Welkomsttekst

Leuk dat je ook mijn logje hebt weten te vinden. Ga lekker zitten, neem een kopje thee of koffie en lees lekker mee....

Gastenboek
 
WLvdM Februari 2012

Mijn filmpje!


Nataly en Marco 2011

Nataly en Marco 2010
Nataly en Marco 2009
Nataly en Marco 2008

Nieuws van Marco
Ik kijk uit naar de Borsato Bingo en Fanclubdag. Zie ik jou daar? Groetjes, Marco
Foto album
Bezoekers
Op dit moment is er 1 nieuwsgierig ;
en 1 gast nieuwsgierig .
Agenda

 

1 december 2013
TV opname Zo Raymann


19 januari 2014
Vrienden van Amstel



30 mei 2014
Marco Borsato Ziggodome

Kaarsje


Deze is voor een ieder die een lichtpuntje kan gebruiken........
Profiel
Naam: Frederique
Leeftijd: 47 jaar
Uitgebreid profiel
E-mail alert
Sterker worden
Het ene kind wordt sterk geboren, het andere kind krijgt een wat ander karakter mee. Als er goed mee omgegaan wordt leert een kind de ander te respecteren en te accepteren zoals een ander is. En als je hem of haar niet leuk vindt dan bemoei je je zo min mogelijk met die persoon. Een pestprotocol is helemaal van deze tijd.

Een pestprotocol... als je dat woord ergens in de jaren 70 had gebruikt, ben ik bang dat leraren je aan hadden gekeken of ze water zagen branden..... Hadden we maar zo'n protocol gehad... dan had ik wellicht een leukere lagere school en mavotijd gehad.

In mijn lagere schooltijd werd ik van tijd tot tijd gepest. Ik huilde snel dus was ik een gemakkelijk object. 's Avonds lag ik biddend in bed dat ik de volgende dagen niet gepest zou worden en dat terwijl we niet gelovig zijn. De klasgenootjes probeerde ik "om te kopen" met snoepjes. Rond mijn verjaardag was het vaak rustig want dan kregen ze wat lekkers natuurlijk...
Was school afgelopen ging ik of als een speer de school uit om de pesters voor te blijven of ik bleef zo lang mogelijk de juf of meester helpen zodat ze al naar huis waren.
Als mijn moeder met de ouders ging praten werd het pesten eigenlijk alleen maar erger dus dat was geen optie. Praten met de leerkracht.... die vroeg dan aan de klas waarom ze het deden en het antwoord was standaard: "weten we niet".... Dan werd er gezegd "dan doen we het niet meer"... Jullie snappen dat dat niet werkte... Dus na een poosje begon het weer van voor af aan. En als jullie me vragen: "wat deden de pesters?" Ik zou het je eerlijk gezegd niet kunnen zeggen. Het was voornamelijk verbaal... maar wel zo dat het je heel erg raakte.

Na 6 lange jaren was ik van de lagere school af. Eindelijk een nieuwe periode brak aan. Nieuwe school, nieuwe kinderen... Wat ik me niet realiseerde is dat het groepje ook daar heen ging. En ondanks dat zij de havo of atheneum gingen doen wisten ze me nog altijd "te pakken".. Via de sport, in de kantine van school of gewoon langs huis lopend en dan keihard mijn naam roepen... Gek werd ik ervan... Toen ik met de hakken over de sloot was geslaagd voor mijn Mavo diploma was er geen haar op mijn hoofd die er aan dacht om de Havo te gaan doen. Weg moest ik daar en wel zo snel mogelijk.
Mijn moeder wist soms niet wat ze met me aan moest. Ik was geen schreeuwende punkende puber, maar was vreselijk in mezelf gekeerd. Voelde me opgesloten... Ik herken hierin ook Lucas en snap ik wat mijn moeder gevoeld moet hebben. Willen helpen maar het niet kunnen. Het kind geeft niks tastbaars voor jou als moeder om mee te werken. Lucas is soms ook een binnenvettertje ....
Ik ging naar de Meao in Gouda. Wat een openbaring was dat. Ik kwam daar als een schuchter, naief, onzelfverzekerd meisje aan. Samen met mijn vriendin zat ik in een klas vol nieuwe kinderen. Heerlijk. Geen vooroordelen. Oke, het was een meidenklas en dat is niet altijd makkelijk, maar het was wel zo dat als je iemand niet zo mocht dan liet je die gewoon links liggen en ging je met een ander om. Er was nooit iemand alleen.
Ik bloeide op. Had zin in school. De cijfers schoten omhoog en kreeg complimenten. Wow wat is dat?! Langzaam begon ik de last van me af te gooien en werd ik al een beetje mezelf.
Na 3 superjaren op de Meao heb ik een afsluitend jaar bij Schoevers gedaan. En ook daar werd nog meer last weggenomen. Mensen vonden me aardig... accepteerden mij zoals ik was.... Het was een zeer vormend jaar. Ouders van klasgenootjes overl eden, eentje raakte zwanger, een ander ging trouwen... En dan te bedenken dat we pas 19 jaar waren....
In die periode was ik zoo vaak vreselijk verliefd, maar durfde echt geen stappen te ondernemen... Ben je gek, je zou maar een blauwtje lopen!! Met vriendjes was ik dus ook niet erg snel.
Na Schoevers ging ik werken. Weer een stapje verder in zelfontplooiing... Ik werd receptioniste / telefoniste. Geweldig om als visitekaartje te fungeren en te voelen dat je het goed doet.
Na 2 jaar had ik dat wel gezien en kwam in het hotelwezen terecht. Een 5 sterren hotel nogal liefst. En daar moest je sterk in je schoenen staan... Ik was daar op mijn plek, deed mijn werk naar behoren (ook een paar giga missers gemaakt maar dat vertel ik op een later moment nog wel eens) en mijn zelfvertrouwen bleef groeien.. Ondertussen had ik Taco leren kennen, er waren trouwplannen en ja er werd getrouwd... Ja ik was ik geworden... Een die zich redelijk bescheiden opstelt, maar als iets niet zint wel haar mondje roert. En in de jaren daarna doorloop je diverse fases in je leven. 2 x Zwanger geweest, 2 prachtige kinderen ter wereld gebracht en je dan moeten ontplooien als moeder.... Allemaal moeilijke leerprocessen maar zo onbetaalbaar....
Na een lange periode van een grijs muisje, angstig om te zijn wie ik was ben ik zolangzamerhand op het punt dat ik kan zeggen: Ik ben trots op mezelf. Om wie ik ben, om wat ik doe met al mijn pluspunten maar ook mijn minpunten. Tuurlijk zou ik nog steeds bepaalde dingen anders willen (lees: mijn gewicht, maar ook dat ik lastige situaties eens zonder tranen het hoofd kan bieden) maar blijkbaar hoort dat bij mij en dat moet ik dan maar accepteren.

Zo zie ik ook hoe mijn kinderen zich staande moeten houden. Lastig als je bepaalde kenmerken van je moeder hebt geerfd haha... Maar ze doen het goed. Stapje voor stapje leert Lucas ook voor zichzelf op te komen en daar ben ik trots op. Ik bedoel hij is echt geen engeltje maar soms wel iets te soft en daar werkt hij (uit zichzelf) aan...
Nataly heeft een lastige start op school gehad qua pesten, maar dankzij het pestprotocol en een aantal goede gesprekken op school is er niks meer aan de hand.

Als ik zie hoe mijn kinderen iedere dag weer vol plezier naar school gaan, dan geniet ik ook.... zo heb ik school een lange tijd niet ervaren... en zij kunnen straks op een geweldige tijd terugkijken....

Ik heb dit verhaal eens opgeschreven omdat ik laatst een lief persoon de raad gaf dit te doen, en dat terwijl bij mij ook best nog wel dingen hoog kunnen zitten als bepaalde snaren worden geraakt... En ook ik hoop dat dit voor mij een uitlaatklep is waar ik dingen achter kan laten en dus ook kan afsluiten.. Wraak, niet willen vergeven dat is geen optie.. dan blijf je er in hangen. Kijk met sommige mensen zul je nooit vrienden worden en dat hoeft ook niet, maar ik vind het wel fijn dat ik boven hen kan staan en dat het niet meer andersom is.....
Mijn hart verloren...
Ik heb dit weekend mijn hart verloren... en wel aan de prachtige stad Gent....*zucht* .... wat een weekend hebben we gehad....

Vrijdagochtend heb ik de kinderen naar school gebracht, nog even mijn taak als leesmoeder volbracht, maar toen heel snel mijn lieve vriendinnen opgehaald. Het was tegen half 10 dat we Schoonhoven uitreden.
De reis verliep voorspoedig, alleen was "Truus"  even in Gent de weg een beetje kwijt. Maar door met "Truus"  mee te denken hadden we het hotel snel gevonden. Het was kwart over 11.
De kamer was nog niet klaar, maar dat was natuurlijk geen probleem. De tassen achtergelaten en lopend de stad in. In de folder stond dat het hotel op loopafstand van het gezellige centrum was. Oke, dat het te lopen was is niet gelogen maar het duurde wel een half uurtje. We besloten dus dat we terug met de tram zouden gaan.
Maar het lopen was geen straf. Heerlijk in het zonnetje traden we het Historisch Centrum van Gent tegemoet... Wat een genot..... We begonnen eerst maar eens met een terrasje aan het water op te zoeken, uiteraard in het zonnetje voor een welverdiende lunch. Nou dat was snel gevonden.... We ploften neer en konden ons enige tijd later tegoed doen aan heerlijke broodjes.... Wat een begin....
Toen we ons uiteindelijk hadden losgerukt uit de stoelen die wel heel erg lekker zaten zo in het zonnetje zijn we gaan struinen. Wat een grote stad, maar oooohhh wat prachtig allemaal. Op een gegeven moment wisten we echt niet meer welke kant we op moesten dus bordjes zoeken... Ja we zagen weer wat bekends... weer een terrasje opgezocht en wat gedronken.
We waren het rond vijven toch even zat en besloten terug naar het hotel te gaan. Even opfrissen en daarna weer terug naar het centrum (met tram) om een gezellig restaurantje te zoeken. Nou die waren er genoeg haha.. Uiteindelijk bij de St. Baaf Kathedraal een leuk tentje gevonden en daar hebben we de avond doorgebracht. Heerlijk gegeten en vreselijk gelachen.... Topdag nr 1 zat er bijna op.

Zaterdag waren we om half 9 wakker. Wat raar geslapen maar dat mocht de pret niet drukken. Het zonnetje scheen, het ontbijt was verrukkelijk en zo togen we weer richting het centrum. Daar aangekomen zijn we eerst een rondvaartje wezen maken. Prachtig. Leuke gids die veel wist te vertellen. En weer die zon he?! Wat genoten we. Daarna weer een terrasje opgezocht en lekker gedronken. Weer struinen door het centrum en uiteraard Gravensteen bezocht en beklommen. Leuk leuk leuk.... Toen weer richting de St. Baaf. Daar was het plein vol met mensen en er was muziek. Helemaal gezellig. Ineens zagen we dat je geschminkt kon worden.. Hee dat wilden wij ook wel!  Er waren geen kindjes die wilden dus ja wij konden gelijk gaan zitten. Bianca en ik hielden het was rustig. Mirjam was wat uitbundiger... ze werd een leeuw. Nou dat hebben onze lachspieren geweten.... De reacties van de mensen .... Mirjam liep voor ons en wij zagen dus alle reacties... Op een gegeven moment lag Bianca helemaal over een prullebak heen van de lach en ik kon bijna geen adem meer halen wat resulteerde in een giga lange lachbui... Vreselijk gewoon maar zo geweldig.... Het was absoluut niet Mirjam die we uitlachten maar meer de mensen die zo grappig reageerden...
Aan het eind van de middag zijn we bij een restaurantje gaan zitten. Eerst buiten wat gedronken en later binnen wat gaan eten. En ook daar zo aardig en leuk. Wij als geschminkte gasten... geweldig. Ze vonden het super dat wij het "kind in ons"  behielden... whahahaha.... Afijn halverwege het eten werd Mirjam door de ober aangetikt: "he Leeuweke, wel alles opeten he?!" ...
Ik moet zeggen dat de mensen in Gent zo vreselijk vriendelijk en gezellig zijn... daar kunnen wij hier nog een hoop van leren!

Na het avondeten waren we moe en meer dan voldaan van alles wat we de afgelopen dagen hebben gedaan.... Wij gingen lekker terug naar het hotel. Onze voetjes rustgeven, lekker badderen, tv kijken en vooral als een blok in slaap vallen.....

Het was een topweekend met topmeiden.... Ik hoop dat we dit nog vaak mogen herhalen... 



Och wat heb ik mijn hart verloren aan Gent!
Ik kom hier zeker terug. Zeker en Vast!
Er even tussenuit..
Morgen is het dan eindelijk zo ver. Maanden geleden geboekt en leek het zo ver weg.. Maar nu ga ik met mijn lieve vriendinnen een weekendje Gent onveilig maken. En we hebben er zin in. Ook het weer lijkt mee te werken, het is ons dus gegund! ..


We hebben al gekeken wat er te doen is in Gent..... Volgens mij gaan we tijd te kort komen haha...

Vandaag dus al veel aan het voorwerken zodat Taco met de kinderen gewoon ook kan genieten dit weekend. Ben dus lekker aan het soppen en wassen. Straks de zwaardere boodschappen vast halen (ik heb dit weekend nl. de auto mee!).... Een briefje maken met wat Lucas dit weekend op welke tijd mag gaan doen (basketballen en schaatsen) en wat hij daarvoor moet meenemen enzo... Nu weet ik dat wel, en als Lucas zijn hoofd erbij houdt hij ook wel, maar ja Taco moet toch als backup fungeren he?!!

Vanavond lekker de tas pakken, morgenochtend nog even lezen op school en dan lekker weg. Geen moeder, geen echtgenoot, maar gewoon ik met mijn vriendinnen!

Iedereen alvast een fijn weekend en tot zondag!
Oeps!!
Vandaag was het ritme zoals iedere dinsdag van de laatste jaren... De kinderen aan het eten, ik de spullen klaarmakend voor school, de katten miauwend om eten en Taco die naar het werk gaat.....

Toen Taco weg was en ik nog druk bezig met van alles en nog wat schoot het schaamrood omhoog.....  *OEPS* .... we zijn vandaag 14 jaar getrouwd!



Ik snel Taco gebeld en hem gefeliciteerd... Hij viel stil... en gelukkig hij feliciteerde mij ook hahaha... Wat voelden wij ons stom... en dan ook nog gewoon allebei deze speciale dag vergeten... Dat is mij in ieder geval nog nooit gebeurd... tot vandaag dan.

De kinderen reageerden ook zeer verontwaardigd naar mij toe: "Mam hoe kun je dat nu vergeten!!!"... Tja... kweethetniet.... ....

Maar goed, vanavond gaan we gezellig gourmetten met ons viertjes en zo is er toch nog een klein feestje!



Op naar de veertig!
Sportende kinderen
Ik mijn vorig logje vertelde ik jullie al over de basketbalprestatie van het team van Lucas. Lucas blijkt niet de enige die zo enthousiast is. Gisteravond kregen de ouders van de kinderen een volgend mailtje van de coach van het team:

"Beste ouders, verzorgers, Afgelopen zaterdag was de eerste wedstrijd van het U12 basketbal team en het resultaat mag er zijn.Helaas niet gewonnen maar dat had makkelijk gekund met een eindstand van 33-32. Een puntje verschil nadat de jongens in het eerste kwart met 17 punten achter stonden.

Door pure wilskracht en een snel ontwikkelend inzicht in het basketbal spel heeft dit jonge team een mooi resultaat neer gezet.Het was prachtig om te zien hoe een team met veel spelers zonder enige wedstrijd ervaring zo snel en met veel enthousiasme een spannende wedstrijd neer hebben gezet.

Dat belooft veel goeds voor de rest van het seizoen."


Dat is natuurlijk superleuk om te lezen! Dat maakt me trots. Lucas heeft nog nooit een teamsport gedaan en hij mag nu deel uitmaken van dit team, zo mooi.

Vanavond ging ik Nataly ophalen van de badminton wat ze heel leuk vindt. Haar vriendinnetje zit al aan "de kant van de beter spelende kinderen". Zij doet het nl. al een jaar. Maar de trainer kwam naar mij toe en zei:

"Uw dochter doet het goed. Beter dan gemiddeld, haar concentratie is heel goed. We kijken het nog een paar keer aan maar dan gaat zij waarschijnlijk naar de andere kant".

En dan ben ik nog trotser als dat ik normaal al ben haha...

Ik vind het fijn dat mijn kinderen sport leuk vinden. Want sporten moet, maar zeg nu zelf, het is nog veel leuker als je er plezier aan beleefd!

En zo gingen de dagen voorbij...
Vrijdag vertrok Taco tegen 7 uur naar Belgie. Tegen half 10 kreeg ik een telefoontje dat ze er al bijna waren! Ze hadden lekker doorgereden dus.... en dat met aanhanger.... Maar goed, daar denk ik dan maar niet aan.

Tijdens de koffie heb ik met de kinderen een gezellig potje Monopoly gespeeld. Gulden/euro (jee mam, dit spel is echt oud haha).... Ach we houden het maar op de euro met guldenteken haha.... Echt heel laat naar bed mochten ze niet omdat zaterdag redelijk vroeg zou beginnen en van uitslapen geen sprake was.
Nataly kroop op de plek van Taco en lag in diepe slaap toen ik tegen elven er naast kroop. Heerlijk gedraai, gesnurk, gesmak en gegaap naast me... Goh wat ging ik lekker slapen hihi... Halverwege de nacht vond Nataly dat ze ook mijn plekje in moest pikken. Nou, dat dacht ik dus niet dus haar vriendelijk verzocht om weer een paar cm de andere kant op te gaan.
Om 7 uur klaarwakker.. Nataly dan, ik nog lang niet... *gaap*..... Om 8 uur er toch maar uit, want binnen het uur werd Lucas op de verzamelplek verwacht voor het basketbal. Iets over 9 uur vertrok het clupje naar Papendrecht, vol verwachting en spanning... Ik stapte met Nataly in de auto richting Lekkerkerk voor de schaatsinformatieochtend. Het was weer druk bezocht. Leuk al die kinderen die weer zin hebben in het schaatsseizoen. De schaatsmuts werd uitgereikt en de trainer werd bekend gemaakt.
Tegen half 12 was ik weer thuis in afwachting van Lucas. Ik verwachtte hem rond 12 uur thuis, maar het werd wat later....Iets over half 1 kwam hij enthousiast aangelopen... Hoewel ze net hadden verloren 34-33 was het een leuke wedstrijd geweest. Nadat ze eerst met 16-2 achterstonden was de terugkomst natuurlijk spectaculair. Op naar volgende week.

     

Zaterdagmiddag gingen we met de fiets de stad in. Een paar kleine boodschapjes hadden we nodig en ineens zagen we mensen in schutterskledij lopen... Er was dus wat gaande.... Niet veel later kreeg ik een formulier in mijn handen geduwd met de uitleg van de Rivierdag... E.e.a. heeft met de Hollandse Waterlinie te maken geloof ik. Maar het spektakel gebeurde bij de Lek. Een heel kampement was er opgeslagen... Ik vind dat altijd machtig om te zien. Helaas had ik mijn fototoestel niet mee, maar wat moeten we toch zonder mobieltjes hihi... Lucas stond nog op het schavot en volgens een van de heren was hij zojuist veroordeeld omdat hij een spion zou zijn haha... Door het nazeggen van de volgende zin kon hij zijn vrijheid weer terugkrijgen:
De koetsier poetst de postkoets met postkoetsenpoets..... Ja, dan vraag je wel wat he?!! Nou met gratie mocht ik mijn ventje weer meenemen ...... Daarna zijn we heerlijk in het zonnetje gaan zitten en het afsteken van het kanon gadegeslagen. Wat een leven hebben we dan he?! Zo genieten....

Eenmaal thuis werden de buurmeisjes opgetrommeld voor het maken van echte spinnewebben... Hoeveel er in de laatste jaren gemaakt zijn kan ik niet vertellen maar dat het er veel zijn mogen jullie van me aannemen. De kastanjes worden hier gegrossierd.. maar ja wat wil je met tig bomen voor de deur haha.... En ach, als ik heel eerlijk ben, vind ik het ook nog steeds leuk om te doen.


Voor het avondeten stonden er pannenkoeken op het menu. Maar tegenwoordig hoeven we dat niet meer alleen te doen. Lucas helpt goed mee en heeft dus de helft zelf gebakken... Kleine jongens worden groot he?

Zaterdagavond werd een heerlijk bankhangavondje. Eerst heerlijk in bad zodat we rozig in pyama beneden kwamen. Natuurlijk even koffiedrinken met wat lekkers erbij en toen de film aan. "Spacechimps"... Hij was wel leuk.... Een avondje filmkijken gaat niet zonder wat lekkere chipjes en drinken natuurlijk en dus werd daar ook goed voor gezorgd.
Rond half 11 vond ik Nataly wel heel stil.... Zij had zich op de grond genesteld op 2 dikke kussens en een fleeceplaid.... 3x Raden... Zij was vertrokken naar dromenland, gezellig met Sientje samen...
Ik heb haar toen maar voorzichtig wakker gemaakt en haar naar bedje gebracht. Lucas en ik volgden zo rond 11 uur. Samen kropen wij in bed en gingen heerlijk slapen. Weer heerlijk gesnurk en geknars naast me.. Maar toen ik hem een duw gaf, kreeg ik er net zo snel weer eentje terug... haha ik lag ook te snurken ...... 
Om half 9 vanmorgen werden we wakker. Eerst nog even in bed tv gekeken en nu zijn we lekker beneden aan het tutten. Uiteraard weer spinnewebben maken en ik hoor het woord Monopoly al weer .... In de loop van de ochtend vertrekken we even naar Rotterdam. Toch nog kijken of ik nog een leuk setje bij Miss Etam kan vinden. Ik heb nog kortingsbonnen. Zonde om die niet te gebruiken toch? Zeker als je wat nodig hebt. En dan wachten we totdat Taco weer thuis komt. Ik belde hem gisterenavond en het ging daar allemaal voorspoedig. Maar eerder als vanavond hoeven we hem niet te verwachten....





Wat een engeltje is ze dan he?!

Wij zijn het weekend heerlijk doorgekomen.... Zulke weekenden mogen nog veel vaker volgen maar dan wel graag met manlief erbij... Wel zo fijn .....

Fijne zondag iedereen.
De komende dagen...
ben ik manloos.... Alleen met mijn kindjes... Maar soms vind ik het ook best eens lekker zo het huis helemaal voor mij hihi...
Taco is vanavond richting Belgie vertrokken voor een klusweekend aan het huis van zijn zwager met nog een aantal mannen. Dat wordt voor hen ook een gezellig weekend. "Biertje erbij???" hihi...


En ik... ik ga me zeker niet vervelen. Morgenochtend is het helemaal vol. Lucas heeft zijn eerste basketbalwedstrijd en ik ga naar de informatieochtend van het schaatsen. Fijn dat het allebei tegelijkertijd is .. Maar goed, ik ga dus gewoon zijn eerste echte teamwedstrijd missen... Gelukkig gaan er nog meerdere volgen... haha..
's Middags doen we niet veel. Even wandelen en verder wat tutten.
's Avonds gaan we een lekkere film kijken. Welke weet ik nog niet maar dat het een feestje gaat worden mag duidelijk zijn.

Straks gaat er gedobbelt worden om wie er vanavond bij mij slaapt en wie morgen! Ben benieuwd.

Tja en dan moet ik het toch ook nog wel even over de cd Wit Licht hebben he?! Daar kom je gewoon niet omheen.Wat een waanzinnige cd. Zo mooi, zo echt Marco en toch ook zo nieuw! Eigenlijk kun je het niet simpelweg omschrijven.... En dan krijgen we dat straks allemaal live in het Gelredome voorgeschoteld.... *zucht*... wat een vooruitzicht....
Als de kinderen straks weer op bed liggen dan gaat hier de cd weer aan haha...

Fijn weekend allemaal!
Papa is toch veel mooier?!!
Ik loop vanmiddag met Nataly even in het stadje. We lopen de boekenwinkel in en gaan op zoek naar uitnodigingskaartjes voor haar feestje. Tot grote vreugde van Nataly vinden we superschattige lieve kaartjes. Snel geslaagd....

Bij de kassa staan een soort boekenleggers maar tegelijkertijd is het  ook een soort boekje met meerder plaatjes (volgen jullie me nog?)... Er is er een met lieve poesjes, een met mooie paarden en een met ..... mooie mannen...

Nataly vraagt in haar onschuld: "Mam, welke vind jij het mooist?" ... Ik antwoord automatisch: "de poesjes" .....Maar dat was natuurlijk niet helemaal de waarheid, dus ik besluit op te biechten: "Nou eh.. die meneer is ook wel leuk!" ....Waarop Nataly mij vastpakt en roept:

"Jij vindt papa toch veel mooier??!!!!!!!!"

De kassiere lag helemaal in een deuk en ik... ik kon alleen Nataly maar beamen haha...
Een dagje bos met hobbels

Vanmorgen begon al wat anders als ik had gepland.... Nataly kwam om half 7 met de mededeling dat ze moest spugen... Fijn ....... Maar het wilde niet. Wat wel wilde was de diarree.. Dat ze zich niet lekker voelde mag duidelijk zijn. Toch weer het bedje in en nog weer geslapen.

Eenmaal uit bed leek het aardig te gaan. Ze probeerde een boterhammetje naar binnen te krijgen maar tegen twaalven kwam echt alles eruit.... Zo zielig. Ons plannetje om naar het bos te gaan leek in het water te vallen. Lucas was al verdrietig omdat we de vorige keer met een uitje ook door Nataly thuis moesten blijven.

Taco besloot dat ik met Lucas en Suzanne zou gaan en dat hij met Nataly thuis zou blijven en daar een rondje wandelen. Zo gezegd, maar nog niet gedaan. Ik wil de auto openen en die doet het niet. Huh... oke, nog een keer proberen... Ja ... alleen mijn portier ging open. De rest niet. Wat is dit??? Taco probeerde het met zijn sleutel via de afstandbediening.. maar de auto weigerde... Snel de buurman gevraagd om te helpen met de startkabel en de auto snorde weer. Ondertussen had ik Suus al ingelicht en we liepen beide te balen. We hadden er zo'n zin in. Maar goed, nu kon ik weer bellen dat we toch zouden gaan. Yeahhhhh haha..

Maar toen besloot Nataly dat zij toch ook heel graag mee wilde. Nou op goed geluk dan maar. Spuugzak mee hihi maar het ging gelukkig goed. Het zonnetje scheen en we gingen genieten.
Tijdens het wandelen wel veel gestopt omdat Nataly toch wel wat zwakjes was. Ook Lucas steekt niet lekker in zijn vel... Maar afwachten wat het de komende dagen gaat doen.


Maar deze dag pakken ze niet meer op. Ondanks de hobbels hebben we allemaal genoten en dat was waar we voor gingen....

De eerste herfstkleuren beginnen al te komen. De hei komt voorzichtig in bloei... het is zo mooi... Over een paar weken gaat Nataly met haar klas ook hier naar toe. En uiteraard ga ik ook weer mee als begeleiding. Dat zijn zulke superuitjes... Pannenkoeken mee voor tussen de middag, wat touwen en ballen mee en de kinderen hebben niks meer nodig!














Kassa!!
Zo vanmorgen vroeg wakker door 2 heerlijk giebelende meisjes.... Maar het was goed. Ze waren ontzettend lief en ik heb er absoluut geen last van gehad. Zo mogen er meer logeerpartijtjes volgen!!

Aan het einde van de ochtend gingen we naar Mediamarkt. Eenmaal daar waren het daar "de gekke weken". Wij al op zoek naar de tv voor Nataly maar die zagen we niet snel op de uitverkooptafel staan. Wel aan de wand met gangbare tv's voor de normale prijs. Ineens zie ik de doos van de tv onder de uitverkooptafel staan! En de tv er bovenop! Oke, mijn liefste gezicht opgezet, mijn zoetste stemmetje opgezocht en naar een verkoper:

"Die tv staat op de uitverkooptafel maar er staat geen prijs op. Gaat deze nu voor de gewone prijs weg of kunt u nog wat met de prijs doen?" - Nou dan krijgt u dit showmodel mee. "Nee, want hij staat daar onder nog in de doos"... De verkoper loopt weg naar de computer, toetst het e.e.a. in en kreeg 15% korting!! En bij de kassa is er geen verwijderingsbijdrage berekent. Kassa!!!!

Ook nog naar de Miss Etam gegaan. Eigenlijk wilde ik een leuk setje scoren, maar mijn oog viel bij binnenkomst op een geweldig mooie jas (vind ik dan he?!) Een wollen jas, paars, grijs, wit, zwart geruit... Op slag verliefd gewoon! ... Gepast... leuk! een andere jas gepast... ook leuk!! Probleem... ook de meningen binnen ons gezin waren verdeeld. 2 om 2... En dan moet je mij hebben, wat dat betreft zo besluiteloos als wat.... Maar ik heb mijn keuze genomen... Enn..bij de kassa mocht ik een kaartje inleveren voor 15% korting... hihi.. Helemaal blij.

Weer een welbesteedde zaterdag zo. Zo lekker soep maken en Nataly gaat een boterkoek voor vanavond maken. Lekker keutelen zo met elkaar. Daar kan ik zoooo van genieten. En dan een lekker avondje met elkaar.... Morgen weer een dag.

Oke, op verzoek hier de jas haha:


"Zonder jou
Kom ik er nooit meer bovenop"