Welkomsttekst


WvdM
Klokje
Het Praethuys (gastenboek)
Het Posthuys (email)
Twitter - JuulvanGils
Volg mij!
Regen of Zonneschijn?
Het weer op Vlieland:


Buienrader Nederland en vooruitzicht

 

 
Mooie woorden
Juul
"Stalende jongeling" Grieks

Zij is geboren op
zondag 6 Maart 1977

U wilt anders zijn dan de anderen en uw eigen levensstijl bepalen. U bent de baanbreker en komt in opstand tegen gezag van anderen.

Uw sterrenbeeld is VISSEN

De kleur behorende
bij Uw naam is Rood.
Rood is krachtig, vooruitstrevend, vibrerend, creatief en strijdlustig. Het is moedig, levendig en een gangmaker. Straalt macht en betrouwbaarheid uit.

Uw planeet is Zon
Vuur, leven en schepping.
Dat is de spil waar alles om draait.
De zon is het begin en daardoor bijzonder rijk aan energie.
Geneeskrachtig en geeft straling aan de aarde.

Uw favoriete edelsteen is
Robijn en/of Granaat,
en uw favoriete klank is "C".

Harde woorden
Gevoelloze, harde zinnen
worden soms gedachtenloos uitgesproken
In plaats van er iets mee te winnen
Is er weer een hart gebroken
Fantasie, sensatie en zelfs leugens
De vertellers voelen zich even de held
Je vraagt je af, waar blijven ze het halen
Achterloos wordt er weer iemand gekweld
Sommige mensen zijn zo hard
Ze raken je met hun roddels recht in het hart
Want ook al zeggen ze: "woorden doen geen pijn"
ze kunnen soms net zweepslagen zijn............
 

STAPJE VOOR STAPJE

Schuifel ik langzaam de toekomst tegemoet
Blijf ik alsmaar denken……
Ooit komt mijn tijd en komt alles weer goed!!

Soms een stap naar voren
En dan weer twee groten passen terug
Maar ik geef het alle tijd
Het wil nou eenmaal niet zo vlug……

Wanneer ik mijn dag heb……
En alles mee zit
Zet ik geen stap naar achter,
Maar naar voren twee!!

Regelmatig wil het allemaal niet lukken
En val ik weer helemaal naar waar ik was……
Maar dan sta ik op……
En zet gauw een grote pas!!

Stapje voor stapje
Schuifel ik nu langzaam de toekomst tegemoet……
Gewoon omdat ik weet……
Op een dag……komt alles goed!!!


OP DE DIJK....

Zittend op de dijk
Kijkend naar de schepen
Heerlijk de wind in mijn gezicht
Voel ik mij de koning te rijk.

Het geluid van het golvende water
Geeft mij weer innerlijke rust
Na een dag van hard werken
Nee dan ben ik echt geen prater.

De vuurtoren achter mij
Wegturend over het water
Zie ik alleen maar water
Een eindeloos gezicht voor mij

De zon wil me nog verwarmen
Maar de wind waait koud
Genietend van de rust
Blijft dit gevoel me omarmen


Leuke momenten
Weblogjes 5 jaar


Waterkant


Weblog van de week 8-9-2009: 


Dol fijn


Lief vogeltje


E-mail alert
Kalender
Oktober 2017
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        
Zoeken
Filmpjes
Marco en Ralph "De Speeltuin" actie HaÔti


Clip "Zij" M|B


Afscheid @tjes chatbox M|B
Puberen!
Vorige week mocht onze Dopey onder het mes en werd zijn rijbewijs afgenomen.
Zijn ADHD was voor de ingreep redelijk onder controle, maar nadat zijn rijbewijs was afgenomen steekt het weer de kop op. Hij is weer erg druk, sjeest het huis rond, denkt dat de brokjes voor Elmo zijn en dat hij mee kan eten uit de pan en van het bord. Soms verbaast hij ons door lief en rustig op de bank te liggen, maar dan ligt hij gewoon uit te rusten van zijn kuren om vervolgens weer verder te gaan. We houden het er maar op dat hij aan het puberen is, tenminste dat hopen we en dat hij snel weer wat rustiger wordt.
Inmiddels hebben we weer ingevoerd dat als we aan het koken en eten gaan Dopey even in zijn reismand mag gaan rusten en zo niet alles uit de pan en van het bord kan jatten, in de hoop dat hij volgende week weer weet hoe het hoort.

Dag lieve Jansen
Ruim 13 jaar hebben wij voor jou mogen zorgen. 
13 jaar lang bracht jij vreugde in ons leven.
13 jaar lang hele gesprekken met je kunnen voeren.


In 2001 kwam jij ter wereld op een boerderij. Ik ging naar je kijken en was direct verkocht. De kinderen van de boer mochten een naam uitkiezen en zij besloten dat je als Jansen door het leven mocht gaan. Samen met Blacky die inmiddels al een jaar bij ons was hadden jullie de grootste lol in Deurne op de Merwede. Daarna verhuisde je mee naar Helmond in 2002. Nog maar 4 dagen woonden we daar en jullie waren samen midden in de nacht op struun gegaan. Jij was al snel terug met een muis in je bek, Blacky kwam pas na een paar uur terug helemaal verkleumd door de ijzel die was gevallen. De jaren verstreken en jij was altijd de blije kat die tegen me praatte als ik thuis kwam en ging altijd op mijn schoot liggen te spinnen. 
In 2006 kwam Elmo erbij en jij was de grote goedzak. Je speelde met hem alsof hij je kind was. Je waste Elmo dagelijks en stond zelfs je plek op mijn schoot af aan hem. Maar nog steeds hadden we hele gesprekken. In 2010 kwam de grote verhuizing naar Vlieland, je liet alles rustig over je heen komen. We hebben toen afscheid genomen van Blacky die bij Marielle ging wonen, je leek het allemaal te begrijpen.



Op Vlieland nog 2 verhuizingen meegemaakt en het kon je allemaal niks schelen, op het Kerkplein vond je het geweldig om weer naar buiten te mogen en lekker in de tuin te kunnen liggen. En ineens uit het niets viel je erg veel af......dat was het begin van het einde van je mooie leven bij ons.
Je ging mee naar Franeker, daar werd je direct aan het infuus gelegd en mocht ik je toch weer mee naar huis nemen dezelfde dag. 2 weken later mocht je weer naar Franeker....nu voor 2 dagen aan het infuus en allerlei onderzoeken.....bij thuiskomst was daar ineens Dopey en je vond het allemaal goed, je leerde Dopey wat wel en niet mocht en waar jou grens lag. Je begon ook spontaan weer wat te eten en drinken, maar na 2 weken vond je het weer genoeg en bracht ik je weer naar Franeker toe, nu voor 4 dagen......je kreeg dwangvoeding, nog meer onderzoeken, maar niets kwam eruit.....wat is er toch met je aan de hand lieve Jansen?? Je praatte altijd met me in kattentaal.....konden we die maar omzetten naar mensentaal, zodat we weten of je pijn hebt, waar je last van hebt en wat we voor je kunnen doen. 
Je wil nog steeds niet eten en drinken, de laatste dagen hebben we veel samen op de bank gelegen, jij spinnend, ik huilend en mezelf afvragen wat te doen. Wat is het beste voor je?? Ik kan je niet langer laten lijden, dus is het tijd om afscheid van je te nemen.

Dag lieve Jansen, we houden van je!
"Katten laten pootadrukken achter op je hart"


Ziekenboegje
Het begon met Elmo, hij was gezellig mee naar buiten gegaan en at een plantje.....kleefkruid bleek achteraf. Eerst met spoed naar de huisarts, onder narcose een check gedaan. Niks gevonden, maar hij bleef benauwd, dus hij mocht zich melden in Franeker bij de dierenarts. Daar bleek alles geïrriteerd in zijn keel en slokdarm. Ook zijn darmwand was opgezet, dus met een clysma en medicatie mocht hij weer mee naar huis.

De week erna bedachten we dat we de voortuin eens onderhanden gingen nemen. De hedra eruit en iets bloeiends erin. De hedra hadden we na een halve dag ploeteren eruit en het egaliseren kon beginnen. De volgende dag naar Witmarsum voor planten, bakken en anti-worteldoek. In de middagen die volgden heb ik het doek erin gelegd en de planten geplant. Het wachten was nu nog op een halve kub schelpen.

De hedra die eruit moest

  
Het grote groene veld is eruit, nu de wortels nog


Alles mooi geagaliseerd en klaar voor de nieuwe aanleg


Anti-worteldoek erin en vast zetten met haringen en verzwaren met een plantenbak


De nieuwe planten, lavendel en reigersbek en in de bakken wat bloeiend spul


De schelpen worden geleverd

Het eindresultaat....bijna dan.....de schelpen zitten nu nog vol klei, maar met een paar buitjes ga je het zien dat het schelpen zijn in verschillende kleuren.

 
Ineens zag Johan dat Jansen er heel slecht uitzag en veel was afgevallen. Dus ik belde met de DA in Franeker wat te doen. Ik mocht me direct de volgende dag melden voor bloedafname. Ook kreeg hij direct een infuus, omdat hij uitdrogingsverschijnselen had. Uit het eerste onderzoek bleek hij vetverkleving te hebben van de lever. Later in de middag mocht ik hem ophalen nadat er nog foto's gemaakt waren en alles opgestuurd was naar Utrecht voor verder onderzoek.
Maandag kreeg ik de uitslag en mocht me dinsdag weer direct melden. Jansen werd opgenomen voor 2 dagen voor een infuus en dwangvoeding.


Onze Jansen mee op de boot, mijn zus geageerde al dat hij gehalveerd is.

 
Omdat Jansen toch al 13 is besloten we dat er nog een kater bij mocht komen, zodat als het mis gaat, Elmo nog een speelkameraadje heeft. We hadden een lieverd gezien in het asiel in Sneek, dus nadat ik Jansen had weggebracht, koffie had gedronken bij Paula en Fokke, kon ik gaan kijken naar "Co". Op slag verliefd, papieren geregeld en "Co" werd omgedoopt naar Dopey. 7 weken oud is dit hummeltje. Hij is samen met zijn moeder, broertjes en zusjes gevonden in Balk.
  
Voor Dopey was het een vermoeiende dag. Zo ben je nog lekker aan het ravotten met je broertjes en zusjes en ineens zit je alleen in een grote mand, in een auto en op een boot. Dan kom je in je nieuwe huis.....alles onderzoeken en dan heerlijk in slaap vallen op de bank. De nacht ging behoorlijk goed. Hij kwam lekker op bed liggen en maakte me pas om 6 uur wakker door in mijn neus te bijten.

Na contact met de DA over Jansen was ik niet echt gerust gesteld. Gisteren ging het goed, vandaag ging het niet goed. Maar ik mocht hem wel komen halen vandaag, met duidelijke instructies, speciaal eten en 2 soorten medicatie kan het goed komen. Zoniet ligt hij volgende week aan de sondevoeding. We zullen het gaan beleven!
Bij thuiskomst was er dan nog de verrassing voor Jansen dat er nog een katje rond huppelde. Maar het deed hem helemaal niks. Hij liep zijn reismandje uit, snuffelde aan Dopey en vond het prima, hij ging er heerlijk bij liggen en begon te spinnen. Lekker genieten van dat hij weer thuis was. Elmo daarintegen vindt Dopey nog een beetje eng, hij loopt er met een grote boog omheen, maar houdt hem wel steeds in de gaten.


Brrr......koud!!
Nog nooit is hij onder de dekens gekropen, maar vandaag had Jansen het koud volgens mij

Uitslag
Gisteren kreeg ik aan het eind van de middag de uitslag van de bloedonderzoeken van Jansen. In de ochtend hadden ze de eerste uitslag al ontvangen, maar ze moesten nog wachten op de 2e uitslag die op zich liet wachten.
Jansen is inmiddels goed opgeknapt en eet inmiddels weer regelmatig en houdt dit ook netjes binnen, zijn ontlasting is ook weer op gang gekomen. En wat betreft de uitslag bleek eigenlijk alles wel goed te zijn. Geen ontstekingen of andere enge ziektes.
Hij heeft alleen veel te veel witte bloedcellen, wat ervoor zorgt dat als hij ziek is het immuunsysteem zo hard gaat werken om hem op te laten knappen, dat hij er veel zieker van is dan een normale kat. Voor de rest hoefde ik me geen zorgen te maken, maar zal hem wel in de gaten moeten houden de komende tijd.

Dank jullie wel voor de lieve en meelevende berichten die ik heb mogen ontvangen via welke weg dan ook!

Voorbeeldige patient
Sinds donderdagmiddag heeft Jansen niet meer hoeven te spugen, hij at weer een beetje en liep lekker knorrent door het huis van mijn ouders. Hij kwam er gezellig bijliggen en het leek wel of hij zich beter ging voelen.†
Vrijdagochtend was hij hard aan het mauwen en op zoek naar Elmo, maar na een grote zoektocht gaf hij het op en kroop in een hoekje weg, waar hij zich lekker voelde. Na de lunch mocht hij met mij mee naar de dierenarts. 2 meiden van 13 jaar liepen een dagje mee bij de dierenarts en vonden Jansen erg interessant. Hij werd onderzocht en hij blijkt nu verhoging te hebben. Van de week had hij nog een verlaging, dus dat is iets wat in de gaten gehouden moet worden. Zijn tong en tandvlees zijn erg bleek, wat duidt dat er toch echt iets aan de hand is.
De tondeuse werd tevoorschijn gehaald en meneer werd eventjes "gratis" gekapt, daarna was het bloedprikken aan de beurt. De 2 meiden gingen uit het zicht staan, een naald, buisjes....nee dat hoefde ze niet te zien hahaha. De assistent werd erbij gehaald, zodat deze Jansen kon vasthouden, ik hield hem zittend en zijn voorpoten op de tafel, terwijl de dierenarts op zoek ging naar een geschikte ader voor het bloed af te tappen. Jansen gaf geen kik en liet het allemaal over zich heen komen, zo wilden ze nog wel meer huisdieren hebben die het zo gemakkelijk toelieten.
De eerste testen waren goed en hij mocht nog even op de weegschaal. 8,25 kilo schoon aan de haak, dat is bijna 1 kilo lichter dan vorige week. De medicijnen werden klaargemaakt en ik mag hem nu om de 4 uur de medicijnen voeren.†
Morgen krijg ik de uitslag van het bloedonderzoek, dit gaat op alles getest worden (nieren, lever en schildklier). Nog even afwachten dus hoe en wat. Jansen is nu een beetje suf van de medicijnen en heeft zijn plekje in de hoek weer opgezocht, waar hij lekker veel heeft gelegen. In de avond kwam hij gezellig boven kijken en bij ons liggen met veel geknuffel. Dat is in ieder geval een goed teken.†


Jansen (UPDATE)
Onze Jansen, een logge zwarte kater waar je alles mee kunt doen. Zachtjes aaien vindt hij prima, maar het ruwe werk vindt hij veel fijner. Afgelopen donderdag begon hij ineens met overgeven. Kan gebeuren, een haarballetje, dat gebeurt wel vaker, dus nog geen reden tot zorgen. Maar iedere keer als hij wat had gegeten kwam het er vervolgens uit, dat is natuurlijk niet de bedoeling.
We keken het een paar dagen aan en maandagavond belde ik de dierenarts op, omdat ik het niet meer vertrouwde. Na overleg kon ik op dinsdag medicijnen gaan halen bij de huisarts, maar de medicijnen waren niet op voorraad. Hierdoor kreeg ik andere medicijnen mee met dezelfde werking.†
Voer klaargemaakt, medicijnen er doorheen gedaan, Jansen rook....stak een middelvinger op....en liep weer aan. Oke, dit gaat lastig worden. Maar Jansen had honger en uiteindelijk nam hij dan toch maar een paar hapjes. Dit lag er dus na 5 minuten weer uit inclusief de medicijnen. In de avond nogmaals proberen, maar weer hetzelfde liedje. Woensdagochtend nog een keer proberen, maar helaas weer alles over de vloer. Ik belde de huisarts op om een afspraak te maken voor een injectie en kon om 11.30 uur al terecht. De injectie was zo gezet en we liepen weer naar huis. Eenmaal thuis kroop hij uit zijn bak en ging midden in de woonkamer liggen met een kwispelende staart. Na een half uurtje had hij weer eetlust en nam een paar brokjes.......jullie raden het vast.......het kwam er gewoon weer uit. Ik hoop dat het gaat aanslaan, anders hang ik vanavond weer aan de telefoon met de dierenarts om te kijken hoe en wat.
Het scheelt dat Jansen nu niet bepaald een magere kat is en ruim 8,5 kilo weegt, dus wat onsjes eraf is niet erg, hij kan het hebben!

UPDATE:
Het gaat nog steeds niet goed en heb de dierenarts weer gebeld. Zij is pas weer volgende week zaterdag op het eiland en dat duurt te lang. Nu had ik al in de planning dit weekend naar Brabant te gaan en Jansen gaat dus mee. Wordt een gezellige reis met een mauwende kat achter in de auto, op de boot hoop ik dat hij rustig blijft. Wordt dus vervolgd!



Laatste Robbentocht 2011
Zeehonden.....het blijven fascinerende dieren. Zoals je al hebt kunnen lezen zijn er onlangs nog 9 uitgezet op Vlieland. We gaan ook regelmatig mee met Jan Koning om ze te fotograferen in hun habitat. Altijd leuk als je de eerste zeehonden spot in zee en daarna een grote groep ziet liggen op†ťťn van de zandplaten.
Gewapend met 2 camera's worden er dan de nodige foto's geschoten. Proberen om die ene unieke foto te schieten van deze pracht beesten.
Meestal resulteert dit in een lege accu en een volle kaart. Inmiddels heb ik dus voor de zekerheid extra accu's mee en een 8GB kaart in mijn toestel zitten.
De laatste robbentocht van dit jaar resulteerde in 245 foto's en zelfs wildwaterscheuren. De zee was behoorlijk op dreef en Jan probeerde zo netjes mogelijk te manouvreren tussen de golven, maar ondanks dit kon Jan niet voorkomen dat we regelmatig een plens water over ons heen kregen. We moesten ons ook goed vasthouden om niet uit de boot gelanceerd te worden en bij het laatste rondje bij de Veerdam (rustiger water) gingen dan eindelijk de handen de lucht in, net als in de achtbaan.

Geniet even mee en vergeet je mouse-over niet:

Zijn jullie er gereed voor?

Oh er komt visite, snel!!!!

Komen jullie mee spelen?

Helemaal alleen op de wereld......

.....toch niet, die reuzen lijken net rotsen van een afstandje

Toch wel een beetje nieuwsgierig naar wat we komen doen

"Rotsen"  op de achtergrond en de jonkies op de voorgrond

Door de harde wind werden ze bedekt onder een laag zand

Geen interesse in ons, gelukkig maar, rennen is geen optie, ze zijn veel sneller

Spetteren in het water

Willen jullie echt niet met me  spelen?? Ik spetter zo leuk!!

Watertrappelen!

Genieten van het zonnetje

Lief........

....smelt......die ogen.......

Tot volgend jaar!!



Nieuw huisdier
Niets vermoedend stond ik vanochtend op en deed mijn ochtendritueel. Johan was iets eerder opgestaan en ineens roept hij me "Juul, we hebben een nieuw huisdier!"
Als er zoiets geroepen wordt vanuit de woonkamer dan ga ik al heel voorzichtig kijken......heel langzaam (echt in slowmotion), stapje voor stapje loop ik de kamer in en steeds maar zoekend en kijkend waar "het" zit. In zeer korte tijd had ik ons nieuwe huisdier gevonden en ach wat is ie lief!!


En als een held op sokken zich gedraagd heb ik Johan opdracht gegeven om dit lieve huisdiertje even te verwijderen. Levend of dood dat maakt me dan niet uit, als ie maar uit huis is!!
Hij of zij zat op een hele moeilijke plek en Johan kon er dan ook niet heel goed bij, met een stok probeerde hij het en het beestje viel naar beneden........nergens meer te bekennen natuurlijk, dus ergens in huis loopt ons nieuw huisdier nog rond......brrrrr.
We zijn de hele dag op pad geweest en bij thuiskomst is hij/zij nog nergens te bekennen.
Ik ga straks proberen om rustig te slapen, of dat gaat lukken is ten tweede, maar 1 ding is zeker, als er iemand vannacht†NIET op de bank slaapt ben ik het!!

Super nieuws
Oh wat ben ik blij!!
Ik zat vanavond bij een gedichtenavond in de Noordwester en had dus mijn telefoon uitstaan. Normaal belt of smst mij niemand, maar om 22 uur zette ik mijn telefoon weer aan en ik had gewoon 2 gemiste oproepen, een voicemail en een sms. Ik was gewoon populair vanavond en bekeek even snel wie, wat en waar. Ik zag een sms, maar het nummer kende ik niet, omdat mijn i-Phone gecrasht is en dus alle nummers,†emailadressen en gewone adressen†ook gedeleted zijn. Maar ik las "Blacky is terug! Hij komt net de tuin inlopen en zit nu binnen lekker et eten. Ik ben heel blij! Groetjes MariŽlle". Ik sprong even een gat in de lucht en liet het ook direct aan Nancy lezen en die was bijna net zo blij als ik.
Echt super nieuws en ik hoef me nu ook niet meer druk te maken dat er iets gebeurt is, want Blacky is gewoon 2 weken spoorloos geweest. Precies een maand nadat we hem naar MariŽlle gebracht hebben is hij weer terug, een heerlijk gevoel!
Ik drink er hier eentje op!

"Ik lig elke nacht geketend
Aan een ketting van gemis"