Welkomsttekst


WvdM
Klokje
Het Praethuys (gastenboek)
Het Posthuys (email)
Twitter - JuulvanGils
Volg mij!
Regen of Zonneschijn?
Het weer op Vlieland:


Buienrader Nederland en vooruitzicht

 

 
Mooie woorden
Juul
"Stalende jongeling" Grieks

Zij is geboren op
zondag 6 Maart 1977

U wilt anders zijn dan de anderen en uw eigen levensstijl bepalen. U bent de baanbreker en komt in opstand tegen gezag van anderen.

Uw sterrenbeeld is VISSEN

De kleur behorende
bij Uw naam is Rood.
Rood is krachtig, vooruitstrevend, vibrerend, creatief en strijdlustig. Het is moedig, levendig en een gangmaker. Straalt macht en betrouwbaarheid uit.

Uw planeet is Zon
Vuur, leven en schepping.
Dat is de spil waar alles om draait.
De zon is het begin en daardoor bijzonder rijk aan energie.
Geneeskrachtig en geeft straling aan de aarde.

Uw favoriete edelsteen is
Robijn en/of Granaat,
en uw favoriete klank is "C".

Harde woorden
Gevoelloze, harde zinnen
worden soms gedachtenloos uitgesproken
In plaats van er iets mee te winnen
Is er weer een hart gebroken
Fantasie, sensatie en zelfs leugens
De vertellers voelen zich even de held
Je vraagt je af, waar blijven ze het halen
Achterloos wordt er weer iemand gekweld
Sommige mensen zijn zo hard
Ze raken je met hun roddels recht in het hart
Want ook al zeggen ze: "woorden doen geen pijn"
ze kunnen soms net zweepslagen zijn............
 

STAPJE VOOR STAPJE

Schuifel ik langzaam de toekomst tegemoet
Blijf ik alsmaar denken……
Ooit komt mijn tijd en komt alles weer goed!!

Soms een stap naar voren
En dan weer twee groten passen terug
Maar ik geef het alle tijd
Het wil nou eenmaal niet zo vlug……

Wanneer ik mijn dag heb……
En alles mee zit
Zet ik geen stap naar achter,
Maar naar voren twee!!

Regelmatig wil het allemaal niet lukken
En val ik weer helemaal naar waar ik was……
Maar dan sta ik op……
En zet gauw een grote pas!!

Stapje voor stapje
Schuifel ik nu langzaam de toekomst tegemoet……
Gewoon omdat ik weet……
Op een dag……komt alles goed!!!


OP DE DIJK....

Zittend op de dijk
Kijkend naar de schepen
Heerlijk de wind in mijn gezicht
Voel ik mij de koning te rijk.

Het geluid van het golvende water
Geeft mij weer innerlijke rust
Na een dag van hard werken
Nee dan ben ik echt geen prater.

De vuurtoren achter mij
Wegturend over het water
Zie ik alleen maar water
Een eindeloos gezicht voor mij

De zon wil me nog verwarmen
Maar de wind waait koud
Genietend van de rust
Blijft dit gevoel me omarmen


Leuke momenten
Weblogjes 5 jaar


Waterkant


Weblog van de week 8-9-2009: 


Dol fijn


Lief vogeltje


E-mail alert
Kalender
Augustus 2017
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    
Zoeken
Filmpjes
Marco en Ralph "De Speeltuin" actie Ha´ti


Clip "Zij" M|B


Afscheid @tjes chatbox M|B
La Palma
Onze vakantie begon op 8 mei. De kofferstress kon beginnen! Binnen 1,5 uur waren onze koffers gepakt en was ons lijstje afgestreept met de spullen die we mee moesten nemen. De rest van de dag nog lekker wat aangerommeld en het huis aan kant gemaakt voor onze oppassers voor de katten.
Op dinsdag 9 mei begon onze reis al lekker vroeg met de boot van 6.45 uur en netjes om 10.00 uur stonden we op Schiphol, waar we mijn zus en vriend ook nog even gedag konden zeggen, zij vlogen die dag naar Atlanta.
Om 14.30 uur gingen wij ook de lucht in en met een half uur vertraging kwamen we aan op het mooie La Palma (18.30 uur lokale tijd). Johan ging bij de band staan voor onze koffers en ik ging alvast naar de autoverhuurder. Onze ervaring van vorig jaar was namelijk dat het daar "Calma, calma" gaat, ook al staan er 20 mensen bij de balie te wachten. Nadat we de auto opgehaald hadden nog even snel naar de Lidl voor de eerste boodschappen en om 21.00 uur arriveerden bij La Mama van Finca La Granja. Ze herkende ons direct en we konden ook in ons mooie appartement van vorig jaar!

173 kilometer gelopen in 2 weken tijd. Wie ooit op La Palma is geweest weet dat daar maar 3 straten horizontaal zijn en de rest is een behoorlijk steigingspercentage. Even voor diegene die goed kunnen rekenen, wij lopen normaal 8 kilometer over strand en duinen in 1,5 uur. Op La Palma deden wij 4 uur over 9 kilometer....

Woensdag 10 mei:
In de middag naar Sofie (hostess van Sunweb) om te kijken wat we dit jaar gingen doen. Zij zat in Hotel Sol La Palma in Puerto Naos en sprong direct een gat in de lucht toen ze ons zag. 3 bustochten geboekt bij haar en een dagje met een kotter langs de westkust. Bij Beach Bar nog even geluncht, waar Mark nog steeds de scepter zwaait. In de avond vanaf 22.00 uur veel regen, als het maar in de avond/nacht valt vinden wij het prima.

Donderdag 11 mei:
Bustocht "Fascinerend Zuiden", via Santa Cruz naar Nieves (Bedevaartsoord van de Witte Sneeuwmaagd), door naar de Pottenbakkerij en de zoutwinning. Rond 14.45 uur gingen we lunchen bij een BC (Bar/Cafetaria) waar we een tapas bestelde (klein bordje met heerlijk eten zoals paella, tonijn, bonensalade en omelet). Dit was zo veel dat we het bijna niet op konden en dat alles voor maar € 5,-.
Vlak bij de zoutwinning zijn we nog een stuk het lava op gelopen naar een stuk kraterrand en bij de zoutwinning zijn we direct naar de grot gelopen waar het water zo mooi omhoog geduwd wordt. Verder de zuidpunt om was het een trieste aanblik met het stuk wat vorig jaar augustus verbrand is. 7% van het eiland is verbrand doordat iemand toiletpapier wilde verbranden. 1 brandweerman is hierbij om het leven gekomen en de dader is veroordeeld voor 25 jaar.
In het filmpje na 10 minuten gaan we door naar de pottenbakkerij, lava en zoutmijnen. Dus spoel gerust door als je niet de uitleg wilt horen van het bedevaartsoord van de witte sneeuwmaagd.
 

Vrijdag 12 mei:
Even terug naar het vliegveld ivm storing aan de auto, die snel, maar niet goed verholpen werd. We konden nog steeds om de dag de achterband oppompen, omdat deze heel langzaam leeg liep. Daarna heerlijk geluncht bij Habana in Santa Cruz, boodschappen gedaan bij de Lidl en in de avond tapas gegeten bij La Luna. Deze eigenaren uit Geleen herkende ons ook nog, dus het was weer een gezellige avond. Toen we terug naar huis liepen zagen we hoe een kat werd aangereden door een aso. Gelukkig heeft de kat het overleeft. 
Het feest barstte ook los in Los Llanos ivm Transvulcania (dubbele marathon).

Zaterdag 13 mei:
Rond de middag naar de stad gelopen voor de Transvulcania, waar we al snel het trommelgeweld filmden, wat een sfeer!! De bedoeling was dat we naar Argual zouden lopen, maar we volgden de route van de lopers. Na een tijdje op een uitkijkpunt gestaan te hebben zijn we terug gelopen naar Los Llanos en zagen we de 1e mannelijke renner over de finish komen, een half uur later kwam ook de 1e vrouwelijke renner over de finish, deze hebben we via de tv-schermen gezien ivm de drukte en zo konden we ook direct ff lunchen.

Zondag 14 mei:
Bustocht naar "Het dak van het eiland". Aangekomen op het hoogste punt op 2426 meter een klein stukje over de kraterwand gelopen en door naar Portimao voor de boerenmarkt. Helaas liep deze al op zijn einde, maar we konden wel de heerlijke geitenkaas nog scoren. Door naar El Time voor het uitkijkpunt. Het was een lange zit in de bus, maar we hebben enorm genoten. Nog even met Sofie contact gehad voor een excursie naar de waterbronnen.

Maandag 15 mei:
Met de auto naar het noorden gereden naar San Andres. We hadden opdracht gekregen om Honingrum te halen bij de fabriek. Daar konden we nog een paar soorten rum proeven en hebben toen zelf ook nog Caramelrum mee genomen. Door naar de natuurlijke zwembaden in Charco Azul en naar Los Tilos waar de Laurierbossen zijn. Het was letterlijk het einde van de wereld! Doodlopende weg, klein barretje, geen bereik met je telefoon.....Maar wel een super mooie waterval waar we natuurlijk even onder moesten gaan staan. Daarna nog geprobeerd om een wandeling te maken van 2 uur, maar binnen 10 minuten stonden we weer bij het barretje. De route stond niet goed aangegeven en de weg was gebarricadeerd door omgevallen bomen....
Later in de middag belde Sofie ons op dat de 3e bustocht niet doorging en of we woensdag dan een wandeling wilde maken over de kraterwand bij de Muchachos....daar hoefde wij geen seconde over na te denken, dat gaan we doen!!
In de avond nog even gegeten bij Mariposa op de weg naar Puerto Naos, waar Johan wel een heel groot vispannetje kreeg, maar wederom super lekker!

Dinsdag 16 mei:
Een vrije dag moest nu ingepland gaan worden, dus dat werd shoppen in Los Llanos, helaas niet kunnen slagen. Door naar Santa Cruz waar ik weer een nieuwe ketting kon scoren, zilver ingelegd in glas. Ook nog even wat alcohol en souveniertjes kunnen scoren en voor de 1e keer in de zon in de west-tuin kunnen liggen.

Woensdag 17 mei:
De wandeltocht over de kraterwand bij de Muchachos onder leiding van Peter. De wandeling voerde naar La Cruz, we hadden verwacht dat het een zware wandeling zou zijn, maar het bleek een lichte wandeling voor ons te zijn, ondanks wat klauterwerk. Respect hadden we voor de Belgische opa van 78 die ook nog gewoon mee liep en op hoog tempo achter de gids aan liep.
In de avond zijn we de berg opgelopen bij Los Llanos om samen met Peter en Lydia te gaan eten bij Balcon de Taburiente. Dit was nog een pittig stukje omhoog en een echte kuitenbijter, maar na onze lichte wandeling kon dit er nog wel bij.
 

Donderdag 18 mei:
Varen met Sofie op de Bussard. Eerst even koffie drinken met Sofie, maar haar koffie kregen we niet besteld....te moeilijk....met melk, melk, koffie, melk en ijs....of zoiets. Heerlijk kunnen kletsen en genieten van de mooie westkust van La Palma. Het zeewater was 22 graden en op de terug weg nog kunnen genieten van de dolfijnen.

Vrijdag 19 mei:
De monstertocht naar de "Waterbronnen". Met 4x4 taxi's naar het beginpunt gebracht, normale auto's konden er echt niet komen, maar een super mooie tocht door de laurierbossen naar boven. Daarna door 13 tunnels heen lopen gewapend met helmen en zaklampen. De 12e tunnel noemde ze de wasmachine, het water kwam hier van boven, onder, links en recht dus onze rugtassen mochten hun regenjas aantrekken. Na de 13e tunnel hadden we 2 keuzes, of terug door de tunnels of in 7 kilometer 1.000 meter dalen middels 1600 treden. Aangezien we nog enkele wandelingen en een festival op het programma hadden staan zijn we terug gegaan via de tunnels met ons levenslied "He Ho, He Ho, je krijgt het niet kado...". De stijle afdaling na de 13e tunnel terug naar de 12e tunnel was maar 70 meter, maar mijn benen trilden als een gek toen ik even opkeek om te genieten van het uitzicht en naast me de diepe kloof zag. Dan maar achterstevoren naar beneden.....Deze wandeling leverde ons maar liefst 25.000 stappen op en 303 trappen op mijn fitbit. Nagaan dat de fitbit alleen de trappen omhoog telt....
En nee, ik lag niet te slapen op de terugweg in de taxi.....
 

Zaterdag 20 mei:
Zelf een wandeling uitgezet in Las Tricias. Dit zou een lichte wandeling zijn....dat bleek uiteindelijk een zware wandeling te worden. De wandeling ging een kloof in waar nog grotten waren die bewoond zijn geweest en 1 grot is nu nog steeds bewoond door een stel hippies. Dominique, onze gids van de waterbronnen was daar toevallig ook aan het wandelen met de excursie "Droompaden", dus hij had bewondering voor ons dat we zelf deze tocht uitgezet hadden. Leuk klimwerk over rotsblokken heen. Daarna door naar de boerenmarkt in Puntagorda, helaas stond de sigarenmaker er nu ook niet, dus we denken dat deze man inmiddels is overleden. Daarna door naar Tazacorte voor de overheerlijke pizza's die ze daar hebben. In de avond naar Peter en Lydia voor een borrelavond, dit werd nachtwerk....

Zondag 21 mei:
Na de nachtwandeling om 10.00 uur weer startklaar voor de wandeling naar Argual met Peter en Lydia voor de hippiemarkt. 1e pitstop was bij een autobar (busje wat omgebouwd was als bar) en daar begon het geluk van die dag al. Ik ging betalen (4 watertjes) en betaalde met €10.- en kreeg €17,50 terug....
Door naar de glasblazerij en daar vonden we een mooie glazen bol met lava en gekleurd glas erin, dus die moest dan maar mee. Hij kostte €28,-, dus ik geef €53,-, zodat ik €25,- terug kreeg. De dame bij de kassa denkt nog een keer na en geeft me dan nog eens €5,- terug.....altijd leuk als je korting krijgt!
In de middag naar Puerto Naos waar de zon gelukkig wel scheen en waar we weer heerlijk konden lunchen bij Mark. Ondertussen was er een vader zijn zoon aan het leren fietsen. Een half uur lang heeft hij achter zijn zoon aangerend, na een korte pauze konden we weer genieten van dit spectakel. We bestelden een ice-tea extra en ik ging rennend achter de vader aan om hem wat vocht te geven. Hij wilde dit niet aannemen, maar ik heb het gewoon in zijn handen gedrukt. De mensen op het terras vonden dit een geweldige actie van ons. Van deze kleine dingen worden wij gewoon blij.
In de avond zijn we bij Tasca La Fuenta gaan eten met Peter en Lydia. In dit restaurant zijn we kind aan huis en er stond al Cava en een schaal met olijven klaar voor ons, omdat we met vrienden kwamen eten. Zo lief!! We hebben hen hartelijk bedankt voor hun service en zij bedankte ons voor het vertrouwen.

Maandag 22 mei:
Even een ritje naar Cancajo om de woeste zee te bekijken, het viel vandaag mee met de woeste golven en na een stuk gelopen te hebben, was het voor ons duidelijk dat dit niet de plek was om voor ons te logeren bij een eventueel volgend bezoek aan La Palma. Het was daar allemaal te gemaakt, wij houden nu eenmaal van de natuur om ons heen. Nee laat ons maar midden in de bananenplantages zitten bij La Mama. Lekker kneuterig, maar alles wat je nodig hebt bij de hand.
Inmiddels hadden we ook mail ontvangen dat we op de gastenlijst stonden bij Nirwana Live, dus nu was het zaak dat we onze gekochte kaarten nog gingen verkopen, maar gelukkig was zuslief al terug in NL en heeft zij hiervoor zorg gedragen. 
Omdat de zon achter de wolken bleef (zoals eigenlijk iedere dag) zijn we langzaam onze spullen alvast gaan pakken.

Dinsdag 23 mei:
De zon!!! Heerlijk in het zonnetje kunnen ontbijten en toen La Mama kwam haar gevraagd of het goed was dat we rond 14.00 uur zouden uitchecken, gelukkig was dit "No Problema!!", snel onze bikini/zwembroek aan en in de zon ploffen....helaas na 10 minuten was de zon alweer weg.
Toch nog even heerlijk genoten op de bedjes, maar er komt dan echt een tijd van gaan en rond 13.00 uur waren onze koffers gepakt, afscheid genomen van Peter en Lydia die naar Tazacorte gingen. Wij gingen naar Puerto Naos om nog even te lunchen bij Mark....en wie zitten daar op het terras....juist Peter en Lydia. In Tazacorte was namelijk ook geen zon, maar in Puerto Naos ook niet hahaha.
Om 15.30 uur voor de 2e keer afscheid genomen en naar het vliegveld gegaan. Rond 17.00 uur kwam Sofie aangehuppeld al zwaaiend naar ons, zo grappig om te zien. De andere mensen keken echt zo van "Wie is dat? En waarom zijn die zo blij elkaar te zien?". Na de laatste knuffels afscheid genomen van Sofie en kon onze reis terug beginnen. Eenmaal in het vliegtuig bleek hij niet helemaal vol zat en dat er nog plek was met extra beenruimte achter ons. Wij zaten bij de nooduitgang, dus dat was prima. De mensen die naast ons zaten wilde graag achter ons gaan zitten. Na het opstijgen zijn zij daar ook gaan zitten en daar was 1 persoon het niet mee eens, want zij had het ook gevraagd, maar omdat de mensen naast ons extra betaald hebben mochten zij er gaan zitten. De hele terugweg heeft het erover gegaan...doe niet zo moeilijk, dan had je maar moeten reserveren....Rond 1.00 uur 's nachts checkten we in bij CitizenM en pakten we ons slaapmutsje...of 2.....

Woensdag 24 mei:
De reis naar Vlieland kon gaan beginnen. Eerst nog even naar Bolsward voor onze oppassers te bedanken en daarna door naar Vlieland. Rond 16.00 uur waren we Home Sweet Home....de katten waren de eerste 5 minuten blij dat we er waren, daarna waren ze boos.....maar toen we gingen slapen hadden ze ons toch wel gemist....Sky en Dopey lagen naast mijn kussen en Elmo boven op mijn buik.

*VERKOCHT* Kaartjes voor Nirwana Live
De kaarten zijn inmiddels verkocht
Tja.....en dan word je 40...
En dan is het zover....39 jaar en 365 dagen.....
Ik moet er echt aan geloven, de 4 komt er voor.

Maar ze zeggen dat het leven begint bij 40.....dat betekent dus dat ik nu net geboren ben .


Vandaag ga ik het lekker rustig vieren, samen met mijn ouders en Johan. Heerlijk wandelen over ons geliefde eiland en vanavond heerlijk eten.

Rondje Kroonspolder
Na een heerlijk Fanclub-weekend in Egmond aan Zee (hierover later meer als de foto's binnen zijn), waar we enorm hebben genoten van iedereen, hulp hebben verleend waar nodig en ook nog genoten hebben van het heerlijke weer en het strand, genieten we nu nog even van ons  gewone weekend.
Helaas was het weer vandaag niet je van het, maar het is dan ook al 1 november en we hebben geen klagen gehad tot nu toe. In de miezerregen naar het Posthuys toe, om daar te gaan kijken naar de nieuwe vogeluitkijkpost. Helaas is deze nog niet helemaal klaar en konden we hem dan ook niet van dichtbij bezichtigen. Ze waren nog erg hard aan het werken, dus wellicht de volgende keer dat we die kant op gaan kunnen we wel even een kijkje gaan nemen. Nu we er toch waren, heerlijk om de Kroonspolders heen gelopen. Lekker de frisse wind en de regen in ons gezicht, heerlijk!! Na bijna 2 uur wandelen bij het Posthuys even opgewarmd om vervolgens weer naar het dorp te gaan.
Wat wonen we toch mooi, ieder jaargetijde heeft zijn charme en wat zijn we trots op dat het Waddengebied uitgeroepen is tot mooiste natuurgebied van Nederland!
Genieten jullie even mee van al het moois?


De nieuwe vogeluitkijkpost in aanbouw


Oefeningen van Defensie gaan ook gewoon door op de Hors



De mooie kleuren


De verbinding tussen de Kroonspolders en de Waddenzee


Lelijk van de bovenkant, maar super mooi van de onderkant!




Stijle trap naar een vogeluitkijkpunt


Mooi uitkijkpunt over de Kroonspolders


Toch nog iets bloeiends op 1 november


Een natuurlijk vennetje


Prachtige kleuren! Het leek wel goudkleurig.


In de verte zie je het wolkendek een beetje openbreken, maar wederom mooie kleuren van de natuur.


Stapelen maar






Vreemde paddestoel


Wat een mooie paddestoel, wederom is de onderkant super mooi!

Onze strijd
Het begon allemaal in mei/juni. Ik werd gevraagd om als lotus-patient bij de brandweeroefeningen te zijn. Na een paar keer begon er een stemmetje in mijn hoofd iets te fluisteren. Bij de laatste oefening werd dit een duidelijke stem  waar ik ook naar ging luisteren.
Deze oefening was een auto-ongeluk en ik was de gelukkige die in een auto mocht springen die op zijn kant lag. Ik vroeg al direct bij aankomst hoe ik in die auto ging komen en er werd een trapje geregeld, zodat ik eerst op de auto die nog op zijn wielen stond kon klimmen en daarna met wat handjes kon ik op de andere auto klimmen. Toen werd er vrolijk gezegd "En nu eerst met je hoofd naar binnen", dacht het niet heren, ik laat me er wel soepel in zakken, dan moet het goed komen. Gaandeweg de oefening werd ik door een ambu-verpleegkundige en een brandweerman uit de auto geschoven en toen kwam die stem die zei "Juul dit kan echt niet meer, dit kun je de mensen niet aandoen met je bijna 100 kilo...".


 

De knop was om en ik besloot een dag later te bellen naar Consulinn om een afspraak te maken. Deze afspraak stelde ik nog een week uit, omdat mijn zus en nicht met partners nog naar Vlieland kwamen en ik nog even wilde genieten van alles wat we de komende tijd niet meer zouden eten. 

19 juli was de dag dat ik een afspraak had. Johan had een paar dagen van te voren besloten om ook mee te gaan doen als stimulans voor mij en vol goede moed gingen we de stijd aan met de overtollige kilo's. Een heel fijn gesprek gehad met onze cunsulente van Consulinn en onze doelstelling werd bepaald. Ik had mijn doel gesteld onder de 80 kilo en Johan had geen doel, maar ging gewoon gezellig meedoen. 
Na 2 weken was Johan gewoon al 11 cm buikomtrek kwijt en veel kilo's, echt een stimulans voor mij (NOT). Maar we gingen gewoon door en door en door.
Johan had het regelmatig moeilijk, maar hij ging zo hard dat hij tussendoor af en toe zondigde, wat niet zo erg was, hij ging zo hard. De laatste week was ik er ook klaar mee, ook al had ik mijn doelstelling nog niet behaald. 3 maanden lang streng aan het dieet gehouden, maar het verschil mag er zijn. Trots op onszelf dat we dit gedaan hebben en weer lekker in ons vel zitten. De michelin gezichtjes en armen zijn helemaal weg 




 
TBT
Precies een jaar geleden, we liepen niets vermoedend te shoppen in Fuerteventura op zoek naar nieuwe sportschoenen tot ik een telefoontje kreeg.
Dit was het telefoontje van Landal, dat ik was aangenomen als ik inging op de voorwaarden die ze per mail hadden gestuurd. Van het shoppen kwam dus niks meer en ik stuiterde rond in het winkelcentrum. Snel een plekje opgezocht waar WiFi was en ik opende de mail. Helaas moest ik toch hulptroepen ingeschakelen, want de bijlage kon ik niet openen op mijn telefoon. Dus ik snel mijn zus gebeld of zij de mail voor mij kon openen, knippen en plakken en terug kon sturen. Natuurlijk vroeg ik haar ook nog om de mail even door te lezen of er "gekke" dingen in stonden, maar van haar kreeg ik direct akkoord en van mezelf na het lezen ook!
Dus Landal weer terug gebeld dat ik akkoord ging met de voorwaarden en dat ik per 1 juli zou gaan beginnen als Parkmanager bij Landal Vlieduyn. De vakantie kon niet meer stuk, dat snappen jullie vast wel.


In de avond belde ik mijn werkgever op dat ik mijn contract bij deze op ging zeggen, net op tijd voor 1 juni, zodat er niets in de weg stond om per 1 juli te beginnen bij Vlieduyn. Ook had ik al uit "voorzorg" een ontslagbrief in de laptop staan, want op de dag van vertrek had ik in de ochtend nog het sollicitatiegesprek gehad. Om 11.00 uur was dit en om 12.00 uur moesten we met de boot mee. Dus het was allemaal krapjes, maar schijnbaar toch goed genoeg om met mij in zee te gaan. En een jaar later zit ik dan op La Palma met het goede nieuws dat ik per 1 juli een contract krijg voor onbepaalde tijd.
Dus ook deze vakantie kan niet meer stuk. 
Helaas zitten de heerlijke dagen op La Palma er bijna op, maar we hebben genoten en genieten nog. En volgend jaar gaan we weer terug, want we zijn nog lang niet uitgewandeld hier!!

Weblogjes 9 jaar!!
Vandaag is het feest op de weblogjes. Ze bestaan gewoon alweer 9 jaar.
9 jaar lang ben ik al actief hierop, het is een soort van dagboek geworden.
Natuurlijk in het begin was het dagelijks ruim 100 updates lezen van andere webloggers en zo snel als je kon na een concert naar huis of het hotel en je foto's en je verslag uploaden en plaatsen. Wie het eerste was, kreeg de meeste reacties en daar was het toen natuurlijk om te doen .

Inmiddels zijn we 9 jaar verder. Mijn updates verlopen niet meer zo snel. Soms zit er zelfs een maand of nog langer tussen en denk....ohjaa ik heb een weblog!! Soms word ik er ook aan herinnerd door vaste lezers...."Juul wanneer plaats je weer mooie foto's en leuke verhalen over jullie leven op Vlieland??" 
En dan weet ik weer dat ik het niet alleen doe voor mezelf, maar dat er ook veel lezers zijn die ons zijn blijven volgen na onze verhuizing naar Vlieland.

Vandaag dus feest op de weblogjes wat gevierd wordt met een puzzelavond.
Vanochtend konden we al aan de bak met een woordzoeker. Ik kan je melden dat dit een uitdaging is als je geen printer hebt en slechte WiFi. Maar we zijn niet voor 1 gat te vangen en met een stukje papier en een pen is de woordzoeker snel overgeschreven en kan het puzzelen toch beginnen.
Om 19.00 uur werd het startsein gegeven voor de andere puzzels en dus dachten we op tijd te gaan eten, zodat we alle prijsvragen konden meedoen, niet meer denkende aan het tijdsverschil . Dus helaas gaat de lunch met Marco aan onze neus voorbij. Maar dat geeft niks, het genot van de puzzels maken is ook nog steeds erg leuk. Ik weet hoeveel werk hierin kan zitten, terug denkende aan de tijd dat ik zelf hiermee te maken had toen ik nog apenstaartje was op de chatbox en we dit ook deden ieder jaar. Gewoon 2 dagen vrij nemen van het werk om van 's ochtends 9 uur tot 's avonds 23 uur ieder uur een prijsvraag online te gooien, na te kijken, winnaars te trekken en de gelukkigen te feliciteren. De pc stond altijd boven, maar op deze dagen werd er een crisiscentrum ingericht in de woonkamer, laptops waren er wel al, maar het werkte beter op een vaste pc met een kabel ook ivm de grote van je beeldscherm om alles goed bij te kunnen houden. TV moest in het zicht staan, eten en drinken binnen handbereik en je partner kon die dag maar beter zijn mond houden, want anders was je van je apropo.

Toi Toi Toi voor iedereen die meedoet!!

Uit de oude doos:
De operators/apenstaartjes van de chatbox 2007


La Palma #3
Dinsdag 24-5
De wekker liep al lekker vroeg af om 7.00 uur. Na een typisch Canarisch ontbijt (snel een kop koffie/thee) pakten we onze spullen in en vertrokken naar El Paso waar we opgehaald zouden worden voor een (uiteindelijk) zware wandeling over de Lava-stenen. Onder leiding van Peter (uit Den Helder, die al 16 jaar op La Palma woont) gingen we op pad. Eerst nog even mooie foto's maken dat we boven het wolkendek zaten. Er waren in totaal 3 groepen en we werden qua nationaliteit ingedeeld, zo was er dus een groep Duitsers, 1 groep Engelsen en wij als Nederlanders. We zijn gestart bij Mirador de Llonas del Jable, 1350 meter boven de zeespiegel. Mooie verhalen over hoe de bomen die daar groeien bestand zijn tegen bosbranden. Ze verbranden wel, maar binnen 3 weken groeit alweer de eerste dennennaald uit de boom. Bij deze bomen groeit eerst de naald, daarna pas het takje. Je ziet ook het roet nog op de schors zitten. Daarna door over de lavastroom naar beneden, ook de breuklijn kunnen zien en hoe de lavastroom rond het dorpje Las Manchas heen gegaan is ipv er recht doorheen. Hiervoor hebben de bewoners het kleinste kerkje van de wereld gebouwd om God te bedanken en het genoemd "San Nicolas".
Onze tocht ging verder naar beneden door de wolkenlaag heen en daarna steil naar beneden via het bos. Iedereen op zijn eigen tempo en wij liepen dus bijna als laatste, omdat ik met mijn knie steeds moet nadenken hoe ik mijn voet moet neerzetten en welk been eerst als er een "tree" kwam. Maar ik heb het gedaan, ook al zei mijn knie halverwege "doe het lekker zelf, ik sla op slot". Maar na een massage wilde mijn knie toch wel weer een stuk afdalen. Uiteindelijk 250 meter boven de zeespiegel kwamen we bij een klein hutje aan midden tussen de wijngaarden waar heerlijke wijn en tapas op ons stond te wachten na 4 uur afdalen. Dat ging er goed in! Daarna nog een klein stukje lopen naar de bus die ons weer terug bracht naar El Paso.
In de avond wilde we pizza gaan eten in Tazacorte, helaas pindakaas, pizzaria dicht....en een storm op zee. We zijn toen maar door gereden naar Los Naos, waar Mark (uit Utrecht) van Beach Bar ons al stond op te wachten. Bij navraag bleek dat deze woeste zee uitzonderlijk is voor de tijd van het jaar en dit bijna nooit voorkomt. Na een heerlijke hamburger speciaal met goed gebakken frietjes konden we nog even genieten van de zonsondergang en de woeste zee.








Woensdag 25-5
De bakker was nu wel erg vroeg, had ons waarschijnlijk gisteren gemist en dacht ik zal ze nu om 7.40 uur maar eens wakker toeteren. Aangezien we onze spieren even rust wilden gunnen hadden we besloten om de zuidelijke route te gaan rijden. Onderweg regelmatig regen, maar aangekomen via Los Canarios bij de vuurtoren scheen het zonnetje. Ook de zoutpannen zijn hier op mooie natuurlijke wijze aangelegd. Daarna doorgereden naar Santa Cruz de La Palma voor een tapas en nog wat souveniertjes. Rond 16 uur waren we terug bij ons appartement en de zon scheen, daar moeten we even van genieten! Er kwamen dreigende wolken over de berg die we liever zagen verdwijnen, maar dat deden ze niet. Uiteindelijk bleef het bij dreigen...
Om 19 uur naar de stad gelopen om bij La Luna te gaan eten, wat blijkt komt de eigenaresse uit Geleen/Heerlen. Heerlijke tapas gegeten in de binnentuin.




Donderdag 26-5
De bakker wist volgens mij dat we wilden uitslapen, dus toeterde hij nu pas om 8.05 uur. Johan wilde opstaan, maar dit ging erg lastig. Zijn knie was dik en had er veel pijn aan. Na het ontbijt ging ik als wereldreiziger met een rugzak om naar de stad om te kijken of ik daar wat verlichting voor Johan kon regelen. Gelukkig spreekt er niemand in de apotheek Engels, Duits, Nederlands of Frans en aangezien mijn Spaans voortreffelijk is (ik kom al tot "Ola, Buenos Dia, Si, No) was de uitkomst de vertaal-app op mijn telefoon. Maar ik, als wereldreiziger, ging de apotheek uit met wat ik wilde hebben. Aangezien ik nu toch in de stad was, in mijn eentje, shopte ik nog even rond voordat ik de berg weer op zou lopen terug naar Johan. Bij thuiskomst stond Johan me al op te wachten in de west-tuin, hij was aan het kijken of hij me de berg op zag klauteren, maar toen was ik er al .
Vandaag dus nog rustig aan, kijken of de knie van Johan wil slinken en weer een kleine wandeling kan maken. Want de hoogste berg van La Palma, Los Muchachos op 2426 meter hoog, moet eigenlijk nog beklommen worden. We gaan het meemaken en zoniet....dan nog maar een keertje terug, want wat is het hier mooi!!


La Palma #2
Vrijdag 20-5
Om 8.00 uur toeterde de bakker weer voor de verse broodjes. Maar wat een verschil met gisteren, het was koud en bewolkt, dus de lange broek en trui gingen aan. Rond 10.00 uur zijn we naar beneden gelopen naar Los Llanos om de markt te bezoeken en boodschappen te doen. En ineens was het warm, wat hadden we spijt van onze lange broeken, gelukkig konden we onze truien wel uit doen. In de middag zijn we naar Tazacorte gegaan, waar we even op het zwarte strand zijn geweest en daarna een pizza hebben gegeten voordat we de boot opstapten.




Met de Bussard gingen we 4 uur lang varen langs de kust van La Palma. Wat een genot om zo relaxed te varen met in totaal 12 personen aan boord. Nadat we bij Puntagorda even hadden stil gelegen voor diegene die wilden gaan zwemmen gingen we iets verder de zee op om dolfijnen te spotten en dat is gelukt. 4 tuimelaars zwommen voor de boot uit. Op de boot kregen we ook nog een diner bestaande uit kip, zoete paprika, canarische aardappels, kaas en brood. Na het eten zijn Johan en ik achter op het dek gaan zitten voor de zonsondergang. Helaas was er veel bewolking, maar toch hebben we genoten en al toetje kregen we nog eens 4 tuimelaars nu naast de boot. Als afscheid sprongen ze nog een paar keer mooi hoog de lucht in.






Zaterdag 21-5
8.00 uur onze dagelijkse wekker in de vorm van de bakker. Na het ontbijt even een wasje gedaan en afgesproken met Peter en Lydia om in de middag samen naar Puntagorda te rijden voor de boerenmarkt en de drakenbloedboom.
Veel te vroeg waren wij natuurlijk in Puntagorda, maar zo hadden we al wel een parkeerplek en konden we na een kleine wandeling nog even koffie en gebak eten voor de we markt op konden. Wat een mooie markt, lekker overdekt, je kon van alles proeven, zoals kazen, suikersiroop, chips en er stonden ook nog verschillende mensen met tassen, potten, sieraden, wijn en handgedraaide sigaren. Heerlijk een uur rond gelopen, dingen geproefd en natuurlijk ook wat lokale spullen gekocht, zoals 3 soorten geitenkaas, sigaren, kokoskoeken en cake met meringue. 
Op de weg terug nog even gestopt bij de oudste drankenbloedboom van La Palma, wat een pracht exemplaar!
We sloten de dag af met een heerlijk etentje samen in Los Llanos.





Zondag 22-5
Geen toet toet....dus dat was uitslapen! En dat hebben we ook gedaan tot 10.30 uur. Na het ontbijt stapten we in de auto om naar El Paso te rijden voor een korte wandeling van 1,5 uur. De parkeerplaats boven op de berg kon je alleen bereiken als je van te voren had gereserveerd. Gelukkig konden we dit ook nog ter plekke doen in El Paso bij het Visitors Center voordat we naar boven gingen rijden. Na de controle halverwege de berg zaten we in het Park National, wat een leuke weg om naar boven te rijden met 40 haarspeldbochten....
Op 1300 meter hoogte begon onze wandeling rond La Cumbrecita. De officiele route ging linksom, maar wij gingen rechtsom en dat was een goede keuze achteraf. Ons begin was via een smal pad langs de bergwand naar beneden met veel haarspeldbochten. Soms moest ik een boom vast pakken en om de hoek kijken waar het pad was, zo smal en haaks ging het naar beneden. Andere mensen klommen hier dus omhoog en zagen het niet meer zitten. Onderweg mooie uitkijkposten. We zijn in totaal 245 meter gedaald en 244 meter gestegen, maar via onze route ging het stijgen geleidelijk gelukkig. Het laatste stuk was het pad ook lekker breed en na een klein uurtje waren we weer terug bij de auto. Wat een mooie wandeling met uitdagende stukken en vergezichten!
Rond 16.00 uur ploften we in de west-tuin lekker in het zonnetje. Na het eten was het weer erg gezellig op onze veranda samen met Peter en Lydia die hun laatste avond alweer hadden en dus moesten er nog een paar flessen wijn leeg...



Maandag 23-5
Daar was hij weer de bakker om 7.50 uur! Lekker rustig ontbeten, om vervolgens nog even wat boodschappen en souveniertjes te kopen. Vandaag een rustig dagje, want morgen staat er een wandeling op het programma, om 8.50 uur moeten we in El Peso zijn waar we op 1300 meter hoogte gaan vertrekken met een indrukwekkende blik over de Aridane-vallei. Door vulkanisch gruis en pijnboombossen gaan we naar de lavastroom van San Juan. Daarna een pittige afdaling naar de wijnstreek Las Manchas waar we nog een wijnproeverij hebben en lekker tapas gaan eten.

La Palma #1
Maandagochtend, 2e Pinksterdag was het vroeg dag voor ons, maar wat maakt het uit? We vertrekken op vakantie!! 
Om 6.45 uur namen we de boot en onderweg was het gewoon 7,5 graden en veel regen, het kon alleen maar beter worden! Om 10.00 uur waren we al lekker op Schiphol en konden direct onze koffers inchecken en door de beveiliging heen. Dit ging best vlot, ook al moest mijn tas toch nog even extra gecontroleerd worden, maar na een extra scan kreeg ik hem direct mee en hoefde er geen drugstest gedaan te worden (waarschijnlijk door mijn lieve lach). Heerlijk rond gewandeld en geshopt in het taxfree gedeelte van Schiphol en om 15.30 uur konden we boarden. Iedereen was op tijd en dus konden we gaan taxien naar de Polderbaan, wat nog een half uur duurt.....Rond 16.30 uur gingen we de lucht in en kon ik onder het genot van een Primatoertje heerlijk slapen. Om 21.00 uur (Nederlandse tijd) landden wij op La Palma en kon het wachten beginnen bij de autoverhuurder. Ik in de rij voor de autoverhuur, Johan pikte ondertussen onze koffers van de band en had alle papieren ondertussen gekregen van Sofie van Sunweb. De auto is vooraf gereserveerd, maar toch moet dit een uur duren voordat je eindelijk de sleutel hebt en dat terwijl er 2 mensen aan het helpen zijn en ik de eerst volgende was. Maar goed dat we vakantie hebben....
Na een klein uurtje rijden waren we bij onze accommodatie en werden vriendelijk opgewacht door een Spaanse dame. Flesje wijn in de koelkast, bananen in de fruitschaal, het feest was compleet! 19 uur na het opstaan en het reizen gingen we heerlijk slapen.


Dinsdagochtend om 7.15 uur (lokale tijd) was ik al wakker en ging ik heerlijk buiten op de veranda zitten. Om 7.50 uur kwam er een auto aanrijden "Toet Toet", de bakker! Heerlijke verse broodjes en via het zijraam werd alles geregeld. Na een heerlijk ontbijtje op de veranda naar de stad gereden (1 kilometer) en daar de eerste grote boodschappen gedaan bij de Spar. Na de lunch bleef Johan heerlijk in de west-tuin zitten en ik ging heerlijk een siesta houden. In de avond lopend naar de stad voor het diner, samen met Peter en Lydia, die we al ontmoet hadden op de luchthaven van La Palma en elkaar weer tegen kwamen bij de accomodatie. Heerlijke mensen!! Wat een leuke gesprekken hebben we gevoerd en om half elf waren we dan ook pas terug uit de stad. 

Woensdagochtend weer heerlijk om 7.15 uur wakker en wachtte ik de bakker weer op. Johan wordt iedere ochtend rond 8.00 uur wakker van de "Toet Toet" van de bakker. Na het ontbijt weer even naar de stad om nog wat boodschappen te doen en te shoppen. Rond 13.00 uur kwam Sofie van de Sunweg ons verblijden met een bezoekje en kregen voldoende informatie over de excursies. 2 excursies geboekt bij haar, waarvan we morgen er eentje gaan doen. Heerlijk om 17.15 uur aan boord stappen van een bootje en de sunset tour gaan beleven langs de westkust van La Palma. Dinsdag gaan we wandelen onder leiding van een gids en iets met lava/wijn/tapas. 
Nadat Sofie weer vertrokken was zijn we nog naar Arguel gelopen (6,6 km) en bij thuiskomst bleken we gewoon 101 trappen te hebben gelopen, zo stijl is het hier. In de avond heerlijk genoten met Peter en Lydia op ons veranda.

Donderdag wilden we heel graag een grotere wandeling gaan maken, maar onze kuiten zijn nog niet echt gewent aan de stijle hellingen hier en voelden niet lekker aan. Dus besloten we naar Santa Cruz de La Palma te rijden (hoofdstad van La Palma). Heerlijk door de stad gelopen en wat souveniertjes gekocht. Daarna door gereden naar Las Nieves waar een bedevaartsoord is met de Sneeuwmaagd, waar we enkele kaarsje hebben aangestoken. Rond 15.30 uur waren we weer terug en genoten we nog heerlijk van het zonnetje in onze west-tuin.





"Hoe zou het zijn
Wanneer ik blindelings jouw lippen weer zou vinden"