Welkom door Marco
Welkomsttekst



Hey, wat leuk dat je even een kijkje komt nemen op mijn weblog.

Ik ben Jolanda, (bijna) 50 jaar, woon in Hoogezand samen met Richard (54), onze zoon Patrick (23) en dochter Loraine (19) en onze Oud Duitse Herder Caine (2).

Ik werk 3 dagen op kantoor en nog een halve dag thuis als secretaresse voor de bovenschoolse directie van een scholenvereniging met 20 basisscholená

Naast werken en huishoudelijke verplichtingen hou ik van lezen, computeren, leuke uitjes, sauna en gezelligheid. Daarnaast doe ik nog verschillende vrijwilligersklusjes.
á
Profiel
Naam: Jolanda
Leeftijd: 50 jaar
Uitgebreid profiel
Archief
AGENDA



Gastenboek
Mijn laatste reacties
Beste weeklog - wk 43
Marco's favoriet - wk 19/ mei 2011
Voor m'n lief
Marco Momenten
Nieuws van Marco
Geen nieuws van Marco.
Kalender
November 2018
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30  
E-mail alert
Bezoekers
Op dit moment zijn er 3 Borsaties ;
en 3 gast Borsaties .
Foto album
Zoeken
Mijn Droom
Mijn droom is om samen met mijn zusje, haar dochter en mijn kinderen een paar dagen naar Disneyland Parijs te gaan.



15 jaar geleden vertrok mijn zusje naar Italië
en leerde een jaar later haar toenmalige vriend kennen.

15 jaar hebben we (bijna) geen leuke uitjes met elkaar kunnen ondernemen.
Als ze al een paar dagen naar Nederland kwam dan had ze die al zo vol gepland of mijn kinderen hadden geen vakantie zodat samen weg gaan geen optie was.

6 jaar geleden werd ons nichtje Jennifer geboren en ze werd naar mate ze ouder werd stapeldol op mijn zoon en dochter. Door de afstand hebben ze jammer genoeg heel wat tijd samen gemist.

 

Ruim 2 jaar geleden begon de ellende bij mijn zus, hier heb ik in mijn log  WKIJSVWM al wat over geschreven.  Vanaf dat moment begon haar gevecht. Ze wilde heel graag terug naar Nederland maar gezien de problematiek met haar ex zou hij zeker geen toestemming gaan geven. Ze schakelde een advocaat in en er begonnen rechtszaken. Ze vocht voor het 1-ouderlijk gezag, want alleen met die uitspraak zou ze terug naar Nederland kunnen.  

Afgelopen 2 mei was het zover.
Toen kregen we een telefoontje dat ze de uitspraak van de rechtbank had gehad, ze had het 1-ouderlijk gezag gekregen.
Wat waren we blij met z’n allen!



Ze is nu druk bezig om de terugkomst naar Nederland voor te bereiden.
Deze week werkt ze voor het laatst. Haar dochtertje moet nog t/m 7 juni naar school en in die 2 weken gaat ze alles in pakken en uitzoeken wat mee naar Nederland moet.

Ze gaat straks eerst een poosje bij m’n ouders in huis en probeert dan zo snel mogelijk een baan te vinden zodat ze straks een eigen huisje kan huren en haar toekomst hier op kan bouwen.

Om de verloren tijd in te halen is het mijn droom om samen met mijn zusje, haar dochter en mijn kinderen een paar dagen Disneyland Parijs te gaan.
Heerlijk met z’n allen genieten van alle sprookjes en de bijzondere sfeer.
De kinderen met elkaar plezier te zien maken en echt even tijd voor elkaar te hebben.
Dat hebben we t e lang moeten missen!

Wat zou deze droom een mooie nieuwe start zijn
voor ons en onze kinderen.
Want wat heb ik haar al die jaren gemist….


In mijn gedachten heb ik de reis al een klein beetje uitgestippeld…..

We stappen ’s ochtends vroeg met z’n allen in de bus om richting Parijs te rijden.
Daar aangekomen checken we in bij een prachtig hotel.



Na ons zelf wat opgefrist te hebben lopen we richting het park waar we gaan genieten van de attracties. ’s Avonds gaan we heerlijk hapje eten met elkaar en daarna gaan we nog heel even terug het park in en genieten nog van een schitterende parade en een prachtige vuurwerkshow.

   





Terug in het hotel vallen we in een diepe slaap en de volgende ochtend gaan we met elkaar ontbijten en kunnen we kennis maken met Mickey, Goofy en Donald die in het restaurant rond lopen. Uiteraard worden er vele foto’s gemaakt om deze mooie momenten vast te leggen.



Na het ontbijt gaan we weer het park in op zoek naar de attracties die we de vorige dag gemist hebben.  In de loop van de middag gaan we richting het Walt Disney Studios Park waar we ook weer verschillende Disney figuren tegen komen en mooie shows zien.



Voor ’s avonds hebben we een plekje bij Buffalo Bill’s Wild West Show gereserveerd. Lekker genieten van een Texaanse maal en een geweldige Wild West Show.



Na afloop gaan we direct naar het hotel en drinken nog even een drankje in de bar. Ook deze avond vallen we weer in een diepe slaap en dromen we over alle mooie indrukken die we de hele dag hebben opgedaan.

De volgende ochtend gaan we met z’n allen een paar baantjes zwemmen in het zwembad van het hotel.



Daarna staat het ontbijt op ons te wachten en genieten we van alle heerlijkheden die klaar liggen. Na het ontbijt gaan we onze koffers inpakken en na het afgeven bij de receptie gaan we weer terug naar het park en gaan nog bij alle attracties langs die we heel erg leuk vonden. Aan het eind van de middag gaan we naar de Disney Shop en zoeken allemaal iets moois uit als herinnering van onze onvergetelijke minivakantie.



In het hotel maken we nog gebruik van het diner en daarna stappen we vermoeid maar ontzettend voldaan in de bus om weer richting huis te gaan.


Ik droom dat ooit op een dag deze droom mag uitkomen, niet zozeer voor mezelf
want ik heb het best goed gehad de afgelopen jaren, maar voor m'n zusje en haar dochter omdat ze het gewoon verdienen na alle ellende van afgelopen jaren.




 
WKIJSVWM
Waar kunnen we jou eigenlijk ‘s nachts allemaal voor wakker maken en waarom?

Tja….waar je mij ’s nachts voor wakker kunt maken.
Nou hieronder mijn top 3.

Op de 1e plaats staat met stip boven aan een telefoontje van m’n zusje, die in Italië woont, met de mededeling dat ze van de rechtbank in Florence het éénouderlijk gezag over haar dochter heeft gekregen en ze eindelijk kan gaan toewerken aan haar terugkeer naar Nederland. Na het ontdekken dat haar ex gebruikte en zelfs handelde , heeft ze hem (Italiaan) het huis uitgezet en is ze sindsdien al ruim 2 jaar aan het vechten voor het geluk van haar dochter en zichzelf.

Regelmatig lopen de spanningen bij haar hoog op  en loopt ze op haar tandvlees, want ze staat er daar vele kilometers verderop helemaal alleen voor zonder familie om zich heen. Het enige wat we vanuit Nederland voor haar kunnen doen is haar regelmatig een hart onder de riem steken.
Dus voor dat bericht mogen jullie me ’s nachts wakker SCHREEUWEN BELLEN GILLEN TOETEREN en alles met wat nog meer lawaai maakt zodat ik echt weet dat ik wakker ben en het geen droom is !!!!




(deze foto is tijdens kerst genomen toen ze, na heel veel problemen van de kant van haar ex die niet wilde dat ze naar Nederland ging, i.o.m. de advocaten toch is gegaan)



Op de 2e plaats staat mijn wens om eens een keer met dolfijnen te mogen zwemmen en als dat zou kunnen op Curaçao dan zou ook mijn de 3e plek direct vervuld zijn waar jullie me voor wakker mogen maken.

Dit lijkt me zo geweldig, iets wat een rustgevende ervaring moet zijn.





Wie maakt me wakker ???


Beetje laat.....mijn MB stokje
Dag lieve Borsato webloggers,

Op 30 december half 12 ’s avonds kreeg ik een berichtje van Martine dat ze mij het MB-stokje toe gooide. Ik ben Oudejaarsdag direct begonnen met schrijven en was van plan het ’s avonds nog online te gooien, maar doordat m’n zusje over was uit Italië en met de voorbereidingen van oudjaarsavond verliep de dag iets anders dan gepland dus daar ging mijn voornemen. Ook de dagen erna kon ik niet echt even een rustig moment vinden en werd het alweer tijd om afscheid te nemen van m’n zusje. Maar om jullie toch mijn MB-stokje 2012 niet onthouden, hierbij alsnog…..

Moet me eigenlijk diep schamen, ben namelijk al te lang niet op de weblog geweest.
Heel af en toe lees ik even een paar logjes maar tijd en rust om zelf te schrijven is er gewoonweg even niet. En dat terwijl het toch een mooi medium is om van je af te schrijven en dingen met elkaar te delen. Via Facebook en Twitter gelukkig wel regelmatig in contact met lieve borsato vriendjes en vriendinnetjes en zo ook met Martine, van wie ik dit stokje toegeworpen kreeg.

Dank je wel daarvoor Martine. Vorig jaar was voor mij de 1e keer, dus ben blij dat ik hem weer voor de 2e keer mag schrijven.
Update van een heftige periode...
Het is al weer een tijdje geleden dat ik hier voor het laatst een log plaatste.
In tussentijd is er veel gebeurd in ons gezin waardoor de tijd en zin ontbrak voor het loggen. Het was een heftige periode in ons leven enáwe zijn er nog steeds niet.á
á
De beste wensen voor 2012
Marco in de mailbox

Zoals ik eind maart al schreef heb ik het afgelopen jaar een partnercursus Autisme gevolgd om Richard beter te kunnen begrijpen nadatá hij in 2009 de diagnose PDD-NOS/ADD en depressief kreeg, maar ook om in contact te komen met lotgenoten.

We hadden een erg fijne groep van 6 vrouwen waarvan 5 met een partner met Autisme of vermoeden ervan en 1 vrouwtje met een expartner met Autisme die uit haar gezin was gehaald omdat er anders zelf aan onder door was gegaan.

In maart hadden we onze laaste cursusavond, maar doordat het zo fijn was om dingen met elkaar te delen waarbij de ander aan 1 woord genoeg had om je te begrijpen, besloten we om contact te blijven houden. We besloten om ongeveer 1x in de 3 maand met elkaar af te blijven spreken. Ik werd gevraagd om de afspraken een beetje te co÷rdineren en dit doe ik via de mail zodat we niet alleen afspraken hebben staan maar dat we we ook mailcontact hebben onderling.

Inmiddels hebben we 2 gezellige uitstapjes gehad, gewoon lekker op een terras ergens in de buurt bijpraten onder het genot van een lekkere cappucino, koffie of thee met wat lekkers erbij.

Een van de vrouwen woont bij mij in de buurt. Zij is al wat ouder dan mij en ik haal haar iedere keer op als we naar de cursus gingen of als we een afspraak hebben. In de auto op weg naar de cursuslocatie deelden we veel met elkaar. Al vrij vlug had ze door dat ik fan was van Marco omdat regelmatig de cd Dromen Durven Delen van hem aanstond. Van haar begreep ik dat ze sinds lange tijd haar hobby's gedichten maken en tekenen weer had opgepakt.

Op onze allerlaatste cursusavond kregen we alle 5 een heel mooi persoonlijk gedicht van haar. In mijn gedicht schreef ze over het Borsatie uitje die we in Groningen hadden had ze een zin uit een nummer van Marco gebruikt, omdat ik haar in het begin had verteld dat dat eigenlijk m'n motto zou worden. Zo lief dat ze dat onthouden had.



En vanmorgen vond ik een bericht van haar in m'n mailbox met als onderwerp mijn hobby met een bijlage. Ik las de mail en opende de bijlage en vond het volgende....




De tranen sprongen in m'n ogen, zo lief dat ze dat speciaal voor mij gemaakt had.
En dat gebaar van haar wil ik graag met jullie delen.

Lies bedankt, je bent een lieve schat !!


á

Goed in m'n vel....

Na een lange periode zit ik gelukkig weer goed in m'n vel.


Ben erg blij met m'n nieuwe baan en vind het zo fijn om weer deel uit
te maken van een team, leuke/lieve collega's te hebben en
om weer in contact te zijn met veel mensen die ik of aan de telefoon of aan bij de receptie krijg.

Ik merk dat ik m'n positieve energie weer terug krijg
en dat ik weer makkelijker communiceer met mensen.
Hoop dit gevoel dan ook vast te kunnen houden!!



Verder gaat het tussen ons 2-tjes ook weer lekker.
In de afgelopen periode hebben we samen erg hard gewerkt
om onze relatie weer nieuw lezen in te blazen.

Samen hebben we relatiebegeleiding gehad door het
Autisme Team Noord-Nederland,
volg ik een partner cursus autisme samen met 5 andere vrouwen
en is Richard sinds een aantal dagen gestart met de
Cogmed werkgeheugentraining.

Ik besef me heel goed dat onze relatie nooit zal worden
als een "normale" relatie tussen man & vrouw.
Maar door de diagnose die er 1Ż jaar geleden is gesteld
zijn er voor mij wel een heleboel puzzelstukjes op z'n plek gevallen.
Ik heb moeten leren begrip te hebben voor de dingen die anders gaan
of sommige dingen die hem gewoon niet lukken.

Ik heb het gevoel dat ik niet langer meer vecht tegen de ASS,
maar dat ik het heb geaccepteerd en dat het een plekje
in mijn leven heeft gekregen.

Ik voel me weer blij
ená
ik
zie de zon weer schijnen



En bij dat blije zonnige gevoel hoort ook een nieuwe look vond ik zo!!
Dus vanmiddag heb ik de stoute schoenen aan getrokken
en heb ik m'n haren weer kort laten knippen
en er een blonde kleur in laten maken.

Voor de metamorfose (▒ 2 week geleden)



Na de metamorfose
Ben erg blij met het resultaat






M'n eerste blog
Hier is ie dan.....
M'n eerste blog op Borsatoweblog.nl

Ik zal me vanaf deze plek even voorstellen.

Ik ben Jolanda, ben 41 jaar en woon in Hoogezand.
Ben 18 jaar getrouwd met Richard en samen hebben we 2 kids.
De oudste, Patrick, is 15 jaar en de jongste, Loraine, is 11 jaar.
Ook Eros behoort tot ons gezin, een zwitserse witte herder.
Mijn hobbies zijn lezen, lekker computeren en verricht veel vrijwilligerswerk.
"Ik loop op de ru´ne
Van mijn gevoel voor jou"