Welkomsttekst


WvdM
Klokje
Het Praethuys (gastenboek)
Het Posthuys (email)
Twitter - JuulvanGils
Volg mij!
Regen of Zonneschijn?
Het weer op Vlieland:


Buienrader Nederland en vooruitzicht

 

 
Mooie woorden
Juul
"Stalende jongeling" Grieks

Zij is geboren op
zondag 6 Maart 1977

U wilt anders zijn dan de anderen en uw eigen levensstijl bepalen. U bent de baanbreker en komt in opstand tegen gezag van anderen.

Uw sterrenbeeld is VISSEN

De kleur behorende
bij Uw naam is Rood.
Rood is krachtig, vooruitstrevend, vibrerend, creatief en strijdlustig. Het is moedig, levendig en een gangmaker. Straalt macht en betrouwbaarheid uit.

Uw planeet is Zon
Vuur, leven en schepping.
Dat is de spil waar alles om draait.
De zon is het begin en daardoor bijzonder rijk aan energie.
Geneeskrachtig en geeft straling aan de aarde.

Uw favoriete edelsteen is
Robijn en/of Granaat,
en uw favoriete klank is "C".

Harde woorden
Gevoelloze, harde zinnen
worden soms gedachtenloos uitgesproken
In plaats van er iets mee te winnen
Is er weer een hart gebroken
Fantasie, sensatie en zelfs leugens
De vertellers voelen zich even de held
Je vraagt je af, waar blijven ze het halen
Achterloos wordt er weer iemand gekweld
Sommige mensen zijn zo hard
Ze raken je met hun roddels recht in het hart
Want ook al zeggen ze: "woorden doen geen pijn"
ze kunnen soms net zweepslagen zijn............
 

STAPJE VOOR STAPJE

Schuifel ik langzaam de toekomst tegemoet
Blijf ik alsmaar denken……
Ooit komt mijn tijd en komt alles weer goed!!

Soms een stap naar voren
En dan weer twee groten passen terug
Maar ik geef het alle tijd
Het wil nou eenmaal niet zo vlug……

Wanneer ik mijn dag heb……
En alles mee zit
Zet ik geen stap naar achter,
Maar naar voren twee!!

Regelmatig wil het allemaal niet lukken
En val ik weer helemaal naar waar ik was……
Maar dan sta ik op……
En zet gauw een grote pas!!

Stapje voor stapje
Schuifel ik nu langzaam de toekomst tegemoet……
Gewoon omdat ik weet……
Op een dag……komt alles goed!!!


OP DE DIJK....

Zittend op de dijk
Kijkend naar de schepen
Heerlijk de wind in mijn gezicht
Voel ik mij de koning te rijk.

Het geluid van het golvende water
Geeft mij weer innerlijke rust
Na een dag van hard werken
Nee dan ben ik echt geen prater.

De vuurtoren achter mij
Wegturend over het water
Zie ik alleen maar water
Een eindeloos gezicht voor mij

De zon wil me nog verwarmen
Maar de wind waait koud
Genietend van de rust
Blijft dit gevoel me omarmen


Leuke momenten
Weblogjes 5 jaar


Waterkant


Weblog van de week 8-9-2009: 


Dol fijn


Lief vogeltje


E-mail alert
Kalender
Oktober 2017
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        
Zoeken
Filmpjes
Marco en Ralph "De Speeltuin" actie Haïti


Clip "Zij" M|B


Afscheid @tjes chatbox M|B
Hothothot
Niemand is er aan ontkomen volgens mij, het was echt super lekker weer de afgelopen dagen.
Johan mocht maandag nog werken, dus zijn wekker liep om 8 uur af. Ik besloot om ook mee op te staan, zodat ik lekker lang van deze dag kon gaan genieten. Eerst even snel nieuwe schalen halen voor het hotel, die afgelopen weekend gesneuveld waren, boodschappen doen voor het avondeten en daarna met het jutteam op de fiets naar Pad van 20 om daar het strand op te gaan.
Het was al aangenaam warm en de wind was niet al te sterk om te fietsen. Na zo'n 15 minuten kwamen we aan bij de mooie koeien van Vlieland. Ze stonden aan beide kanten van de weg ons op te wachten. Wat een mooi gezicht, vooral toen we zagen dat er 1 in de waterpoel stond. De rest fietste door, maar ik moest toch echt even terug om een paar foto's te maken. Jezus, wat zijn ze groot van dichtbij en die horens......daar wil je niet aan gespiest worden. Ik liep rustig achter ze door om zo op de hogere duintjes enkele foto's te schieten van de achterkanten van deze beestjes. Ik had op dat moment het lef niet om ze van voren te benaderen. We fietsten door naar het strand en daar installeerden we ons bij een mooi bed met schelpen. We zagen een heel mooi houtje liggen lees boomstronk en natuurlijk moest geprobeerd worden of die te mee te nemen was. Paula kreeg er helemaal geen beweging in. Natuurlijk moest ik er ook ff aan sjorren en Paula maakte ondertussen foto's dat ik hem rechtop aan het zetten was. Nee dit houtje ging niet mee terug naar de Dorpsstraat, deze was echt te groot en te zwaar! Dus gingen we op zoek naar kleinere houtjes die er genoeg aanwezig waren. Ook werden de schelpenbedden centimeter voor centimeter uitgekamd, maar weinig speciale schelpen te vinden. Natuurlijk wel een wenteltrapje en dan worden we alle drie erg fanatiek om er nog meer te vinden, maar helaas, vandaag zat het er niet in.
Ik liep terug naar ons ingerichte honk en stond ineens stil.....riep Sietske dat ze met een grote boog om mij heen moest lopen en mijn camera moest aangeven. Ze wist nog niet waarom, maar zag ineens wat ik ook zag voor mijn voeten, een hagedis midden op het strand in de brandende zon. Wij moesten dit natuurlijk op de gevoelige plaat vast leggen en daarna hebben wij het beestje in de duinen neergezet zodat hij wat kon schuilen onder het gras en niet midden in de zon hoefde te blijven zitten.

  

Rond 15 uur fietsten we weer terug naar het dorp, weer door het veld met koeien en nu had ik mijn camera in de aanslag en besloot dan ook om direct te stoppen en ze ook van voren te fotograferen. Toen er 2 begonnen te vechten vlak voor mijn neus ben ik hem maar gesmeerd voor de zekerheid.
Eenmaal terug in het dorp even een sanitaire stop gemaakt en door naar de haven om te kijken of we aan de wadkant nog wat speciaals zouden tegenkomen, maar helaas ook dit mislukte. De wind viel ook weg en het was zo enorm warm op de stenen dat we het na een half uurtje daar ook weer gezien hadden en terug naar huis gingen.








Dinsdag was het natuurlijk ook nog steeds hotterdehothot, alleen nu was het ook nog eens benauwd door de bewolking. Johan had ook vrij en wilde naar het strand, dus zijn wens werd uitgevoerd, maar helaas geen zon te bekennen in de ochtend. We kregen rond 12 uur te horen dat het al regende op Texel, dus wij maakten ons mentaal ook gereed voor het noodweer wat eraan zou komen. Het duurde alleen iets langer dan dat we gedacht hadden en de zon liet zich dan ook ineens vol overtuiging zien. We deden onze wekelijkse boodschappen en genoten van het mooie weer. Voor het eerst sinds dat we hier wonen hebben we ook buiten in onze tuin gegeten. Even voor jullie beeldvorming: een mega groot huis waarin 6 woonruimtes zitten, wij zitten bovenin aan de voorkant, moeten een trap af, de glop (steeg) door naar achteren (30 meter) en dan onze tuin in. Een paar meter verder en we zitten op de dijk, waar we veel vaker zitten.
Na het eten zijn we de dijk op gegaan voor het schouwspel van het naderende onweer. Heerlijk in het zonnetje genieten en aan de overkant van het wad de lucht donker zien worden, bliksems waarnemen en donders horen. Steeds meer eilanders kwamen het aanschouwen en voor je het weet is het erg gezellig en dat wordt dan verstoord door de eerste regendruppels. Snel alles naar binnenhalen, ramen dichtdoen en dan genieten van dit mooie natuurverschijnsel. Na de nodige jutters besloot ik naar huis te gaan, want ik stortte kompleet in. Johan bleef nog gezellig bij Paula en Sietske. Het noodweer was nog niet losgebarsten dus ik dook in bed om van mijn nachtrust te gaan genieten. Helaas was dit voor korte duur, want om 00 uur schrok Jansen van de bliksem, donder of harde regen en sprong met zijn 10 kilo boven op mij.  Klaar wakker was ik dus weer en het ging even goed los, maar echt noodweer?? Nee dat niet. Maar de natuur heeft genoten van de regen die gevallen is en wat ook hard nodig was, zodat we niet over 2 weken al in de herfst zitten met bruine en vallende bladeren.
Gelukkig is het ook flink afgekoeld en kunnen we weer van alles ondernemen zonder direct een kapotte koppakking te hebben en om het uur een ander shirt aan te hoeven trekken.

Langste dag
Gisteren was het de langste dag van het jaar en dat wordt op Vlieland traditie getrouw opgeluisterd door de fanfare.
Om 21.15 uur waren we compleet boven op het Vuurboetsduin. Het hoogste punt van Vlieland (40 meter) waar we vanaf 21.30 uur begonnen te spelen.
De wind stond goed en ons geluid was goed te horen in het dorp wat ik heb vernomen.
Na 3 nummers lasten we al een pauze in en we vierden deze langste dag natuurlijk met wijn/bier/fris en kaas/worst. Na 10 minuten speelden we weer vrolijk verder en inmiddels waren er ook wat toeschouwers het duin opgelopen en maakten foto's en opnamens.
Na de volgende 3 nummers gespeeld te hebben namen we weer een pauze, want de flessen drank wilden ze zo leeg mogelijk mee naar beneden nemen.
Na de laatste nummers gespeeld te hebben bleef het nog lang gezellig bij de vuurtoren.


Onder het motto "Geen klank zonder drank"


Een geweldig uitzicht over het dorp en het wad zitten we heerlijk op de duin te toeteren.


Donderdag zitten we weer in de Dorpsstraat vanaf 20 uur voor de zomeravondshow, dat wordt ook vast weer een leuke en gezellige avond.

 

Beeldmateriaal

Hierbij het beeldmateriaal wat ik jullie nog verschuldigd was:



Film opnamens
Al een paar weken zijn ze op Vlieland aan het filmen en vandaag was het Loods Hotel de locatie van de shoot.
Een hele happening natuurlijk voor de deur van het appartement waar de scène werd gedraaid. Een politie-auto voor de deur, agenten en beveiliging voor het afvoeren van de verdachte en de hoofdrolspelers.

STILTE OP DE SET
REPETITIE 
CUT
STILTE OP DE SET
OPNAME
EN AKTIE
CUT

en zo ging het nog even door. Iedere keer weer opnieuw, andere shots die werden genomen, mensen die het niet in de gaten hadden en midden door de opnamens heen fietsten of wandelden. 
Ik haalde nog snel even mijn fiets voor de deur weg, niet slim natuurlijk, anders had ik een nu een beroemde fiets gehad . Ach je kunt ook niet alles hebben zullen we maar zeggen. Ik was gewoon sociaal en een knalroze fiets in een oude film is natuurlijk ook niet echt geloofwaardig hahaha.
Ik wacht nog even op mijn verlenging van mijn platina zodat ik weer foto's en filmpjes kan plaatsen, want ik zit nu zonder platina ver boven het limiet van het plaatsen hiervan .
Maar jullie houden de foto's en filmpjes die ik gemaakt heb nog tegoed.


Verhuizing in zicht
We zitten al bijna een jaar op Vlieland. 1 juli 2010 begon ons nieuwe leven op Vlieland in ons riante penthouse van 32 m². Een mooie ruimte om mee te beginnen en inmiddels dus de ruimte waar we al een jaar in vertoeven.
Maar ineens uit onverwachte hoek werd ik aangesproken op straat.
C: "Jullie zijn toch nog op zoek naar een andere woning?"
Ik: "Ja klopt"
C: "Bij mij komt woonruimte vrij en als jullie willen......"
Na wat gepraat te hebben, midden op straat op mijn knieën te zijn gegaan en voeten te hebben gekust zodat de katten ook mee konden, zijn we snel even gaan kijken. 
Wat een ruimte, de woonkamer is gewoon al 36 m², daarnaast hebben we dan nog een slaapkamer, badkamer en een open keuken, dakterras en de ruimte is geheel overzolderd.
Dit is geen penthouse, maar een villa .
In eerste instantie zou het per 1 september zijn, maar een week later kregen we te horen dat we er al per 1 augustus in kunnen. Dus nog maar 1,5 maand en we kunnen gewoon al beginnen met verhuizen. 
De eerste dagen zullen we gebruiken om te schilderen/texen/behangen indien nodig en vervolgens zullen we alles rustig gaan overhuizen. Het is hoogseizoen hier, dus we zullen beide veel moeten werken, het verhuizen gebeurt dus in de schaarse vrije uurtjes, doos voor doos. Ook zullen we een gedeelte uit de opslag moeten gaan halen, want nu hebben we een geheel ingerichte keuken met pannen, bestek, glazen e.d. en dadelijk dus niet. Ook wel weer lekker om weer wat meer eigen spullen om ons heen te hebben.
De katten zullen wel weer even moeten wennen, maar dat zal wel snel goed zijn, want ze kunnen straks weer lekker ravotten en rennen. Als ze nu aanzetten moeten ze direct weer in de remmen om niet tegen een deur aan te knallen of uit de raam te vliegen.
We hoeven ook niet heel ver te verhuizen, want het is schuin tegenover van waar we nu wonen.
We zijn enorm blij dat we in ons penthouse de kans hebben gekregen om ons te vestigen op Vlie en zijn dan ook de huiseigenaar enorm dankbaar voor deze kans die we van hun gekregen hebben. En nu is de tijd gekomen voor de volgende stap, groter wonen en daar lekker wonen tot we een woning krijgen toegewezen door de gemeente. Hoelang dit nog gaat duren is niet bekend, maar we hebben de tijd, we krijgen nu iig wat meer leef- en woongenot voor de komende tijd.


Wel en wee
Wat gaat de tijd snel de laatste 2 weken zijn omgevlogen.
Na terugkomst van onze vakantie op maandag stond op dinsdag een grote oefening met defensie, brandweer, ambulance en politie op de planning en kreeg ik mijn vuurdoop bij het Sigmateam. Johan kon er helaas niet bij zijn, want de zaak moest open zijn voor de aankomst van nieuwe gasten in de avond.
Om 19 uur verzamelden we met een aantal bij de garage, waar onze spullen staan en de portofoons werden aangezet. De brandweer werd al snel opgepiept en wij konden mee luisteren met wat er allemaal gebeurde. Het leek wel een eeuwigheid te duren, maar uiteindelijk werden wij ook opgepiept om te gaan assisteren. Auto 1 met aanhanger reed al vooruit om te gaan inventariseren en auto 2, waar ik in zat, wachtte netjes op verdere instructies wat we mee moesten nemen. Dit werd uiteindelijk de 2e aanhanger met medische spullen. Aangekomen op de rampplek kregen we instructies van de brandweer, waar we wel en niet mochten lopen. Het was een senario met bermbommen en niet het gehele gebied was nog veilig gegeven. Voor mij een beetje onwennig van wat ik moest doen, maar al snel vond ik mijn rol als loper en aangever en liep dus tussen rampplek en aanhangers op en neer voor spullen. Later kregen we nog een oproep van een slachtoffer waar we met 2 man en de ambu naar toe gingen. Ook hier was ik de loper, maar ondertussen kreeg ik duidelijke en rustige uitleg hoe iemand vast te snoeren op een schepbrancard met een bandage. Rond half 10 werd er een einde aan gemaakt en keerde iedereen terug naar de basis om de spullen op te ruimen en de nabespreking. Volgende week krijgen we onze keuring voor het Sigmateam, ben benieuwd of we goed gekeurd gaan worden.

Verder hadden we onze eerste ZomerAvondShow in de Dorpsstraat van de fanfare, dit keer samen met de 3 Gepasseerd (zeevrouwenkoor). Wat een gezellige avond was dit, van 20 uur tot ongeveer 21.30 uur getoeterd en daarna met z'n allen nog terrashangen tot 00 uur. Gezelligheid kent geen tijd!!

Natuurlijk ben ik ondertussen ook vergeten om mijn platinapakket te verlengen, waardoor de filmpjes even tijdelijk niet beschikbaar zijn op mijn site, maar als alles goed is is dit deze week nog verholpen en is alles weer te bekijken.

Inmiddels zijn we ook onze conditie aan het optimaliseren en bijna iedere avond wordt er minimaal een uur gewandeld. Door de bossen, over de duinen en het strand, schelpenpaden, maar ook door de boeschboesch. Heerlijk de dag even doorspreken en genieten van de ondergaande zon of het onweer wat dreigend boven Harlingen hangt en dan toch deze kant op blijkt te komen. Het is de laatste dagen ook enorm helder. We zien vanaf de dijk de afsluitdijk en de vuurtoren van Texel met haar contouren is ook duidelijk zichtbaar. Zo helder hebben wij het hier nog niet meegemaakt. Dus ik ben bang dat ik nog eens op pad moet mijn camera om dit vast te leggen.

Jullie zijn weer een beetje op de hoogte van al het wel en wee hier. Donderdag weer een ZomerAvondShow met de fanfare en ik hoop dat ik dan een fotootje kan schieten en kan plaatsen.

Dolfijne foto's en filmpje
Het heeft even geduurd, maar hier dan toch de veel gevraagde foto's en het filmpje van de dolfijnen.
Geniet ervan, wij doen het ook steeds als we de foto's en film bekijken.
De kwaliteit is niet geheel zoals het moet zijn, maar de originelen zijn echt super, net zoals de film.






















 

Genoten!!
We zijn weer thuis na een weekje Portugal en wat hebben we veel gedaan en gezien.
Afgelopen woensdag regende het in de ochtend en zo had ik toen ff tijd om een update te maken van wat we tot toen gedaan hadden. Na de regen in de ochtend besloten we om te voet naar het centrum te gaan, wat een wandeling bleek van 20 minuutjes, dus niet echt ver. Na terugkomst bij ons appartement scheen de zon nog en we besloten om even te gaan zwemmen en zonnen bij het zoutwaterzwembad. Het begon alweer te betrekken, maar we gingen ervoor en nadat we door het koude water heen waren hebben we heerlijk gezwommen. Na een kwartiertje doken we op de ligbedden en helaas begon het na 5 minuten weer te regenen. We besloten wat te gaan drinken aan de bar tot de regen over was, maar dat bleek toch langer te duren dan verwacht en besloten terug te gaan naar het appartement. 


Op donderdag hadden we een uitstapje geregeld dat we de gehele dag op een boot zouden zitten met een glazen dek. In de ochtend, net voordat we zouden vertrekken, stond er een hostess voor de deur om mede te delen dat het niet door ging in verband met het slechte weer. Het regende namelijk behoorlijk hard en de vooruitzichten voor de dag waren nog slechter. Helaas daar ging ons boottochtje, maar nadat we toch maar aangeschoven waren bij het ontbijt besloten we naar een groot shoppingcenter te gaan. 3 etages met op de bovenste alleen maar restaurantjes. Johan ging voor een broodje kebab en ik zag GranTosta. Dit zijn tosti's die echt super groot zijn, aangeraden wordt dan ook om een halve te bestellen. Of zij hebben een foutje gemaakt, maar de halve tosti die ik voorgeschoteld kreeg was nog enorm groot, ongeveer 2,5 tosti wat je hier krijgt. Maar wel enorm lekker. Intussen was het droog geworden en we besloten het erop te gokken om naar Villamoure en Quartaira te gaan. In Villamoure is een jachthaven met veel winkeltjes en terrassen, dus heerlijk rondlopen en genieten van de bootjes onder het genot van wat drinken. Daarna door naar Quartaire waar een heerlijk strand is. Johan ging op de rotsen zitten en ik ging schelpen zoeken. Heerlijk in het zonnetje en bij 31 graden is dat geen straf. Bij terugkomst in Alvor bleek dat het daar inderdaad bijna de hele dag geregend te hebben. De straten waren nog goed nat, dus we hadden een goede keuze gemaakt.


Vrijdag was de grote dag dat we met dolfijnen gingen zwemmen. Om 10 uur melden we ons bij de ingang en nadat we een aansprakelijksheidsverklaring hadden ingevuld mochten we naar binnen, waar we na een uur ons mochten melden bij het meetingpoint. We werden opgehaald door Daniel die ons begeleidde, alle namen kon hij uitspreken van de groep, behalve die van ons....."Where is Holland?"........nadat hij geoefend had op onze namen lukte het nog niet helemaal, dus steeds als hij ons wilde aanspreken was het "Holland where are you? Holland you are next! Holland do you enjoy?" erg grappig.
Na de introductie en informatie mochten we ons in een wettsuite hijsen en ons begeven naar de lagoon waar de dolfijnen ons al aan het opwachten waren. We werden verdeeld in 2 groepen van 6 personen en Johan en ik mochten ons melden bij dolfijn Apólo de andere mensen mochten zich bij Yara melden. We konden nu in het echt aanschouwen wat we in de informatiebijeenkomst op scherm hadden gezien en daarna begon het genieten met de dolfijnen. Johan mocht naar het diepe zwemmen en daar zijn arm/hand gestrekt in het water houden zodat de dolfijn hem kon doldraaien, daarna mocht ik naar het diepe zwemmen en met gestrekte arm omhoog rondjes draaien, waardoor de dolfijn ook in de lengte ging draaien en we samen aan het walsen waren. Daarna was het fotomomentje samen met de dolfijn een paar foto's samen en ook nog foto's dat we alleen erop stonden. Ik kreeg Apólo op mijn schouder gelegd en mocht hem " Big Huggen", waarop Johan te horen kreeg dat hij niet jaloers hoefde te zijn, maar dat er wel verschillende vrouwen hun man hadden verlaten voor dolfijnen . Op het einde mochten we ook nog op een board gaan liggen met gestrekte benen zodat we aangeduwd werden door beide dolfijnen. Johan vloog uit de bocht, doordat Yara van zijn schoenmaat 44 afgleed, ik vergat bijna om mijn knieën te buigen, waardoor ik bijna de lagoon uitvloog. Het was gewoon enorm genieten en voor mij had het nog wel langer mogen duren.
Na het douchen hebben we heerlijk geluncht en nog even genoten van de show met zeeleeuwen en zeehonden. Hierna waren onze foto's en film gereed en zijn we Guia vertrokken voor kip Piri Piri te gaan eten. Daar moesten we nog even wachten, want het restaurant ging pas om 18 uur open. Na een heerlijke dag, met goed weer konden we heerlijk wegdromen.


Zaterdag was echt een rustdag, zoals we die meerdere hadden willen benutten. In de ochtend was het nog wat bewolkt en we vertrokken weer naar Quartaira om daar heerlijk aan het strand te gaan liggen. Van 12-14 uur onder een parasolletje gelegen en genoten van de uitzichten. Rond 15 uur waren we weer terug bij het appartement en na een verlate lunch gingen we nog even heerlijk naar het zoutwaterbad om een paar baantjes te trekken om vervolgens weer op de ligbedden te belanden en te genieten van de zon deze keer. In de avond hadden we een tafeltje gereserveerd in het sjieke restaurant bij het complex. Uitzicht op zee, de ondergaande zon, lekker eten en drinken, wat een genot! 
Na terug te zijn in het appartement pakten we alvast de grote koffers in voor zover mogelijk, zodat we dat niet in de ochtend hoefde te doen. Tot 1.30 uur nog heerlijk op het terras genoten van de warme avond.


Zondag liep de wekker om 8.30 uur en we pakten de laatste spullen in, na het ontbijt en uitgecheckt te zijn vertrokken we naar Monchique voor de waterbron en vonden zowaar ook een verscholen kerkje. Na wat rondgewandeld te hebben vervolgden we onze reis naar Loulé, maar daar was alles uitgestorven, dus reden we een stukje terug naar Villamoure om daar nog even door de haven te wandelen, te lunchen en te genieten van de zon. En dan breekt te tijd toch aan om naar het vliegveld te gaan. Rond 16.15 uur parkeerde we onze auto bij het verhuurbedrijf, waar we direct in een pendelbusje mochten instappen die ons naar het vliegveld bracht. Het wachten kon weer beginnen. Het inchecken gebeurt op Faro precies 2 uur voor vertrek van het vliegtuig, dus om 17.50 uur konden we onze bagage afgeven en doorlopen naar het taxfree gedeelte. Daar nog een paar kleine dingen gehaald, gegeten en door naar de gate voor vertrek. Geen vertraging dit keer en we vertrokken dus om 19.50 uur terug naar Nederland. Omdat het vliegtuig wind mee had wist hij onze reistijd te verkorten met 20 minuten en landden we om 23.30 uur weer op Schiphol. Al snel hadden we ook onze bagage en konden we door de douane. 2 oudere mensen voor ons werden er tussenuit gepikt "meneer met wie reist u?" de vrouw die naast hem liep "met mij", "heeft u iets aan te geven?", mevrouw "nee hoor", "dan vindt u het vast niet vervelend om even mee te lopen...". Gehoorzaam als ze waren liepen ze mee, hoe het is afgelopen weet ik niet, wij gingen heerlijk naar ons hotelletje CitizenM die 200 meter verderop lag. Rond 1.30 uur lagen we heerlijk op bed te snurken. In de ochtend kwam mijn vader nog even naar Schiphol om iets af te geven. De planning was dat hij tussen 10-10.15 uur er zou zijn, maar had helaas vertraging opgelopen, waardoor hij pas een uur later arriveerde en wij dus de trein hadden gemist om de middagboot te halen. Nadat we om 12.19 uur de trein hadden genomen kwamen we om 15.30 uur aan in Harlingen Haven. Helaas moesten we hier nog wachten tot 19 uur voordat de boot vertrok en dus liepen we een rondje in het centrum en belandden voor de verandering maar op het terras. Om 20.30 uur arriveerden we moe op Vlieland en duurde het ook niet lang voordat onze luikjes sloten.
Het was een heerlijke week en we hebben al bijna besloten om nog eens te gaan, maar dan voor 2 weken, want een weekje is toch wel iets te kort.


"Ik heb jouw ogen niet
Zeg me wie je ziet"