Welkomsttekst


WvdM
Klokje
Het Praethuys (gastenboek)
Het Posthuys (email)
Twitter - JuulvanGils
Volg mij!
Regen of Zonneschijn?
Het weer op Vlieland:


Buienrader Nederland en vooruitzicht

 

 
Mooie woorden
Juul
"Stalende jongeling" Grieks

Zij is geboren op
zondag 6 Maart 1977

U wilt anders zijn dan de anderen en uw eigen levensstijl bepalen. U bent de baanbreker en komt in opstand tegen gezag van anderen.

Uw sterrenbeeld is VISSEN

De kleur behorende
bij Uw naam is Rood.
Rood is krachtig, vooruitstrevend, vibrerend, creatief en strijdlustig. Het is moedig, levendig en een gangmaker. Straalt macht en betrouwbaarheid uit.

Uw planeet is Zon
Vuur, leven en schepping.
Dat is de spil waar alles om draait.
De zon is het begin en daardoor bijzonder rijk aan energie.
Geneeskrachtig en geeft straling aan de aarde.

Uw favoriete edelsteen is
Robijn en/of Granaat,
en uw favoriete klank is "C".

Harde woorden
Gevoelloze, harde zinnen
worden soms gedachtenloos uitgesproken
In plaats van er iets mee te winnen
Is er weer een hart gebroken
Fantasie, sensatie en zelfs leugens
De vertellers voelen zich even de held
Je vraagt je af, waar blijven ze het halen
Achterloos wordt er weer iemand gekweld
Sommige mensen zijn zo hard
Ze raken je met hun roddels recht in het hart
Want ook al zeggen ze: "woorden doen geen pijn"
ze kunnen soms net zweepslagen zijn............
 

STAPJE VOOR STAPJE

Schuifel ik langzaam de toekomst tegemoet
Blijf ik alsmaar denken……
Ooit komt mijn tijd en komt alles weer goed!!

Soms een stap naar voren
En dan weer twee groten passen terug
Maar ik geef het alle tijd
Het wil nou eenmaal niet zo vlug……

Wanneer ik mijn dag heb……
En alles mee zit
Zet ik geen stap naar achter,
Maar naar voren twee!!

Regelmatig wil het allemaal niet lukken
En val ik weer helemaal naar waar ik was……
Maar dan sta ik op……
En zet gauw een grote pas!!

Stapje voor stapje
Schuifel ik nu langzaam de toekomst tegemoet……
Gewoon omdat ik weet……
Op een dag……komt alles goed!!!


OP DE DIJK....

Zittend op de dijk
Kijkend naar de schepen
Heerlijk de wind in mijn gezicht
Voel ik mij de koning te rijk.

Het geluid van het golvende water
Geeft mij weer innerlijke rust
Na een dag van hard werken
Nee dan ben ik echt geen prater.

De vuurtoren achter mij
Wegturend over het water
Zie ik alleen maar water
Een eindeloos gezicht voor mij

De zon wil me nog verwarmen
Maar de wind waait koud
Genietend van de rust
Blijft dit gevoel me omarmen


Leuke momenten
Weblogjes 5 jaar


Waterkant


Weblog van de week 8-9-2009: 


Dol fijn


Lief vogeltje


E-mail alert
Kalender
Maart 2017
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  
Zoeken
Filmpjes
Marco en Ralph "De Speeltuin" actie Haïti


Clip "Zij" M|B


Afscheid @tjes chatbox M|B
Verhuisd
Na een paar weken hard zwoegen zijn we dan nu echt verhuisd naar Vlieland.
Vrijdag hebben we alles wat mee ging in de vrachtwagen geladen en al snel bleek dat het er niet allemaal in ging passen. Ook niet toen ik me ermee ging bemoeien en alles liet verzetten, zodat er meer ruimte kwam. Snel werd besloten dat er nog een aanhanger gehuurd moest worden en ik ging bellen met de gemeente Vlieland voor een ontheffing aan te vragen. Nog net op tijd konden we alles geregeld krijgen en gingen we verder met inruimen van de vrachtwagen en de aanhanger.
Na een lange dag vol met pakken lagen we om 21 uur al lekker op de matrasjes te snurken, want om half 4 zou de wekker weer aflopen om te vertrekken.
Ik werd om 2 uur wakker, dacht dat ik me verslapen had, maar gelukkig kon ik nog even slapen. Om half 5 belde mijn ouders op dat zij onderweg waren en wij stonden ook in de startblokken om te vertrekken. Bij Arnhem troffen we elkaar op een parkeerplaats en reden we samen verder. Netjes om 8 uur stonden we bij de terminal op Harlingen en na een kop koffie konden we al snel de boot op rijden. Na 1,5 uur kwamen we aan op Vlieland en konden we weer gaan zwoegen. Het weer werkte niet echt mee, want het was enorm warm, maar met genoeg water sloegen we ons erdoorheen. De vloerbedekking was er binnen 5 minuten uit en de nieuwe erin leggen duurde iets langer helaas, maar ondertussen dat Johan en mijn vader dit aan het doen waren, gingen mijn moeder en ik de grote wanden texen. Rond de middag was dit allemaal klaar en konden we beginnen met de dozen en spullen naar binnen sjouwen. Dat ging allemaal redelijk vlot, tot we bij de grootste stukken aankwamen, dat was de eetkamerkast en de bank. Deze paste met geen mogelijkheid door de glop (steegje) of door het trappengat, dus dat werd een probleem. We waren aan het kijken en meten en toen kwamen er collega's aan van Johan die stopte, keken en snel terugkwamen met versterking. Binnen een zucht was de bank door het raam heen gekieperd, dressoir omhoog gebracht, maar de eetkamerkast werd weer snel in de vrachtwagen gezet, want die kon echt niet naar boven. We bedankten de heren en ondertussen was het half 7 geworden en gingen we een hapje eten. Na het eten kwamen we terug en zagen we dat we voor beide auto's een bekeuring hadden ontvangen..........welkom op Vlieland!! Helaas kunnen we hier geen bezwaar tegen gaan maken, want de politie heeft gecontroleerd of we er waren en bezig waren en dat was niet zo, dus eigenlijk hadden we de auto's weg moeten zetten. Zonde geld, maar goed gebeurt is gebeurt.
We dronken nog wat en rond half 11 was het dan echt bedtijd en we sliepen als roosjes tot 8 uur in de ochtend. Vol goede moed begonnen we weer verder spullen te sjouwen en een plekje te geven en het begon eindelijk ergens op te lijken. Om half 3 vonden we het welletjes en vonden we dat we nog lekker even een uurtje konden gaan wandelen om te relaxen en mijn ouders een gedeelte te laten zien, die ze zelf weinig hadden gezien 30 jaar geleden toen zij vaak op Vlie kwamen. We gingen nog even naar Johan en mijn werkgever, zodat zij ook wisten waar we kwamen te werken. Dit werd goed ontvangen door mijn ouders, nu wisten zij ook wat meer. Om 16.45 uur vertrok onze boot weer terug naar wal. Na een flinke file kwamen we om half 11 aan in Helmond, waar we voor de verandering weer mochten sjouwen. Alles wat teveel was meegegaan moest naar de opslag en op de aanhanger voor de stort indien nodig. Om 24 uur was het allemaal gebeurt en doken we snel ons bedje in.

Maandagochtend liep weer op tijd de wekker af, want alles moest nog leeg in huis wat er nog was achtergebleven. De hele dag liep het zweet weer van ons lichaam af, nog 2 keer naar de stort gereden voor wat rotzooi weg te brengen en aan het begin van de avond waren we helemaal gereed. We relaxten nog wat in de tuin en doken weer op tijd in bed.
Dinsdagochtend de spullen in de auto zetten, het huis stofzuigen, alles nog een keer controleren of echt alles leeg was, katten vangen en we konden vertrekken. Rond 11 uur vertrokken we naar mijn ouders om daar nog te lunchen en zo konden de katten nog even 2 uurtjes los rond hobbelen. We namen afscheid van mijn ouders om 13.15 uur en vertrokken nu voor de echtes naar Vlieland. We stopten 2 keer onderweg zodat de katten even wat water konden drinken en een nieuwe koude handdoek in de box kregen, zodat ze niet oververhit gingen raken. Om half 5 waren we in Harlingen, de auto werd bij de terminal leeggeladen en ik zette de auto weg op de parkeerplaats. We namen de snelboot naar Vlieland, maar deze ging eerst nog via Terschelling, waardoor de reis niet 45 minuten, maar bijna 1,5 uur in beslag nam. Dit was een kleine tegenvaller, want dit hadden we niet in de planning zitten, maar we kwamen om 19 uur aan op Vlie en daar stond weer een collega van Johan en bood aan om de bagage naar ons huis te brengen. Ideaal en super lief!!
Wij liepen ondertussen met de katten naar ons huis en kregen onderweg veel bekijks van de mensen. We lieten de katten uiteindelijk los in ons huisje en ze gingen direct op onderzoek uit. Wij lieten dit gewoon gebeuren en gingen onze lege magen vullen met wat friet en kibbeling (voor Johan). Elmo was al snel gewend en loopt lekker door het huis, Jansen kan nog niet echt wennen en ligt veel onder het bed, maar hij begint wat los te komen tussendoor.
Woensdagochtend lekker uitgeslapen (voor ons doen) en zijn we naar de Gemeente gegaan voor ons in te laten schrijven, vanaf nu zijn we Vlielanders! Vanuit daar zijn we broodjes gaan halen om te ontbijten, waarna we lekker relaxed aan het werk gingen. Johan begon met de horren te maken voor de ramen zodat de katten niet naar buiten kunnen springen. Ik ging vrolijk aan de slag met 2 dozen en daarna in de badkamer om deze schoon te krijgen. Daarna schoefde ik zonder pardon de douchestang eraf en monteerde ik netjes een nieuwe. Johan deed het douchegordijn en ondertussen ging ik schilderijen hangen. Johan begon daarna aan de schuifwand bij de douche. Dit is een inloopdouche met toilet, maar als er bezoek is is het wel zo prettig dat je niet recht in de kijker zit. Ik ging snel boodschappen doen voor het avondeten. Dit moet ik echt nu inplannen, want hier zijn de supermarkten tot 17 uur open en niet zoals in Helmond tot 22 uur. Dit zal nog wel een keer fout gaan denk ik zo, maar dan leer ik het ook.

Onze eerste dag op Vlieland zit er bijna op. We gaan zo nog even lekker een stukje lopen. Johan mag morgen om 9 uur gaan beginnen met werken en ik ben nog een paar dagen vrij. Op maandag zal ik moeten aantreden, maar dit kan ook nog zondag worden, dat hoor ik vrijdag. Dus ik kan nog lekker vooruit met de laatste dozen uitpakken en alles een plekje gaan geven en zoals Johan zegt "dat is echt werk voor jou".

Ja we zijn verhuisd en de log in behoorlijk lang geworden zie ik nu, maar goed er is ook genoeg gebeurt de afgelopen weken/dagen. Ik zal snel wat foto's maken van ons "penthouse" op Vlieland zodat jullie mee kunnen genieten van alles hier.

Verkocht!!
Ja, ja, het is gelukt!
Zelfs in deze crisistijd is het mogelijk om je huis in 3,5 week te verkopen. Wij zijn hiervan het bewijs!
Op donderdag 28 mei is ons huis in de verkoop gegaan. Na een halve dag kregen we al een telefoontje van de makelaar dat we de eerste geïnteresseerde al konden verwachten. Helaas vond deze gegadigde de tuin te klein en haakte af. Vorige week belde de makelaar weer op dat we afgelopen vrijdag weer een bezichtiging hadden. De kopende partij was erg enthousiast en wij kregen goede hoop, ook van onze eigen makelaar. Zaterdagochtend kregen we al het eerste bod en hebben in de middag een tegenbod gedaan.

Vandaag kregen we een laatste voorstel en na wat over en weer gebeld te hebben zijn we waarempel tot een compromis gekomen. Ik lag op dat moment lekker te badderen en kreeg de telefoon aangerijkt door Johan om de laatste onderhandelingen te doen. Na dit telefoontje konden we zeggen dat we ons huis verkocht hebben.
Wij zijn blij dat we in zo'n korte tijd ons huis verkocht hebben, geen dubbele maandlasten, want de passeerdatum is al op 15 juli.
Wij gaan dit even vieren met vanavond een fles Cava!


Schot in de zaak
Op vele fronten zit er schot in de zaak. Nog een weekje en dan is het zover, dan gaan we echt verhuizen naar het mooie Vlieland.
Afgelopen week heb ik veel kunnen doen, allemaal kleine dingetjes die je niet echt ziet, maar wat wel nodig was, zoals nog wat spullen uitzoeken die bovenop de vriezer verzameld waren, kasten leeggemaakt en nog wat dozen omgepakt.
Johan heeft nu zijn laatste nachtdienst en is vanaf morgen vrij man, het zal weer wennen zijn om de dekens weer te moeten gaan delen, maar dat gaat vast lukken na een paar nachten.

Het is stil in huis, we missen Blacky die achterna gezeten wordt door Elmo en dan begint te blazen en zijn gemauw, Elmo en Janssen hebben nu ook door dat Blacky niet meer terug komt, ze zijn nu ook gewoon echte slijmballen en zeuren de oren van onze kop, maar met wat extra aandacht zijn ze gelukkig al tevreden. Jansen vond het nodig om nog even naar zijn vriendin de dierenarts te moeten, want hij strompelde al 2 weken en ik vertrouwde het niet meer. Ik kon zelf niets vinden van een onsteking of wond. Ik had ook al zijn nagels geknipt, maar dat mocht ook niet baten. Nu blijkt zijn elleboog wat dik te zijn, dus met wat medicatie hopen we dat het goed komt en anders mag ik aankomende week weer terug voor foto's te laten maken, ze denken dan aan artrose.......We gaan ervan uit dat het gewoon een verstuiking is en dat hij volgende week gewoon weer lekker kan lopen nadat hij een tijdje heeft gelegen.
Ook Kuifje (valkparkiet) heeft een nieuw onderkomen en het gekwetter van hem is dus ook al weggevallen, als we nu een nummer op de radio horen zeggen we tegen elkaar "oh dat is een nummer van Kuifje, daar kon ie altijd zo lekker op mee te keer gaan". Ja het is stil en het gemis is er ook zeer zeker.

Vandaag hadden we weer een bezichtiging van ons huis. Om 10 uur kwam eerst de aankoopmakelaar kijken en hij bracht direct een bod uit. Helaas dat dit bod echt veel te laag is, maar we hebben goede hoop. Om 12 uur kwam de kopende partij ook een kijkje nemen en het was een fijn gesprek wat we hebben gehad. We wachten nu af, volgende week horen we hier meer van met eventueel een beter bod.
Ik ben daarna naar mijn schoonheidsspecialiste gegaan voor even lekker verwend te worden. Ik had de keuze voor 1 of 1,5 uur behandeling en omdat het de laatste keer is bij haar voorlopig ging ik voor de 1,5 uur. Heerlijk ontspannen, peeling, hars en massage kwamen voorbij en bij de massage vertrok ik richting dromenland. Het ultieme genot, gemasseerd worden en dan lekker wegdromen. Ik kreeg nog een paar tips mee, omdat we toch veel buiten zullen zijn op Vlieland voor de verzorging van mijn gezicht. Ik keek op de klok en ik had gewoon lekker 2 uur liggen ontspannen ipv 1,5 uur. We kletsen nog even gezellig en daarna besloot ik toch maar naar huis te gaan, want er staat nog genoeg op me te wachten.
6 wasmachines was heb ik vanavond al gedraaid en dat zijn voorlopig de laatste. Morgenvroeg wordt alles afgesloten en naar de opslag gebracht. Volgende week kan ik weer wassen als we op Vlieland zijn, dus alles moest nog even schoon. Alle gordijnen zijn inmiddels ook gewassen, dus alles is fris en kan worden ingepakt.
Ook moet er op de kleine slaapkamer morgen het raam eruit gehaald gaan worden, want de bamboekast moet eruit. Helaas past deze niet over de trap en dit is de enige mogelijkheid om de kast naar buiten te krijgen. Om 8 uur staat de schilder al op de stoep voor het raam eruit te halen, dus het is weer vroeg dag. Om 9 uur komt dan de sjouwploeg om alle zware spullen zoals de wasmachine, droger, diepvries en de kast naar buiten te tillen. We hopen dat het niet al te hard regent, zodat we alles goed en snel kunnen laten verlopen.

Jullie zijn weer een beetje op de hoogte van onze verhuisperikelen en we gaan nu echt aftellen naar ons vertrek.

Afscheid nemen.....

Zaterdagavond hadden we een afscheidsborrel met vrienden en familie. Vanaf half 6 hadden we iedereen uitgenodigd waarvan wij wilden dat ze erbij waren. Om half 4 kwam de eerste al toen wij nog druk doende waren om alles in orde te maken. Tussendoor toch nog ff kans gezien om snel wat te eten en te douchen en toen begon de pret. Iedereen liep gezellig binnen, we kletsten er lustig op los en zoals afgesproken kwam bijna niemand met een kadootje aanzetten. Wij hadden dit expres op de uitnodiging gezet, omdat wij op Vlieland weinig ruimte hebben. We kregen als kleinigheidje van de straat een boek over Helmond en een Helmonds koekblik. Van Kim en Bennie een mooie oranje pet met daarin allemaal lekkers en van onze "oude" overburen uit Deurne kregen we een pakketje met een zeilbootje, geurbuiltje, onderzetters en een kaars (bootje om mee te varen, geurzakje met "water", onderzetters met een reddingsboei voor als we overboord sloegen en een kaars voor wat licht). Echt super leuk!! Verder alleen maar lovende woorden die ons erg goed hebben gedaan. Rond half 12 vertrokken de laatste naar huis en wij hebben nog gezellig even na zitten te kletsen over de avond.
Iedereen die naar huis ging kreeg van ons een visitekaartje mee en een opgerold briefje. Op dit briefje staat de volgende tekst:

Vlieland, eiland om van te dromen......
Als je er bent, bedenk je altijd redenen om er te blijven.
Soms dwalend over het strand weg te dromen over hoe het zou zijn
om hier te wonen, eindeloos vakantie...

Ook al lijkt het zwaar en niet haalbaar,
volg je hart en maak je eigen dromen waar.

Wij gaan onze droom waarmaken.
Een grote stap, een grote uitdaging, maar een droom die uit gaat komen.

Zoals Sjoerd zingt in het lied ?Laat me maar op Vlieland zijn?:
Laat me genieten van de wolken, van de zee en van het strand.
Van de bossen en de duinen, tussen Wad- en Noordzeekant.
Nee ik hoef niet meer te twijfelen waar ik heen wil gaan.
Vlieland heeft het allemaal geen land trekt me meer aan.

We nemen geen afscheid, zeggen ook geen vaarwel, want wellicht zien we elkaar op het mooie Vlieland of ergens anders in het land.

Ahoy!!

Juul en Johan

van Gils-Naus

Vandaag stond het volgende afscheid alweer gepland. We gingen Blacky wegbrengen naar Marielle, waar hij een nieuw thuis heeft gekregen. Ik pakte de bak en wat normaal altijd een sport wordt om een kat daarin te krijgen, ging nu zonder problemen. We zetten alle spullen in de auto en vertrokken rond 12.15 uur. Zonder files kwamen we om 14.45 uur aan bij Marielle en ik was op dat moment al een emotioneel wrak. Ik snotterde wat af, Marielle snotterde vrolijk mee met me en Blacky was op ontdekking uit. Het voelt goed om Blacky daar achter te moeten laten. Hij gaat daar een goed leven tegemoet, ook al zal hij enorm moeten wennen. Na 3 kwartier namen we afscheid van Blacky en Marielle en vertrokken weer richting het zuiden van het land. Het viel zwaar, enorm zwaar en mijn zakdoek kon ik dan ook letterlijk uitwringen. Door de emoties viel ik bij Utrecht in slaap wat me erg goed gedaan heeft. De tranen vloeien af en toe nog wel, maar dat is goed. Ik hou van dat beestje, het is mijn kindje geweest de afgelopen 9 jaar en dan mag dat ook. Rond 17.45 uur waren we weer thuis en het voelt een beetje vreemd. Jansen en Elmo zijn ook een beetje down, want die keken vreemd op toen we met een lege bak thuis kwamen, waar eerst Blacky nog in zat toen we weggingen.
Morgen wordt Kuifje onze valkparkiet opgehaald door een tante van Johan. Dus het is echt 3 dagen op rij afscheid nemen. We gaan nu alleen nog maar vooruit kijken en niet meer achterom, blij zijn dat we dit besluit hebben genomen, blij om straks op Vlieland te wonen en te werken, blij dat we ons hart volgen en we later niet gaan zeggen "hadden we maar".


 

Afscheid
Mijn laatste werkdag zit erop. Gisteren had ik de dag dat ik dacht, wat doe ik hier nog, maar vandaag liep het allemaal wat soepeler. Het enige nadeel vandaag was dat de luchtvochtigheid was gestegen tot 95% op onze afdeling, waardoor het erg benauwd en klam was en de printer niet goed functioneerde, maar goed daar was ik dan nog voor vandaag om deze steeds weer te resetten.
Ik kwam netjes op tijd aan op het werk en mijn werkplek was versierd met vlaggetjes en hoedjes. Zo adrem als ik ben "Oh jullie hebben de vlaggen al uitgehangen!" Verder was er een mooie tekst op mijn pc geplakt die ik met jullie wil delen:


Lieve Juul

Dochter van de Peel, opgegroeid op het Brabantse zand
Vertrekt ze nu naar haar droomeiland
Wel heel jammer voor ons bij Peelland Zuid
Maar jij wilt met je leven een heel andere kant uit
Samen met Johan op Vlieland neerstrijken
Om elke dag over de zee uit te kunnen kijken
Wij willen jullie alle beste wensen meegeven
Bij dit nieuwe avontuur in jullie leven
Maar nog één ding, beste meid
Die zachte G raak je nooit meer kwijt!!

Jouw allerliefste collega's van het SATP!!

Om 9 uur had ik met mijn leidinggevende het exit-gesprek en na een uurtje hadden we alles doorgesproken wat besproken moest worden. Ik kreeg nog een waardebon van de Hema die aangeboden is namens de bank en namens de personeelsvereniging kreeg ik ook nog een waardebon. Altijd leuk om te krijgen.
De hele dag door kreeg ik nog leuke mailtjes en telefoontjes van collega's en een aantal namen de moeite om even persoonlijk gedag te komen zeggen. Allemaal leuke en lieve woorden. Met een goed gevoel heb ik afscheid genomen en ik ga nu genieten van mijn "vakantie", 2 weken heb ik nog om alles in te pakken dus dat moet gaan lukken. Vanavond krijg ik de EHBO-vrienden op bezoek, dus ik ga nog ff met de stofzuiger door het huis.

De laatste loodjes
Mijn laatste dagen zijn aangebroken bij Rabobank Peelland Zuid als "callgirl" zijnde. Woensdag en donderdag nog en dan is het echt over en klaar. Ik heb er altijd met heel veel plezier gewerkt, ik had enorme leuke en lieve collega's. Ik heb ook tijdens de periode dat ik niet volledig inzetbaar ben geweest veel steun mogen ontvangen van hun.
Wetende dat ik dit moet gaan missen stemt me een beetje verdrietig, maar daar tegenover staat wel weer dat ik mijn hart ga volgen en een baan heb gevonden waar ik al 9 jaar naar opzoek ben geweest.

Vandaag had ik nog mijn vrije dag, maar echt vrij had ik niet. Vanochtend naar de Ikea voor 2 opbergboxen en 2 vloerbeschermers. Daarna door naar de Praxis voor horren, op de weg terug langs de supermarkt voor wat broodjes en knakworstjes, zodat ik vanavond kon eten en Johan deze mee kon nemen naar zijn werk. Eenmaal thuis aangekomen lijstje maken met de "To do". Terwijl Johan zich gereed maakte om te gaan werken begon ik er alvast aan en ik kon al snel wat dingen wegstrepen. Samen vertrokken we en ik ging terug naar de Praxis om de spullen van de horren retour te brengen en andere mee te nemen, auto door de wasstraat en door naar de naaiwinkel voor knopenelastiek. Eenmaal thuis spijkerbroek gepakt en deze spiksplinternieuwe broek gemollesteerd om de elastiek erin te maken. Daarna snel naar de winkel terug waar ik hem gekocht heb, want hij werd namelijk nog gratis korter gemaakt. Zaterdag kan ik hem op gaan halen, dus dat is nog mooi gefixt voordat we alles gaan inpakken. Daarna wederom naar de Praxis omdat ik 1 verkeerde kleur hor had gehaald dokus dat ik ben. Ik zag ineens een rekje liggen wat je op een omafiets kunt maken voorop en daarop een mand kunt monteren, die nam ik ook maar mee, want daar ben ik al een tijdje naar op zoek. Nog snel door naar de dierenspeciaalzaak voordat deze zou sluiten, om voer te halen voor de katjes en een kleine zak met kattenbakkorrels die we zondag gaan meenemen naar Marielle als we Blacky daar naartoe brengen. Ondertussen heeft de wasmachine ook nog zijn best gedaan met 2 wasjes, dus vanavond kan ik weer aan mijn favoriete klusje beginnen namelijk strijken.
We kregen vandaag ook nog wel verrassende post thuis gestuurd, namelijk de telefoongids/goudengids van Leeuwarden en omgeving. We wonen er nog niet, maar hebben wel alle telefoonnummers van daar, altijd makkelijk als we ergens naar op zoek zijn......terwijl ik dit eigenlijk allemaal via het internet op- en uitzoek. Maar wel grappig dat ze deze ons alvast toesturen.

Het was een drukke, maar een produktief dagje. Zaterdagavond hebben we een afscheidsborrel voor vrienden en familie en dan komt de zondag......daar wil ik nog niet aan denken, want die wordt emotioneel zwaar. Vanaf maandag kan ik dan eindelijk echt gaan inpakken, kleding die ik nu ff niet nodig heb in tassen/koffers doen enz.

Afscheidsetentje
Gisteren gingen we met de hele afdeling eten bij "Kreta". Dit idee was een paar weken geleden spontaan ontstaan en de vraag was wie er mee zou gaan en iedereen ging gezellig mee.
Ik had dus al het vermoeden dat het mijn afscheidsetentje zou worden en ik regelde ondertussen ook leuke afscheidscadeautjes voor mijn collega's, omdat we nu een keer helemaal compleet waren.

Na een Ouzo-rondje, die door de meesten netjes in 1 keer achterover geslagen werd, werden de flessen wijn aangedragen en kon het feest beginnen! We maakten nog snel een teamfoto, omdat er nieuwe mensen bij zijn gekomen en er een aantal mensen al afscheid hebben genomen.
Daarna werd ik verrast door mijn collega's met een pukkel vol met lekker dingen hier uit de Peel en ook een kaart van de Peel, ze denken dat ik ga verdwalen volgens mij. Daarnaast ontving ik nog een leuke kaart en een teamgenotenboekje, waar iedereen weer wat leuks van heeft gemaakt. Alle emailadressen, verjaardagen en woonadressen staan erin, dus ik kan ze stalken met onzinnige mailtjes en flessenpost.

Daarna was het mijn beurt om ook iedereen te bedanken voor de fijne samenwerking en kreeg iedereen van mij alvast hun eerste flessenpost. Een leuk flesje met zand en schelpjes en een leuk briefje met tekst. In 1 flesje zat een briefje zonder tekst. Mijn collega nam het sportief en zei "je hebt gewoon geen woorden voor mij, zo leuk als ik ben". Gelukkig wordt dit opgelost door het bedrijf en krijg ik nog een tekst aangeleverd.
Iedereen was blij verrast en vond de tekst ook erg mooi.

Het eten kon opgediend worden en we hebben heerlijk zitten smullen van al dat lekkers en de wijnen. Ik werd gebombardeerd tot garnalenpeller, kon ik vast oefenen voor op Vlieland, de logica van sommige collega's gaat soms erg ver, want het waren namelijk gamba's......
Rond half 11 gingen de eersten naar huis en het restant kletste nog gezellig verder onder het genot van de restjes wijn. Rond 23.15 uur vertrokken wij als laatste en ik had het geluk dat een collega mij thuis bracht, want ik was goed geolied en niet meer in staat om te rijden. Redelijk snel dook ik laveloos mijn bed in om vervolgens in diepe rust te keren en na te genieten van de draaiende aarde.

Het was een super leuke avond!!

Tnx collega's en ik verwacht nu wel een reactie van jullie hier op mijn logje hè! Dan kunnen jullie vast oefenen hoe dat werkt

Plaatsing Blacky
Al maanden ben ik aan vrienden en familie aan het vragen of ze plek hebben voor onze Blacky. Telkens kreeg ik "nee" te horen en ik was al bezig om asiels te bellen om te kijken of ze plek hadden voor hem. Ook daar kreeg ik steeds te horen dat ze vol zaten en dat ze mij op de wachtlijst zouden plaatsen, maar ik hoorde maar niets.
Gisteren plaatste ik het logje dat we een lief nieuw thuis zochten voor Blacky en binnen een paar uur was het eigenlijk al geregeld.
Ik ben zo enorm blij dat Blacky niet naar een asiel hoeft en nu bij lieve mensen geplaatst kan gaan worden, waar hij zich helemaal thuis gaat voelen.
Pijn in mijn hart, maar wetende dat dit wel de beste oplossing is ga ik nog even 2 weken genieten van hem en nog wat mooie foto's proberen te maken als herinnering.

Het is wat dat verhuizen naar Vlieland, aan de ene kant een brede glimlach op mijn gezicht die nauwelijks wil verdwijnen en aan de andere kant de tranen als we weer ergens afscheid van moeten nemen. Het hoort er allemaal bij, maar afscheid moeten nemen van je "kindje" is behoorlijk zwaar.

"Ze maakt me deel van haar grote geheel
Ze is de betere helft van mij"