Welkomsttekst


WvdM
Klokje
Het Praethuys (gastenboek)
Het Posthuys (email)
Twitter - JuulvanGils
Volg mij!
Regen of Zonneschijn?
Het weer op Vlieland:


Buienrader Nederland en vooruitzicht

 

 
Mooie woorden
Juul
"Stalende jongeling" Grieks

Zij is geboren op
zondag 6 Maart 1977

U wilt anders zijn dan de anderen en uw eigen levensstijl bepalen. U bent de baanbreker en komt in opstand tegen gezag van anderen.

Uw sterrenbeeld is VISSEN

De kleur behorende
bij Uw naam is Rood.
Rood is krachtig, vooruitstrevend, vibrerend, creatief en strijdlustig. Het is moedig, levendig en een gangmaker. Straalt macht en betrouwbaarheid uit.

Uw planeet is Zon
Vuur, leven en schepping.
Dat is de spil waar alles om draait.
De zon is het begin en daardoor bijzonder rijk aan energie.
Geneeskrachtig en geeft straling aan de aarde.

Uw favoriete edelsteen is
Robijn en/of Granaat,
en uw favoriete klank is "C".

Harde woorden
Gevoelloze, harde zinnen
worden soms gedachtenloos uitgesproken
In plaats van er iets mee te winnen
Is er weer een hart gebroken
Fantasie, sensatie en zelfs leugens
De vertellers voelen zich even de held
Je vraagt je af, waar blijven ze het halen
Achterloos wordt er weer iemand gekweld
Sommige mensen zijn zo hard
Ze raken je met hun roddels recht in het hart
Want ook al zeggen ze: "woorden doen geen pijn"
ze kunnen soms net zweepslagen zijn............
 

STAPJE VOOR STAPJE

Schuifel ik langzaam de toekomst tegemoet
Blijf ik alsmaar denken……
Ooit komt mijn tijd en komt alles weer goed!!

Soms een stap naar voren
En dan weer twee groten passen terug
Maar ik geef het alle tijd
Het wil nou eenmaal niet zo vlug……

Wanneer ik mijn dag heb……
En alles mee zit
Zet ik geen stap naar achter,
Maar naar voren twee!!

Regelmatig wil het allemaal niet lukken
En val ik weer helemaal naar waar ik was……
Maar dan sta ik op……
En zet gauw een grote pas!!

Stapje voor stapje
Schuifel ik nu langzaam de toekomst tegemoet……
Gewoon omdat ik weet……
Op een dag……komt alles goed!!!


OP DE DIJK....

Zittend op de dijk
Kijkend naar de schepen
Heerlijk de wind in mijn gezicht
Voel ik mij de koning te rijk.

Het geluid van het golvende water
Geeft mij weer innerlijke rust
Na een dag van hard werken
Nee dan ben ik echt geen prater.

De vuurtoren achter mij
Wegturend over het water
Zie ik alleen maar water
Een eindeloos gezicht voor mij

De zon wil me nog verwarmen
Maar de wind waait koud
Genietend van de rust
Blijft dit gevoel me omarmen


Leuke momenten
Weblogjes 5 jaar


Waterkant


Weblog van de week 8-9-2009: 


Dol fijn


Lief vogeltje


E-mail alert
Kalender
Juni 2017
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30  
Zoeken
Filmpjes
Marco en Ralph "De Speeltuin" actie Haïti


Clip "Zij" M|B


Afscheid @tjes chatbox M|B
Bliksembezoekje
Altijd gezellig als er bezoek komt en mijn ouders kwamen weer een dagje naar Vlieland.
Woensdagmiddag arriveerden ze met de middagboot, dus we stonden ze netjes op te wachten rond 15.45 uur. Ze checkten snel in en gingen daarna naar ons huis om wat te drinken. Na een uur liepen we de dijk op om te genieten van het droogliggende wad. Ik had mijn waterdichte laarzen aan en dook het wad op om wat oesterschelpen te zoeken, zodat mijn ouders deze mee naar huis konden nemen. Altijd leuk om op het toilet en douche te leggen met een stukje zeep erin (gratis TIP). We liepen verder naar de jachthaven en het industrieterrein. Nog even de paardjes aaien bij Stal Edda en toen weer terug naar het dorp, waar we lekker bij De Lutine gingen eten. Daarna belandden we weer in ons "penthouse" waar we gezellig bijkletsten tot het tijd werd om naar bed te gaan. We spraken af dat ze zouden bellen de volgende ochtend als zij gingen ontbijten, dan hadden wij nog ongeveer een uur de tijd om ze op te halen en een strandwandeling te gaan maken.
De volgende ochtend liepen we om 10 uur door het bos, het regende een klein beetje, maar dat weerhield ons niet om toch het strand op te gaan. Eenmaal op het strand begon het steeds harder te regenen. Ik had mijn jutzakje bij me, maar na 3 keer gebukt te hebben voor een schelp, Noordzeekrabschaar en een krabschildje vond ik het wel welletjes met de kou en de regen, dus werd het gewoon lekker doorstappen op het strand. Bij het Badhuys warmden we ons op met chocomel en koffie en de regen werd steeds harder. Niet fijn als je over het strand wilt wandelen, dus er werd overlegd wat we gingen doen. Ik smste Folkert of hij nog plek had op de Vliehorsexpres en we konden mee met hem. Buienradar hielden we goed in de gaten en die gaf aan dat het vanaf 13.30 uur droog zou worden. Nou ik geloof buienradar dus ook niet meer, want het heeft de hele middag nog flink doorgeregend tot 16 uur aan toe. Maar we kregen onze tijd zo goed door op de Hors. Zeehonden kijken, onderweg nog de grote jager gezien die zijn buikje vol aan eten was aan een bruinvis. Langs de stijger gereden waar in de zomer "De Vriendschap" aanlegt. De stijger is al afgebroken, nog een paar plankjes die er liggen en de palen in het water die blijven staan markeren de plek waar volgend jaar weer gevaren gaat worden.
Bij het reddingshuisje blijven Johan en ik meestal buiten staan, zodat de toeristen de rondleiding goed kunnen zien en volgen, maar vandaag gingen we toch maar mee naar binnen om even droog en "warm" te staan. Johan mocht zijn zangkunsten weer laten horen met "It's a beautiful day!!" en speelde goed mee met het verhaal van Folkert.  
Rond 15 uur liepen we door de regen weer terug naar ons huis waar we bij de verwarming lekker opdroogde onder het genot van een eierkoek met kruisbessen die mijn moeder had meegenomen. Ik pakte ondertussen de oesterschelpen vakkundig in en gaf ze ook een zak met cranberrys mee, die we zelf vorige week geplukt hadden.

Ook hadden we vandaag super leuke post gekregen, echte flessenpost! Altijd leuk om te krijgen en vooral als het van je neefjes en nichtje is die een lieve brief aan ome Johan en tante Juul schrijven en daarbij ook alledrie een mooie tekening hebben gemaakt. Binnenkort gaan we ze weer even knuffelen als we een paar dagen terug naar het Brabantseland gaan.
Om 16.45 uur zwaaide we mijn ouders weer uit bij de boot en ons weekend zit er weer bijna op. Morgen mogen we weer aan de bak en we gaan een druk weekend tegemoet. Het hotel zit vol en overal horen we dat ze het druk gaan krijgen. Dus nog even terug naar het hoogseizoen dit weekend qua drukte.

Inmiddels ben ik ook begonnen met oefenen op de saxofoon, afgelopen maandag lukte het niet zo goed, valse noten, kleppen die niet wilde sluiten als ik dat wel wilde en ineens uit het niets klonk daar harde muziek door de boxen van de buurman. Aiii volgens mij vond hij het ook niet zo goed dat ik aan het toeteren was geslagen. Gelukkig hebben we inmiddels al met elkaar gesproken en het was een geintje van hem en zijn bezoek op dat moment, dus ik heb nu een vrijbrief gekregen om lekker te gaan toeteren. Ook heb ik deze week kennis gemaakt met mijn leerling die ik dwarsfluitles ga geven en dinsdag starten we al. Ik ga nog even haar boek goed bestuderen om te kijken hoe we alles gaan aanvliegen en hoe ik de lessen ga indelen. We hebben er beide veel zin in, dus het zal wel allemaal goed gaan komen.
Het is weer een lekkere lange blog geworden ondertussen dus ik ga er maar weer mee stoppen voordat iedereen halverwege afhaakt (als dat al niet gebeurt is ).

Fijn weekend weer voor iedereen die weekend heeft!

Cranberry's plukken voor beginners
Vorige week zat er een journalist van "De Pers" bij ons in het hotel. Bij het uitchecken kwamen we aan de praat en hij vuurde behoorlijk wat vragen op me af. Gelukkig kon ik op veel vragen antwoord geven en hem nog wat extra informatie geven. 
Hij ging een artikel schrijven over de cranberry's en ik gaf aan waar hij deze kon vinden, pakte nog 2 plastic zakjes voor hem, zodat hij als hij zin had nog wat cranberry's kon plukken en meenemen naar huis. 

Leuk is dat hij informatie die ik hem heb gegeven ook gewoon verwerkt is in zijn artikel
Hieronder het artikel wat hij geschreven heeft.

Eilandvakantie Vlieland
Cranberry?s plukken voor beginners
Door: Jules van der Leeuw
Gepubliceerd: donderdag 23 september 2010 22:20
Update: donderdag 23 september 2010 22:31


Het cranberryseizoen is geopend, op de Wadden mag weer geplukt worden. Het veld in, handen uit de mouwen en aan de slag!

Eigenlijk zijn ze niet te vreten. Cranberry?s smaken bitter en zuur. Het is niet raadzaam ze uit het handje te eten, zoals aardbeien of bramen. Wel zijn ze de moeite waard in sauzen, jam, thee of mosterd. Terschelling heeft een professionele cranberry-industrie, Vlieland is geschikter voor de liefhebbers.

Op dit autoluwe eiland is de fiets hét vervoermiddel. Met windkracht zes tegen is het flink trappen. Ik fiets westwaarts richting Het Posthuys, samen met Corrie Dantuma. Deze cranberryliefhebster en fervent plukker (haar record staat op vier ton bessen in zes weken) kent dit eiland als haar broekzak. Bij camping De Lange Paal draaien we rechtsaf een schelpenpad op en komen zo op de groene cranberryheide terecht. Het is namelijk nog vroeg in het seizoen en de cranberry?s krijgen nu langzaam maar zeker hun mooie dieprode kleur.

Plukhark

Tijdens het plukken is het constant knielen en bukken geblazen, want de plantjes groeien laag bij de grond. Omdat de besjes nog niet helemaal rijp zijn ? dat worden ze pas eind september ? zijn ze stevig en kun je hard doorplukken. Makkelijker is om te werken met een plukhark, een houten bak met een metalen, vorkachtig uiteinde. Hiervoor is wel een 25 euro (excl. btw) kostende vergunning van Staatsbosbeheer voor vereist. ?Wel met de structuur van de plant meegaan, want anders trek je ze uit de grond?, luidt Corries advies. Ik heb het begrepen.

Zorg trouwens voor goede laarzen, want bij regen verandert de heide in een drassige boel. Mijn schoeisel is hier duidelijk niet op berekend en na tien passen sijpelt het vocht door mijn sneakers. Ook wil Staatsbosbeheer op een aantal heides de overmatige hoeveelheden heidegras bestrijden. Daarvoor hebben ze een aantal enthousiast grazende Schotse Hooglanders ingezet. Oppassen voor vlaaien is dus het devies.

Niet alleen de beweging en de zilte zeelucht tijdens het plukken doen je goed. Bewezen is dat cranberrys blaasontsteking en mogelijk ook maagzweren en tandplaque helpen voorkomen. Schrijver, oud-ondernemer en bekende Vlielander Jan Houter ? eilanders noemen hem Jan van Vlieland ? laat er zelfs wijn van maken. ?Lekker zoet, maar zonder toegevoegde geur-, kleur- en smaakstoffen of andere rotzooi?, pronkt hij. Bovendien is cranberrycompote een aanrader bij eend, haas of lam. Met het wildseizoen in aantocht geen gek idee. Met een paar zakken bessen en een voldaan gevoel stap ik op de fiets en bedenk wat er allemaal voor lekkers van kan worden gemaakt.

Het nieuwe plukseizoen komt de eilanders goed uit: op Vlieland heeft men nu herfstvakantie. Sommige eilanders verdienen er een zakcentje aan. Een kilo bessen levert namelijk twee tot vier euro op. In een ochtendje pluk je al snel zo?n 80 kilo.

Aangespoeld


Dat de bessen op de Wadden terechtgekomen zijn, is een klein wonder. Ze zijn namelijk afkomstig van het Noord-Amerikaanse continent. Het verhaal gaat dat in 1845 een schip in een storm houten vaten verloor. Eenmaal aangespoeld op Terschelling moet de teleurstelling groot geweest zijn bij de eilanders toen de tonnen geen wijn of port, maar rotte besjes bleken te bevatten. De zandgrond van Terschelling, maar vooral Vlieland bleek zo geschikt voor de bessensoort dat de duinvalleien nu bezaaid zijn met cranberryplanten.

Voor toeristen is het vooral lekker buiten te zijn en te genieten van de natuur. Na gedane arbeid is het aangenaam rusten en dus pak ik in de gemoedelijke Dorpsstraat bij café-restaurant ?De Richel? een punt cranberrytaart met slagroom. Je fiets op slot zetten is niet nodig. Zelfs de voordeur van Huize Dantuma doet Corrie bijna nooit op de grendel.

Geen zin of te lui om zelf te plukken? Voor het huis aan de overkant staat een tafeltje waar je zelf een bak bessen kunt pakken. Leg wel even vijf euro in een bakje, zo hoort het.

Voor cranberry?s moet je niet op Terschelling, maar op Vlieland zijn. Ondanks wilde verhalen over Terschellingers die stiekem ?s nachts de Vlielandse heides kaalplukken is het hier gemoedelijk, rustig en gezellig dorps. Vraag de VVV waar je op het eiland de mooiste cranberryheides vindt. Gewoon eens proberen, want dit onschuldige tijdverdrijf is gezond, leuk en het levert nog wat op ook.

Gejuttiefrut
Wat doe je als je van alles op het strand vindt aan schelpen, krabjes, houtjes en touw?
Juist dan ga je freubelen, dan beginnen mijn handen te jeuken om er iets leuks van te gaan maken.
Aangezien ik nog niet de juiste materialen in huis heb hiervoor vroeg ik een vriendin of ik een keer bij haar mocht komen frutten en dat vond ze wel gezellig.

We wilden gisteren samen gaan wandelen langs het strand en toen we in de startblokken stonden zagen we ineens een flinke regenbui aankomen, we keken elkaar aan, keken nog een keer naar boven en het begon al flink te regenen. Dus het wandelen langs het strand konden we op onze buik schrijven. Dan maar wandelen door de regen naar het Praethuys voor een bakkie te doen. Buiten onder de luifel zaten we uiteindelijk ook niet meer veilig voor de regen, dus we gingen veilig en droog binnen zitten. We kletsten wat en ik opperde om mijn gejutte spul thuis op te halen en dat we dan maar wat gingen freubelen. Zo gezegd, zo gedaan en niet veel later belandden we op haar werkkamertje en begon ik alles uit te stallen en een compositie te maken.
Niet veel later kon er begonnen worden met het vastlijmen en dan wordt het toch weer net anders dan dat je eerst had bedacht, maar ik ben er super blij mee.

In actie met het lijmen  Het frutten met gejut spul

Het eindresultaat
 

Vandaag is het verder de laatste dag weer geweest dat de korte verbinding tussen Vlieland en Texel in de vaart was. "De Vriendschap" heeft zijn laatste tochtje van dit seizoen weer gehad en als we nu naar Texel willen, zullen we via Harlingen naar Den Helder moeten en dat betekend een reis van 5 uur. We kunnen natuurlijk ook even gaan zwemmen of een roeibootje ergens lenen .
In mei 2011 kunnen we weer gebruik gaan maken van de snelle overtochten tussen de beide eilanden.
 


En dan nog natuurlijk de foto van het vogeltje was ik spotte bij het Drenkelingenhuisje. Ik was bezig op de pc met de foto's en ik trok bijna wit weg toen ik de foto's aan het inzoomen was. Het vogeltje leek verdacht veel op de Noordse Waterlijster die onlangs op Vlieland neergestreken is. Ik legde de foto's naast elkaar, bekeek alles goed en er waren duidelijk overeenkomsten. De tekening bij de ogen en op de borst waren bijna identiek, alleen de vleugels waren net iets anders getekend. Ik ben geen vogelaar, dus ik riep mijn hulptroepen om raad en wat bleek, het was een graspieper......een veel voorkomend vogeltje. Maar ik kreeg wel gelijk dat er overeenkomsten waren. Dus helaas niet nog een waterlijster op Vlieland, maar een doodgewoon graspiepertje
 


 

 

Eigen baas
Best wel spannend en leuk wat er aankomende dagen gaat gebeuren.
De eigenaren van het hotel gaan 4 dagen op vakantie en ik mag op het hotel passen.
Dat betekend natuurlijk wel langere werkdagen maken, maar dat vind ik helemaal niet vervelend. Ik ben benieuwd hoe het gaat verlopen. Ik ben op alles voorbereid, heb goede instructies gekregen en weet dat ik zaterdag en zondag wel steun en hulp krijg van mijn gewaardeerde collega die begonnen is aan een fulltime studie en nu in de weekenden komt werken.

Het is gewoon een kleine vuurdoop. Ik ga proberen het hotel goed te runnen en als ik tegen dingen aanloop zal ik eens zien hoe ik die op ga lossen op een goede manier.
Als ze weer terug zijn, zal er natuurlijk een evaluatie volgen hoe het is gegaan, waar ik tegenaan ben gelopen en wat goed ging. Maar ik denk ook dat ze niet op vakantie zouden gaan als ze mij niet zouden vertrouwen of mijn werk niet goed zou doen.

Ik heb er zin in!! Ik ga ervoor!! Ik doe mijn kunstje, hoop op tevreden gasten en een leuk weekend.

Ondertussen heb ik ook wel weer zin om een keer op stap te gaan.......maar de verleiding is wel erg groot om als ik naar de kroeg ga om wat alcohol te nuttigen, dus ik ga maar niet, blijf lekker thuis en kijk wat tv, tokkel wat op de pc onder het genot van cola. Ik krijg gewoon bijna afkickverschijnselen...........
Nog een paar dagen en dan hoop ik toch echt van de medicatie af te zijn en weer eens heerlijk op stap te gaan.

Voor iedereen die (bijna) weekend heeft: Geniet ervan en ik ben weer benieuwd naar de weekendlogjes van jullie met alle dingen die jullie gedaan hebben.

Zonnige zondag
Vandaag was het onze zondag en wat voor een zondag, een zeer zonnige en warme zondag. Wat een genot is dit om zo vrij te zijn.
Na heerlijk uitgeslapen en gebruncht te hebben gingen we naar het strand, lekker langs de waterkant lopen en kijken of ik nog leuke schelpjes kon vinden.

Bij onze voordeur spotte Johan direct een grote vriend van me (NOT), ik was er al aan voorbij gegaan, dus Johan riep me even terug "Juul, je hebt geen AHHHHHHHHH geroepen!!" En toen zag ik ineens mijn grote vriend hangen, gelukkig net hoog genoeg dat ik er zonder problemen onderdoor kan lopen, dus waarschijnlijk geen gevaar loop, of hij moet ineens gaan springen.........euhmm ik ga hier verder niet over prakkedenken, want dan word ik dus wel helemaal gek en slaap ik slecht!
Kruisspin

Al snel vond ik een zwemkrabje wat nog helemaal intakt was, dus met schaartjes en pootjes. Meestal vind ik alleen het lijfje of alleen de schaartjes, maar nu was hij compleet, zelfs de oogjes zaten er nog in, dus die verdween in een apart plastic zakje apart van de schelpen. Ineens lagen er ook veel schalen van zee-egels en daar moest ik natuurlijk ook de meest hele tussenuit vissen en niet zonder gevaar, want de zee wilde ze ook hebben.
We kwamen veel grote velden tegen met schelpen, dus dat was hurken en zoeken en we vonden veel lieve leuke kleine schelpjes, slakkenhuisjes en zaagjes voor een vriendin van ons hier die er weer wat leuks van maakt.
Ik dacht een zeehond te zien ineens, maar dat bleek een steen te zijn van de golfbrekers, soms zit ik ernaast en ach dat is best wel leuk achteraf.
We struinden verder het strand af en ineens kwam Folkert aanrijden. Hij maakte een U-turn en pikte ons op om mee te gaan naar de Hors. Altijd leuk deze spontane akties.
We kropen voor in de cabine en kletsen weer gezellig bij.


Bij het puntje was het weer speelkwartier zoals hij het noemt en keken we of we ergens zeehonden zagen, al snel liet Joris zich zien, maar hij was behoorlijk ver weg helaas. "De Vriendschap" (bootje tussen Texel en Vlieland, wat zondag voor het laatst vaart dit seizoen) kwam ook nog even gedag zeggen en kwam gevaarlijk dicht bij de kust, maar wat dan wel leuk is dat je met de mensen een praatje kunt maken zonder echt hard te hoeven schreeuwen. Na het speelkwartier gingen we door naar het reddingshuisje en ik zag direct een vogeltje zitten op de grote boomstam. Er was nog niemand in de buurt dus hij bleef nog lekker rustig zitten en ik knipte er gretig op los. Wat voor vogeltje het is weet ik nog niet, maar daar hoop ik snel antwoord op te krijgen van een vogelaar. Zolang hij nog niet gedetermineerd is plaats ik de foto's nog niet.


Folkert deed de rondleiding in het reddingshuisje en wij genoten in het zonnetje op de boomstam waar eerst nog het vogeltje zat. Wouter (de accordeonist) en Maarten (eigenaar van de VliehorsExpres) vergezelde ons samen met de honden. Maarten is op dit moment bezig om het reddingshuisje weer goed in de verf te zetten en verder onderhoud te doen, hij schoot alleen niet zo hard op als hij hoopte en dat kwam omdat er steeds zo'n gele truck kwam met mensen .
Onderweg werd er nog een waterpistooltje gejut, een grote zeemeeuw gespot met een gebroken vleugel (zielig beestje) en Johan dacht ook een zeehond te zien, midden op de Hors.......het bleek een stuk hout te zijn, dus ik ben niet de enige die overal maar zeehonden ziet . We moesten nog even wachten voordat we het militaire terrein mochten passeren en we weer richting "Het Badhuys" reden. We belandde heerlijk in het zonnetje op het terras daar en zaten nog lekker na te genieten van de heerlijke dag. Het leek even gewoon op een vakantiedag, heerlijk niets doen, lekker wandelen, jutten, genieten van de zon en terrashangen.

Het was weer een topdag! Morgen weer terug in de realiteit en weer hard aan het werk, maar dit nemen ze ons niet meer af, een heerlijk weekend hebben we gehad met top weer!

Rare vogels
Wat een heerlijk weer vandaag, echt een dag om erop uit te trekken.
Vanochtend ging ik eerst naar de huisarts voor mijn klachten die nog niet over zijn van mijn keelontsteking. Gisteren had ik telefonisch contact gehad om nog een kuur te krijgen, maar de huisarts wilde het eerst nog een keer bekijken. Dus om 9.20 uur meldde ik me en werd ik onderzocht door de co-assistente die er de vorige keer ook bij was.
Mijn oren, longen en temperatuur werden goedgekeurd, alleen zat er nog de onsteking in mijn keel. Hij was wel al goed geslonken, maar nog niet weg. De co-assistente overlegde met de arts en er werd besloten om niet nog een kuurtje te geven, maar zware pijnstilling. Verder kreeg ik het advies om veel te gaan drinken, wat natuurlijk als muziek in mijn oren klonk . Helaas werd er nog wel bij verteld dat het geen alcohol mocht zijn, dus de euforie was al snel verdwenen.

Johan was inmiddels ook wakker geworden en we maakten plan de campagne wat ze zouden gaan ondernemen. Dat werd nog voor de middagpauze van de supermarkten boodschappen doen en daarna de natuur in. Gewapend met camera en verrekijker fietsten we naar de Oude Kooi om te kijken of we een glimp konden opvangen van de Noordse Waterlijster die er sinds zaterdag blijkt te zitten. Het was niet moeilijk te vinden, want een groepje van ongeveer 20 man stond in het bos foto's te maken. We snelden ons daarnaartoe, kregen aanwijzigingen waar het vogeltje zat en Johan zag hem direct. Ik kreeg hem helaas niet gevonden met mijn camera en na 1 minuut was het lijstertje dan ook gevlogen.


We kwamen in gesprek met nog een restant van 4 vogelaars en hoorden regelmatig de lijster roepen, waarna we weer muisstil waren in de hoop dat we hem ergens konden spotten, "daar!!!!! ohnee het is een roodborstje........". We keken langs de waterkant in de bomen, maar hij liet zich niet meer zien.



Wel zagen we dus roodborstjes en andere vogels waarvan ik de naam echt niet meer weet, enorme libelles en vissen . We hoorden hem wel af en toe roepen en dat is schijnbaar ook redelijk uniek, dus we waren er niet voor niets. De vogelaars kwamen er na 2 uur achter dat wij geen vogelaars waren en complimenteerden ons met het feit dat wij dan toch gewoon zolang hebben staan kijken naar niets. We besloten om op zoek te gaan naar cranberries, die zouden we sneller vinden dan de lijster en liepen door het bos weer terug naar de Postweg. Na een klein stukje fietsen belandden we dus in het cranberrieveld en praatten we nog wat na over de rare vogelaars en wat het allemaal los maakt bij die mensen.


Ondertussen hadden we dorst gekregen en we hadden de keuze, of we fietsen terug naar het dorp (7km) of naar het Posthuys (1km), de keuze was snel gemaakt en we belandden dus op het terras bij het Posthuys in het zonnetje genietend van wat vocht en appeltaart met cranberriesaus.
Niet veel later kwam ook één van de vogelaars (René Pop, Texel) ons vergezellen en kregen te horen dat we niets gemist hadden, want de lijster was niet meer te zien geweest, wel hadden ze hem nog enkele keren horen roepen. Folkert was inmiddels ook aangeschoven en de gesprekken werden door de andere terrasgangers op de voet gevolgd. Soms keken ze een beetje vreemd, maar ach, vogelaars en eilanders zijn nu eenmaal rare vogels, maar ze hebben zich goed kunnen vermaken met de verhalen.


Rond 17 uur fietsten we weer terug naar het dorp en bij de Westervelden ging ik plots in de remmen. Johan maakte daarop een noodstop en zag mij, gewapend met camera, over een hek klimmen en het veld doorlopen. Ik had wat lepelaars gespot en de vorige keer had ik geen duidelijke foto's kunnen maken en dit was mijn kans. In 2 minuten schoot ik 35 foto's, dus de kans dat er een goede foto tussen zou zitten was nu wel een feit. Al snel liep ik dus weer terug het veld over, klom weer over het hek en we vervolgden onze weg naar huis.


Een heerlijke dag, met mooi weer. Morgen nog een dagje samen vrij, dus wie weet wat ons morgen gaat brengen. Strand, bos of duinen.......we zien wel wat en wie er op ons pad gaat komen.

Eenzaam vogeltje
Vlieland was vandaag een trekpleister voor vogelaars, omdat daar gisteren een noordse waterlijster is gesignaleerd.

De Noord-Amerikaanse waterlijster is voor zover bekend nooit eerder in Nederland gezien. Hij is in Europa tot nu toe alleen een enkele keer waargenomen in Engeland, Ierland en Frankrijk.

Volgens de vogelorganisatie Sovon moet de lijster die op Vlieland is gezien de Atlantische Oceaan zijn overgestoken.

Vlieland 19 september 2010. ©Dirk BruinToen de boot aankwam was het een gekkenhuis van allemaal vogelaars. Ze rende zo hard ze konden naar de dichtsbijzijnde fietsenverhuurder die al met fietsen klaar stond. Ze sprongen snel op de fiets en gingen naar de Oude Kooi. Zo'n 150 man gewapend met verrekijkers en groene kleding gingen op zoek naar het vogeltje. Na een tijdje werd het allemaal beloond en kwam het vogeltje tevoorschijn en kon iedereen hem bewonderen.

Wel zielig hoor, 1 zo'n vogeltje en dan bekeken worden door 300 ogen......

Maar goed, Vlieland heeft gratis commercie zo, daar houden we ook van .

Alles valt op zijn plek

Nog even terug in de tijd.....

Vorig jaar september, onze 2e keer op Vlieland samen, ik werd besmet met het Vlierus. Johan had het Vlierus nog niet te pakken, maar hij werd langzaam ook besmet met dit heerlijke virus. Dit allemaal is dus een jaar geleden begonnen. Vakanties naar Vlieland werden geboekt en we gingen met andere ogen kijken naar dit eiland, zouden we hier willen en kunnen wonen? Krijgen we hier wat meer rust in ons lijf? Is dit echt wat we willen?
Half april 2010 hebben we de beslissing genomen om het te gaan doen. Woonruimte en banen waren geregeld en alles moest binnen 2 maanden verder geregeld worden.

Na 3,5 week ons huis in de verkoop te hebben, hadden we al een koper. Onze motoren zijn uiteindelijk ook snel verkocht en gisteren kreeg ik een telefoontje van mijn vader dat onze auto ook verkocht is. Het heeft gewoon zo moeten zijn allemaal. Alles valt op zijn plek.

2,5 maand wonen we nu hier en de eerste weken was het hard werken, veel nieuwe mensen leren kennen, veel indrukken krijgen en tegen dingen aanlopen waar we eerst gewoon even voor naar de stad/winkel gingen om het halen en wat hier dus net even iets anders gaat. Maar nu zijn we eigenlijk best goed gewend aan alles, hoe het hier werkt, wat er wel en niet te krijgen is en als we ergens tegenaan lopen gewoon even het balletje omhoog gooien en we krijgen van allerlei kanten tips en trucks aangeleverd hoe we het het beste kunnen aanpakken.

Johan heeft zich ontpopt tot fietsenmaker en knutselt vol passie aan de fietsen. Mijn mooie roze omafiets heeft al een hele metamorfose ondergaan. Zo is daar nu een groot draagrek op gekomen met mand, een "hoogseizoen"bel, een andere standaard en een veer zodat het stuur niet omklapt met de mand er voor op.

Inmiddels is het iets rustiger op het eiland geworden, we kunnen weer gewoon boodschappen doen, zonder mis te grijpen. De rust is weer terug aan het keren, zowel op het eiland als in ons lijf. Alles krijgt nu zijn plekje, we krijgen tijd om wat klusjes te doen die zijn blijven liggen, dozen die nog niet uitgepakt waren uit te pakken en nog meer te genieten van de mooie natuur, de wind, de zee, de zon, de storm(pjes) en alles wat dat met zich meebrengt.

Vandaag heb ik mijn saxofoon opgehaald en ben nu al helemaal blij, of mijn buurman dat ook zal zijn is nog de vraag, maar ik hou wel rekening met hem dat hij in avond/nacht werkt en dus niet om 8 uur al begin te toeteren. Ook ben ik gevraagd om dwarsfluitles te gaan geven aan een meisje van 11 jaar. Ik heb er even over na moeten denken, maar ik denk dat ik eruit en het gewoon ga doen. Ik zal weer even terug in de tijd moeten hoe het is voor iemand die nog nooit op zo'n ding heeft gespeeld, want voor mij is het een automatische geworden, dus ik mag weer in de boeken gaan duiken. Zowel voor het lesgeven als voor het bespelen van de saxofoon, maar wat is internet dan makkelijk om even de basisdingen weer te lezen.

Gisteren twitterde ik het al:
Het leven is heerlijk! Ik geniet, ik leef, ik spring en ik dans en dat allemaal op het mooie Vlieland.

Dromen zijn niet altijd bedrog, leef met je hart, volg je hart en dan komt het allemaal goed, ook al zijn er opstakels die je moet overwinnen, maar geef het een kans! Zo kun je nooit zeggen "had ik maar", "hoe zou het geweest zijn als.....".

Voor iedereen die (bijna) weekend of vakantie heeft GENIET!!
Wij gaan nog even een paar dagen werken en gaan dan dinsdag weer genieten van ons "weekend".

Goed voor je lachspieren

Het beste idee van Nederland


Klik op de foto en je ziet het filmpje

Nieuwe layout
Tja als je ziek bent heb je af en toe een beetje tijd over en ik ben dus aan het knutselen gegaan om een nieuwe layout te maken.

Ik moet zeggen dat ik de kleuren nogal heftig vind zo, maar ook wel weer erg leuk. Dus voor mij is ook weer even wennen en als het te lang duurt voordat ik eraan gewend ben, dan zal ik zeker weer een snel een nieuwe layout maken of een oude terug zetten.



"Wat je gelooft is waar
Open je ogen maar"