Nieuws van Marco
Zie ik jou bij de Clubtour gerdaw? Groetjes, Marco
Kalender
November 2017
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    
Profiel
Naam: Gerda de Wit
Leeftijd: 45 jaar
Uitgebreid profiel
Zoeken
E-mail alert
Bezoekers
Op dit moment is er 1 bezoeker ;
en 1 gast bezoeker .
Mijn laatste reacties
Paradiso
Terwijl de cd #thuis de hele dag lekker hard aanstaat ben ik nog steeds aan het nagenieten van een fantastische avond!

Wat was ik al blij dat ik kaartjes had kunnen kopen voor de albumrelease. Maar ik had niet kunnen bedenken dat het zo'n bijzondere en intieme avond zou worden!

Het voelt sowieso al enorm als thuis komen bij de mensen die ik inmiddels dankzij de fanclub heb leren kennen. Altijd leuk om even bij te kletsen.

Ik was nog nooit in Paradiso geweest. Wat een prachtige locatie zeg! Er straalt zoveel warmte en intimiteit uit deze zaal!

Ik zat op het eerste balkon, en had het guluk dat we nog net op de stoelen vooraan op het balkon konden zitten....... Wat een prachtig uitzicht op het podium, den mensen in de zaal en schuin links van ons o.a het gezin van Marco!

Ik zag dus zowel Marco, zijn gezin en het publiek genieten van deze bijzondere avond. En ik kan je vertellen dat was enorm genieten om te zien!

Zo vol overgave dat Leontine, Luca, Senna en Jada de nummers aan het mee zingen waren. Dat was zo puur, daar spatte de liefde zo vanaf alsof ze elkaar nog maar net kenden en dat is in een tijd waarin zoveel mensen uit elkaar gaan erg bijzonder en fijn om te zien!

Het voelde zo ontzettend intiem vanaf dat punt dat ik me bijna familie voelde :)

En dan waar we uiteindelijk voor kwamen! Hoe zijn de teksten, en hoe klinken de nummers???? Van het eerste tot het laatste leid heb ik genoten!

De tekst van wakker heeft gelukkig voor mij niets waar in mezelf in herken. Maar ik vind de tekst en melodie wel enorm goed!

Verder zit er in alle nummers wel iets of soms zelfs heel veel waar ik mijzelf in herken.

#thuis:
Nadat ik het warme thuisgevoel eigenlijk nooit echt gekend heb door mijn eigen onzekerheid en negatieve beeld over mijzelf en de wereln om mij heen, zowel mijn naaste omgeving als verder weg. Mag ik me nu zo gelukkig prijzen dat ik mezelf op heel veel plaatsten en bij heel veel mensen echt thuis kan voelen. In eerste plaats bij mijn man, kinderen en familie en vrienden. Maar ook als ik in mijn geliefde Disneyland ben, op mijn werk of bij een concert van Marco ervaar ik een warm thuis gevoel!

#alsof je vliegt:
Doet me denken aan mijn kinderen, de oudste die inmiddels al een jaar samen woont, maar in de weekenden nog heerlijk bij ons thuis is. Mijn dochter, die inmiddels opgegroeid is tot een prachtig jonge zelfstandige vrouw van 19 jaar. Maar ondanks haar soms grote mond zo'n enorm klein hartje heeft. Beide kinderen laat ik los, maar ondertussen blijven ze altijd aan me vast hangen, en zal ik zowel apetrots op ze zijn als me zorgen over ze maken.

#voorjou:
Deze doet me denken aan mijn eigen opa waar ik een enorm bijzondere band mee heb gehad. Maar is bovenal op het lijf van mijn vriendin en mijn buurvrouw geschreven. Beiden zijn hun man verloren. Mijn vriendin al  toen ze 45 jaar was. En mijn buuurvrouw toen ze 75 jaar was. Qua leeftijd een heel verschil. Maar qua gevoel exact hetzelfde. Het nummer voor jou beschrijft echt precies zoals zij het beschrijven. En ook al ziet een ander het niet altijd en slaan ze zich er beiden zo dapper doorheen. Het gemis dragen altijd bij zich, beiden hebben hun grote liefde, hun maatje voor altijd bij zich ook al kunnen ze hem niet meer zien en aanraken.

#18 jaar:
Het is qua getal iets meer ik was 20 toen wij bij elkaar kwamen en mijn man was 27. En inmiddels zijn wij 25 jaar samen waarvan 23 jaar onder 1 dak wondend, en 22 jaar getrouwd. En op dit moment zelfs hechter dan ooit  en dat na al die jaren....... Ik wil je nooi nee nooit meer kwijt! 

#vrienden:
Zo, die tekst kwam best even binnen! Vrienden zijn voor mij ontzettend belangrijk. Ik vind het heerlijk om voor mijn vrienden klaar te staan in goede en slechte tijden en om tijd met mijn vrienden door te brengen. Maar inderdaad vriendschap is zoveel meer dan dat. Eerlijk tegen elkaar kunnen zijn. en ook kunnen zien wanneer het wel of juist niet zo goed gaat met een vriend/vriendin dat maakt een hechte vriendschap of je elkaar nu nog maar net kent of al je hele leven......

#niemand anders:
Ik wil geen ander meer dan wan jij... en niemand anders, nee niemand anders hoort bij mij!
Wij zijn nooit uit elkaar geweest. Maar vooral ik heb veel moeilijke momenten gekent in onze relatie. Ik heb me ver verwijderd gevoeld van de lierfde die ik had willen voelen. Maar ondanks dat ben ik wel altijd blijven geloven dat wij bij elkaar horen. Ik ben veranderd...... maar ook hij is veranderd. na al die jaren van volhouden was dit voor mij het jaar van de waarheid, ik was zover gekomen dat ondanks dat het ontzettend moeilijk zou gaan worden en veel pijn zou doen ik als het niet anders kon voor mijzelf wilde gaan kiezen. Jarenlang heb ik mijzelf de kartrekker gevoeld binnen ons gezin, en ik kon dit niet meer. Ik had zo de behoefte om eens alles los te kunnen laten en niet degene te hoeven zijn die keuzes maakte en voor oplossingen zocht. En daarnaast had ik zoveel meer behoefte aan liefde en genegenheid dan dat ik voelde op dat moment. Maar wonder boven wonder is er en knop omgegaan, het besef dat er toch echt aan beide kanten meer nodig is om echt voor elkaar te blijven gaan. We zijn op dit moment gelukkiger dan ooit. Ik voel me inmiddels al zoveel langer gelukkig in ons samenzijn dan ooit gebeurd is dat ik vol overtuiging kan zeggen: niemand anders hoort bij mij!!!

#meester van mij:
Heeft meerdere betekenissen voor mij. Maar een daarvan doet me denken aan de tijd net voor mijn man en ik echt bij elkaar kwamen. Ik werd na elkaar al een tijdje kende verliefd. Door zijn gedrag, door hoe hij tegen mij deed ging er ineens een lichtje branden..... hé, die jongen is toch best wel erg leuk. Terwijl hij de ene keer mij opzocht, en de andere keer mij links liet liggen ging ik langzaam maar zeker steeds meer voor hem voelen. Ondanks zijn wisselende gedrag ging ik steeds meer van hem houden. En aan de ene kant wilde ik dit niet meer, ik wilde mezelf niet pijnigen met hoop die wellicht nergens toe zou lijden maar ja....Je maakt mij meester van mij!

#Wat doe je met me
Telkens als ik mezelf zo ongelukkig voelde in onze relatie  zei ik weet niet hoe lang ik dit nog vol hou. Ik wil niet opgeven, maar zo hou ik het niet lang vol. En telkens ging het even iets beter, maar langzaam werd alles weer als vanouds. Heel wat keren ging het zo en telkens hoopte ik maar weer op verbetering..... (schatje wat doe je met me....) Inmiddels voel ik dat gelukkig echt de ogen goed open gegaan zijn en de knop helemaal omgegaan is! 

#eventjes alleen:
Hoe geweldig ik het ook vind om mijn familie, vrienden en de kinderen van mijn werk om me heen te hebben, soms is het toch ook even nodig om heerlijk eventjes alleen te zijn....

Zo, en nu lekker rtl late night kijken! Fijn weekend allemaal!
Liefs Gerda X


 
Feest

 
druiven plukken
zo'n 5 jaar geleden vroeg een vriendin me of ik het leuk vond om naar de wijnproeverij te gaan bij het Betuws Wijndomein in Erichem. Nou was ik op dat moment vooral liefhebben van zoete lichte wijn zoals Canei/Hugo. Maar het leek me leuk om eens te een kijkje te nemen daar.


Daar aangekomen werd ik gelijk verliefd op de prachtige wijngaard! Zo dicht bij huis hebben we eigenlijk een stukje "buitenland".

Een jaar later ben ik voor het eerst mee gegaan om als vrijwilligster druiven te gaan plukken. Mijn eerste plukdag was zo'n bijzondere ervaring! Het zonnetje scheen volop. De temperatuur was enorm aangenaam. En het plukken bleek enorm rustgevend te zijn! Het stond dan ook direct vast dat ik dit vaker wilde gaan doen!

Inmiddels zijn we dus een aantal jaren verder en heb ik elk jaar nog mee gelukt, het ene jaar enkele dagen. Het andere jaar de meeste plukdagen mee kunnen helpen.

Dit jaar had ik telkens de pech dat de plukdagen vielen op een werkdag van me, of in een weekend waar ik al erg veel te doen had.

Maar gelukkig gisteren was de laatste plukdag van dit jaar, en hieperdepiep hoera!!! Ik was vrij en kon heerlijk mee plukken!

Wat was het weer een zaligheid om te doen. We waren met een erg grote groep, dus de pluk ging enorm snel. Rond 11.00 hebben we gesmuld van een heerlijke verse soep, gemaakt door Arina, de vriendin van wijnboer Diederik. We konden kiezen tussen de pompoensoep, en de aardappelsoep. Omdat ik de pompoensoep al kende heb ik voor de aardappelsoep gekozen. Mmmmmmmmm wat was die lekker zeg. Een heerlijk glas betuws bruis (een alcoholvrije wijn van het wijhuis) en een ovenvers broodje met zelfgemaakte kruidenboter erbij, echt genieten!


na de soep gingen de meeste plukkers verder om de allerlaatste druiven van dit seizoen te plukken. 
Mijn vriendin en ik bleven Arina helpen om de afwas op te ruimen, en de barbeque voor te bereiden.


Zodra de laatste tros druiven geplukt waren, kwamen alle plukkers erbij en hebben we nog heerlijk kunnen genieten van een overheerlijke barbeque. Onder het genot van een lekker glas wijn naar keuze. Voor mij viel de keuze op de herlijke lingerood. Een wijn die ik tijdens de fanclubdah ook kado heb gegeven aan Marco.

( Ik ben enorm benieuwd wat je van de wijn vind Marco, dus tegen de tijd dat je hem leeg hebt zou ik het erg leuk vinden om via welke manier dan ook te horen wat je ervan vind. Leuk om aan Diederik en Arina te vertellen die de wijnen met veel liefde en plezier maken)

Liefs X Gerda
Mijn vriendin Sandra en haar dochter Andrea.

Even mee liften met het druiventreintje.

Daar gaat Diederik met een volle druiventrein.

Alles wat nog over is, lege kale wijnranken........ Tot volgend jaar, dan hoop ik weer wat vaker te kunnen plukken!




 
nagenieten
Terwijl ik nog steeds aan het nagenieten ben van een fantastisch fanclubweekend, heb ik eindelijk tijd voor een 2e logje! Nou ja....2e, het had de 3e moeten zijn maar nr 2 die ik een week voor de fanclubdag geschreven had is op de een of andere manier niet goed terecht gekomen. 

Niet zo heel vreemd hoor, want dat gebeurt me toch wel vaker dat dingen niet helemaal gaan zoals ze horen te gaan. 

Zo ook met alles rondom het fanclubweekend..........

Allereerst zou ik naar het fanclubweekend gaan met de dochter van een goede vriendin van me. Maar een tijd nadat ik de kaarten besteld had heeft zij met een vriendin van haar kaarten gekocht voor het concert van André Hazes. En laat dat nou net op de dag van de Borsato bingo zijn! 
Een dubbele afspraak dus. 

Ik heb afgesproken met haar dat ze er rustig over na kan denken. Ongeveer een maand van tevoren  was het toch wel handig om te weten wat ze zou doen, en ze vond het toch wel heel vervelend om haar vriendin af te zeggen. (en ik had al gezegd dat het voor mij geen probleem was, dat ik het jaartje best kwijt zou raken) Dus ik ben op zoek gegaan naar iemand anders. 

Na eerst in mijn omgeving gepolst te hebben of iemand mee wilde, heb ik
contact opgenomen met tifosi, om te vragen of zij misschien iemand wisten die heel graag zou willen gaan maar om financiele redenen niet kon, of  iets dergelijks. Dan zou het namelijk wel erg leuk zijn om zo iemand mee te nemen. Maar ze wisten niemand.

Daarna heb ik een oproepje geplaatst op facebook in een van de Borsato groepen. 
Daar reageerde Mariska op door Anneke te taggen. En ja hoor Anneke wilde erg graag mee.
Probleem nr 1 opgelost.


Dan komt probleem nr 2. Ik dacht dat ik de kaartjes direct betaald had. Maar wat bleek, dat was dus niet het geval. Ik kreeg een berichtje dat het geld nog niet over gemaakt was, en of ik dat alsnog wilde doen. 
Uiteraard het geld zo snel mogelijk over gemaakt, zo dat is klaar!

Ja, dat dacht ik...... Ook toen was een van de betalingen wel gelukt, maar de ander niet. Dus weer een herinnering! Waanzinnig bedankt voor jullie engelengeduld, want voor hetzelfde geld hadden jullie gezegd sorry, maar het hele feest gaat niet door!

Nou, alles in kannen en kruiken. Anneke gaat mee, de kaarten zijn betaald laat dat weekend maar komen!!!!

En dan is het zover! Zaterdagochtend rond half 11 rij ik thuis weg, ga eerst even een heerlijke fles rode wijn voor Marco kopen, en om 12.00 kom ik aan bij het hotel.

Op het moment dat ik de auto parkeer zie ik iemand sporten in de fitnessruimte die me wel heel erg bekend voorkomt. 
Even bellen, en ja hoor. Bram is zichzelf druk in het zweet aan het werken. 
Fijn om gelijk al een bekende tegen te komen als je toch eigenlijk helemaal alleen erheen gaat.

Nadat ik een lekker cappucino met appeltaart gegeten had ben ik met Bram naar de kamer waar ook Monique en Anouk waren gegaan om daar mijn tas neer te zetten omdat mijn kamer nog niet klaar was.

Om 14.30 kreeg ik een berichtje van Anneke. Ze was ook aangekomen bij het hotel. Op dat moment was de kamer klaar, hebben we nog een een cappucino gedronken. Ondertussen kwamen Jolanda en Wim ook binnen. En Mariska met Jan en Leroy, gezellig! Daarna de spullen op de kamer gezet. En lekker even het dorpje in.

Daar was ik gelijk weer goed op dreef. Anneke en ik moesten beiden geld pinnen. Anneke pinde eerst, en ik daarna. Terwijl wij weg liepen werd er door een keurige meneer geroepen: U vergeet iets hoor! 
Dom, dom, dom! Ik ben gewoon bij de automaat weg gelopen zonder het geld eruit te halen! (beetje last van een gezonde spanning Gerda? Nee joh, dat ljkt maar zo )\

Na die meneer uitgebreid bedankt te hebben voor zijn eerlijkheid eerst een kaart gekocht die ik aan Marco kan geven bij de fles wij.
Daarna lekker wat winkeltjes in gelopen.
En om 17.00 hadden we afgesproken om bij de pizzeria te gaan eten met Bram, Monique en Anouk die ik allemaal al eerder ontmoet had. Ook zouden Candina met haar dochter Ashley, en Brigit met haar zoon Pim daarbij zijn. 
Het eten was heerlijk. En het gezelschap was ontzettend gezellig!

Bij het afrekenen zei de eigenaresse van de pizzeria nog, doe Marco maar de groeten van zijn pleegzusje Allice (ik hoop dat ik het zo goed schrijf) Ja hoor, zeiden wij dat zullen we doen!

Terug in het hotel gaat Anneke gelijk naar onze kamer. En ik moet mijn tas nog op gaan halen bij Bram, Monique en Anouk. Alleen weet ik dus het kamernummer niet meer. Dus dat wordt gokken dat ik goed loop.

Ik stap de lift in, en daar komen 2 heren aan gelopen waarvan ik er een absoluut herken!  En ja hoor ze stappen gezellig in dezelde lift.

Best bizar hoe een mens zich dan kan voelen. Daar sta je dan, 45 jaar, en je voelt je weer net een tiener die hoteldebotel was van Doe Maar, en later stapel verliefd op Danny de Munk 

Er schiet van alles door mijn hoofd...... oke, wat nu.... dit gelooft toch echt niemand. daar sta ik dan in de lift met 2 leuke meiden, een man waarvan ik op dat moment nog niet weet wie het is (later hoor van Anouk ik dat hij Kees heet en de beveiliger van Marco is) en Marco Borsato himself!!!

Ik probeer te doen wat ik normaal zou doen bij elke willekeurige persoon die de lift in stapt, maar van binnen breekt het zweet me aan alle kanten uit. (en dat terwijl ik echt wel weet dat dat nergens voor nodig is haha)

Net als Marco en Kees de lift uitstappen herinner ik me de woorden van Allice. Dus nog even snel naar Marco geroepen dat hij de groeten krijgt van haar.

Inmiddels was het hoog nodig om mezelf op te frissen voor we naar de bingo zouden gaan.
Als ik mijn tanden wil poetsen kom ik erachter dat ik wel de tandpasta ingepakt heb, maar de tandenborstel waarschijnlijk nog thuis ligt . Ja Gerda, je bent echt super goed bezig hoor  (gelukkig hadden ze bij de receptie genoeg tandenborstels liggen....)

Tijd voor de bingo. Wat een heerlijke sfeer en waat een lieve mensen waarbij we aan tafel zitten. (hetzelfde gezelschap als in de pizzeria) Als ik wat te drinken ga halen val ik bijna met de volle glazen over de bedrading die op de grond vastgeplakt zit. Anneke is gelukkig de enige die het ziet en schiet in de lach haha.


Er worden ontzettend leuke prijzen weg gegeven en de avond vliegt voorbij. 

Bijna aan het einde van de avond tijdens de laatste ronde die gespeeld wordt ben ik ineens heel "dichtbij" een volle bingokaart. Ondanks dat de spanning enorm stijgt ga ik er vanuit dat ik die bingo waarschijnlijk toch niet zal halen, want voor de eerste keer mee doen. en dan gelijk een ritje met Marco in de Porsche winnen is toch te mooi om waar te zijn?

En dan ineens komt dat ene nummer waar ik nog op zit te wachten...... dat ene liedje, "lopen op het water"! Dat kan toch niet waar zijn???? Ik heb bingo!!!!!  Ik voel me alsof ik het miljoenenkoffertje van Linda gewonnen heb, en loop zenuwachtig maar helemaal overtuigd dat het goed is naar voren...... Onderweg wordt ik nog even aangesproken door Pim die het zo leuk voor me vind en zegt dat hij best jaloers op me is........

En daar stond ik dan op het podium te wachten tot de bingokaart gecontroleerd was, en daar kwam het....... "het is niet goed" Oke, wordt hier nou een grapje gemaakt???? Maar nee hoor. Het nummer "dichtbij" (hoe toepasselijk ook) was doorgestreept, maar nog niet geweest! (pas toen ik zondagavond thuis kwam ontdekte ik dat ik dit nummer per ongeluk aangekruist had ipv afscheid nemen bestaat niet! Dus er was gewoon ook nog een vakje open toen ik bingo dacht te hebben) 
Daar ging ik dan mezelf diep schamend  weer terug naar mijn plaats.

Gelukkig was daar Pim om me te troosten, en ik mocht met Pim op de foto! Hoe lief was dat toch! 


Ondertussen was Ashley zo moe geworden dat ze heerlijk tegen haar mama aan in slaap gevallen was. Zo heerlijk om te zien dus daar moest ik even een foto van maken! Prachtig!


Dag 2 verliep gelukkig een stuk rustiger voor mij :). Ik heb heerlijk kunnen genieten van alles wat op het podium gebeurde. Erg leuk om de flashmob te zien waar ook ik aan mee gedaan heb. En om Carlijn weer te zien op zondag.

Het absolute hoogtepunt van de dag en eigenlijk het hele weekend vond ik toch de wens van Pim!
Wat heb ik genoten van zijn reactie. Die pure blijheid, die pure dankbaarheid. Er is echt niets mooier dat de puurheid van een kind, en of dat dan een kind van 3 is of een "kind" van 21. Tegen deze puurheid kan geen volwassene tegenop!


Na afloop van de bingo nog lekker van het dinerbuffet gegeten, en rond 20.15 weer richting huis.

Iedereen van Tifosi, Marco waanzinnig bedankt voor dit klungelige, maar ook geweldige weekend!

Liefs Gerda



 
Mijn 1e log
Na even puzzelen omdat ik mezelf op de een of andere vreemde manier niet kon registreren is het toch gelukt om te gaan loggen. Met dank aan Diana!

Heel veel tijd heb ik niet over, want ik ben of werken, of van huis om leuke dingen te doen . Maar toch lijkt het me enorm leuk om ook een weblog bij te gaan houden.

Een jaar geleden was ik nog "gewoon" groot fan van Marco. Zijn nummers zijn eigenlijk stuk voor stuk geweldig. En ook qua persoonlijkheid bewonder ik Marco enorm. 

De manier waarop Marco in het leven staat, klaar staan voor mensen die hem nodig hebben, ondanks flinke tegenslagen toch positief in het leven staan. Zijn dingen die mij enorm inspireren. Dingen die ik zelf ook belangrijk vind, en hoewel het positief in het leven staan mij niet altijd gelukt is, lukt dat de laatste jaren steeds meer. Marco is hierbij zeker een enorm voorbeeld voor mij geweest.

Een jaar geleden, op 8 september 2016 veranderde voor mij het "gewoon" fan zijn van Marco. Marco zou bij appelpop in Tiel optreden. Voor mij 10 minuten rijden met de auto. Bij alle concerten die ik van Marco mee gemaakt heb stond ik achteraan in de zaal/stadion. Of zat ik ergens 2e rang omdat de kosten van en 1e rang kaart toch erg duur waren. En bij het staan stonden we achteraan omdat niet iedereen van het gezelschap waar ik mee ging echt heel vroeg wilde gaan, en vooraan wilde staan.

Zelf had ik wel de wens een keer helemaal vooraan te staan, dus bij appelpop zag ik mijn kans. Ik was om 14.00 in Tiel en was de allereerste haha.

Na een tijdje zag ik af en toe wat mensen voorbij lopen, en bij het hek kijken waarvan ik het vermoeden had dat ze voor Marco kwamen, maar die liepen vervolgens weer terug naar het centrum.

Op een gegeven moment kwamen er 3 mensen aan die ik hoorde zeggen, kijk nou wij zijn de eersten! Waarop ik zei: komen jullie voor Marco? (dat bleek inderdaad het geval) Dan zijn jullie niet de eersten hoor, dat ben ik . We raakten aan de praat en trokken verder samen op.
Met zijn 4en zijn we om gelopen naar de andere kant van het terrein waar inmiddels nog een paar Marco fans van de fanclub stonden.

Het was een ontzettend gezellig groepje. En op dat moment dacht ik, nu ga ik lid worden van de fanclub. Want ik wilde ook best graag een keer naar de fanclubdag maar had niemand die mee wilde.
Ik dacht als ik nu alleen naar de fanclubdag moet weet ik dat er mensen zijn die ik al eens heb ontmoet, en waar ik mezelf gerust aan kan sluiten.

Inmiddels ben ik dus fanclublid, en voel me ook echt deel van de Borsato/Tifosi familie. Wat een gezellige mensen zijn er bij de fanclub!

Dit was voor mij ook wel een top Borsato jaar met Breda live, Live at wantij, en Borsato and friends. Naar valkenburg was ik ook gegaan, maar helaas heeft Marco dat af moeten zeggen. Heel begrijpelijk op dat moment. En omdat er voor mij nog wat in het verschiet lag vond ik het jammer maar zeker geen drama. 
Ik vond het geweldig dat er de mogelijkheid was om de volgende dag naar Lierop te kunnen gaan met je kaart van Pop on Top. Maar dat ging me niet lukken.

Nu is het wachten op het fanclubweekend, ik heb er enorm veel zin in. Mijn outfit is zo goed als compleet dus kom maar op 14 oktober!

Groetjes Gerda

 
"Ik ben iemand anders
Ik ben iemand anders dan jij"