Nieuws van Marco
De zomervakantie is gestart en ik ga net als jullie hiervan genieten. Ik wens jullie een hele fijne vakantie! Groetjes, Marco
Laatste Reacties
Super dat je er zo van... 13:33
... 16:15
Wat een gaaf tijdschrift... 20:07
Zoo, dat is ontzettend... 20:04
Wat ontzettend leuk... 18:15
Wat ontzettend leuk... 18:12
Leuk! Ik heb het... 08:35
Hoi Gerda hopelijk zen we... 14:34
Wat ontzettend leuk... 22:20
Wat gaaf Gerda, even een... 12:39
Wat een ontzettend mooi... 12:12
Mooi verhaal en prachtige... 22:24
Wat een mooi gezin hebben... 19:08
Prachtige log, Gerda!... 18:36
Wat een super fijn nieuws... 11:13
Dat zou wel een geweldige... 10:54
Oh meis wat een heerlijke... 20:29
Super Gerda van harte... 20:21
Wauw Gerda, wat super,... 20:01
Wat een super goed leuk... 17:41
Wat een goed bericht... 11:08
Super nieuws,... 09:25
Gefeliciteerd ^_^ 08:14
Ja, het is echt een... 21:45
Whaaa wat heb jij een... 21:21
Wat een super logje heb... 21:16
Wat een geweldige log heb... 12:29
Wat een prachtige en... 10:52
Wat heerlijk dat je nog... 10:50
Gaaf nog een tweede keer... 08:43
Wat heb je toch een super... 15:14
Ontzettend leuk Gerda,... 15:05
Gefeliciteerd en kom maar... 13:56
Oh het in net of ik een... 12:18
Wat een prachtig en... 23:06
Gefeliciteerd met deze... 16:50
Haha gefeliciteerd met je... 13:10
Van harte gefeliciteerd... 12:12
Ohhh wat te gek gaaf dat... 08:18
Wat een prachtige log en... 13:05
Wat een mooi logje heb... 09:41
Hallo Gerda Jouw 2018... 21:25
Wat een ontzettend mooi... 18:51
Wat een mooi logje heb je... 17:58
Watheerlijk om die fijne... 15:57
Ik begrijp je heel goed... 21:48
Wat ontzettend leuk... 15:13
Wat een leuke vraag... 11:51
Super Gerda dubbel... 23:15
Wat leuk dat je zo blij... 21:32
 
Laatste 100
Kalender
Augustus 2018
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  
Profiel
Naam: Gerda de Wit
Leeftijd: 46 jaar
Uitgebreid profiel
Zoeken
E-mail alert
Bezoekers
Op dit moment is er 1 bezoeker ;
en 1 gast bezoeker .
Mijn laatste reacties
Laatste logje van de maand.
Vandaag is het de laatste dag van de maand. Voor mij dus de laatste kans om nog een logje te schrijven als weblog van se maand. Ik weet dat de tijd snel gaat. Maar wat is deze leuke maand gigantisch snel voorbij gevlogen zeg! Het is me best goed gelukt om regelmatig te loggen,en wat was het leuk om te doen! En heel gaaf, het jaar is goed begonnen met Marco momenten. In januari 2 keer vrienden van Amstel live. In februari de 100%NL awards. Maart zal voor mij even rustig zijn. Maar april wordt een topmaand, 2 keer naar Marco, en onze droomreis! De volgende weblog van de maand weet inmiddels dat hij of zij een maand "in het rood" komt te staan. Ik ben erg benieuwd wie het is en of deze persoon ook zo'n geweldig gevoel had toen de aankondiging kwam. In ieder geval enorm veel plezier met het loggen komende maand! Liefs Gerda
Mijn avond bij de 100%NL awards uitreiking
Dinsdag 20 februari was het zover. De uitreiking van de 100%NL awards. Dankzij de uitnodiging die wij van onze zoon kregen die productie stagiair is bij de middagshow op 100%NL konden wij aanwezig zijn bij deze mooie avond! Ik had geen flauw idee wat ik kon verwachten, en hoeveel mensen er aanwezig zouden zijn. Tegen 18.00 vertrokken mijn man en ik richting onze hoofdstad. Rond 19.00 kwamen we aan bij club Panama waar de oranje loper klaar lag voor de genomineerden. Het eerste wat mij binnen opviel was dat het nog erg rustig was en ontzettend klein. Echt een intieme ruimte. Ik zag gelijk Maria Serraris zitten. Velen van jullie zullen Maria vast kennen van haar logjes, of vanwege fanclub-activiteiten. Maria had kaarten gewonnen via 100%NL. We hadden elkaar nog nooit "live" gezien, maar ze herkende mij ook direct. We hebben een uurtje bij elkaar gezeten en toen zijn Maria en ik vooraan gaan staan om het de uitreikingen goed te kunnen zien. Onze zoon had de taak jassen aannemen van de gasten die over de oranje loper liepen. Toen we net binnen waren kwam hij er net aan om naar buiten te gaan. Zo leuk om te zien hoe hij daar bij het 100%NL team hoort. Binnen konden wij vanaf een groot scherm mee kijken naar wat er op de oranje loper gebeurde. Al vrij snel kwam daar een vriend van onze zoon in beeld. Hij is ook productie stagiair maar dan in de ochtendshow. Even later zagen we Koen Hansen de DJ van de middagshow waar onze zoon zijn stage doet in beeld, en ja hoor, daar was ineens kwam daar onze zoon in beeld. Wat was dat waanzinnig leuk om te zien als trotse moeder . Vol trots bleef ik maar kijken,en telkens als ik hem daar zag staan met Koen pratend met de bn-ers die geïnterviewd werden groeide mijn trots iets meer. En toen ineens komt daar Marco in beeld, pratend met Koen, en ja hoor onze kanjer er ook bij! Tja toen slaakte ik van binnen (oke, ook van buiten) toch echt wel zo'n trotse gil. Mij reactie: whaaaaa kijk nou, Gerco staat daar gewoon bij Marco alsof het maar de normaalste zaak van de wereld is om zo met de grootste zanger van Nederland te praten. (Ja oke, het is ook de normaalste zaak van de wereld, ik weet dat Marvo net zo is als jij en ik. Maar toch, bij mij gieren de gezonde spanningen door mijn lijf alleen al als hij tijdens een concert even mijn richting op kijkt 😊 Echt wat kun je als moeder enorm groeien als je zoiets ziet!

In de oranje jas, onze zoon 

Net voor de uitreikingen begonnen kwam Gerco nog even gedag zeggen, en kon ik hem vertellen hoe geweldig het was om hem aan het werk te zien. Toen de uitreikingen begonnen waren kwam ook mijn man verder naar voren. Hij tikte mij op mijn schouder en wees naar boven. En ja hoor. Daar stond Marco. Maria en ik hebben even enthousiast gezwaaid, en vonden het enorm leuk dat Marco terug zwaaide. Vol spanning wachtten we de uitslagen af. En daar was moment nr 1. Waar we naar uitkeke. De uitreiking van de award voor het beste album. Dagelijks op Marco gestemd, maar gaat hij hem ook winnen? En ja hoor!!!! Dik verdiend heeft Marco deze prijs gewonnen, want wat is het toch een fantastisch album. En dan de uitreiking van beste zanger. Uiteraard ook daarbij dagelijks gestemd maar die ging naar Guus Meeuwis. Ook een fantastische zanger natuurlijk. En zo leuk om te zien en horen dat Marco deze prijs ook graag naar Guus zag gaan! Ook een erg bijzonder moment was de uitreiking van noeuw talent van het jaar. Daar was Vinchenzo bij genomineerd, en ook op hem heb ik dagelijks gestemd. Vinchenzo is de zoon van een oud-dorpsgenoot van mij. En bij de broer van zijn vader zat ik in de klas op de basisschool. Erg leuk om te zien dat zijn carrière zo goed loopt. En ook Vinchenzo ging met de award naar huis! Het was voor mij dus eigenlijk een driedubbel bijzondere avond. Maar het meest bijzonder was het om iets te zien van het bedrijf en de mensen waar onze zoon bij en mee werkt tijdens zijn stage, want dat is toch wel iets dat ik mis nu de kinderen volwassen zijn en lekker hun eigen leven leiden 😊
 Blöf
De ToppersGuusMaan3 ontzettend leuke manne, Gerco, Koen en Marco 
KensingtonVinchenzo
Marco met zijn welverdiende award.

Heel fijn weekend allemaal!
Liefs Gerda
Leontine hoofdredacteur Kinderen 2005
Soms is het even nodig om ens op te ruimen in je kasten. Zo was ik dus een paar weken geleden een kast op aan het ruimen en kwam daar een tijdschrift kinderen tegen uit 2005. 

Uiteraard had ik er geen idee meer van dat ik die nog had, maar ik zag wel gelijk waarom ik deze bewaard had......

Leontine Borsato was namelijk hoofdredacteur van die uitgave.
 Ik ben er maar even rustig voor gaan zitten, en heb weer net zo genoten als toen van al die leuke artikelen en de foto's.

Zo staat er een erg leuk en openhartig gesprek in met Leontine en haar moeder over opvoeden. Dat gesprek is nu extra bijzonder om terug te lezen.

Onder de titel boys rule staan er foto's in van Leontine met Luca en Senna, maar ook van 2 vriendinnen, en devrouw van Armando allemaal met hun jongens.

Een stukje Marco over Leontine met prachtige aandoenlijke foto's van Marco en Jada.

Een interview met een vriendin van Leontine die 3 kinderen via ivf kreeg. Eerst een tweeling, 2 zoons. En later nog een een zoon. 

Een prachtig verhaal van Leontine over een reis naar India die ze voor mimosa heeft gemaakt, met erg bijzondere foto's erbij.

Een paar pastarecepten met daarbij erg leuke foto's van Leontine, haar moeder, haar broer en alle kinderen van de familie.

Een leuk artikel van een vriendin van Leontine die 4 kinderen heeft, en wat over haar gezinsleven,vriendschap met leontine en bedrijfje in boomhutten.

Een interview met Vivian Reijs.

En als laatste nog een aantal erg grappige foto's met tekstwolkjes en daarboven staat: niet voor publicatie geschikt. Dat zijn uiteraard de meest geweldige foto's haha.

Uitreiking 100%NL Awards
In een eerdere log (Trots) vertelde ik al dat mijn zoon sinds kort bij 100%NL stage loopt. Afgelopen vrijdag stuurde hij ineens een appje of wij als ouders het leuk zouden vinden om bij de uitreiking van de 100%NL awards aanwezig te zijn. Mijn antwoord was natuurlijk letterlijk Jaaaaaaaa!!! Voor deze avond zijn geen kaarten te koop. Je kunt alleen aanwezig zijn als je een uitnodiging krijgt.

Hoe het exact gaat weet ik niet, maar er zijn in ieder geval mensen die kaarten hebben gewonnen. Het lijkt mij logisch dat in elk geval de finalisten van de awards een bepaald aantal mensen uit mogen nodigen. Maar ook de werknemers en stagiaires kregen de vraag of ze eventueel iemand wilden uitnodigen.

Dit heeft dus helemaal niets te maken met vriendjespolitiek (zoals een gast als reactie bij mijn reactie op een andere log suggereerde.) Maar puur het feit dat het een besloten feest is van een bedrijf die zelf bepaald hoe ze de uitnodigingen verdelen.

Ik hoef natuurlijk niet te vertellen hoe waanzinnig blij ik hiermee ben. Echt superleuk, en het leukste nog wel om wat meer te kunnen zien van de mensen waar mijn zoon nu bij werkt. En dan ook nog Marco die als finalist aanwezig is, is natuurlijk helemaal geweldig! Nu duimen dat we met zijn allen genoeg gestemd hebben, en Marco ook echt met een award (of 2 :d) naar huis gaat!

Liefs Gerda
Cruise control
Nee, dit logje gaat niet over de cruise control in de auto.......
Dit logje heeft alles te maken met onze aankomende droomreis die keurig under cotrol is!

Volgens mij heb ik het al eerder benoemd maar 27 april vliegen wij naar Florida. Daar verblijven we met vrienden in een villa met zwembad in Orlando  en gaan naar Disneyworld.

3 mei vertrekken we naar Miami waar we 4 mei op de disneymagic, een prachtig cruiseschip gaan.

Vandaag konden we extra's boeken en onze inchecktijd vastleggen. De wekken hebben we op 5.45 gezet want vanaf 6.00 konden we boeken.

Wat een stress was dat zeg  :|. Eerst zat mijn man op de site te kijken waar we geboekt hadden, maar we moesten op de site van disneycruiseline zijn.
Toen wilden we een brunch boeken maar daar konden we niet in, onze vrienden stonden er wel bij maar wij konden ons niet meer opgeven. Dan naar de fotoshoot met Frozen en disneyprinsessen. Ook data konden we niet in en stonden wel de namen van onze vrienden ( onze gegevens zijn gekoppeld maar zij konden eerder dingen boeken omdat ze al eens eerder een disneycruise gemaakt hadden.) Mijn man die achter de computer was was rustig alles aan het bekijken en lezen. Ondertussen zat ik helemaal gestresd te denken schiet nou toch op anders is alles al vol .

Zie je ons al helemaal zitten op zondagochtend 6.00 haha. Uiteindelijk na 10 minuten (die voor mij wel een uur leken) konden we toch de fotoshoot met frozen boeken. Daarna zijn we eerst maar naar het inchecken gegaan. Daar hadden we de 2e tijd te pakken die op de lijst stond, een half uur na onze vrienden dus dat was super! Ondertussen belde onze vriendin. Ze vroeg of wij met de prinsessen de fotoshoot wilden doen en terwijl wij met de inchecktijd bezig waren kon zij die nog net voor ons vast leggen. Vrij snel daarna was dat ook vol pffffff wat een toestanden op de vroege morgen zeg 

Vanmiddag hebben we nog vastgelegd dat onze dochter met 1 van hun dochters met dolfijnen gaat zwemmen. Superleuk voor de meiden!

Daarna nog wat geurmagneten geprint. We hebben op de cruise een metalen deur waar veel mesen gepersonaliseerde magneten op hangen.



Nu nog de esta's aanvragen, snorkelspullen kopen en een galajurk zien te vinden voor op de semi-gala avond op de boot. 

Steeds sneller komt onze grote droom in zicht............. 

Liefs Gerda
Trots!
Net als elke moeder (althans zo zou het moeten zijn) Ben ik waanzinnig trots op mijn kinderen. Uiteraard altijd al geweest.

Al op jonge leeftijd wist ik het zeker. moeder worden was wat ik later wilde worden. Maar ja zo vanzelfsprekend gaat dat niet altijd natuurlijk.

Toen mijn man en ik bij elkaar kwamen en het serieus leek te zijn was een ding voor mij dan ook erg belangrijk? Wilde hij ook ooit kinderen? Gelukkig wilde hij dat dus we konden samen bouwen aan een toekomst hoe die dan ook zou lopen. Want kinderen willen is een ding. Mara ze ook krijgen is weer iets heel anders.

31-03-1994 op mijn 22e verjaardag kregen wij de sleutel van ons huis. Na een week schilderen konden we er al in dus dat ging lekker snel. In de zomer dat jaar zijn we begonnen met voorbereidingen om te gaan trouwen. De trouwdatum werd 30-06-1995.

Ik wilde zo graag zo snel mogelijk inderen, maar niet met een dikke buik in mijn trouwjurk (daar denk ik nu heel anders over want hoe prachtig is het om met zo'n prachtige babybuik te gaan trouwen maar ja dat is nu haha)
Ik ben 4 maanden voor ons huwelijk gestopt met de pil en was wonderlijk genoeg al snel zwanger. 

Op het moment dat wij trouwden was ik 3 maanden zwanger. Mijn trouwdag begon met overgeven, en wat was ik misselijk. Maar boven alles wat was ik (en uiteraard mijn man zeer zeker net zo) apetrots! Terwijl wij elkaar het jawoord gaven was het grootste wonder tussen ons zich in mijn buik aan het groeien tot en prachtig en wonderlijk mensje.

3 Januari 1996 was de dag dat mijn grootste wens in vervulling ging. Verliefder dan ik ooit in mijn leven was geweest was ik op hem. Onze zoon, Gerco ons grote wonder!
Moeder en zoon toen.....Liefde op het eerste gezicht 

En zo zien we er nu uit.....

Wat is hij  mooi....... 

2 Jaar en 9 maanden later werd ons 2e wonder geboren. Aline onze dochter, ons 2e grote wonder!
Moeder en dochter toen....Liefde in de puurste vorm
En zo zijn we nu....

Wat is ze mooi..... Aline had in een stuitligging gelegen vandaar dat de beentjes recht naar voren stonden :)

Inmiddels zijn ze door vallen en opstaan, opgegroeid tot 2 prachtige jong volwassen mensen waar ik nog net zo trots op ben als op de dag dat ze geboren werden. Beiden hebben een eigen karakter, Gerco lijkt qua karakter het meest op zijn vader, en Aline weer het meest op mij. 

Ze hebben een aantal dingen gemeen waardoor ze ook regelmatig met elkaar op stap gaan en dat vind ik zo ontzettend leuk. Zo werkten ze tot voor kort beiden bij Ouwehands dierenpark en gingen met hun collega's regelmatig borrelen of iets dergelijks. 

Ze hebben beiden een seizoenskaart voor Ajax waar ze meestal samen heen gaan. Daarnaast gaan ze nog weleens samen naar festivals. Echt superleuk dat ze als volwassen broer en zus hun eigen dingen hebben maar ook samen leuke dingen ondernemen.

Gerco woont doordeweeks in Rotterdam lekker dicht bij de hoge school waar hij media en cultuur management studeert. Maar in de weekenden komt hij meestal naar huis. 
Sinds 29 januari loopt hij stage bij 100%NL bij de middagshow met Koen Hansen. Ik geniet zo enorm van zijn enthousiaste verhalen als hij in het weekend thuis komt. Heerlijk dat hij het zo naar zijn zin heeft daar!

Aline was na 6 jaar havo helemaal klaar met school en besloot te gaan werken. In eerste instantie bij Ouwehands dierenpark waar ze al werkte toen ze nog op school zat. Maar omdat ze daar geens vast contract kreeg (de ellende van deze tijd vaste contracten worden helaas niet snel meer gegeven aan werknemers) is ze daar inmiddels weg. 
Er kwam bij toeval een vacature op haar pad voor de Action waar ze nu ongeveer 1,5 maand werkt met ontzettend veel plezier.
En ook hier geniet ik enorm van de enthousiaste verhalen over haar werkdagen.

Het maakt voor mij niet uit of wat voor baan ze hebben en hoeveel geld ze verdienen. Er is voor mij maar 1 ding belangrijk en dat is dat ze gelukkig zijn met wat ze doen. En dat zijn ze ebiden op dit moment dus wat wil je als moeder nog meer?

En hoewel ik die baby tijd van ze echt de meest bijzondere tijd ooit vind, geniet ik ook enorm van alle fases die we tot nu toe hebben mee gemaakt en ben enorm benieuwd naar alle fases die we nog gaan krijgen :d 

My handsome son 

My Beautyfull daughter 

Toen SMELT 
Nu 
Ons gezinnetje toen......
Ons gezin nu....


Liefs Gerda
 
Gave
We kennen ze vast allemaal wel. De theezakjes met een vraag erop. Van de week kwam ik onderstaande tekst tegen:
Het lukt me helaas niet om hem goed te draaien maar de tekst is gelukkig wel goed leesbaar :)

Voor mij is het heel duidelijk. Ik zou zo ontzettend graag de gave willen hebben om een wereld te creëren waar niemand oorlog kent, niemand een ernstige lichamelijke of ernstige geestelijke ziekte heeft, en waar mensen niet op veel te jonge leeftijd komt te overlijden. kortom een wereld waar iedereen veilig is en iedereen zich gelukkig voelt.......

Welke gave zou jij graag willen hebben????

Liefs Gerda
aanpassing contract
Na 12 jaar full time moeder te zijn geweest, wat ik met enorm veel liefde en plezier heb gedaan, en wat ik direct weer zou over doen. 
Ben ik in 2008 toch weer gaan werken voor een baas.

Mijn kinderen werden groot en zelfstandig en ik miste zo enorm de tijd dat ze nog klein waren. Al in mijn jeugd was ik altijd dol op kleine kinderen, en dan het liefste nog baby's. Hoe kleiner hoe liever. Zo onschuldig nog. Totaal geen weet van wat er op de wereld gaande is, het grootste wonder dat de wereld kent!

Ik heb gesolliciteerd bij 2 kinderdagverblijf organisaties, en kon bij beide bedrijven als oproepkracht beginnen. Ik heb gekozen voor het kleinste bedrijf van de 2 omdat het gesprek met de directrice mij het beste gevoel gaf.

Mijn contract ging in op 1 oktober 2008. Na ongeveer een half jaar gewerkt te hebben met een tijdelijk 0 uren contract kreeg ik contract voor onbepaalde tijd van 17 tot 23 uur in de week.

In het begin zat ik nog redelijk rond de 17 uur in de week. Maar al na een jaar of 2 ging ik steeds meer werken. 

Onze beide kinderen zaten op het voortgezet onderwijs en gingen hun eigen weg. En ik genoot enorm van het werken.

Na een aantal jaren boven mijn contracturen gewerkt te hebben heb ik meerdere malen gevraagd of het mogelijk was om meer uren op contract te krijgen. maar dat was helaas niet mogelijk.

Na een paar jaar ver boven mij contract uren gewerkt te hebben heb ik contact opgenomen met de abvokabo voor advies. Daar werd mij verteld dat ik absoluut recht had op meer uren op contract. maar mocht mijn baas aan kunnen tonen dat hij deze contract uren in de toekomst niet zou kunnen garanderen dan zou mijn baas er toch nog onderuit kunnen komen. En dan is het de vraag hoe de werksfeer is als je het hard tegen hard gaat spelen.

Ik heb er destijd maar voor gekozen om het dan maar zo te laten zoals het was.

Intern zijn er sinds ik bij het bedrijf werk diverse leidinggevenden geweest. Als basis is er het bestuur, dit zijn de 2 eigenaren van het bedrijf. Het bestuur had toen ik begon een directrice in dienst. Toen deze directrice aan een andere uitdaging begon werden de 2 assistent leidinggevenden die we hadden onze managers. Na een tijdje bleef 1 van deze 2 managers over. Na een tijdje was deze manager opeens weg. Hoe dit exact allemaal gekomen is is nooit duidelijk geworden, maar we kregen 2 nieuwe managers ervoor terug. Dit bleek helaas ook niet goed te gaan en toen kwam er weer een nieuwe manager die nu inmiddels ruim 3 jaar werkzaam is en sinds kort ook tot directrice benoemd is.

Al mijn leidinggevenden wisten dat ik graag meer uren op contract zou willen, maar iedereen gaf aan het te overleggen met het bestuur en kwam uiteindelijk terug met de mededeling we kunnen het helaas niet bieden.

Uiteindelijk heb ik me er bij neergelegd dat die contractverhoging er waarschijnlijk nooit zou komen en was blij met alle uren die ik werkte.

En toen ineens uit het niet, 2 weken geleden terwijl ik net met mijn buurvrouw en mij dochter gezellig aan de koffie met gebak zat bij onze bakker/lunchroom krig ik ineens een telefoontje van een collega van kantoor. Ze vroeg of het uitkwam dat ze met leuk nieuws belde. 

Nou, uiteraard leuk nieuws ben ik altijd voor in, wie niet? Ze vertelde dat ze namens directrice en bestuur mij een aanpassing in mijn contract mocht aanbieden wat zou betekenen dat ik van 17-23 uur in de week naar 24-36 uur in de week zou gaan. 

Zoals je wel kunt bedenken wist ik op dat moment ook even niet wat me overkwam. Mijn reactie was ook huh? Meen je dat nou? Ik kreeg het er gewoon warm van. Deze zag ik absoluut niet aankomen! Maar wat een fantastisch nieuws!!!! 

In de praktijd verandert er eigenlijk niet veel voor mij aangezien ik dit aantal uren al zeer lange tijd werk. maar om het nu ook op contract te hebben is toch wel een erg prettig gevoel!

Lang leve de kinderopvang, een van de meest fantastische banen die er bestaan! 

Liefs Gerda

 
Vrienden van Amstel Live 2
Na het gigantische spektakel van maandag 22 januari, had ik nogmaals een avond genieten bij Vrienden van Amstel live voor de boeg.
Qua uitzicht kon het de maandag niet overtreffen natuurlijk, maar dat maakt het genieten zeker niet minder.

Uiteindelijk werd die vrijdag een hele vreemde dubbele dag in alle opzichten. 
Donderdag zag ik op facebook voorbij komen dat Marco een fan opgezocht heeft die na een lange lijdensweg de volgende dag uit het leven zou stappen. Op haar bucketlist stond nog een ontmoeting met Marco. De rillingen liepen over mijn lijf bij het zien van dat bericht. 

Ten eerste een groot compliment voor Marco want je kan wel heel erg graag goed voor je fans willen zijn, maar zoiets zwaars moet je toch ook wel aankunnen zelf! Geweldig dat je dit soort dingen steeds maar weer doet Marco!!!

Wat betreft Aurelia v ben ik blij voor haar dat haar wensen uit zijn gekomen, zowel de ontmoeting met Marco, als haar wens om uit het leven te kunnen en mogen stappen. Leven met een handicap kan ontzettend moeilijk zijn, maar leven met depressie's in ondraaglijk.......

Daar zat ik dan, net een prachtig feest bij vval achter de rug, en nog een avond vval te gaan waar Marco een grote rol speelde. En terwijl ik dus vrijdag voor de 2e keer zou genieten en uit volle borst de hele avond mee zingen met alle heerlijke nummers zaten de familie en vrienden van een andere grote Marco fan met een enorm verdriet. Een heel vreemd gevoel.......

En toen werd het vrijdag. Terwijl ik aan de ene kant zin had in de avond, en aan de andere kant ook regelmatig dacht aan deze jonge vrouw. Kreeg ik ook nog eens de mail waarin vermeld werd dat ik weblog van de maand februari mocht zijn! Iets wat ik totaal niet had verwacht of aan zag komen. Maar wat een fantastische eer!

Aangezien ik die avond toch in het zelfde gebouw zou zijn als Marco vond ik het leuk om hem te verassen met iets leuks. Maar wat?

Ik ben naar ons winkelcentrum gefiets en daar eerst bij de hema gekeken. Daar kwam ik een leuk doosje tegen met een fotocamera. Hoe leuk is dat als je zoveel van fotograferen houd als Marco? 


Maar zo'n kaal doosje is ook niet echt leuk om te geven dus ben ik naar de bakker gegaan om het doosje te laten vullen met bonbons. En een kaart uiteraard een kaart erbij. Het eindresultaat mocht er zijn, wat een leuk kadootje om te geven. nu maar hopen dat het ook echt bij Marco terecht komt en in de smaak valt.


Rond 17.00 zijn mijn man en ik vertrokken richting Rotterdam met onze vriendin Sandra. Ik Rotterdam zouden we Rick, de man van Sandra treffen die direct van zijn werk door was gekomen. En Jolanda en Wim Roovers die ik ook ken van de fanclub. Zoals velen inmiddels ook wel weten een enorm leuk en gezellig echtpaar die bij veel Marco evenementen samen te vinden zijn.


We hebben eerst gezellg op zuidplein een hapje gegeten en toen op naar Ahoy.

Nadat we onze plaatsen gevonden hadden ben ik op zoek gegaan naar een medewerker van Ahoy die me zou kunnen helpen ervoor te zorgen dat de bonbons bij Marco terecht zouden komen. De eerste medewerker kon niet van zijn plats af, en verwees me door naar een mobiele collega. De mobiele collega gaf me het advies om naar de leidinggevende Ellen te gaan beneden bij de entree. Een maal beneden was Ellen al snel gevonden. Ik heb het doosje aan haar gegeven en zei zou ervoor zorgen dat het bij de organisatie terecht zou komen, en dan hopelijk uiteindelijk bij Marco.

Toen was het tijd om voor de 2e keer te gaan genieten van een wervelende show! Niet zo'n fantastische plaats als maandag, maar wel erg leuk om een ander uitzicht te hebben. En weer een super gezellig gezelschap! In gedachte regelmatig even bij Aurelia en haar familie en vrienden. Maar juist daardoor ook enorm dankbaar dat het mij tegenwoordig wel lukt om te genieten!







Wat betreft de bonbons, ik hoop dat ze op de juiste plaats tereht gekomen zijn. Al is de kans erg klein dat ik daar ooit achter kom.

Liefs Gerda

 
Vrienden van Amstel Live 1
Al jaren stond het op mijn verlanglijstje, Vrienden van Amstel Live! Maar helaas was het nooit gelukt om aan kaarten te komen.Maar tot mijn grote vreugde was het dit jaar wel gelukt! Hoera!!!! Op 26 januari zouden we gaan. We hadden zitplaatsen 1e rang. Wat had ik er zin in!

Uiteraard ging ik er helemaal vanuit dat bij deze 20e editie de beste zanger die we in Nederland hebben er ook bij zou zijn, maar ja 100% zekerheid daarvoor had ik niet........:|

Wat was ik dan ook blij om bij de fanclubdag alvast te horen dat hij inderdaad aanwezig zou zijn! Dat maakte het feest voor mij helemaal compleet! Tenminste, dat dacht ik op dat moment........

Half december zag ik op facebook een oproep voorbij komen van de VVAL. Wie er mee wilden doen aan het maken van een videoclip voor VVAL. En mocht je daadwerkelijk uitgekozen worden kreeg je 2 vrijkaarten voor het concert. 

Ik dacht oke, gaaf die vrijkaarten zou ik maar al te graag willen winnen want zeg nou zelf, of je nou een of 2 keer naar een evenement kan waar Marco bij is dan kies je toch absoluut voor die 2 keer!

En tot mijn grote verbazing werd ik op 20 december door VVAL getagd met de mededeling dat ik uitgenodigd was, en de vraag of ik contact op wilde nemen via een privé bericht.

Het enige wat voor duidelijk was in de omschrijving dat je een nummer moest zingen. Ik dacht dan zullen we vast met een grote groep mensen dat nummer moeten zingen en dan zullen ze vast stukjes daarvan gebruiken.

Hoe stoer ik van te voren ook zei dat doe ik wel even. Op de dag zelf was ik zo waanzinnig zenuwachtig! Daar ging ik dan helemaal alleen naar Hilversum omdat iedereen die mogelijk wel met me mee had willen gaan niet mee kon op een doordeweekse dag. 
Ik had me thuis de dagen ervoor suf gezongen om het lied 15 miljoen mensen uit mijn hoofd te leren.

En daar eenmaal aangekomen bleek dat ik mijlenver van wat ik had verwacht vandaan zat......( ik was daar gelukkig niet de enige in die zich had vergist want iedereen die ik daar sprak die mee deed dacht dat we met een groep zouden moeten zingen)

Iedereen die mee deed moest in zijn/haar eentje voor een camera in een kleine studio met alleen de cameraman erbij dat bewuste lied zingen. Er werd verteld dat het de bedoeling was dat er stukjes van de opnames gebruikt zouden worden bij de live shows als de artiesten dat nummer zouden zingen.

Het enige goede daarvan was dat ik niet de enige was die daar voor joker zou staan, iedereen stond daar in zijn eentje zich idioot te voelen. Maar verder........ En alsof dat nog niet genoeg was zag ik op tafel de songtekst liggen van het nummer dat gezongen moest worden en daar kwam ik er dus achter dat ik in mijn enthousiasme een beetje te snel (lees totaal verkeerd) gelezen had. Want we moesten niet het lied 15 miljoen mensen, maar het lied iedereen is van de wereld gaan zingen. Klein verschilletje toch? 

Het eerste wat ik dacht was ja hoor, dit is dus ook echt weer zo'n echte Gerda actie.Je kunt je dus ook wel voorstellen dat ze thuis weer helemaal dubbel hebben gelegen. Maar goed ik ben daar met klamme handen toch gaan staan, van binnen doodnerveus maar het was wel voor het goede doel, de kaarten.:s

En wat voor kaarten waren het!!! Ik kreeg staanplaatsen voor 22 januari. Dus gelukkig op een andere datum dan ik al zou gaan waardoor ik nu 2 keer mocht gaan!
Mijn vriendin die mee mocht was uiteraard ook erg blij dat ze mee mocht!

We zijn tegen 15.00 thuis weg gereden richting Rotterdam. Even zuidplein over gelopen. Lekker wat gegeten bij Ahoy. En om 18.10 zijn we bij de deur gaan staan. Er stonden een paar mensen voor ons, en al snel volgden er meer mensen........ Van te voren had ik al gekeken waar ik het beste kon gaan staan om Marco goed te zien want het zou toch zonde zijn als je speciaal voor Marco komt en bij het verkeerde podium zou staan haha. We hadden direct een prachtige plaats bij de bar/podium waar Marco bleek later op de avond ook echt ontzettend veel te zien was.

De avond dat wij daar stonden was Marco ook druk bezig met zijn grote hobby, fotografie achter de bar waar wij bij stonden. Dat betekende dus extra veel genieten van Marco. Er stonden regelmatig artiesten achter die bar te wachten tot ze het podium op moesten, en er waren er nog meer aan het fotograferen. Het was zo waanzinnig leuk om te zien hoe de artiesten allemaal intens aan het genieten waren van het geweldige feest in de grootste kroeg van Nederland!



Op een van de momenten dat Marco achter de bar stond kreeg ik onverwachts een biertje van hem! Die smaakte natuurlijk extra goed haha. Het was ook gelijk het enige biertje dat ik gedronken heb aangezien ik de bob was. Maar de radler 0% smaakte ook uitstekend!
En bijna aan het einde van de avond kreeg ik ook nog een hand van Marco, hoe leuk is dat! Niet verwacht, uiteraard zeker wel gehoopt, en gelukkig nog gekregen ook.
Hier krijg ik dus een biertje 


Nog een grappig detail, van de vieobeelden die gemaakt zijn waardoor ik de kaarten heb gekregen is helemaal niets gebruikt, ook niet van andere mensen die geweest zijn.

Dichterbij hadden we absoluut niet kunnen staan!



Vrienden van Amstel Live avond nr 1 was absoluut een onvergetelijke avond!!!

Liefs Gerda
"Volg je hart
Al doet het pijn"