Welkomsttekst


WvdM
Klokje
Het Praethuys (gastenboek)
Het Posthuys (email)
Twitter - JuulvanGils
Volg mij!
Regen of Zonneschijn?
Het weer op Vlieland:


Buienrader Nederland en vooruitzicht

 

 
Mooie woorden
Juul
"Stalende jongeling" Grieks

Zij is geboren op
zondag 6 Maart 1977

U wilt anders zijn dan de anderen en uw eigen levensstijl bepalen. U bent de baanbreker en komt in opstand tegen gezag van anderen.

Uw sterrenbeeld is VISSEN

De kleur behorende
bij Uw naam is Rood.
Rood is krachtig, vooruitstrevend, vibrerend, creatief en strijdlustig. Het is moedig, levendig en een gangmaker. Straalt macht en betrouwbaarheid uit.

Uw planeet is Zon
Vuur, leven en schepping.
Dat is de spil waar alles om draait.
De zon is het begin en daardoor bijzonder rijk aan energie.
Geneeskrachtig en geeft straling aan de aarde.

Uw favoriete edelsteen is
Robijn en/of Granaat,
en uw favoriete klank is "C".

Harde woorden
Gevoelloze, harde zinnen
worden soms gedachtenloos uitgesproken
In plaats van er iets mee te winnen
Is er weer een hart gebroken
Fantasie, sensatie en zelfs leugens
De vertellers voelen zich even de held
Je vraagt je af, waar blijven ze het halen
Achterloos wordt er weer iemand gekweld
Sommige mensen zijn zo hard
Ze raken je met hun roddels recht in het hart
Want ook al zeggen ze: "woorden doen geen pijn"
ze kunnen soms net zweepslagen zijn............
 

STAPJE VOOR STAPJE

Schuifel ik langzaam de toekomst tegemoet
Blijf ik alsmaar denken……
Ooit komt mijn tijd en komt alles weer goed!!

Soms een stap naar voren
En dan weer twee groten passen terug
Maar ik geef het alle tijd
Het wil nou eenmaal niet zo vlug……

Wanneer ik mijn dag heb……
En alles mee zit
Zet ik geen stap naar achter,
Maar naar voren twee!!

Regelmatig wil het allemaal niet lukken
En val ik weer helemaal naar waar ik was……
Maar dan sta ik op……
En zet gauw een grote pas!!

Stapje voor stapje
Schuifel ik nu langzaam de toekomst tegemoet……
Gewoon omdat ik weet……
Op een dag……komt alles goed!!!


OP DE DIJK....

Zittend op de dijk
Kijkend naar de schepen
Heerlijk de wind in mijn gezicht
Voel ik mij de koning te rijk.

Het geluid van het golvende water
Geeft mij weer innerlijke rust
Na een dag van hard werken
Nee dan ben ik echt geen prater.

De vuurtoren achter mij
Wegturend over het water
Zie ik alleen maar water
Een eindeloos gezicht voor mij

De zon wil me nog verwarmen
Maar de wind waait koud
Genietend van de rust
Blijft dit gevoel me omarmen


Leuke momenten
Weblogjes 5 jaar


Waterkant


Weblog van de week 8-9-2009: 


Dol fijn


Lief vogeltje


E-mail alert
Kalender
Mei 2017
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      
Zoeken
Filmpjes
Marco en Ralph "De Speeltuin" actie Haïti


Clip "Zij" M|B


Afscheid @tjes chatbox M|B
ITGWO

Aankomend weekend is het weer zover. Voor de 2e keer wordt Into the Great Wide Open georganiseerd op Vlieland.

Een weekend vol muziek op het sportveld. De kaarten konden dit jaar niet aangesleept worden zoveel belangstelling dat er voor is. Ook alle boten naar Vlieland op donderdag en vrijdag zitten volgeboekt, er is geen slaapplek meer te krijgen, dus het gaat vast een heel gezellig en erg druk weekend worden.
Johan en ik werken overdag gewoon en in de avond gaan wij ook genieten van ITGWO, we staan er alleen niet zonder reden. We gaan de EHBO-vereniging versterken deze avonden. Onlangs hebben we een gesprek gehad en ze waren erg enthousiast dat er 2 nieuwe mensen zich willen inzetten. Na het een en ander besproken te hebben, hebben we ook besloten om de HOK-opleiding te gaan volgen.
Dit is een vervolg op de EHBO-opleiding waarmee we de zorg kunnen garanderen tot 2 uur na de calamiteit. Zo krijgen we dan ook 365 dagen per jaar een pieper op zak en als er nood aan de man is worden we dan opgepiept. Zo behoort het zetten van een noodhospital ook daarbij. Het is nog net geen Sigma-opleiding, maar we zitten er dan dicht bij in de buurt.

Foto: Folkert Janssens-VlielandMaar goed terug naar ITGWO, de voorbereidingen zijn al in volle gang. De platen op het sportveld liggen er al en maandag gaan ze beginnen met het opbouwen van het podium en de tenten die iedereen gaan voorzien van eten en drinken. Het wordt weer een hele happening want er zijn ongeveer 5000 kaarten verkocht en als het goed is zien we ook weer één of meerdere bekende op het eiland verschijnen.





Buiten genieten
Vrijdagavond en vanavond draait de film "La Strada". Deze wordt niet zomaar even in Podium Vlieland vertoont, maar in 'zaal 2' van hun.
En waar is zaal 2 dan zul je je afvragen, nu die is aan de voet van de vuurtoren in de buitenlucht.
Te voet gingen we naar de vuurtoren toe en de burgemeester kwam ook aanfietsen. Samen liepen we naar boven toe en ineens stapt Yorick over de railing heen.......euhmmm Yorick je mag niet van de paden afwijken hè! Ach voor vanavond werd een uitzondering gemaakt en wij stapten ook lenig over de railing heen en baanden ons een pad door het duin heen naar 'zaal 2'.
Al snel zagen we Nancy en Folkert zitten en planten ons naast hun. Ik ging al snel onder de deken zitten die ik mee had genomen, want het waaide er toch wel een beetje fris.

Al snel begon de film en ook kort hierna begon het een beetje te regenen. Gelukkig zaten we onder grote dennenbomen, waardoor we niet heel erg nat werden en konden we blijven genieten van de film. Na ruim 1,5 uur was er pauze..........geen verlichting......geen drankjes......geen popcorn...geen ijsjes......maar wel ff tijd om je benen te strekken.
Na 10 minuten ging iedereen weer snel onder de meegebrachte dekens liggen/hangen/zitten en konden we genieten van het vervolg van de film. Rond 23.30 uur was het afgelopen en moesten we ons weer een weg banen door het duin naar de verharde weg.

Ik vond het heel speciaal om zoiets mee te mogen maken, een film bekijken in de openlucht aan de voet van de vuurtoren, de volgende keer ga ik weer, maar dan moet het wel iets warmer zijn, want mijn knie vond het uiteindelijk niet zo leuk achteraf.
 
Vanavond een avondje stappen, want de collega die onlangs afscheid heeft genomen is voor een avondje terug, dus dan moet er even bijgekletst worden! Fijn weekend allemaal

Lustrum
De tijd vliegt voorbij. Ik keek nog eens even terug op mijn blog waar het allemaal begon en zag ineens dat ik 5 jaar geleden ben begonnen met mijn weblog.

Het begon allemaal bij punt.nl daar ben ik op 19 augustus 2005 begonnen met mijn leventje openbaar te maken.
Op 24 mei 2007 ben ik overgestapt van punt.nl naar de borsatoweblog en dat bevalt nog steeds heel goed.

Hier op Vlieland is het een beetje uitzonderlijk dat je je leven op het internet deelt met veel mensen. Iedereen weet hier eigenlijk alles van elkaar, dus waarom dan nog verder het universum insturen? Mijn antwoord is hier op: "Veel mensen willen mij blijven volgen, vooral omdat wij nu de stap hebben gezet om een ander leven te gaan leiden soms ook lijden hier."
Gelukkig ken ik nog iemand die ook enthousiast is met blogs maken hier op Vlieland, dus voel me wel begrepen zo af en toe .

Vandaag is het verder een dubbele dag. Mijn lieve oma zou vandaag 98 zijn geworden.
De kaarsjes branden en er wordt bij stilgestaan. Vanavond ga ik er maar eentje op drinken denk ik zo. Nu eerst lekker genieten nog van het zonnetje wat er vanaf vanmiddag is gaan schijnen!

Hoog bezoek
Mijn peettante Cobie en haar vriendin Irene zijn afgelopen week ook heerlijk op Vlieland geweest. Afgelopen dinsdag hebben wij ze van de boot gehaald om 20.30 uur en na het inchecken in het hotel zijn we in het LoodsCafé beland om gezellig te kletsen en te borrelen. Voor het eerst in 30 jaar waren ze op vakantie, hebben een wereldreis gemaakt vanuit Maastricht en waren dol enthousiast. Na een goede nachtrust zag ik ze 's ochtends weer bij het ontbijt, want ik mocht die dag nog even werken en werd meteen op de gevoelige plaat vastgelegd bij de receptie en bij het afruimen van de tafeltjes. Ze hadden nog niets van Vlieland gezien, behalve de Veerdam en het hotel en ze snapten toen al onze keuze voor Vlieland . Na het ontbijt zijn ze de Dorpsstraat gaan verkennen, waarna Johan ze ophaalde voor een barre tocht naar het Posthuys. Dinsdag was het nog windkracht 9, woensdag was ie afgezwakt naar 7/8 en dan 8 kilometer tegen de wind in naar het Posthuys fietsen is een echte beproeving.
Daar hebben ze heerlijk geluncht in het zonnetje en mochten ze mee met de Vliehorsexpres. Ze mochten zelfs voorin zitten en voelden zich als de koningin, kregen leuke verhalen te horen van Folkert en genoten volop. Johan deed zijn best achterin de truck om de vragen van de gasten te beantwoorden en informatie te geven. Helaas was het door het hoge water bijna geen zeehond te bekennen, maar het zonnetje deed goed zijn best waardoor het toch genieten is op de hors.
Eenmaal terug bij het Posthuys mochten ze de 8 kilometer nogmaals fietsen en dit keer was het een eitje met de wind op de rug. Ik rondde mijn werkzaamheden af en informeerde waar ze waren. Al snel vonden we elkaar bij de winkeltjes om nog een paar souveniers in te slaan. We gaven ze nog een rondleiding in ons Penthouse en bekeken nog een paar fotoboeken. Daarna werd het tijd om lekker te gaan eten bij de Stern en verder te kletsen.

Inmiddels was het gaan schemeren en vonden we het een goed plan om nog een avondwandeling te maken naar de vuurtoren, wat kun je hier genieten van het uitzicht en de rust. Wij gaven ze ondertussen ook nog veel informatie over wat ze nu zagen en we gaan nog uitzoeken welke lichtjes van welk eiland zijn met de vuurtoren, want we kwamen er niet helemaal uit in het donker.......is het nu Texel of toch Den Helder, is het Harlingen of toch Terschelling. Als het licht is is het beter te identificeren zijn we achter gekomen, maar dan moet het wel helder zijn.


Op donderdag mocht Johan weer gaan werken en genoot ik van mijn weekend. Bracht Johan naar zijn werk en ging kijken of de dames al wakker waren. Al snel verschenen ze aan het ontbijt en schoof ik gezellig aan. Na het uitchecken zijn we nog heerlijk gaan shoppen. Het miezerde iets of wat, maar dat maakte de pret niet minder. Veel voordeuren van de Dorpsstraat werden vastgelegd op de gevoelige plaat, ik zag ineens een leuk klein tasje hangen voor als ik het strand op ga voor de jutspullen in te doen en ik mocht deze niet betalen van Cobie . Nadien bleek waarom........


Cobie kocht het boek nog van Folkert en vond het jammer dat ze dat niet eerder gekocht had zodat hij het nog had kunnen signeren. Geen probleem, dan hou ik het toch nog even op Vlieland en zorg ervoor dat het alsnog gesigneerd gaat worden. Dat ging sneller dan gedacht want in de middag onder een heerlijke wandeling kwam ik hem al tegen bij Seeduyn en werd het meteen geregeld.
Bij de boot namen we uiteindelijk rond 11.30 uur afscheid van elkaar en kreeg ik mijn juttasje met daarin 3 lieve briefjes, waarvan er 1 beschreven was met "Van twee dankbare 'meisjes' uit het zuiden. Het was geweldig bij jullie!!". Super lief!!
Johan was inmiddels ook gearriveerd bij de boot en we zwaaiden Cobie en Irene uit tot we de boot bij de haven zagen verdwijnen.

Ik genoot volop in de middag van mijn wandeling door het bos, over de duin, op het strand en vond al snel een kapsel van een rogge-ei. Heerlijk uitwaaien bij windkracht 5/6 op het strand, daar geniet ik zo van! Het zonnetje wilde zich niet echt laten zien, maar het was overwegend droog. De grote wateroverlast die NL heeft gehad is hier ver te zoeken, maar goed het hoeft hier ook maar 1 keer echt goed te keer te gaan en de Veerdam staat blank, gloppen (steegjes) lopen onder en bij de ijsbaan stijgt het water weer.
Gisterenavond kreeg ik nog een mailtje van Cobie dat ze de 300 foto's die gemaakt waren al bekeken waren en dat het thuisfront jaloers had zitten luisteren naar de verhalen.
Dit schreef ze ook nog: "Nog eens "dank je wel" voor de geweldige manier waarop jullie ons ontvangen hebben. Jullie zijn denk ik wel de beste promotors die Vlieland zich kan wensen."

Wij hebben genoten, Cobie en Irene hebben genoten, Vlieland heeft genoten..........

Hoogseizoen in de benen
Al bijna 2 maanden zijn we allebei hard aan het werken hier en de vermoeidheid begint een beetje merkbaar te worden. Ik heb spierpijn in mijn voeten van het vele lopen en in de avond ben ik blij dat ik met mijn voetjes lekker hoog kan gaan liggen. Nog een weekje ongeveer doorbijten en dan krijgen we iets meer rust denken we.

Van de week zei een collega dat de melk op was, maar dat kon natuurlijk niet, want een dag eerder stonden er nog 2 volle dozen. De chefkok en eigenaar hoorden dit ook en nadat we haar ogen hadden geopend zag ze ineens ook de 2 dozen staan. De chefkok zei "als je een keer echt te kort komt, kun je het wel bij mij komen halen aan de overkant, want ik heb altijd melk op voorraad" en daar reageerde ik op met "Oh heb je dan een koe in de zaak staan?".........de eigenaar kwam niet meer bij van het lachen, vooral ook om het gezicht van de chefkok. De chefkok reageerde heel droog "zeker Brabantse humor!"

Verder heb ik zo af en toe een verplichting om naar de kroeg te gaan voor een afscheidsborrel (of 2, 3, 4 of meer) van één van mijn collega's. Vandaag is de laatste seizoensmedewerker vertrokken, dus gisteren hebben we nog even gezellig geborreld in de Zeevaert. Ik was verstandig en vertrok om 1 uur naar huis, want vanochtend mocht ik om 9 uur weer fris en fruitig op het werk beginnen. Na 2 paracetamolletjes ging mijn katertje al snel weg, maar de kater bij mijn collega ging niet echt weg, Ze rende naar het toilet.......kwam weer terug, zette 1 rek in de afwasmachine en rende weer terug. Het leven is zwaar op Vlieland .

Aankomende week staan ook weer afspraken gepland zoals een avondje gezellig kletsen bij vrienden die hier op vakantie zijn en komen ook mijn peettante Cobie samen met haar vriendin nieuwsgierig kijken hoe wij hier wonen. Vervelen hoeven we ons dus niet aankomende week.

Hieronder nog een paar foto's van vorige week toen mijn ouders hier waren (gebruik je mouse-over)
Mams en ik in de Vliehorsexpres

En natuurlijk moet er gejut worden



Op de achtergrond de onweersbui, maar we genieten volop in de zon

In ons weekend zijn we ook heerlijk naar het Posthuys gefietst en daar de duinen over om wat te gaan jutten. Helaas viel er niet veel te jutten, maar we vonden toch nog een paar leuke dingen. We houden vol en gaan zeker snel weer een paar uurtjes jutten in de hoop dan iets meer te vinden.
Soepje, kreeftjes, touw en een houtje gejut

Vliegwerk en gezelligheid
Afgelopen weken zijn veel mensen naar Vlieland op vakantie gekomen. De boten zaten goed vol die van Harlingen afkwamen en de boot terug naar Harlingen zat ook steeds goed vol. Dat betekent ook voor ons drukke en lange dagen en dan ben je gewoon echt even toe aan een dagje rust of toe aan het weekend.
Het hotel heeft 29 kamers en op maandag is de grote wisseldag. Al 2 weken achter elkaar wisselen dan 20 kamers van gasten, dus dat betekent ook drukte aan het ontbijt, want iedereen wil dan tegelijk ontbijten, daarna tegelijk uitchecken en als klap op de vuurpijl komt de eerste boot om 10.30 uur aan om in te checken. Ik vlieg dus van het ontbijt naar de receptie, weer terug naar het ontbijt om snel wat bij te vullen, tafels leeg te ruimen en weer opnieuw in te dekken en dan weer terug naar de receptie. Had ik maar een vak moeten leren.......oh dat heb ik gedaan . Drukte alom dus en zoals het er nu naar uitziet is het einde bijna in zicht. Nog 2 weken en dan wordt het iets rustiger, dan hebben we nog een piek met Into The Great Wide Open (weekend van 3 september) en dan denk ik dat het gedaan is met de drukte.

Vorige week vrijdag (de 13e) was een dag die ik liever heel snel ga vergeten, maar die eigenlijk ook wel weer leuk was. Rond 17 uur belde er gasten op of er nog een kamer vrij was voor 2 personen en ik keek in het reserveringsboek en zag nog een kamer vrij en boekte deze mensen dus op die kamer. Ik had nog steeds niets in de gaten en ging verder met mijn werkzaamheden (50 reserveringen in het systeem boeken en rekeningen gereed zetten voor de dagen erna). Rond 20.30 uur arriveerde de gasten en het kwartje begon langzaam te vallen, dat ik ze per ongeluk een 1-persoonskamer had verhuurd ipv een 2-persoonskamer. Het hotel zat helemaal vol, dus ik kon ze niet op een andere kamer zetten. Ik gaf de gasten een consumptiebon en ging samen met iemand van de housekeeping een matras op de kamer erbij leggen, zodat ze tenminste konden slapen. Ik belde vervolgens alle hotels op het eiland, maar nergens was er meer plek. Ik liet de kamer zien aan de gasten en gelukkig zagen ze de lol er wel van in, de wijn smaakt goed in het Loods Café, dus we blijven hier en gaan er een leuk weekend van maken, die ons nog lang bij zal blijven. Ik regelde ondertussen een leuke prijs voor de kamer, waar ze natuurlijk ook erg blij van werden. Ik ging nog even door met mijn werkzaamheden en om 21.30 uur stopte ik ermee voordat ik nog meer fouten zou gaan maken. Ik belandde aan de bar, waar ik nog even gezellig met de "fout"geboekte gasten een drankje nam en toen snel naar huis voor wat nachtrust, voor ik weer het ontbijt moest draaien.

Voor zondag kreeg Johan een uitnodiging om mee te gaan naar Terschelling voor een bbq van Fietsverhuur Zeelen. De bbq is uiteindelijk niet doorgegaan ivm de weersvoorspelling en ze belandden in een restaurantje, waar ze ook lekker hebben gegeten en gedronken de hele avond. Om 18 uur verzamelden ze bij de Veerdam en werden daar opgepikt door de Hurricane die hun naar Terschelling bracht en ook weer netjes terug zou brengen. Wat ik gehoord heb was het een leuke en gezellige avond.

Ik nodigde daarop een collega uit voor het eten, zodat we niet apart en alleen zouden eten en daarna gingen we naar Tante Pé toe voor een gezellig avondje barhangen. Rond 21 uur waren we er al en het was nog niet druk, wat mij de gelegenheid gaf om met onze buurman (die daar werkt) nog gezellig te kletsen. Op een gegeven moment kwamen er 2 jongens binnen die een tafeltje uitzochten en heel gezellig ver uit elkaar gingen zitten. Geen woord hebben ze met elkaar gewisseld, de ene zat te spelen met zijn gsm en de andere zat met een klein schaartje het eelt van zijn hand af te knippen. Beide zaten aan een pilsje waar ze 2 uur over hebben gedaan. De gezelligheid straalde ervan af en ik vroeg dan ook aan de buurman of hij toevallig slingers had, zodat we de jongens konden gaan versieren. Helaas had hij ging slingers en het zou ook vrij lastig worden om de jongens te versieren. Na 2 uur waren ze ineens weg, ik vroeg of ze wel betaald hadden en mijn buurman antwoordde "ja en ze zeiden zelfs tot morgen!" Wow dat wordt weer een grandioze omzet!!
Wij vermaakten ons ondertussen met de eilanders die ook binnen gedruppeld waren en maakte kennis met iedereen. Gelukkig waren het er maar 6, anders had ik nu nog in coma gelegen van alle drank die me steeds voorgezet werd.
Johan smste dat ze onderweg waren en ik stond ook op het punt om te vertrekken, helaas lukte dat niet zo snel als ik gewild had, maar een half uurtje nadat Johan thuis was, was ik ook thuis. Johan was alleen al vertrokken naar dromenland, dus ik besloot hem niet wakker te maken en ook lekker te gaan slapen.

Inmiddels zijn er ook weer vrienden gearriveerd op het eiland, dus daar gaat ook weer mee bijgekletst worden de komende dagen en vanavond krijgen we bezoek van eilanders, dus ik ga nu als de sodemieter ons "penthouse" opruimen en schoonmaken, zodat alles er weer netjes uitziet voor het bezoek.

Ik ga ook snel weer veel logjes langs, want door alle drukte schiet het er nu bij in om de logjes te lezen en erop te reageren. Sorry voor de mensen die altijd netjes een reactie achterlaten bij mij en zich nu een beetje verwaarloosd voelen, maar ik kom snel langs!! Hierbij beloof ik dat plechtig!!

Avontuurlijk tochtje
Gisterenavond zijn mijn ouders gearriveerd op Vlieland. Nadat ik ze had ingecheckt in het hotel zijn we heerlijk wat op het terras gaan drinken, waarna we rond 22 uur in het Loods Café belandden voor een afzakkertje. Dit werd het Vlielands juttertje en na 1 volgde nummer 2. Net op het moment dat we wilden gaan werd ons nummer 3 ingeschonken aangeboden door de chefkok van restaurant Plezant. Daarna zijn we lekker gaan slapen.

Om 8.15 uur werden we wakker en zijn we rustig opgestaan. Mijn ouders kwamen rond half 11 naar ons toe zodat we alle tijd hadden om naar het Posthuys te gaan, daar te lunchen en mee te gaan met de Vliehorsexpres. Onderweg zijn we nog gestopt bij de vogeluitkijkpost, maar helaas weinig vogels te bekennen ivm de vloed.
Na een heerlijke lunch konden we al snel mee met Folkert op de Vliehorsexpres en kon onze avontuurlijke tocht beginnen. Er reden 2 trucks en de eerste kwam al vrij snel een beetje in de problemen door het behoorlijk zachte zand, maar gelukkig kwam alles nog net op tijd op zijn pootjes terecht. Wij reden door naar het reddingshuisje waar we de rondleiding kregen. Ik wilde op de boomstronk gaan zitten, maar werd door Folkert naar boven geroepen, want hij had mijn hulp nog nodig. Johan bleef buiten staan op de railing en zette ook zijn beste beentje voor en hielp hem ook met zingen en opmerkingen maken. Daarna doorgereden naar het puntje om zeehonden te kijken, we kwamen een jonge zeehond tegen en die bleek daar gisteren ook al te liggen. Folkert ging toch even een kijkje nemen, maar het beestje was enorm fel. Hij belde naar Willem die een kijkje ging nemen.

 


Eenmaal aangekomen bij de zeehonden namen we snel een kijkje waarna ik samen met mijn moeder schelpen gingen rapen en nog wat touw vonden. Op de terugweg was Willem inmiddels gearriveerd bij de zeehond, maar hij was inmiddels een stuk de zee in gegaan. Toch werd er besloten om hem te gaan vangen en dat ging redelijk snel, ook al verzette het beestje zich best behoorlijk. Inmiddels is het beestje al onderweg (of gearriveerd) bij Pieterburen voor verder onderzoek.







Ik denk dat ik maar vaker mee ga, want iedere keer als ik mee ga op de truck is er wel iets wat er gebeurt en wat ik vast leg met mijn camera.
Op de weg terug (op de fiets) naar het dorp begon het toch ineens serieus te regenen, maar we deden net alsof we dat niet voelde en fietsten door naar camping Stortemelk, waar we toch even gingen schuilen voor de regen en ons vochtgehalte weer op peil brachten. Inmiddels was het weer droog geworden en lieten we mijn ouders nog meer zien van het eiland. Snel naar huis, het zand uit onze haren wassen en op naar het restaurant voor een overheerlijke maaltijd.
Morgenvroeg gaat Johan werken en ga ik mijn ouders ophalen voor nog een fietstochtje. In de middag mag ik beginnen met werken en nemen mijn ouders de boot van 16.45 uur. Dus ze kunnen nog heerlijk een middag rondfietsen en eventueel shoppen.

Op de dijk.....

Zittend op de dijk
Kijkend naar de schepen
Heerlijk de wind in mijn gezicht
Voel ik mij de koning te rijk.

Het geluid van het golvende water
Geeft mij weer innerlijke rust
Na een dag van hard werken
Nee dan ben ik echt geen prater.

De vuurtoren achter mij
Wegturend over het water
Zie ik alleen maar water
Een eindeloos gezicht voor mij

De zon wil me nog verwarmen
Maar de wind waait koud
Genietend van de rust
Blijft dit gevoel me omarmen
 


 

Op naar de top?
Inmiddels zijn we een maand in de weer op het eiland. Johan heeft het enorm goed naar zijn zin als fietsenverhuurder/-maker en gaat over een paar weken als de drukte voorbij is meelopen met de bagage en zijn papieren halen voor taxichauffeur.
Ik heb mijn draai ook goed gevonden in het hotel. In de ochtend is het aanpoten om het ontbijt bijgevuld te houden, gasten uit en in te checken. Na de lunchpauze kan ik 1 versnelling lager de werkzaamheden doen, zoals alles gereed zetten voor het ontbijt de volgende dag en reserveringen in het systeem zetten. Ik ben al gevraagd door de chefkok van restaurant Plezant, wat ook bij Loods Hotel Golfzang hoort wanneer ik daar een paar dagen kom meedraaien, maar dat zal na het hoogseizoen gaan worden. Ze zijn daar nog steeds op zoek naar een goede gastvrouw en ze vinden mij daar enorm geschikt voor.
Ook kreeg ik vandaag van de eigenaar de vraag of ik de papieren heb voor leermeester in een horecabedrijf. Helaas die heb ik nog niet, maar ik kreeg het aanbod om deze wel te gaan halen, zodat ze stagiaires konden gaan plaatsen. Ik heb hierop positief geantwoord en ik ga dus binnenkort op cursus hiervoor en mijn papieren halen.

We zijn dus goed aan de weg aan het timmeren hier op het eiland.

Ook met het overgewicht wat we beide hadden gaat het goed. Johan is inmiddels al 6 kilo kwijt en ik zit al op de 8,5 kilo. Voor we het weten worden we nog slank . Maar we zitten enorm goed in ons velletje. Aankomende week komen mijn ouders kijken hoe het ons hier vergaat en zullen denk ik enorm opkijken van alles.



Noodweer?
Dinsdag en woensdag was weer ons weekend en er moest nog even wat geregeld worden.
De motoren zijn verkocht, dus daarvoor moesten naar wal om dit allemaal in orde te gaan maken. Mijn motor stond al bij Motorhuis Eindhoven, maar die van Johan moest daar nog naartoe gebracht worden. Ook hadden we nog een lijstje met boodschappen die gedaan moesten worden, dus we besloten om dinsdag al om 7 uur op de boot te stappen, zodat we genoeg tijd hadden om alles te doen wat we wilden doen. Toen we de boot opliepen zagen we dat de zon al aardig zijn best deed om door de bewolking te komen en het gedeelte waar ons huis staat in de zon zette.

Rond het middaguur kwamen we in Brabant aan en zetten we nog wat spullen in de opslag neer en namen nog wat kleine dingen mee.
Gezellig bij onze oude buurman nog even gekletst en thee gedronken en daarna door naar de stad voor de boodschappen te doen en te lunchen. Rond 15.30 uur waren we bij mijn ouders, waar we logeerden en gingen de motor ophalen van Johan. Omdat Johan de laatste dagen weer veel last heeft van zijn voet mocht ik de laatste kilometers op zijn motor gaan rijden. Ik reed de weg bij de loods en Johan had het nakijken in de auto, ja het voelde weer lekker vertrouwd op de motor . Daarna nog even heerlijk in de tuin gezeten tot mijn zus belde dat ze thuis was en we daar konden gaan eten.
Na een overheerlijke maaltijd hebben we nog tot half 12 buiten zitten kletsen, waarna we naar ons logeeradres terug zijn gegaan.
Na een goede nachtrust weer op tijd opgestaan, een wakkerworddouche genomen en op naar Motorhuis Eindhoven om de motor weg te brengen. Johan reed alvast vooruit met de auto, want ik moest nog even terug naar de kapper, omdat er 1 bus met schuim niet werkte die ik dinsdag had gehaald. Daarna heb ik lekker het gas nog voor de laatste keer open getrokken van de motor. Na wat koffie/thee zijn we weer vertrokken naar de opslag om daar de motorkleding terug te leggen en weer te vertrekken naar Harlingen.
Het laatste uurtje heeft Johan gereden, want mijn ogen begonnen te branden en zo kregen ze nog even wat rust. Ik las ondertussen mijn twitters en las dat het noodweer was op Vlieland. Hebben wij weer, zijn we gewoon niet op Vlieland als het noodweer is, terwijl we dit wel graag een keer willen meemaken, maar ik denk dat we het nog wel een keer gaan meemaken. Ik twitterde terug naar de VVV en de burgemeester dat we onderweg waren en dat we het zonnige zuiden mee zouden brengen. Op de boot genoten we van een biertje en wijntje, van de zon op het dek en daarna van een korte siësta.

 
©Nils Koster: alle eendjes zwemmen in de glop


©VVV Vlieland: Boot vlucht voor het noodweer
 

Eenmaal aangekomen op Vlie scheen de zon ook weer heerlijk en de terrassen zaten weer goed vol, net alsof er geen noodweer was geweest.
Als afsluiter van ons weekend hebben we ons getrakteerd op een etentje bij De Stern en zijn we thuis lekker op de bank geploft.

Ons weekend zit er weer op en we hebben gepland dat ons volgend weekend een relaxed weekendje gaat worden. Niet naar wal, maar gewoon lekker thuis de eerste dag en de dag erna gaan we met mijn ouders op pad die dan inmiddels geland zijn op Vlie.

"Je bent de schaduw achter mij
Iedere seconde van de dag"