Welkomsttekst


WvdM
Klokje
Het Praethuys (gastenboek)
Het Posthuys (email)
Twitter - JuulvanGils
Volg mij!
Regen of Zonneschijn?
Het weer op Vlieland:


Buienrader Nederland en vooruitzicht

 

 
Mooie woorden
Juul
"Stalende jongeling" Grieks

Zij is geboren op
zondag 6 Maart 1977

U wilt anders zijn dan de anderen en uw eigen levensstijl bepalen. U bent de baanbreker en komt in opstand tegen gezag van anderen.

Uw sterrenbeeld is VISSEN

De kleur behorende
bij Uw naam is Rood.
Rood is krachtig, vooruitstrevend, vibrerend, creatief en strijdlustig. Het is moedig, levendig en een gangmaker. Straalt macht en betrouwbaarheid uit.

Uw planeet is Zon
Vuur, leven en schepping.
Dat is de spil waar alles om draait.
De zon is het begin en daardoor bijzonder rijk aan energie.
Geneeskrachtig en geeft straling aan de aarde.

Uw favoriete edelsteen is
Robijn en/of Granaat,
en uw favoriete klank is "C".

Harde woorden
Gevoelloze, harde zinnen
worden soms gedachtenloos uitgesproken
In plaats van er iets mee te winnen
Is er weer een hart gebroken
Fantasie, sensatie en zelfs leugens
De vertellers voelen zich even de held
Je vraagt je af, waar blijven ze het halen
Achterloos wordt er weer iemand gekweld
Sommige mensen zijn zo hard
Ze raken je met hun roddels recht in het hart
Want ook al zeggen ze: "woorden doen geen pijn"
ze kunnen soms net zweepslagen zijn............
 

STAPJE VOOR STAPJE

Schuifel ik langzaam de toekomst tegemoet
Blijf ik alsmaar denken……
Ooit komt mijn tijd en komt alles weer goed!!

Soms een stap naar voren
En dan weer twee groten passen terug
Maar ik geef het alle tijd
Het wil nou eenmaal niet zo vlug……

Wanneer ik mijn dag heb……
En alles mee zit
Zet ik geen stap naar achter,
Maar naar voren twee!!

Regelmatig wil het allemaal niet lukken
En val ik weer helemaal naar waar ik was……
Maar dan sta ik op……
En zet gauw een grote pas!!

Stapje voor stapje
Schuifel ik nu langzaam de toekomst tegemoet……
Gewoon omdat ik weet……
Op een dag……komt alles goed!!!


OP DE DIJK....

Zittend op de dijk
Kijkend naar de schepen
Heerlijk de wind in mijn gezicht
Voel ik mij de koning te rijk.

Het geluid van het golvende water
Geeft mij weer innerlijke rust
Na een dag van hard werken
Nee dan ben ik echt geen prater.

De vuurtoren achter mij
Wegturend over het water
Zie ik alleen maar water
Een eindeloos gezicht voor mij

De zon wil me nog verwarmen
Maar de wind waait koud
Genietend van de rust
Blijft dit gevoel me omarmen


Leuke momenten
Weblogjes 5 jaar


Waterkant


Weblog van de week 8-9-2009: 


Dol fijn


Lief vogeltje


E-mail alert
Kalender
Juni 2017
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30  
Zoeken
Filmpjes
Marco en Ralph "De Speeltuin" actie Haïti


Clip "Zij" M|B


Afscheid @tjes chatbox M|B
Piraat Jan en meer
Zoals al gezegd is een delegatie vanuit Deurne afgereisd naar Vlieland. Het begon allemaal afgelopen maandag. Ik vertrok met de boot van 11.45 uur naar Harlingen om de delegatie op te halen en had op de boot sms-contact met de treinreizigers. De verrassing heb ik zelf verklapt om te melden dat als ze de trein uitkwamen moesten kijken naar de boot die binnen ging varen. De kinderen vonden het geweldig. Tante Juul op de hele grote boot boven op het dek zwaaiend naar hun. Na heel veel knuffels en kussen vertrokken we om 14.15 uur naar Vlieland. De kinderen vonden het geweldig op de grote boot. De tijd vloog voorbij met 3 van die kinderen en Mathijs was als eerste die tegen ons kwam zeggen dat de boot een beetje begon te schommelen. Het teken dat we in het "gat" waren beland tussen Terschelling en Vlieland. De kinderen vonden het erg leuk om dit mee te maken en bij het verlaten van de boot, was het maar goed dat ik erbij was. De boot was enorm druk en zo konden we allemaal 1 kind aan de hand nemen, zodat we ze niet direct kwijt zouden raken. Nadat we onze koffers hadden gevonden liepen we naar het appartement waar ze de aankomende week gingen verblijven. De fietsen werden ook opgehaald en daarna konden we eigenlijk al snel aan tafel in het pannenkoekenhuis. De kinderen waren moe van de lange reis, dus die sliepen al lekker vroeg.

Dinsdagochtend hadden wij geregeld dat we met Jan Koning mee konden op de Ocean King voor een robbentocht. Helaas was het niet al te best weer, maar genoten hebben we. De kinderen werden voorgesteld aan "Piraat Jan" en kregen een mooi reddingsvest aan, met een bigsmile stapten ze aan boord en kon onze tocht over zee gaan beginnen. De zee was nog een beetje onstuimig en we maakte flinke klappen, wij keken al bezorgd naar de kinderen of ze dit niet te eng vonden, maar het kon volgens mij niet hard genoeg gaan, wat een lol hadden ze. Het begon ook nog te regenen, maar toen we bij de Richel aankwamen en daar de zeehonden gingen bekijken was het gelukkig droog. De kinderen durfden eerst niet van het bankje af te komen, maar toen we allemaal opstonden en naar de rand van de boot gingen durfden zij ook en vonden het erg mooi om de zeehonden van zo dichtbij te kunnen zien.
De terugweg was iets minder onstuimig, omdat "Piraat Jan" een mooie omweg maakte en de grootste golven zo ontwijkte. De kinderen praatten nog steeds over "Piraat Jan" en hebben zelfs een schatkaart gemaakt ondertussen.

Ondertussen moesten wij weer gewoon aan het werk, maar aan de verhalen te horen vermaken ze zich enorm, de vuurtoren, het strand en het zwembad.
Op donderdag was er weer een Zomeravondshow van de fanfare en de kinderen mochten voor 1 keer lang opblijven en mee naar de fanfare. Het was een super gezellige avond en de kinderen hebben gedanst en Janda heeft zelfs een liedje door de microfoon gezongen.

Voor de liefhebbers heb ik de foto's en het filmpje van de solo hieronder staan.




Familie in zicht
Afgelopen week was mijn peettante voor een bliksem bezoekje naar Vlie gekomen. Nadat we hun woensdag hebben uitgezwaaid, begon voor ons het normale leven weer. Allebei mochten we weer gaan werken en konden we ook gaan genieten van het heerlijke herfstweer van de afgelopen dagen. De wind nam ook weer behoorlijk toe tot windkracht 7/8 en de regen tikte heerlijk tegen de ramen aan. Vanaf morgen brengt het volgende bezoek de zon weer mee, want morgenmiddag gaat de zon gewoon weer schijnen op Vlieland (volgens het lokaal weerbericht). 
Mijn ouders komen samen met hun kleinkinderen een week naar Vlieland. Ze hebben er zin in. De koffers hadden ze zo gepakt, met dit weer hadden ze toch niets anders te doen hahaha. Mijn petekind weet inmiddels dat hij samen met opa of oma op een onderwatertandem mag fietsen en hij heeft er zelf een omschrijving aan gegeven: "met een dakje erop kun je zo -blup. blup. blup- de Waddenzee in fietsen" 
Het is nu al leuk en gezellig en ze zijn er nog niet eens, dat gaat wat worden deze week. Ik verwacht dat onze lachspieren weer op de proef worden gesteld de komende dagen.

We hebben er zin in!
En nog maar een weekje en dan.............dan krijgen we de sleutel van ons nieuwe huisje.

Zonnetjes op bezoek
Maandag was het niet zo'n lekker weer op Vlieland in de ochtend en nadat ik de laatste dingen in huis had gedaan en nog even wat administratie had weggewerkt op het werk besloot ik de boot naar Harlingen te nemen. Mijn peettante had ik inmiddels gebeld hoever ze waren en of ze de boot van 14.15 uur gingen halen en daarop kreeg ik een positief antwoord. Verder had ik nog niets door laten schemeren.
Om 13.15 uur landde ik in Harlingen en belde haar op waar ze zaten. Ze geloofden niet dat ik zomaar op de boot was gestapt om hun op te halen in Harlingen, de verrassing was gelukt en na een paar dikke knuffels dook ik snel het centrum in om snel wat spulletjes te halen. Daarna liepen we gezamenlijk naar de boot toe en daar stonden ze alweer te kijken naar me toen ik wat eilanders begroette. "Jij kent ook iedereen", nou dat valt ook wel weer mee. Ik ken inmiddels wel redelijk wat mensen, maar nog lang niet iedereen hoor. Door de harde wind (kracht 7/8) was ik op de heenweg al op het benedendek gaan zitten, ook omdat het daar wat rustiger is dan op het andere dek en we besloten op de weg naar Vlieland hier ook te gaan zitten. We kletsen heerlijk en bekeken de foto's van Portugal ondertussen. 1,5 uur vliegt dan voorbij en voor we het wisten waren we al op Vlieland en de zon begon er ook nog bij te schijnen. Ze gingen direct even langs Zeelen om Johan te begroeten, waarna we doorliepen naar het hotel. Even de Dorpsstraat door, ons huisje bekijken, zowel het oude als het nieuwe en daarna met de wind in de rug over de dijk terug en naar het terras voor een heerlijk drankje. Nadat we ons opgefrist hadden hebben we heerlijk samen gegeten en gingen we door naar Podium Vlieland waar we naar het optreden van Drijfhout gingen. We namen plaats op de eerste rij en genoten van de mooie nummers en de humor van Nils en Gher. Na afloop moest er natuurlijk nog ff gejutterd worden nieuw werkwoord "jutteren" oftewel jutters drinken en daarna was het grotemensen bedtijd.



Dinsdag was Johan ook vrij en konden we met z'n vieren op pad. Rond 11 uur vertrokken richting het Posthuys en na een paar keer afgestapt te zijn uitrusten van de harde wind die we tegen hadden om wat te bekijken bereikten we het Posthuys. We zaten heerlijk op het terras toen er een paar druppels regen begonnen te vallen. Veel mensen vluchtten al naar binnen, maar wij bleven buiten zitten en genoten gewoon van de druppels.



We fietsten verder naar de Noordzee en de zon begon weer goed te schijnen. De dames wilden graag het thuisfront even bellen hoe het weer daar was en te melden dat ze op een hoog duin stonden in de zon. We vervolgden onze via het schelpenpad richting Duinkersoord en genoten onderweg van de vogels, natuur en de mooie uitzichten over de Noordzee en de Waddenzee.


De laatste hellingen werden bedwongen om bij het Badhuys een verlate lunch te nuttigen. Via camping Stortemelk strandden we rond 16 uur in de jachthaven waar de Vlielander Leugenbankjes door ons bezet werden. Kleine en grote boten kwamen ondertussen binnen wat altijd leuk is om naar te kijken. Heerlijk in het zonnetje waren we stiekum aan het verbranden in onze gezichten. Nadat de boot van 16.45 uur voorbij was gevaren reden we weer richting het dorp waar de dames zich gingen opfrissen en wij nog even een paar boodschappen gingen doen om ons vervolgens ook op te frissen. Een heerlijk diner werd genuttigd bij Plezant, waarna we nog een wandeling maakten. De dames wilden vroeg op bed, dus rond 22.30 uur namen we afscheid van elkaar en zouden elkaar woensdagochtend nog even treffen.
Woensdagochtend genoten we nog even een uurtje van elkaars gezelschap met een wandeling, waarna we meeliepen naar de boot voor het afscheid. We hebben weer genoten van dit bliksembezoekje en ondanks dat het maar zo kort was, hebben we weer heerlijk bij gekletst en veel kunnen laten zien. Om 11.45 uur was het dan echt zover, de boot toeterde 3 keer en vertrok weer naar Harlingen. Zolang dat we de boot konden zien hebben we gezwaaid naar elkaar en vanavond om 20.15 uur kreeg ik dan het smsje waar ik op zat te wachten "we zijn goed thuis aangekomen". Het is toch een hele trip naar Maastricht toe, maar ze zijn goed aangekomen en dat is altijd fijn om te horen.

We hebben genoten van de zonnetjes die op bezoek zijn gekomen en het zonnige zuiden meegebracht hebben. De enige druppels die gevallen zijn waren op dinsdag toen we op het terras zaten voor 10 minuten, verder hebben we heerlijk veel zon gehad en de wind nam ook per uur wat af. Nu gaan we weer een paar dagen naar de orde van de dag, namelijk de andere gasten het ook naar hun zin maken en dan maandag komen mijn ouders met mijn neefjes en nichtje naar Vlieland. We hopen dat het dan ook weer gewoon zo'n weer is als nu en anders moeten zij ook maar het zonnetje mee brengen vanuit het zuiden.

Cobie en Margriet, bedankt voor alles, wij hebben genoten en aan jullie gezichten te zien, hebben jullie ook genoten. Tot de volgende keer en dan met aanhang!!


Kom van dat dak af!!
Zondagochtend stond ik op en het was heerlijk weer, het zonnetje scheen en ik besloot het strand maar eens op te gaan, want met de harde wind van afgelopen dagen is er vast wel wat te vinden op het strand. Gewapend met een rugzak wandelend naar het Noordzeestrand. Normaal ga ik altijd voor houtjes naar de Waddenkant, maar iemand had me verteld dat er genoeg houtjes lagen bij Seeduyn. Dus een wandeling van 25 minuten moest eraan geloven om op het strand te belanden. Bij Seeduyn vind ik het dan altijd te druk en je vind er weinig, omdat de andere mensen daar al alles mee hebben genomen wat er ligt, dus liep ik een stuk naar links, ondertussen genietend van de wind, de zon, het zand en de golven. Langs de branding vond ik al snel de eerste houtjes en voor ik het wist zat mijn rugzak al nokkie vol met hout. 10 minuten verder was ik pas en ik kon dus rechtsomkeert maken naar huis. De persoon in kwestie die me de tip had gegeven had niet gezegd dat ik een bolderkar of vrachtwagen mee moest nemen, dat was dan wel weer jammer. Volgende keer beter, dan neem ik Johan gewoon mee als sjouwezel.
Met 12 kilo hout op mijn rug begon de toch weer naar huis. Normaal loop je dat stukje van 3 kilometer zonder problemen, maar nu was het toch anders, er leek geen eind te komen aan de lange Badweg, maar gelukkig was ik dan toch ineens thuis en kon het spoelen van de houtjes beginnen. Al het zand eraf en nu mogen ze gaan drogen. 

Gisteren waren de dakterrastegels binnen gekomen en hebben we samen in de stromende regen de tegels naar boven gesjouwd bij ons nieuwe appartement. Johan had de afspraak gemaakt met Rik dat ze die woensdag zouden gaan leggen, maar daar heb ik even een stokje voor gestoken vandaag. Rond 13.15 uur ging ik het dak op en begon schoon te maken. Takjes en water wat op het dak lag werd met een trekker van het dak gehaald en direct weer een rijtje tegels leggen. Voor ik het wist was ik al over de helft. Rik kwam een kijkje nemen. Hij kon nog niet mee komen helpen, maar zodra hij gereed was met zijn dingen kwam hij helpen. Ik maakte dus nog verder schoon, verplaatste alle dingen die op het terras stonden van de huidige bewoonster naar het gedeelte wat ik al betegeld had en kon daar dus verder met schoonmaken en tegelen. Toen ik nog 1 rijtje moest kwam Rik ook op het dak en zag dat het goed was hahaha. Hij hielp me nog even met de rijen iets opschuiven, want ik kwam natuurlijk 2 cm tekort op het einde en toen was het gewoon al helemaal gereed. In iets meer dan een uur tijd had ik gewoon 40 m² dakterras schoongemaakt en de tegels gelegd. 

  

Voor het geval ik nu de vraag krijg "kom je het ook bij ons ff doen?" of "Ik heb ook nog een stukje wat betegeld moet worden....." 
Ik kom je niet helpen, heb weer hard genoeg gewerkt voor vandaag en morgen en de rest van de komende 2 weken.........dan mogen we namelijk aan de bak in ons nieuwe huisje en heb ik het veel te druk 

Tot ziens
Het aftellen is nu echt begonnen. Na wat tegen slagen gaat het dan nu echt gebeuren.
De laatste uurtjes tikken weg en ik kan niet wachten!
Vandaag mijn laatste dag dat ik T-Mobile als provider heb. Ben begonnen bij Orange, altijd heel tevreden over geweest. Toen gingen Orange en T-Mobile samen, ik had mijn bedenkingen, maar bleef toch maar klant. Het viel uiteindelijk allemaal niet zo tegen als in eerste instantie gedacht. Ik had bijna overal bereik en internet deed het ook goed. Waar ik geen internet had was altijd wel een KPN-hotspot in de buurt waar ik gratis op kon inloggen.
Maar sinds een jaar zijn de ergernissen begonnen, sinds onze verhuizing naar Vlieland.
Slecht bereik, internet op 2G als ie het al deed, uren zonder bereik, mijn batterij die zich in een halve dag leeg trok zonder dat ik mijn telefoon aanraakte, omdat hij steeds aan het zoeken was naar bereik.
En dan steeds op twitter lezen dat het 3G bereik op veel plekken uitgebreid was......3G uitgebreid?? Waar blijft de 3G op Vlieland??? Zorg daar eens eerst voor, voordat je ergens anders een uitbreiding gaat doen!! 
Antwoord wat je dan krijgt van T-Mobile: "Mevrouw we zijn ermee bezig en dit jaar worden er nog 2 masten geplaatst in het Waddengebied, waardoor uw bereik met bellen en internet dus veel beter wordt. Wij kunnen alleen niet zeggen wanneer dit gaat gebeuren, want de masten moeten nog gebouwd worden."
Dit jaar nog 2 masten plaatsen........ja aan mijn r**t.......dit zeggen ze dus gewoon al 4 jaar lang.......telefoonscript is nooit aangepast volgens mij in al die jaren. Zoethoudertjes daar zijn ze goed in, korting op je rekening, extra korting er nog overheen, maar daadwerkelijk iets doen op de plekken waar het echt nodig is ho maar, dan zijn ze niet thuis.
Op de plekken waar Johan geen bereik had, had ik optimaal bereik en dat was bij het Badhuys en op de Hors, dat was soms wel makkelijk, maar waar Johan verder op heel Vlie bereik had, kon ik dus helemaal niets. Erg frustrerend allemaal en ik ging op zoek naar een provider die me dus wel bieden waar ik naar op zoek ben BEREIK HEBBEN EN HOUDEN en gelukkig heb ik die gevonden.

Vanaf morgen is het Bye Bye T-Mobile en Welcome Vodafone.
Netjes alles al in maart geregeld voor mijn opzegging. Ik kon per elk gewenst moment overstappen, maar dit bleek dus uiteindelijk niet het geval. Vorige maand heb ik nog boos T-Mobile gebeld hierover, ik zou in eerste instantie per 17 juni overgaan, maar ik kreeg geen bereik met Vodafone. De klantenservice kon me niet helpen, dus ik naar mijn dealer gebeld en die kreeg uiteindelijk te horen dat ik pas per 17 juli over kon stappen. Er volgde dus weer een grote klachtenbrief naar T-Mobile en daarop kreeg ik een telefoontje dat ik niet had aangegeven dat ik eerder weg wilde en dat ik dus nog even een maandje mocht uitzitten. Het lijkt wel een gevangenisstraf.........maar gelukkig zit deze straf er bijna op voor mij. 
Als alles goed is heb ik dus vanafmorgen goed bereik, behoud ik een volle batterij als ik mijn telefoon niet gebruik en zelf internet met 3G bereik. Er gaat een wereld voor mij open denk ik zo. Twitteren, mailen, sms-en en bellen gewoon op bijna iedere plek op het mooie Vlieland en ver daarbuiten. Morgen ben ik weer een vrij mens!! En om dit te vieren ga ik vandaag maar even het strand op, kijken of er nogwat leuke houtjes te vinden zijn en alvast ruiken aan mijn vrijheid, de frisse lucht en de wind door mijn haren.

Wat is het toch fijn om zoiets van je af te kunnen schrijven. Ik wens iedereen die nog worstelt met T-Mobile veel sterkte de komende tijd. Voor diegene die tevreden zijn, blijf lekker zitten, heb ik ook jaren gedaan, beviel prima tot vorig jaar.



Belofte maakt schuld
Vorig jaar kreeg ik, nadat ik onze plannen voor Vlieland had verteld, van mijn collega's op Service Center Telefonie wel een heel leuk cadeautje. Een zwemband!!
Ik kreeg erbij te horen dat ze wel een foto wilden van mij en zwemband in de Noordzee......
Dit bleek iets gecompliceerder te zijn dan gedacht. Ik ben namelijk geen fan van in zee zwemmen en ik was na de verhuizing mijn zwempak/bikini kwijt. Ik wist dat ik ze had ingepakt in een apart tasje met ook de zwembroeken van Johan, maar helaas konden we ze nergens vinden.
Ik vond dat op dat moment helemaal niet erg natuurlijk, maar helaas voor mij bleef het toch in mijn achterhoofd zitten dat mijn "oud" collega's nog zaten te wachten op foto's van mij in de Noordzee met zwemband.........

Johan wilde vandaag naar het strand om bij te kleuren en hij wilde graag via het Pad van 20, het pad waar de Schotse Hooglanders (ook wel koeien genoemd ) regelmatig aan de kant van de weg staan. Dus we pakten onze tassen in, handdoeken, zonnebrand, drinken, eten, camera en natuurlijk de zwemband ging mee. We sprongen op onze fietsen en gingen op pad. Langs de wadkant zaten heel veel lepelaars, wat weer erg leuk was om te zien dat ze weer terug zijn. Vorig jaar heb ik er een paar keer 4 gezien, maar nu zaten er op verschillende plekken een paar in het water en op 1 plek een stuk of 18.



De Schotse Hooglanders hadden zich vandaag iets verder van de weg hun heenkomen gevonden, dus we konden zonder moeite doorfietsen naar de duinovergang. Eenmaal op het strand is het dan direct genieten, geen drukke menigte, maar gewoon helemaal alleen op het strand. We zochten een mooi plekje uit bij een schelpenbed, na wat schelpen gejut te hebben kwam het zonnetje erbij en was het tijd om foto's te gaan nemen met zwemband. Lachen, gieren, brullen natuurlijk want de zwemband moest eerst opgeblazen worden wat niet echt lukte, daarna wilde ik de zee niet in en besloot in een klein voorverwarmd privébadje te gaan zitten. Johan vond dat ik mijn collega's niet kon teleurstellen en dus ook echt de Noordzee in moest, dus ik liep met lood in mijn schoenen, ohnee die had ik niet aan, naar de zee. Ik moest goed kijken waar ik liep, want de krabbetjes en kwallen hadden mij ook in de gaten en vonden mij schijnbaar interessant. Het water was heerlijk, daar stond ik even van te kijken hoe warm het eigenlijk al was. Snel wat foto's maken en snel weer uit het water voor ik gegrepen zou worden door de krabbetjes.

Dus lieve "oude" collega's (en alle andere trouwe lezers van mijn site), jullie hebben jullie zin, ik ben met zwemband de Noordzee in gegaan en het is vast gelegd op de gevoelige plaat. Voor jullie gaat het lachen, gieren, brullen nu vast ook beginnen.






P.s. De zwemband past inmiddels wel beter dan vorig jaar.......


Vakantiegevoel
Voor de meesten is de zomervakantie begonnen en dus mogen wij hier weer vol aan het werk. Inmiddels is het al goed druk op Vlieland, dit merk je duidelijk in de supermarkten. Ineens zijn er 3 kassa's open, waar normaal maar 1 kassa open is. De schappen worden met man en macht steeds bijgevuld, maar toch pak je op sommige spullen mis. Dus voor ons weer even omschakelen en voorraadjes gaan aanleggen, zodat we toch dagelijks ons eten kunnen maken. 

Jan Konings Robbentocht met een beetje actie langs het strand

Ook de Dorpsstraat is een ware attractie om daar ongeschonden door te komen. Veel fietsers, winkelend publiek die nergens naar kijken zomaar oversteken of uitwijken om niets en dat merk ik nu weer dagelijks als ik naar het werk of van het werk naar huis ga. Maar wat is er heerlijker dan op je vrije dagen enorm te kunnen genieten, het vakantiegevoel ook te hebben. Het weer werkt dan nu ook enorm mee en we zijn dan ook veel buiten en op het strand te vinden op onze vrije dagen. 
Tussendoor moeten er ook nog wat zaakjes geregeld worden, zo kregen we een brief van de gemeente of we langs wilden komen met ons nieuwe werkcontract, zodat we niet onze 150 punten verliezen op de wachtlijst voor woningzoekenden. Lijstjes die spontaan ontstaan voor de aankomende verhuizing en de nieuwe kleding ophalen van de Sigma.
Maar ook leuke mailtjes en telefoontjes tussendoor. Zo komt mijn peettante weer gezellig naar Vlieland volgende week. Helaas een bliksembezoekje, maar wel enorm leuk dat ze weer hierheen komt, dat worden weer gezellige avonden en een dagje, dat is zeker een ding dat vast staat.

Ons nieuwe juttershuisje
Het begint al te kriebelen ook al duurt het nog een kleine maand voordat we de sleutel krijgen. Ik ben gewoon al aan het inpakken geslagen. De winterkleding zit al in dozen en koffers en zo gaan we langzaam aan alles weer inpakken en in dozen stoppen.
Morgenavond gaan we samen kijken naar ons nieuwe juttershuisje. Johan heeft het alleen maar van de buitenkant gezien, dus hij is inmiddels ook wel nieuwsgierig geworden waarop ik "ja" heb gezegd. 
We zullen direct alles goed bekijken wat er gedaan moet worden aan schilderwerk, behangen en niet onbelangrijk hoeveel horren we moeten gaan plaatsen, zodat de katten niet kunnen ontsnappen en wij minimale overlast hebben van die zoemende beestjes 's nachts om je oren en daarna de jeuk die het oplevert.
Elmo en Jansen snappen het nog niet helemaal, maar ze zijn wel heel aanhankelijk op het moment. Ik pak koffers en dozen, stop er kleding in en vervolgens gaan de koffers en dozen in de kast......Ik ben ze al aan het voorbereiden op de verhuizing, maar of ze het snappen weet ik niet. Dat komt vast wel als ze eenmaal het juttershuisje gaan zien en heerlijk kunnen ravotten en rennen.

Hier alvast de eerste foto van de situatie waarin we nu wonen en waar we naar toe gaan.
Lang leve Google Earth!!



Waar blijft de tijd?
Vorig jaar was het nog allemaal nieuw. Een nieuw leven op een andere plek in Nederland begon voor ons op 1 juli. Direct in het hoogseizoen startten we op Vlieland. Spannend om dit te gaan ondernemen allemaal. 
Het lijkt alsof het gisteren was eigenlijk.

De verhuizing 25/26 juni:
een vrachtwagen en een auto met aanhanger ging naar Vlie. Daar bleek niet alles in ons penthouse te passen wat we in eerste instantie uitgerekend hadden, dus de vrachtwagen werd weer geladen met spullen die terug moesten naar de opslag.
Onze laatste nacht in ons huis in Helmond werd werkelijkheid. Het afscheid nemen van de buurt viel ons niet zwaar. Het was een bewuste keuze die we gemaakt hadden en stonden hier dan ook helemaal achter.
Nog even lunchen bij mijn ouders voor ons echte vertrek. De katten mochten nog even rond rennen in de hobbyruimte van mijn ouders voor ook zij de lange reis gingen maken.

29 juni:
De reis naar ons nieuwe thuis begon en de reis verliep voorspoedig. Eenmaal in Harlingen aangekomen waren de katten nog rustig, tot we de boot opgingen. Jansen raakte helemaal in paniek door het geratel van de wieltjes van alle koffers. Eenmaal op de boot was hij gelukkig al snel rustig en Elmo vond het allemaal erg interessant.
Op Vlieland aangekomen raakte Jansen weer in paniek door de koffers en Elmo keek zijn ogen uit. De bagage gaven we mee aan de bagagevervoer en de katten namen we zelf mee om die zo snel mogelijk in ons huis te krijgen en dat ze hun poten ook konden strekken na 5 uur.

We hadden nu nog 1 dag om de laatste spullen uit te pakken en te wennen aan ons nieuwe thuis voordat we moesten gaan werken.
1 juli was het echt zover, dan moesten we aan de slag.
Voor ons een uitdaging omdat we beide een ander vak gingen uitoefenen. Johan kon nog geen band plakken en gaat de fietsverhuur in en inmiddels kan hij fietsen uit elkaar halen en ook weer in elkaar zetten zonder een onderdeel over te houden. 
Ondanks mijn afkeuringen voor de horeca begon ik toch in een hotel, waar ik het ontbijt en de receptie voor mijn rekening neem. 
Onze contracten zijn allebei verlengd en ik ga ipv 36 uur 38 uur werken. Aangezien ik tussen de 40-45 uur per week werk is dit geen probleem en zo maak ik ook iets minder overuren.
Na een jaar hard werken en tussendoor ook enorm genieten van alles hier op Vlieland bevalt het ons nog steeds enorm goed. We genieten van de zon, de regen, de wind, het strand, het bos en de duinen. De snelle weersomslagen zijn inmiddels niet meer ongewoon voor ons en de stormen overleven we ook steeds. Een aanrader is dan wel om niet te gaan fietsen, want lopend ben je veel sneller. Heerlijk in de wind gaan staan zo schuin mogelijk gaan hangen en niet omvallen, oefenen voor de nieuwe clip van Michael Jackson .
Op naar het aankomende jaar met weer veel uitdagingen!

"Dit is jouw moment                         
Dus ga nu maar staan                       "