Welkomsttekst
Als de wegen
elkaar kruisen
en de ontmoeting
is daar
Dan onstaan er
soms vriendschappen
en ken je elkaar




Leuk dat je even op mijn weblogje komt kijken.†
Laat je een berichtje voor me achter?

Nieuws van Marco
Ik wens iedereen een hele fijne vakantie! Groetjes, Marco
Foto album
Kalender
Augustus 2017
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    
Agenda

Een rustige tijd...

21 November
Sinterklaas Fransiscus Ziekenhuis

5 December
Sinterklaas

10 December
Lucca 15 jaar!

24 December
Kerstavond met mijn ouders bij ons

Zoeken
Archief
E-mail alert
Bezoekers
Op dit moment is er 1 MB-fan ;
en 1 gast MB-fan .
Profiel
Naam: Esther Goorden
Leeftijd: 45 jaar
Uitgebreid profiel
Mijn laatste reacties
Dat ticket komt er echt...
16:53, 22 nov 2013
@Rachel, dankjewel! Fijn...
23:19, 4 sep 2012
@Hopje, dankjewel!
22:22, 3 sep 2012
@Cin, dankjewel!
16:26, 3 sep 2012
@moderator Bianca, geeft...
15:33, 3 sep 2012
@bebe, dankjewel....
11:38, 3 sep 2012
Nou, zeker weten dat er...
16:49, 19 okt 2011
Allereerst gefeliciteerd...
11:37, 17 mei 2011
Welkom hier en nog veel...
18:27, 22 nov 2010
Welkom Loraine!Veel...
21:30, 17 nov 2010
Gastric Bypass
15 November 2011.
's Morgens om kwart over 6 verlaten we ons huis. De kids slapen nog, oma zorgt dat ze hier rond 7 uur aanwezig is.
Wij zijn om kwart voor 7 in het ziekenhuis. Ik word gewogen en ben ik† de afgelopen weken zo'n 3 kilo verloren. Mooi, die ben ik toch maar weer fijn kwijt.
Bloeddruk wordt gemeten en ook die is netjes, ondanks dat ik ontzettend gespannen ben.
Rond half 8 mag ik naar de OK, dus rond 7 uur krijg ik nog een tabletje waardoor ik me wat beter kan ontspannen.

Mijn man brengt mij samen met de verpleging naar beneden. Daar aangekomen moeten we afscheid nemen. De operatie zal een uurtje of 2,5 duren.
Aangekomen op de voorbereidingskamer wordt er geprobeerd een infuus te steken. Ik had in een vorig gesprek al aangegeven dat ik moeilijk te prikken ben, maar daar wordt wat lacherig opgereageerd... totdat ze al 5x geprobeerd hebben met 2 personen en ik nog steeds geen infuus heb. Ze besluiten dat de narcotiseur maar een infuus moet aanleggen op de OK zelf.
Geen probleem, doet hij wel even... En inderdaad, hij prikt 1x en hij zit, of liever gezegd, zat. Want de verpleging maakt het infuus niet gelijk vast, dus glijdt de naald er weer uit. Een hoop gevloek en weg is de narcotiseur...

Op een andere OK-kamer wordt gevraagd of deze narcotiseur wil proberen. Tuurlijk wil hij dat doen. Na 2x prikken en nog geen infuus, denk ik bij mezelf "Jongens, laten we ermee stoppen. Rij mij lekker terug naar mijn kamer, doen we het wel een volgende keer (of niet meer)". Maar de verpleging heeft dit door en ze geven me dan ook iets van slaapgas. Als ik dan onderzeil ben, proberen ze nogmaals een infuus te steken. Dit lukt, want als ik rond 1 uur wakker word, krijg ik te horen dat alles goed gegaan is.
Doordat het infuus zo moeilijk ging en ik erg slecht wakker werd uit de narcose, heeft het allemaal wat langer geduurd dan gepland.

Als ik weer terug gebracht wordt naar mijn kamer, hoor ik de verpleger zeggen "Mevrouw heeft een primeur"... Dat dringt op dat moment niet echt tot me door, maar als ik er later over na ga denken, krijg ik toch een raar gevoel.
Ik weet dat ik geopereerd zou worden door de DaVinci-robot, maar wat is dan de primeur?... Ik besluit om me daar maar niet druk over te maken, moet eerst maar weer eens herstellen.

Als ik 's morgens, 17 november, wat heb gedronken, zo'n 25cc en later een kopje thee, mag ik naar huis. Ik duik lekker mijn bedje in, want de afgelopen nachten heb ik erg slecht geslapen. Niet van de pijn, maar vanwege het infuus in mijn hals. De laatste plaats zo ongeveer waar ze nog konden proberen!
Na zo'n uurtje of 4 werd ik weer wakker. Het was etenstijd.... maar niet voor mij. Na de operatie mag ik 2 weken niet eten, alleen drinken. En alleen water, thee, bouillon†of aquarius.
Na een week word ik echter zo slap, dat ik even bel naar het ziekenhuis. Mijn bloeddruk is erg laag, dus moet ik maar veel bouillon drinken. Als het lukt, mag ik ook een eetlepel vla proberen. Heerlijk. Je hebt dan echt het gevoel of je weer eet. En zo'n eetlepel is ook meer dan genoeg.

Na 2 weken mag je crackers gaan toevoegen met smeerkaas ofzo. Als dat allemaal goed gaat mogen die weer vervangen worden door vitalu en mag je langzaam aan proberen om† warm te gaan eten. Daarbij is het belangrijk dat je veel (125gr) vlees eet en de rest is niet nodig. Wel moet ik elke dag een maagbeschermer en vitamines slikken. De vitamines de rest van mijn leven, de maagbeschermers de eerste 5 jaar.

De operatie is nu zo'n 9 maanden geleden. Eten gaat prima. Kleine hoeveelheden dat wel, maar ik kan wel alles eten. Met de 20 kilo (was er ongeveer 5 aangekomen) erbij ben ik nu zo'n 60 kilo lichter. Ik voel me echt super. Traplopen, dat doe ik nu gerust 20x op een dag, hiervoor plande ik mijn dag zo dat ik maar 1x hoefde.
Naast mijn operatie ben ik natuurlijk wel blijven sporten en pak ik veel vaker de fiets.

Ik hoop nog zo'n 6 a 10†kilo kwijt te raken, maar als dat niet lukt, ben ik nu al erg tevreden.
Ben een heel "ander" mens, maar nog steeds Esther!



Links, kerst 2008. Rechts april 2012
Veel gebeurd afgelopen tijd
De afgelopen tijd is er heel veel gebeurd in mijn leven.
Mijn jongste heeft zijn communie gedaan. Mijn zus is met haar gezin verhuisd. Maar het belangrijkste is wel dat mijn leven veranderd is.

Ik kampte al jaren met een flink overgewicht. En met jaren bedoel ik eigenlijk mijn hele leven. Door in 2009 bewust te worden van wat ik at en zo mijn eetgewoonte aan te passen, viel ik 25 kilo af in 2009. Echt super voelde ik me, maar nog steeds had ik een ernstig overgewicht.
Ik wilde nog meer afvallen, maar om de een of andere reden, lukte dat niet. Ik bleef stilstaan. Das natuurlijk niet erg, want aankomen deed ik ook niet.
Na een jaar op gewicht gebleven te zijn, kwam ik weer een 2 kilootjes aan, kilootje eraf enz enz. Van lieverlee kwam ik dus weer iets aan en na 8 maanden was dit al 5 kilo.

In 2009 had mijn huisarts al eens geopperd of ik niet wilde gaan voor een operatie. In dat geval zou er een bandje rond mijn maag gezet worden, zodat ik kleinere maaltijden kon nuttigen..... Maar ik durfde niet en heb alles afgeblazen. Vond het ook wel een mislukking als ik het niet zelf zou kunnen, afvallen.

Maar, in 2011 kwam ik dus steeds weer een beetje aan, terwijl ik steeds minder ging eten. Dit blijkt achteraf dus de boosdoener van het weer aankomen.
Hierdoor ging ik ook weer serieus nadenken over een operatie. Op internet kom je de meest verschrikkelijke verhalen tegen en bijna geen verhalen van een geslaagde operatie. In mijn omgeving bleek iemand ook met zo'n operatie bezig te zijn en ik begon haar uit te horen.
Na een maand heb ik de stoute schoenen aangetrokken en mijn man ingelicht. Daarna heb ik mij in laten schrijven voor een voorlichting over een operatie. Je kon na de voorlichting gewoon langs de voordeur naar buiten als je je hier toch niet fijn bij voelde.

Samen met mijn man ben ik naar de voorlichting gegaan. Deze was erg duidelijk en ik besloot om in ieder geval de gesprekken met de dietiste, verpleegkundige en chirurg aan te gaan. Daarna kon ik toch nog veranderen.
Na de gesprekken kreeg ik te horen dat ik in aanmerking zou komen voor een GBP (Gastric Bypass). Als ik wilde kon er direct een datum geprik worden. Wat ging het snel eigenlijk, maarja, ik had nu "ja" gezegd, dan moet ik ook doorzetten.

De datum van operatie zou 5 december worden. Maar in de herfstvakantie werd ik gebeld. Of ik niet al eerder geholpen wilde worden. Er wat een plekje vrijgekomen en dan zou ik 15 november al geholpen kunnen worden. Na overleg met mijn man besloot ik om ervoor te gaan.



Eerst tand eruit... hoe trots kun je zijn!
Al een paar weken heeft Yanoa een wiebeltand. Onee, niet 1, maar gelijk 2.
Elke dag†voelt hij even hoe los ze al staan.
Zo ook vandaag. In de klas...
Yanoa wiebelt zijn tand naar voren en voelt hem in zijn lip "prikken". Dus duwt hij hem vlug terug op de juiste plaats... dacht hij...
Maar toen hij zijn tand los liet, liet de tand los...
Tadaaaaa...

Is het geen schitterend gezicht? (niet op zijn lippen letten... die zijn vreslijk schraal...)































Liefs, Esther

ps. Die kussens in de bank, zijn nog steeds voor mijn man zijn rug...

Diploma-eisen B
Mijn zoontje is op dit moment aan het oefenen voor zijn B-diploma. Vorige week kregen we een brief mee van het zwembad.
De afgelopen 1,5 jaar zijn er door de organisaties die de zwemdiploma's verstrekken, de zwemdiploma-eisen geŽvalueerd, in samenspraak met de diverse zwembaden.
Het zwembad van mijn zoontje vond dat er onvoldoende aandacht was voor survival-elementen en de borst- en rugcrawl.

Per 1 september hebben de organisaties besloten de diploma-eisen niet naar boven, maar naar beneden bij te stellen. Je moet hierbij denken aan het verkorten van de afstanden en geen ademhalingstechniek meer bij de borstcrawl.
Voor ons zwembad onacceptabel. De Zing en Zwem organisatie heeft besloten om zelf diploma's te gaan uitgeven.

Zwemeisen zwemdiploma B (NPZ-NRZ)

Gekleed zwemmen:

Vanaf enige hoogte te water gaan met een voetsprong voorwaarts, onder water een halve draai om de lengte-as maken, na het boven komen aansluitend
15 seconden watertrappen, gevolgd door
25 meter schoolslag, onderbroken door 1 keer onder een vlot door zwemmen en 1 keer een hele draai om de lengte-as, en
25 meter enkelvoudige rugslag, proef afronden met
Zelfstandig uit het water op de kant klimmen.

Met alleen zwembroek:

Van de kant te water gaan met een kopsprong, direct gevolgd door (zonder boven te komen)
Onder water zwemmen door een gat in een verticaal in het water hangend zeil dat zich op 6 meter
Van de (start)kant bevindt.
75 Meter schoolslag, onderbroken door 1 keer voetwaarts richting de bodem zakken, proef afmaken met
75 meter enkelvoudige rugslag

In het water afzetten van de wand, direct gevolgd door
5 seconden uitdrijven op de borst, aansluitend enkele meters schoolslag, waarna
7 seconden drijven op de borst.

In het water afzetten tegen de wand, direct gevolgd door
5 seconden uitdrijven op de rug, aansluitend enkele meters enkelvoudige rugslag waarna
15 seconden drijven op de rug.

In het water afzetten tegen de wand, aansluitend 10 meter borstcrawl (hoeft geen ademhaling plaats te vinden)

In het water afzetten van de wand, aansluitend 10 meter rugcrawl

Van de kant te water gaan met een sprong naar keuze, gevolgd door
30 seconden watertrappelen met gebruik van armen en benen, aansluitend 30 seconden
Watertrappen met de benen.

Mijn zoontje moet daarbij ook nog:

Gekleed zwemmen:

Van de kant gaan met een kopsprong, direct gevolgd door zonder boven te komen
Onder water zwemmen door een gat in een verticaal in het water hangend zeil dat zich op 6 meter
Van de (start)kat bevindt.
50 meter schoolslag, onderbroken door 1 keer onder een vlot door zwemmen en 1 keer een hele draai om de lengte as en
25 meter rugslag, proef afronden met
zelfstandig uit het water op de kant klimmen
30 seconden watertrappen.

Met alleen zwembroek:

Vanaf enige hoogte te water gaan met een voetsprong voorwaarts, onder water een halve draai om de lengte-as maken, boven komen voor een mat die in het water ligt
75 meter schoolslag, onderbroken door 1 keer onder een vlot door zwemmen en 1 keer over een vlot heen klimmen
In het water afzetten van de wand, aansluitend 10 meter borstcrawl met ademhaling (techniek vrij)
30 seconden watertrappen met gebruik van armen en benen, aansluitend 30 seconden met benen, onderbroken door 2 keer voetwaarts richting bodem zakken.

Best pittig, maar zo belangrijk, goed kunnen zwemmen.
Gelukkig vindt hij het nu helemaal geweldig en mocht hij vandaag al met kleding en regenjas zwemmen. Iets wat†extra is voor zijn C-diploma. Hij deed het geweldig en vond het niet moeilijker, met jas. Eerder gemakkelijker omdat je door de lucht die in je jas zit, beter blijft drijven.
Duiken daartegen was wel een stuk moeilijker...

Hier even wat foto's van een trotse Yanoa!



Liefs, Esther

FanClubDag 2010
Een paar maanden geleden kregen we dan eindelijk het lang verwachte mailtje over de FanClubDag van Marco Borsato.
Natuurlijk stuurde ik gelijk mijn zus een mail of ze ook weer meeging. Ze wist het nog niet, moest er nog even over nadenken.
Aangezien dat mijn moeder vorig jaar al had aangegeven een keer mee te willen, belde ik haar op en vroeg of ze mee wilde gaan. Dat wilde ze wel en dus was mijn 2de kaart "besproken". Toen mijn dochter hoorde dat er weer een FanClubDag was, wilde die ook erg graag mee. Dus nog een keer mijn zus gemaild met de vraag of ze er al aan uit was. Het duurde nog even, maar toen de beslissing gevallen was, gevraagd of Alessia dan op haar 2de kaart mee mocht. Dat mocht gelukkig, dus 7 november werd een echte "meidendag".

Net voor half 9 zijn we mijn moeder op gaan halen, zodat we met z'n drieŽn door mijn man konden worden afgezet bij mijn zus. Zowel mijn moeder als ik wilde rijden, maar mijn zus mocht de leaseauto van haar man meenemen en dat is natuurlijk altijd extra fijn.
Tijdens de autorit hebben we MB cd's gedraaid, om alvast in de sfeer te komen.

Rond kwart over 10 waren we op bestemming. Bij binnenkomst kregen we een muntje voor de foto. Vantevoren hadden we al overlegd dat we gelijk voor de eerste fotoshoot zouden proberen, mocht dat niet lukken, konden we tijdens de 2de shoot nogmaals proberen. Maar we hadden geluk... hieronder het resultaat.



Na de foto hebben we wat rondgelopen en even wat gegeten en gedronken.
Daarna begonnen de fanmomenten en ik hou van Marco. Wat hebben we gelachen met
Rob, Ferry, Armando en Marco.



Hier kregen we ook een lip dub te zien. Ik had er nog nooit van gehoord, maar vond het echt geweldig! Ben dan ook heel blij dat we hem later nog een keer te zien kregen.

De zin in een kop koffie was wel erg aanwezig, dus hebben we eerst onze foto's opgehaald en daarna lekker een bakkie gedaan. Nouja, ik dan.
Alessia is even in het internethoekje gaan zitten om op haar hyves te vertellen hoe leuk het was. Voor haar was het de eerste keer en ze zou eigenlijk wel een weblogje willen, maar daar denkt mama nog even over na hoor!

Na nog even een SIR vestje voor Alessia gekocht te hebben, zijn we terug naar de zaal gelopen. Lekker genoten van het laatste stukje "Let's Quiz Again".
Daarna begon de Borsato†Bingo met Marco. Helaas niets gewonnen.
Gelijk door naar de loterij. En ook daar niets gewonnen helaas. Mijn zusje wel. Die gaat Pizza bakken en eten met Marco!

Op de terugweg zijn we nog even gestopt bij Meerkerk om even wat te eten. Volgens mij hadden zowel mijn zus, moeder als Alessia een schnitsel. Ik heb het bij een kipsalade gehouden en het restje schnitsel van mijn zus en Alessia nog opgegeten.

Rond 9 uur waren we weer terug in Roosendaal. Alessia en ik hebben erg genoten. Volgend jaar zijn wij er weer bij!

Langs deze weg willen wij†Marco,†Familie, Bandleden,†Nathalie, alle vrijwilligers en iedereen die we nog vergeten zijn, bedanken voor de ongelooflijk leuke, gezellige dag!

Tot volgend jaar!
Groetjes, Esther en Alessia


Dagpauwoog vlinder
Zoals wel meer Marco Borsato fans, hebben ook wij iets speciaals met vlinders. In ons geval een specifieke vlinder, de dagpauwoog.

Deze kwam namelijk bij ons langs, midden in de winter van 2002. Om precies te zijn, 25 december.
Dit was de dag dat ik eigenlijk was uitgerekend van onze 2de zoon, Micca*.
Maar hij besloot al te komen op 7 september en dat was natuurlijk veels te vroeg.

Telkens als ik het "nodig" heb, even een teken, komt er een dagpauwoog bij ons in de tuin.
Zo ook op 18 juli, 2003... Voor mij een teken dat ik een zwangerschapstest kon doen, die positief zou uitpakken. En jahoor... ik was zwanger. Maart 2004 werd onze 3de zoon geboren, Yanoa.

3 Weken geleden vloog er weer steeds een dagpauwoog door de tuin. Ik was me niet bewust van het "nodig" hebben, maar voelde me er wel erg fijn door.
Gelijk mijn fototoestel gepakt, maar helaas... hij vloog net weg.

Tot een week later... Ik zat natuurlijk op het telefoontje te wachten of ik wel of niet de baan zou krijgen.
En daar was hij weer... Nu lag mijn fototoestel voor het grijpen en heb een hele rits foto's gemaakt.
Een dag later kreeg ik het telefoontje dat ik aangenomen was.

Ik weet gewoon zeker dat Micca* even kwam vertellen dat het goed zou komen!

Kaartjes binnen
Yessss.... de kaartjes zijn binnen voor de FanClubDag.
Heb ze gelijk in mijn portemonnee gedaan, want anders krijgen we dezelfde taferelen als vorig jaar...

Toen was ik ze namelijk vergeten... thuis... Zaten we dan, op Centerparcs. Na laten sturen door DHL zou ruim 200 euro kosten, niet echt een optie dus.
Opsturen met de post, zou kunnen, maar dan zouden ze ook nog te laat kunnen zijn. Ook geen optie dus.
Toen maar naar de FanClub gebeld en misschien dat we nog een keer de kaartjes moesten kopen, maar als we op de lijst stonden, was het goed.
Gelukkig stonden we op de lijst en konden we genieten van een geweldige dag.

Maar dat vergeten gaat nu dus niet gebeuren.
Vervoer is ook geregeld...hihihi.

Samen met mijn zusje (BOB)†Rachel,†onze moeder en mijn dochter Alessia gaan we vast genieten van een geweldige dag!

Tot 7 november!
Zwemdiploma A
Wie had dat ooit kunnen denken?
Wij in ieder geval niet...

Vorig jaar mei begonnen we met angstzwemmen. Dit omdat Yanoa niet eens met zijn grote teen in het water durfde.
Na de zomervakantie was hij al een flinke stap vooruit gegaan en mocht hij van het angstzwemmen af, op gewoon zwemmen.
November dat jaar volgde het 3de bad (van de 5).
In maart van dit jaar mocht hij naar het 4de bad. Het zwemmen door het gat op 3 meter vond Yanoa super eng. Hij was bang dat hij niet meer boven zou komen.
Dus hebben we hem 2 weken voor de grote vakantie op duik en zeilles gedaan. Daar oefenen ze alleen het duiken en het zwemmen door het gat.

En jahoor, het werkt. Yanoa durft door het gat. Dan is het vakantie. Omdat we toch niet weggaan en ik bang ben op een terugval, zwemmen we in de vakantie gewoon door.

En dat is beloond.
Op 2 oktober mocht Yanoa afzwemmen voor zijn A-diploma. En het ging echt super. Kijk maar naar de foto's!



Op naar diploma B en C!
Weer een baan gevonden
Vorige week donderdag werd ik gebeld.
Of ik vrijdag op solicitatiegesprek wilde/kon komen. Ze wisten wel dat het kort dag was, maar wilde me toch graag uitnodigen.
Na bijna een jaar werkzoekende te zijn, greep ik deze met 2 handen aan.

Het was voor de functie van chauffeur op een 8-persoonsbusje. Ze waren op zoek naar 2 verschillende chauffeurs. Voor een vaste route, dat betekend dat je elke morgen en middag kinderen naar en van school brengt/haalt.
Ook vroegen ze oproepkrachten.
In eerste instantie had ik me opgegeven voor oproepkracht, maar na een weekendje denken had ik spijt.
Ze zouden me aan het eind van de week bellen als ze me zouden aannemen en een "oneerbiedig" mailtje sturen als ze niet met me verder wilden.

Donderdag stond ik bij Groenrijk, toen mijn telefoon ging. Ik zag het nummer en herkende het. Ze wilde dus verder met me.
Omdat ik toch ook graag,†na†een week denken,†een vaste route zou willen, gooide ik het maar gelijk in het gesprek. Niet geschoten is altijd mis toch?!

En ja, het kon. Ik krijg nu een vaste route en blijf ook oproepkracht.
Nu ben ik er nog niet natuurlijk, want ik moet mijn chauffeurspas halen. Dat betekend overnieuw theorie- en praktijkexamen doen.

Woensdag ga ik mijn contract ondertekenen. Heb er nu al zin om te beginnen!
Marco's favorieten
Vandaag kreeg ik een reaktie op mijn weblog, dus ging ik even kijken.

Wat een verrassing, ik sta bij Marco's favorieten. Zelf vind ik het niet helemaal verdiend,
want de afgelopen maanden heb ik niet gelogd.
Maar ik ben er wel super blij mee natuurlijk en ga mijn best doen wat meer te loggen.



Liefs, Esther
"Deze mooie nacht
Die mag van mij part eeuwig duren"