Welkomsttekst

Leuk dat je ook mijn logje hebt weten te vinden. Ga lekker zitten, neem een kopje thee of koffie en lees lekker mee....

Gastenboek
 
WLvdM Februari 2012

Mijn filmpje!


Nataly en Marco 2011

Nataly en Marco 2010
Nataly en Marco 2009
Nataly en Marco 2008

Nieuws van Marco
Zie ik jou bij de Clubtour frederique? Groetjes, Marco
Foto album
Bezoekers
Op dit moment is er 1 nieuwsgierig ;
en 1 gast nieuwsgierig .
Agenda

 

1 december 2013
TV opname Zo Raymann


19 januari 2014
Vrienden van Amstel



30 mei 2014
Marco Borsato Ziggodome

Kaarsje


Deze is voor een ieder die een lichtpuntje kan gebruiken........
Profiel
Naam: Frederique
Leeftijd: 47 jaar
Uitgebreid profiel
E-mail alert
Dommelsch Live38 XXL
Het was even bedenken, passen en meten... Wat telefoontjes gepleegd, gestress bij de computer maar..............................



Ook ik ben er 3 april gezellig bij!!!! Samen met mijn vriendinnetjes Bianca, Mirjam en Suzanne! Joehoe!!!!




De e-tickets zijn uitgeprint dus ik ga ervan uit dat het allemaal goed is gegaan met de betaling.... Het duurde allemaal wat lang en mijn scherm bleef wit.... Dus drukte ik op annuleren.... Maar toen ineens kwamen de tickets binnen... Heb voor de zekerheid maar even gemaild. Ik laat niks aan het toeval over hahaha.....

Wie ga ik 3 april nog meer zien!?
Mijn H.....
Hmm huilen.... daar kan ik kort over zijn.... Ja ik huil! 

Vroeger was het mijn pech dat ik snel huilde... Dat maakte mij tot een gewild pestobject.. want ja mijn tranen vloeiden snel....

In mijn puberteit huilde ik vaak om niks (dacht ik)... Ik voelde me opgesloten in mezelf, kon me niet uiten.. en dus zocht ik de tranen weer op. Dat was de enige manier om wat opluchting te voelen.... (naast alle steun van mijn ouders hoor)...

In de jaren die volgenden waren mijn traanbuisjes goed schoon haha.. 
Ik krijg het altijd erg slecht tijdens een beoordeling of functioneringsgesprek.... Stom? Misschien want het is altijd goed, maar ik ben altijd zo gespannen daarvoor. En als je dan wordt overdonderd door allemaal positiviteit dan krijg ik het te kwaad... 

Als ik boos ben kan ik vreselijk huilen van onmacht... zeker als iemand niet wil luisteren en dan blijft het niet bij huilen kan ik je vertellen haha.. Dan gaat de volumeknop ook een aantal tandjes harder..

Met de geboorte van de kinderen ben ik weer anders geworden. Niet dat ik minder of meer huil, maar gewoon anders. De week na de geboorte van Nataly heb ik alleen maar gehuild.. De kraamhulp hoefde maar binnen te komen en daar ging ik weer.... Wat werd ik moe van mezelf... pffff....

Huilen doe ik vooral als ik hele erge pijn heb. Ik huil van onmacht, om onrecht, ik huil van verdriet.... 

Huilen doe ik vaak met mijn vriendinnen. Gelukkig het meest van de tijd huilen we van de lach! Maar we kunnen ook samen huilen van verdriet... We laten elkaar daar in even gaan. Bieden een luisterend oor, een sterke schouder, een warme arm, zonder oordeel..
Ik huil eigenlijk wel overal. Vroeger kon ik me er vreselijk voor schamen maar als het zo is dan is het zo.....

Thuis kan ik mijn emoties laten gaan. Ik hou me niet in. De kinderen mogen zien dat ik verdriet heb. Ik ben geen machine.  Ik kan me dan ook prima laten troosten door mijn kinderen en Taco. Zij zijn meesters in troosten... 
Hoewel ze me ook wel kunnen uitlachen als ik huil..... vooral als ik de waterlanders weer eens laat gaan tijdens een film of programma.... "Ja hoor, mama zit weer te huilen".....

Zoals jullie kunnen lezen heb ik weinig moeite met huilen en getroost worden. Vroeger wilde ik er tegen vechten maar ik heb ondervonden dat dat dus bij mij helemaal niet werkt! Ik heb het maar geaccepteerd dat het bij mij hoort en ik heb gemerkt dat ik het daardoor ook wat meer weet te doseren!
Vrienden van Amstel 2009
Al een jaar lang had ik de kaarten in huis (eigenlijk te zot voor woorden) maar gisteren was het dan zo ver. Met 17 man gingen we weer een avondje naar Vrienden van Amstel.

Bijna allemaal tegelijk kwamen we bij Ahoy aan en we waren rap binnen (gelukkig want het was erg koud buiten brrrr)
Sinds vorig jaar vind ik het een leuke traditie om met de ploeg op de foto te gaan en zo ook gisteravond. Alleen.... De fotograaf zag ons staan en seinde dat we konden komen, maar op datzelfde moment kwam er een man van de andere kant aan die hetzelfde idee had. En zo stond 2 totaal vreemden samen voor de plaat.... Tja wat doe je dan.. juist, je slaat de armen om elkaar heen en gaat op de foto hahaha... Een geweldig begin! Maar toen met ons allemaal....


Om 20.15 uur kwam George Baker op. Ik vond het geweldig! Het is helemaal mijn artiest niet maar dit vond ik verrassend. Het vervolg was wat sloom. Niet echt mijn artiesten. The Voist?, daarna 2 rappers.. op zich niet verkeerd maar niet helemaal mijn ding... Maar met de 3JS (die ik ook echt niet kende) begon het feestje pas goed.


Tja wat kan ik nog meer vertellen.... Krezip, Racoon, Trijntje Oosterhuis, Van Velsen, Boudewijn de Groot  (samen met de zangeres van Within Temptation), Jeroen van de Boom, Alain Clark, Hofstede/Vrienten/Boeijen het waren allemaal hoogtepunten. 


Toen Hofstede, Vrienten en Boeijen gingen optreden stond opeens heel Doe Maar op het podium. KICKEN!!! Daar kwam later Boudewijn de Groot nog eens bij en dan heb je een aardig staaltje Nederlandse Popgeschiedenis samen op het podium staan. Waanzinnig.


Het was een waanzinnig gezellige avond. Enne.... de kaarten voor volgend jaar zijn alweer besteld.... ... Dan wordt de groep weer een stukje groter haha.. Dan gaan we met 20 man!
Ushi en Donny Osmond
Even lachen met een geweldige Ushi!

De G.....
De G van Geld..

Het was bij ons thuis geen vetpot vroeger... Niks was vanzelfsprekend dat het je kreeg en als je wat kreeg was je superblij. Het kon gaan om een cadeau of om kleding... Je was gewoon met alles blij! En even voor alle duidelijkheid... ik ben absoluut niks te kort gekomen! Wat dat betreft hebben onze kinderen het heel anders als wij vroeger. Maar echt verwennen?? Nee ik denk niet dat we dat doen. We proberen ze het besef van de waarde van geld bij te brengen, en zo lang ze nog blij zijn met nieuwe sokken en ondergoed denk ik dat we het goed doen!

Toen ik een jaar of 14 was had ik zo nu en dan een oppasadresje waar ik mijn eerste geld verdiende. Vanaf mijn 18e kreeg ik een zaterdagbaantje. Ik zei mijn sport op en ging een aardigheidje verdienen... Ik ging bij de Marskramer werken op zaterdag. En in de feestperiode natuurlijk wat meer op de koopavonden. Heerlijk vond ik het .... Dit heb ik een kleine anderhalf jaar gedaan. Toen kwamen er examens op school aan en ik was gestresst.... Tja dan moet je kiezen he?! Dus netjes de examens gedaan en in de vakantie kon ik uiteraard weer aan de slag.

Toen ik de MEAO had gedaan heb ik nog een jaar Schoevers gedaan en dat was zo pittig, dat werken er naast echt niet mogelijk was. Maar na dat jaar ben ik gelijk volledig aan de slag gegaan! Mijn eerste baantje als receptioniste.... 40 uur per week. En dan het salaris.... wow wat voelde je je rijk!
Ik ging wat sparen, kreeg een vriendje die naar Curacao ging en ik wilde wel een leuke vakantie... Dag spaargeld haha... maar wel een supervakantie gehad. Dat had ik niet willen missen.... 
Maar je toen toen maar weer gaan sparen. Verkering ging uit en Taco kwam in beeld. Ook hij had zojuist al zijn spaargeld uitgegeven aan een pracht keyboard (die leeft nog steeds)... En Taco en ik voelde goed, zo goed dat we snel besloten ons samen voor een huurhuisje in te schrijven.... Binnen een half jaar hadden we die toegewezen gekregen en binnen het jaar woonden we samen..... 

We begonnen heel luxe in een spiksplinternieuwe eensgezinswoning. Veel 2e of meerhandsjes en wat we nieuw kochten was duurzaam. En zo was het spaargeld wat we hadden ook weer op. Ja dan is het toch wel beknibbelen.. Maar we werkten allebei fulltime en hadden qua inkomsten niks te klagen en zo konden we weer zorgen voor een appeltje voor de dorst.

In 2005 hebben wij onze grootste aankoop ooit gedaan. Ons eigen huis. Wat een rijkdom... Maar mijn echte rijkdom kwam eerst in 1998 en daarna in 2000. Mijn kinderen. Zij zijn in geen enkele geldwaarde uit te drukken....
Toen de kinderen kwamen ben ik minder gaan werken. Eerst 2 1/2 dag, daarna 2 dagen. En ik vind het prima. We komen niks te kort, ik ben veel thuis voor de kinderen en dat wil ik voorlopig nog zo volhouden totdat ze allebei gesettled zijn op het voortgezet onderwijs.. Wellicht dat ik dan een dag extra zal werken.. maar goed dat is toekomstmuziek.

We hebben een goed leven, we zijn gezond, een lekker dakje boven ons hoofd.. ik ben een gelukkig mens.

Maar ja wat zou je doen met een paar miljoen? Allereerst een gigafeest geven om het te vieren. Verder een aantal mensen helpen die het wat minder hebben. We zullen gaan verhuizen naar een vrijstaand huisje denk ik... Een nieuwe auto. Een mooie reis maken..Mijn nicht in Australie bezoeken, wie weet her en der toch een kleine cosmetische verkleining. Voor de kinderen een aparte rekening opzetten voor later en de rest netjes op de bank zetten. 

In hoeverre deze wensen ooit uit zullen komen???? Zeg nooit nooit, maar de kans is wel klein haha....

Bongo's
Dinsdag kwamen we thuis en ja hoor er lag een briefje van TNT Post... Ze waren langs geweest met het pakket voor Lucas. En omdat er voor getekend moest worden, hadden ze het weer mee teruggenomen.... Hoewel ik Lucas al had gewaarschuwd dat dit mogeiijk was, kon hij het niet helpen dat hij toch wat teleurgesteld was. Maar op het briefje stond dat ze de volgende dag tussen 12 en 18 uur weer langs zouden komen....

En zoals we allemaal weten, als je ergens op moet wachten duurt het minimaal 3x zo lang hahaha.... Lucas bleef maar naar het raam lopen, had geen rust in zijn kont hihi.. Tot half 3.... Mam TNT staat er! Nou ik zou de deur maar open doen haha... En ja hoor een heel pakket werd er voor hem afgeleverd..


Zien jullie die spanning op het gezicht ??? Geweldig he?!!

Maar hoe zien ze er nu uit?


Reuzeblij is hij er mee (wij wat minder hihi) en zo trots dat hij dit helemaal zelf heeft gekocht! Zodra hij maar kan roffelt hij er aardig op los. Dus Marco... mocht Sandra ooit een keer ziek zijn (onverhoopt) of niet kunnen... hier is een potentiele opvolger hoor!
Doet het zeer?????
Mijn rug zit vol pigmentvlekken, kleine vlekjes en een moedervlekje... Dat laatste vlekje jeukt soms.... En dat doet het al jaren! Maar nu moest ik laatst voor wat anders bij de huisarts zijn en kaartte dit gelijk aan. 

Zijn reactie was duidelijk. Die vlek doet iets wat wij niet willen dus moet hij weg.... Dit om later erger te voorkomen. Dat standpunt was duidelijk en zo kon ik me vanmorgen om half 12 weer bij de huisarts melden.

Eerst even ontsmetten (mijn douche van vanmorgen was niet voldoende hihi) en toen kwam de verdoving... Zo die was gemeen! Auw die deed zeer.... Maar goed, het stukje was verdoofd en de arts begon te snijden. Eerst nog wel wat gevoelig en later voelde ik niks meer. Redelijk ontspannen lag ik daar....
Totdat de arts zei: "Nu ben ik aan het hechten"... en ik hem antwoordde: "Dat voel ik, en het is niet prettig"... Daar schrok hij van en met nog een aantal hechtinkjes te gaan werd besloten dat er nog een beetje verdoving bij kwam. Ik ben echt geen held hahaha...

Maar goed, de moedervlek is weg, het trekt, het zit niet lekker.... Maar dat zal vast overgaan. Volgende week krijg ik de uitslag of het allemaal goed is.... Toch even spannend... En dan over 2 weken mogen de hechtingen er uit gehaald worden....

Dit hebben we weer gehad.
Farao's en mummies
Vandaag was het eindelijk zo ver. Al driekwart jaar zijn we van plan om naar het Museum van Oudheden in Leiden te gaan en nu werden we om 12 uur door mijn ouders opgehaald. Taco was een uur eerder vertrokken naar Zoetermeer om daar gezellig te gaan skieen.

In 1 x reden we goed en het museum was snel gevonden. Lucas dook gelijk het winkeltje in en vond alles interessant haha... Toen toch maar richting de Egyptenaren gegaan. In het begin veel potten en gebruiksvoorwerpen. Toen kwamen de hieroglyfen en grafbeelden... Dat begon tot de verbeelding te spreken. 
Mijn vader weet vrij veel van deze dingen af en kon mooi vertellen. Lucas vond het prachtig. Nataly ook maar dan op haar niveau. 
Toen we bij de sarcofagen en mummies kwamen waren ze wel stil.. ze vonden het heel apart te zien.... Dat er een echt mens van heeel lang geleden daar in die windsels lag, die dan in de sarcofaag moest.... Ook het jongetje van 5 maakte indruk...








Tot maart is er ook een expositie van dierenmummies. Ook dat was leuk te zien. Er wa
s een computerprogramma die liet zien op hele simpele wijze hoe de dieren gemummificeerd werden.. Heel leerzaam.

Omdat het geen groot museum is, is het voor de kinderen ook leuk. Het duurt niet te lang. Toen natuurlijk weer naar het winkeltje en daar kocht mijn vader voor ons allemaal een mooie kleine scarabee. Nataly wilde van mij heel graag een geluksmuntje en zij mocht deze uitzoeken. Lucas houdt zijn spreekbeurt over de mummies en vond een (niet te duur) boek waar alles op een kindvriendelijke manier in stond.

Op de terugweg hebben we nog ergens wat gedronken en tegen half 5 waren wij, en ook Taco weer voldaan thuis. Het was een heerlijke, leerzame zondag!
Ditjes en datjes
Zo alle drukte is achter de rug, de schaatspret is over en nu zijn we weer over gegaan op het normale ritme van de dag... wat een zaligheid!!!

Lucas had zijn zinnen gezet op een prachtige Bongo die hij van zijn verjaardagsgeld wilde kopen. Dus zoeken op internet en ja hoor, een prachtige bongo voor een mooie prijs. Ik die besteld (kijk niet verder dan mijn neus lang is). Lucas bleef maar "mam, heb je al een mailtje gehad, wanneer komen ze nu?"  Dus ik nog maar eens op de site kijken..... zijn ze niet op voorraad!!!! 
Dus ik het bedrijf gebeld en die meldde mij dat het nog wel een paar weken kon duren.... Sjonge, dat is lullig voor Lucas... Ik vertelde die meneer hoe en wat en meneer ging kijken wat hij kon doen.
Een andere bongo's waren wel leverbaar maar iets duurder. Hij stelde voor het verschil te delen en dan kan Lucas volgende week zijn Bongo's in huis hebben. Zo gezegd, zo gedaan en Lucas kan niet wachten tot het dinsdag is hahaha....

Verder zijn we druk bezig met het zoeken van een leuke camping voor de zomervakantie. We willen na 3 jaar kou en regen weer de zon gaan opzoeken. We willen naar de Pyreneen Orientales. Dan zitten we op een leuke afstand van zee (we hoeven niet aan zee te zitten). We hadden deze week dus een geweldige camping gevonden die voldeed aan alle eisen (niet te duur, zwembad, bij de spaanse grens) en de site gaf aan dat er nog plek was. Alles ingevoerd en wat bleek uiteindelijk..... geen plek! Wat een domper was dat zeg...
Dus gisteravond weer driftig op het internet op zoek gegaan en ja weer 2 campings gevonden en van beide inmiddels de bevestiging binnen dat ze nog plek hebben. Vanavond gaan we dus kijken welke het gaat worden en dan kunnen we ons gaan verheugen op de zomervakantie. Vanuit daar kunnen we naar Barcelona, evt. Caracassonne, het strand, de bergen, kastelen, grotten, oude plaatsjes... Ik heb er al helemaal zin in hahaha....
Zijn jullie al bezig met de zomervakantie?

Verder ligt mijn badkamer al een jaar overhoop. Niet zodanig dat er niet gedouched en 
 zo kan worden, maar ik mis een rij tegels en het bad wordt aan de onderkant afgeschermd door een vuilniszak (lowbudget haha)... Nu ben ik het zat (en Taco ook hoor). Maar we twijfelden. De oude tegels opzoeken en het zo verder laten of nieuwe tegels e.d. kopen en een nieuw bad (is echt aan vervanging toe)... Het gaat waarschijnlijk het laatste worden en ik wil morgen dus eigenlijk op pad hiervoor.

Zondag gaat Taco met zijn vriend skieen en ik ga met de kinderen en mijn ouders naar het Oudheidkundig Museum in Leiden. Lucas moet in februari een spreekbeurt houden en wil dat over mummies doen en ja waar kun je die nu het best bekijken dan daar! Jullie horen wel hoe ze het gevonden hebben!



Fijn weekend allemaal!
De F van
Frederique die Fan is....

Het fan zijn van iemand begon voor mij zo rond 13 jaar... Ik was fan, mega fan van Michael Jackson... Het echte tienergebeuren zeg maar haha.. Kwam niet aan Michael want dan kwam je echt aan mij. In de loop der jaren kwamen er posters aan de muur, alle nummers kon ik meezingen... Ja dat was toen het fan zijn voor mij. Net als fan van Wham... Man weg was ik van George hihi...maar ik was ook fan van een leuke volleybalspeler hier uit de stad.... Mensen hoeven niet perse bekend te zijn om fan van te zijn...

De intensiviteit in het fan zijn nam in de loop der jaren wat af. Michael Jackson bleef mijn held.... Toen ik in 1988 hem voor het eerst in de Kuip zag, snapte ik waarom ik die hysterische beelden altijd zag op tv.... Het overkomt je! 




Toen ergens in de jaren 90 kwam er een zanger met het nummer "Dromen zijn bedrog" Dat hij de soundmixshow had gewonnen was totaal aan mij voorbij gegaan . Het nummer vond ik leuk, bleef hangen. De cd singel werd gekocht en wat bleek??? Een instrumentale versie stond als 2e track! Dat kwam goed uit want mijn vriendin ging in 1995 trouwen en daar moest natuurlijk een pakkende tekst op verzonnen worden. En zo begon mijn pad richting Marco.

Niet alleen ik vond Marco leuk, ook Taco. Maar daar bleef het niet bij.. Nee Suzanne (mijn wel bekende nichtje) werd op 10 jarige leeftijd ook door het Marcovirus gegrepen. Dus voor haar 10e (in 1997) verjaardag kreeg zij van ons een concertkaartje voor een optreden van Marco in Vredenburg Utrecht (volgens mij was dit mijn eerste concert van Marco). Sinds die tijd is Taco tijdens de concerten uit beeld en beleef ik dit alles met Suzanne. En straks als Nataly wat groter is zal ook zij gezellig meegaan!

In 2002 De Kuip... Wat een avond... Emotioneel heel dubbel. 2 Dagen ervoor was mijn zwager overleden. Ik twijfelde of ik moest gaan, maar heb het wel gedaan. Het was een heerlijke avond....

Toen in 2004 met heel veel moeite aan kaartjes voor de Kuip weten te komen... Ik had polsbandjes geregeld voor Suzanne en mij zodat we in het speciale vak konden staan... lig ik doodleuk met 40 graden koorts op bed. Wat heb ik toen gehuild van verdriet... Suzanne kon niet autorijden en heeft met veel moeite toen voor elkaar gekregen toch bij het concert aanwezig te zijn. Heel lief nam ze wel een mooie Zien sticker voor me mee.....

Symphonica in Rosso... wat een ervaring... wat een concert.... wat een geweldige rode mensenmassa.... Overweldigend. Steeds als ik de dvd weer opzet staat het kippenvel huizenhoog....

En als laatste concert natuurlijk Wit Licht... Ook dat was weer in de overtreffende trap in alles.... Straks heerlijk nagenieten bij de dvd!

De fanclubdagen zijn ook ieder jaar weer een belevenis op zich... De betrokkenheid van Marco naar iedereen toe die in het zonnetje wordt gezet... fantastisch... Ik kijk er echt ieder jaar naar uit.

Maar goed, de vraag is natuurlijk waarom ben je fan?

Ik ben fan van Marco:

- Om Marco de artiest,
- om Marco die prachtige nummers met zoveel gevoel weet te brengen
- om Marco de mens, die heel betrokken is naar de fans toe
- gewoon om het totaal plaatje wie en wat Marco is!



"Oud en afgedankt
Slijt hij zijn tijd met dromen"