Welkom

Wat gezellig dat je mijn weblog bezoekt!

Laat je een
berichtje achter?
Vind ik leuk!

Liefs

 

Raquel

Laatste foto met Marco

   Almere, 5 november 2016
Weblog van de week!

Lees HIER meer over het filmpje van Marco

Steun War Child
Gastenboek
Weblog van de maand!
Nieuws van Marco
Geen nieuws van Marco.
Proost
Bezoekers
Op dit moment is er 1 bezoeker ;
en 1 gast bezoeker .
Foto album
E-mail alert
Profiel
Naam: Ine
Leeftijd: 55 jaar
Uitgebreid profiel
Wil je me mailen?
Zoeken
Terug naar Spanje
Een paar weken geleden is Ramon zijn moeder naar Nederland gekomen. Uiteraard wilde ze haar zoon heel erg graag zien en iets voor hem kunnen betekenen. In het begin ging het een beetje moeizaam maar op een gegeven moment raakten we wel op elkaar ingespeeld, kende iedereen zijn of haar 'plekje' en verliep het zelfs heel erg goed.

Ramon vond het heerlijk om zijn moeder hier te hebben maar aan de andere kant was het ook enorm vermoeiend voor hem. Het is gewoon goed geweest, ze hebben van elkaar genoten, veel gepraat, gelachen en natuurlijk ook gehuild.
Even terug naar de fanclubdag!
Jaja, de foto's staan nu allemaal op de site van Marco Superklus moet dat geweest zijn  Nu kan iedereen lekker gaan pronken met zijn of haar foto's  Kom maar op met die logjes

Dit zijn de mijne



Onvergetelijk dagje!

Batterijtjes opladen
Ja, ik heb een bril... ;-)Een paar dagen geleden begonnen Ramon zijn haren uit te vallen, niet met bossen tegelijk of zo maar zijn kussen ligt ?s morgens behoorlijk vol. Je weet dat het gaat gebeuren, wordt ervoor gewaarschuwd en houdt er ook rekening mee. Toch, als het zover is, is het gewoon heel heftig. Misschien wordt zijn haar alleen dunner, misschien gaat het harder... dan gaan we maar scheren.

Sinds een paar dagen heeft hij ook weer pijn, het werd alleen maar erger, dus gisteren een reden om de dokter toch maar te bellen. Deze raadde aan meer rust te nemen, het korset vaker te dragen en voor de pijn weer morfine te nemen. Ben het recept op gaan halen maar Ramon is er niet aan begonnen. Hij doet het op zijn manier, rust veel en denkt het zonder aan te kunnen. Prima, hij moet naar zijn eigen lichaam (leren) luisteren en als dat goed voelt moet hij dat zeker doen. Onnodig pijn lijden is natuurlijk niet nodig maar hij vindt dat hij al genoeg rotzooi in zijn lichaam heeft. Maandag begint de 2e chemokuur en hebben we ook weer een afspraak met de dokter, als het niet verandert bespreken we het dan wel weer.  

De ene dag kunnen we alles aan en de andere dag kun je ons zo opvegen. Helaas hebben we allebei de laatste dagen meer van dat laatste. Natuurlijk proberen we positief te blijven maar vooral de vermoeidheid begint nu echt parten te spelen. We geven daar ook wel gehoor aan. Rusten op zijn tijd en wat even niet kan, proberen we dan ook even niet te doen.

Vanavond maar weer vroeg naar bed, batterijtjes opladen!

Met z'n allen naar Wit Licht!

Sonja is o.a. via haar log druk aan het promoten om samen met heel veel fans naar de film Wit Licht te gaan. Nathalie heeft er ook een prachtige log over geschreven. Ook ik had beloofd het te promoten dus bij deze.

Heb je zin om met heel veel 'Borsato?s' naar deze bijzondere film te gaan, geef je op bij Sonja! Waarschijnlijk gaat het zondag 14 december worden in Utrecht. Het zou ontzettend leuk zijn als er een héle grote opkomst is!

Ine

Negen maanden!

Vandaag werd het gevierd, negen maanden echte verkering!

Het is zo'n leuk stelletje

Confrontaties

Het leven gaat door. Soms gaat het zo goed dat je bijna vergeet dat Ramon zo ernstig ziek is. We praten er natuurlijk heel veel over maar kunnen ook nog steeds ontzettend genieten en er soms zelfs geintjes over maken. En dan ineens, ineens sta je weer met beide benen op de grond.

Vandeweek nam Ramon een verkeerde pil, ik moest dus de dokter bellen voor advies want hij had een dubbele dosis genomen. De dokter van de huisartsenpost was met een andere patiënt bezig en zou ons terugbellen. Dat gebeurde ook. Ze gaf aan het verhaal gehoord te hebben en vroeg hoe het nu met mijn vader ging. Nee, zei ik, het gaat om mijn man. Oh ja, zei ze, nu zie ik het pas, wat jong nog... Tja, het is een ziekte die vooral bij oudere mannen voorkomt...

Marco is een schat!
Dat is geen nieuws natuurlijk want dat wisten we natuurlijk allang allemaal! Toch wil ik het hier nog even kwijt.





Marco is een schat!






En waarom?
Boeing Boeing
Wil je gezellig een avondje uit, verstand op nul en lekker lachen? Dan raad ik je aan naar het theater te gaan en te genieten van Boeing Boeing.

Rian en ik hebben er lekker van genoten vanavond. Droge humor maar ook soms zo nat, tranen in de ogen hahaha!

We hebben nog meer uitstapjes gepland staan, echt wel leuk zo'n avondje theater!

Ine
Hoi!
Wat een week! Druk, druk en nog eens druk. Kom net van de schoonheidsspecialiste vandaan, heb me heerlijk laten verwennen met een speciale behandeling en heb ook mijn nagels laten doen. Ik kan er weer even tegenaan.

Vorig weekend kwam de familie uit Spanje over. Ramon zijn broer, onze schoonzus en (schoon)moeder. We hebben veel gepraat, zijn lekker uit gaan eten bij de pizzeria en op zondag ging ik naar de fanclubdag en konden ze fijn even alleen zijn. Tony (Ramon zijn broer) heeft zondagmiddag bloed laten prikken in het Radboud, nu maar afwachten of ze matchen. Toen ze weer naar huis reden, ze hadden de Tomtom aangezet, zag Ramon opeens vreemde naamborden. Tja, mijn zwager had 'naar huis' ingedrukt, hij woont in Spanje haha! Ze zijn toch maar omgekeerd en hebben het adres in Oss ingevoerd.

Toen ik zondagavond thuiskwam hadden ze net gegeten. Ramon, Tony en Montse keken voetbal, Barça speelde en Rosa Mari en ik namen lekker een wijntje en babbelden over van alles en nog wat. Later op de avond namen we afscheid, ze gingen terug naar het hotel en zouden 's morgens alweer heel vroeg opstaan om richting vliegveld Zaventem in  Brussel te gaan. Mijn schoonmoeder lieten ze achter.

Ik ben heel eerlijk, het heeft best veel impact op me om haar in huis te hebben, ze is behoorlijk oud geworden, heel slecht ter been en kortademig. Slikt megaveel medicijnen en is heel aanwezig. Het is gewoon erg dubbel. Het is en blijft Ramon zijn moeder en ze moeten ook samen kunnen zijn. Het leek in het begin even helemaal mis te gaan maar nu ze Ramon een paar dagen heeft meegemaakt en inziet hoe ernstig het is en wat er allemaal in ons leventje bij komt kijken is ze stukken rustiger geworden.

Met Ramon gaat het naar omstandigheden goed. Hij is nog steeds erg moe, kreeg wel weer meer last van zijn rug wat een beetje naar een been trok. Teken dus om het korset toch weer wat vaker te dragen. Verder zijn er nauwelijks bijwerkingen gelukkig. Het ziekenhuisbed is weer terug naar de thuiszorgwinkel, onze huiskamer is weer lekker ruim. Gisterenavond maakte hij een foutje met de medicijnen en was het even stressen. Hij slikt in verschillende kuren dexametason, dat is een soort prednison, het is een hele hoge dosering. 's Middags had hij dat tabletje al genomen en 's avonds moest hij foliumzuur nemen maar pakte het verkeerde potje... Dubbele dosis dexametason dus.. Heb toen gauw naar de HAP gebeld en de arts vond de dosering te hoog om te kunnen oordelen, ik moest toch maar even naar het ziekenhuis bellen. Op zich kon het geen kwaad maar hij zou superhyper kunnen worden en last van zuur en maagpijn. Gelukkig viel het allemaal mee, hij was wat drukker dan normaal en sliep slecht maar verder geen nare bijwerkingen. Vandaag slaat hij dus over, morgen en overmorgen nog eentje en dan zit die kuur er ook weer voor eventjes op. Maandag 1 december start de tweede chemo, het gaat best snel eigenlijk allemaal.

Ramon is afgelopen weekend door mijn neef en zijn vrouw op een hele bijzondere manier verrast. Hij is al zo'n 34 jaar socio van Barça en Jan Willem had naar deze voetbalclub in het prachtige Barcelona een mail gestuurd en verteld over Ramon zijn situatie. Dit was al zo'n 2 maanden geleden en hij dacht uiteindelijk niets meer te horen maar vorige week kreeg Jan Willem post. In de enveloppe zat een vaandel met handtekeningen van spelers en 2 posters, waarvan eentje ook gesigneerd. We vinden dit zo lief, Ramon is Barça fan in hart en nieren dus dat doet hem ontzettend veel.

Ook mijn moeder had ons nog verrast, ze had haar werkster mee naar ons huis genomen en haar alle ramen op de benedenverdieping, van binnen en van buiten, laten lappen. Nog nooit hebben ze zo mooi gestraald! Ik zit er overigens hard aan te denken om wat hulp in de huishouding te vragen, gewoon lekker die dingen laten doen waar ik niet aan toekom. Ja, het is druk, veel werk, mijn bovenkamertje maakt soms ook overuren maar het lukt allemaal wel.

Vanavond ga ik met mijn zus naar het theater en morgenavond ga ik mijn grote vriend Marco weer zien, lekker even een paar avonden genieten! Erik stuurde me gisterenavond trouwens nog wat fotootjes. Haha, die laatste... daar mag jij zelf iets bij verzinnen...
   

Ine


Wat een dag!
Eindelijk was het dan zover, de dag waar we allemaal naar uitgekeken hadden, de fanclubdag van Marco Borsato!

Al enkele jaren ben ik vrijwilliger, iets wat ik enorm leuk vind om te doen.
Vorig jaar stond ik ook bij de weblogjes en zag ik iemand bekends die ik niet thuis kon brengen. Ik sprak haar aan en ze kende me ook. Uiteraard vraag je eerst of ze een weblogje heeft, dat was nog niet het geval (nu is ze verslaafd, oeps hihi) tweede vraag is dan waar kom je vandaan. Tja, en toen wisten we het, Marja komt uit Berghem, het dorp waar ik werk en waar ze dus wel eens op de bank komt. Marja ging lekker loggen en werd bekender en bekender in de Borsatowereld. Ze bedankt me daar steeds voor maar ze doet het echt allemaal zelf hoor. Omdat we een paar kilometer van elkaar vandaan wonen is het wel zo gezellig en handig om samen te rijden, zo gezegd, zo gedaan. Netjes, op zondagmorgen, jaja, kwart over zeven! stond ze bij mij op de stoep.

Hoewel het natuurlijk nog vreselijk vroeg was hadden we elkaar genoeg te vertellen, het is geen minuut stil geweest in de auto. Ruim op tijd kwamen we in Nijkerk aan waar we al meteen een paar gezellige mede-vrijwilligers begroetten. Stralende Nathalie met een overvolle bus was er ook al en we gingen uitladen. De locatie was lekker vertrouwd en leek nog groter dan vorig jaar. Toen alles klaar was hebben we even een lekkere kop thee/koffie gedronken. Marco was inmiddels ook gearriveerd, kwam even een lekkere knuffel brengen en zo lief altijd ook weer vragen naar Ramon.

RianneTijd om te beginnen, van floormanager Marlies hoorden we dat de deuren opengingen. Het kwam allemaal lekker snel naar binnen en het was eigenlijk al meteen druk bij de weblogjes. Toen Marco het podium opkwam merkten Annemarie, Stefan, Martine en ik dat wel, het werd ineens erg leeg. Dat duurde niet zo lang eigenlijk, waarschijnlijk had hij al wat verteld over de weblogjes. Het bleef druk, tussendoor moesten we toch wat eten maar de mensen vonden het niet erg dat we soms even met volle mond praatten hahaha. Ik weet niet hoeveel nieuwe loggers erbij gekomen zijn die dag maar het waren er echt, echt, heel veel. Super!!!

Mijn oproep in mijn vorig logje had geholpen, heel veel lieve mensen kwamen me ook gezellig even opzoeken, van sommige kreeg ik zelfs nog een kadootje, echt, daar werd ik behoorlijk verlegen van, helemaal niet nodig natuurlijk maar wel ontzettend lief! Laura & Nelleke, Cassandra en Shirley nogmaals superbedankt!  Ook sta ik met heel veel mensen op de foto, heb nog lang niet alles in mijn mailbox ontvangen, dus ik zou zeggen; ?Komt u maar? want ik zou het leuk vinden ze allemaal in mijn fotoalbum te plaatsen.

De tijd vloog voorbij, voor we het wisten hoorden we dat de soundcheck begon. Volgens het draaiboek mochten we dan rustig aan op gaan Altijd gezellig met Son!ruimen maar het was nog heel druk bij ons. Toen het concert begon was iedereen weg en konden we op gaan ruimen. Super hoe dat weer verlopen is, iedereen hielp en in no-time stond alles weer in de bus van Nathalie. We hebben mooi nog even van wat nummers mogen genieten, heerlijk!! 
 
En toen was het afgelopen, de laatste dingen werden verteld op het podium, wij keken nog even waar we een handje konden helpen en zijn toen naar de Meet and Greet van de rolstoelers gegaan. Op een afstandje heb ik het bekeken en ik hield het echt niet droog. Wat bijzonder, wat prachtig, wat een reacties! Nu ik dit typ krijg ik er gewoon weer kippenvel en natte oogjes van? Zo bijzonder hoeveel Marco betekent voor iedereen en hoe hij ermee omgaat!
Mieke en Annemarie
Na die meeting kregen wij een momentje met Marco samen. Hij was enorm enthousiast over deze dag, was moe maar ontzettend voldaan. Als dank voor onze inzet mogen we wederom een hapje met hem gaan eten, de lieverd!

Wij bedankten Marco, Nathalie, Anneke, Annemarie, Angelique en Marijke mede door middel van een leuk kado, iedereen ging met Marco op de foto, een groepsfoto werd er gemaakt, het was weer een geslaagde en onvergetelijke fanclubdag

Met dank voor de foto's Angelique, Rianne en Wijnand.
"En ik vraag me af wat dit gevoel veroorzaakt heeft
Mijn gedachten lijken zelfs niet meer van mij"