijn nog niet getraceerd volgens mij.....

Verder ben ik weer bij de huisarts geweest en die heeft een hele fijne injectie in mijn knie gezet. Daar heb ik 4 dagen "plezier" van gehad en nu gaat het langzaam aan beter.
Vandaag ook naar de fysio geweest en 2 erg leuke oefeningen mee gekregen.†

We maken ons op voor de drukte van komende weken. Veel toeristen komen weer naar Vlieland de komende weken, dus alles wordt weer uit de kast getrokken. Zowel de versieringen als het personeel. Veel vakantiekrachten komen ons weer versterken en dat is altijd weer gezellig om even bij te kletsen.

Een logje zonder foto's dit keer, ik heb gewoon nog geen tijd gehad om ze op de pc te zetten en uit te zoeken. Maar zo zijn jullie weer een beetje uptodate van wat ons hier bezig houdt.


"Ik zoek een zin die kan vertalen
Wat jij in mij hebt losgemaakt"