Welkomsttekst


Welkom op mijn plekje op het wereld wijde web, eerder geschreven logjes kan je terug vinden in mijn archief, ook daar mag je rustig in rondsnuffelen..  wil je op de hoogte blijven van mijn reilen en zeilen, vul dan bij email alerts even je adres in en je krijgt een berichtje wanneer ik een nieuwe log geplaatst heb...

Tot kijks, liefs, Gerdje 

Gedichtje

Mooi, zoals de bladeren
aan de bomen verkleuren.
En je tuin een zucht slaat
vol heerlijke geuren.
Wonderlijk, zoals de natuur
zijn eigen gang gaat.
En ik iedere ochtend
bij al dit moois ontwaak.
Marco's filmpje, voor mij ...
E-mail alert
Knuffel foto met Marco
Mijne grootste schat
Agenda


Weekend 1 Nov.
Fanclubdag
Mooie momenten 2007
Bezoekers
Op dit moment is er 1 bezoeker ;
en 1 gast bezoeker .
E-mail - Gastenboekje





 

Nieuws van Marco
Geen nieuws van Marco.
Concerten Antwerpen
Foto's...  13 maart

Foto's...  14 maart

Foto's...  17 maart

Foto's...  18 maart

Foto's...  20 maart

Foto's...  21 maart

Foto's...  25 maart

Foto's...  27 maart

Foto's...  28 maart
Foto album
Mijn laatste reacties
Laatste Reacties
Dag Tine, Nog steeds... 00:50
Emanuela? Wat houdt jouw... 00:46
Emanuela? Wat houdt jouw... 00:45
hi Bent u op zoek naar... 11:32
Hahahah ??? 11:47
Helaas is de Flint stones... 08:53
Alle delen van klaprozen... 00:46
Alle delen van klaprozen... 00:45
Lange tijd niets van je... 07:07
Via deze weg wil ik jou... 19:33
Via deze weg wil ik jou... 16:49
Ik kom je hier ook nog... 17:02
Gefeliciteerd met je... 16:47
Via deze weg wil ik jou... 16:39
Deze dag laten wij niet... 12:42
super vet 14:33
Een hele dikke knuffel... 18:33
Een hele dikke knuffel... 18:32
Goedemorgen, fijne zondag... 11:21
Knuffel! 23:11
Móóiii .... Leuk om te zien!!! 18:50
Hee Gerdje. IK heb je... 00:30
Lieve Gerdje,... 22:45
Ook feliciteer je nog... 22:19
gefeliciteerd met je... 22:17
Ik wil jou op de valreep... 22:15
Hoi Scheetje Kom je even... 11:19
Ik ben Andy en kom bij... 02:55
Even een knuffel voor... 16:17
Bedankt voor je lieve... 14:36
Hey Gerdje, Ik wil je... 22:40
heee, je zit ook bij... 11:42
Gefeliciteerd met jou... 10:08
Wat een lieve reactie van... 21:14
Ik mis je Gerdje, ik zag... 17:31
Gewoon omdat ik even... 19:54
Scrol nu naar boven en... 11:26
Hoe is het met jou lieve... 11:24
Namens Frenk bedankt voor... 08:48
UIt het oog maar niet uit... 23:08
Deze woorden zijn zo waar... 22:23
Mooi gedicht, ooit... 22:05
Zie je wel hij is je niet... 13:46
Joehoe Gerdje, wat ben je... 11:46
22:22
Gefeliciteerd met jou... 07:56
Ook hier nog eens hoor,... 23:51
Gefeliciteerd!!!Had je al... 22:39
Van harte gefeliciteerd... 21:56
Hieperdepiephoera van... 21:35
 
Laatste 100
Archief
Kalender
Juni 2017
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30  
Zoeken
Eerst wel, dan niet, dan toch
Na eerst een paar keer een welles en dan weer een nietes te horen, mochten we gisteren dan toch eindelijk na 4 uur het ziekenhuis verlaten, eerst mocht hij wel en dan weer niet naar huis.. de reden daarvan was, dat ze nog moesten beslissen of ze wel of niet nog een andere gips zouden aanleggen.. Maandag na de operatie kreeg die een open gips aan, maar omdat ze op dinsdagmorgen nog een keer röntgenfoto?s moesten nemen hadden die slimmeriken daar op de röntgenafdeling die gips wat verder open getrokken, gevolg.. de gips zat nu wat losser dan vooreerst...na wat heen en weer geloop van verpleegster hebben ze uiteindelijk toch besloten om het zo te laten, hij mag er toch niet op lopen en nu kon de thuisverpleegster de wonde ook beter verzorgen .. Een dokter heb ik daar op die 2 dagen niet gezien, maar volgens de verpleegster was de operatie toch goed gelukt en verlopen, het stukje been dat afgebroken was hebben ze weer aan elkaar gezet met een plaatje en 4 bouten/vijzen.. voorlopig moet hij nu zes weken verder doen met die open gips.. en dan .. ja dan? weet ik het ook nog niet.. afwachten dus?
Wachten, wachten en geduld..
Wachten, wachten, en geduld moet je hebben als je geopereerd moet worden, gisterenmorgen om 7 uur moest mijn zoon zich melden in Het grote UZ ziekenhuis van Leuven, beter gekend als Gasthuisberg, nadat alle formulieren waren ingevuld en hij een kamer kreeg toegewezen, begon het wachten, ze zeggen niet.. dan of om dat uur is de operatie, nee het is gewoon afwachten, om iets voor 4 uur in de namiddag wisten we nog niets, ik begon al te denken, zo komen ze zeggen dat het word uitgesteld tot de volgende dag.. Pas om 5.30 uur kwamen ze hem ophalen en volgens de dokter zou die op een dikke 2 uur weer terug op zijn kamer zijn, die 2 uur werden er uiteindelijk 4, die 2 laatste uur wachten duren dan wel heel lang.. pas om 9.45 uur, brachten ze hem nog half slapend weer naar de kamer, of de operatie goed verlopen is en wat ze juist gedaan hebben, daar moeten we maar naar gissen, want veel zeggen doen ze niet.. ik zag alleen dat hij weer een open gips aan had, na een kwartje werden we dan ook uit de kamer gezet, want de andere patiënten hadden ook hun rust nodig.. Dus vandaag zullen we (hopelijk) meer weten, na de middag rij ik er weer naar toe, hopelijk mag die dan mee naar huis.. want ziekenhuizen.. ik heb ze de laatste tijd genoeg gezien.. nu dus weer wachten tot ik een telefoontje krijg of tot na de middag en duimen maar dat alles in orde is?

Daar heb je een zus voor...
Daar heb je een zus voor..
Voor die kleine momenten die je samen kan delen.. Onverwachts stopte mijn zus Marieke na de herdenksmis gisteren van onze zus mij iets in mijn handen, het was net alsof ze wist dat mijn zaterdag wat chaotisch verlopen was, en dan doet zo?n gebaar een mens zo goed.. zo lief van haar? het was een kleine agenda voor 2010, heel erg handig om mee te nemen in mijn handtas.. en een knuffelkaart met de volgende lieve woorden op ..

* * * * *
Ik stuur jou een knuffel vandaag,

Soms is het fijn,
onverwacht een knuffel te krijgen,
gewoon zomaar..
omdat iemand van je houdt en om je geeft?

Het geeft een goed gevoel te weten,
Gewoon omdat jij.. jij bent,
iemand je wil laten merken,
hoeveel je voor iemand betekent..

Dus terwijl je de woorden leest, op deze kleine kaart,
denk er dan niet alleen aan als, gewoon maar woorden?
Maar beschouw elk woord, als een knuffel
voor jou hart? van het mijne !

Ik weet dat jij van onverwachte dingen houd,
daarom dit kleine gebaar?Van je zus Marieke..

Lieve zus dankjewel voor die lieve kaart en mooie agenda
en je weet? ik zal er altijd voor je zijn?.

 
Een vleugje nostalgie...
De laatste tijd met al die wedstrijdvragen dook ik geregeld mijn fotoboeken in, en daar kwam ik tot de ontdekking dat ik eigenlijk maar heel weinig foto?s heb waar ik samen met mijn zussen en broer opstond, komt het omdat ik een paar jaar later geboren ben dan hun ?.. Ik weet het niet.. want foto?s waar ze met hun 3-tjes opstonden waren er wel veel meer.. mijn ouders hadden zelf geen camera, en we werden dan ook maar op de foto gezet als mijn tante eens langs kwam, gelukkig maar anders had ik geen één foto van vroeger gehad.... de weinige foto?s die ik van ons 4-tjes te samen heb koester ik dan ook..









Afscheid nemen...
Al een paar dagen wilde ik een logje maken over het afscheid nemen van mijn zus, maar meer dan een paar zinnen kwamen er niet op mijn scherm, telkens weer veegde ik ze weg en begon weer opnieuw, opnieuw en opnieuw, ik zat dan ook de hele tijd meer naar een leeg scherm te turen dan wat anders... Het is net of de tijd hier is blijven stilstaan van toen mijn zus in het ziekenhuis lag.. ik lees nu zelfs dat er al loggertjes zijn waar ik normaal altijd langs ging alweer terug zijn van hun 14 daagse vakantie en ik wist nog niet eens dat ze al vertrokken waren, de maand juli is voorbij gegaan als in een waas, raar is dat.. mijn mailbox puilt gewoon uit van de emailalerts en kwam er maar niet toe om te reageren, ik wilde wel maar het lukte me niet, ik snapte gewoon mezelf niet meer.. telkens ik de lieve reacties op mijn vorig logje begon te lezen kwamen mijn waterlanders spontaan weer boven, zo ook bij het zien van al die kaartjes die in mijn brievenbus vielen,..
Vorige donderdag kreeg ik zelfs een mooi boeket bloemen aan mijn deur bezorgd van Isa en Nath, dankjewel meiden? omdat het zo onverwachts kwam deed het me meer dan goed.. Marc en Nancy wil ik ook bedanken, met 2 witte rozen kwamen ze in ons dorpje aan, een roos was uit naam van Laura (Ikkelautje). dankjulliewel . Ook voor al die mailtjes, kaartjes, berichtjes, sms-jes, attenties van iedereen hoe klein ook, kan ik dus niets anders dan zeggen, dankjewel het deed me echt goed ... Het afscheid nemen was zwaar, en ik ga er dan ook niet uitgebreid over loggen, alleen wil ik er nog wel vermelden dat tijdens de mis geen kerkmuziek gespeeld werd maar wel nummers die we zelf gekozen hadden, het eerste nummer dat we te horen kregen was van Frans Bauer ?Trein naar niemandsland? ? iets later klonk ook Marco met ?Afscheid nemen bestaat niet? door de boxen, beide nummers die je zowel kippenvel als tranen bezorgden op zo?n moment? Het laatste nummer dat ze speelden was het lievelingslied van mijn zus ? Als de dag van toen? een liedje van Mama?s Jasje, dat liedje had ze ook gekozen voor de openingsdans op haar huwelijksverjaardagsfeest? Ik heb wel gemerkt dat.. hoe verdrietig je ook bent het leven gewoon verder gaat, gelukkig kunnen we alle herinneringen met ons meenemen want vergeten zullen we haar nooit..
 

Mijn zus is niet meer...
Vanmorgen?

Was de laatste minuut dat ik mijn zus zag leven.
Ik denk aan die laatste knuffel die ik haar nog kon geven.
De zon zal nu even niet voor ons schijnen.
Lieve zus, weet dat je nooit uit ons hart zal verdwijnen?

Dikke kus van je broer en je zusjes..

.
Het lijkt een boze droom..
Het lijkt een boze droom, en toch is het werkelijkheid wat ik de laatste dagen mee maak, zoals je al in mijn vorig logje konden lezen was mijn zus vorige week opgenomen, sinds vrijdagavond gaat het helemaal niet goed met mijn zus, mijn schoonbroer bleef er dan ook de hele nacht bij, zaterdag morgen zou ik hem gaan aflossen zodat hij naar huis kon om zich wat te douchen en kleren te halen.. Die nacht had ze alweer een maximum aan morfine gekregen omdat de pijn ondraaglijk was.. ze werd dan ook constant in het oog gehouden door de verpleegsters want die kwamen om het half uur zien, mijn schoonbroer was nog geen half uur weg of ze vroegen me of hij nog lang zou weg blijven want ze hadden besloten om mijn zus op een eenpersoonskamer te leggen omdat ze er niet zo best uitzag? terwijl ze met mijn zus naar de andere kamer reden, begon ik al haar spulletjes in te pakken, ik was er bijna klaar mee toen de verpleegster weer terug kwam en zei of mijn schoonbroer wou opbellen om te zeggen dat die zo snel mogelijk moest weer komen want het zag er echt niet goed uit, die witte kleur rond haar neus betekende niet veel goeds, ondertussen hadden ze ook de dokter opgebeld, wat er dan op zo?n moment door je lijf gaat kan je niet beschrijven, ik was zo geschrokken en kreeg bijna niets gezegd door de telefoon, alleen dat hij zo snel mogelijk moest terug komen.. De dokter was er ook meteen en schudde met zijn hoofd, hij kon niets meer doen, alleen er voor zorgen dat ze zo weinig mogelijk pijn had, morfine alleen hielp niet meer, wat ze er allemaal bij kreeg geen idee, na die middag en ook die volgende nacht sliep ze dan ook veel, vast door de verdoving/medicatie.. gisteren morgen samen met mijn andere zus Marieke stonden we om iets na 9 weer aan haar bed we zouden daar blijven tot de middag tot mijn schoonzus er zou zijn, zo lossen we elkaar af zodat mijn schoonbroer er niet alleen voor staat want voor hem is het ook zwaar.. , gisterenavond ben ik er dan weer geweest tot vannacht 12 uur, mijn schoonzus zou er dan verder de nacht door brengen, vanavond vanaf 8 uur tot ? ga ik er weer naar toe.. De dokter vreest er ook voor dat mijn zus het niet lang meer zal aankunnen om nog 3 x per week 3 a 4 uur aan de nierdialyse te liggen, want ondanks de kl*te ziekte en ze er slecht aan toe is, moet ze daar toch blijven naar toe gaan, vanmorgen was haar bloeddruk te laag en dan hebben ze iets bij in de infuus gedaan om hem te laten stijgen, tijdens de behandeling kreeg ze nog 2 morfinespuiten zodat het vandaag nog gegaan om er een paar uur aan te liggen.. het is dus afwachten hoe lang ze het kan volhouden, want zonder die nierdialyse kan ze gewoon niet?
Aan al mijn lezertjes dankjewel ... ...voor al die lieve reacties op mijn vorig logje, het doet me goed.. tussendoor lees ik wel heel veel van jullie logjes, het geeft me wat afleiding, het reageren zal pas later komen?

Het gaat niet goed...
Het gaat helemaal niet goed met mijn zus, ik kom net van het ziekenhuis, ik zat er al van deze morgend, maar ik ga er zo weer naar toe, ze hebben mijn zus sinds vanmiddag ook op een aparte kamer gelegd, het is verschrikkelijk om haar zo te zien afzien en haar niet te kunnen helpen..
ik ben bang want het ziet er echt niet goed uit..

Lieve zus
Je moet vechten voor je leven, je moet strijden tegen de dood
Je moet om ons geven, anders is ons verdriet te groot
Je moet blijven vechten tegen de kanker, ook al doet dat soms pijn
je moet je aan de wereld hechten, om nog even bij ons te kunnen zijn?
Maar de tijd haalt je in, de wijzers tikken door,
en je lichaam krimpt sneller dan dat we hadden gehoopt..

Lieve zus ik hou van je en wil je nog lang niet kwijt..
xxx  gerdje
.
Schoonvader overleden
Mijn schoonvader is na een langdurige ziekte overleden, 5 jaar geleden werd mijn schoonvader opgenomen in het rusthuis omdat hij niet goed meer voor zichzelf kon zorgen, de eerste jaren van zijn verblijf daar gingen helemaal goed, hij had er vrienden gevonden, voelde zich ook niet meer zo alleen, want praten deed die nog graag... Echter 2 jaar geleden ging het mis, hij werd ziek, werd weer beter, werd weer ziek, vermagerde veel, het ging gewoon van slecht naar slechter, het laatste jaar was die zelfs helemaal bedlegerig en herkende ook niemand meer? maanden heeft die zo gelegen zonder een woord te zeggen, bracht de tijd ook meestal slapend door, zelf zagen we hem ook zienderogen achteruit gaan en volledig wegkwijnen in zijn bed, hij werd nog gewoon in het leven gehouden door allerlei infusies, hem steeds zo te zien liggen en niet te kunnen helpen deed ons inzien dat het voor hem beter zou zijn als die rustig verder kon slapen voor altijd, voor hem zou het beter zijn want zo?n leven wens je niemand toe.. ook al zullen we hem missen, De foto is nog van zijn verjaardagfeestje 2 jaar geleden in de beginperiode van zijn ziekte..
Pluk de dag, want...
Pluk de dag want het kan zo ineens de laatste zijn.. een zin die al een hele week door mijn hoofd spookt, het is trouwens ook alweer een week geleden dat ik mijn laatste logje plaatste, niet dat ik niets beleefd heb integendeel, ik stond zelfs in die tussentijd nog 3 x in Antwerpen te genieten van Marco en zijn bandje, ik had een hele heerlijke afsluiter, genoot van elk moment.. en dan kom je thuis en je staat plots weer met beide voeten op de grond, de harde realiteit van het leven brengt je meteen uit je roes.. want op het moment dat je nietsvermoedend staat te zingen en te springen bij het laatste concert, halen ze zomaar je nicht van deze wereld vandaan, zomaar.. plots en zonder reden.. en dat maakt je meteen wel wakker uit die roes.. dat is zo schrikken.. dat je geen zin hebt om vrolijke logjes over de voorbije concerten online te goeien..(komt nog wel) .. Vandaag werd mijn nicht begraven, samen met de familie hebben we de kerkdienst bijgewoond, heel emotioneel was het, zeker als je de brief hoort voorlezen die de kinderen geschreven hadden voor hun mams, op zo?n moment schieten je ogen wel vol.. Het zet je wel ff tot nadenken, dat het leven toch maar niets is, gewoon een vingerknip.. het ene moment ben je nog de toekomst aan het plannen.. en een fractie van een seconde later.. bent je er niet meer.. Het deed me beseffen, dat je zoveel mogelijk moet genieten van alles, van de kleine en de grote dingen... want net zoals Marco zingt, zing ik voortaan ook.. ?Pluk de dag want het kan zomaar ineens de laatste zijn?..
.
"Je lijf is aangeraakt door vreemde handen
Er zaten vreemde lippen aan je mond"