Welkomsttekst


WvdM
Klokje
Het Praethuys (gastenboek)
Het Posthuys (email)
Twitter - JuulvanGils
Volg mij!
Regen of Zonneschijn?
Het weer op Vlieland:


Buienrader Nederland en vooruitzicht

 

 
Mooie woorden
Juul
"Stalende jongeling" Grieks

Zij is geboren op
zondag 6 Maart 1977

U wilt anders zijn dan de anderen en uw eigen levensstijl bepalen. U bent de baanbreker en komt in opstand tegen gezag van anderen.

Uw sterrenbeeld is VISSEN

De kleur behorende
bij Uw naam is Rood.
Rood is krachtig, vooruitstrevend, vibrerend, creatief en strijdlustig. Het is moedig, levendig en een gangmaker. Straalt macht en betrouwbaarheid uit.

Uw planeet is Zon
Vuur, leven en schepping.
Dat is de spil waar alles om draait.
De zon is het begin en daardoor bijzonder rijk aan energie.
Geneeskrachtig en geeft straling aan de aarde.

Uw favoriete edelsteen is
Robijn en/of Granaat,
en uw favoriete klank is "C".

Harde woorden
Gevoelloze, harde zinnen
worden soms gedachtenloos uitgesproken
In plaats van er iets mee te winnen
Is er weer een hart gebroken
Fantasie, sensatie en zelfs leugens
De vertellers voelen zich even de held
Je vraagt je af, waar blijven ze het halen
Achterloos wordt er weer iemand gekweld
Sommige mensen zijn zo hard
Ze raken je met hun roddels recht in het hart
Want ook al zeggen ze: "woorden doen geen pijn"
ze kunnen soms net zweepslagen zijn............
 

STAPJE VOOR STAPJE

Schuifel ik langzaam de toekomst tegemoet
Blijf ik alsmaar denken……
Ooit komt mijn tijd en komt alles weer goed!!

Soms een stap naar voren
En dan weer twee groten passen terug
Maar ik geef het alle tijd
Het wil nou eenmaal niet zo vlug……

Wanneer ik mijn dag heb……
En alles mee zit
Zet ik geen stap naar achter,
Maar naar voren twee!!

Regelmatig wil het allemaal niet lukken
En val ik weer helemaal naar waar ik was……
Maar dan sta ik op……
En zet gauw een grote pas!!

Stapje voor stapje
Schuifel ik nu langzaam de toekomst tegemoet……
Gewoon omdat ik weet……
Op een dag……komt alles goed!!!


OP DE DIJK....

Zittend op de dijk
Kijkend naar de schepen
Heerlijk de wind in mijn gezicht
Voel ik mij de koning te rijk.

Het geluid van het golvende water
Geeft mij weer innerlijke rust
Na een dag van hard werken
Nee dan ben ik echt geen prater.

De vuurtoren achter mij
Wegturend over het water
Zie ik alleen maar water
Een eindeloos gezicht voor mij

De zon wil me nog verwarmen
Maar de wind waait koud
Genietend van de rust
Blijft dit gevoel me omarmen


Leuke momenten
Weblogjes 5 jaar


Waterkant


Weblog van de week 8-9-2009: 


Dol fijn


Lief vogeltje


E-mail alert
Kalender
April 2017
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            
Zoeken
Filmpjes
Marco en Ralph "De Speeltuin" actie Haïti


Clip "Zij" M|B


Afscheid @tjes chatbox M|B
Artsen bezoekjes
Het weekend van mij bestond afgelopen dagen uit het bezoeken van enkele artsen.
Maandag was het de beurt aan de huisarts. De laatste week heb ik enorme last van mijn linker knie.Het is als een soort kramp, maar dan anders. Er blijft steeds een vervelende pijn inzitten en kan hem moeilijk bewegen. Ook mijn been strekken is niet de fijnste beweging die er gemaakt wordt en dat is nogal lastig met een staand en lopend beroep. Dus de huisarts werd verblijd met een bezoekje van mij.
Na enkele testen kreeg ik een doorverwijzing naar het ziekenhuis in Harlingen mee, want ze gaat ervan uit dat het een bakerscyste is (knieholtecyste) veroorzaakt door overbelasting of een verdraaiing van de knie.
Volgende week dinsdag mag ik me melden in het MCL (Medisch Centrum Leeuwarden) en niet in Harlingen, want daar hebben ze een wachtlijst van ruim een maand en ze boden dit alternatief direct aan. Eerst gaven ze een tijd om 13.30 uur aan, maar na wat aandringen kon het ook in deochtend gelukkig. Dan hoef ik niet de hele dag rond te zwerven in Leeuwarden, want dan is het om 7 uur de boot naar Harlingen en in de avond om 19.00 uur pas terug.
Dus voorlopig geen lange strandwandelingen voor mij, niet dat ik daar rouwig om ben, want met een oostenwind is het behoorlijk koud en word je gezandstraald .

Verder stond er ook nog een bezoekje aan de tandarts op het programma. 2 weken geleden hebben ze al 2 reparaties uitgevoerd en mijn tanden schoongemaakt en nu stonden de laatste reparaties op de planning. Ik voelde dat er iets niet helemaal goed zat en vroeg ook direct aan de assistente of die kies ook op de nominatie stond voor vandaag, maar helaas was dat niet het geval. De tandarts keek ernaar en het was op te lossen met wat te polysten....maar na even verder te kijken had hij ineens een vulling die ernaast zat aan zijn haakje, dus dat moest toch maar even direct gerepareerd worden. Andere vullingen werden ook netjes verwijderd en nieuwe ingezet. Helaas zat mijn half uurtje hangen in de stoel er weer op voor deze keer en kreeg meteen weer een afspraak voor echt de laatste reparatie van een gebroken vulling volgende maand in mijn maag gesplitst. Altijd gezellig om even daar te mogen hangen in de stoel en leuke verhalen te horen. Dus op naar eind november!!


Foto's zijn de zonsopkomsten op Vlieland genomen vanaf de dijk achter Loods Hotel Golfzang.


Jabadabadoe!!!
Na een lange speurtocht hebben we dan eindelijk onze vitrinekast gevonden!
We hadden eerst een klein vitrinekast van Ikea, waar we onze beelden van WDCC (Walt Disney Classis Collection) in onder brachten. Deze kast voldeed niet, de scenes konden we niet naast elkaar uitstallen, maar moesten op 2 etages geplaatst worden, wat natuurlijk zonde is.
Sinds onze verhuizing hebben we de beelden zorgvuldig ingepakt en opgeslagen, want ruimte hiervoor hadden we niet. Maar sinds onze verhuizing naar ons juttershuisje hebben we wat meer ruimte en ging onze zoektocht door naar de ideale kast voor onze beelden. 
We zagen ineens bij Hurk op Vlieland een kast die ons wel interesseerde, maar helaas deze kast verkochten ze niet. Het zou de ideale kast zijn, maar helaas.....we kregen wel van hun de leverancier van de vitrinekast, maar deze was niet meer leverbaar en werd ook niet meer gemaakt. Dus we bleven zoeken op internet en ineens kwam DE vitrinekast voorbij! Na lang wikken en wegen, telefoongesprekken met de huidige eigenaar hebben we uiteindelijk toch de knoop doorgehakt en de kast aangeschaft.
Een originele vitrinekast van Walt Disney uit Amerika, waar onze beeldencollectie mooi in uit gaat komen. 
Vanavond werd hij bezorgd en omdat hij niet uit elkaar kan was het nog een hele onderneming om deze boven te krijgen. Een heftruck moest eraan te pas komen om hem op het dak te tillen en vervolgens werd hij door Johan en Wim (Johan's werkgever) zorgvuldig uitgepakt en naar binnen gedragen. Ik kon hierbij helaas niet aanwezig zijn voor de nodige foto's, want de fanfare mocht vanavond zorg dragen voor de muzikale invulling bij de lampionoptocht over het eiland.

Nu is het alleen nog een kwestie van schoonmaken en de beelden ophalen en dan komt ie helemaal tot zijn recht.
Wij zijn er enorm blij mee om dit collectorsitem in ons bezit te hebben.




Laatste Robbentocht 2011
Zeehonden.....het blijven fascinerende dieren. Zoals je al hebt kunnen lezen zijn er onlangs nog 9 uitgezet op Vlieland. We gaan ook regelmatig mee met Jan Koning om ze te fotograferen in hun habitat. Altijd leuk als je de eerste zeehonden spot in zee en daarna een grote groep ziet liggen op één van de zandplaten.
Gewapend met 2 camera's worden er dan de nodige foto's geschoten. Proberen om die ene unieke foto te schieten van deze pracht beesten.
Meestal resulteert dit in een lege accu en een volle kaart. Inmiddels heb ik dus voor de zekerheid extra accu's mee en een 8GB kaart in mijn toestel zitten.
De laatste robbentocht van dit jaar resulteerde in 245 foto's en zelfs wildwaterscheuren. De zee was behoorlijk op dreef en Jan probeerde zo netjes mogelijk te manouvreren tussen de golven, maar ondanks dit kon Jan niet voorkomen dat we regelmatig een plens water over ons heen kregen. We moesten ons ook goed vasthouden om niet uit de boot gelanceerd te worden en bij het laatste rondje bij de Veerdam (rustiger water) gingen dan eindelijk de handen de lucht in, net als in de achtbaan.

Geniet even mee en vergeet je mouse-over niet:

Zijn jullie er gereed voor?

Oh er komt visite, snel!!!!

Komen jullie mee spelen?

Helemaal alleen op de wereld......

.....toch niet, die reuzen lijken net rotsen van een afstandje

Toch wel een beetje nieuwsgierig naar wat we komen doen

"Rotsen"  op de achtergrond en de jonkies op de voorgrond

Door de harde wind werden ze bedekt onder een laag zand

Geen interesse in ons, gelukkig maar, rennen is geen optie, ze zijn veel sneller

Spetteren in het water

Willen jullie echt niet met me  spelen?? Ik spetter zo leuk!!

Watertrappelen!

Genieten van het zonnetje

Lief........

....smelt......die ogen.......
 

Tot volgend jaar!!



Mijn favoriete recept
Heerlijk salade bij een bbq of gewoon als bijgerecht, makkelijk, snel en simpel.


Maïs/prei salade


 
Benodigdheden 4 personen:
2 groene appels
1 groot blik crispy maïs
2 dunne stelen prei
Yoghurt
Kerriepoeder

Bereiding:
* Snij de prei in dunne ringetjes en was de prei daarna goed en laat deze goed uitlekken.
* Laat de maïs uitlekken
* Schil de appel en snij deze vervolgens in kleine blokjes
* Meng vervolgens de prei, maïs en appel in een kom
* Doe er een scheutje yoghurt bij, meng dit goed door (dit voorkomt dat de appel bruin gaat worden).
* Als laatste doe je er kerriepoeder doorheen. Let op: Niet te veel in eerste instantie, je kunt beter later nog wat toevoegen, eruit halen is lastiger.
* Zet het in de koelkast.

Het lekkerste is als je de salade in de ochtend maakt en in de avond pas gaat serveren. Zo kan de kerrie goed intrekken. 
Voor het serveren goed doorroeren en proef! Voeg eventueel nog wat extra kerriepoeder toe.


 
Opnames Dokter Deen
In juni waren de opnames al in volle gang voor de serie Dr. Deen. In februari is het resultaat te zien op omroep Max en het leuke is dat dit over het leven gaat van de huisarts op Vlieland. Alles wordt uit de kast getrokken en veel eilanders spelen dan ook een kleine rol hierin als figurant.
Op dinsdag 6 september werd er een opname gemaakt met auto?s door de Dorpsstraat en in het script stond dat het moest stormen en wat een geluk dat de weersomstandigheden zich ook zo makkelijk aanpassen aan het script, want warempel stormde het tijdens de opnames. Regen en een windkracht 8 was fantastisch hiervoor.

Op woensdag 7 september was het dan ook de beurt aan de fanfare om hun bijdrage te leveren. Om 17 uur werden we verwacht achter Hotel Bruin, dus een klein wandelingetje maakte ik daarnaartoe. Eenmaal aangekomen mochten we meelopen naar de locatie van de opnames en wat bleek?..was het gewoon voor ons huis hahaha. Ach een beetje beweging is goed voor je zeggen ze dan. Ondertussen regende het weer volop, dus werd er gescholen onder een tent.

Dinsdag 27 september waren er ook nog figuranten nodig op het strand en ik had me daarvoor opgegeven. Om 9 uur was het verzamelen bij Seeduyn om vervolgens te wachten tot 10 uur voor we het strand op liepen. Na een wandeling van 10 minuten kwamen we op de set aan en na de eerste repetities mochten we met een aantal mee gaan doen en konden we hout gaan sjouwen. Op het strand lagen flinke stukken hout en die moesten in de auto?s geladen worden. Na de opnamen weer uit de auto gehaald worden en terug gelegd worden waar ze lagen, dit was geen gemakkelijke opgave, want waar lag het ook alweer?..maar het kwam allemaal goed, vooral als je dit 20 keer mag doen achter elkaar. Na een paar uur moest alles verplaatst worden, want het was inmiddels eb geworden en dus werd alles 20 meter verder naar de zee verplaatst.
Ondertussen werden er andere opnames gemaakt en vermaakten wij ons met schelpen zoeken. Wij kregen te horen dat het lunchpauze was en kropen op de platte kar die ons terug bracht naar Seeduyn waar een heerlijke maaltijd klaar stond. Er kwam een andere platte kar aanrijden met allemaal journalisten die naar de set gingen. Net op tijd dus weg voor de pers ons te woord kon staan. Maar de pers was er nog steeds toen we terug kwamen en er moest nog een groepsfoto genomen worden. De middag bestond verder uit wachten, wachten en nog eens wachten. Op het einde van de middag mochten we nog in actie komen en rond 18.30 uur was het allemaal gedaan. Het was een heerlijke dag, maar wel vermoeiend met al dat wachten. Nee een carrière in de film is niets voor mij.





Into The Great Wide Open
2, 3 en 4 september was het weer ITGWO op Vlieland. Een groots muziekevenement die veel toeristen trekt naar het eiland.
Extra boten worden ingezet en in 2 dagen tijd werden er 6.500 toeristen overgezet. Drukke dagen dus, hotel zit vol, fietsen worden uit alle opslagen en zelfs vanaf Terschelling gehaald om iedereen te voorzien van een stalen ros die daar behoefte aan heeft. Johan draaide 12-13 uur op een dag en ik had het geluk dat Daphne mij kwam assisteren, waardoor ik op tijd kon stoppen en in de avond door kon naar het festivalterrein.
Op vrijdag meldde ik me om 19 uur en na een kort overleg ging ik samen met Joke ?Naar Buiten?, het podium in het bos waar ook de 2 ambulance-medewerkers waren. Je kwam daar heel snel in een ?Zen? ?stemming door de muziek. Heerlijk rustige muziek en als we een bedje hadden gehad waren we zeker in slaap gevallen, maar daar hadden we uiteindelijk geen tijd voor. De eerste slachtoffers meldden zich al en we konden aan de bak. Tot 23 uur hadden we het enorm naar onze zin en het bos liep leeg, dus konden wij ook terug naar het hoofdpodium. Daar aangekomen kregen we direct een melding dat er assistentie nodig was in het bos. Ik werd geroepen ?Juul tas mee en springen!?, ik sprong achterop de scooter en gingen terug waar we nog een knie behandelden. We genoten daarna nog even van de mooie lichtshow bij de ijsbaan. Rond 2 uur was ik eindelijk thuis en kon ik nog een paar uurtjes slapen voor ik weer mocht gaan werken.
Zaterdag bijna hetzelfde ritueel, alleen nu was ik vroeg naar huis gegaan en kon ik nog even een uurtje slapen voordat er weer een lange avond/nacht aan zat te komen. Om 19 uur stond ik weer bij het hoofdpodium en na overleg nam ik mijn plek in aan de linkerkant van het podium waar al snel ?De jeugd van tegenwoordig? gingen optreden. Oordoppen in en genieten was het motto en genoten heb ik, ondanks dat je steeds door het publiek blijft kijken of het allemaal wel goed gaat overal. Zelfs het crowdsurfen ging goed, dat viel ons erg mee, want dat was toch wel even spannend.
Na deze act verzamelden we weer bij het gewondennest en bespraken we hoe we de rest van de uren gingen indelen. 2 mensen werden het bos ingestuurd en de rest mocht bij het hoofdpodium blijven. Al snel kwamen alweer de eerste gewonden in de tent om verzorgd te worden. Het was bijna lopende band werk en allemaal verschillende gevallen. Ik had er even genoeg van en meldde me af bij de tent en ging het veld in. Even anders focussen en de spieren weer los maken. Een groot feest was het op het veld zoals het hoort. De avond eindigde weer rond 2 uur en dus kon ik weer een paar uurtjes slapen.
Voor de zondag stond ik niet ingepland, maar had me gemeld dat ik toch zou komen, omdat er een paar mensen afvielen rond 18 uur, zodat er toch genoeg hulpverlening zou zijn. Dus na een dagje werken, kleedde ik me weer om, nam snel even een broodje kroket en voor ik het wist stond ik weer in het gewondennest te tapen, zwachtelen, pleisters te plakken en te koelen. We hadden bijna alle behandelingen opgeschreven, zodat we voor onszelf ook een indicatie hadden hoeveel mensen we behandeld hadden. De genoteerde behandelingen kwamen uit op 117, dus we verwachten dat we tussen de 125 en 135 mensen behandeld hebben.
Op 6.500 man valt het dus nog wel mee, vorig jaar waren er 5.000 bezoekers en hadden we rond de 75 behandelingen.
Het was weer een grandioos festival en de eerste reserveringen voor volgend jaar zijn alweer binnen. Het bijslapen is inmiddels ook alweer gebeurt en we hebben zelfs op dinsdag 6 september een heuse storm gehad. Windkracht 9 raasde over Vlie heen en dus was het een hele mooie dag om alle dozen die er nog stonden uit te pakken en alles een plekje te geven. Schilderijen op te hangen en ruimte te creëren.


Zeehonden uitzetten
Zaterdag 24 september werden er weer zeehonden uitgezet op Vlieland. Een unieke gebeurtenis om hierbij te kunnen zijn en sinds we hier wonen moesten we iedere keer werken als dit gebeurde. Deze keer had ik vakantie en kon er dus bij zijn. En wat een mooi gezicht als de kisten open gaan en de zeehonden de weg weer naar zee vinden.
Rond 10 uur verzamelden we en fietsten daarna naar het strand bij het Badhuys. De zeehonden kwamen aan met de boot van 10.30 uur en het wachten duurt dan altijd lang, maar uiteindelijk kwamen ze rond 10.50 uur aanrijden met de trekker en de zeehonden.
De kisten werden netjes naast elkaar gezet, foto?s werden genomen door de donateurs, die daarna op de kisten klommen en de zeehonden mochten uitzetten. Er was veel publiek op af gekomen en we werden ook netjes achter een lijn gezet, zodat we niet in de gevarenzone zouden komen en de zeehonden veilig en rustig naar de zee konden robben. Een beetje onwennig en om zich heen kijkend kwamen ze uit de kisten, maar toen ze de zee zagen was het een wedstrijdje wie er als eerste was. Er werd gespeeld in de branding, een stukje gezwommen om vervolgens weer terug in de branding te spelen met elkaar. Een paar kozen al snel het ruime sop en de rest bleef nog heerlijk even ravotten. Rond 11.30 uur waren er nog 2 zeehonden in de branding en de rest was inmiddels vertrokken naar diepere wateren en wij vertrokken ook om een heerlijke toch door de duinen te gaan fietsen.




















Weer zeldzame vogel gespot
Vorig jaar was Vlieland in de ban van de Noorse Waterlijster en nu maken we ons op voor de komst van weer veel vogelaars.
Vanmiddag om 17.51 uur is een paartje Witbandkruisbek gesignaleerd op Vlieland. Dit vogeltje staat bekend als Zeer Zeldzaam en dus is het niet onwaarschijnlijk dat Vlieland de komende dagen weer overspoelt gaat worden met vogelaars.


© Hein Prinsen, foto genomen op Vlieland 5-9-2011


Onze mond viel open
Even geen logje over de "verloren tijd", maar gewoon over de huidige situatie waarin we ons begeven.

Sinds gisteren zijn we weer online, worstelen we ons door de vele mailtjes heen die we niet beantwoord hebben of niet goed gelezen hadden en schonen zo onze mailboxen op. Een grote klus als je je bedenkt dat we gemiddeld 30 mailtjes per dag ontvangen, maar we zijn goed op weg. 
Vanochtend zijn we even gaan turboshoppen in Leeuwarden, 2 spijkerbroeken van mij waren in 2 dagen tijd kapot gegaan en die heb ik toch heel hard nodig om te werken. Om 7 uur de boot naar Harlingen, om 9 uur de trein naar Leeuwarden en om 11 uur de trein weer terug naar Harlingen. Daar hadden we nog 2,5 uur de tijd om te brunchen en op zoek te gaan naar een nieuwe droger. Onze droger is 11 jaar oud, waarvan hij 10 jaar ons trouw ten dienst is geweest, maar een jaar stilstaan in de opslag bleek hem toch fataal te zijn geworden. Vorige week haperde hij al en onze pogingen om hem te reanimeren bleven uit. Hij doet het nog een beetje, maar één dezer dagen zal hij echt zijn laatste adem uitblazen. Bij de Expert kregen we goede uitleg en onze eerste keuze werd van de baan geblazen, want als je dan een nieuwe koopt, doe je het ook direct goed, zodat je er weer een jaar of 15/20 tegenaan kunt. Op de site stond vermeld dat de verzending naar de waddeneilanden niet gratis zou zijn en dat we naar de prijs moesten informeren. Bij navraag bleek dat ze hem gratis gaan verzenden en waarschijnlijk dit weekend of begin volgende week al bezorgd gaat worden. Bij de Expert kreeg ik ook nog telefoon van KPN of ik mijn gegevens wilde doormailen naar ze, dan zouden ze gaan onderzoeken waarom het zolang geduurt heeft voordat er een monteur ons probleem heeft verholpen. Zouden mijn mailtjes en telefoontjes dan eindelijk hun werk hebben gedaan? Beter laat dan nooit zeiden we nog tegen elkaar.

Om 14.15 uur namen we de boot weer terug naar Vlieland en al snel dommelden we in slaap om vervolgens rond 15 uur bruut wakker te worden van flink geschommel op de boot. We zaten nog niet eens in "het gat", maar de Waddenzee was behoorlijk ruw vandaag. Na aankomst op Vlie gebaarde Johan naar een medewerker van de Spar dat we weer internet hebben en hij was net zo blij als wij. Niet veel later kreeg ik een sms van kennissen die op het eiland zijn dat ze hadden gehoord in de Spar dat wij eindelijk weer internet hadden. 
Blijkt dat hun zoon bij KPN werkt en ze hem hebben ingeschakeld voor ons probleem. Blijkt hij gewoon ook nog wat te zeggen te hebben daar en hij er dus voor heeft gezorgd dat wij nu ineens wel snel geholpen zijn en dat er contact opgenomen is om ons probleem uitgezocht te krijgen. Hulp uit onverwachte hoek, onze monden vielen gewoon open. 

Martijn bedankt voor je inspanningen we zijn blij met je!! En als we weer eens problemen hebben weten we je te vinden hahaha.


Terug van weg geweest
Ik ben weer terug van weggeweest!
Nee we zijn niet op vakantie geweest, we zijn alleen maar verhuisd van de ene kant van de straat naar de andere kant. En dat heeft zo zijn gevolgen gehad.
Op 1 augustus kregen we de sleutel van ons nieuwe appartement en zoals je al hebt kunnen lezen in de vorige logjes hebben we hulp gehad van mijn ouders en mijn vriendin en vriend. Het verliep allemaal heel soepel en voor we het wisten waren de katten en de grote stukken verhuisd naar de overkant. Ieder uurtje in de avond werd er wel iets overgehuisd en op onze vrije dagen werd er hard gewerkt om alles ingepakt te krijgen en naar de overkant gebracht. Alles ging te voet, doos voor doos, tas voor tas.


Op 15 augustus verhuisde ons internet naar de overkant van de straat??..tenminste dat was de planning. De router werd losgekoppeld en verhuisd, aangesloten, maar er bleef een lampje knipperen. Dat kan op de dag van verhuizing, dus nog maar even een dagje wachten kon geen kwaad??de volgende dag nog een internet, dus werd er vriendelijk gebeld naar xs4all en er werd een monteur aangestuurd en kwam op 23 augustus na een paar keer heen en weer bellen, want de planning had niet in de gaten dat Vlieland een eiland is, waar maar een paar keer per dag een boot naar toe gaat.

Op 21 augustus vertrokken we om 16.45 uur met de boot naar Deurne om daar de spullen uit de opslag te gaan halen. Rond 23 uur kwamen we aan en na nog lekker gekletst te hebben met mijn ouders genoten we van een heerlijke nachtrust om vervolgens op maandag de opslag op zijn kop te gaan zetten.
Ik zette Johan af bij de verhuisautoverhuur en hij reed naar de opslag. Ik reed door naar Ikea voor wat spullen om te ruilen en nog enkele dingen te gaan halen. Nog voor de lunch was ik terug en kon ik me nog even bemoeien met enkele spullen die nog mee moesten en nog zoeken naar belangrijke spullen. Na de lunch gingen Johan en mijn vader de laatste spullen laden en ik ging naar het dorp toe voor nog enkele boodschappen. Gelukkig had ik mijn boodschappenkar mee, want die zat in een mum van tijd bomvol spullen die ook nog mee moesten. Om 15 uur was alles gereed, de opslag weer opgeruimd en alle boodschappen ook in de verhuisauto. We konden nu nog even genieten van het zonnetje, mijn neefjes en nichtje en in de avond nog even op bezoek bij mijn zus. Na weer een heerlijke nachtrust vertrokken we op dinsdag rond 9.45 uur weer terug naar het noorden van het land. Achteraf bleek net op tijd!
We hadden enorm veel regen tot Nijmegen en daarna hadden we af en toe een buitje. In het zuiden van het land bleek het noodweer te zijn vanaf 10.15 uur en stonden de straten blank en waren tunnels onder gelopen.


Ruim op tijd kwamen we aan in Harlingen en kon onze overtocht naar Vlieland weer beginnen. Van alle inspanningen en het reizen kan een mens moe worden en al snel vielen we in slaap op de boot. Heerlijk even een uurtje slapen, wetende dat als we op Vlieland standden we weer vol aan de bak konden om de vrachtauto leeg te halen. Om 16 uur konden we beginnen en om 17.45 uur was de auto leeg en stond alles al binnen op de wasmachine en droger na. Daar kregen we hulp bij, waar we heel blij mee waren.

De huiskamer en keuken stonden vol met dozen, maar de kledingkasten waren in no-time opgebouwd, zodat deze gevuld konden worden. Er werden dus weer dozen naar ons oude huisje gebracht en het inpakken van de kleding kon beginnen, een uur later draaide de eerste wasmachine al en de kasten werden gevuld. Rond 22 uur vonden we het wel welletjes en doken heerlijk ons bedje in. De volgende ochtend nog een keer met de auto voor de planten en enkele tassen naar ons oude appartement om deze op te halen en toen werd het alweer tijd om naar de boot te gaan om de auto te retourneren. Op naar Leeuwarden. Het zonnetje scheen, dus in T-shirt stapten we aan boord, maar in Harlingen was het heel ander weer, koud en regen?..heel veel regen. Hier hadden we niet op gerekend, maar ach een poncho staat ook heel charmant. Snel toch nog enkele boodschappen gedaan in Leeuwarden en daarna de auto inleveren. We vroegen naar de snelste route naar het centrum, na 5 minuten lopen begon het weer enorm te regenen en we besloten te schuilen bij de bushalte, na een paar minuten kwam er een bus aan en we besloten die maar te nemen naar het centrum. We misten net onze trein terug naar Harlingen, waardoor er 2 opties ontstonden. Of heel snel nog naar de AH voor boodschappen te doen en rennen voor de snelboot of rustig boodschappen doen, door het centrum lopen en dan om 19 uur de boot terug nemen. We zouden het wel zien en tot onze verbazing hadden we onze boodschappen heel snel bij elkaar en konden we ook nog rustig naar de terminal lopen om toch de snelboot te nemen. Om 19 uur strandden we weer op Vlie en konden we nog heerlijk wat rommelen in de dozen en zo hadden we toch weer veel gedaan, waar we niet aan toe zouden zijn gekomen als we pas om 19 uur de boot hadden genomen.
De dagen erna moest er weer gewoon gewerkt worden, dus in de avonduren werden de dozen 1 voor 1 nagekeken en uitgepakt. De tijd begon nu te tikken, want op 1 september moest het oude appartement leeg en schoon opgeleverd worden en ik zag de bui al hangen. Ik kwam er niet doorheen alleen, maar gelukkig was Johan ook een dag vrij samen met mij en toen ging het heel hard. Ik pakte de laatste dingen in en Johan sjouwde deze naar de overkant. De vloerbedekking ging als laatste eruit, stofzuigen, badkamer schoonmaken, oude douchestang terug monteren, spijkers en schroeven uit de muren halen en het was gedaan. Alles was klaar en we konden zelfs op 30 augustus de sleutels al inleveren.

Inmiddels was er al 2 weken verstreken dat we geen internet hadden en ik begon te bellen. Dat bellen resulteerde erin dat we pas vanaf 13 september een afspraak konden inplannen voor VANAF 27 september dat er een KPN-monteur beschikbaar zou zijn voor Vlieland. ?Pardon?!!? vanaf 27 september pas?? Dat is dus 1,5 maand later??.mijn vriendelijke telefoongesprekken begonnen dus steeds grilliger te worden en heeft zelfs geresulteerd dat ik voor het eerst sinds we xs4all hebben een klachtenbrief heb geschreven. Daarop is wel direct actie ondernomen, maar helaas zonder resultaat, ze zijn gebonden aan KPN en die kunnen niet eerder een monteur sturen. Het enige wat ze hoeven te doen is een kruisverbinding te maken in de KPN-kast?..1 minuutje werk??
Ook is er een klachtenbrief gegaan naar KPN, waarop ik nog niets vernomen heb. Om de dag rijden er hier nu auto?s rond van KPN en dus bel ik ook iedere keer weer of die mensen toevallig geen kruisverbinding kunnen maken, zodat ons probleem opgelost is, maar helaas het zijn ondergrondse medewerkers en hebben geen verstand van bovengronds werk??oké dat kan, geen probleem, maar ik wil, nee ik eis dat ik deze week nog internet heb!! Collega?s lopen inmiddels ook met een grote boog om me heen als ik weer aan het bellen ben met ze. Als je mij dwars zit, dan ben ik niet meer zo aardig en dan kun je idd beter uit mijn buurt blijven. Uiteindelijk vroeg ik of ik niet een ?dongel? kon krijgen als tijdelijke oplossing, zoals ik ook al gevraagd had in mijn klachtenbrief en na overleg kreeg ik de toezegging dat ik een escalatie-stick opgestuurd zou krijgen zodra deze beschikbaar was. Dit zou waarschijnlijk 3 dagen duren. 2 uur later werd ik al gebeld dat ze er 1 retour hadden ontvangen en deze direct gingen opsturen. Deze kreeg ik op vrijdag 9 september binnen en na het installeren bleek het niet te werken, er was geen verbinding. Dus maar weer bellen, deze keer weer op een vriendelijke manier en na enkele testen bleek dat de simkaart overleden was. Als het tegen zit, zit het ook allemaal tegen. Nieuwe simkaart werd aangevraagd, maar is tot op heden nog steeds niet gearriveerd, maar ze hebben beloofd dat deze deze week bij ons zal aankomen 

Ik ben weer terug!! Ik hoop dat ik jullie weer mag gaan ?vervelen?  met onze belevenissen hier.

Tot snel!!


"Ik kan niet begripen dat ik het niet heb gezien
Dat je zo anders bent"