Welkomsttekst


WvdM
Klokje
Het Praethuys (gastenboek)
Het Posthuys (email)
Twitter - JuulvanGils
Volg mij!
Regen of Zonneschijn?
Het weer op Vlieland:


Buienrader Nederland en vooruitzicht

 

 
Mooie woorden
Juul
"Stalende jongeling" Grieks

Zij is geboren op
zondag 6 Maart 1977

U wilt anders zijn dan de anderen en uw eigen levensstijl bepalen. U bent de baanbreker en komt in opstand tegen gezag van anderen.

Uw sterrenbeeld is VISSEN

De kleur behorende
bij Uw naam is Rood.
Rood is krachtig, vooruitstrevend, vibrerend, creatief en strijdlustig. Het is moedig, levendig en een gangmaker. Straalt macht en betrouwbaarheid uit.

Uw planeet is Zon
Vuur, leven en schepping.
Dat is de spil waar alles om draait.
De zon is het begin en daardoor bijzonder rijk aan energie.
Geneeskrachtig en geeft straling aan de aarde.

Uw favoriete edelsteen is
Robijn en/of Granaat,
en uw favoriete klank is "C".

Harde woorden
Gevoelloze, harde zinnen
worden soms gedachtenloos uitgesproken
In plaats van er iets mee te winnen
Is er weer een hart gebroken
Fantasie, sensatie en zelfs leugens
De vertellers voelen zich even de held
Je vraagt je af, waar blijven ze het halen
Achterloos wordt er weer iemand gekweld
Sommige mensen zijn zo hard
Ze raken je met hun roddels recht in het hart
Want ook al zeggen ze: "woorden doen geen pijn"
ze kunnen soms net zweepslagen zijn............
 

STAPJE VOOR STAPJE

Schuifel ik langzaam de toekomst tegemoet
Blijf ik alsmaar denken……
Ooit komt mijn tijd en komt alles weer goed!!

Soms een stap naar voren
En dan weer twee groten passen terug
Maar ik geef het alle tijd
Het wil nou eenmaal niet zo vlug……

Wanneer ik mijn dag heb……
En alles mee zit
Zet ik geen stap naar achter,
Maar naar voren twee!!

Regelmatig wil het allemaal niet lukken
En val ik weer helemaal naar waar ik was……
Maar dan sta ik op……
En zet gauw een grote pas!!

Stapje voor stapje
Schuifel ik nu langzaam de toekomst tegemoet……
Gewoon omdat ik weet……
Op een dag……komt alles goed!!!


OP DE DIJK....

Zittend op de dijk
Kijkend naar de schepen
Heerlijk de wind in mijn gezicht
Voel ik mij de koning te rijk.

Het geluid van het golvende water
Geeft mij weer innerlijke rust
Na een dag van hard werken
Nee dan ben ik echt geen prater.

De vuurtoren achter mij
Wegturend over het water
Zie ik alleen maar water
Een eindeloos gezicht voor mij

De zon wil me nog verwarmen
Maar de wind waait koud
Genietend van de rust
Blijft dit gevoel me omarmen


Leuke momenten
Weblogjes 5 jaar


Waterkant


Weblog van de week 8-9-2009: 


Dol fijn


Lief vogeltje


E-mail alert
Kalender
Juni 2017
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30  
Zoeken
Filmpjes
Marco en Ralph "De Speeltuin" actie Ha´ti


Clip "Zij" M|B


Afscheid @tjes chatbox M|B
Alpenzusjes?
Nadat mijn lange werkdag van vandaag erop zat, kwam ik buiten en werd ik blij verrast door muzikale klanken. Het kwam vanaf de Veerdam, dus daar liep ik even naartoe. Tot mijn grote verbazing stonden daar 4 heren op mooie Waldhoorns bovenop de Coupure te blazen. Wat een genot om daar even naar te mogen luisteren.
Jan van Vlieland vertelde me even snel dat deze heren over de gehele wereld optreden.
Verder informatie heb ik helaas niet, maar wellicht dat het nog komt. Morgen ga ik proberen een babbeltje te maken met deze bijzondere heren.






Diplomering
We hadden een uitnodiging ontvangen om vanavond bij de Burgermeester te komen BBQ-en. Het brandweerkorps van Vlieland en de GHOR werden rond 18.30 uur verwelkomd en na een kort welkomswoordje van Yorick werd er lekker gebakken, gegeten en gekletst.
Het was erg gezellig en ineens was het moment daar, er werden mensen bedankt voor hun jarenlange inzet die een eervol ontslag kregen, maar ook de nieuwe brandweermannen werden in het zonnetje gezet. En toen was het ook de beurt aan ons om het diploma in ontvangst te nemen. Bij het diploma kregen we ook nog een mooie bos bloemen en natuurlijk niet te vergeten de sleutel van de garage en de pieper die vanaf nu 24 uur per dag, 7 dagen in de week, 365 dagen per jaar aan onze broek vast geklikt zit of naast ons bed ligt.á
Dit zal in het begin nog wel even wennen zijn en vast wel een keer worden vergeten, maar we zijn er trots op!


In opleiding
Onder onze opleiding zijn er door de co÷rdinator foto's gemaakt. Grappige situaties en spanningen bij nieuwe dingen.
Bij het echte examen zijn geen foto's gemaakt, omdat er al genoeg spanning in de zaal hing. Waarschijnlijk hadden we er niets van gemerkt, want we waren gewoon heel druk bezig met het slachtoffer en dan heb je weinig oog voor de rest van de omgeving.


In de voorbereiding van de studie doen we mee met een oefening en voelen/zien zo wat de slachtoffers meemaken en kijken we of dit echt willen gaan doen.


Uitleg krijgen over hoe de bloeddruk te kunnen meten door Ronald. Johan ligt als slachtoffer en Nynke luistert ook aandachtig.


En daar gaat ie dan......spannend!!


Jaaa, blij, heb een waarde kunnen horen!!


Medicatie opzuigen voor de eerste keer, concentratie alom


Yeahhh het is gelukt!!


Het theorie examen....hoofdbrekend zo te zien, maar GESLAAGD!!


3 dagen voor het praktijkexamen krijgen we assistentie van de ambupost om alles nogmaals door te nemen en nog een paar tips te krijgen.


Treintje!


Bij 3 gaan we schuiven, bij 6 ligt ze......1, 2, 3, 4, 5, 6


Natuurlijk moeten onze collega's het ook ontgelden bij het oefenen met humor van de hoogste plank


Maar er wordt ook hard gewerkt en geoefend met als resultaat dat we alle drie geslaagd zijn!



Niet uniek
Vanochtend ben ik met het bot wat ik gisteren vond naar de Noordwester gegaan om te kijken wat het nu was en of ze erin ge´nteresseerd waren. Ik kreeg direct uitleg hoe en wat en al snel bleek dat het ging om een gewricht van een koe. Het bot is netjes afgezaagd en de kop is ook open gezaagd om waarschijnlijk het merg eruit te halen en te gebruiken door de boer.
Tot ongeveer 1970 werden de resten van slachtvee aan de Noordkant netjes begraven in de duinen, aan de Zuidkant gooiden de boeren het afval op het wad. Deze resten spoelen nu bij/na stormen aan, vaak bij de Westervelden.
Helaas dus geen unieke vondst, maar wel een leuke vondst. En ze waren blij dat ik ermee gekomen ben. Het bot gaat bij de verzameling en is nu dus te bewonderen in het informatiecentrum Noordwester op Vlieland.




Geen houtje!
Normaal word ik heel blij van houtjes op het strand in alle soorten en maten. Vooral de grote houtjes van 10 kilo enzo die je van de Noorderstoek terug sleept naar de haven, op je fiets bindt en dan proberen zonder te verongelukken heel thuis te krijgen zijn altijd leuke dingen.
Maar vanavond geen houtjes, geen strand, maar een mooie wandeling over de dijk, langs de Westervelden en dan ineens valt je oog op een bot wat daar ligt.....
Ik pak het op en sjouw het mee naar huis. Onderweg nog geprobeerd of een chiwawa (zo'n hond waar je voor moet uitkijken dat je er niet bovenop gaat staan) het bot wilde, maar hij liep er met een grote boog omheen. Ook nog geprobeerd of Loekie de kat van Berg en Dal hem wilde, maar nee hoor, niet interessant genoeg voor ze.
Morgenvroeg maar even hiermee naar de Noordwester om uit te laten zoeken wat voor bot het is en of ze er iets mee kunnen doen.
Sommige vinden het luguber, maar ik vind het interessant om te weten.






D-Day!!
Oh wat was het spannend vandaag. Vanochtend een beetje uitgeslapen tot 9.30 uur. Daarna rustig opgestaan met knallende hoofdpijn en Johan zorgde voor een heerlijk ontbijt.
Nadat we de het studieboek nog een keer ter rade hadden genomen, vertrok ik even voor de ontspanning naar het hotel om te zorgen dat er voldoende kleingeld zou zijn voor vanavond.
Na thuiskomst nog even een kop thee gedronken samen en toen vertrok ik richting de brandweergarage en tikten de laatste minuten weg voor mijn examen. Nynke kwam naar buiten en was geslaagd. De zenuwen bij mij waren echt overal, ik begon zelfs bijna te huilen bij de instructie van de spanning. Nog nooit heb ik zoveel zenuwen gehad, maar goed bij binnenkomst zakte dit al snel weg, want handelen was mijn ding wat ik moest doen. Ik begon direct te controleren en vragen te stellen, vergat natuurlijk mijn handschoenen, en ging heel rustig de procedures langs. Voor ik het wist waren we al toe aan het aanleggen van het infuus en kwam ik er dus achter dat ik geen handschoenen aan had en trok deze ook direct aan en dan is het altijd een kunst om een pleister te plakken bij het infuus met die krengen aan. Maar uiteindelijk lukte het. Nog even een logrol, het slachtoffer op de wervelplank leggen, spinnen en dat was het dan. Ik was er al doorheen, het zat erop en werd naar buiten gestuurd. Na 2 minuten kreeg ik de evaluatie en het kon gewoon niet beter! Ik werd direct gefeliciteerd met het hoogst aantal punten van de dag.
Je moest 90 punten halen, je kon er maximaal 114 halen en ik had er gewoon 112!! Ik miste 2 puntjes en die had ik laten liggen op de vulling en regelmaat van de pols, maar dat was te verwaarlozen. De rest was allemaal zonder opmerkingen aangekruisd. Wat een opluchting, ik was geslaagd!! Nu was het de beurt aan Johan. Die was ook erg zenuwachtig. Ik wachtte netjes op de gang en keek na 30 minuten even stiekum om het hoekje en zag dat de headblocks al geplaatst werden, dus voor hem zat het er ook bijna op. Hij werd ook de gang op gestuurd en toen was het wat langer wachten dan bij mij.....oeiiii......dit is geen goed teken......hij werd naar binnen geroepen en Nynke was inmiddels ook gearriveerd en dat duurde ook weer erg lang. Nu bleek dat hij de nekkrrag opnieuw moest aanbrengen en de ABC even in volgorde moest zetten, die had hij namelijk door elkaar gegooid door de spanning. Gelukkig kwam daarna ook het verlossende woord voor hem dat hij ook geslaagd was. Pfffffffff het zat erop, allemaal geslaagd wat natuurlijk een top prestatie is, wetende dat normaal de cursus 9 maanden duurt en wij het in 4 maanden gedaan hebben. En wetende dat ik daarnaast ook nog "even" Leermeester áen herhaling van BHV heb gedaan. Ik ben trots op mezelf, trots op Johan en nu gaan we lekker het hoogseizoen in, zonder studies, gewoon lekker werken en zorgen dat alle toeristen hier op Vlieland het weer naar hun zin gaan krijgen.


"Ik weet hoe mooi je bent
Maar jij weet het zelf nog niet"