Welkomsttekst
Welkom, wat leuk dat je even op mijn log komt kijken!

Laat je ook even een berichtje achter in mijn gastenboek? (k)
Profiel
Naam: Hillie
Leeftijd: 44 jaar
Uitgebreid profiel
E-mail alert
Nieuws van Marco
Ik kijk zo uit naar de warme, gezellige en liefdevolle dagen die komen gaan. Ik wil jullie dan ook hele fijne kerstdagen toe wensen en een gelukkig, muzikaal en vooral gezond 2018. Groetjes, Marco xxx
Zoeken
Weblog van de maand
FCD 2012 podiummomentje

klik op foto voor filmpje
Foto album
Klokje
Bezoekers
Op dit moment zijn er 2 gasten ;
en 2 gast gasten .
Mijn laatste reacties
Hoi Carol, ik zag je...
12:18, 5 aug 2017
Wat een heerlijk verslag...
12:51, 10 jul 2017
Ha Esmee, wat leuk dat je...
14:02, 30 mei 2017
Wat supergaaf dat jullie...
13:30, 15 mei 2017
Wat een geweldig nieuws...
10:10, 15 apr 2017
Wat lief! Dank jullie...
07:33, 16 mrt 2017
Wat een heerlijk...
13:19, 10 feb 2017
Ik heb mijn stokje...
23:10, 29 dec 2016
Hoi Elles, Ik kon geen...
23:08, 29 dec 2016
Hoi, je gastenboek werkt...
23:07, 29 dec 2016
Een indrukwekkende dag
Al weken zie ik berichtjes op mijn tijdlijn voorbij komen die mij enorm intrigeerden. 'Ereveld Vol Leven', een bijzondere manier van herdenken waarbij mensen representant staan voor oorlogsslachtoffers van dezelfde leeftijd als hen. Kippenvel kreeg ik bij het bekijken van het filmpje en het lezen van de verhalen. Verhalen die mij een brok in mijn keel bezorgden, maar één ervan nog het meest. Dat kwam namelijk heel dichtbij. Dat verhaal dat kende ik. Het verhaal over de familie Meijers, die ondergedoken zat in 'Het Verscholen Dorp', het kamp aan de Pas Op in Vierhouten. Een kamp waar ik in de afgelopen jaren verscheidene keren ben geweest en wat elke keer weer zo'n indruk op me maakte. Stel je voor dat je diep in het bos verscholen zit in hutten onder de grond. Altijd maar stil en op je hoede moeten zijn, zodat ze je niet ontdekken. En dan een paar maanden voor de bevrijding gebeurt het. Ze worden ontdekt en de 6-jarige John en zijn vader worden in koele bloede doodgeschoten. Waarom dit verhaal mij extra raakt, is omdat mijn opa als timmerman, met zijn gereedschap verborgen, op zijn fiets elke dag naar dat bos ging en heeft meegebouwd aan dat verscholen dorp, diep in de bossen. Mijn vader vertelde dat mijn opa ineens was verdwenen en weken van huis was zonder dat het thuisfront wist waar hij was.
Ik ben ontzettend trots op mijn opa, om wat hij onbaatzuchtig voor deze mensen heeft geriskeerd, maar ook verdrietig omdat helaas niet iedereen daardoor gered kon worden. Twintig jaar later heeft mijn opa hier een verzetsherdenkingslintje voor gekregen en zijn naam staat op een herdenkingsbord bij het verscholen dorp. De oorspronkelijke hutten bestaan niet meer, maar er is wel een replica van een ondergrondse hut te bezichtigen.



Vandaag ben ik samen met mijn vader naar 'Ereveld Vol Leven' geweest, want nadat ik hem het filmpje liet zien, omdat het mij niet los liet, wilde hij hier mee naar toe. Heel bijzonder om dit samen te doen. Papa heeft me de laatste jaren steeds meer verteld over hoe het was in oorlogstijd en dan besef ik me maar al te goed hoe dankbaar wij mogen zijn dat we in vrijheid mogen leven. Maar tegelijkertijd maak ik me ook zorgen, om wat er in de wereld gebeurt op dit moment en hoeveel mensen er niet, net als wij, in vrijheid leven. In de auto op weg er naar toe vertelde mijn vader weer het één en ander over de oorlogstijd en over wat hij heeft meegemaakt. Verhalen die hij heel lang voor zichzelf gehouden heeft, weggestopt heeft. 
Bij het wachten tot de ceremonie begon kwam ik mijn broer ook nog tegen. Hij werkt bij Defensie en een aantal van zijn collega's stonden representant bij een militair graf. Hij maakte onderstaande foto van ons. 



Om 13.00 uur begon de herdenkingsbijeenkomst, helaas regende het, maar voor mij had dat ook wel iets symbolisch. De hemel huilde heel stilletjes mee de hele dag. De woorden van de sprekers hebben heel veel indruk op mij gemaakt, hun verhalen, die de geschiedenis deed herleven en dan later de tocht langs al die graven, al die gezichten, veelal jonge mensen, kinderen, mannen, vrouwen. Dat komt echt binnen. Daar word je heel stil van.
Om 15.00 uur was de ceremonie bij de zeven kruizen ter ere van de oorlogsslachtoffers die op de erevelden op Java begraven liggen. Eerlijk gezegd heb ik deze geschiedenis van Nederlands-Indië nooit zo meegekregen en dit maakte dan ook diepe indruk op mij. Zoveel verhalen die je in je hart raken. Verhalen die nooit zijn verteld, omdat niemand wilde luisteren. En dan zong Sjors samen met Duncan ook nog dat prachtige lied daar. Brok in mijn keel en moest echt even wat tranen wegslilkken. Wat ik ook heel bijzonder vond was de gesprekken die er spontaan ontstonden vandaag. Ik geloof niet in toevallige ontmoetingen, maar dat het soms zo moet zijn. Tijdens de ceremonie kwamen we toevallig naast een echtpaar te zitten die beiden hun vader hadden verloren in de oorlog in Nederlands-Indië, toen ze nog baby waren. We raakten aan de praat en er ontstond een bijzonder gesprek. Toen de ceremonie was afgelopen zei de vrouw tegen mij "wat ben ik blij met onze ontmoeting, dat heeft zo moeten zijn". En zo voelt dat ook voor mij. Fijn om verhalen met elkaar te delen en op dat moment een luisterend oor te kunnen bieden. 


Het was fijn om dit samen met mijn vader te doen, hier aanwezig te zijn en samen te herdenken, want herdenken doe je samen! 

X Hillie


 
Mijn log in Italiaanse sferen
Zo leuk om iedereen zo creatief te zien en de leukste headers in Italiaanse sferen voorbij te zien komen. Dan kan mijn logje natuurlijk niet achterblijven, ook al doe ik natuurlijk niet mee met de prijsvraag, heb ik toch ook even een nieuwe header in elkaar geflanst. Ik word er helemaal blij van met die vrolijke kleuren

Zelf ben ik nog nooit in Italië geweest, maar wie weet komt dat er ooit nog eens van. Het lijkt me een prachtig vakantieland en ik denk dat mijn oudste dochter er ook wel heel blij van zou worden. Haar lievelingseten is namelijk spaghetti, pizza en pasta, haha. 
Ik kijk nu al uit naar de fanclubdag, helemaal in Italiaanse sferen. Dat wordt vast een heel warm en vooral gezellig feestje!

X Hillie
Creatieve uitspattingen
Al van kleins af aan vind ik het heerlijk om creatief bezig te zijn. Als kind was ik al dol op tekenen, origami vouwen met vouwblaadjes en hele garderobes maken voor mijn poppen. Ik was eigeniljk altijd wel met mijn handen bezig om iets te creëeren. Mijn struikelblok is dat ik eigenlijk ook alles leuk vind om te doen. Inmiddels puilt mijn 'knutselkast' dan ook uit van de spulletjes voor verschillende creatieve hobby's die ik in de afgelopen jaren heb verzameld. Haha iets wegdoen kan ik zo slecht, overal kleeft herinneringen aan. Zo begon ik ooit, bijna twintig jaar geleden toen ik thuis zat met een burn out, met het maken van kaarten in verschillende stijlen om vervolgens over te stappen op het werken met Creall Therm klei. De meest  onooglijke trollen en sprookjesfiguren liet ik daarmee tot leven komen. Kruipend uit een geprepareerd boek of gewoon staand. Uren was ik daar mee bezig en kon daar ook erg van genieten. Maar ook beschilderen van porselein heb ik een tijdje gedaan. Menig porseleinen bordje heb ik beschilderd met de afbeelding van een geboortekaartje voor vrienden en bekenden. Uiteindelijk heb ik het scrappen ontdekt en dat doe ik nog steeds heel graag alleen komt het er op het moment gewoon te weinig van. 

Ondertussen heb ik ook weer iets anders ontdekt. Iets wat ik ook heel graag eens wilde leren. Het ziet er altijd zo simpel en leuk uit, maar hoe doe je dat nou? Dan heb ik het over Handlettering. Als je googled op quotes kom je de leukste, ontroerendste, meest pakkende teksten tegen. Vaak met sierlijke en/of juist strakke letters geschreven. Het leek me zo leuk om dat zelf ook eens te kunnen doen. En toen stuitte ik onlangs op een berichtje van 'Bij Juut' op Facebook. De eigenaresse van deze winkel bij ons in de buurt, startte naast haar workshops werken met Annie Sloan verf ook met workshops Handlettering. Ha, daar moest ik natuurlijk bij zijn. Snel vriendin geappt of het haar ook leuk leek en mijn aanmelding was verzonden. 

Afgelopen donderdag was het zover. Sandra en ik hadden er enorm zin in. Rond 19.00 uur werden we samen met ongeveer twaalf andere deelnemers verwelkomd in de leuke workshopruimte gelegen met uitzicht op de weilanden. Wat een prachtig uitzicht! Al heb ik daar de rest van de avond niet veel meer van gezien. Pfff, vanaf de eerste streep op het papier was het hard werken. eerst alles uittekenen op wit papier, welke lettertype wil je voor welk stukje tekst, hoe groot moeten de letters zijn in het vakje? Daarna ging je met behulp van een mal met potlood het kader overtrekken op zwart papier en de uitgeprobeerde letters met potlood daarin zetten. Wanneer dat er goed op stond kon je de letters overtrekken met een witte stift en invullen zoals je zelf het mooist vond, waarna je de potloodlijntjes uitgumde. Ook al ziet het er zo makkelijk uit, is het nog best lastig om de letters zo te krijgen dat ze  goed in het vak passen. Maar.....het is me gelukt! Het was gewoon zo leuk om te doen en ondanks dat ik af en toe het potlood wel door de ruimte wilde smijten, omdat het niet deed wat ik wilde, werkte het toch heel ontspannend.
Ik ben zo trots op mijn eerste Handlettering creatie. Hier ga ik zeker thuis nog eens mee verder.

X Hillie
Eindejaarsstokje 2016


Al even geleden kreeg ik het stokje toegeworpen door Annemarie en vanavond eindelijk even tijd gevonden er voor te gaan zitten. 

Afgelopen zomer was Marco te bewonderen tijdens vele zomer festivals. Ben jij erbij geweest en zo ja welke festivals heb jij bezocht en natuurlijk hoe gaaf was het?!
Op 27 augustus ben ik bij Strandfestival Zand geweest en wat was dat gaaf! De hele dag met je blote voeten in het zand genieten van heerlijke muziek met als toetje een geweldig optreden van Marco en zijn bandje. Hoe gaaf het was kan je teruglezen in mijn verslag van dit feestje!


Ook in het nieuwe jaar gaat Marco wat festivals verblijden met een spetterend optreden, dit keer is hij te zien in onder andere Valkenburg, Hoorn en Dordrecht. Heb jij plannen om ook dit jaar te gaan en zo ja welk festival wil jij dan niet missen?
Helaas ben ik niet in de gelegenheid om naar één van de komende festivals te gaan. 
 
Marco heeft ons ingefluisterd dat er een nieuw album aan zit te komen. Op wat voor soort album hoop jij? Meer ballads of meer duetten of hou je meer van een swing nummer?
Een album met een mix van ballads en up temponummers met teksten uit het leven gegrepen  spreekt mij het meest aan.
 
Het fanclubweekend in Egmond aan Zee was natuurlijk helemaal geweldig! Ben jij erbij geweest en zo ja wat was jouw mooiste fanclubdag moment?
En of ik erbij was. Dit jaar voor het eerst als Fanclubmedewerker en wat heb ik genoten! Ik heb weinig meegekregen van wat er op het podium is gebeurd, maar heb zo genoten van de blije gezichten om me heen. Het mooiste moment vond ik het moment dat een een klein meisje bij ons het winnende envelopje trok en mocht gaan lunchen met Marco. Het meisje schrok zo dat ze wegrende en verderop onder een tafel kroop. Dat vergeet ik nooit meer. 

Stel je voor, je wint een diner voor twee met Marco, wat zou je dan met hem willen eten en vooral wat zou je willen vragen en wat zou je aan doen?!  
Ik ben dol op Tapas, dus ik denk dat we naar een Tapastentje zouden gaan. Wat ik zou vragen? Ik denk dat ik vooral wat over zijn reizen voor War Child zou willen weten. Hoe hij zich voorbereidt op zo’n reis en de indrukwekkende verhalen die hij te verwerken krijgt. Haha ik kan me nog herinneren dat ik hem mocht interviewen voor de Tifosi en ik mijn bed vol had liggen met kleding, niet wetend wat aan te trekken. Inmiddels maak ik me daar niet zo druk meer om (ahum) en trek gewoon aan waar ik me lekker in voel.
 
Heb jij al meegedaan aan de Photohunt via de vernieuwde app? Hoe vind je die?
Jaaaaa, zo leuk! Haha ik verbaas me er wel over hoe snel sommigen zijn. Meer dan 2 punten per foto heb ik nog niet gehaald, maar dat geeft ook niet. Ik doe af en toe mee voor de leuk. 
 
Marco wordt dit jaar 50 jaar en we willen hem een mooi cadeau geven met z’n allen, heb jij een leuk idee welk cadeau je zou willen geven (als geld geen rol zou spelen)?
Dan denk ik dat ik iets voor zijn fotografie hobby zou kopen, maar heb eerlijk gezegd geen idee wat. 
 
Hoop jij ook op een theater tour in 2017 en in welke woonplaats zou jij Marco graag eens zien optreden?
Daar hoop ik heel erg op! En dan mag hij best in Theater Harderwijk komen, lijkt me zo lekker om een keer op de fiets te kunnen gaan. Alleen is dat helaas niet zo groot, dus zal het zich waarschijnlijk niet goed lenen voor zo'n concert. Maar Zwolle mag ook, is ook niet zo heel ver weg voor mij.
 
Welk nummer draai jij toch wel het meest van Marco, welke cd is je favoriet?
Mijn favoriet is toch wel het album ‘Evenwicht’ en het llied ‘Breng Me Naar Het Water’. Ik hoorde deze voor het eerst waar Marco bij was en moest toen wel even wat wegslikken. De tweede keer was ik alleen thuis en heb zo gehuild. Het lied deed me zo aan de laatste momenten met mama denken. Voor mijn gevoel heeft dit lied me het laatste zetje gegeven om haar overlijden een plekje te geven, waardoor dit lied een speciale betekenis voor mij heeft gekregen. 
 
Heb jij een vast maatje om naar de concerten van Marco te gaan? Zo ja met wie en ga je meestal zitten of sta je het liefst vooraan?
De afgelopen jaren ben ik veel met Corine naar een concert geweest, maar ook ga ik regelmatig met mijn vriendin Jolanda naar een concert van Marco. Sinds ik lid ben van de Fanclub heb ik veel mensen leren kennen en er is eigenlijk altijd wel iemand met wie ik naar een concert kan gaan of bij wie ik kan aansluiten. Het allereerste concert waar ik heen ging was 'Zien' in de Kuip en toen had ik een zitplek. De concerten die daarna volgden had ik eigenlijk altijd een staanplek. In het begin niet altijd vooraan, maar mijn laatste concerten waren wel vooraan. Dat vind ik toch wel de mooiste concertbeleving. 

Ik geef mijn stokje door aan Rebecca en Elles
 
X Hillie
Gefeliciteerd Marco
Hieperdepiep Hoera!
Lieve Marco, vandaag is het dan toch echt zo, je bent echt 50 jaar geworden! Van harte gefeliciteerd met je verjaardag! Wij wensen je samen met je gezin en dierbaren een hele fijne verjaardag toe vol liefde, warmte en gezelligheid en hopen dat er nog vele jaren bij mogen komen waarin je mag genieten van waar jij blij van wordt. 

Liefs Hillie, Cornelis, Sara en Fenna
Frisse Layout
Mijn logje ligt een beetje te verstoffen, dus dacht laat ik het een nieuwe, frisse look geven. Heerlijk even gefreubeld aan een nieuwe layout.
Haha nu nog even weer wat vaker loggen......

X Hillie

Saving Memories
Naarmate je ouder wordt besef je vaak des te meer hoe kwetsbaar het leven is. Vooral wanneer er steeds vaker dierbaren om je heen wegvallen. Daarom ben ik ook zo dankbaar dat ik mijn vader, nu inmiddels 86 jaar, nog bij me mag hebben. Op zich is hij nog redelijk gezond, maar zijn COPD en heupslijtage maakt dat hij niet meer zo kwiek is dan hij zou willen. Hij geniet altijd wel ontzettend van dagjes uit, ondanks dat het lichamelijk ontzettend vermoeiend voor hem is. Wanneer hij ergens heen wil, belt hij me altijd of ik zin heb om mee te gaan. Onlangs had hij via de vriendenloterij kaartjes gewonnen voor een dagje uit en zo gingen wij vandaag met z'n viertjes naar de Apenheul. Het was prachtig weer en we hebben weer prachtige herinneringen verzameld. Ik verheug me al weer op ons volgende uitstapje. Het is gewoon zo leuk om hem zo te zien genieten, samen met zijn kleinkinderen. Ik hoop zo dat we nog heel veel van deze uitstapjes samen mogen maken.


X Hillie
Ladiesweekend


Vriendschappen ontstaan op de meest onverwachtte momenten. Soms al in de kleutertijd, of basischooltijd, maar ook in je volwassen leven kruizen er soms mensen je pad waar je ineens een klik mee blijkt te hebben. Maar wat is nou echt vriendschap? In deze tijd van Social Media wordt de term vrienden al heel snel gebruikt, maar waar ligt de lijn tussen kennissen en vriendschap? Voor de één zal die heel anders liggen dan bij de ander. Er zijn natuurlijk ook veel verschillende soorten vriendschappen. Ik merk dat in mijn eigen kringetje ook. In de afgelopen jaren hebben veel mensen mijn pad gekruist, een aantal zijn blijven hangen, maar ook een aantal zijn uiteindelijk ook weer verdwenen. Vriendschappen waar je het één en ander met elkaar gedeeld hebt en uiteindelijk toch ieder je eigen weg bent gegaan, ieder een andere kant op, maar ook vriendschappen die al meer dan 30 jaar voortbestaan. Welliswaar in andere intensiteit als in het begin, maar nog steeds als vanouds als we weer samenkomen. Mensen die stuk voor stuk belangrijk voor mij waren en zijn en omgekeerd ook.



Zo is er in de afgelopen jaren ook een bijzondere vriendschap gegroeid tussen mij en een paar moeders van school. Mijn jongste zit bij kinderen uit hun gezinnen in de klas. We zijn alle 5 totaal verschillend en toch klikt het enorm goed. 1x in de zoveel tijd spreken we met elkaar af en gaan we lekker uit eten of iets anders leuks doen. Onlangs hadden we het plan opgevat om een keer een weekend met z'n allen weg te gaan. Het had even wat voeten in aarde om het te plannen, want alle agenda's stonden al aardig volgeboekt. Zondags weg is bij ons in huis ook nog wel eens een dingetje en zelf doe ik liever ook geen commerciële dingen op zondag, zoals uitgebreidt shoppen of naar een pretpark, maar maak wel eens een uitzondering. Eerlijker gezegd, lijk ik daarin soms misschien ook wel wat inconsequent, maar tja ben ook maar een mens en maak die keuzes naar mijn eigen gevoel. Het blijft lastig in deze 24-uurs economiemaatschappij waarin de zondag niet meer de rustdag is zoals hij van oudsher bedoeld was.
Afgelopen weekend was het dan eindelijk zover dat ons weekend, waar we zo naar uitkeken zou plaatsvinden. Één vriendin kon helaas uiteindelijk toch niet mee en zo gingen we met z'n vieren al vroeg op pad op zaterdag. Best spannend, want we kunnen weliswaar heel goed met elkaar, maar ook als we een heel weekend met elkaar optrekken? We waren al heel vroeg in het hotel en hebben daar ons gemeld en de spullen gestald waarna we Arnhem onveilig gingen maken. Shoppen, lunchen, kletsen, Tapas eten, veel lachen, heel veel kletsen en vooral heel veel shoppen. Of had ik dat al gezegd? HAHA




 

De volgende dag konden we heerlijk rustig aan doen, want we hadden een late uitcheck geboekt en hoefden dus pas rond 17:00 uur onze kamer te verlaten. We Begonnen met een heerlijk ontbijtbuffet, eerst heel braaf een broodje op mijn bordje, om het daarna toch te vullen met die onweerstaanbare heerlijke zoete lekkernijen.
Toen het ontbijt gezakt was zijn we met z'n viertjes op zoek naar de welnessruimte gegaan die zich op de veertiende verdieping van het hotel bevond. Man, man, man wat een prachtig uitzicht daar! Eerst heerlijk een uurtje gesport in de fitnessruimte, eerst wat lacherig, maar uiteindelijk toch wel heel fanatiek, waarna we lekker gingen uitzweten in de sauna's.
Halverweg de middag hadden we een ontspanningsmassage geboekt en dat was wel heel erg fijn en wederom dat prachtige uitzicht, al merkte ik daar tijdens die massage niet veel van, haha. 
Het weekend afgesloten met een heerlijke gezamelijke maaltijd met een schandalig lekker Grand Dessert. Wel weer jammer dan dat ik dat met nog drie anderen moest delen, haha. 




Rond half 10 s' avonds werd ik als eerst weer thuis afgezet en was ons heerlijke weekend al weer voorbij.
En dan kom ik weer terug bij mijn vraag, wat is nou vriendschap? Voor mij is vriendschap een band tussen mensen die ontstaat doordat je je happy voelt bij elkaar, je jezelf kunt zijn en diegene ook zichzelf kan en durft te zijn bij jou. Vriendschap is alles kunnen delen en eerlijk naar elkaar kunnen zijn.
Afgelopen weekend voelt als echte vriendschap, lief en leed gedeeld in fijne gesprekken en veel gelachen. Ik hoop dat er nog veel van dit soort fijne weekendjes mogen volgen.
Dat we dit sowieso jaarlijks gaan doen staat in ieder geval al vast.

X Hillie


 
Time flies when you're happy
Vandaag is het al weer 19 jaar geleden dat we onze liefde bezegelden en volmondig JA tegen elkaar zeiden! Onvoorstelbaar hoe snel de tijd gaat, het voelt als gisteren dat ik met de kriebels in de buik opstond, klaar voor de grote dag. We hebben in de afgelopen jaren veel lief en leed gedeeld en inmiddels twee prachtige dochters en heel wat levenservaring rijker nog steeds heel gelukkig samen.

X Hillie

Gastenboek

"De vogels komen dichterbij
Maar jij hoort geen geluid"