Welkom door Marco
Welkomsttekst



Hey, wat leuk dat je even een kijkje komt nemen op mijn weblog.

Ik ben Jolanda, (bijna) 50 jaar, woon in Hoogezand samen met Richard (54), onze zoon Patrick (23) en dochter Loraine (19) en onze Oud Duitse Herder Caine (2).

Ik werk 3 dagen op kantoor en nog een halve dag thuis als secretaresse voor de bovenschoolse directie van een scholenvereniging met 20 basisscholen†

Naast werken en huishoudelijke verplichtingen hou ik van lezen, computeren, leuke uitjes, sauna en gezelligheid. Daarnaast doe ik nog verschillende vrijwilligersklusjes.
Profiel
Naam: Jolanda
Leeftijd: 50 jaar
Uitgebreid profiel
Archief
AGENDA



Gastenboek
Mijn laatste reacties
Beste weeklog - wk 43
Marco's favoriet - wk 19/ mei 2011
Voor m'n lief
Marco Momenten
Nieuws van Marco
Geen nieuws van Marco.
Kalender
November 2018
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30  
E-mail alert
Bezoekers
Op dit moment is er 1 Borsaties ;
en 1 gast Borsaties .
Foto album
Zoeken
Goed in m'n vel....

Na een lange periode zit ik gelukkig weer goed in m'n vel.


Ben erg blij met m'n nieuwe baan en vind het zo fijn om weer deel uit
te maken van een team, leuke/lieve collega's te hebben en
om weer in contact te zijn met veel mensen die ik of aan de telefoon of aan bij de receptie krijg.

Ik merk dat ik m'n positieve energie weer terug krijg
en dat ik weer makkelijker communiceer met mensen.
Hoop dit gevoel dan ook vast te kunnen houden!!



Verder gaat het tussen ons 2-tjes ook weer lekker.
In de afgelopen periode hebben we samen erg hard gewerkt
om onze relatie weer nieuw lezen in te blazen.

Samen hebben we relatiebegeleiding gehad door het
Autisme Team Noord-Nederland,
volg ik een partner cursus autisme samen met 5 andere vrouwen
en is Richard sinds een aantal dagen gestart met de
Cogmed werkgeheugentraining.

Ik besef me heel goed dat onze relatie nooit zal worden
als een "normale" relatie tussen man & vrouw.
Maar door de diagnose die er 1Ĺ jaar geleden is gesteld
zijn er voor mij wel een heleboel puzzelstukjes op z'n plek gevallen.
Ik heb moeten leren begrip te hebben voor de dingen die anders gaan
of sommige dingen die hem gewoon niet lukken.

Ik heb het gevoel dat ik niet langer meer vecht tegen de ASS,
maar dat ik het heb geaccepteerd en dat het een plekje
in mijn leven heeft gekregen.

Ik voel me weer blij
en†
ik
zie de zon weer schijnen



En bij dat blije zonnige gevoel hoort ook een nieuwe look vond ik zo!!
Dus vanmiddag heb ik de stoute schoenen aan getrokken
en heb ik m'n haren weer kort laten knippen
en er een blonde kleur in laten maken.

Voor de metamorfose (Ī 2 week geleden)



Na de metamorfose
Ben erg blij met het resultaat






Vrij...

Vandaag en morgen ben ik heerlijk vrij.

Straks ga ik ff met m'n moeder richting Roden, ff een bezoekje aan de accountant en bij de Vrijbuiter langs voor een onderdeel van een tentstok.

Daarna gaan we ff lekker lunchen met z'n tweeŽn en om kwart voor 3 moet ik weer thuis zijn om om 3 uur met Loraine richting Veendam te gaan voor een bezoek aan Molendrift i.v.m. haar dyscalculie- en gedragsbegeleiding.

Als we van Veendam terugkomen rijden we bij de pizzeria langs en zet ik Loraine (met pizza) bij de manege af waar ze vanavond les heeft met haar lieve schat.



En omdat er vanavond geen kind thuis is (Patrick is naar school) ga ik dan ff de slaapkamers een schoonmaakbeurt geven en heb ik morgen gewoon weer een "vrije" dag.

Morgen staat er een (knip)bezoek bij m'n schoonzusje op het programma. Zij knipt alitjd mijn haren en ik ben nu druk op zoek naar een leuk kapsel. Ik voel me de laatste weken gelukkig weer helemaal blij en (bijna altijd) vrolijk en daar hoort weer een fris en fruitig kapsel bij. Dus ik snuffel vandaag nog even rond op internet en hoop dat ik iets leuks tegen kom.

En verder staat er morgen niets op het programma, dus heerlijk relaxed !!






Caravan te koop gezet...

Afgelopen weekend hebben we onze caravan in de verkoop gezet omdat ik het niet langer zag zitten om er nog mee op vakantie te gaan.

Door de ADD/ASS van Richard komt een voorbereiding van een vakantie en het opzetten van het hele spul grotendeels op mijn schouders neer en als de 1e vakantiedag ten einde is ben ik zo moe/gestressed dat ik de rest van de dagen nodig heb om weer op krachten te komen voor de terugreis.

Tijdens de laatste vakantie afgelopen zomer waren ook de kids niet in hun element en dan is een combi van ADD/ASS ~ ADHD/ASS ~ ODD op 100 m2 niet echt de ideale vakantie.

Eenmaal thuis moet dan weer alle troep opgeruimd worden, de caravan weer schoongemaakt worden.

Dit is voor mij niet meer de manier om vakantie te vieren omdat ik niet tot rust kom. Ik voel me gestressed en heb niet het idee dat ik geniet.

We hebben (of eigenlijk ik heb) besloten dat we de caravan beter kunnen verkopen en van het geld dat we er voor terug krijgen onze achtertuin mooi kunnen laten bestraten zodat we gewoon van het mooie weer thuis kunnen genieten, de hele zomer lang i.p.v. 2 weken op een caming.

Komend jaar voor ons dus geen vakantie buiten de deur.
Volgend jaar wellicht weer een vakantie naar de zon.

Nu dus maar wachten op de biedingen en alvast offertes aanvragen voor de nieuwe bestrating.




Vandaag een jaartje ouder
Ja ja... ik mocht vandaag weer een jaartje ouder worden†
Als ik nu formulieren moet invullen mag ik 43 noteren.

Dit jaar heb ik besloten m'n verjaardag ff niet te vieren.

Ik moest gewoon van 8.00 tot 17.00 uur aan het werk vandaag (kon moeilijk vrij vragen na nog maar 3 week bij de werkgever te zijn). Het was een drukke dag en kwam dan ook tegen half 6 erg moe thuis. Vlug eten koken, eten en daarna moest Richard alweer de deur uit vanwege verplichtingen. Dus ik zit nu heerlijk onderuit gezakt in m'n luie stoel.

Vrijdag/zaterdag en zondag moet Richard werken (middag & nachtdienst) en door allerlei andere verplichtingen is het gewoon moeilijk om tijd te vinden om visite te ontvangen. Heb besloten me niet in allerlei bochten te wringen om m'n verjaardag te "moeten" vieren en gewoon lekker m'n rust te pakken (ben tenslotte ook een jaartje ouder )

Volgend jaar ga ik het gewoon opnieuw proberen !!
Eindelijk maar toch....

Hier dan eindelijk maar toch mijn beloofde update....

Op 28 februari schreef ik dat ik ?s middags een nieuwe log wilde schrijven, maar er kwam onverwachts weer wat tussen door fietsen waardoor het me weer niet lukte . Vandaag tussen de bedrijven toch maar begonnen met schrijven.

Ja, er is vanaf december genoeg gebeurd waarover ik jullie wil bijpraten. Op 16 december had ik een sollicitatiegesprek en kreeg direct te horen dat ik aangenomen was. Direct diezelfde middag heb ik mijn ontslag ingediend bij m?n werkgever en daarna begon mijn kerstvakantie. Wat was ik daar aan toe en ik kon nu heerlijk genieten met de nieuwe baan in het vooruitzicht.


Op 18 december ben ik met m?n moeder naar de musical Legally Blond
geweest in de Martiniplaza in Groningen. Vooraf zijn we nog lekker uit eten geweest met z?n 2-tjes. Het was een leuke musical en we hebben heerlijk genoten deze avond.

De 1e week van de kerstvakantie hebben we rustig aan gedaan. We stonden niet op tijd ivm school, werk en andere verplichting dus ?s ochtends kon ik heerlijk aanrommelen. Rustig kopje thee drinken en broodje eten terwijl iedereen nog in diepe rust was.

28 december ben ik met dochterlief en mijn moeder een dagje naar Amsterdam geweest. Ik had kaarten besteld voor Apassionata, een schitterende show met paarden. Aangezien Loraine enorme paardengek is en ze zo goed haar best doet op school wilde ik haar hier mee bedanken. Dat is zeker gelukt, ze heeft genoten?.. en wij trouwens ook. Wat zijn het toch mooie dieren. Jammer genoeg durf ik er zelf niet op!


Oud en Nieuw hebben we bij mijn ouders gevierd. De kids hadden dit jaar voor het eerst gekozen voor alleen siervuurwerk en daar was moeders erg blij om. Ik heb het eerlijk gezegd niet zo met al dat geknal.

Nieuwjaarsdag was rustig. Vorige jaren kwamen we met Richard zijn ouders, broers, zussen en kleinkinderen altijd bij elkaar op 1 januari, maar aangezien Richard zijn vader niet alles meer meekrijgt in een grote groep en hij erg vermoeid raakt van de drukte die het met zich meebrengt hebben we dat afgeschaft. Nieuwjaarsdag zijn we dan ook heerlijk thuis gebleven en hadden verder geen verplichtingen.

En toen was het al weer 3 januari. Ik moest die dag weer aan het werk, maar ik had zo geen zin om te gaan. Ik was er eigenlijk wel helemaal klaar mee. Ik had m?n werkgever/interim gevraagd mee te werken aan een zo snel mogelijk vertrek ook gezien het feit dat mijn klachten waar ik mee liep werk gerelateerd waren.

In een 3-gesprek die ik had met de interim en mijn toekomstige werkgever om afspraken te maken hoe we elkaar tegemoet konden komen werd afgesproken dat ik in principe op 1 februari zou kunnen vertrekken indien er een opvolger. Bij bepaalde klussen zoals financiŽn en formatie zou de interim via de nieuwe werkgever een beroep op mij kunnen doen als er vragen zouden zijn. Toch had ik een raar onderbuik gevoel.

In de maand januari zou ook het kantoor nog gaan verhuizen dus ik had nog een flinke klus te klaren en wilde het goed achterlaten en besloot dan ook langzaam m?n uren weer op te bouwen anders was ik voor mijn gevoel niet klaar op 1 februari. Maar van de interim hoorde ik intussen amper wat, hij was alleen op maandagochtend op kantoor en voor de rest zag ik hem niet, dat was erg frustrerend. Ook hoorde ik niets over een eventuele opvolg(st)er. Ik besloot dan ook de eer aan mezelf te houden en heb in goed overleg met de nieuwe werkgever besloten dat ik mijn opzegtermijn zou uitzitten en dat ik per 1 maart bij hen zou beginnen. Ik heb de interim dan ook meegedeeld dat 15 februari mijn laatste werkdag was omdat ik wel zag dat er niet spoedig een opvolg(st)er zou zijn en de verhuizing ook nog moest gebeuren.

Tijdens de verhuizing van het kantoor op 19 januari heb ik de interim ook niet gezien. Aan het einde van de volgende dag toen ik samen met de stagiair het nieuwe kantoor weer had ingeruimd kwam hij heel even om de hoek kijken hoe de stand van zaken was.

Vanaf het moment dat we op de nieuwe plek zaten kwamen er ook wat nieuwe kandidaten in beeld, maar heel vreemd haakten ze steeds af na een gesprek.

Op maandag 7 februari had ik mijn afscheidsetentje. Hiervoor had ik de MT-leden, waar ik veel voor en mee had gewerkt, de stagiair en de interim uitgenodigd. Er werden door de MT leden mooie warme woorden gesproken.
Maar met het praatje van de interim kon ik helemaal niets, had het gevoel dat het allemaal niet zo gemeend was van wat hij zei. Maar goed ik moest nog even een weekje volhouden.
Als afscheidscadeau kreeg ik geld omdat ik graag een nieuwe camera wilde kopen zodat ik weer mooie herinneringen kon vastleggen.

Op 14 februari kwam ik ?s ochtend om 8.15 uur op kantoor toen de interim vertelde dat er een mevrouw langs kwam waar hij die week ervoor een gesprek mee had gehad en of ik met haar de werkzaamheden wilde doorspreken en hem daarna laten weten of ik haar geschikt achtte. Ik had voor die ochtend een totaal andere planning en dat heb ik ook goed duidelijk gemaakt. Maar ik ben het gesprek met haar aangegaan en het interesseerde me op dat moment totaal niet of zij wel of niet geschikt was. Dat was niet mijn probleem.

In het gesprek dat ik later nog met de interim had heb ik ook duidelijk gemaakt dat het bergafwaarts met mij is gegaan op het moment dat hij de organisatie binnen kwam, dat zijn manier van werken absoluut niet mijn manier was. Dat had hij inmiddels begrepen en vond het erg vervelend voor mij. Ik ben na het gesprek aan de slag gegaan met mijn werkzaamheden en aan het eind van de ochtend kwam de interim mij meedelen dat hij er vandoor ging en er de volgende dag (mijn laatste werkdag) niet zou zijn. Ik heb heel koel gereageerd, heb hem een hand gegeven en tot ziens gezegd. Wat heb ik die middag zitten huilen toen ik eenmaal thuis was. Dit afscheid had ik niet verwacht na 8Ĺ jaar, was het dan zo moeilijk om ook maar een uurtje even langs te komen?

Die huilbui is goed geweest, de volgende dag voelde toen niet meer zwaar. Ik heb die dag met gebak afscheid genomen van de collega?s van de school en om 13.00 uur ben ik naar huis gegaan. Het was alsof er een last van m?n schouders viel, ik was vrij !!

Op woensdag ben ik op zoek gegaan naar een nieuwe camera en na een aantal winkels te hebben bezocht ben ik gegaan voor de Canon Powershot SX30 IS.
Ik hoop er mooie plaatjes mee te kunnen schieten.


Ik had nog 2 weken voordat ik bij mijn nieuwe werkgever zou beginnen. We hadden besloten dat Richard en ik samen nog even een paar dagen er tussen uit wilden. Even andere omgeving en accu opladen. Ik wilde graag naar zee om uit te waaien aan het strand. Andere keren gingen we altijd in een hotel, maar dit keer kozen we voor een huisje voor een lang weekend.

Op vrijdag 18 februari gingen we richting Zandvoort. Wat hebben we genoten met z?n tweeŽn; niks geen uitstapjes, maar rustig ontbijten, koffiedrinken, langs het strand wandelen, zwemmen, in de sauna in het huisje, uit eten en ?s avonds heerlijk languit voor de tv. Gewoon relaxen dus!



Maandag 21 gingen we weer richting huis en zijn op de terugweg even in Volendam aan geweest waar we een kopje koffie met appeltaart hebben genuttig en bij de winkeltjes hebben gesnuffeld. En wie kwamen we daar tegen......



Die moest toch echt even op de foto

Na thuiskomst hebben we de auto uitgeladen en zijn we doorgereden naar mijn ouders om de kinderen en de hond weer te halen. De kinderen hadden nog een weekje voorjaarsvakantie dus ook thuis kon ik het nog heerlijk rustig aan doen.

1 maart was de dag dat ik bij de nieuwe werkgever (Kwartier Zorg & Welzijn) begon.
Het pand was voor mij bekend (we hadden er tenslotte 5 jaar een kantoor gehuurd), de collega?s kende ik (bijna) allemaal al van naam dus alleen het werk was nieuw.

Aan het begin van de ochtend kreeg ik een korte uitleg over hoe sommige apparatuur werkt en welke werkzaamheden er moeten gebeuren en ik moest eigenlijk maar aan de slag gaan en ontdekken en als ik dingen tegen zou komen waarvan ik dacht dat het op een andere manier beter en/of efficiŽnter zou kunnen dan hoorden ze dat graag.

Heb nu 3 week gewerkt bij m?n nieuwe werkgever en ik ben zo blij dat ik de stap heb genomen om ontslag te nemen en ergens anders een nieuwe start te maken. Ik maak weer deel uit van een team, ben weer veel in contact met mensen. Ik merk dat ik daar weer energie van krijg en weer plezier krijg in contact met mensen. Dat heeft een lange tijd op een heel laag pitje gestaan, had ik geen even geen behoefte aan.


Vanaf nu ga ik me weer richten op de leuke dingen in het leven.


Vorige week ben ik gezellig met m?n moeder naar de musical Petticoat geweest en morgen hoop ik een leuke gezellige dag te krijgen, ik ga namelijk mee met het (noordelijke) borsatie uitje. Heb er erg veel zin in!!

En zondag ga ik met m?n moeder en dochter naar de film Gooische Vrouwen.

Daarna gaan we lekker eten bij de pizzeria.


En straks in april hebben we elk weekend een leuk uitje in het vooruitzicht.

HEB ER ZIN IN !!!!

"Dat mooie rood was ooit voor mij
Een kleur van passie en van wijn"