Welkomsttekst

Leuk dat je ook mijn logje hebt weten te vinden. Ga lekker zitten, neem een kopje thee of koffie en lees lekker mee....

Gastenboek
 
WLvdM Februari 2012

Mijn filmpje!


Nataly en Marco 2011

Nataly en Marco 2010
Nataly en Marco 2009
Nataly en Marco 2008

Nieuws van Marco
Ik kijk uit naar de Borsato Bingo en Fanclubdag. Zie ik jou daar? Groetjes, Marco
Foto album
Bezoekers
Op dit moment is er 1 nieuwsgierig ;
en 1 gast nieuwsgierig .
Agenda

 

1 december 2013
TV opname Zo Raymann


19 januari 2014
Vrienden van Amstel



30 mei 2014
Marco Borsato Ziggodome

Kaarsje


Deze is voor een ieder die een lichtpuntje kan gebruiken........
Profiel
Naam: Frederique
Leeftijd: 47 jaar
Uitgebreid profiel
E-mail alert
Buzzer
Een hele hele lange tijd geleden hoorde ik van het fenomeen "buzzen"... het uitproberen van nieuwe producten en daar je mening over geven...
Ik gaf me er voorop en.... hoorde vervolgens niks meer... Maar goed, ik had genoeg andere leuke dingen om me mee bezig te houden dus ik schonk er geen aandacht aan.

Tot eind vorige maand. Ik werd door Buzzer gemaild met eerst de mededeling dat ik nog nooit had meegedaan (dat klopte dus haha) en of ik interesse had in onderstaande buzz.... Het testen van een Philips Sonicare Flexcare Plus. Een sonische tandenborstel.

Het verschil met een normale electrische tandenborstel is dat deze borstel door middel van trillingen de tanden schoonmaakt en niet door de ronddraaiende bewegingen. Nu wil het grappige feit zijn dat wij kort voor die mail bij de MediaMarkt een demo hadden gezien van dit apparaat en we waren eigenlijk wel onder de indruk en hij kwam zeker op ons lijstje "die willen we hebben"...  en nu kwam deze aanbieding. Eerst maar eens uitproberen voordat je een groot bedrag neertelt.

We hebben de borstel nu sinds afgelopen zaterdag en ik wil niet meer zonder! Het schone gevoel van je tanden (veel langer glad) is zo heerlijk! Of het je tanden nu witter maakt, daar kan ik nog niks over zeggen, maar ik ga het in de gaten houden.

Buzzen jullie ook?!
Osgood Schlatter
Osgood Schlatter is een overbelastingsblessure van de knie tijdens de groei. Deze wordt veroorzaakt door voortdurende trek van de kniepees aan de zich ontwikkelende tuberositas tibioe, een verdikking net onder de knieschijf. De aandoening komt het meest voor bij jongens tussen de 10 en 15 jaar en meisjes tussen de 8 en 13 jaar en vaker bij jongens dan bij meisjes. 
De klachten zijn een warme, wat opgezette en pijnlijke bobbel onder de knie (ontsteking).
De blessure heeft te maken met de groei. En gaat vanzelf weer over. Soms een paar maanden, soms een paar jaar... 


Dit is een beetje de beknopte beschrijving van de blessure die in november bij Lucas werd geconstateerd. De remedie: rust... Dat hebben we genomen. De hele maand december niet sporten. Dat was niet leuk en echt een straf voor Lucas. Blij was hij dan ook dat hij na de vakantie weer lekker mee mocht trainen en de eerste wedstrijden staan al weer gepland.

Vanmorgen werd ik op het werk gebeld door de juf van Lucas. Doorgaans is dit vaak een teken dat er iets mis is... Zo ook vandaag. Lucas was tijdens gym gevallen en zijn knie deed vreselijk zeer.. We gingen er dan ook vanuit dat hij op zijn knie was gevallen. Maar toen ik het verhaal van Lucas hoorde was hij achterover gevallen, dus niet op zijn knie... Toch maar even de huisarts gebeld, en zo zat ik vanmorgen even niet op mijn werk maar bij de huisarts.
Hij constateerde een acute verergering van de ontsteking... En weer is de remedie dit keer rust. We balen hier allemaal. Ten eerste omdat hij dus weer niet kan basketballen voorlopig en ten tweede dat ook het schaatsen deze week niet meer mogelijk lijkt. Dubbel pech zeg maar...
Wel had de arts nog enig positief nieuws en dat was dat deze acute verergering de "chronische" fase kan versnellen zodat deze sneller geneest. Daar gaan we dan maar voor he?! 

Maar goed, vooralsnog heeft Lucas behoorlijk veel pijn. Als ik het over kon nemen zou ik het direct doen... Echt heel sneu...
Altijd maar weer....
Altijd maar weer die stomme kilo's! Bah ik word er soms chagarijnig van. Oke ik ben te zwaar maar bleef redelijk stabiel en ineens zaten er zo 5 kg extra bij... Echt niet leuk! grrr En wat ik ook deed ze wilden er niet af.  Gewoon om moedeloos van te worden.

Totdat ik een kennisje sprak die ook wilde afvallen. Zij had menu's en ik kon die ook gebruiken. Nu moet ik zeggen dat het avondeten lastig is. Veel gekookte aardappels en dat terwijl wij ook rijst en pasta eten, dus daar sjoemel ik gedurende de week wat mee. Overdag gaat het allemaal prima. Dan eet ik wat er op de lijst staat. Soms erg lastig. Zoals gisteren toen er op het werk heerlijke koeken lagen bij de koffieapparaten.. Ik ben snel naar mijn plek gelopen en mijn ontbijtkoekje gepakt hihi..

Ook tegen het weekend wordt het lastig. Ik heb toch best nog veel trek in foute dingen zeg maar. Dat moet verdwijnen, maar ik kan het nog niet helemaal laten. Vanavond hebben we dus ook lekker patatjes gegeten en nee niet uit de oven... fout ik weet het... Morgen maar weer netjes...

Maarrrrrrr toen ik vanmorgen op de weegschaal stond gaf hij aan dat ik inmiddels 4,6 kg ben kwijtgeraakt!. Voor de vakantie zou ik graag nog minstens 2 kg kwijt willen (dan zit ik weer op hetzelfde gewicht als vorig jaar) en uiteraard is mijn doel nog verder maar ik ben hier nu al heel blij mee.

Het blijft een strijd die eeuwige kilo's! Maar we geven voorlopig nog niet op!
Prikken stress
2 Weken terug viel de oproepkaart voor Nataly in de bus... Ze werd opgeroepen voor de BMR en DKTP prik. 
Ik twijfelde of ik het haar moest vertellen of dat ik haar een dag van te voren zou informeren. Ik besloot het direct te vertellen omdat natuurlijk de hele klas moet en ze het anders van haar klasgenootjes zou horen. Daarbij komt dat ze wist dat ze de prikken dit jaar zou krijgen.

Oke, de schrik was er...  Het blijft toch eng die 2 prikken.... en dan kun je als ouder praten als brugman, maar aannemen dat het best meevalt???? Echt niet!!!

De afgelopen dagen werd ik lichtelijk gestoord van mijn meisje... Ze bleef het maar over de prikken hebben. Hoezo elkaar op school lekker gek maken? 

Zojuist is het drama voltrokken. Ze was zo gespannen dat ze alleen daarom huilde en de prikken niet eens heeft gevoeld haha.. Maar het is gedaan. Voorlopig geen prikken meer 
Doet het zeer?????
Mijn rug zit vol pigmentvlekken, kleine vlekjes en een moedervlekje... Dat laatste vlekje jeukt soms.... En dat doet het al jaren! Maar nu moest ik laatst voor wat anders bij de huisarts zijn en kaartte dit gelijk aan. 

Zijn reactie was duidelijk. Die vlek doet iets wat wij niet willen dus moet hij weg.... Dit om later erger te voorkomen. Dat standpunt was duidelijk en zo kon ik me vanmorgen om half 12 weer bij de huisarts melden.

Eerst even ontsmetten (mijn douche van vanmorgen was niet voldoende hihi) en toen kwam de verdoving... Zo die was gemeen! Auw die deed zeer.... Maar goed, het stukje was verdoofd en de arts begon te snijden. Eerst nog wel wat gevoelig en later voelde ik niks meer. Redelijk ontspannen lag ik daar....
Totdat de arts zei: "Nu ben ik aan het hechten"... en ik hem antwoordde: "Dat voel ik, en het is niet prettig"... Daar schrok hij van en met nog een aantal hechtinkjes te gaan werd besloten dat er nog een beetje verdoving bij kwam. Ik ben echt geen held hahaha...

Maar goed, de moedervlek is weg, het trekt, het zit niet lekker.... Maar dat zal vast overgaan. Volgende week krijg ik de uitslag of het allemaal goed is.... Toch even spannend... En dan over 2 weken mogen de hechtingen er uit gehaald worden....

Dit hebben we weer gehad.
Opgelucht
Dat was ik vanmorgen na het ene telefoontje......

Zoals de meesten weten heb ik vorig jaar trombose gehad. Nu had ik afgelopen weekend " krampjes"  in mijn kuit (de foute) en het voelde aan net als vorig jaar toen ik het niet herkende.... Ik dacht dat ik toen gewoon spierpijn had, hoe anders kwam het uit....
Nu was ik op mijn hoede.... volgende week op vakantie... Wat doe je dan... Ik was best in de stress kan ik je vertellen.... stel dat... kunnen we dan wel weg?.... Dus ik de huisarts gebeld. Ik kon langskomen maar ook hij kon mij niet geruststellen. Niks geks te vinden maar ja... dat was het vorig jaar ook niet... Verder kon hij niks doen...

Toen bedacht ik me dat de internist tegen mij had gezegd, dat als er ooit weer iets zou zijn, ik direct naar hem kon komen... Stom !!! Dat ik daar niet eerder aan had gedacht. Dus ik 's middags gebeld. Uiteraard was hij niet te bereiken en ook de secretaresses waren er niet.. Nee logisch hihi... De volgende dag werd ik door de arts gebeld en hij verwachtte min of meer dat er al bloed geprikt was. Niet dus! Want ze kunnen daar dus aan zien of er stolling geactiveerd is.
Gistermiddag ben ik dus naar het ziekenhuis geweest en heb 2 buisjes bloed af mogen staan. Ze hadden weer de grootst mogelijke moeite om mij te prikken. Nu ben ik lastig te doen, maar zo snel al zij wilden ja dat gaat echt niet hahaha...

Vanmorgen tegen elven kwam het verlossende woord. Het bloed was goed en ik hoefde me geen zorgen te maken. We kunnen met een gerust hart op vakantie. Een pak van mijn hart. Wel moet ik het uiteraard in de gaten blijven houden want er kan altijd iets achter weg komen maar voor nu.... niks aan het handje.

Aan de ene kant voelde ik me bezwaard dat ik zo'n "trammelant"  had gemaakt en er blijkt niks te zijn.. Maar aan de andere kant  had ik ook het grootste recht hiertoe. Ik moet er niet aan denken om straks in Frankrijk met de gebakken peren te zitten....

Nu gaan we echt aftellen, ben druk bezig met de was en strijk weg te werken. Loop al waarschuwend hier door huis dat er niet te veel kleding aangetrokken gaat worden die we mee moeten nemen... Ze schudden allemaal braaf ja... maar jullie weten vast hoe het gaat... Ik ben bang dat ik op het laatste moment nog bezig ben de laatste kledingstukjes schoon en gestreken te krijgen hahaha...

Nog een weekje.....
Ik krijg weer praatjes :)

Toen gisteren uiteindelijk de kuur hier binnen was heb ik gelijk zo'n megapil genomen. Niks doorbijten in 1x doorslikken *glump* ...  ..en dan maar hopen dat het iets gaat doen he?!. 

In de loop van de avond merkte ik zelf ook wel dat ik weer praatjes ging krijgen. Werd weer lollig, maakte grapjes... Hoewel het oor nog net zo rood en dik was als 's middags was de verbetering ingezet. Ik heb zelfs vannacht al weer op het oor geslapen (2e helft van de nacht dan wel, maar ik sliep weer!). Nu is het oor nog erg gevoelig, hier en daar is het nog wat dik maar ik mag niet klagen. Het is al zoveel beter als wat het was... ik word er helemaal blij van.

Vandaag ben ik wel thuis gebleven en keutel hier wat rond. Maar alles wat ik doe dat kost best nog wat energie... Het heeft me toch behoorlijk te pakken gehad de afgelopen daagjes.

Ik ben blij dat ik weer voor mezelf heb nagedacht en weer voor mezelf ben opgekomen. Lang leve de antibiotica!!  (maar wees gerust ik blijf nog wel rustig aandoen hoor! het is nu niet zo dat ik gelijk weer vanalles moet en zal doen).

Vanavond ga ik dus wel van het Nederlands voetbal genieten!!! Een klein inhaalslagje maken hoor.

Updateje
Vanmorgen even naar de huisarts geweest en hij constateerde een leuke bacteriele infectie bij mijn oor. Hij snapte volkomen dat ik me daar niet happy bij voel en dat ik er vreselijk veel last van heb.
Hij schreef een antibioticazalfje voor en ik moet woensdag weer terugkomen.

Nu is het alleen zo dat voor mijn gevoel alles nog dikker is geworden vanmorgen. Dus bel ik straks maar even naar het telefonisch spreekuur. Ik wil eigenlijk gewoon een kuurtje dat ik zeker weet dat het komend weekend voorbij is. Met de zalf duurt het toch weer enkele dagen voor het werkt...

zo hoort mijn oor te zijn:   lief en fijn hihi


zo is mijn oor nu: 



 dik, rood, warm... kortom ontstoken...

wordt vervolgd....




*UPDATE*
De huisarts weer gebeld omdat het toch steeds dikker en vervelender werd en nu krijg ik toch een antibioticakuur..... Dat werkt toch wat sneller dan de zalf.....
Wat kan ik dit slecht...
Ik kan zo slecht ziek zijn... Er zijn altijd dingen die moeten, of die je leuk vindt, of gewoon doorgaan.... Het gezin moet blijven draaien (alsof manlief dat niet kan, alleen dan gaat het net wat anders als dat jij zou doen).... Maar mijn lichaam zegt nu STOP!

Gisteren dacht ik dat ik redelijk aan de beterende hand was. Oke, mijn keel was nog steeds schuurpapier, maar ik was koortsvrij (dacht ik).... Tot vannacht. Ik kreeg een last van mijn linkeroor! Felle pijnscheuten... echt niet leuk meer.
Ook de hoofdpijn wilde niet echt weg, maar ja, als je krampachtig gaat liggen kan ik me daar iets bij voorstellen.
Nu moet je weten dat ik soms last heb van eczeem achter mijn oren. Soms is het weg, soms een klein beetje, maar de laatste tijd was het niet echt lekker daar achter. Tja en als je dan minder weerstand hebt, pakt je lijf dat als eerste aan natuurlijk. Ik heb nu fijn een ontsteking achter mijn oor, mijn klier is daar behoorlijk opgezet en het doet pijn! Mijn oor is rood, dik en warm.... zucht.... Maar om daar nu voor naar de HAP te gaan vind ik wat ver gaan dus bel ik morgenochtend maar eerst de huisarts..... Hopelijk krijg ik daar een wonderpilletje.... Ik wil niet ziek zijn! Meestal is het één dag ziek, 2e dag bijkomen en dan weer doorgaan... zo anders is het nu.
Het werk heb ik afgebeld, ook de overblijf wordt door Marijke van mij overgenomen ... heel lief. Ik moet nu even aan mezelf denken. Maar ik wil zo veel en moet zo veel... en van wie??? Eigenlijk van mezelf.... Ik huil om niks, niet omdat ik zo zielig ben en ik vol zelfmedelijden zit hoor... maar gewoon omdat ik simpelweg niet ziek wil zijn! Klinkt misschien heel stom, het is maar gewoon een griepje maar toch....

Het hele weekend op bed gelegen, oke, uitgerust ben ik straks wel haha... Aan de andere kant ben ik blij dat het nu gebeurt en niet volgende week. Dan hebben we een bruiloft waar ik ceremoniemeester ben .... oef wat zou dat waardeloos geweest zijn en ook dan gaat alles gewoon door dat weet ik ook wel maar toch.

Ik ben verstandig, neem de tijd voor mezelf. Ziek is ziek... en dat weet men gelukkig ook. Ik blijf niet zomaar thuis.... maar leuk is anders!

Mijn eten bestaat momenteel dagelijks uit 3x 2 paracetamolletjes en tot vandaag ook nog 3 maal daags een Trachitolletje. Gelukkig kan ik redelijk normaal eten. Warm eten hoef ik even niet aan te denken maar bruin brood is geen probleem... De lijn gaat goed zo hihi...

Ik blijf positief en hoop dat het morgen ook weer beter gaat dan vandaag. Dan gaan we de goede kant op.

Kunnen jullie je overgeven aan het ziekzijn?
Likdoorn of wrat
Een tijdje geleden had Nataly iets op haar voetje... een pukkeltje dachten we en schonken er geen aandacht aan.

Maar toen ineens ging het zeer doen (een week of 2 geleden) en wij dachten dat het een likdoorn was. Zo zag het eruit. Dus ik naar de drogist en wilde zonder meer likdoornpleisters kopen. Maar van het één kwam het ander en de drogist waarschuwde me dat met kinderen je erg voorzichtig moet zijn met die pleisters. Het is bocht! Nou dat hebben we geweten. Iedere avond als ik naar bed ging deden we de pleister op en 's ochtends vroeg ging deze er weer af en gingen we vijlen. Nou dat ging best aardig, totdat er op een dag echt een soort gat in Nataly haar voetje kwam! Ik schrok en ben gelijk van de pleisters afgestapt. Toen maar iedere avond na het bad gaan vijlen. We dachten dat het allemaal wel goed ging, maar Nataly bleef pijn houden...

Vandaag was ik het zat en belde een pedicure. Dan maar even 5 minuten pijn, maar dan was die likdoorn weg en heeft ze nergens meer last van. We konden vanavond terecht en die mevrouw ging kijken (overigens een heel aardig vrouwtje) en ging drukken en duwen... Dat drukken deed geen pijn maar ohh dat duwen... De traantjes sprongen spontaan in Nataly haar oogjes. Het deed echt pijn. De conclusie was simpel. Het is geen likdoorn maar een wrat.... Hmmm, dus nu zitten we weer aan de W druppels en nu maar hopen dat het zoden aan de dijk zet. Nataly krijg ik na vanavond echt niet naar de huisarts om het daar met gemeen spul te laten behandelen. Eerst maar even op deze manier proberen. We zien wel hoe het gaat. Deze week moet het beter gaan en anders is het volgende week maandag toch naar de huisarts.

"Ik kijk de dag voorbij
De wijzers van de klok staren doelloos in de leegte"